15.10.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 247/5

a)

dialogu między rządem Chin a wysłannikami Dalajlamy (15 lutego 2007 r.) (1),

b)

szczytu UE-Chiny – dialogu dotyczącego praw człowieka między UE a Chinami (13 grudnia 2007 r.) (2),

c)

stosunków między Unią Europejską a Chinami (7 września 2006 r.) (3),

d)

funkcjonowania prowadzonych z krajami trzecimi dialogów i konsultacji dotyczących praw człowieka (6 września 2007 r.) (4),

A.

mając na uwadze, że 49. rocznica narodowego powstania tybetańskiego przeciwko chińskiej administracji doprowadziła do masowych demonstracji tybetańskich mnichów, mniszek i zwykłych Tybetańczyków, protestujących przeciwko represjom ze strony Chin,

B.

mając na uwadze, że według władz chińskich śmierć poniosło 20 osób; mając na uwadze, że według innych źródeł w starciach tych zginęło ponad 140 Tybetańczyków, a dziesiątki osób zaaresztowano,

C.

mając na uwadze, że chiński rząd ogłosił stan wyjątkowy, a także zamknął sklepy i świątynie w Lhasie i w innych miastach oraz skierował do Tybetu liczne uzbrojone oddziały policji i wojska z pozostałej części Chin,

D.

mając na uwadze, że Jego Świątobliwość Dalajlama określił przesadną reakcję Chin jako „kulturowe ludobójstwo” i równocześnie wezwał Tybetańczyków, aby „nie stosowali przemocy i nie zbaczali z tej drogi, jakkolwiek poważna byłaby sytuacja” (5); mając na uwadze, że Jego Świątobliwość Dalajlama nie żąda niezależności Tybetu, a tylko rozwiązania pośredniego, jakim jest prawdziwa kulturowa i polityczna autonomia oraz wolność wyznania, i że Parlament Europejski popiera to stanowisko,

E.

mając na uwadze, że jedynie środki pokojowe i szczery dialog mogą doprowadzić do trwałego porozumienia,

F.

mając na uwadze, że – poza oficjalną wizytą prasy międzynarodowej zorganizowaną przez chiński rząd – prasie międzynarodowej odmówiono dostępu do regionu Tybetu w celu przedstawienia relacji z mających tam miejsce wydarzeń, a wszyscy dziennikarze zostali wydaleni; mając na uwadze, że wspomniana wizyta prasy międzynarodowej była ściśle kontrolowana, a uczestniczącym w niej dziennikarzom odmówiono nieograniczonych kontaktów z ludnością Tybetu,

G.

mając na uwadze, że prawdopodobnie chiński rząd blokuje dostęp do zagranicznych stron internetowych wewnątrz Chin oraz cenzuruje zagraniczne programy telewizyjne na temat sytuacji w Tybecie,

H.

przekonany, że Igrzyska Olimpijskie w Pekinie stanowią dla Chin wyjątkową okazję do otwarcia się na świat i vice versa oraz do pokazania, że mogą one dotrzymać zobowiązań odnośnie do promowania podstawowych praw wszystkich Chińczyków bez ich rozróżniania,

I.

mając na uwadze, że ustanowiony w 2000 r. dialog dotyczący praw człowieka między UE a Chinami nie dał oczekiwanych rezultatów;

1.

stanowczo potępia brutalne represje chińskich służb bezpieczeństwa wobec tybetańskich demonstrantów oraz wszelkie akty przemocy niezależnie od źródła ich pochodzenia, jakie miały miejsce na ulicach Lhasy i gdzie indziej w Tybecie, oraz składa wyrazy szczerego współczucia rodzinom ofiar;

2.

wzywa rząd Chin do zagwarantowania odpowiedniej opieki medycznej rannym Tybetańczykom i pomocy prawnej dla aresztowanych Tybetańczyków; apeluje do władz o przedstawienie spisu zatrzymanych, o traktowanie ich zgodnie z międzynarodowymi przepisami w zakresie praw człowieka i o niestosowanie tortur w żadnym przypadku; wzywa do natychmiastowego uwolnienia wszystkich, którzy protestowali w pokojowy sposób korzystając z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi;

3.

krytykuje często dyskryminujące traktowanie mniejszości etnicznych spoza grupy Chińczyków Han; wzywa Chiny do honorowania swoich zobowiązań do przestrzegania praw człowieka i praw mniejszości oraz zasad państwa prawa; nalega, by Chiny nie nadużywały Igrzysk Olimpijskich w 2008 r. poprzez aresztowanie dysydentów, dziennikarzy i obrońców praw człowieka w celu zapobieżenia demonstracjom i relacjom postrzeganym przez władze jako kłopotliwe; wzywa w tym kontekście do natychmiastowego uwolnienia Hu Jia, wybitnego obrońcy praw człowieka, skazanego na trzy i pół roku więzienia pod zarzutem prowadzenia działalności wywrotowej;

4.

domaga się przeprowadzenia pod auspicjami ONZ jawnego i niezależnego dochodzenia w sprawie niedawnych zamieszek i represji w Tybecie; wzywa władze chińskie, aby wydały Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz innym organom ONZ stałe zaproszenie umożliwiające odwiedzanie Tybetu;

5.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Jego Świątobliwość Dalajlama wezwał Tybetańczyków do protestów bez użycia przemocy i odrzucił wezwania do niezależności Tybetu, proponując w zamian rozwiązanie pośrednie, jakim jest prawdziwa kulturowa i polityczna autonomia oraz wolność wyznania; potwierdza swoje przywiązanie do integralności terytorialnej Chin;

6.

wzywa władze Chin do otwarcia Tybetu dla mediów i dyplomatów, zwłaszcza przedstawicieli UE; domaga się, aby władze Chin niezwłocznie zaprzestały cenzurowania i blokowania dostępu do wiadomości i portali informacyjnych działających za granicą; wzywa do uwolnienia wszystkich dziennikarzy, użytkowników Internetu i cyberdysydentów przetrzymywanych w Chinach za korzystanie z ich prawa do informacji;

7.

wyraża zaniepokojenie z powodu postępującej ekonomicznej marginalizacji narodu tybetańskiego w Tybecie, który musi stawiać czoła rosnącej liczbie robotników napływowych z Chin, odbierających Tybetańczykom miejsca pracy i ziemię; wskazuje na wielką dyskryminację w systemie edukacji, w ramach którego tybetańskie dzieci uczą się swojego ojczystego języka jako języka drugiego;

8.

wzywa Chiny do przestrzegania własnych publicznych zobowiązań odnośnie do praw człowieka i praw mniejszości, demokracji i praworządności, podjętych wraz z decyzją Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOI) zezwalającą Chinom na organizację igrzysk;

9.

wzywa Chiny do ratyfikacji Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (ONZ, 1966) bez dalszej zwłoki, a w każdym razie przed rozpoczęciem Igrzysk Olimpijskich; wzywa Pekin do wprowadzenia moratorium na wykonywanie kary śmierci, do czego wezwano go w rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 62/149 z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci;

10.

ubolewa, że podczas sześciu rund rozmów prowadzonych między władzami chińskimi a Jego Świętobliwością Dalajlamą nie udało się uzyskać wyników i wzywa do bezwarunkowego nawiązania konstruktywnego dialogu z myślą o osiągnięciu kompleksowego porozumienia politycznego, obejmującego zrównoważone rozwiązanie dotyczące kulturowej i politycznej autonomii Tybetu oraz wolności wyznania i rzeczywistych praw mniejszości dla Tybetańczyków w innych ościennych prowincjach chińskich;

11.

wzywa Radę, a zwłaszcza Prezydencję, do ścisłego śledzenia rozwoju wydarzeń i dopilnowania przyjęcia przez UE spójnego wspólnego stanowiska oraz należytego wdrażania podejmowanych na tej podstawie decyzji oraz uważa, że przedstawiciele dyplomacji UE w Pekinie powinni wystąpić z inicjatywą odwiedzenia regionu w celu przedstawienia Radzie sprawozdania w sprawie aktualnego stanu rzeczy;

12.

w związku z tym ponawia swój apel do Rady dotyczący mianowania specjalnego wysłannika ds. Tybetu w celu ułatwienia dialogu między stronami oraz ścisłego monitorowania przebiegu negocjacji po ich wznowieniu;

13.

podziela stwierdzenie Jego Świętobliwości Dalajlamy, że Igrzyska Olimpijskie są wielką szansą na wolność dla całej ludności Chin;

14.

wzywa urzędującą Prezydencję UE do wypracowania wspólnego stanowiska UE dotyczącego obecności szefów rządów i przywódców państw oraz Wysokiego Przedstawiciela UE podczas ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich, z ewentualnym brakiem tej obecności w przypadku niewznowienia dialogu między władzami Chin a Jego Świętobliwością Dalajlamą;

15.

wzywa Chińską Republikę Ludową, by zaprzestała sprawdzania i oceniania sportowców mających wziąć udział w igrzyskach na podstawie ich poglądów politycznych oraz nie groziła wykluczeniem ich z udziału w Olimpiadzie, gdyby ich opinie odbiegały od oficjalnego stanowiska chińskiego rządu;

16.

oczekuje wizyty Jego Świętobliwości Dalajlamy w Parlamencie Europejskim w celu wystąpienia na posiedzeniu plenarnym pod koniec 2008 r. i wzywa swoją Konferencję Przewodniczących do zbadania możliwości przyspieszenia tej wizyty;

17.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządom i parlamentom państw kandydujących, prezydentowi i premierowi Chińskiej Republiki Ludowej, przewodniczącemu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych, Międzynarodowemu Komitetowi Olimpijskiemu oraz Jego Świątobliwości Dalajlamie.