52006PC0573

[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 5.10.2006

KOM(2006) 573 wersja ostateczna

2006/0179 (ACC)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie zawarcia dwustronnych umów ustanawiających procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, miedzy Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii oraz między Wspólnota Europejską a Rumunią

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Kontekst wniosku

Przed rozszerzeniem UE w 2004 r., na podstawie wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę w dnu 21 października 2002 r., Komisja wynegocjowała dwustronne umowy ustanawiające procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych i zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego między Wspólnotą Europejską a dziesięcioma byłymi krajami kandydującymi (Republiką Cypryjską, Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Węgierską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowacką i Republiką Słowenii). W rezultacie Rada przyjęła dwie decyzje Rady w sprawie zawarcia dwustronnych umów z Republiką Cypryjską i Republiką Węgierską (decyzja Rady 2004/299/WE z dnia 24 listopada 2003 r.)[1] oraz z ośmioma pozostałymi byłymi krajami kandydującymi (decyzja Rady 2004/330/WE z dnia 22 września 2003 r.)[2] a następnie zawarto umowy z kilkoma byłymi krajami kandydującymi przed 1 maja 2004 r.

Mandat negocjacyjny przyjęty w 2002 r. obejmował również Republikę Bułgarii i Rumunię, z którymi Komisja wynegocjowała identyczne umowy dwustronne.

Obydwie umowy oraz ich załączniki są pod względem treści takie same, jak te wynegocjowane poprzednio z byłymi krajami kandydującymi przed 1 maja 2004 r.

Poniżej załączono wniosek dotyczący decyzji Rady. Wniosek dotyczy przyjęcia i podpisania obydwu dwustronnych umów. Dlatego też, przewiduje on, iż Rada zatwierdzi wspomniane umowy.

Dla przyjęcia danej umowy dwustronnej potrzebny jest podpis odpowiedniego kraju kandydującego. Proponuje się, aby przewodniczący Rady był upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty.

W związku z powyższym, Komisja proponuje, aby Rada przyjęła załączoną poniżej decyzję.

Tekst wspomnianych dwóch umów wraz z ich załącznikami stanowi załącznik do niniejszego wniosku, natomiast poniżej znajduje się ocena umów w świetle dyrektyw negocjacyjnych zatwierdzonych przez Radę.

2. Aspekty prawne wniosku

2.1. Krótki opis proponowanych umów

Umowa przewiduje uczestnictwo wspomnianych powyżej dwóch krajów kandydujących w procedurze powiadamiania, wprowadzonej na szczeblu wspólnotowym przez dyrektywę 83/189/EWG (kilkukrotnie zmienianą, a następnie skodyfikowaną przez dyrektywę 98/34/WE, która została zmieniona dyrektywą 98/48/WE)[3].

Obydwie umowy dwustronne zawierają dokładnie takie same artykuły. Zgodnie z mandatem negocjacyjnym, zakres umów jest dokładnie taki sam, jak ten przewidziany w dyrektywie 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE. Ponadto definicja przepisów technicznych i zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego jest identyczna jak definicje zawarte w art. 1 dyrektywy 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE.

Jeśli chodzi o system wymiany informacji, zgodnie z mandatem negocjacyjnym Wspólnota jest odpowiedzialna za przekazywanie zainteresowanym państwom projektów przepisów technicznych i zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, o których państwa członkowskie powiadomiły Komisję stosownie do dyrektywy 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE.

Każde z dwóch krajów kandydujących, z którymi sporządzono umowy dwustronne, jest odpowiedzialne za przekazywanie Wspólnocie projekty swych przepisów technicznych i zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego.

Zgodnie z dyrektywami negocjacyjnymi w każdej z umów zawarto trzymiesięczny okres stosowania zasady standstill przewidziany w dyrektywie 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE. W czasie tego trzymiesięcznego okresu stosowania zasady standstill Wspólnota ma prawo do przekazania swych uwag na temat projektów notyfikowanych przez dwa kraje kandydujące, z którymi sporządzono umowę; obydwa kraje kandydujące również mają prawo do wyrażania swych uwag na temat projektów notyfikowanych w ten sposób przez państwa członkowskie.

Wreszcie, zgodnie z dyrektywami negocjacyjnymi, obydwa kraje kandydujące są zobowiązane do przekazywania informacji w jednym z języków urzędowych Wspólnoty.

2.2. Omówienie poszczególnych artykułów umowy

Umowa

Poniżej przedstawione zostało szczegółowe omówienie poszczególnych artykułów umowy (ponieważ artykuły w obydwu umowach są identyczne, poniższe omówienie odnosi się do obydwu umów dwustronnych):

Preambuła W preambule przewidziano podstawowy cel umowy, jakim jest rozszerzenie procedury powiadamiania na wspomniane kraje kandydujące.

Artykuł 1: Definicje Ten artykuł nie wymaga wyjaśnienia. Definicje są dokładnie takie same, jak te użyte w dyrektywie 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE.

Artykuł 2: Wyłączenia z zakresu umowy. Podobnie jak w dyrektywie 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE, przewidziano, iż przyjmowane przez państwa członkowskie lub kraje kandydujące środki dotyczące ochrony osób (w szczególności pracowników), w przypadku używania produktów, nie wchodzą w zakres umowy. Jednakże, w sytuacji gdy tego rodzaju środki mają wpływ na produkty, powiadomienie jest konieczne.

Artykuł 3: System wymiany informacji Artykuł ten przewiduje, że Wspólnota jest odpowiedzialna za przekazywanie powiadomień państw członkowskich zainteresowanym krajom kandydującym. W ten sam sposób należy przekazywać Wspólnocie powiadomienia danych krajów kandydujących. Zgodnie z dyrektywą 98/34/WE, zmienioną przez dyrektywę 98/48/WE, jeżeli przepisy techniczne są pełną transpozycją tekstu międzynarodowej lub europejskiej normy, nie ma potrzeby przesyłania treści tej normy z uwagi na to, iż teksty te są łatwo dostępne dla Komisji. w takim przypadku wystarczy tylko przekazać dokładne odesłanie do danej normy.

Artykuł 4: Język w jakim należy przekazywać powiadomienia Artykuł ten przewiduje, że projekty przepisów technicznych powinny być zgłaszane w tłumaczeniu na jeden z języków urzędowych Wspólnoty Europejskiej.

Artykuł 5: Teksty podstawowych przepisów i analiza ryzyka Zgodnie z dyrektywą 98/34/WE, zmienioną przez dyrektywę 98/48/WE, należy również przekazać podstawowe teksty podstawowych przepisów w przypadku, gdy jest to konieczne do oceny wpływu projektu przepisów technicznych, będących przedmiotem powiadomienia. Ponadto w niektórych przypadkach należy złożyć analizy ryzyka, o ile są one dostępne.

Artykuł 6: Powiadomienia w przypadku istotnych zmian Artykuł ten przewiduje, że w sytuacji gdy państwo członkowskie lub kraj kandydujący dokonały zmiany swych projektów, będących uprzednio przedmiotem powiadomienia, należy dokonać nowego powiadomienia. Definicje tego, co należy rozumieć przez „istotną zmianę” są identyczne, jak definicje w dyrektywie 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE.

Artykuł 7: Dalsze informacje Przepis ten stanowi, iż każda z umawiających się stron ma prawo do dalszych informacji na temat projektów będących przedmiotem powiadomienia, w przypadku gdy uważa to za konieczne do dokonania oceny.

Artykuł 8: Uwagi Przepis ten stanowi, iż każda z umawiających się stron może zgłaszać uwagi do projektów będących przedmiotem powiadomienia ze strony innych umawiających się stron.

Artykuł 9: Okres stosowania zasady standstill Do projektów, o których powiadamiają umawiające się strony stosuje się jednolity trzymiesięczny okres stosowania zasady standstill. Okres ten nie może zostać przedłużony.

Artykuł 10: Procedura nadzwyczajna Artykuł ten stanowi, że w przypadku powołania się na pilne przyczyny, trzymiesięczny okres zasady standstill nie ma zastosowania. Definicja tego, co należy rozumieć przez „pilną przyczynę” jest identyczna, jak definicja w dyrektywie 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE.

Artykuł 11: Wersja ostateczna tekstu i uzgodnienia administracyjne w sprawie przekazywania powiadomień Artykuł ten stanowi, iż należy również przekazać ostateczną wersję tekstu. Jest to spowodowane tym, iż w przypadku niektórych powiadomień przydatne jest porównanie tekstu złożonego w powiadomieniu z tekstem ostatecznie przyjętym. Ten sam artykuł odsyła również do załącznika III umowy (patrz poniżej), ustanawiającego ogólne zasady dotyczące uzgodnień administracyjnych w sprawie przekazywania informacji na mocy umowy.

Artykuł 12: Wyłączenia z obowiązku powiadamiania Artykuł ten przewiduje przypadki, w których nie jest wymagane powiadamianie. Są one identyczne, jak wyłączenia wymienione w dyrektywie 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE. W odniesieniu do umów międzynarodowych podpisanych przez dany kraj kandydujący przewidziano, że nie musi on powiadamiać o tych przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, które wynikają ze zobowiązań zawartych w umowie międzynarodowej mającej zastosowanie w kraju kandydującym i w całej Wspólnocie Europejskiej. Uzasadnieniem takiego postanowienia jest to, że zarówno w kraju kandydującym, jak i Wspólnocie europejskiej będą miały zastosowanie te same przepisy, ponieważ umowa międzynarodowa została przetransponowana przez kraj kandydujący oraz wszystkie państwa członkowskie.

Z drugiej strony, jeżeli kraj kandydujący przyjmie przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne wynikające z umowy międzynarodowej mającej zastosowanie w kraju kandydującym i państwie trzecim, lub mającej zastosowanie w kraju kandydującym i tylko części Wspólnoty Europejskiej, powiadomienie jest wymagane, z uwagi na fakt, iż w tych dwóch przypadkach przepisy prawne mogą stanowić barierę handlową, ponieważ wspomniane dwa typy umów międzynarodowych nie mają zastosowania do całości terytorium obu umawiających się stron.

Artykuł 13: Poufność Informacje udzielane na mocy umowy dwustronnej nie mają, co do zasady, charakteru poufnego, jednak każda z umawiających się stron ma możliwość poproszenia o zachowanie poufności.

Artykuł 14: Zarządzanie Umową Jeśli chodzi o zarządzanie umową przewiduje się, z jednej strony, regularne konsultacje między ekspertami Wspólnoty Europejskiej i omawianych krajów kandydujących, a z drugiej strony, uczestnictwo krajów kandydujących w stałym komitecie ustanowionym na mocy dyrektywy 98/34/We, zmienionej dyrektywą 98/48/WE.

Artykuł 15: Klauzula dotycząca terytorialnego zakresu umowy Jest to standardowy zapis regulujący geograficzny zakres zastosowania umowy.

Artykuł 16: Wejście w życie Jest to standardowy zapis przewidujący ustalenia dotyczące wejścia w życie umowy.

Artykuł 17: Wygaśnięcie Jest rzeczą oczywistą, że umowa wygaśnie z dniem przystąpienia krajów kandydujących.

Artykuł 18: Języki, w których sporządzono umowę Jest to standardowe postanowienie o tym, iż umowa jest sporządzona we wszystkich językach urzędowych Wspólnoty oraz języku kraju kandydującego.

Załączniki do umowy

Poniżej przedstawiono omówienie treści załączników.

Załącznik I: Usługi społeczeństwa informacyjnego Załącznik ten zawiera dalsze wyjaśnienie pojęcia usług społeczeństwa informacyjnego, zdefiniowanego w art. 1 pkt 2 umowy. Treść tego załącznika pokrywa się w zupełności z treścią załącznika V do dyrektywy 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE i zawiera przykładowy wykaz usług niewchodzących w zakres definicji usług społeczeństwa informacyjnego.

Załącznik II: Usługi finansowe Załącznik ten zawiera przykładowy wykaz usług finansowych wyłączonych z zakresu zastosowania umowy (por. art. 1 pkt 5 akapit trzeci umowy). Treść tego załącznika jest identyczna z treścią załącznika V do dyrektywy 98/34/WE, zmienionej dyrektywą 98/48/WE.

Załącznik III: Procedura administracyjna przekazywania informacji Załącznik ten określa ogólne zasady w odniesieniu do uzgodnień administracyjnych dotyczących przekazywania informacji na podstawie umowy. Uzgodnienie te, co do zasady, pokrywają się z obecnie obowiązującymi uzgodnieniami z państwami EFTA, które podpisały porozumienie EOG.

2006/0179 (ACC)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie zawarcia dwustronnych umów ustanawiających procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, miedzy Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii oraz między Wspólnota Europejską a Rumunią

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególnościart. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji[4],

a także mając na uwadze fakt, iż dobiegły końca negocjacje nad dwustronnymi umowami ustanawiającymi procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, miedzy Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii oraz między Wspólnota Europejską a Rumunią, które powinny zostać zatwierdzone;

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się umowy dwustronne ustanawiające procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, miedzy Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii oraz między Wspólnotą Europejską a Rumunią. Tekst umów wraz z załącznikami stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania umów, aby stały się wiążące dla Wspólnoty, oraz do przekazania w imieniu Wspólnoty noty przewidzianej w art. 16 umów[5].

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

UMOWA

ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczacych usług społeczeństwa informacyjnego, między Wspólnotą Europejską i Republiką Bułgarii

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,

z jednej strony, oraz

REPUBLIKA BUŁGARII,

z drugiej strony,

zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

UWZGLĘDNIAJĄC Układ Europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Bułgarii z drugiej strony[6], w szczególności cele określone w art. 1,

UWZGLĘDNIAJĄC procedurę informacyjną dotyczącą przepisów technicznych oraz zasad społeczeństwa informacyjnego stosowaną we Wspólnocie Europejskiej[7],

ZWAŻYWSZY na zobowiązanie Republiki Bułgarii i Wspólnoty Europejskiej do wspierania harmonijnych stosunków gospodarczych między Umawiającymi się Stronami,

ZWAŻYWSZY na funkcjonującą współpracę między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii w dziedzinie technicznych barier w handlu oraz osiągnięte w jej ramach porozumienie co do rozszerzenia na Republikę Bułgarii obowiązującej we Wspólnocie Europejskiej procedury informacyjnej dotyczącej przepisów technicznych oraz zasad społeczeństwa informacyjnego.

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Dla celów niniejszej Umowy stosuje się poniższe definicje:

1. „produkt” oznacza każdy wyprodukowany przemysłowo produkt lub każdy produkt rolniczy, w tym produkty rybne;

2. „usługa”: każda usługa społeczeństwa informacyjnego, to znaczy każda usługa normalnie świadczona za wynagrodzeniem, na odległość, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie odbiorcy usług.

Dla celów niniejszej definicji:

- „na odległość”: oznacza usługę świadczoną bez równoczesnej obecności stron,

- „drogą elektroniczną”: oznacza to, iż usługa jest przesyłana pierwotnie i otrzymywana w miejscu przeznaczenia za pomocą sprzętu elektronicznego do przetwarzania (włącznie z kompresją cyfrową) oraz przechowywania danych, oraz w całości przesyłana, kierowana i otrzymywana za pomocą kabla, odbiornika radiowego, środków optycznych lub innych środków elektromagnetycznych,

- „na indywidualne żądanie odbiorcy usług”: oznacza, że usługa świadczona jest poprzez przesyłanie danych na indywidualne żądanie.

Przykładowy wykaz usług nieobjętych niniejszą definicją został określony w załączniku I.

Niniejsza Umowa nie ma zastosowania do:

- usług nadawania programów radiowych,

- usług nadawania programów telewizyjnych, określonych w art. 1 lit. a) dyrektywy 89/552/EWG[8].

3. „specyfikacja techniczna”: oznacza specyfikację zawartą w dokumencie, który opisuje wymagane właściwości produktu, takie jak: poziom jakości, wydajności, bezpieczeństwa lub wymiary, włącznie z wymaganiami mającymi zastosowanie do produktu w zakresie nazwy, pod jaką jest sprzedawany, terminologii, symboli, badań i metod badania, opakowania, oznakowania i etykietowania oraz procedur oceny zgodności.

Termin "specyfikacja techniczna" obejmuje także metody produkcji oraz przetwórstwa stosowanego w stosunku do produktów rolniczych, zgodnie z art. 38 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, produktów przeznaczonych do spożycia przez człowieka oraz zwierzęta, oraz produktów leczniczych określonych w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE[9], jak również metody produkcji oraz przetwarzania odnoszące się do innych produktów, jeżeli mają one wpływ na ich właściwości.

4. „inne wymogi”: oznaczają wymogi inne niż specyfikacje techniczne, nałożone na produkt w celu ochrony, w szczególności konsumentów i środowiska, które wpływają na cykl życiowy produktu po wprowadzeniu go na rynek, takie jak warunki użytkowania, powtórne przetwarzanie, ponowne zastosowanie lub utylizacja, w przypadku gdy warunki te mogą mieć istotny wpływ na skład lub charakter produktu lub obrót tym produktem;

5. „zasada dotycząca usług”: wymóg o charakterze ogólnym odnoszący się do podejmowania i wykonywania działalności usługowej, w znaczeniu pkt 2, w szczególności przepisy dotyczące dostawcy usług, usług i odbiorców usług, z wyjątkiem zasad, które nie odnoszą się konkretnie do usług określonych w tym punkcie.

Niniejsza umowa nie ma zastosowania do zasad odnoszących się do zagadnień objętych prawodawstwem Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie usług telekomunikacyjnych, określonych jako „usługi, których świadczenie polega w całości lub częściowo na przesyłaniu i kierowaniu sygnału w sieciach telekomunikacyjnych w drodze procesów telekomunikacyjnych, z wyjątkiem nadawania programów radiowych i telewizyjnych”[10].

Niniejsza umowa nie ma zastosowania do zasad odnoszących się do zagadnień objętych prawodawstwem Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie usług finansowych, których niewyczerpujący wykaz został zawarty w załączniku II do niniejszej umowy.

Z wyjątkiem art. 11, niniejsza umowa nie ma zastosowania do zasad ustanowionych przez lub dla rynków regulowanych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE[11] bądź też przez lub dla innych rynków lub organów realizujących operacje rozrachunkowe lub funkcje rozliczeniowe dla tych rynków.

Dla celów niniejszej definicji:

- zasada traktowana jest jako szczególnie przeznaczona dla usług społeczeństwa informacyjnego, biorąc pod uwagę jej uzasadnienie i część operacyjną, celem szczególnym i celem jej wszystkich lub pojedynczych przepisów jest regulacja tych usług w sposób precyzyjny i ujęty celowo,

- zasada nie jest traktowana jako przeznaczona w szczególności dla usług społeczeństwa informacyjnego, jeżeli odnosi się do tych usług w sposób dorozumiany lub uboczny.

6. „przepisy techniczne”: specyfikacje techniczne i inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, włącznie z odpowiednimi przepisami administracyjnymi, których przestrzeganie jest obowiązkowe, de iure lub de facto, w przypadku obrotu, świadczenia usług, tworzenia operatora usług lub stosowania w państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej lub na przeważającej jego części, lub w Republice Bułgarii lub przeważającej jej części, jak również przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej lub Republiki Bułgarii, z wyjątkiem tych określonych w art. 12, zakazujących produkcji, przywozu, obrotu i stosowania produktu lub zakazujących świadczenia bądź korzystania z usługi lub tworzenia dostawcy usług.

Przepisy techniczne de facto obejmują:

- przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej lub Republiki Bułgarii, które odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź innych wymogów lub zasad dotyczących usług, bądź też do kodeksów zawodowych lub kodeksów postępowania, które z kolei odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź do innych wymogów lub zasad dotyczących usług, zgodność z którymi pociąga za sobą domniemanie zgodności z zobowiązaniami nałożonymi przez wspomniane przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne,

- dobrowolne porozumienia, w których organ publiczny występuje w charakterze umawiającej się strony, przewidujące, w interesie ogólnym, zgodność ze specyfikacjami technicznymi lub innymi wymogami lub zasadami dotyczącymi usług, z wyjątkiem specyfikacji odnoszących się do przetargów przy zamówieniach publicznych,

- specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, związane ze środkami fiskalnymi lub finansowymi mającymi wpływ na konsumpcję produktów lub usług przez wspomaganie przestrzegania takich specyfikacji technicznych lub innych wymogów lub zasad dotyczących usług; znaczenie to nie obejmuje specyfikacji technicznych lub inne wymogów lub zasad dotyczących usług związanych z systemami zabezpieczenia społecznego.

Obejmuje to przepisy techniczne wprowadzone przez organy wyznaczone przez państwa członkowskie oraz znajdujące się w wykazie sporządzonym przez Komisję Wspólnot Europejskich[12] (dalej jako „Komisja”) w ramach komitetu, o którym mowa w art. 5 dyrektywy 98/34/WE. Republika Bułgarii sporządzi taki wykaz, a następnie przekaże go Komisji w pierwszym dniu pierwszego miesiąca następującego po wejściu w życie niniejszej umowy.

Taka sama procedura obowiązuje przy wprowadzaniu zmian do tego wykazu.

7. „projekt przepisu technicznego”: tekst specyfikacji technicznej lub innego wymogu lub zasady dotyczącej usług, włącznie z przepisami administracyjnymi, mający na celu ich przyjęcie lub spowodowanie ich przyjęcia jako przepisy techniczne i będący na etapie przygotowania, na którym można jeszcze wprowadzić zasadnicze zmiany.

Artykuł 2

Niniejsza umowa nie ma zastosowania do środków uznanych przez państwa członkowskie za niezbędne na mocy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską lub uznanych przez Republikę Bułgarii za niezbędne:

- dla ochrony osób, w szczególności pracowników, podczas stosowania produktu, pod warunkiem że tego rodzaju środki nie mają wpływu na produkt.

Artykuł 3

1. Z zastrzeżeniem art. 12, Wspólnota Europejska powiadamia Republikę Bułgarii o projektach przepisów technicznych, które otrzymała w ramach powiadomienia od państw członkowskich. W przypadku gdy przepisy techniczne są pełną transpozycją międzynarodowej lub europejskiej normy, wystarczające jest podanie informacji o odpowiedniej normie. Komisja informuje również Republikę Bułgarii o powodach, dla których wprowadzenie danego przepisu technicznego jest niezbędne, w przypadku gdy nie zostały one wyraźnie ujęte w projekcie.

2. Z zastrzeżeniem art. 12 Republika Bułgarii w podobny sposób powiadamia Wspólnotę Europejską o swych projektach przepisów technicznych. W przypadku gdy przepisy techniczne są pełną transpozycją międzynarodowej lub europejskiej normy, wystarczające jest podanie informacji o odpowiedniej normie. Republika Bułgarii informuje również Wspólnotę Europejską o powodach, dla których wprowadzenie danego przepisu technicznego jest niezbędne, w przypadku gdy nie zostały one wyraźnie ujęte w projekcie.

Artykuł 4

Pełny tekst projektu przepisów technicznych będącego przedmiotem powiadomienia jest udostępniany zarówno w wersji oryginalnej, jak i w pełnym tłumaczeniu na jeden z języków urzędowych Wspólnoty Europejskiej.

Artykuł 5

1. W odpowiednich przypadkach należy jednocześnie przekazać sporządzony w języku oryginalnym tekst podstawowych przepisów prawnych lub innych regulacji, których zasadniczo i bezpośrednio dotyczą normy, jeżeli znajomość takiego tekstu jest niezbędna do prawidłowej oceny implikacji, jakie niesie ze sobą projekt przepisów technicznych będących przedmiotem powiadomienia, chyba że tekst ten został przekazany we wcześniejszym powiadomieniu.

2. W przypadku gdy celem projektu jest ograniczenie obrotu lub stosowania substancji chemicznej, preparatu lub produktu w interesie zdrowia publicznego, ochrony konsumenta lub środowiska, państwa członkowskie i Republika Bułgarii przekazują streszczenie lub odesłania do wszelkich ważnych danych dotyczących substancji, preparatu lub produktu oraz znanych i dostępnych środków zastępczych, gdzie taka informacja może być dostępna, i przekazuje informację o przewidywanych skutkach dla zdrowia publicznego, ochrony konsumenta i środowiska, wraz z analizą ryzyka, sporządzoną zgodnie z zasadami ogólnymi dotyczącymi oceny ryzyka substancji chemicznych, określonymi w art. 10 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 793/93[13] w przypadku istniejących substancji, oraz w art. 3 ust. 2 dyrektywy 67/548/EWG[14] w przypadku nowych substancji.

Artykuł 6

Państwa członkowskie i Republika Bułgarii przekazują projekt ponownie i na powyższych warunkach, jeżeli dokonają w tekście zmian, które w istotny sposób wpływają na zakres jego zastosowania, skracają pierwotnie przewidziany harmonogram wdrożenia, dodają więcej specyfikacji lub wymogów lub zaostrzają te wymogi. Przekazywanie tych informacji odbywa się zgodnie z art. 3.

Artykuł 7

Każda z Umawiających się Stron może poprosić o dalsze informacje na temat projektu przepisów technicznych będących przedmiotem powiadomienia zgodnie z niniejszą umową.

Artykuł 8

1. Wspólnota Europejska i Republika Bułgarii mogą zgłaszać uwagi na temat projektów będących przedmiotem powiadomienia. Uwagi ze strony Republiki Bułgarii są przekazywane Komisji, natomiast uwagi ze strony Wspólnoty Europejskiej są przekazywane Republice Bułgarii za pośrednictwem Komisji.

2. Państwa członkowskie i Republika Bułgarii w możliwie najwyższym stopniu uwzględniają wspomniane opinie w kolejnych pracach nad projektem przepisów technicznych.

3. W odniesieniu do specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad dotyczących usług, o których mowa w art. 1 pkt 6 akapit drugi tiret trzecie, uwagi Umawiających się Stron mogą dotyczyć jedynie tych aspektów, które mogą utrudnić handel lub, w odniesieniu do zasad dotyczących usług, swobodę przepływu usług lub swobodę przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dziedzinie usług, a nie fiskalnych lub finansowych aspektów tego środka.

4. W przypadku gdy zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 98/34/WE powołano się na sześciomiesięczny okres stosowania zasady standstill, Komisja informuje o tym Republikę Bułgarii.

Artykuł 9

Właściwe organy państw członkowskich i Republiki Bułgarii odkładają w czasie przyjęcie projektu przepisów technicznych będących przedmiotem powiadomienia na trzy miesiące od dnia otrzymania przez Komisję tekstu projektu przepisów technicznych.

Artykuł 10

Okres stosowania zasady standstill, o którym mowa w art. 9 nie ma zastosowania w przypadku, gdy:

- z pilnych przyczyn, spowodowanych przez poważne i nieprzewidziane okoliczności odnoszące się do ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa publicznego, ochrony zwierząt lub roślin oraz, w stosunku do zasad dotyczących usług, również dla porządku publicznego, w szczególności ochrony nieletnich, właściwe organy są zobowiązane przygotować przepisy techniczne w bardzo krótkim czasie, w celu ich natychmiastowego przyjęcia i wprowadzenia w życie, bez możliwości jakichkolwiek konsultacji, lub

- z pilnych powodów, spowodowanych przez poważne okoliczności odnoszące się do ochrony bezpieczeństwa i integralności systemu finansowego, w szczególności ochrony depozytariuszy, inwestorów i osób ubezpieczonych, właściwe organy są zobowiązane natychmiast przyjąć i wprowadzić w życie przepisy w sprawie usług finansowych.

Należy podać powód uzasadniający konieczność pilnego przyjęcia środków. Uzasadnienie pilnego przyjęcia środków powinno być szczegółowe i jasno wytłumaczone, ze szczególnym uwzględnieniem nieprzewidywalności i powagi grożącego niebezpieczeństwa, w obliczu którego stanęły właściwe organy, jak również absolutnej konieczności natychmiastowego działania w celu zażegnania niebezpieczeństwa.

Artykuł 11

1. Należy również przekazać ostateczną wersję tekstu przepisu technicznego w języku oryginalnym.

2. Uzgodnienia administracyjne dotyczące wspomnianych powiadomień są wyszczególnione w załączniku III, stanowiącym integralną część niniejszej umowy.

Artykuł 12

1. Artykuły od 3 do 10 nie stosują się do tych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich i Republiki Bułgarii lub dobrowolnych porozumień, dzięki którym państwa członkowskie lub Republika Bułgarii:

- w przypadku państw członkowskich - zachowują zgodność z wiążącymi aktami prawnymi Wspólnoty Europejskiej, które skutkują przyjęciem specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług, a w przypadku Republiki Bułgarii – dokonuje transpozycji do prawa krajowego aktów prawnych Wspólnoty Europejskiej, które skutkują przyjęciem specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług,

- w przypadku państw członkowskich, wypełniają zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych, które skutkują przyjęciem wspólnych specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług we Wspólnocie Europejskiej;

- w przypadku Republiki Bułgarii, wypełnia ona zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych, które skutkują przyjęciem wspólnych specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług w Republice Bułgarii i we Wspólnocie Europejskiej;

- stosują klauzule ochronne, wprowadzone przez obowiązujące akty prawne Wspólnoty Europejskiej,

- stosują art. 12 ust. 1 dyrektywy 2001/95/WE[15],

- ograniczają się do wykonywania orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,

- ograniczają się do wprowadzenia zmiany przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 6, zgodnie z wnioskiem Komisji, w celu usunięcia przeszkód w handlu lub, w przypadku zasad dotyczących usług, w swobodnym przepływie usług lub w swobodzie przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dziedzinie usług.

2. Artykuły 9 i 10 nie stosują się do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich i Republiki Bułgarii przewidujących zakaz produkcji, o ile nie utrudniają one swobodnego przepływu towarów.

3. Artykuły 9 i 10 nie stosują się do specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad dotyczących usług, o których mowa w art. 1 pkt 6 akapit drugi tiret trzecie.

Artykuł 13

Udzielone informacje uznaje się, na wniosek, za poufne. Jednakże zarówno Wspólnota Europejska jak i Republika Bułgarii mogą konsultować się w celu uzyskania opinii ekspertów z osobą fizyczną lub prawną, w tym również z osobami z sektora prywatnego, pod warunkiem podjęcia koniecznych środków ostrożności.

Artykuł 14

1. W ramach współpracy między ekspertami Wspólnoty Europejskiej i Republiki Bułgarii w dziedzinie technicznych barier handlowych, Umawiające się Strony organizują regularne konsultacje w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania procedury ustanowionej w niniejszej umowie oraz wymiany opinii na temat zgłoszonych przez każdą z Umawiających się Stron uwag dotyczących projektu przepisów technicznych będącego przedmiotem powiadomienia zgodnie z niniejszą umową. Ponadto, za wspólną zgodą, Umawiające się Strony mogą zwoływać dodatkowe posiedzenia ad hoc , których celem będzie rozpatrzenie konkretnych przypadków mających szczególne znaczenie dla którejkolwiek z Umawiających się Stron.

2. Republika Bułgarii powołuje eksperta, który będzie ją reprezentował na posiedzeniach komitetu ustanowionego na mocy art. 5 dyrektywy 98/34/WE poświęconych tematom „usługi społeczeństwa informacyjnego” oraz „przepisy techniczne”. Ekspert musi być członkiem administracji rządowej Republiki Bułgarii. Ekspert nie może brać udziału w głosowaniach.

3. Komisja w odpowiednim czasie informuje eksperta o terminach posiedzeń oraz o porządku obrad komitetu. Komisja przekazuje odpowiednie informacje ekspertowi.

4. Komitet, z inicjatywy swego przewodniczącego może odbyć spotkanie bez udziału eksperta reprezentującego Republikę Bułgarii. W takim przypadku należy poinformować o tym Republikę Bułgarii.

Artykuł 15

Niniejszą umowę stosuje się, z jednej strony, na terytoriach, na których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, na warunkach określonych w tym traktacie oraz, z drugiej strony, na terytorium Republiki Bułgarii.

Artykuł 16

Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wymiany not potwierdzających zakończenie odpowiednich procedur wewnętrznych niezbędnych dla wejścia w życie niniejszej umowy.

Artykuł 17

Niniejsza umowa wygasa z dniem przystąpienia Republiki Bułgarii do Unii Europejskiej.

Artykuł 18

Niniejsza umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

ZAŁĄCZNIK I

Przykładowy wykaz usług nieobjętych przepisami art. 1 pkt 2 akapit drugi

1. Usługi, które nie są świadczone „na odległość”

Usługi świadczone w fizycznej obecności dostawcy i odbiorcy, nawet jeżeli korzystają oni z urządzeń elektronicznych:

a) badanie lekarskie lub wykonywanie zabiegów w gabinecie lekarskim z zastosowaniem sprzętu elektronicznego, przy fizycznej obecności pacjenta;

b) wgląd do elektronicznego katalogu w sklepie przy fizycznej obecności klienta;

c) rezerwacja biletu lotniczego w biurze podróży przy fizycznej obecności klienta za pomocą sieci komputerowej;

d) udostępnienie gier elektronicznych w salonie przy fizycznej obecności użytkownika.

2. Usługi które nie są świadczone "za pomocą środków elektronicznych"

- Usługi o charakterze materialnym, nawet jeżeli świadczone są z wykorzystaniem urządzeń elektronicznych:

a) dystrybucja banknotów i biletów przez automaty (banknoty, bilety kolejowe);

b) dostęp do płatnych dróg, parkingów itp., nawet jeżeli przy wjeździe lub wyjeździe funkcje kontroli wjazdu i/lub uiszczenia należności sprawują urządzenia elektroniczne.

- usługi off-line: dystrybucja CD-ROM-ów lub oprogramowania na dyskietkach.

- Usługi, które nie są świadczone z wykorzystaniem elektronicznego systemu przetwarzania i przechowywania danych:

a) usługi telefonii głosowej;

b) usługi telefaksowe/teleksowe;

c) usługi świadczone przez telefonię głosową lub telefaksem,

d) telefoniczne/telefaksowe porady lekarskie,

e) telefoniczne/telefaksowe porady prawne,

f) telefoniczny/telefaksowy marketing bezpośredni.

3. Usługi, które nie są świadczone "na indywidualne żądanie odbiorcy usług"

Usługi świadczone w formie przesyłania danych bez indywidualnego zamówienia i przeznaczone do równoczesnego odbioru przez nieograniczoną liczbę odbiorców (transmisja z punktu do wielu punktów):

(a) usługi nadawania programów telewizyjnych (włącznie z usługami systemu nadawania audycji na żądanie), objęte art. 1 lit. a) dyrektywy 89/552//EWG;

b) usługi nadawania programów radiowych;

c) teletekst (telewizyjny).

ZAŁĄCZNIK II

Przykładowy wykaz usług finansowych objętych art. 1 pkt 5 akapit trzeci

- Usługi inwestycyjne

- Usługi ubezpieczeniowe i reasekuracyjne

- Usługi bankowe

- Operacje dotyczące funduszy emerytalnych

- Usługi związane z obrotem kontraktami terminowymi i opcjami

Do usług tych zalicza się w szczególności:

a) usługi inwestycyjne, o których mowa w załączniku do dyrektywy 2004/39/WE[16]; usługi przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania,

b) usługi należące do działalności podlegającej wzajemnemu uznawaniu, o których mowa w Załączniku do dyrektywy 2000/12/WE[17],

c) operacje wchodzące w zakres działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o której mowa w:

- art. 1 dyrektywy 73/239/EWG[18],

- załączniku I do dyrektywy 2002/83/WE[19],

- dyrektywie 64/225/EWG[20],

- dyrektywie 92/49/EWG[21] i 2002/83/WE[22].

ZAŁĄCZNIK III

Zgodnie z art. 11 ust. 2 umowy za niezbędne uznaje się przekazanie drogą elektroniczną następujących informacji:

1. Formularze powiadomienia. Mogą zostać przekazane przed lub wraz ze złożeniem pełnego tekstu;

2. pełen tekst projektu będącego przedmiotem powiadomienia;

3. potwierdzenie odbioru tekstu projektu zawierające, miedzy innymi, odpowiednią datę upływu okresu stosowania zasady standstill;

4. wnioski o dodatkowe informacje;

5. odpowiedzi na prośby o dodatkowe informacje;

6. uwagi;

7. wnioski o zwołanie posiedzenia ad hoc ;

8. odpowiedzi na wniosek o zwołanie posiedzenia ad hoc ;

9. wnioski o przesłanie tekstu ostatecznego;

10. informacje o rozpoczęciu się sześciomiesięcznego okresu stosowania zasady standstill.

Tymczasowo można przesyłać drogą faksową następujące informacje (należy jednak zastrzec, iż preferowanym sposobem jest przesyłanie drogą elektroniczną):

11. teksty podstawowych przepisów prawnych lub innych regulacji;

12. ostateczna wersja tekstu.

Umawiające się Strony wspólnie dokonują ustaleń administracyjnych dotyczących przekazywania informacji.

UMOWA

ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczacych usług społeczeństwa informacyjnego, między Wspólnotą Europejską i Rumunią

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,

z jednej strony, oraz

RUMUNIA,

z drugiej strony,

zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

UWZGLĘDNIAJĄC Układ Europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Rumunią z drugiej strony[23], w szczególności cele określone w art. 1,

UWZGLĘDNIAJĄC procedurę informacyjną dotyczącą przepisów technicznych oraz zasad społeczeństwa informacyjnego stosowaną we Wspólnocie Europejskiej[24],

ZWAŻYWSZY na zobowiązanie Rumunii i Wspólnoty Europejskiej do wspierania harmonijnych stosunków gospodarczych między Umawiającymi się Stronami,

ZWAŻYWSZY na funkcjonującą współpracę między Wspólnotą Europejską a Rumunią w dziedzinie technicznych barier w handlu oraz osiągnięte w jej ramach porozumienie co do rozszerzenia na Rumunię obowiązującej we Wspólnocie Europejskiej procedury informacyjnej dotyczącej przepisów technicznych oraz zasad społeczeństwa informacyjnego.

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Dla celów niniejszej Umowy stosuje się poniższe definicje:

1. „produkt” oznacza każdy wyprodukowany przemysłowo produkt lub każdy produkt rolniczy, w tym produkty rybne;

2. „usługa”: każda usługa społeczeństwa informacyjnego, to znaczy każda usługa normalnie świadczona za wynagrodzeniem, na odległość, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie odbiorcy usług.

Dla celów niniejszej definicji:

- „na odległość”: oznacza usługę świadczoną bez równoczesnej obecności stron,

- „drogą elektroniczną”: oznacza to, iż usługa jest przesyłana pierwotnie i otrzymywana w miejscu przeznaczenia za pomocą sprzętu elektronicznego do przetwarzania (włącznie z kompresją cyfrową) oraz przechowywania danych, oraz w całości przesyłana, kierowana i otrzymywana za pomocą kabla, odbiornika radiowego, środków optycznych lub innych środków elektromagnetycznych,

- „na indywidualne żądanie odbiorcy usług”: oznacza, że usługa świadczona jest poprzez przesyłanie danych na indywidualne żądanie.

Przykładowy wykaz usług nieobjętych niniejszą definicją został określony w załączniku I.

Niniejsza Umowa nie ma zastosowania do:

- usług nadawania programów radiowych,

- usług nadawania programów telewizyjnych, określonych w art. 1 lit. a) dyrektywy 89/552/EWG[25].

3. „specyfikacja techniczna”: oznacza specyfikację zawartą w dokumencie, który opisuje wymagane właściwości produktu, takie jak: poziom jakości, wydajności, bezpieczeństwa lub wymiary, włącznie z wymaganiami mającymi zastosowanie do produktu w zakresie nazwy, pod jaką jest sprzedawany, terminologii, symboli, badań i metod badania, opakowania, oznakowania i etykietowania oraz procedur oceny zgodności.

Termin "specyfikacja techniczna" obejmuje także metody produkcji oraz przetwórstwa stosowanego w stosunku do produktów rolniczych, zgodnie z art. 38 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, produktów przeznaczonych do spożycia przez człowieka oraz zwierzęta, oraz produktów leczniczych określonych w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE[26], jak również metody produkcji oraz przetwarzania odnoszące się do innych produktów, jeżeli mają one wpływ na ich właściwości.

4. „inne wymogi”: oznaczają wymogi inne niż specyfikacje techniczne, nałożone na produkt w celu ochrony, w szczególności konsumentów i środowiska, które wpływają na cykl życiowy produktu po wprowadzeniu go na rynek, takie jak warunki użytkowania, recykling, ponowne zastosowanie lub utylizacja, w przypadku gdy warunki te mogą mieć istotny wpływ na skład lub charakter produktu lub obrót tym produktem;

5. „zasada dotycząca usług”: wymóg o charakterze ogólnym odnoszący się do podejmowania i wykonywania działalności usługowej, w znaczeniu pkt 2, w szczególności przepisy dotyczące dostawcy usług, usług i odbiorców usług, z wyjątkiem zasad, które nie odnoszą się konkretnie do usług określonych w tym punkcie.

Niniejsza umowa nie ma zastosowania do zasad odnoszących się do zagadnień objętych prawodawstwem Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie usług telekomunikacyjnych, określonych jako „usługi, których świadczenie polega w całości lub częściowo na przesyłaniu i kierowaniu sygnału w sieciach telekomunikacyjnych w drodze procesów telekomunikacyjnych, z wyjątkiem nadawania programów radiowych i telewizyjnych”. [27]

Niniejsza umowa nie ma zastosowania do zasad odnoszących się do zagadnień objętych prawodawstwem Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie usług finansowych, których niewyczerpujący wykaz został zawarty w załączniku II do niniejszej umowy.

Z wyjątkiem art. 11, niniejsza umowa nie ma zastosowania do zasad ustanowionych przez lub dla rynków regulowanych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE[28] bądź też przez lub dla innych rynków lub organów realizujących operacje rozrachunkowe lub funkcje rozliczeniowe dla tych rynków.

Dla celów niniejszej definicji:

- zasada traktowana jest jako szczególnie przeznaczona dla usług społeczeństwa informacyjnego, biorąc pod uwagę jej uzasadnienie i część operacyjną, celem szczególnym i celem jej wszystkich lub pojedynczych przepisów jest regulacja tych usług w sposób precyzyjny i ujęty celowo,

- zasada nie jest traktowana jako przeznaczona w szczególności dla usług społeczeństwa informacyjnego, jeżeli odnosi się do tych usług w sposób dorozumiany lub uboczny.

6. „przepisy techniczne”: specyfikacje techniczne i inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, włącznie z odpowiednimi przepisami administracyjnymi, których przestrzeganie jest obowiązkowe, de iure lub de facto, w przypadku obrotu, świadczenia usług, tworzenia operatora usług lub stosowania w państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej lub na przeważającej jego części, lub w Rumunii lub przeważającej jej części, jak również przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej lub Rumunii, z wyjątkiem tych określonych w art. 12, zakazujących produkcji, przywozu, obrotu i stosowania produktu lub zakazujących świadczenia bądź korzystania z usługi lub tworzenia dostawcy usług.

Przepisy techniczne de facto obejmują:

- przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej lub Rumunii, które odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź innych wymogów lub zasad dotyczących usług, bądź też do kodeksów zawodowych lub kodeksów postępowania, które z kolei odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź do innych wymogów lub zasad dotyczących usług, zgodność z którymi pociąga za sobą domniemanie zgodności z zobowiązaniami nałożonymi przez wspomniane przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne,

- dobrowolne porozumienia, w których organ publiczny występuje w charakterze umawiającej się strony, przewidujące, w interesie ogólnym, zgodność ze specyfikacjami technicznymi lub innymi wymogami lub zasadami dotyczącymi usług, z wyjątkiem specyfikacji odnoszących się do przetargów przy zamówieniach publicznych,

- specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, związane ze środkami fiskalnymi lub finansowymi mającymi wpływ na konsumpcję produktów lub usług przez wspomaganie przestrzegania takich specyfikacji technicznych lub innych wymogów lub zasad dotyczących usług; znaczenie to nie obejmuje specyfikacji technicznych lub inne wymogów lub zasad dotyczących usług związanych z systemami zabezpieczenia społecznego.

Obejmuje to przepisy techniczne wprowadzone przez organy wyznaczone przez państwa członkowskie oraz znajdujące się w wykazie sporządzonym przez Komisję Wspólnot Europejskich[29] (dalej jako „Komisja”) w ramach komitetu, o którym mowa w art. 5 dyrektywy 98/34/WE. Rumunia sporządzi taki wykaz, a następnie przekaże go Komisji w pierwszym dniu pierwszego miesiąca następującego po wejściu w życie niniejszej umowy.

Taka sama procedura obowiązuje przy wprowadzaniu zmian do tego wykazu.

7. „projekt przepisu technicznego”: tekst specyfikacji technicznej lub innego wymogu lub zasady dotyczącej usług, włącznie z przepisami administracyjnymi, mający na celu ich przyjęcie lub spowodowanie ich przyjęcia jako przepisy techniczne i będący na etapie przygotowania, na którym można jeszcze wprowadzić zasadnicze zmiany.

Artykuł 2

Niniejsza umowa nie ma zastosowania do środków uznanych przez państwa członkowskie za niezbędne na mocy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską lub uznanych przez Rumunię za niezbędne:

- dla ochrony osób, w szczególności pracowników, podczas stosowania produktu, pod warunkiem że tego rodzaju środki nie mają wpływu na produkt.

Artykuł 3

1. Z zastrzeżeniem art. 12, Wspólnota Europejska powiadamia Rumunię o projektach przepisów technicznych, które otrzymała w ramach powiadomienia od państw członkowskich. W przypadku gdy przepisy techniczne są pełną transpozycją międzynarodowej lub europejskiej normy, wystarczające jest podanie informacji o odpowiedniej normie. Komisja informuje również Rumunię o powodach, dla których wprowadzenie danego przepisu technicznego jest niezbędne, w przypadku gdy nie zostały one wyraźnie ujęte w projekcie.

2. Z zastrzeżeniem art. 12 Rumunia w podobny sposób powiadamia Wspólnotę Europejską o swych projektach przepisów technicznych. W przypadku gdy przepisy techniczne są pełną transpozycją międzynarodowej lub europejskiej normy, wystarczające jest podanie informacji o odpowiedniej normie. Rumunia informuje również Wspólnotę Europejską o powodach, dla których wprowadzenie danego przepisu technicznego jest niezbędne, w przypadku gdy nie zostały one wyraźnie ujęte w projekcie.

Artykuł 4

Pełny tekst projektu przepisów technicznych będącego przedmiotem powiadomienia jest udostępniany zarówno w wersji oryginalnej, jak i w pełnym tłumaczeniu na jeden z języków urzędowych Wspólnoty Europejskiej.

Artykuł 5

1. W odpowiednich przypadkach należy jednocześnie przekazać sporządzony w języku oryginalnym tekst podstawowych przepisów prawnych lub innych regulacji, których zasadniczo i bezpośrednio dotyczą normy, jeżeli znajomość takiego tekstu jest niezbędna do prawidłowej oceny implikacji, jakie niesie ze sobą projekt przepisów technicznych będących przedmiotem powiadomienia, chyba że tekst ten został przekazany we wcześniejszym powiadomieniu.

2. W przypadku gdy celem projektu jest ograniczenie obrotu lub stosowania substancji chemicznej, preparatu lub produktu w interesie zdrowia publicznego, ochrony konsumenta lub środowiska, państwa członkowskie i Rumunia przekazują streszczenie lub odesłania do wszelkich ważnych danych dotyczących substancji, preparatu lub produktu oraz znanych i dostępnych środków zastępczych, gdzie taka informacja może być dostępna, i przekazuje informację o przewidywanych skutkach dla zdrowia publicznego, ochrony konsumenta i środowiska, wraz z analizą ryzyka, sporządzoną zgodnie z zasadami ogólnymi dotyczącymi oceny ryzyka substancji chemicznych, określonymi w art. 10 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 793/93[30] w przypadku istniejących substancji, oraz w art. 3 ust. 2 dyrektywy 67/548/EWG[31] w przypadku nowych substancji.

Artykuł 6

Państwa członkowskie i Rumunia przekazują projekt ponownie i na powyższych warunkach, jeżeli dokonają w tekście zmian, które w istotny sposób wpływają na zakres jego zastosowania, skracają pierwotnie przewidziany harmonogram wdrożenia, dodają więcej specyfikacji lub wymogów lub zaostrzają te wymogi. Przekazywanie tych informacji odbywa się zgodnie z art. 3.

Artykuł 7

Każda z Umawiających się Stron może poprosić o dalsze informacje na temat projektu przepisów technicznych będących przedmiotem powiadomienia zgodnie z niniejszą umową.

Artykuł 8

1. Wspólnota Europejska i Rumunia mogą zgłaszać uwagi na temat projektów będących przedmiotem powiadomienia Uwagi ze strony Rumunii są przekazywane Komisji, natomiast uwagi ze strony Wspólnoty Europejskiej są przekazywane Rumunii za pośrednictwem Komisji.

2. Państwa członkowskie i Rumunia w możliwie najwyższym stopniu uwzględniają wspomniane opinie w kolejnych pracach nad projektem przepisów technicznych

3. W odniesieniu do specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad dotyczących usług, o których mowa w art. 1 pkt 6 akapit drugi tiret trzecie, uwagi Umawiających się Stron mogą dotyczyć jedynie tych aspektów, które mogą utrudnić handel lub, w odniesieniu do zasad dotyczących usług, swobodę przepływu usług lub swobodę przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dziedzinie usług, a nie fiskalnych lub finansowych aspektów tego środka.

4. W przypadku gdy zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 98/34/WE powołano się na sześciomiesięczny okres stosowania zasady standstill, Komisja informuje o tym Rumunię.

Artykuł 9

Właściwe organy państw członkowskich i Rumunii odkładają w czasie przyjęcie projektu przepisów technicznych będących przedmiotem powiadomienia na trzy miesiące od dnia otrzymania przez Komisję tekstu projektu przepisów technicznych.

Artykuł 10

Okres stosowania zasady standstill, o którym mowa w art. 9 nie ma zastosowania w przypadku, gdy:

- z pilnych przyczyn, spowodowanych przez poważne i nieprzewidziane okoliczności odnoszące się do ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa publicznego, ochrony zwierząt lub roślin oraz, w stosunku do zasad dotyczących usług, również dla porządku publicznego, w szczególności ochrony nieletnich, właściwe organy są zobowiązane przygotować przepisy techniczne w bardzo krótkim czasie, w celu ich natychmiastowego przyjęcia i wprowadzenia w życie, bez możliwości jakichkolwiek konsultacji, lub

- z pilnych powodów, spowodowanych przez poważne okoliczności odnoszące się do ochrony bezpieczeństwa i integralności systemu finansowego, w szczególności ochrony depozytariuszy, inwestorów i osób ubezpieczonych, właściwe organy są zobowiązane natychmiast przyjąć i wprowadzić w życie przepisy w sprawie usług finansowych.

Należy podać powód uzasadniający konieczność pilnego przyjęcia środków. Uzasadnienie pilnego przyjęcia środków powinno być szczegółowe i jasno wytłumaczone, ze szczególnym uwzględnieniem nieprzewidywalności i powagi grożącego niebezpieczeństwa, w obliczu którego stanęły właściwe organy, jak również absolutnej konieczności natychmiastowego działania w celu zażegnania niebezpieczeństwa.

Artykuł 11

1. Należy również przekazać ostateczną wersję tekstu przepisu technicznego w języku oryginalnym.

2. Uzgodnienia administracyjne dotyczące wspomnianych powiadomień są wyszczególnione w załączniku III, stanowiącym integralną część niniejszej umowy.

Artykuł 12

1. Artykuły od 3 do 10 nie stosują się do tych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich i Rumunii lub dobrowolnych porozumień, dzięki którym państwa członkowskie lub Rumunii:

- w przypadku państw członkowskich - zachowują zgodność z wiążącymi aktami prawnymi Wspólnoty Europejskiej, które skutkują przyjęciem specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług, a w przypadku Rumunii – dokonuje transpozycji do prawa krajowego aktów prawnych Wspólnoty Europejskiej, które skutkują przyjęciem specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług,

- w przypadku państw członkowskich, wypełniają zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych, które skutkują przyjęciem wspólnych specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług we Wspólnocie Europejskiej;

- w przypadku Rumunii, wypełnia ona zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych, które skutkują przyjęciem wspólnych specyfikacji technicznych lub zasad dotyczących usług w Rumunii i we Wspólnocie Europejskiej;

- stosują klauzule ochronne, wprowadzone przez obowiązujące akty prawne Wspólnoty Europejskiej,

- stosują art. 12 ust. 1 dyrektywy 2001/95/WE[32],

- ograniczają się do wykonywania orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,

- ograniczają się do wprowadzenia zmiany przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 6, zgodnie z wnioskiem Komisji, w celu usunięcia przeszkód w handlu lub, w przypadku zasad dotyczących usług, w swobodnym przepływie usług lub w swobodzie przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dziedzinie usług.

2. Artykuły 9 i 10 nie stosują się do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich i Rumunii przewidujących zakaz produkcji, o ile nie utrudniają one swobodnego przepływu towarów.

3. Artykuły 9 i 10 nie stosują się do specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad dotyczących usług, o których mowa w art. 1 pkt 6 akapit drugi tiret trzecie.

Artykuł 13

Udzielone informacje uznaje się, na wniosek, za poufne. Jednakże zarówno Wspólnota Europejska jak i Republika Rumunii mogą konsultować się w celu uzyskania opinii ekspertów z osobą fizyczną lub prawną, w tym również z osobami z sektora prywatnego, pod warunkiem podjęcia koniecznych środków ostrożności.

Artykuł 14

1. W ramach współpracy między ekspertami Wspólnoty Europejskiej i Rumunii w dziedzinie technicznych barier handlowych, Umawiające się Strony organizują regularne konsultacje w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania procedury ustanowionej w niniejszej umowie oraz wymiany opinii na temat zgłoszonych przez każdą z Umawiających się Stron uwag dotyczących projektu przepisów technicznych będącego przedmiotem powiadomienia zgodnie z niniejszą umową. Ponadto, za wspólną zgodą, Umawiające się Strony mogą zwoływać dodatkowe posiedzenia ad hoc , których celem będzie rozpatrzenie konkretnych przypadków mających szczególne znaczenie dla którejkolwiek z Umawiających się Stron.

2. Rumunia powołuje eksperta, który będzie ją reprezentował na posiedzeniach komitetu ustanowionego na mocy art. 5 dyrektywy 98/34/WE poświęconych tematom „usługi społeczeństwa informacyjnego” oraz „przepisy techniczne”. Ekspert musi być członkiem administracji rządowej Rumunii. Ekspert nie może brać udziału w głosowaniach.

3. Komisja w odpowiednim czasie informuje eksperta o terminach posiedzeń oraz o porządku obrad komitetu. Komisja przekazuje odpowiednie informacje ekspertowi.

4. Komitet, z inicjatywy swego przewodniczącego może odbyć spotkanie bez udziału eksperta reprezentującego Rumunię. W takim przypadku należy poinformować o tym Rumunię.

Artykuł 15

Niniejszą umowę stosuje się, z jednej strony, na terytoriach, na których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, na warunkach określonych w tym traktacie oraz, z drugiej strony, na terytorium Rumunii.

Artykuł 16

Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wymiany not potwierdzających zakończenie odpowiednich procedur wewnętrznych niezbędnych dla wejścia w życie niniejszej umowy.

Artykuł 17

Niniejsza umowa wygasa z dniem przystąpienia Rumunii do Unii Europejskiej.

Artykuł 18

Niniejsza umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

ZAŁĄCZNIK I

Przykładowy wykaz usług nieobjętych przepisami art. 1 pkt 2 akapit drugi

1. Usługi, które nie są świadczone „na odległość”

Usługi świadczone w fizycznej obecności dostawcy i odbiorcy, nawet jeżeli korzystają oni z urządzeń elektronicznych:

a) badanie lekarskie lub wykonywanie zabiegów w gabinecie lekarskim z zastosowaniem sprzętu elektronicznego, przy fizycznej obecności pacjenta;

b) wgląd do elektronicznego katalogu w sklepie przy fizycznej obecności klienta;

c) rezerwacja biletu lotniczego w biurze podróży przy fizycznej obecności klienta za pomocą sieci komputerowej;

d) udostępnienie gier elektronicznych w salonie przy fizycznej obecności użytkownika.

2. Usługi które nie są świadczone "za pomocą środków elektronicznych"

- Usługi o charakterze materialnym, nawet jeżeli świadczone są z wykorzystaniem urządzeń elektronicznych:

a) dystrybucja banknotów i biletów przez automaty (banknoty, bilety kolejowe);

b) dostęp do płatnych dróg, parkingów itp., nawet jeżeli przy wjeździe lub wyjeździe funkcje kontroli wjazdu i/lub uiszczenia należności sprawują urządzenia elektroniczne.

- usługi off-line: dystrybucja CD-ROM-ów lub oprogramowania na dyskietkach.

- Usługi, które nie są świadczone z wykorzystaniem elektronicznego systemu przetwarzania i przechowywania danych:

a) usługi telefonii głosowej;

b) usługi telefaksowe/teleksowe;

c) usługi świadczone przez telefonię głosową lub telefaksem,

d) telefoniczne/telefaksowe porady lekarskie,

e) telefoniczne/telefaksowe porady prawne,

f) telefoniczny/telefaksowy marketing bezpośredni.

3. Usługi, które nie są świadczone "na indywidualne żądanie odbiorcy usług"

Usługi świadczone w formie przesyłania danych bez indywidualnego zamówienia i przeznaczone do równoczesnego odbioru przez nieograniczoną liczbę odbiorców (transmisja z punktu do wielu punktów):

a) usługi nadawania programów telewizyjnych (włącznie z usługami systemu nadawania audycji na żądanie), objęte art. 1 lit. a) dyrektywy 89/552//EWG;

b) usługi nadawania programów radiowych;

c) teletekst (telewizyjny).

ZAŁĄCZNIK II

Przykładowy wykaz usług finansowych objętych art. 1 pkt 5 akapit trzeci

- Usługi inwestycyjne

- Usługi ubezpieczeniowe i reasekuracyjne

- Usługi bankowe

- Operacje dotyczące funduszy emerytalnych

- Usługi związane z obrotem kontraktami terminowymi i opcjami

Do usług tych zalicza się w szczególności:

a) usługi inwestycyjne, o których mowa w załączniku do dyrektywy 2004/39/WE[33]; usługi przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania,

b) usługi należące do działalności podlegającej wzajemnemu uznawaniu, o których mowa w Załączniku do dyrektywy 2000/12/WE[34],

c) operacje wchodzące w zakres działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o której mowa w:

- art. 1 dyrektywy 73/239/EWG[35],

- załączniku I do dyrektywy 2002/83/WE[36],

- dyrektywie 64/225/EWG[37],

- dyrektywie 92/49/EWG[38] i 2002/83/WE[39].

ZAŁĄCZNIK III

Zgodnie z art. 11 ust. 2 umowy za niezbędne uznaje się przekazanie drogą elektroniczną następujących informacji:

1. Formularze powiadomienia. Mogą zostać przekazane przed lub wraz ze złożeniem pełnego tekstu;

2. pełen tekst projektu będącego przedmiotem powiadomienia;

3. potwierdzenie odbioru tekstu projektu zawierające, miedzy innymi, odpowiednią datę upływu okresu stosowania zasady standstill;

4. wnioski o dodatkowe informacje;

5. odpowiedzi na prośby o dodatkowe informacje;

6. uwagi;

7. wnioski o zwołanie posiedzenia ad hoc ;

8. odpowiedzi na wniosek o zwołanie posiedzenia ad hoc ;

9. wnioski o przesłanie tekstu ostatecznego;

10. informacje o rozpoczęciu się sześciomiesięcznego okresu stosowania zasady standstill.

Tymczasowo można przesyłać drogą faksową następujące informacje (należy jednak zastrzec, iż preferowanym sposobem jest przesyłanie drogą elektroniczną):

11. teksty podstawowych przepisów prawnych lub innych regulacji;

12. ostateczna wersja tekstu.

Umawiające się Strony wspólnie dokonują ustaleń administracyjnych dotyczących przekazywania informacji.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

Obszar(y) polityki: Przedsiębiorstwa Rodzaj(e) działalności: Rynek Wewnętrzny Towarów i Polityki Sektorowej |

TYTUł WNIOSKU: DECYZJA RADY W SPRAWIE ZAWARCIA Z DWOMA KRAJAMI KANDYDUJąCYMI DWUSTRONNYCH UMÓW USTANAWIAJąCYCH PROCEDURę UDZIELANIA INFORMACJI W DZIEDZINIE PRZEPISÓW TECHNICZNYCH ORAZ ZASAD DOTYCZąCYCH USłUG SPOłECZEńSTWA INFORMACYJNEGO |

1. NUMER(Y) I NAZWA(Y) POZYCJI BUDŻETOWEJ 02.0101 „URZęDNICY I PRACOWNICY ZATRUDNIENI NA CZAS OKREśLONY PRZEWIDZIANI W PLANIE ZATRUDNIENIA”

02.010401 Wsparcie techniczne i logistyczne oraz pomoc dla użytkowników

02.0301 Funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego, w szczególności w dziedzinie powiadamiania, certyfikacji i zbliżenia sektorowego

2. KWOTY OGÓŁEM

2.1. Całkowite środki przydzielone na działanie (Część B): zobowiązania w mln EUR: 0.014

2.2. Okres stosowania:

Umowy zostaną zawarte na czas określony. Umowy wygasną z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej dwóch krajów kandydujących, z którymi zostały zawarte. W związku z powyższym, w umowach nie przewidziano klauzuli o ich odnowieniu.

2.3. Całkowity wieloletni preliminarz wydatków:

a) Harmonogram przydziału środków na zobowiązania / środków na płatności (interwencja finansowa) ( zob. punkt 6.1.1 )

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | n+5 i później | Razem |

Zobowiązania | 0.014 | pm | pm | pm | pm | pm | 0.014 |

Płatności | 0.007 | 0.007 | pm | pm | pm | pm | 0.014 |

(b) Pomoc techniczna i administracyjna oraz wydatki pomocnicze ( patrz pkt 6.1.2 )

Zobowiązania | Brak | Brak | Brak | Brak | Brak | Brak | Brak |

Płatności | Brak | Brak | Brak | Brak | Brak | Brak | Brak |

Suma cząstkowa a+b |

Zobowiązania | 0.014 | pm | pm | pm | pm | pm | 0.014 |

Płatności | 0.007 | 0.007 | pm | pm | pm | pm | 0.014 |

(c) Całkowity wpływ finansowy zasobów ludzkich i pozostałych wydatków administracyjnych (patrz pkt 7.2 i 7.3)

Zobowiązania/ płatności | 0.0173 | pm | pm | pm | pm | pm | 0.0173 |

RAZEM a+b+c |

Zobowiązania | 0.0313 | pm | pm | pm | pm | pm | 0.0313 |

Płatności | 0.0156 | 0,0156 | pm | pm | pm | pm | 0.0313 |

2.4. Zgodność z programowaniem finansowym i perspektywami finansowymi

Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.

2.5. Wpływ finansowy na dochody:

Wniosek nie ma skutków finansowych (dotyczy technicznych aspektów związanych z wdrażaniem środka).

3. OPIS BUDŻETU

Rodzaj wydatków (03 02 01) | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |

Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | TAK | NIE | NIE | Nr 1.1 |

4. PODSTAWA PRAWNA:

Art. 133 traktatu WE.

5. OPIS I UZASADNIENIE

5.1. Potrzeba interwencji ze strony Wspólnoty

5.1.1. Cele

Celem jest umożliwienie dwóm krajom kandydującym, z którymi prowadzono negocjacje w sprawie umów, udziału przed przystąpieniem do Unii Europejskiej w systemie powiadamiania o przepisach technicznych ustanowionym przez dyrektywę 98/34/WE, zmienioną dyrektywą 98/48/WE.

W dyrektywie tej przewidziany jest obowiązek uprzedniego powiadamiania o projektach przepisów technicznych dotyczących wszystkich rodzajów produktów i usług społeczeństwa informacyjnego każdego z 25 państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej w celu zapobieżenia barierom handlowym przed ich pojawieniem się. Dyrektywa przewiduje okres stosowania zasady standstill (co najmniej trzy miesiące), w którym projekty będące przedmiotem powiadomienia nie mogą zostać uchwalone na szczeblu krajowym. Uproszczony system powiadamiania (zakładający okres stosowania zasady standstill nie dłuższy niż trzy miesiące oraz możliwość przedstawiania wyłącznie uwag) ma zastosowanie do państw należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz, począwszy od 1 stycznia 2001 r., również do Turcji.

Mechanizm przewidziany w tych umowach wzoruje się na systemie uproszczonym i ma zastosowanie do krajów kandydujących w celu

- uniknięcia nowych barier handlowych między Unią Europejską i krajami kandydującymi;

- jak najwcześniej przygotować te kraje w zakresie procedury powiadamiania, do przystąpienia do Unii Europejskiej;

- i tym samym wzmocnić poczucie dialogu i wzajemnego zrozumienia.

5.1.2. Środki przedsięwzięte w związku z oceną ex ante

Ocena ex ante doprowadziła do następujących wniosków:

- Zawarcie tych umów leży w interesie Wspólnoty Europejskiej i państw członkowskich, z uwagi na to, iż system w nich przewidziany pozwoli im na otrzymywanie regularnych powiadomień o inicjatywach ustawodawczych w krajach kandydujących i, w odpowiednim przypadku, na zgłoszenie uwag do projektów, które niosą ze sobą poważne skutki prawne i gospodarcze, w szczególności z punktu widzenia swobodnego przepływu produktów i usług społeczeństwa informacyjnego (m.in. na przykład dla podmiotów lub przedsiębiorstw wspólnotowych działających w krajach kandydujących).

- Ponadto zastosowanie procedury w uproszczonej postaci, która w pełni będzie stosowania od chwili przystąpienia, pozwoli wszystkim stronom na przygotowanie się do przystąpienia i tym samym na prawidłowe wykonanie zobowiązań wspólnotowych.

5.1.3. Środki przedsięwzięte w następstwie oceny ex ante

Brak

5.2. Planowane działania i uzgodnienia dotyczące interwencji budżetu

Celem umów z krajami kandydującymi jest umożliwienie im udziału przed przystąpieniem do Unii Europejskiej w systemie powiadamiania, wprowadzonym na szczeblu wspólnotowym w 1983 r. system ten powinien zapobiec pojawianiu się nowych barier handlowych w stosunkach między Wspólnotą i krajami kandydującymi.

Geograficzny zakres zastosowania jest ograniczony do 2 krajów kandydujących, z którymi negocjowano umowy. Projekty przepisów technicznych będą wymieniane między Komisją, krajami kandydującymi i państwami członkowskimi w ramach mechanizmu administracyjnego przewidzianego w dyrektywie 98/34/WE, który funkcjonuje na szczeblu wspólnotowym od 1984 r.

Rocznie można się spodziewać maksymalnie ok. 20 projektów ze strony obydwu krajów kandydujących. Liczbę tę podano w oparciu o fakt, iż

- kraje kandydujące koncentrują swą działalność legislacyjną bardziej na przeniesieniu na grunt prawa krajowego wspólnotowego dorobku prawnego (środki nieobjęte planowaną procedurą powiadamiania), niż na występowaniu z czysto jednostronnymi inicjatywami.

Skutkiem udziału przez dwa kraje kandydujące jednocześnie w procedurze powiadamia powinno być 5 powiadomień na każdy kraj kandydujący w okresie do przystąpienia (czyli 6 miesięcy, przy założeniu, że rozszerzenie UE nastąpi 1 stycznia 2007 r.). Doświadczenia z państwami EFTA potwierdzają tę liczbę.

5.3. Metody realizacji

Działanie 1

Aplikacja komputerowa służąca automatycznemu przekazywaniu tekstów przez państwa członkowskie krajom kandydującym i vice versa już istnieje dzięki doświadczeniom z poprzednimi krajami kandydującymi przed 1 maja 2004 r. (por. COM(2003)203 wersja ostateczna). Nie ma zatem potrzeby dodatkowych środków finansowych.

Działanie 2

Zgodnie z procedurą powiadamiania ustanowioną w stosunkach z państwami należącymi do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, kraje kandydujące będą musiały dokonywać powiadomień w jednym z języków urzędowych Wspólnoty. Można się spodziewać, że większość powiadomień będzie w języku angielskim.

Podobnie jak w przypadku stosunków z państwami należącymi do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, powiadomienia będą tłumaczone wyłącznie na język angielski, francuski i niemiecki.

Zakładając, że w ciągu 6 miesięcy do chwili przystąpienia będzie 10 powiadomień (por. pkt 5.2.), których każde będzie średnio liczyło 20 stron, można się spodziewać ok. 200 stron do tłumaczenia. W przypadku powiadomień zarówno rumuńskich jak i bułgarskich liczbę tę należy podwoić z uwagi na fakt, iż tekst powiadomienia, np. w języku angielskim, będzie tłumaczony na język francuski i niemiecki (5 x 20 = 200 stron). Dlatego też koszt tłumaczenia szacuje się na 14 000 EUR (400 stron po cenie 35 EUR/stronę). Kwota ta zostanie pokryta z obecnego budżetu DG. ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu (02.0310) , który już przewiduje nieznaczny wzrost kosztów tłumaczenia w 2006 r. w związku z przygotowaniami do rozszerzenia.

Działanie 3

DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu będzie odpowiedzialna za:

- koordynację analizy projektów przez inne departamenty Komisji;

- koordynację z państwami członkowskimi uwag do tekstów przesłanych przez kraje kandydujące i odpowiedzi na uwagi krajów kandydujących zgłoszonych w stosunku do tekstów państw członkowskich;

- zarządzanie bazą danych i tłumaczeniami oraz przekazywanie wiadomości.

Koszt personelu wykonującego te zadania zostanie pokryty ze środków finansowych DG. ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu.

6. WPŁYW FINANSOWY

6.1. Całkowity wpływ finansowy na część B – (podczas całego okresu programowania)

6.1.1. Interwencja finansowa

Zobowiązania (w mln EUR do 3 miejsc po przecinku)

Podział | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | n + 5 i później | Razem |

Działanie 2 | 0.014 | pm | pm | pm | pm | pm | 0.014 |

RAZEM | 0.014 | pm | pm | pm | pm | pm | 0.014 |

6.1.2. Pomoc techniczna i administracyjna, wydatki pomocnicze i wydatki na IT (środki na zobowiązania) |

Brak

6.2. Kalkulacja kosztów na działanie przewidziane w części B (podczas całego okresu programowania)

Zobowiązania (w mln EUR do 3 miejsc po przecinku)

Podział | Typ realizacji (projekty, dokumentacja) | Liczba realizacji (ogółem dla lat 1…n) | Średni koszt jednostkowy | Koszt całkowity(ogółem dla lat 1…n) |

1 | 2 | 3 | 4=(2X3) |

Działanie 2 - tłumaczenie | Dokumentacja | 10 | 0.0014 | 0.014 |

KOSZT OGÓŁEM | 0.014 |

(Działanie 2: 10 powiadomień po 20 stron każde = 200 stron do przetłumaczenia na dwa języki = 400 stron tłumaczenia przy stawce 35 EUR/stronę.

7. WPŁYW NA WYDATKI ZWIĄZANE Z PERSONELEM I WYDATKI ADMINISTRACYJNE

7.1. Wpływ na zasoby ludzkie

Rodzaj stanowiska | Personel, któremu powierzono zarządzanie działaniem przy użyciu istniejących i/lub dodatkowych zasobów | Razem | Opis zadań związanych z działaniem |

Liczba etatów stałych | Liczba etatów na czas określony |

Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony | A B C | 0.1 0.1 0.1 | 0.05 0.05 0.05 | Analiza prawna i wsparcie administracyjne |

Pozostałe zasoby ludzkie |

Razem | 0.15 |

7.2. Ogólny wpływ finansowy zasobów ludzkich

Rodzaj zasobów ludzkich | Kwota (w EUR) | Metoda obliczeniowa * |

Urzędnicy Pracownicy zatrudnieni na czas określony | 17 250 | 115.000 x 0.15 |

Pozostałe zasoby ludzkie (należy określić pozycję w budżecie) |

Razem | 17 250 |

Kwota łącznych wydatków na 6 miesięcy (tj. okres do przystąpienia).

7.3. Inne wydatki administracyjne wynikające z działania

Pozycja w budżecie (numer i nazwa) | Kwota (EUR) | Metoda obliczeniowa |

Przydział ogółem (Tytuł A7) A0701 – Podróże służbowe A07030 – Spotkania A07031 – Komitety obowiązkowe1 A07032 – Komitety nieobowiązkowe1 A07040 – Konferencje A0705 – Badania i konsultacje Inne wydatki (określić) |

Systemy informatyczne |

Inne wydatki – (A 2422) |

Razem |

Podane kwoty odpowiadają łącznym wydatkom za okres 6 miesięcy.

I. Rocznie ogółem (7.2 + 7.3) II. Czas trwania działania III. Koszt operacji (I x II) | € 17 250 Do chwili przystąpienia 2 krajów kandydujących do Wspólnoty |

Zapotrzebowanie na zasoby ludzkie i administracyjne zostanie pokryte ze środków przyznanych zarządzającej DG w ramach rocznej procedury przyznawania środków.

8. DZIAŁANIA NASTĘPCZE I OCENA

8.1. Uzgodnienia związane z działaniami następczymi

Powiadomienia ze strony krajów kandydujących zostaną umieszczone w istniejącym obecnie systemie baz danych (TRIS) przeznaczonym na potrzeby procedury powiadamiania. System ten umożliwi bieżące śledzenie powiadomień napływających od krajów kandydujących, reakcji Wspólnoty na te powiadomienia oraz reakcji krajów kandydujących na powiadomienia ze strony państw członkowskich.

8.2. Uzgodnienia i harmonogram ocen

Dostarczone przez TRIS dane będą wykorzystywane do rocznej oceny wpływu działań Wspólnoty.

9. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH

Nie dotyczy (w zawiązku z brakiem działań i badań następczych).

[1] Dz.U. L 098 z 2.4.2004, str. 30

[2] Dz.U. L 117 z 22.4.2004, str. 1.

[3] Dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych, Dz.U. L 204 z 21.7.1998. Zakres tej dyrektywy został rozszerzony o usługi społeczeństwa informacyjnego przez dyrektywę 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniającą dyrektywę 98/34/WE ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych, Dz.U. L 217 z 5.8.1998. Nowy tytuł tego aktu brzmi: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego.

[4] Dz.U. C […] z […], str. […]

[5] Termin wejścia w życie umów zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

[6] Dz.U. L 358 z 31.12.1994, str. 3.

[7] Dyrektywa 98/34/WE (Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37) zmieniona dyrektywą 98/48/WE (Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18)

[8] Dz.U. L 298 z 17.10.1989, str. 23. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/36/WE (Dz.U. L 202 z 30.07.1997, str. 1).

[9] Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 67.

[10] Źródłem tej definicji są przepisy dyrektywy 98/48/WE, która zawiera odesłania do dyrektywy 90/387/EWG w sprawie ustanowienia rynku wewnętrznego dla usług telekomunikacyjnych poprzez wdrożenie zasady otwartej sieci (Dz.U. L 192 z 24.7.1990, str. 1). Druga ze wspomnianych powyżej dyrektyw została uchylona na mocy dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz.U. L 108 z 24. 4.2002, str. 3). Jednakże dla celów dyrektywy 98/48/WE należy zachować definicję „usług telekomunikacyjnych” zawartą w dyrektywie 90/387/EWG.

[11] Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1.

[12] Dz.U. C 23 z 27.1.2000, str. 3.

[13] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 z dnia 23 marca 1993 r. w sprawie oceny i kontroli ryzyk stwarzanych przez istniejące substancje (Dz.U. L 84 z 5.4.1993, str. 1).

[14] Dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych w zakresie klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. L 196 z 16.8.1967, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/32/EWG (Dz.U. L 154 z 5.6.1992, str. 1) wraz z kolejnymi dyrektywami.

[15] Dyrektywa 2001/95/WE z 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (Dz.U. L 011 z 15.1.2002, str. 4).

[16] Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1

[17] Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1.

[18] Dz.U. L 228 z 16. 8. 1973, str. 3 z późniejszymi zmianami.

[19] Dz.U. L 345 z 19.12.2002, str. 1.

[20] Dz.U. 56 z 4. 4. 1964, str. 878/64. Dyrektywa zmieniona aktem przystąpienia z 1973 r.

[21] Dz.U. L 228 z 11. 8. 1992, str. 1.

[22] Dz.U. L 345 z 19. 12. 2002, str. 1.

[23] Dz.U. L 357 z 31.12.1994, str. 2

[24] Dyrektywa 98/34/WE (Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37) zmieniona dyrektywą 98/48/WE (Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18)

[25] Dz.U. L 298 z 17.10.1989, str. 23. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/36/WE (Dz.U. L 202 z 30.07.1997, str. 1).

[26] Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 67.

[27] Źródłem tej definicji są przepisy dyrektywy 98/48/WE, która zawiera odesłania do dyrektywy 90/387/EWG (Dz.U. L 192 z 24.7.1990, str. 1). Druga ze wspomnianych powyżej dyrektyw została uchylona na mocy dyrektywy 2002/21/WE w sprawie ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, str. 3). Jednakże dla celów dyrektywy 98/48/WE należy zachować definicję „usług telekomunikacyjnych” zawartą w dyrektywie 90/387/EWG.

[28] Dz.U. L 145 z 30.04.2004, str. 1.

[29] Dz.U. C 23 z 27.1.2000, str. 3.

[30] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 z dnia 23 marca 1993 r. w sprawie oceny i kontroli ryzyk stwarzanych przez istniejące substancje (Dz.U. L 84 z 5.4.1993, str. 1).

[31] Dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych w zakresie klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. L 196 z 16.8.1967, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/32/EWG (Dz.U. L 154, z 5.6.1992, str. 1) wraz z kolejnymi dyrektywami.

[32] Dyrektywa 2001/95/WE z 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (Dz.U. L 011 z 15.1.2002, str. 4).

[33] Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1

[34] Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1.

[35] Dz.U. L 228 z 16. 8. 1973, str. 3 z późniejszymi zmianami.

[36] Dz.U. L 345 z 19.12.2002, str. 1.

[37] Dz.U. 56 z 4. 4. 1964, str. 878/64. Dyrektywa zmieniona aktem przystąpienia z 1973 r.

[38] Dz.U. L 228 z 11. 8. 1992, str. 1.

[39] Dz.U. L 345 z 19. 12. 2002, str. 1.