This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52007PC0674
Amended proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council on the civil liability and financial guarantees of shipowners (presented by the Commission pursuant to Article 250 (2) of the EC Treaty)
Zmieniony wniosek dyrektywa Parlamentu europejskiego i Rady w sprawie odpowiedzialności cywilnej i gwarancji finansowych armatorów (przedstawiona przez Komisję na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE)
Zmieniony wniosek dyrektywa Parlamentu europejskiego i Rady w sprawie odpowiedzialności cywilnej i gwarancji finansowych armatorów (przedstawiona przez Komisję na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE)
/* COM/2007/0674 końcowy - COD 2005/0242 */
Zmieniony wniosek dyrektywa Parlamentu europejskiego i Rady w sprawie odpowiedzialności cywilnej i gwarancji finansowych armatorów (przedstawiona przez Komisję na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE) /* COM/2007/0674 końcowy - COD 2005/0242 */
[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH | Bruksela, dnia 24.10.2007 KOM(2007) 674 wersja ostateczna 2005/0242 (COD) Zmieniony wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie odpowiedzialności cywilnej i gwarancji finansowych armatorów (przedstawiona przez Komisję na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE) 2005/0242 (COD) Zmieniony wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie odpowiedzialności cywilnej i gwarancji finansowych armatorów (Tekst mający znaczenie dla EOG) 1. Stan procedury Wniosek - COM (2005) 593 – COD/2005/0242 - został przyjęty przez Komisję dnia 23 listopada 2005 r. i przekazany do Parlamentu Europejskiego i Rady dnia 30 stycznia 2006 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął opinię w sprawie wniosku Komisji dnia 13 września 2006 r. Komitet Regionów przyjął opinię w sprawie wniosku Komisji dnia 15 czerwca 2006 r. Parlament Europejski przyjął 25 poprawek w pierwszym czytaniu dnia 29 marca 2007 r. . 2. Cel wniosku Celem jest przyjęcie minimalnych zasad wspólnych dla wszystkich państw członkowskich w dziedzinie odpowiedzialności cywilnej i ubezpieczenia armatorów oraz zdefiniowanie zasad, które pozwolą zarówno na zapobieganie wypadkom, jak i wypłacanie odszkodowań. Wniosek ma na celu włączenie do prawa wspólnotowego: - Konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej w sprawie ograniczenia odpowiedzialności właścicieli statków, w wersji z 1996 r. - rezolucji Międzynarodowej Organizacji Morskiej i Międzynarodowej Organizacji Pracy w sprawie gwarancji finansowych w przypadku pozostawienia marynarzy. Wniosek ma na celu między innymi ustanowienie systemu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej armatorów w oparciu o rezolucję Międzynarodowej Organizacji Morskiej w sprawie ubezpieczeń. 3. Cel zmienionego wniosku Zmieniony wniosek ma na celu dostosowanie pierwotnego wniosku w zakresie niektórych zagadnień, zgodnie z propozycjami Parlamentu Europejskiego. 4. Uwagi dotyczące poprawek przyjętych przez Parlament Europejski 4.1 Poprawki zaakceptowane przez Komisję Komisja może zaakceptować poprawki 1, 2, 3, 4, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 19, 20, 22, 24 i 28. 4.2 Poprawki przyjęte przez Komisję w części lub podlegające przeformułowaniu Poprawki 5, 21, 23, 26 i 27: - Poprawka 5 Ostatnia część poprawki ma na celu opisanie zachowania, które powoduje zniesienie ograniczenia (zachowania w wyniku którego armator traci prawo do ograniczenia odpowiedzialności). Ten opis jest jednak niekompletny i musi zostać zmieniony dla uwzględnienia przepisów dyrektywy, tzn. nie tylko art. 4 ust. 2a (niewybaczalny błąd) ale także art. 4 ust. 3 (poważne zaniedbanie). Nowy motyw 5a: „ W odniesieniu do statków pływających pod banderą państwa będącego stroną konwencji z 1996 r. ograniczenie odpowiedzialności wynikające z konwencji z 1996 r. nie powinno mieć zastosowania do ofiar nieuczestniczących w czynności w zakresie transportu morskiego, gdyż armator w takim przypadku nie wykazał się należnym profesjonalizmem i powinien mieć świadomość szkodliwych skutków swojego działania lub zaniechania. „ W odniesieniu do statków nie pływających pod banderą państwa będącego stroną konwencji z 1996 r. ograniczenie odpowiedzialności wynikające z konwencji z 1996 r. nie powinno mieć zastosowania do ofiar nieuczestniczących w czynności w zakresie transportu morskiego, gdyż armator dopuścił się poważnego zaniedbania. " - Poprawka 21 Poprawka ma na celu opisanie zawartości rezolucji A 930(22) Międzynarodowej Organizacji Morskiej. Jednak ten opis nie jest kompletny i powinien także wspomnieć płatność zaległego wynagrodzenia. Artykuł 6 akapit trzeci: „Każde państwo członkowskie podejmuje konieczne środki mające na celu ustanowienie przez każdego z armatorów podnoszących banderę danego państwa gwarancji finansowej stanowiącej zabezpieczenie dla zatrudnionych bądź pracujących na pokładzie marynarzy w przypadku pozostawienia ich przez armatora, zgodnie z rezolucją IMO A 930(22), i pozwalającej na pokrycie kosztów zakwaterowania, pomocy lekarskiej i repatriacji, oraz zapłatę zaległych wynagrodzeń . ” - Poprawki 23, 26 i 27 Te trzy poprawki dotyczą powołania wspólnotowego urzędu odpowiedzialnego za zarządzanie zaświadczeniami o gwarancji finansowej. Uzasadniona mogłaby być próba scentralizowania na szczeblu europejskim zarządzania zaświadczeniami o gwarancji finansowej, dla odciążenia państw członkowskich oraz dla zapewnienia jednolitości procedur. Jednak powołanie takiego urzędu ma skutki administracyjne i finansowe, które należy zmierzyć. Dlatego też Komisja chciałaby dokładniej zbadać konsekwencje tej inicjatywy. W tym kontekście, zamiast powoływania nowego urzędu można rozważyć powierzenie tych zadań Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego, przy czym należy przewidzieć konsekwencje dla agencji w aspekcie instytucjonalnym i finansowym. Nowy motyw: ”W przyszłości właściwe może być scentralizowanie na szczeblu europejskim zarządzania zaświadczeniami o gwarancji finansowej. Zadanie to można powierzyć Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego. Należy jednak wcześniej dokładnie ustalić konsekwencje, jakie może to wywołać dla agencji, zarówno w aspekcie instytucjonalnym, jak i finansowym.” 4.3. Poprawki odrzucone przez Komisję Poprawki 7 i 25 nie mogą zostać przyjęte przez Komisję. 5. Zmieniony wniosek Zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE, Komisja zmienia swój wniosek w sposób opisany powyżej.