(1)

19 grudnia 2025 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu benzoesanu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”).

(2)

Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej w dniu 10 listopada 2025 r. przez przedsiębiorstwo Lanxess Chemical B.V. („skarżący” lub „Lanxess”). Skarga została złożona w imieniu przemysłu Unii zajmującego się produkcją benzoesanu sodu w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

(3)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2026/366 (3) („rozporządzenie w sprawie rejestracji”) Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem.

(4)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała m.in. skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących oraz rząd Chin („rząd ChRL”), znanych importerów, użytkowników, a także stowarzyszenia, o których wiadomo, że są zainteresowane, o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału.

(5)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(6)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(7)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do producentów unijnych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

(8)

Spośród dwóch znanych producentów unijnych zgłosiło się tylko jedno przedsiębiorstwo, a mianowicie Lanxess. Zdecydowano zatem, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna i uznano, że producent ten, którego produkcja stanowi ponad 60 % całkowitej produkcji unijnej, reprezentuje znaczną część przemysłu unijnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(9)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

(10)

Tylko jeden importer niepowiązany, a mianowicie Falken Trade Sp. z o.o., przedstawił wymagane informacje i wyraził zgodę na włączenie go do próby. W związku z tym Komisja zdecydowała, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.

(11)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w ChRL o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(12)

Trzech producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby obejmującej dwóch producentów eksportujących na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą to wielkość można było właściwie zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w kwestii doboru próby zasięgnięto opinii wszystkich znanych producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, oraz organów państwa, którego dotyczy postępowanie (4). Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących doboru próby.

(13)

Komisja przesłała rządowi Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) kwestionariusz dotyczący istnienia znaczących zakłóceń w ChRL w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(14)

Ponadto skarżący przedstawił w skardze wystarczające dowody prima facie świadczące o zakłóceniach handlu surowcami w Chińskiej Republice Ludowej w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. W związku z tym, jak ogłoszono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, dochodzenie obejmuje te zakłócenia handlu surowcami w celu ustalenia, czy należy stosować przepisy art. 7 ust. 2a i 2b rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Z tego powodu Komisja przesłała rządowi ChRL dodatkowe kwestionariusze dotyczące tej sprawy.

(15)

Komisja przesłała kwestionariusze także producentom unijnym i importerom oraz udostępniła kwestionariusze objętym próbą producentom eksportującym w ChRL. Inne kwestionariusze, takie jak kwestionariusze dla użytkowników unijnych, udostępniono w internecie (5) w dniu wszczęcia postępowania.

(16)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia istnienia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

(17)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody obejmowało okres od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r. („okres objęty dochodzeniem”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2022 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

(18)

Produktem objętym dochodzeniem jest benzoesan sodu, zwykle objęty numerem CUS (Customs and Statistics) 0023120-9 i numerem CAS (Chemical Abstracts Service) 532-32-1, obecnie objęty kodem ex CN 2916 31 00 (kod TARIC 2916 31 00 91) („produkt objęty dochodzeniem”).

(19)

Benzoesan sodu – w postaci granulatu lub proszku – ma wiele zastosowań, głównie ze względu na jego właściwości przeciwdrobnoustrojowe i wysoki poziom rozpuszczalności w wodzie. Zastosowania takie obejmują: produkty higieny osobistej, żywność, napoje, leki, produkty do pielęgnacji domu lub produkty do żywienia zwierząt.

(20)

Produktem objętym postępowaniem jest produkt objęty dochodzeniem pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”).

(21)

W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania:

(22)

Na obecnym etapie Komisja uznała zatem, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(23)

W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ChRL, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia w odniesieniu do producentów eksportujących z tego kraju, uwzględniając art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(24)

W związku z tym, w celu zgromadzenia danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w ChRL do dostarczenia informacji dotyczących czynników produkcji wykorzystywanych do produkcji benzoesanu sodu. Dwóch producentów eksportujących dostarczyło stosowne informacje.

(25)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń Komisja przesłała kwestionariusz rządowi ChRL. Ponadto w pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji i dostarczenia dowodów potwierdzających w odniesieniu do zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(26)

Nie otrzymano żadnej odpowiedzi od rządu ChRL na pytania zawarte w kwestionariuszu. Następnie Komisja poinformowała rząd ChRL, że do ustalenia istnienia w ChRL znaczących zakłóceń wykorzysta dostępne fakty w rozumieniu art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(27)

W pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów wstępnie wybrała Turcję jako odpowiedni reprezentatywny kraj na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego do celów określenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia. Komisja stwierdziła ponadto, że rozważy możliwość wykorzystania innych odpowiednich reprezentatywnych krajów zgodnie z kryteriami określonymi w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego.

(28)

Komisja wystosowała dwie noty do akt w celu poinformowania zainteresowanych stron o źródłach, które zamierza wykorzystać do ustalenia wartości normalnej: pierwszą notę dotyczącą czynników produkcji z dnia 10 lutego 2026 r. (zwaną dalej „pierwszą notą”) i drugą notę dotyczącą czynników produkcji z dnia 1 kwietnia 2026 r. (zwaną dalej „drugą notą”).

(29)

W notach tych Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak surowce, energia i siła robocza, wykorzystywanych w produkcji produktu objętego postępowaniem. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja zidentyfikowała dwa potencjalne reprezentatywne kraje, a mianowicie Argentynę i Turcję.

(30)

W pierwszej nocie Komisja, choć nie zdołała znaleźć danych finansowych dotyczących producentów benzoesanu sodu, zidentyfikowała łatwo dostępne sprawozdania finansowe jedenastu producentów z Turcji działających w sektorze produkcji chemikaliów organicznych, objętym kodem NACE 2014. Komisja nie była w stanie znaleźć łatwo dostępnych danych finansowych od producentów w Argentynie. W związku z tym Komisja uznała, że odpowiednim krajem reprezentatywnym będzie Turcja i jednocześnie zwróciła się do wszystkich stron o przedstawienie uwag dotyczących tej propozycji oraz o wskazanie alternatywnych krajów spełniających podstawowe kryteria określone w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze.

(31)

W drugiej nocie, w związku z tym, że żadna z zainteresowanych stron nie zaproponowała alternatywnych krajów reprezentatywnych, Komisja zaproponowała ustalenie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków na podstawie danych dotyczących jedenastu producentów z Turcji prowadzących działalność w sektorze produkcji pozostałych organicznych chemikaliów podstawowych, objętych kodem NACE 2014 (6).

(32)

W notach tych odniesiono się również do uwag otrzymanych od zainteresowanych stron na temat tych elementów i odpowiednich źródeł. Uwagi przedstawione przez strony omówiono również w poniższych sekcjach.

(33)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

(34)

Zgodnie jednak z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz „[wartość normalna] obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych [dalej »koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne«] oraz zyski”.

(35)

Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

(36)

Zgodnie z definicją w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego „znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z następujących elementów lub kilku z nich:

(37)

W związku z tym, że wykaz w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego nie ma charakteru kumulatywnego, nie wszystkie wymienione w nim elementy muszą wystąpić, aby można było ustalić istnienie znaczących zakłóceń. Ponadto te same okoliczności faktyczne mogą posłużyć do wykazania istnienia jednego elementu z wykazu lub większej ich liczby.

(38)

Wszelkie wnioski dotyczące znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego muszą jednak zostać wyciągnięte na podstawie wszystkich dostępnych dowodów. Ogólna ocena istnienia zakłóceń może również obejmować ogólny kontekst i sytuację w kraju wywozu, w szczególności w sytuacji, w której system gospodarczy i administracyjny kraju wywozu jest fundamentalnie skonstruowany w sposób, który daje rządowi znaczące uprawnienia do ingerencji w gospodarkę, w konsekwencji czego ceny i koszty nie są wynikiem swobodnego rozwoju mechanizmów rynkowych.

(39)

Art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego stanowi, że „jeśli Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń, o których mowa w lit. b), w jakimś kraju lub w jakimś sektorze w tym kraju, oraz jeśli jest to stosowne dla skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, Komisja przygotowuje, udostępnia publicznie i regularnie aktualizuje sprawozdanie opisujące okoliczności rynkowe, o których mowa w lit. b), panujące w tym kraju lub sektorze”.

(40)

Zgodnie z tym przepisem Komisja wydała sprawozdanie krajowe dotyczące Chin („sprawozdanie”) (7), w którym wykazano istnienie istotnej interwencji rządowej na wielu poziomach gospodarki, w tym konkretne zakłócenia w wielu kluczowych czynnikach produkcji (takich jak grunty, energia, kapitał, surowce i siła robocza), a także w wybranych sektorach (takich jak przemysł chemiczny). W momencie wszczęcia dochodzenia zainteresowane strony zostały wezwane do odrzucenia dowodów zawartych w aktach dochodzenia, przedstawienia uwag w ich sprawie lub ich uzupełnienia. Sprawozdanie dotyczące Chin umieszczono w aktach dochodzenia na etapie wszczęcia postępowania. Skarga zawierała również pewne istotne dowody uzupełniające sprawozdanie.

(41)

Skarżący powołał się na dowody zawarte w sprawozdaniu, aby wskazać, że w chińskim przemyśle benzoesanu sodu występują zakłócenia. Zakłócenia te wynikają ze struktury organizacyjnej Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), która opiera się na koncepcji społecznej gospodarki rynkowej opracowanej pod przywództwem Komunistycznej Partii Chin („KPCh”) i obejmuje wszystkie istotne aspekty państwa. Jak wynika z treści skargi, Komunistyczna Partia Chin (KPCh) sprawuje szczególnie ścisłą kontrolę w sferze gospodarczej, co przekłada się na znaczącą rolę przedsiębiorstw państwowych w gospodarce oraz silny wpływ KPCh na sektor prywatny. Skarżący wskazał trzy główne kanały interwencji rządu ChRL w chińską gospodarkę: kontrola administracyjna, kontrola finansowa i kontrola regulacyjna państwa (8).

(42)

Skarżący odniósł się również do ustaleń Komisji poczynionych w toku niedawnych dochodzeń dotyczących sektora chemicznego w Chinach, które potwierdziły istnienie znaczących zakłóceń (9).

(43)

Ponadto w skardze przypomniano o następujących elementach skutkujących znaczącymi zakłóceniami.

(44)

Po pierwsze, sektor benzoesanu sodu jest w znacznym stopniu obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością organów państwowych, znajdujące się pod ich kontrolą, nadzorem politycznym lub działające zgodnie ze wskazówkami tych organów.

(45)

Skarżący twierdzi, że rząd ChRL wywiera silny wpływ zarówno na przedsiębiorstwa państwowe, jak i przedsiębiorstwa prywatne, zwłaszcza w sektorach promowanych, takich jak sektor chemiczny, który obejmuje benzoesan sodu. Rząd ChRL i KPCh sprawują kontrolę nad przedsiębiorstwami państwowymi oraz kształtują ich strukturę korporacyjną i otoczenie konkurencyjne w celu osiągnięcia strategicznych celów gospodarczych, w szczególności poprzez powoływanie i kontrolowanie kluczowych członków kadry kierowniczej za pośrednictwem Departamentu Organizacji KPCh oraz poprzez zapewnienie przedsiębiorstwom państwowym preferencyjnego dostępu do ważnych materiałów (10).

(46)

Ponadto na szczeblu zarówno krajowym, jak i lokalnym rząd ChRL powołał komisje ds. nadzoru nad aktywami państwowymi i zarządzania nimi („SASAC”), które mają za zadanie reprezentować udziały państwa w przedsiębiorstwach państwowych. Ponadto rząd chiński przyjął ustawę o aktywach państwowych przedsiębiorstw oraz inne środki wprowadzające kontrolę państwową i własność państwa w strategicznych gałęziach przemysłu. W skardze stwierdzono ponadto, że „system kredytów społecznych” wzmacnia wpływ partii na przedsiębiorstwa w Chinach i stwarza ryzyko wywierania presji na przedsiębiorstwa zagraniczne, by dostosowały się do odpowiednich chińskich polityk przemysłowych. Skarżący twierdzi ponadto, że w ramach 14. planu pięcioletniego rząd ChRL dąży do utrzymania polityki socjalistycznej i pobudzenia wzrostu gospodarczego. W odniesieniu do przedsiębiorstw państwowych plan pięcioletni ma na celu stworzenie silniejszych powiązań między rządem ChRL a przedsiębiorstwami państwowymi (11).

(47)

Zgodnie ze skargą w szczególności w sektorze pochodnych toluenu (12) znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL. Przedsiębiorstwa państwowe odegrały kluczową rolę w ułatwianiu interwencji rządu ChRL w sektorze chemicznym ChRL. Przedsiębiorstwa te utrzymują dominującą pozycję w łańcuchu dostaw surowców w sektorze wydobywczym, korzystając z uprzywilejowanego dostępu do zasobów przydzielanych przez rząd, w tym finansowania, dotacji, praw do użytkowania gruntów oraz innych form wsparcia państwowego. Ponadto ich ścisłe dostosowanie do polityki państwowej oraz znaczący wpływ na procesy decyzyjne rządu dodatkowo umacniają ich strategiczną pozycję w branży (13).

(48)

W skardze wymieniono co najmniej trzech największych producentów toluenu na świecie, z których wszyscy są chińskimi przedsiębiorstwami państwowymi. Rząd ChRL regularnie przydziela środki finansowe tym przedsiębiorstwom, co zakłóca funkcjonowanie rynków toluenu i benzoesanu sodu (14).

(49)

Przedsiębiorstwa prywatne również znajdują się pod ścisłą kontrolą rządu ChRL. Skarżący wskazuje przykład prywatnych przedsiębiorstw produkujących benzoesan sodu, którym przyznano preferencyjne stawki podatku dochodowego od osób prawnych, dotacje rządowe lub subsydia. Zaangażowanie rządu ChRL na rynku benzoesanu sodu obejmuje również udział członków KPCh w strukturach ładu korporacyjnego (15).

(50)

W związku z powyższym skarżący stwierdza, że chiński rynek benzoesanu sodu jest w znacznym stopniu obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością rządu ChRL, korzystające ze wsparcia finansowego, znajdujące się pod kontrolą polityczną lub nadzorem politycznym i podlegające wytycznym politycznym.

(51)

Po drugie, obecność przedstawicieli państwa zarówno w państwowych jak i prywatnych przedsiębiorstwach produkujących benzoesan sodu umożliwia także organom państwowym ingerowanie w ceny lub koszty.

(52)

Zgodnie z treścią skargi rząd chiński utrzymuje swoje wpływy w przedsiębiorstwach państwowych poprzez mianowanie i odwoływanie kluczowych członków kadry kierowniczej w tych przedsiębiorstwach, co stanowi główny zakres obowiązków Komisji ds. Administracji i Nadzoru nad Aktywami Państwowymi Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej (SASAC). Rządu chiński wywiera również znaczny wpływ na produkcję surowców niezbędnych do wytwarzania benzoesanu sodu, w szczególności toluenu i wodorotlenku sodu (16).

(53)

Jedną z głównych strategii rządu ChRL mających na celu utrzymanie kontroli nad przedsiębiorstwami państwowymi jest mianowanie kadry zarządzającej, często spośród członków KPCh. Chińska ustawa o przedsiębiorstwach państwowych wyraźnie stanowi, że SASAC i lokalne SASAC są uprawnione do powoływania kierownictwa przedsiębiorstw państwowych. Ponadto w rozporządzeniu w sprawie SASAC potwierdzono, że jednym z jego obowiązków jest „mianowanie lub odwoływanie osób odpowiedzialnych” za przedsiębiorstwa państwowe. Skarżący opiera się na ustaleniach Komisji zawartych w sprawozdaniu, twierdząc, że „świadczy to o znaczącym wpływie państwa, biorąc pod uwagę skalę przedsiębiorstw państwowych i dominującą rolę gospodarki państwowej w Chinach”. Ten silny wpływ dodatkowo wzmacnia fakt, że KPCh jest bezpośrednio zaangażowana w powoływanie kierownictwa przedsiębiorstw państwowych i ma prawo do ustanawiania odpowiednich procedur i rekomendowania konkretnych kandydatów na te stanowiska (17).

(54)

Ponadto przedsiębiorstwa państwowe w Chinach korzystają z preferencyjnego dostępu do szerokiej gamy materiałów do produkcji, takich jak grunty i energia, ale również do systemów finansowania. Silna interwencja państwa w przedsiębiorstwach prowadzi zatem do zniekształconej alokacji zasobów, co przekłada się następnie na zniekształcone koszty i zniekształcone ceny wytwarzanych produktów. Ponadto rząd ChRL wpływa na koszty i ceny produktów chemicznych, takich jak benzoesan sodu, poprzez swoją obecność i interwencję w sektorach wyższego szczebla dostarczających surowców i materiałów do produkcji niezbędnych do jego produkcji. Na przykład intensywna produkcja toluenu w ChRL wynika głównie z szybkich inwestycji i ekspansji w tym sektorze, a także z dostępności zarówno finansowania, jak i surowców. Nadwyżki mocy produkcyjnych w produkcji toluenu doprowadziły do większych inwestycji w sektory niższego szczebla, w szczególności w sektor benzoesanu sodu. Rząd ChRL ingeruje ponadto w ceny i koszty energii. Chociaż rząd ChRL podjął pewne działania w celu stworzenia konkurencji na rynku i umożliwienia ustalania cen przez mechanizmy rynkowe, ceny energii nadal podlegają ścisłej kontroli. Okoliczność ta bez wątpienia pozwala rządowi ChRL znacznie obniżyć koszty energii z korzyścią dla producentów chemikaliów, w szczególności toluenu i benzoesanu sodu (18).

(55)

Po trzecie, rząd ChRL angażuje się w szczególności w sektor energetyczny i rynek energii elektrycznej poprzez subsydiowanie węgla jako głównego źródła energii do produkcji pary wodnej. Ponadto rynek energii elektrycznej jest w znacznym stopniu obsługiwany przez przedsiębiorstwa działające pod nadzorem władz chińskich.

(56)

Zgodnie z treścią skargi, poprzez bezpośrednie dotacje, preferencyjne warunki finansowania oraz kontrolę cen rząd Chin sztucznie utrzymuje niskie ceny węgla, co przynosi korzyści gałęziom przemysłu, dla których węgiel stanowi główne źródło energii. Chociaż węgiel wykorzystuje się głównie do wytwarzania energii elektrycznej, ma on również zasadnicze znaczenie dla produkcji pary przemysłowej, która stanowi niezbędny surowiec w przemyśle chemicznym oraz w innych procesach energochłonnych. Zasięg wpływów rządu ChRL rozszerza się jeszcze bardziej dzięki kontroli cen. Na przykład Krajowa Komisja Rozwoju i Reform (NDRC) ustaliła „rozsądny zakres” średnio- i długoterminowych cen transakcyjnych węgla wynoszący 570–770 CNY za tonę. Ponadto duże państwowe przedsiębiorstwa wydobywcze, takie jak China Shenhua Energy Co. i China Coal Energy Co., często sprzedają węgiel po cenach maksymalnych, zapewniając branżom przetwórczym stabilne, ale sztucznie zaniżone koszty (19).

(57)

Ponadto w skardze argumentuje się, że oprócz produkcji pary wodnej chiński sektor węglowy korzystający z dotacji zapewnia również nieuczciwą przewagę krajowym gałęziom przemysłu poprzez swój wpływ na dostawy energii elektrycznej i jej ceny. W 2022 r. elektrownie węglowe odpowiadały za 60 % produkcji energii elektrycznej w Chinach. Rola rządu Chin w rynku energii elektrycznej wykracza poza subsydia dla sektora paliwowego i obejmuje bezpośrednią kontrolę nad własnością oraz ustalaniem cen, co prowadzi do powstania systemu, w którym koszty energii elektrycznej są sztucznie zaniżane. Sektor energii elektrycznej jest zdominowany przez przedsiębiorstwa państwowe. Szeroko zakrojona kontrola państwa nad ustalaniem cen i dystrybucją energii elektrycznej prowadzi do znacznych zakłóceń na rynku. Model stosowany w ChRL zapewnia sztucznie zaniżone koszty energii elektrycznej dla odbiorców przemysłowych. Interwencja ta przynosi korzyści sektorom energochłonnym, w szczególności przemysłowi chemicznemu, w którym energia elektryczna jest istotnym składnikiem kosztów produkcji (20).

(58)

Po czwarte, rząd ChRL realizuje politykę publiczną lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie mechanizmów rynkowych:

(59)

Rozwój chińskiej gospodarki zależy od rozbudowanego systemu planowania określającego priorytety i cele, na których władze centralne i lokalne muszą się skupić i do których realizacji powinny dążyć. Plany te, obejmujące praktycznie wszystkie sektory gospodarki, wyznaczają konkretne, obowiązkowe cele, a ich realizację monitorują władze na każdym szczeblu administracyjnym. Alokacja zasobów ukierunkowana na sektory uznane przez rząd za strategiczne lub ważne politycznie odbywa się zgodnie z mechanizmem planowania, a nie zgodnie z mechanizmami rynkowymi (21).

(60)

W swoich różnych dokumentach programowych rząd ChRL konsekwentnie kładzie silny nacisk na przemysł chemiczny i jasno kształtuje swoje środki, faworyzując krajowych producentów chemikaliów. Na przykład w centralnym 14. planie pięcioletnim przedstawiono strategiczne wizje rządu ChRL dotyczące transformacji i modernizacji tradycyjnych gałęzi przemysłu oraz kierunki rozwoju strategicznych wschodzących gałęzi przemysłu, takich jak przemysł chemiczny, przemysł materiałów budowlanych, przemysł nowych materiałów oraz przemysł włókien chemicznych. Ponadto w wersji katalogu wytycznych dotyczących dostosowania struktury przemysłowej z 2024 r. przemysł chemiczny i petrochemiczny wydaje się sektorem promowanym. Dzięki temu statusowi przemysł ten może zasadniczo korzystać z licznych dotacji i wsparcia finansowego w zakresie finansów publicznych, podatków, kredytów, przywozu i wywozu, a także gruntów. Skarżący stwierdza, że rząd ChRL aktywnie kontroluje i reguluje na szczeblu krajowym i na szczeblu prowincji produkcję i sprzedaż całego łańcucha wartości chemicznej benzoesanu sodu (22).

(61)

Po piąte, podobnie jak każdy inny sektor chińskiej gospodarki, sektor benzoesanu sodu podlega zakłóceniom wynikającym z dyskryminującego stosowania lub nieodpowiedniego egzekwowania chińskich przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek i prawa rzeczowego. Ze skargi wynika, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony praw wierzycieli i dłużników. Chińskie prawo upadłościowe nie jest konsekwentnie egzekwowane i dotyczy głównie małych przedsiębiorstw. Skarżący powołuje się na sprawozdanie Komisji, aby uzasadnić niewystarczające egzekwowanie przepisów prawa upadłościowego, wynikające w szczególności z braku jasności co do kryteriów wszczęcia postępowania upadłościowego i jego wyniku, a także z silnego wpływu organów państwowych na przebieg postępowań upadłościowych. Co więcej, niedostateczne egzekwowanie przepisów prawa upadłościowego wpływa na chiński rynek finansowy i rynek pożyczek oraz sprowadza się do udzielania dorozumianych gwarancji państwowych dla tych przedsiębiorstw, co z kolei zniekształca koszty kredytów i dostęp do finansowania (23). Ponadto niedoskonałości systemu praw własności są szczególnie widoczne w odniesieniu do własności gruntów i praw do użytkowania gruntów w ChRL. O przydziale gruntów decyduje wyłącznie państwo, które może kierować się celami politycznymi, a nie zasadami wolnego rynku. Chociaż istnieje szereg przepisów, których celem jest przyznawanie praw do użytkowania gruntów w przejrzysty sposób i po cenach rynkowych, skarżący twierdzi, że przepisy te często nie są przestrzegane (24). Skarżący twierdzi, że producenci benzoesanu sodu, podobnie jak każdy inny sektor chińskiej gospodarki, podlegają chińskim przepisom dotyczącym upadłości, prawa spółek i prawa rzeczowego, a zatem podlegają również zakłóceniom wynikającym z dyskryminującego stosowania lub nieodpowiedniego egzekwowania tych przepisów.

(62)

Po szóste, w przemyśle benzoesanu sodu zniekształcone są również koszty wynagrodzeń. Zgodnie ze skargą, ponieważ wynagrodzenia w ChRL nie kształtują się według normalnych sił rynkowych ani w wyniku prawdziwych, swobodnych negocjacji zbiorowych, koszty wynagrodzeń podlegają znacznym zniekształceniom. W ChRL nie może w pełni powstać prawdziwie rynkowy system wynagrodzeń ze względu na strukturalne przeszkody w korzystaniu przez pracowników i pracodawców z prawa do swobodnego zrzeszania się. W praktyce prawnie uznawany jest tylko jeden związek zawodowy – Ogólnochińska Federacja Związków Zawodowych („ACFTU”). ACFTU nie jest jednak niezależna od państwa. Co więcej, dowody wskazują, że stanowiska kierownicze w ACFTU zajmują często wysocy rangą funkcjonariusze partyjni z przedsiębiorstw państwowych lub menedżerowie z przedsiębiorstw prywatnych (25).

(63)

Ponadto mobilność chińskiej siły roboczej jest znacznie ograniczona przez system rejestracji gospodarstw domowych (hukou), który ogranicza dostęp do kompleksowego zabezpieczenia społecznego i świadczeń z zakresu opieki społecznej wyłącznie do osób oficjalnie zarejestrowanych jako mieszkańcy danego obszaru administracyjnego. W rezultacie wielu pracowników o niskich umiejętnościach pozostaje wykluczonych z podstawowych usług publicznych i znajduje się w niepewnej sytuacji zawodowej, będąc często zmuszonymi do akceptowania niższych wynagrodzeń i gorszych warunków pracy w porównaniu z osobami zarejestrowanymi w danym regionie. Według argumentów skargi ta różnica w traktowaniu nieuchronnie prowadzi do zniekształcenia kosztów wynagrodzeń na chińskim rynku pracy (26).

(64)

Podobnie jak każdy inny sektor chińskiej gospodarki, przemysł benzoesanu sodu również podlega chińskiemu prawu pracy i w związku z tym również odczuwa skutki tych zniekształceń kosztów wynagrodzeń. Zakłócenia w zakresie kosztów wynagrodzeń nasilają dodatkowo dotacje państwowe przeznaczone na zatrudnienie, przyznawane przez chińskie władze, zwłaszcza producentom benzoesanu sodu (27).

(65)

Podsumowując, skarżący twierdził, że w sektorze benzoesanu sodu występują znaczące zakłócenia określone w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(66)

Komisja zbadała, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego właściwe było stosowanie cen i kosztów krajowych w Chinach. Komisja uczyniła to na podstawie dowodów dostępnych w aktach sprawy. W dowodach w aktach sprawy zawarte były dowody ujęte w sprawozdaniu, które opierają się na publicznie dostępnych źródłach.

(67)

Analiza ta obejmowała badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce Chin ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w sektorze, do którego należy produkt objęty postępowaniem. Komisja uzupełniła te elementy dowodowe o własne badania dotyczące poszczególnych kryteriów istotnych dla potwierdzenia występowania znaczących zakłóceń w Chinach.

(68)

Chiński system gospodarczy bazuje na koncepcji „socjalistycznej gospodarki rynkowej”. Koncepcja ta jest zapisana w chińskiej konstytucji i determinuje sposób zarządzania gospodarką Chin. Podstawową zasadą jest „socjalistyczna własność publiczna środków produkcji, a mianowicie własność środków produkcji w rękach całego ludu i zbiorowa własność środków produkcji w rękach osób pracujących” (28).

(69)

Gospodarka państwowa jest „wiodącą siłą gospodarki narodowej”, a państwo posiada mandat „do zapewnienia konsolidacji i wzrostu” (29). W istocie SASAC potwierdził, że w porównaniu z 13. planem pięcioletnim całkowite aktywa przedsiębiorstw centralnych w toku 14. planu pięcioletniego wzrosły o 44,6 %, co „skutecznie napędzało zintegrowany rozwój przedsiębiorstw wyższego i niższego szczebla w łańcuchu przemysłowym oraz silnie przyczyniało się do pomyślnej realizacji głównych celów i zadań w zakresie rozwoju gospodarczego i społecznego mojego kraju” (30).

(70)

W związku z tym ogólna struktura chińskiej gospodarki nie tylko umożliwia znaczące interwencje rządowe w gospodarkę, ale wyraźnie sankcjonuje takie interwencje. Idea nadrzędności własności publicznej nad własnością prywatną przenika cały system prawny i stanowi ogólną zasadę podkreślaną we wszystkich głównych aktach prawnych.

(71)

Doskonałym przykładem jest chińskie prawo rzeczowe: odnosi się ono do podstawowego etapu socjalizmu i powierza państwu utrzymanie podstawowego systemu gospodarczego, w ramach którego własność publiczna odgrywa dominującą rolę. Inne formy własności są tolerowane, a prawo zezwala na ich rozwój obok własności państwowej (31).

(72)

Ponadto zgodnie z prawem chińskim socjalistyczna gospodarka rynkowa jest rozwijana pod przywództwem KPCh. Struktury państwa chińskiego i KPCh są ze sobą powiązane na każdym poziomie (prawnym, instytucjonalnym, osobowym) i tworzą nadrzędną strukturę, w której nie można odróżnić ról KPCh i państwa.

(73)

W wyniku zmiany chińskiej konstytucji w marcu 2018 r. jeszcze bardziej podkreślono wiodącą rolę KPCh, potwierdzając ją w tekście art. 1 konstytucji.

(74)

Po już istniejącym pierwszym zdaniu przepisu: „[s]ystem socjalistyczny jest podstawowym systemem Chińskiej Republiki Ludowej” dodano nowe drugie zdanie w brzmieniu: „[p]odstawową cechą socjalizmu o chińskiej specyfice jest przywództwo Komunistycznej Partii Chin” (32). Świadczy to o niekwestionowanej i coraz większej kontroli KPCh nad chińskim systemem gospodarczym.

(75)

To przywództwo rządowe i kontrola rządowa nierozerwalnie wiążą się z ustrojem chińskim, a ich zakres jest znacznie większy niż w innych państwach, w których ogólna kontrola makroekonomiczna sprawowana przez rządy jest ograniczona działaniem mechanizmów rynkowych.

(76)

Państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają przeważających warunków ekonomicznych na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez KPCh (33). Stosowane przez władze chińskie narzędzia interwencjonizmu gospodarczego obejmują różne obszary, w tym system planowania przemysłowego, system finansowy oraz poziom otoczenia regulacyjnego.

(77)

Po pierwsze, na poziomie ogólnej kontroli administracyjnej kierunek chińskiej gospodarki wyznacza się w ramach złożonego systemu planowania przemysłowego, który ma wpływ na wszystkie rodzaje działalności gospodarczej w państwie. Wszystkie te plany obejmują kompleksowy i złożony model sektorów i przekrojowych strategii obejmujący wszystkie szczeble administracji.

(78)

Plany na szczeblu prowincji są szczegółowe, natomiast w planach krajowych wyznacza się szersze cele. W planach określa się również środki służące wspieraniu odpowiednich branż/sektorów, a także ramy czasowe, w jakich cele muszą zostać osiągnięte. Niektóre plany nadal zawierają wyraźne cele w zakresie produkcji.

(79)

Zgodnie z planami poszczególne sektory lub projekty przemysłowe są traktowane jako (pozytywne lub negatywne) priorytety zgodnie z priorytetami rządu i przypisuje się im konkretne cele w zakresie rozwoju (modernizacja przemysłu, ekspansja międzynarodowa itp.).

(80)

Podmioty gospodarcze, zarówno prywatne, jak i państwowe, muszą skutecznie dostosowywać swoją działalność do realiów narzuconych w ramach systemu planowania. Jest to spowodowane nie tylko wiążącym charakterem planów, ale również faktem, że odpowiednie chińskie organy na wszystkich szczeblach władzy stosują się do systemu planów i wykorzystują odpowiednio przyznane im uprawnienia, skłaniając tym samym podmioty gospodarcze do przestrzegania priorytetów określonych w tych planach (34).

(81)

Po drugie, na poziomie przydziału środków finansowych system finansowy Chin zdominowany jest przez będące własnością państwa banki komercyjne i banki realizujące politykę rządu. Ustanawiając i wdrażając swoją politykę kredytową, banki te muszą dostosować się do celów polityki przemysłowej rządu, a nie oceniać przede wszystkim korzyści gospodarcze danego projektu (35).

(82)

To samo dotyczy pozostałych elementów chińskiego systemu finansowego, takich jak rynki akcji, rynki obligacji, rynki niepublicznych instrumentów kapitałowych itp. Ponadto instytucjonalna i operacyjna struktura tych obszarów sektora finansowego nie jest nastawiona na maksymalizację skutecznego funkcjonowania rynków finansowych, lecz na zapewnienie kontroli i umożliwienie interwencji państwa i KPCh (36).

(83)

Po trzecie, na poziomie otoczenia regulacyjnego interwencje państwa w zakresie gospodarki przyjmują różne formy. Na przykład przepisy dotyczące zamówień publicznych są regularnie wykorzystywane do osiągania celów politycznych innych niż efektywność gospodarcza, co podważa zasady rynkowe w tym obszarze. Mające zastosowanie ustawodawstwo przewiduje w szczególności, że zamówień publicznych udziela się, aby ułatwić realizację celów wyznaczonych w ramach polityki państwa. Charakter tych celów pozostaje jednak niezdefiniowany, co pozostawia organom decyzyjnym szeroki margines swobody (37).

(84)

Podobnie w obszarze inwestycji rząd ChRL utrzymuje znaczącą kontrolę i wpływ, jeżeli chodzi o miejsce przeznaczenia oraz wielkość inwestycji zarówno państwowych, jak i prywatnych. Monitorowanie inwestycji oraz różne zachęty, ograniczenia i zakazy dotyczące inwestycji są wykorzystywane przez władze jako ważne narzędzie wspierania celów polityki przemysłowej, takich jak utrzymanie kontroli państwa nad kluczowymi sektorami lub wzmocnienie przemysłu krajowego (38).

(85)

Podsumowując, model ekonomiczny Chin opiera się na szeregu podstawowych aksjomatów, które przewidują wielorakie formy interwencji rządowej i zachęcają do ich stosowania. Tak duża skala interwencji rządowych jest sprzeczna z zasadą swobodnego działania mechanizmów rynkowych, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (39).

(86)

Przedsiębiorstwa będące własnością państwa, przedsiębiorstwa kontrolowane przez państwo lub przedsiębiorstwa działające pod nadzorem politycznym państwa lub zgodnie z jego wytycznymi stanowią istotną część gospodarki Chin.

(87)

Sektor produktu objętego postępowaniem jest obsługiwany głównie przez przedsiębiorstwa prywatne, takie jak Grupa Tianjin Dongda Chemical (40) lub Wuhan Youji (41). W sektorze wyższego szczebla toluenu, materiału wykorzystywanego do produkcji benzoesanu sodu, choć niektórzy producenci są przedsiębiorstwami prywatnymi, takimi jak Hengli Petrochemicals (42), to jednak stopień własności państwowej pozostaje znaczny, a szereg producentów jest kontrolowanych przez państwo, np. Sinopec (43) lub Sinochem (44), oba będące przedsiębiorstwami państwowymi kontrolowanymi przez SASAC (45).

(88)

Ponadto interwencje KPCh w proces podejmowania decyzji operacyjnych stały się normą nie tylko w przedsiębiorstwach państwowych, lecz także w przedsiębiorstwach prywatnych (46), a KPCh rości sobie prawo do zarządzania praktycznie każdym aspektem gospodarki kraju. Z racji wpływu państwa wywieranego w przedsiębiorstwach za pośrednictwem struktur KPCh podmioty gospodarcze znajdują się pod kontrolą i nadzorem politycznym rządu, biorąc pod uwagę stopień, w jakim struktury państwa i partii zostały ze sobą połączone w Chinach. Ponadto cały sektor produktu objętego postępowaniem podlega kilku politykom rządowym, takim jak 14. plan pięcioletni dotyczący surowców (47), w którym bezpośrednio odniesiono się do sektorów petrochemicznego i chemicznego poprzez stwierdzenie, że „[w] sektorach, w tym w sektorze petrochemicznym i sektorze chemikaliów, stali, metali nieżelaznych i materiałów budowlanych, będziemy wspierać szereg pionierskich przedsiębiorstw w ramach łańcucha przemysłowego zajmujących wiodącą pozycję w ekosystemie i charakteryzujących się podstawową konkurencyjnością (...). Przewodnia rola wiodących przedsiębiorstw w sektorze chemicznym i sektorze materiałów budowlanych będzie wykorzystywana do wspierania reform i restrukturyzacji przedsiębiorstw”.

(89)

Ponadto opracowano plan prac na rzecz stałego wzrostu przemysłu petrochemicznego i chemicznego (48) w celu „wspierania stabilnego funkcjonowania oraz strukturalnej optymalizacji i modernizacji przemysłu petrochemicznego” oraz „rozszerzenia skutecznych inwestycji i promowania transformacji i modernizacji”.

(90)

Podobnie na szczeblu prowincji celem 14. planu pięcioletniego prowincji Szantung na rzecz rozwoju przemysłu chemicznego (49) jest „promowanie wysokiej jakości rozwoju przemysłu chemicznego w prowincji” oraz „kompleksowe promowanie modernizacji bazy przemysłowej i łańcucha przemysłowego, [...] przyspieszenie wycofywania przestarzałych i nieefektywnych środków produkcji, [...] ukierunkowanie przedsiębiorstw na łączenie i reorganizację, optymalizację alokacji zasobów i struktury łańcucha przemysłowego oraz poprawę wydajności i rentowności produkcji”.

(91)

Ponadto w 14. planie pięcioletnim prowincji Hubei dotyczącym rozwoju gospodarczego i społecznego oraz perspektyw na rok 2035 (50) przewidziano, że władze „zoptymalizują rozwój branży olejów specjalistycznych oraz branż przetwórczych opartych na etylenie, zmodernizują tradycyjne gałęzie przemysłu, takie jak przemysł chemiczny oparty na fosforze, soli i węglu, będą energicznie rozwijać produkcję wysokiej klasy chemikaliów specjalistycznych i nowych materiałów chemicznych, zoptymalizują rozmieszczenie przemysłu chemicznego wzdłuż rzeki Jangcy oraz skoncentrują się na budowie szeregu ekologicznych i inteligentnych specjalistycznych parków przemysłowych w Wuhan, Yichang, Jingmen, Xiangyang, Jingzhou, Xiaogan, Huanggang, Qianjiang i Xiantao, aby stworzyć nowoczesny klaster przemysłu chemicznego o wartości biliona juanów”.

(92)

Ponadto w 14. planie rozwoju gospodarczego i społecznego miasta Tiencin oraz perspektywach na rok 2035 (51) przewidziano, że „przemysł petrochemiczny powinien skoncentrować się na rozwoju branży wysokozaawansowanych chemikaliów i chemikaliów specjalistycznych, rozszerzaniu łańcucha przemysłowego, zwiększaniu wartości dodanej produktów oraz stworzeniu światowej klasy bazy nowych materiałów chemicznych w Nangang oraz klastra przemysłu petrochemicznego”.

(93)

Kontrolę i nadzór polityczny rządu można również zaobserwować na poziomie odpowiednich stowarzyszeń branżowych (52).

(94)

Na przykład Chińska Federacja Przemysłu Petrochemicznego i Chemicznego („CPCIF”) jest stowarzyszeniem branżowym reprezentującym sektor produktu objętego postępowaniem. Zgodnie z art. 3 statutu CPCIF organizacja ta „podporządkowuje się całościowemu kierownictwu KPCh [oraz] przyjmuje profesjonalne doradztwo, nadzór i zarządzanie ze strony podmiotów odpowiedzialnych za rejestrację i zarządzanie, podmiotów odpowiedzialnych za budowanie partii, a także odpowiednich departamentów administracji odpowiedzialnych za zarządzanie przemysłem” (53).

(95)

Ponadto art. 36 statutu CPCIF stanowi, że prezes, wiceprezesi i sekretarz generalny stowarzyszenia muszą „podporządkować się przywództwu KPCh, wspierać socjalizm o chińskiej specyfice [oraz] konsekwentnie wdrażać strategię, zasady i politykę Partii (54)”.

(96)

Ponadto CPCIF powołała specjalny komitet ds. węglowodorów lekkich i węglowodorów aromatycznych, obejmujący węglowodory aromatyczne, takie jak toluen, oraz kwasy aromatyczne, takie jak benzoesan sodu (55).

(97)

Przedsiębiorstwa Hengli Petrochemicals (56), Sinopec (57) i Sinochem (58) są członkami CPCIF.

(98)

W konsekwencji prywatni producenci w sektorze produktu objętego postępowaniem nie mogą prowadzić działalności na warunkach rynkowych. W sektorze tym zarówno przedsiębiorstwa publiczne, jak i prywatne są istotnie objęte nadzorem politycznym i otrzymują wytyczne polityczne.

(99)

Rząd ChRL posiada możliwość ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach. W istocie komórki KPCh tworzone zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i w przedsiębiorstwach prywatnych umożliwiają państwu ingerowanie w proces podejmowania decyzji biznesowych.

(100)

Zgodnie z chińskim prawem spółek w każdej spółce należy ustanowić organizację partyjną KPCh (składającą się z co najmniej trzech członków KPCh, jak określono w statucie KPCh (59)), a spółka zapewnia warunki konieczne do prowadzenia działalności przez organizację partyjną.

(101)

W przeszłości wymóg ten nie zawsze był spełniany lub nie był egzekwowany w rygorystyczny sposób. Począwszy od co najmniej 2016 r. KPCh zaczęła jednak w coraz większym stopniu rościć sobie prawo do kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, traktując to prawo jako jedną z wiodących zasad jej polityki (60), w tym wywierając presję na przedsiębiorstwa prywatne, nakłaniając je do kierowania się „patriotyzmem” i postępowania zgodnie z polityką partii (61).

(102)

Informacje z 2017 r. już wówczas wskazywały, że komórki partyjne istniały w 70 % około 1,86 mln przedsiębiorstw prywatnych, a organizacje KPCh wywierały coraz większą presję, aby zapewniono im możliwość podejmowania ostatecznych decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, w których je utworzono (62). Wspomniane przepisy mają ogólne zastosowanie w całej chińskiej gospodarce, we wszystkich sektorach, w tym do producentów produktu objętego postępowaniem i ich dostawców materiałów.

(103)

Ponadto w dniu 15 września 2020 r. opublikowano dokument zatytułowany „Wytyczne Biura Generalnego Komitetu Centralnego KPCh w sprawie intensyfikacji prac Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym w nowej erze” („wytyczne”) (63), który jeszcze bardziej zwiększył rolę komitetów partyjnych w przedsiębiorstwach prywatnych.

(104)

Sekcja II.4 wytycznych stanowi: „[m]usimy zwiększyć ogólną zdolność Partii do przewodzenia pracom Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym i skutecznie zintensyfikować prace w tym obszarze”, a sekcja III.6 stanowi: „[m]usimy jeszcze bardziej zintensyfikować budowanie Partii w przedsiębiorstwach prywatnych i umożliwić komórkom Partii skuteczne odgrywanie roli twierdzy, a członkom Partii odegranie roli awangardowych liderów i pionierów”. W wytycznych podkreśla się zatem rolę KPCh w przedsiębiorstwach i innych podmiotach sektora prywatnego oraz dąży się do zwiększenia tej roli (64).

(105)

Dochodzenie potwierdziło, że także w sektorze benzoesanu sodu dochodzi do pokrywania się stanowisk kierowniczych z członkostwem w KPCh lub z funkcjami partyjnymi.

(106)

Na przykład dyrektor generalny przedsiębiorstwa Wuhan Youji jest również sekretarzem partii i został nagrodzony jako wybitny pracownik KPCh przez Komitet KPCh gminy Wuhan (65).

(107)

Ponadto w sprawozdaniu rocznym za 2022 r. grupy Sinopec wskazano, że „przedsiębiorstwo stale poprawia jakość prac związanych z budowaniem partii, wzmacniając ducha pracowników, intensyfikując kontrolę dyscypliny i działania nadzorcze, pomagając zarządowi w skutecznym wdrażaniu różnych decyzji i ustaleń oraz propagując wysokiej jakości rozwój przedsiębiorstwa” (66). Ponadto prezes zarządu grupy Sinopec jest sekretarzem komitetu partii, a kilku członków zarządu pełni funkcje zastępców sekretarza komitetu partii (67). Grupa Sinopec oświadczyła, że zamierza „skoncentrować się na nowej misji przedsiębiorstwa i nowych zadaniach związanych z nowym kierunkiem rozwoju, podtrzymywać ducha rewolucji w szeregach partii, wzmacniać przywództwo partii i jej budowanie w sposób wszechstronny i zintegrowany oraz systematycznie promować kompleksowe i rygorystyczne zarządzanie partią, aby zapewnić silną gwarancję tworzenia nowego rozdziału nowoczesnego chińskiego przemysłu petrochemicznego” (68).

(108)

Ponadto prezesem zarządu Sinochem i dyrektorem generalnym jest odpowiednio sekretarz i zastępca sekretarza komitetu partii (69).

(109)

Obecność i interwencja państwa na rynkach finansowych oraz w zakresie zaopatrzenia w surowce i materiały do produkcji na dalszym etapie powoduje dodatkowe zakłócenia na rynku (70). W związku z tym obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach prowadzących działalność w sektorze benzoesanu sodu i innych sektorach (takich jak sektor finansowy i sektor materiałów do produkcji) daje rządowi ChRL możliwość ingerowania w ceny i koszty.

(110)

Złożony system planowania, w ramach którego wytycza się priorytety i określa się cele dla organów rządowych na szczeblu centralnym, prowincjonalnym i lokalnym, w dużej mierze wyznacza kierunek chińskiej gospodarki. Odpowiednie plany istnieją na wszystkich szczeblach administracji rządowej i obejmują praktycznie wszystkie sektory gospodarki. Cele wyznaczone w instrumentach planowania mają wiążący charakter, a organy na wszystkich szczeblach administracji monitorują wdrażanie planów przez odpowiednie organy administracji rządowej niższego szczebla.

(111)

Ogólnie rzecz biorąc, system planowania w Chinach powoduje, że zasoby są przesuwane do sektorów uznanych przez rząd za strategiczne lub z innego powodu ważne politycznie, a nie przydzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (71).

(112)

Władze chińskie wprowadziły szereg strategii politycznych dotyczących funkcjonowania sektora produktu objętego postępowaniem.

(113)

Celem 14. planu pięcioletniego na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego oraz perspektyw na 2035 r. (72) jest „modernizacja tradycyjnych gałęzi przemysłu, promowanie optymalizacji i strukturalnego dostosowania sektorów przemysłu surowcowego, takich jak sektory petrochemiczny, stalowy, metali nieżelaznych i materiałów budowlanych, zwiększenie podaży produktów wysokiej jakości w takich sektorach jak przemysł lekki i wyroby tekstylne, przyspieszenie transformacji i modernizacji przedsiębiorstw w kluczowych gałęziach przemysłu, takich jak przemysł chemiczny i papierniczy, oraz udoskonalenie ekologicznego systemu produkcji (73)”.

(114)

Zgodnie z 14. planem pięcioletnim dotyczącym przemysłu surowcowego (74) Chiny „opracują partię klastrów przemysłowych w przemyśle petrochemicznym. [...] W sektorach obejmujących produkty petrochemiczne i chemiczne, stal, metale nieżelazne i materiały budowlane [Chiny] będą wspierać szereg pionierskich przedsiębiorstw, które będą mogły przewodzić ekosystemowi łańcucha przemysłowego o podstawowej konkurencyjności” (75).

(115)

Ponadto w wytycznych dotyczących wspierania wysokiej jakości rozwoju przemysłu petrochemicznego i chemicznego (76) wymaga się „wzmocnienia polityki sektorowej i naukowego uregulowania skali przemysłu: [...] zwiększenia zdolności w zakresie dostaw wysokiej klasy polimerów, specjalistycznych chemikaliów i innych produktów [...], a także „[u]sprawnienia polityk wspierających: zwiększenia koordynacji polityki fiskalnej, finansowej, regionalnej, inwestycyjnej, importowej i eksportowej, energetycznej, ekologicznej, środowiskowej, cenowej i innych polityk z polityką przemysłową [oraz] wykorzystania w pełni roli krajowej platformy współpracy między przemysłem a sektorem finansowym […]”.

(116)

Ponadto w 14. planie pięcioletnim prowincji Hubei na rzecz wysokiej jakości rozwoju nowoczesnego przemysłu chemicznego (77) wymaga się „wdrożenia modernizacji i transformacji specjalistycznych produktów ropopochodnych, promowania modernizacji produktów i rozwoju marki premium, zwiększenia całkowitej skali produktów wysokiej klasy, dalszego zwiększenia skali i efektywności baz produkcyjnych produktów specjalistycznych o zdolności produkcyjnej wynoszącej milion ton oraz przyspieszenia budowy baz produkcyjnych produktów chemicznych o zdolności produkcyjnej wynoszącej milion ton; [aby] skonsolidować i zoptymalizować zasoby aromatyczne, aktywnie połączyć się z sektorami takimi jak sektor tworzyw sztucznych i kauczuku oraz stworzyć łańcuch przemysłowy petrochemicznych produktów przetwórczych obejmujący aromaty C2, C3, C4, C5, toluen, C8 i C9, wspierając transformację i rozwój w kierunku zintegrowanych produktów rafinacji, chemikaliów i specjalistycznych”. W szczególności w odniesieniu do projektu modernizacji i głębokiego przetwarzania ropy naftowej Qianjiang plan ma na celu „aktywne opracowywanie aromatycznych substancji chemicznych [...] oraz poprawę i rozszerzenie łańcucha przemysłowego petrochemicznego” (78).

(117)

Przedsiębiorstwo Wuhan Youji (79) ma siedzibę w Hubei.

(118)

Ponadto, jeżeli chodzi o przemysł petrochemiczny, 14. plan pięcioletni na rzecz wysokiej jakości rozwoju przemysłu wytwórczego (80) w Tiencinie zakłada „koncentrację na udoskonalaniu, zielonym i inteligentnym rozwoju, optymalizację i modernizację tradycyjnego przemysłu chemicznego, zwiększenie stopnia integracji procesów rafineryjnych i petrochemicznych, intensywny rozwój głębokiego przetwarzania olefin, wysokiej klasy chemikaliów specjalistycznych i produktów chemii wysokoprzetworzonej, wydłużenie łańcucha wartości oraz wspieranie optymalizacji struktury przemysłu i jego transformacji oraz modernizacji; plan przewiduje również, że do „2025 r. wartość produkcji sektora osiągnie 260 mld juanów, przy średnim rocznym tempie wzrostu wynoszącym 7,5 %”.

(119)

Grupa Tianjin Dongda Chemical (81) ma siedzibę w Tiencinie.

(120)

Ponadto Grupa Tianjin Dongda Chemical jest przedsiębiorstwem typu „mały gigant” (82) w gminie Tiencin. Rząd ChRL definiuje „małe giganty” jako „nowe elity wśród chińskich małych i średnich przedsiębiorstw, które zajmują się produkcją, specjalizują się w obsłudze rynku niszowego i stosują najnowocześniejsze technologie” oraz zamierza „zwiększyć wsparcie dla »małych gigantów« w latach 2024–2026, ze szczególnym uwzględnieniem kluczowych łańcuchów przemysłowych, strategicznych wschodzących gałęzi przemysłu i innych sektorów. Fundusze te zostaną wykorzystane do zachęcania tych przedsiębiorstw, aby przezwyciężały wyzwania technologiczne, opracowywały nowe produkty i budowały zdolności w zakresie wspierającej roli łańcucha przemysłowego, a także do wspierania władz lokalnych we wspomaganiu »małych gigantów«” (83). Ponadto w 14. planie pięcioletnim prowincji Szantung dotyczącym rozwoju przemysłu chemicznego (84) wezwano władze lokalne do „[z]intensyfikowania transformacji technologicznej istniejących przedsiębiorstw, poprawy efektywności energetycznej i efektywności wykorzystania zasobów oraz zwiększenia podstawowej konkurencyjności przedsiębiorstw [oraz do] ustanowienia mechanizmu umożliwiającego przedsiębiorstwom wycofanie się z kompleksów przemysłowych, zdecydowanego wyeliminowania przestarzałych mocy produkcyjnych, ścisłej kontroli ograniczonych mocy produkcyjnych oraz wdrożenia zróżnicowanych polityk i środków w zakresie przydziału czynników związanych z zasobami, takich jak grunty, energia elektryczna i woda, aby zmusić przedsiębiorstwa do transformacji i rozwoju”. W planie apeluje się również o „[z]większenie wsparcia finansowego. Wzmocnienie zachęt w zakresie polityki fiskalnej, koordynowanie i zaangażowanie funduszy specjalnych, wspieranie przedsiębiorstw chemicznych w celu przyspieszenia transformacji technologicznej, inteligentnej transformacji, transferu przemysłowego, przenoszenia do parków, eliminacji przestarzałego sprzętu itp. oraz wdrożenie zwolnień z podatku z tytułu przywozu istotnego wyposażenia technicznego, zwrotów VAT, polityki w zakresie badań i rozwoju, takiej jak dodatkowe odliczenia wydatków i odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia pierwszego zestawu wyposażenia technicznego. Aktywne zachęcanie wszelkiego rodzaju instytucji finansowych i kapitału społecznego do inwestowania w przemysł chemiczny, wykorzystania zalet finansowania opartego na polityce, finansowania rozwoju i finansowania komercyjnego oraz zwiększania wsparcia finansowego dla kluczowych obszarów technologii chemicznych”.

(121)

Za pomocą tych i innych instrumentów rząd ChRL steruje zatem praktycznie wszystkimi aspektami rozwoju i funkcjonowania tego sektora, a także surowców wyższego szczebla oraz produktów niższego szczebla oraz je kontroluje.

(122)

Podsumowując, rząd ChRL dysponuje środkami umożliwiającymi skłanianie podmiotów gospodarczych do przestrzegania celów polityki publicznej dotyczących tego sektora. Środki te zaburzają swobodne funkcjonowanie mechanizmów rynkowych.

3.2.2.4.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego: brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego.

(123)

Z informacji zawartych w aktach wynika, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony uzasadnionych praw i interesów wierzycieli i dłużników. Wydaje się, że jest to spowodowane faktem, iż – mimo że chińskie prawo upadłościowe opiera się formalnie na zasadach podobnych do tych, które stosuje się w analogicznym prawie obowiązującym w państwach innych niż Chiny – system funkcjonujący w Chinach charakteryzuje się systematycznym niedostatecznie rygorystycznym egzekwowaniem przepisów.

(124)

Liczba upadłości nadal jest uderzająco niska w stosunku do wielkości gospodarki tego kraju, zwłaszcza dlatego, że postępowania upadłościowe borykają się z szeregiem niedociągnięć, które skutecznie zniechęcają do składania wniosków o ogłoszenie upadłości. Ponadto organy państwowe nadal odgrywają istotną i aktywną rolę w postępowaniach upadłościowych, niejednokrotnie wywierając bezpośredni wpływ na ich rezultat (85).

(125)

Dodatkowo w systemie praw własności Chin można zaobserwować rażące braki, zwłaszcza jeżeli chodzi o prawo własności gruntów oraz prawo do użytkowania gruntów (86). Wszystkie grunty są własnością państwa (grunty rolne stanowiące własność wspólną i grunty miejskie będące własnością państwa), a ich przydział stanowi wyłączną prerogatywę państwa. W Chinach przyjęto przepisy prawne służące zagwarantowaniu, aby proces przydziału gruntów przebiegał w przejrzysty sposób i był przeprowadzany po cenach rynkowych – w tym celu wprowadzono np. postępowania przetargowe. Przepisy te są jednak nagminnie naruszane i w rezultacie niektórzy nabywcy otrzymują grunty nieodpłatnie lub po cenach znacznie niższych od stawek rynkowych (87). Przy przydziale gruntów organy państwowe często kierują się określonymi celami politycznymi, w tym potrzebą realizacji założonych planów gospodarczych (88).

(126)

Producenci produktu objętego postępowaniem – podobnie jak inne sektory chińskiej gospodarki – podlegają powszechnym przepisom chińskiego prawa upadłościowego, prawa spółek i prawa rzeczowego. Z tego powodu przedsiębiorstwa te podlegają także odgórnym zakłóceniom wynikającym z dyskryminującego stosowania bądź niedostatecznego egzekwowania przepisów prawa upadłościowego i prawa rzeczowego. Przesłanki te, oparte na dostępnych dowodach, wydają się mieć pełne zastosowanie również w przemyśle benzoesanu sodu. W obecnym dochodzeniu nie ujawniono żadnych informacji, które mogłyby podważyć te ustalenia.

(127)

W świetle powyższego Komisja stwierdziła, że w sektorze produktu objętego postępowaniem dochodziło do przypadków dyskryminującego stosowania bądź niedostatecznego egzekwowania przepisów dotyczących upadłości i prawa rzeczowego.

(128)

W Chinach nie ma warunków dla pełnego rozwoju systemu wynagrodzeń bazującego na zasadach rynkowych, ponieważ pracownicy i pracodawcy nie mogą swobodnie korzystać z praw do tworzenia związków zawodowych. Chiny nie ratyfikowały szeregu kluczowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy w tej dziedzinie, w szczególności konwencji dotyczących wolności zrzeszania się i rokowań zbiorowych (89).

(129)

Zgodnie z chińskim prawem krajowym w Chinach funkcjonuje tylko jeden związek zawodowy. Organizacja ta nie jest jednak niezależna od organów państwowych, a jej zaangażowanie w prowadzenie rokowań zbiorowych i ochronę praw pracowników jest minimalne (90). Ponadto system rejestracji gospodarstw domowych, który ogranicza możliwość korzystania z pełnego spektrum usług w zakresie zabezpieczenia społecznego oraz innych świadczeń do mieszkańców danego obszaru administracyjnego, zmniejsza mobilność chińskiej siły roboczej.

(130)

W rezultacie pracownicy niezarejestrowani jako mieszkańcy danego obszaru znajdują się zazwyczaj w mniej korzystnej sytuacji pod względem pewności zatrudnienia i otrzymują niższe wynagrodzenie niż osoby zameldowane jako mieszkańcy tego obszaru (91). Z ustaleń tych wynika, że koszty wynagrodzeń w Chinach są zniekształcone.

(131)

Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że sektor benzoesanu sodu nie podlegałyby opisanemu chińskiemu systemowi prawa pracy. W sektorze występują zatem zniekształcenia kosztów wynagrodzeń zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego postępowaniem lub głównych surowców do jego produkcji), jak i pośrednio (przy dostępie do kapitału lub materiałów do produkcji od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w Chinach).

3.2.2.6.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego: dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa.

(132)

Dostęp do kapitału dla przedsiębiorców w Chinach podlega różnym zakłóceniom.

(133)

Po pierwsze, chiński system finansowy charakteryzuje się silną pozycją banków będących własnością państwa (92), które przy przyznawaniu dostępu do finansowania biorą pod uwagę inne kryteria niż rentowność projektu. Podobnie jak w przypadku niefinansowych przedsiębiorstw państwowych banki pozostają powiązane z państwem nie tylko poprzez własność, ale również poprzez osobiste relacje (kadrę zarządzającą najwyższego szczebla dużych instytucji finansowych będących własnością państwa ostatecznie wyznacza KPCh) (93), a także regularnie wdrażają politykę publiczną opracowaną przez rząd ChRL.

(134)

W ten sposób banki wypełniają wyraźny obowiązek prawny prowadzenia swojej działalności stosownie do potrzeb krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zgodnie z programem polityki przemysłowej państwa (94). Chociaż uznaje się, że różne przepisy prawne odnoszą się do potrzeby przestrzegania normalnych zachowań bankowych i zasad ostrożnościowych, takich jak konieczność zbadania zdolności kredytowej kredytobiorcy, przytłaczające dowody, w tym ustalenia poczynione w dochodzeniach w sprawie ochrony handlu, sugerują, że przepisy te odgrywają jedynie drugorzędną rolę w stosowaniu poszczególnych instrumentów prawnych.

(135)

Skalę wpływu rządu na instytucje finansowe w Chinach ilustrują także niedawne wydarzenia. W marcu 2025 r. rząd Chin ogłosił emisję obligacji skarbowych o wartości 500 mld CNY w celu zapewnienia znacznego wsparcia finansowego dużym bankom, w tym Bank of China, China Construction Bank, Bank of Communications i Postal Savings Bank of China. Interwencja ta miała na celu ustabilizowanie tych instytucji w obliczu spadku rentowności i rekordowo niskich marż odsetkowych netto, a jednocześnie uwidocznienie środków proaktywnych wprowadzanych przez państwo w celu utrzymania stabilności gospodarczej (95).

(136)

Rząd ChRL wyjaśnił również, że nawet decyzje w zakresie prywatnej bankowości komercyjnej muszą być nadzorowane przez KPCh i pozostawać w zgodzie z polityką krajową. Jednym z trzech nadrzędnych celów państwa w odniesieniu do zarządzania bankowością jest obecnie wzmocnienie przywództwa Partii w sektorze bankowym i sektorze ubezpieczeń, w tym w odniesieniu do kwestii operacyjnych i dotyczących zarządzania (96). Ponadto w kryteriach oceny wyników banków komercyjnych należy obecnie uwzględniać zwłaszcza to, jak podmioty „przyczyniają się do osiągania krajowych celów rozwoju i służą gospodarce realnej”, a w szczególności, w jaki sposób „obsługują strategiczne i nowo powstające gałęzie przemysłu” (97).

(137)

Ponadto, jeżeli chodzi o przydział środków finansowych, zgodnie z dokumentem „Szereg działań mających na celu dalsze wspieranie rozwoju inwestycji prywatnych” (98) rząd ChRL dąży do „zwiększenia środków z budżetu centralnego na wsparcie kwalifikowanych projektów inwestycyjnych sektora prywatnego oraz do aktywnego pełnienia roli przewodniej i wiodącej”. Rząd ChRL zamierza również „efektywnie wykorzystywać nowe instrumenty finansowe polityki [oraz] wspierać szereg kwalifikowanych projektów inwestycyjnych sektora prywatnego w ważnych branżach i kluczowych obszarach” (99).

(138)

Ponadto ratingi obligacji i ratingi kredytowe są często zniekształcone z różnych powodów, w tym w związku z faktem, że ocena ryzyka zależy od strategicznego znaczenia danego przedsiębiorstwa dla rządu ChRL oraz od siły ewentualnych domniemanych gwarancji rządowych (100). Sytuację tę pogarszają dodatkowe obowiązujące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów uznanych przez rząd za promowane lub z innych względów ważne (101). Prowadzi to do preferencyjnego udzielania kredytów przedsiębiorstwom państwowym, dużym dobrze powiązanym przedsiębiorstwom prywatnym oraz przedsiębiorstwom w kluczowych sektorach przemysłu, co oznacza, że dostępność i koszt kapitału nie są równe dla wszystkich podmiotów na rynku.

(139)

Po drugie, koszty finansowania zewnętrznego były sztucznie utrzymywane na niskim poziomie w celu stymulowania wzrostu inwestycji. Doprowadziło to do nadmiernego wykorzystania inwestycji kapitałowych o coraz niższych zwrotach z inwestycji. Świadczy o tym wzrost stosunku zadłużenia do aktywów przedsiębiorstw w sektorze państwowym pomimo gwałtownego spadku rentowności, co sugeruje, że mechanizmy funkcjonujące w systemie bankowym nie odpowiadają normalnym działaniom handlowym.

(140)

Po trzecie, chociaż w październiku 2015 r. osiągnięto liberalizację nominalnych stóp procentowych, sygnały cenowe nadal nie są wynikiem działania sił rynkowych, ale wpływają na nie zakłócenia powodowane przez działanie rządu. Na koniec 2018 r. kredyty udzielane na poziomie stopy referencyjnej lub poniżej tego poziomu nadal stanowiły co najmniej jedną trzecią wszystkich kredytów (102). Media państwowe w Chinach podały ostatnio, że KPCh wezwała do „obniżenia rynkowej stopy procentowej kredytów” (103). Sztucznie niskie stopy procentowe prowadzą do zaniżania cen, a co za tym idzie do nadmiernego wykorzystywania kapitału.

(141)

Ogólny wzrost akcji kredytowej w Chinach wskazuje na pogarszającą się skuteczność alokacji kapitału bez żadnych oznak ograniczenia akcji kredytowej, jakiego można by oczekiwać w niezniekształconym otoczeniu rynkowym. W rezultacie gwałtownie wzrosła liczba kredytów zagrożonych, przy czym rząd ChRL kilkakrotnie decydował się podjąć działania albo w celu uniknięcia niewykonania zobowiązań, tworząc tym samym tzw. przedsiębiorstwa „zombie”, albo w celu przeniesienia prawa własności do długu (np. w drodze połączeń lub zamiany długu na udziały w kapitale własnym), co niekoniecznie prowadziło do rozwiązania ogólnego problemu zadłużenia lub usunięcia jego pierwotnych przyczyn.

(142)

Zasadniczo, pomimo kroków podjętych w celu liberalizacji rynku, w systemie kredytów dla przedsiębiorstw w Chinach występują znaczące zakłócenia wynikające z utrzymującej się dominującej roli państwa na rynkach kapitałowych. Istotna interwencja rządowa w system finansowy prowadzi zatem do znaczącego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

(143)

W toku obecnego dochodzenia nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących, że sektor produktu objętego postępowaniem nie pozostaje pod wpływem interwencji rządowej w system finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego. Istotna interwencja rządowa w system finansowy prowadzi zatem do znaczącego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

(144)

Komisja zauważyła, że zakłócenia opisane w zaktualizowanym sprawozdaniu są charakterystyczne dla chińskiej gospodarki. Z dostępnych dowodów wynika, że fakty i cechy chińskiego systemu opisane powyżej oraz w części I zaktualizowanego sprawozdania dotyczą całego państwa i wszystkich sektorów gospodarki. To samo odnosi się do opisu czynników produkcji określonych powyżej oraz w części II zaktualizowanego sprawozdania.

(145)

Komisja przypomina, że wytwarzanie produktu objętego postępowaniem wymaga określonych materiałów do produkcji. W przypadku gdy producenci produktu objętego postępowaniem kupują/zamawiają te materiały do produkcji, ceny, jakie płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na te same wspomniane wcześniej zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy czynników produkcji korzystają z nakładu pracy, który podlega zakłóceniom. Mogą oni zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Oprócz tego podlegają systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i we wszystkich sektorach. Zakłócenia te zostały szczegółowo opisane powyżej, w szczególności w motywach 68–148. Komisja wskazała, że struktura regulacyjna leżąca u podstaw tych zakłóceń ma zastosowanie ogólne, ponieważ producenci benzoesanu sodu podlegają tym zasadom jak każdy inny podmiot gospodarczy w Chinach. Zakłócenia mają zatem bezpośredni wpływ na strukturę kosztów produktu objętego postępowaniem.

(146)

W rezultacie nie tylko ceny sprzedaży krajowej produktu objętego postępowaniem nie są odpowiednie do wykorzystania w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach I i II zaktualizowanego sprawozdania.

(147)

Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują istotnie w całych Chinach. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które produkowano w Chinach, na skutek połączenia szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do wytwarzania materiałów do produkcji i tak dalej.

(148)

W toku obecnego dochodzenia rząd ChRL ani producenci eksportujący nie przedstawili żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów.

(149)

Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów określonych w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego:

(150)

Jak wyjaśniono w motywie 28, Komisja wydała dwie noty w odniesieniu do akt dotyczące źródeł do celów określenia wartości normalnej. W notach tych opisano fakty i dowody leżące u podstaw odpowiednich kryteriów, a ponadto odniesiono się do uwag otrzymanych przez strony na temat tych elementów i odpowiednich źródeł. W drugiej nocie Komisja poinformowała zainteresowane strony o zamiarze rozważenia wykorzystania Turcji jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w niniejszej sprawie, jeżeli zostanie potwierdzone istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(151)

W pierwszej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała Argentynę i Turcję jako państwa o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego do ChRL, ponieważ wszystkie te kraje są sklasyfikowane przez Bank Światowy jako kraje „o wyższym średnim dochodzie” na podstawie dochodu narodowego brutto, a zgodnie z dostępnymi danymi odbywa się w nich produkcja produktu objętego dochodzeniem.

(152)

Jak wynika z danych dotyczących przywozu surowców, przywóz czynników produkcji niezbędnych do produkcji benzoesanu sodu odnotowano w Argentynie i Turcji, które to kraje spełniały kryteria określone w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego. Uważa się również za prawdopodobne, że w tych dwóch krajach produkuje się benzoesan sodu.

(153)

Komisja oceniła istnienie zakłóceń na rynku w postaci ograniczeń wywozowych lub przywozowych dotyczących produktu objętego dochodzeniem oraz surowców, a mianowicie tych, które stanowią najważniejsze pozycje kosztów produkcji wykorzystywane do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem.

(154)

W odniesieniu do Argentyny Komisja wstępnie stwierdziła w pierwszej nocie, że wśród wymienionych surowców duża wielkość przywozu z Chin może wywierać wpływ na ceny importowe kwasu benzoesowego – produktu pośredniego między toluenem a produktem objętym postępowaniem – z pozostałych państw świata. Biorąc pod uwagę ograniczoną wielkość przywozu toluenu, sody kaustycznej, soli kobaltu i azotu, przywóz tych surowców uznano za niewystarczający, aby służyć jako wiarygodne wartości odniesienia przy konstruowaniu wartości normalnej. Ponadto Komisja zauważyła, że w październiku 2022 r. Argentyna nałożyła cła antydumpingowe na benzoesan sodu przeciwko Chinom (2,4 %) i Niderlandom (32,3 %). Wprowadzenie takich środków mogło mieć wpływ na cenę importową surowców wykorzystywanych do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem.

(155)

W odniesieniu do Turcji Komisja wstępnie stwierdziła w pierwszej nocie, że wśród wymienionych surowców duża wielkość przywozu z Chin mogła wywierać wpływ na ceny importowe kwasu benzoesowego z reszty świata. Biorąc pod uwagę ograniczoną wielkość przywozu soli kobaltu, surowiec ten uznano za niewystarczający, aby mógł służyć jako wiarygodne wartości odniesienia przy konstruowaniu wartości normalnej. Komisja stwierdziła zatem, że cena przywozu kwasu benzoesowego może być zniekształcona przez duże ilości tego surowca przywożone z Chin.

(156)

W pierwszej nocie Komisja przeanalizowała, czy ceny toluenu, sody kaustycznej, węgla aktywnego i azotu mogą być również zakłócane przez znaczny przywóz z Rosji w dwóch potencjalnych krajach reprezentatywnych. Komisja przeanalizowała wielkość przywozu surowców w dwóch potencjalnych reprezentatywnych krajach. Komisja nie stwierdziła przywozu toluenu z Rosji, a przywóz azotu i węgla aktywnego był znikomy.

(157)

Nie otrzymano żadnych uwag podważających ocenę poziomu rozwoju gospodarczego obu krajów wymienionych w pierwszej nocie. Objęty próbą producent eksportujący Wuhan Youji Industries Co., Ltd. wyraził jednak preferencję dla Turcji, ponieważ przywóz toluenu i sody kaustycznej – dwóch głównych czynników produkcji – był znacznie większy pod względem wielkości niż przywóz do Argentyny.

(158)

W drugiej nocie Komisja poinformowała zainteresowane strony o zamiarze rozważenia wykorzystania Turcji jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w niniejszej sprawie, jeżeli zostanie potwierdzone istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(159)

W drugiej nocie Komisja poinformowała również zainteresowane strony, że w odniesieniu do głównych czynników produkcji dane dotyczące przywozu z Chin w reprezentatywnym kraju zostaną wykluczone, jeżeli znaczące zakłócenia w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego zostaną potwierdzone w ostatecznym ujawnieniu, oraz że wykluczony zostanie również przywóz czynników produkcji z państw wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (105).

(160)

W odpowiedzi na drugą notę żadna ze stron nie sprzeciwiła się wybraniu Turcji jako reprezentatywnego kraju. Kilka stron zgłosiło jednak argumenty i sugestie dotyczące danych na temat przywozu czynników produkcji wymienionych w tej nocie.

(161)

Przedsiębiorstwo Wuhan Youji stwierdziło, że cena przywozu kwasu benzoesowego do Turcji jest niereprezentatywna i może być zniekształcona przez duże ilości przywozu pochodzącego z ChRL.

(162)

W drugiej nocie Komisja poinformowała, że poszukiwała innej ceny odniesienia, która odzwierciedlałaby niezakłóconą wartość kwasu benzoesowego, w związku z wnioskami zawartymi w pierwszej nocie, zgodnie z którymi cena importowanego kwasu benzoesowego może być zniekształcona przez duże ilości importowane z Chin. Po weryfikacji na miejscu (która miała miejsce po udostępnieniu drugiej noty) Komisja stwierdziła jednak, że żaden z producentów eksportujących objętych próbą nie pozyskiwał kwasu benzoesowego z zewnętrznych źródeł, ponieważ obaj byli zintegrowani z rynkiem wyższego szczebla i w związku z tym nabywali toluen. Ceny importowe kwasu benzoesowego nie zostały zatem wykorzystane do obliczenia wartości normalnej, a kwasu benzoesowego nie wymieniono w tabeli 1 poniżej.

(163)

Przedsiębiorstwo Wuhan Youji zwróciło uwagę, że cena wskazana w drugiej nocie w odniesieniu do przywozu azotu (wynikająca z danych statystycznych dotyczących przywozu, pochodzących z bazy danych Global Trade Atlas) nie została wyrażona w tej samej jednostce miary, co jednostka miary podana przez przedsiębiorstwo Wuhan Youji w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Przedsiębiorstwo Wuhan Youji podało swoje zużycie azotu w normalnych metrach sześciennych, podczas gdy poziom cen wskazany w drugiej nocie był wyrażony w metrach sześciennych. Komisja potwierdziła, że zastosowano różne jednostki miary, w związku z czym konieczne było ich przeliczenie przy ustalaniu wartości odniesienia dla przedsiębiorstwa Wuhan Youji.

(164)

Przedsiębiorstwo Tianjin Dongda stwierdziło, że przywóz toluenu do Turcji podlega wymogom dotyczącym pozwoleń na przywóz, a tym samym powoduje zakłócenia na rynku.

(165)

Komisja nie znalazła dowodów na zniekształcenie cen importowych do Turcji. Korzystając z bazy danych GTA, Komisja porównała ceny importowe toluenu do reszty świata z cenami importowymi do Turcji i ustaliła, że ceny te były zbieżne.

(166)

Przedsiębiorstwo Tianjin Dongda twierdziło również, że ceny importowe gazu ziemnego do Turcji, pochodzące z Tureckiego Instytutu Statystycznego, były mocno rozbieżne w porównaniu z Eurostatem i preferowało wykorzystanie tego ostatniego jako źródła cen gazu ziemnego.

(167)

Komisja była zdania, że dane Tureckiego Instytutu Statystycznego są odpowiednim źródłem cen gazu ziemnego w Turcji i uznała to źródło za wystarczająco wiarygodne do celów ustalenia wartości normalnej. Przedsiębiorstwo Tianjin Dongda nie przedstawiło żadnych konkretnych dowodów, które podważałyby wiarygodność tych danych.

(168)

Skarżący twierdził, że wskazany w drugiej nocie kod HS dla surowego benzenu (produktu ubocznego przy wytwarzaniu produktu objętego postępowaniem) był błędny i powinien to być kod HS 2707 10 , a nie kod HS 2902 20 .

(169)

W następstwie weryfikacji na miejscu Komisja przyznała, że w drugiej nocie wskazano błędny kod HS i przyjęła ten argument. Ponieważ jednak analiza danych GTA nie wykazała żadnego przywozu surowego benzenu objętego kodem HS 2707 10 do Turcji, Komisja wykorzystała ceny importowe z/do pozostałych części świata, z wyłączeniem Chin, jako podstawę do ustalenia ceny odniesienia.

(170)

W pierwszej nocie Komisja nie zdołała wskazać żadnego producenta produktu objętego dochodzeniem w Argentynie i Turcji, w przypadku którego dane finansowe byłyby łatwo dostępne. W związku z tym Komisja poszukiwała przedsiębiorstw produkujących kwas benzoesowy z toluenu, który jest wykorzystywany jako główny surowiec benzoesanu sodu. Komisja nie była jednak w stanie wskazać żadnego producenta kwasu benzoesowego mającego siedzibę w obu państwach, w przypadku którego dane finansowe byłyby łatwo dostępne. Komisja wzięła zatem pod uwagę przedsiębiorstwa prowadzące działalność w sektorze produkcji chemikaliów organicznych, objęte kodem NACE 2014 (106). Komisja zidentyfikowała dwa takie przedsiębiorstwa w Argentynie, jednak nie były dostępne żadne dane finansowe dotyczące tych podmiotów. W Turcji zidentyfikowano 35 przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze produkcji chemikaliów organicznych, z których jedenaście charakteryzowało się rozsądnym poziomem rentowności w okresie partially overlappingpokrywającym się z okresem objętym dochodzeniem.

(171)

W drugiej nocie Komisja stwierdziła, że w żadnym z tych dwóch państw nie znalazła łatwo dostępnych danych finansowych dotyczących jakiegokolwiek producenta benzoesanu sodu. Komisja znalazła jednak dane finansowe dotyczące 38 producentów w ramach tej samej kategorii produkcji co benzoesan sodu, tj. kodu NACE C2014 („Produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów organicznych”) w Turcji.

(172)

Komisja przeanalizowała łatwo dostępne dane finansowe tych 38 tureckich przedsiębiorstw i stwierdziła, że w odniesieniu do 26 z nich dane były niekompletne, a jedno było w sytuacji przynoszącej straty. W związku z tym Komisja wzięła pod uwagę tylko 11 przedsiębiorstw z dodatnią marżą zysku. Dane finansowe dotyczące tych 11 producentów wymieniono w załączniku III do drugiej noty (107). W drugiej nocie Komisja poinformowała zainteresowaną stronę, że żaden z tych 11 producentów nie prowadzi działalności w zakresie produkcji produktu objętego postępowaniem.

(173)

Poziom kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku zgromadzonych w odniesieniu do tych 11 rentownych producentów w Turcji określono w motywie 208 poniżej.

(174)

Zainteresowane strony zaproszono do przedstawienia uwag na temat stosowności wyboru Turcji jako reprezentatywnego kraju oraz 11 przedsiębiorstw wymienionych w załączniku III do drugiej noty jako producentów w reprezentatywnym kraju, a także innych elementów noty.

(175)

W odpowiedzi na drugą notę przedsiębiorstwa Wuhan Youji i Tianjin Dongda sprzeciwiły się włączeniu niektórych z 11 producentów do wykazu, ponieważ zgodnie z posiadanymi przez nich danymi działalność gospodarcza tych przedsiębiorstw nie była związana z produktem objętym dochodzeniem.

(176)

Wobec braku łatwo dostępnych danych finansowych dotyczących producentów produktu objętego dochodzeniem Komisja nie miała jednak innego wyboru niż wykorzystanie łatwo dostępnych danych finansowych dotyczących działalności gospodarczej, która oprócz produktu objętego dochodzeniem obejmowała działalność objętą kodem NACE C2014.

(177)

Jak wyjaśniono powyżej, Komisja początkowo wzięła pod uwagę dwa potencjalne reprezentatywne kraje: Argentynę i Turcję. Jak wyjaśniono w motywie 154, uznano, że Argentyna nie jest odpowiednim reprezentatywnym krajem w tym przypadku ze względu na brak łatwo dostępnych danych finansowych i nieodpowiedni poziom przywozu surowców. Wynika stąd, że Turcja była jedynym odpowiednim reprezentatywnym krajem.

(178)

Po ustaleniu na podstawie wszystkich powyższych elementów, że Turcja jest jedynym dostępnym odpowiednim reprezentatywnym krajem, nie było potrzeby przeprowadzenia oceny poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze zdanie ostatnie rozporządzenia podstawowego.

(179)

Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Turcja spełniała kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj.

(180)

W pierwszej nocie Komisja podała wykaz czynników produkcji, takich jak surowce, energia i nakłady pracy, wykorzystywanych przez producentów eksportujących do produkcji produktu objętego dochodzeniem i wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag i przedstawienia publicznie dostępnych informacji na temat niezniekształconych wartości każdego z czynników produkcji wymienionych w tej nocie.

(181)

Komisja nie otrzymała żadnych zastrzeżeń do wykazu czynników produkcji zawartego w pierwszej nocie.

(182)

Następnie w drugiej nocie Komisja poinformowała, że w celu ustalenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego wykorzysta bazę GTA w zakresie cen importowych do Turcji, aby ustalić niezniekształcone koszty większości czynników produkcji, zwłaszcza surowców.

(183)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez zainteresowane strony i zebrane podczas wizyt weryfikacyjnych, w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

Tabela 1

Czynniki produkcji produktu objętego dochodzeniem

(184)

Komisja wzięła pod uwagę wartość pośrednich kosztów produkcji, aby uwzględnić koszty, które nie zostały uwzględnione we wspomnianych powyżej czynnikach produkcji. Aby ustalić tę kwotę, Komisja wykorzystała zweryfikowane dane zgłoszone przez objętych próbą producentów eksportujących i dodała koszty badań i rozwoju w okresie objętym dochodzeniem poniesione i rozliczone przez producentów eksportujących.

(185)

Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców dostarczanych do zakładu producenta reprezentatywnego kraju, Komisja jako podstawę wykorzystała średnią ważoną cenę importową stosowaną przy przywozie do reprezentatywnego kraju podaną w GTA, do której dodano należności celne przywozowe i koszty transportu.

(186)

Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cenę jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem ChRL i państw, które nie są członkami WTO, wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (112).

(187)

Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z ChRL do reprezentatywnego kraju, ponieważ w sekcji 3.2.1 uznała, że oparcie się na cenach i kosztach krajowych w ChRL nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(188)

Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe.

(189)

W odniesieniu do szeregu czynników produkcji rzeczywiste koszty ponoszone przez objętych próbą producentów eksportujących stanowiły znikomy udział w całkowitych kosztach surowców w okresie objętym dochodzeniem. Ponieważ wartość zastosowana w odniesieniu do nich nie miała znaczącego wpływu na obliczanie marginesu dumpingu niezależnie od wykorzystanego źródła, Komisja postanowiła uwzględnić te koszty w materiałach zużywalnych, jak wyjaśniono w motywie 197.

(190)

Komisja ujęła koszt transportu poniesiony przez objętych próbą producentów eksportujących z tytułu dostaw surowców jako odsetek rzeczywistego kosztu tych surowców, a następnie zastosowała taki sam odsetek wobec niezniekształconego kosztu tych samych surowców, aby uzyskać niezniekształcony koszt transportu. Komisja uznała, że w kontekście przedmiotowego dochodzenia istnieją podstawy, aby wykorzystać iloraz kosztów surowców zakupionych przez producentów eksportujących i zgłoszonych kosztów transportu jako przesłankę do oszacowania niezniekształconych kosztów transportu surowców w momencie dostarczenia do fabryki przedsiębiorstwa.

(191)

Siła robocza jest czynnikiem produkcji stanowiącym około 4–7 % całkowitych kosztów produkcji. Do określenia wynagrodzeń w Turcji Komisja wykorzystała dane statystyczne opublikowane przez Turecki Instytut Statystyczny (113), opierając się na szczegółowych informacjach na temat wynagrodzeń w sektorze produkcyjnym za 2022 r., w odniesieniu do działalności gospodarczej objętej kodem NACE 2014 – produkcja podstawowych chemikaliów organicznych, w której zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2 produkcja benzoesanu sodu spada (114).

(192)

Komisja należycie skorygowała średnią miesięczną wartość o inflację przy użyciu krajowego wskaźnika cen producenta publikowanego przez Turecki Instytut Statystyczny (115) w celu dostosowania do okresu objętego dochodzeniem, który trwał od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r. Stawka godzinowa w okresie objętym dochodzeniem, uzyskana po indeksacji, wynosi 89,64 CNY/godz.

(193)

Komisja zamierza wykorzystać dane statystyczne dotyczące cen energii elektrycznej, które turecki Urząd Regulacji Rynku Energii (EMRA) (116), publikuje w swoich regularnych komunikatach prasowych. Komisja zamierza również wykorzystać dane dotyczące średnich przemysłowych cen energii elektrycznej w odpowiednim zakresie zużycia wyrażonych w kWh i odnoszących się do okresu objętego dochodzeniem. Komisja ustaliła, że koszt energii elektrycznej w okresie objętym dochodzeniem wyniósł 0,66 CNY/kWh.

(194)

Komisja wykorzystała średnie ceny gazu ziemnego w m3, odpowiednio skorygowane o inflację na podstawie wskaźnika cen producentów opublikowanego przez Turecki Instytut Statystyczny (117), w celu dostosowania ich do okresu objętego dochodzeniem. Cena jest skorygowana o VAT w wysokości 18 %, ponieważ podana cena zawiera podatek VAT. Komisja ustaliła cenę gazu ziemnego w okresie objętym dochodzeniem na 4,63 CNY/m3.

(195)

Komisja ustaliła wartość odniesienia dla pary wodnej na podstawie wartości odniesienia obliczonej dla gazu ziemnego, biorąc pod uwagę, że jednostką miary pary wodnej jest gigadżul (GJ). 1 GJ przelicza się na m3 gazu na podstawie powszechnie przyjętej wartości mmbtu (milionów metrycznych brytyjskich jednostek cieplnych) w 1 GJ (118) oraz powszechnie przyjętej zawartości gazu ziemnego w 1 mmbtu (119). Zużycie pary wodnej przez producenta eksportującego jest wyrażone w tonach, w związku z czym Komisja przeliczyła ekwiwalent 1 GJ na tony (120). Komisja zauważyła również błąd pisarski we wzorze przeliczeniowym z GJ na tony, który spowodował podanie nieprawidłowej ceny referencyjnej pary wodnej w drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji, w związku z czym dołączyła do akt poprawioną wersję załącznika V do drugiej noty dotyczącej czynników produkcji, korygującą ten błąd. Stosując wartość odniesienia dla gazu ziemnego, Komisja ustaliła wartość odniesienia dla pary wodnej na poziomie 501,61 CNY/tonę, jak przedstawiono w tabeli 1 powyżej.

(196)

Komisja ustaliła wartość odniesienia, wykorzystując średni koszt wody w Turcji opublikowany przez Urząd ds. Inwestycji Prezydencji Republiki Turcji. Koszt ten obejmuje koszt odprowadzania ścieków.

(197)

Ze względu na znikomy udział w całkowitych kosztach produkcji niektóre czynniki produkcji uznano za materiały zużywalne. Czynniki te obejmują materiały opakowaniowe.

(198)

Komisja obliczyła procentowy udział materiałów zużywalnych w całkowitym koszcie produkcji i zastosowała ten procentowy udział do ponownie obliczonego kosztu produkcji, stosując wartości odniesienia.

(199)

Komisja uznała surowy benzen za produkt uboczny powstający w trakcie wytwarzania produktu objętego dochodzeniem, który może być sprzedawany bez dalszego przetwarzania. Komisja wykorzystała dane statystyczne dotyczące przywozu, pochodzące z bazy danych GTA jako wartość odniesienia dla surowego benzenu objętego kodem HS 2707 10 . Komisja ustaliła niezniekształconą cenę importową benzenu na poziomie 8,75 CNY/kg.

(200)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skonstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zyski. Ponadto należy ustalić wartość pośrednich kosztów produkcji w celu pokrycia kosztów niewliczonych do czynników produkcji, o których mowa powyżej.

(201)

W celu ustalenia niezniekształconej i odpowiedniej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku Komisja oparła się na danych finansowych za 2024 r. pochodzących z bazy danych Orbis dotyczących 11 tureckich producentów, o których mowa w motywie 173. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wyrażone jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowane do niezniekształconych kosztów produkcji wyniosły 25,56 %. Zysk wyrażony jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowany do niezniekształconych kosztów produkcji wyniósł 11,22 %.

(202)

Pośrednie koszty produkcji poniesione przez współpracujących producentów eksportujących wyrażono jako udział w kosztach produkcji rzeczywiście poniesionych przez producentów eksportujących. Odsetek ten zastosowano do niezniekształconych kosztów produkcji.

(203)

Odpowiednie koszty producentów eksportujących związane z badaniami i rozwojem, przedstawione w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, dodano do pośrednich kosztów produkcji, ponieważ z opublikowanych sprawozdań finansowych 11 producentów w Turcji nie wynikało wyraźnie, że koszty te uwzględniono w ich odpowiednich kosztach sprzedaży, kosztach ogólnych i administracyjnych.

(204)

Na podstawie powyższego Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(205)

Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Komisja zastosowała niezniekształcone koszty jednostkowe do rzeczywistego zużycia poszczególnych czynników produkcji objętych próbą producentów eksportujących. Wskaźniki zużycia zostały potwierdzone w trakcie weryfikacji. Komisja pomnożyła wskaźniki zużycia przez niezniekształcone koszty jednostkowe odnotowane w reprezentatywnym kraju.

(206)

Po ustaleniu niezniekształconych kosztów produkcji Komisja zastosowała kwotę pośrednich kosztów produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, zysków i amortyzacji, jak odnotowano w motywie 201. Ustalono je na podstawie sprawozdań finansowych przedsiębiorstw, jak wyjaśniono w motywie 31.

(207)

Następnie Komisja dodała pośrednie koszty produkcji i amortyzację do niezniekształconych kosztów wytworzenia, aby uzyskać niezniekształcone koszty produkcji.

(208)

Do kosztów produkcji ustalonych zgodnie z poprzednim motywem Komisja zastosowała koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk uzyskane od jedenastu tureckich producentów, o których mowa w motywie 172. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wyrażone jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowane do niezniekształconych kosztów produkcji wyniosły 25,56 %. Zysk wyrażony jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowany do niezniekształconych kosztów produkcji wyniósł 11,22 %.

(209)

Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(210)

Objęci próbą producenci eksportujący prowadzili wywóz do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów w Unii. Jeden z producentów eksportujących prowadził również wywóz za pośrednictwem niepowiązanych przedsiębiorstw handlowych mających siedzibę w ChRL.

(211)

Ceną eksportową w przypadku sprzedaży bezpośrednio niezależnym klientom w Unii była cena faktycznie zapłacona lub należna za produkt objęty postępowaniem sprzedawany na wywóz do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

(212)

W art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego nałożono na Komisję obowiązek dokonania obiektywnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową na tym samym poziomie handlu oraz uwzględnienia różnic w czynnikach wpływających na ceny i ich porównywalność.

(213)

W omawianym przypadku Komisja postanowiła porównać wartość normalną i cenę eksportową objętych próbą producentów eksportujących na poziomie handlu ex-works. Jak szczegółowo wyjaśniono poniżej, w stosownych przypadkach ceny eksportowe zostały dostosowane w celu: (i) wyrównania ich z powrotem do poziomu ex-works; oraz (ii) uwzględnienia różnic w czynnikach, co do których stwierdzono i wykazano, że mają wpływ na ceny i porównywalność cen.

(214)

Jak wyjaśniono w sekcji 3.2 powyżej, wartość normalną ustalono na poziomie handlu ex-works poprzez wykorzystanie kosztów produkcji wraz z kwotami kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku, które uznano za odpowiednie w odniesieniu do tego poziomu handlu. W związku z tym nie były konieczne dostosowania w celu wyrównania wartości normalnej z powrotem do poziomu ex-works.

(215)

Komisja nie znalazła podstaw do dokonania jakichkolwiek korekt wartości normalnej ani żaden z objętych próbą producentów eksportujących nie wystąpił o takie korekty.

(216)

W celu wyrównania ceny eksportowej z powrotem do poziomu handlu ex-works dokonano dostosowań z tytułu: ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i nieprzewidzianych wydatków.

(217)

W przypadku objętych próbą producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartości normalnej produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(218)

Na tej podstawie wyliczono następujące tymczasowe średnie ważone marginesów dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem:

(219)

W odniesieniu do współpracującego producenta eksportującego nieobjętego próbą Komisja dokonała obliczenia średniej ważonej marginesu dumpingu, zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym margines ten określono na podstawie marginesów ustalonych dla objętych próbą producentów eksportujących.

(220)

Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu nieobjętego próbą współpracującego producenta eksportującego ustalono na 63,8 %.

(221)

W odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących w ChRL Komisja określiła margines dumpingu na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja określiła poziom współpracy producentów eksportujących. Poziom współpracy obliczono na podstawie wielkości wywozu do Unii współpracujących producentów eksportujących, objętych i nieobjętych próbą, wyrażonej jako odsetek łącznego przywozu z ChRL do Unii w okresie objętym dochodzeniem, ustalonego na podstawie danych statystycznych Eurostatu dotyczących przywozu dla kodów CN wyszczególnionych w motywie 18.

(222)

Poziom współpracy w przedmiotowej sprawie był niewielki, ponieważ wywóz dokonywany przez współpracujących producentów eksportujących stanowił około 65 % łącznego przywozu w okresie objętym dochodzeniem.

(223)

Na tej podstawie oraz aby nie nagradzać braku współpracy, Komisja uznała za właściwe ustalenie marginesu dumpingu dla niewspółpracującego producenta eksportującego, przyjmując średnią ważoną 14 indywidualnych transakcji o najwyższych marginesach dumpingu, stanowiących łącznie 6,9 % wielkości wywozu.

(224)

Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

(225)

Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez dwóch producentów w Unii. Zgłosił się i w pełni współpracował tylko jeden producent, a mianowicie przedsiębiorstwo Lanxess Chemical BV. W okresie objętym dochodzeniem producent ten odpowiadał za ponad 60 % całkowitej produkcji w Unii. Na tej podstawie stwierdzono, że przedsiębiorstwo Lanxess reprezentuje znaczną część całkowitej unijnej produkcji benzoesanu sodu. Uznaje się zatem, że przedsiębiorstwo Lanxess reprezentuje przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(226)

Z uwagi na fakt, że dane liczbowe dotyczące oceny szkody pochodziły jedynie od jednego producenta unijnego, w celu zachowania poufności dane liczbowe dotyczące analizy szkody podano w przedziałach. Indeksy oparto jednak na rzeczywistych danych, a nie na przedziałach.

(227)

Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wyniosła 23 000 – 25 000 ton. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie wszystkich dostępnych informacji dotyczących przemysłu Unii, takich jak rzeczywista wartość ustalona na podstawie weryfikacji dokumentacji księgowej producenta unijnego, przedsiębiorstwa Lanxess.

(228)

Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii na podstawie (i) zweryfikowanej sprzedaży przedsiębiorstwa Lanxess, (ii) szacowanej sprzedaży drugiego producenta unijnego oraz (iii) przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz ze wszystkich pozostałych państw trzecich.

(229)

W przypadku producenta unijnego, który nie zgłosił się, szacunki dotyczące konsumpcji w Unii sporządzono na podstawie danych pochodzących ze sprawozdań rynkowych oraz poprzez ekstrapolację współczynników pochodzących z danych producenta współpracującego. Ponieważ w przemyśle Unii nie zidentyfikowano żadnych innych producentów benzoesanu sodu, oba zestawy danych uznano za reprezentatywne do oszacowania konsumpcji na poziomie przemysłu Unii.

(230)

Konsumpcja w Unii kształtowała się następująco:

Tabela 2—

Konsumpcja w Unii (w tonach)

(231)

Konsumpcja w Unii znacznie wzrosła w latach 2022–2024, a następnie spadła w OD. Konsumpcja w Unii wzrosła w okresie badanym o 46 %.

(232)

Ponieważ benzoesan sodu był klasyfikowany w ramach „koszyka” pod kodem TARIC 2916 31 00 90 aż do momentu wszczęcia niniejszego dochodzenia, nie było możliwe ustalenie wielkości przywozu na podstawie danych statystycznych Eurostatu dotyczących przywozu. Zamiast tego wielkość przywozu oparto na danych pochodzących od dostawców specjalistycznych badań rynkowych dostarczających dane statystyczne dotyczące handlu, do których skarżący ma abonament.

(233)

Na wniosek dostawcy danych nie ujawniono źródła danych dotyczących przywozu z Chin. Komisja porównała dane dostarczone przez skarżącego z innymi dostępnymi źródłami statystycznymi (Eurostat i Surveillance) oraz z kontrolą wyrywkową i odpowiedziami na pytania zawartymi w kwestionariuszu współpracujących chińskich producentów eksportujących i uznała, że dane te są wiarygodne.

(234)

Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Tabela 3

Wielkość przywozu (w tonach) i udział w rynku

(235)

W tabeli 3 przedstawiono gwałtowny wzrost wielkości przywozu z Chin w latach 2022–2024, który znalazł odzwierciedlenie we wzroście odpowiedniego udziału w rynku, ze szkodą dla przemysłu Unii. Chociaż w latach 2023 i 2024 odnotowano największy wzrost wielkości przywozu, przywóz w okresie objętym dochodzeniem nadal utrzymuje się na poziomie znacznie przekraczającym poziomy z 2022 r. (wyższym o 158 %), co świadczy o zwiększeniu udziału w rynku przywozu z Chin (udział w rynku wynoszący 53–56 %) w porównaniu z rokiem bazowym 2022 (30–33 %).

(236)

Komisja ustaliła ceny przywozu na podstawie specjalistycznych danych rynkowych wskazanych w motywie 233. Podcięcie cenowe przywozu ustalono na podstawie zweryfikowanych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez objętych próbą producentów eksportujących w ChRL oraz współpracujących producentów unijnych.

(237)

Średnia ważona cena przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:

Tabela 4

Ceny importowe (w EUR/t)

(238)

Ceny importowe z ChRL nadal spadały w całym okresie objętym postępowaniem, osiągając poziom stanowiący 71 % średnich cen importowych w 2022 r.

(239)

Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:

(240)

Porównania cen dokonano według poszczególnych rodzajów produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, z zastosowaniem, w uzasadnionych przypadkach, odpowiednich korekt. Wynik porównania wyrażono jako odsetek teoretycznych obrotów współpracującego producenta unijnego w okresie objętym dochodzeniem. Wykazał on średni ważony margines podcięcia cenowego w przedziale od 43 % do 46 % w przywozie z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rynek unijny. Podcięcie cenowe stwierdzono w przypadku 100 % wielkości przywozu przedsiębiorstw objętych próbą.

(241)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmuje ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym.

(242)

Jak wyjaśniono w motywach 226 i 227, analizę wskaźników szkody przeprowadzono na podstawie danych przedsiębiorstwa Lanxess.

(243)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne i mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w skardze i w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez przedsiębiorstwo Lanxess.

(244)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

(245)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

(246)

Produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 5

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(247)

Poziom produkcji ucierpiał najbardziej w 2023 r. (spadek o 11 % w porównaniu z rokiem poprzednim), kiedy to ceny importowe odnotowały największy spadek w ujęciu rok do roku (a mianowicie o 22 % – zob. tabela 4). Poziomy produkcji nadal wahały się w granicach poziomów z 2022 r. (co ostatecznie przełożyło się na spadek o 6 % w okresie objętym dochodzeniem w porównaniu z rokiem 2022), co wynikało z nadal niskiej elastyczności popytu, uzasadnionej niewielkim udziałem ceny benzoesanu sodu w całkowitej cenie produktów końcowych, do których jest on dodawany. Wydaje się jednak, że ze względu na ciągły spadek cen importowych (ogółem spadek o 29 % w okresie badanym), a tym samym dostępność tańszych alternatyw, użytkownicy w coraz mniejszym stopniu preferują benzoesan sodu produkowany przez przemysł Unii.

(248)

W 2023 r. stopień wykorzystania mocy produkcyjnych osiągnął najniższy poziom, co wynikało z niskiego poziomu produkcji, o którym mowa powyżej. W okresie objętym dochodzeniem nie odnotowano znaczących zmian w tym zakresie w porównaniu z rokiem 2022, ponieważ moce produkcyjne spadły o 8 %.

(249)

Ilość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Ilość sprzedaży i udział w rynku

(250)

W 2023 r. wielkość sprzedaży spadła o 7 % w porównaniu z poziomem z 2022 r., ponieważ przemysł Unii musiał zmierzyć się z rosnącymi kosztami produkcji, nie mając możliwości przeniesienia tego wzrostu na ceny dla klientów, a jednocześnie odczuwał rosnącą presję związaną ze spadkiem cen importowych. Największy spadek wielkości sprzedaży miał jednak miejsce w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to również ceny sprzedaży osiągnęły najniższy poziom w okresie objętym postępowaniem. Ponadto ciągły wzrost wielkości przywozu doprowadził do pogorszenia udziału przemysłu Unii w rynku o 37 % w porównaniu z 2022 r.

(251)

Konsumpcja na rynku unijnym wzrosła w całym okresie objętym postępowaniem (+46 % – zob. tabela 2). Produkcja i sprzedaż przemysłu Unii (tabele 5 i 6) spadły odpowiednio o 6 % i 9 %, w przeciwieństwie do znacznego wzrostu wielkości przywozu. Ta dynamika rynku doprowadziła do gwałtownego spadku udziału przemysłu Unii w rynku z 45–50 % w 2022 r. do 28–31 % w okresie objętym dochodzeniem. Zmiany te świadczą raczej o tym, że rosnący popyt na benzoesan sodu zaspokajany jest poprzez import, a nie poprzez lokalną produkcję, ze względu na bardziej atrakcyjne ceny.

(252)

Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 7

Zatrudnienie i wydajność

(253)

Pomimo niekorzystnej sytuacji przemysłu unijnego liczba pracowników wzrosła w całym rozpatrywanym okresie, ponieważ przemysł Unii zdecydował się zatrzymać wykwalifikowaną kadrę poprzez bezpośrednie zatrudnienie pracowników kontraktowych.

(254)

Aspekt ten, potwierdzony zmianami w produkcji, doprowadził do pogorszenia wydajności siły roboczej, która w okresie badanym spadła o 17 %.

(255)

Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł Unii nie był nieznaczny, jeśli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie.

(256)

Jest to pierwsze dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem. W związku z tym brak było dostępnych danych umożliwiających ocenę skutków ewentualnego wcześniejszego dumpingu.

(257)

Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez producenta unijnego wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Ceny sprzedaży w Unii

(258)

Ceny spadły o 5 % w 2023 r. i w kolejnym okresie utrzymywały się na poziomie zbliżonym do tej wartości, by w okresie objętym dochodzeniem odnotować spadek o 6 % w porównaniu z rokiem 2022. Spadek ten nastąpił pomimo rosnących kosztów, co miało na celu zrównoważenie znacznego spadku cen importowych i znacznego wzrostu wielkości przywozu, w ramach próby utrzymania udziału w rynku przez producenta unijnego.

(259)

Jednostkowy koszt produkcji znacznie wzrósł w 2023 r. i utrzymywał się na poziomach wyższych od odnotowanych w 2022 r. przez ostatnie dwa lata okresu objętego dochodzeniem. Ogółem w okresie badanym jednostkowy koszt produkcji wzrósł o 9 %. Rosnące koszty, w połączeniu ze spadającymi cenami importowymi, które nie pozwalały już na ustalanie wyższych cen w celu zrekompensowania wyższych kosztów, doprowadziły do pogorszenia marż zysku producenta unijnego (zob. tabela 11).

(260)

Średnie koszty pracy producenta unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 9

Średnie koszty pracy na pracownika

(261)

Średnie koszty zatrudnienia wahały się nieznacznie w granicach poziomów z 2022 r., a w okresie badanym nastąpił ich spadek o 2 %. Odzwierciedla to wysiłki przedsiębiorstwa zmierzające do utrzymania kontroli nad kosztami w obliczu rosnącej presji rynkowej.

(262)

Stan zapasów producenta unijnego kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

Zapasy

(263)

W okresie objętym dochodzeniem poziom zapasów znacznie wzrósł, głównie z powodu rozbieżności między rzeczywistą sytuacją rynkową (malejący popyt na droższe produkty przemysłu Unii) a poziomem produkcji, ponieważ użytkownicy nie są skłonni płacić wyższej ceny za produkty przemysłu Unii. Znalazło to również odzwierciedlenie we wzroście poziomu zapasów wyrażonego jako odsetek produkcji w tym samym okresie. Wskaźnik ten sugeruje, że niska elastyczność popytu względem ceny (wynikająca z niewielkiego udziału ceny benzoesanu sodu w kosztach produktów końcowych, do których wchodzi badany produkt) przestała już obowiązywać.

(264)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji producenta unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

(265)

Komisja określiła rentowność producenta unijnego, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów ex-works z tej sprzedaży.

(266)

W 2022 r. rentowność utrzymywała się na dobrym poziomie, ale w 2023 r. uległa znacznemu pogorszeniu, gdy na rynku unijnym odnotowano największy spadek cen importowych produktu objętego dochodzeniem. Nieznaczna poprawa rentowności w 2024 r. miała charakter tymczasowy, ponieważ w wyniku dalszego spadku cen importowych w okresie objętym dochodzeniem ponownie odnotowano straty. W szczególności wynikało to z faktu, że producent unijny produkował największą ilość na przestrzeni okresu objętego postępowaniem (zob. motywy 246 – 248 powyżej), a zatem pośrednie koszty produkcji na wyprodukowaną jednostkę były niższe niż w 2023 r. Wynikało to również ze spadku kosztów bezpośrednich na wyprodukowaną jednostkę.

(267)

Przepływy środków pieniężnych netto określają zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Tendencja w zakresie przepływów pieniężnych netto przebiegała podobnie jak tendencja w zakresie rentowności, przy czym w okresie objętym dochodzeniem uległa ona pogorszeniu z powodu wzrostu poziomu zapasów.

(268)

Poziom inwestycji był ściśle powiązany z odnotowaną rentownością i w omawianym okresie znacznie się obniżył, ponieważ producent unijny skupił się na pilnych potrzebach, a nie na wymaganiach związanych z rozwojem w ramach zwykłej działalności, ze względu na osłabienie zdolności przedsiębiorstwa do finansowania tych ostatnich.

(269)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Wskaźnik ten, ściśle powiązany z wynikami finansowymi, utrzymywał się na dobrym poziomie w 2022 r., jednak w 2023 r. odnotował gwałtowny spadek i pozostawał ujemny w kolejnych okresach.

(270)

Zdolność producenta unijnego do pozyskiwania kapitału uległa poważnemu pogorszeniu, ponieważ w okresie objętym dochodzeniem jego przepływy pieniężne i rentowność osiągnęły poziom niemożliwy do utrzymania przy poziomie produkcji, który nie był uzasadniony rzeczywistym popytem rynkowym.

(271)

W odniesieniu do wszystkich wskaźników szkody, z wyjątkiem zatrudnienia – z powodów wymienionych w motywie 253 – odnotowano pogorszenie sytuacji przemysłu Unii.

(272)

Wielkość przywozu z kraju, którego dotyczy postępowanie, znacznie wzrosła (o 158 %), czemu towarzyszył spadek cen importowych o 29 % w okresie objętym postępowaniem i to właśnie te zmiany były główną przyczyną pogorszenia się sytuacji przemysłu Unii. Zmiany udziałów w rynku potwierdzają powyższe ustalenia. W szczególności udział Chin w rynku wzrósł o 77 % w okresie badanym i wynosił ponad 50 % rynku UE, podczas gdy udział UE w rynku zmniejszył się o 37 %.

(273)

Chociaż poziomy produkcji nie uległy znaczącym zmianom w porównaniu z początkiem okresu objętego postępowaniem, stan zapasów końcowych wyrażony jako procent produkcji świadczył o rosnącej wrażliwości popytu na rynku benzoesanu sodu na poziom cen. W związku z tym popyt na droższe produkty przemysłu unijnego spadł, podczas gdy popyt na tańszy przywóz z Chin wzrósł, na tle znacznego wzrostu konsumpcji w okresie badanym, z którego przemysł Unii, z wyjątkiem roku 2024, nie odniósł korzyści.

(274)

Fakt, że poziomy produkcji nie ulegały znacznym zmianom w okresie objętym dochodzeniem, odzwierciedlał dążenie przemysłu Unii do utrzymania rozsądnego wykorzystania mocy produkcyjnych w celu kontrolowania kosztów stałych. Preferencje rynkowe dotyczące niższych cen oraz wzrost kosztów doprowadziły do powstania strat, co miało dalszy wpływ na przepływy pieniężne oraz zdolność przemysłu Unii do finansowania inwestycji.

(275)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych i inwestycje są wskaźnikami szkody, na które wzrost wielkości przywozu z Chin po spadających cenach ma największy wpływ. Ciągłość działalności związanej z produktem jest poważnie zagrożona, biorąc pod uwagę, że przemysł Unii był zmuszony ograniczyć moce produkcyjne poniżej optymalnego poziomu.

(276)

Dochodzenie wykazało, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, znacznie wzrósł w okresie badanym, zarówno w ujęciu bezwzględnym, jak i pod względem udziału w rynku. Komisja ustaliła również, że przywóz towarów po cenach dumpingowych w znacznym stopniu podciął ceny przemysłu Unii i doprowadził do obniżenia lub tłumienia cen. Komisja wstępnie stwierdziła, że przemysł UE poniósł szkodę pod względem wielkości, udziału w rynku i cen.

(277)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(278)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu Unii. Komisja dopilnowała, aby ewentualne szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, nie były łączone z tym przywozem. Te czynniki to: przywóz z państw trzecich, wyniki wywozu i wzrost kosztów produkcji.

(279)

W okresie badanym przemysł Unii stracił znaczny udział w rynku unijnym. Wzrost konsumpcji przyniósł korzyści głównie przywozowi z Chin (na poziomie 2,6 razy wyższym w okresie objętym dochodzeniem niż w 2022 r.), co zmusiło przemysł Unii do działania poniżej optymalnego poziomu wykorzystania mocy produkcyjnych.

(280)

Jednocześnie w okresie objętym dochodzeniem chińskie ceny importowe podcinały ceny przemysłu Unii o ponad 44 %. Chińskie ceny importowe doprowadziły do tłumienia lub obniżenia cen producenta unijnego, co negatywnie wpłynęło na jego wskaźniki finansowe, pomimo jego wysiłków na rzecz wchłonięcia wzrostu kosztów produkcji. W rezultacie w ciągu ostatnich trzech analizowanych lat odnotowano nierentowne marże.

(281)

Aby zachować konkurencyjność i utrzymać pewien poziom produkcji, przemysł Unii był zmuszony obniżyć swoje ceny sprzedaży do niemożliwych do utrzymania poziomów ze względu na wzrost kosztów produkcji.

(282)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że duży wzrost przywozu towarów z Chin po cenach dumpingowych, które znacząco podcinały i tłumiły ceny unijne, spowodował znaczne negatywne skutki dla cen producentów unijnych.

(283)

W okresie objętym dochodzeniem wielkość przywozu z innych państw trzecich, analizowana na poziomie kodu koszyka TARIC (2916 31 00 90), została oszacowana jako znikoma, przy czym na czterech największych eksporterów z państw trzecich (Wielka Brytania, USA, Indie i Izrael) przypadało mniej niż 2 % w każdym przypadku. W związku z tym przywóz ten nie został poddany dalszej analizie, ponieważ nie był ani istotny, ani nie miał wpływu na analizę ani wnioski dotyczące związku przyczynowego.

(284)

Wielkość wywozu producenta unijnego kształtowała się w okresie badanym następująco:

Tabela 12

Wyniki wywozu producenta unijnego

(285)

W okresie badanym wielkość wywozu zwiększyła się o 6 %. Ze względu na silną konkurencję ze strony chińskich eksporterów na rynkach eksportowych przemysłu Unii cena eksportowa kształtowała się w trendzie spadkowym. Wielkość wywozu stanowiła 52 % całkowitej sprzedaży produktu podobnego przez przemysł Unii w okresie objętym dochodzeniem. W sprzedaży eksportowej odnotowano spadek cen, co miało na celu zaspokojenie globalnego popytu ze strony międzynarodowych klientów i uniknięcie jego utraty.

(286)

Biorąc pod uwagę wyższy wolumen sprzedaży na rynkach państw trzecich, spadek wyników eksportowych producenta unijnego mógł przyczynić się do powstania szkody, jednak nie osłabił realnego i znacznego związku przyczynowego między chińskim przywozem po cenach dumpingowych a stwierdzoną istotną szkodą. Wskazywało to raczej, że przemysł Unii zmagał się z presją dumpingową w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem nie tylko na rynku krajowym, ale również na innych rynkach.

(287)

W okresie badanym odnotowano wzrost kosztów produkcji o 9 % w wyniku wzrostu niektórych kosztów bezpośrednich, takich jak jednostkowe koszty energii i pracy, oraz wzrostu przypisanych kosztów stałych spowodowanego spadkiem wielkości produkcji.

(288)

Komisja uważa, że wzrost kosztów ma ograniczony wpływ na związek przyczynowy, ponieważ producent unijny mógł przenieść wzrost kosztów na swoich klientów, podnosząc ceny w stopniu wystarczającym do poziomu niepowodującego szkody, gdyby nie presja wywierana przez chiński przywóz w tak dużych ilościach i po tak niskich cenach.

(289)

W związku z powyższymi ustaleniami Komisja ustaliła tymczasowo, że zachodzi rzeczywisty i istotny związek przyczynowy między istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii a przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin. W wyniku znacznego wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin przemysł Unii nie mógł ustalać cen i wielkości produkcji na zrównoważonym poziomie, co doprowadziło do znacznego pogorszenia jego sytuacji gospodarczej.

(290)

Ramy czasowe i skala tych negatywnych zmian wskazują na wyraźny związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii.

(291)

Komisja zbadała inne czynniki, które mogły przyczynić się do szkody poniesionej przez przemysł Unii. Obejmowały one przywóz z innych państw trzecich, wyniki eksportowe przemysłu Unii oraz wzrost kosztów produkcji. Stwierdzono jednak, że żaden z nich nie osłabił rzeczywistego i istotnego związku przyczynowego między przywozem z Chin po cenach dumpingowych a istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii.

(292)

Uwzględniając powyższe, Komisja stwierdziła na tym etapie, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii, a pozostałe czynniki, rozważane osobno lub łącznie, nie naruszyły realnego i znacznego związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą. Szkoda polega w szczególności na zmniejszeniu udziału w rynku, rentowności, wydajności, zwrotu z inwestycji, przepływów pieniężnych i wykorzystania mocy produkcyjnych.

(293)

W celu określenia poziomu środków Komisja zbadała, czy cło niższe od marginesu dumpingu będzie wystarczające do usunięcia szkody dla przemysłu Unii spowodowanej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.

(294)

Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł Unii był w stanie osiągnąć zysk docelowy dzięki sprzedaży po cenie docelowej w rozumieniu art. 7 ust. 2c i 2d rozporządzenia podstawowego.

(295)

Zgodnie z art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego przy ustalaniu zysku docelowego Komisja wzięła pod uwagę następujące czynniki: poziom rentowności przed wzrostem przywozu z państwa objętego dochodzeniem, poziom rentowności potrzebny do pokrycia pełnych kosztów i inwestycji, działalności badawczo-rozwojowej i innowacji oraz poziom rentowności spodziewany w normalnych warunkach konkurencji. Taka marża zysku nie powinna być niższa niż 6 %.

(296)

Na pierwszym etapie Komisja ustaliła zysk podstawowy, pokrywający pełne koszty w normalnych warunkach konkurencji. Zysk podstawowy ustalono na poziomie [11–13 %], co odzwierciedla historyczną rentowność przemysłu Unii w 2022 r., czyli rok przed gwałtownym wzrostem przywozu na rynek unijny.

(297)

Producent unijny dostarczył dowody, że jego poziom inwestycji, badań i rozwoju oraz innowacji w okresie badanym byłby wyższy w normalnych warunkach konkurencji. Komisja zweryfikowała te informacje i stwierdziła, że z dostarczonej dokumentacji wewnętrznej i komunikacji wynika, że przedsiębiorstwo nie przeprowadziło niektórych inwestycji ze względu na sytuację na rynku unijnym. Aby odzwierciedlić to w zysku docelowym, Komisja obliczyła różnicę między wydatkami na inwestycje, badania i rozwój oraz innowacje w normalnych warunkach konkurencji, przedstawionymi przez przemysł Unii i zweryfikowanymi przez Komisję, a faktycznymi wydatkami na te cele w okresie badanym. Różnica ta, wyrażona jako odsetek obrotów, wyniosła [3,7 – 4,5] %.

(298)

Taki odsetek dodano do zysku podstawowego, o którym mowa w motywie 296, co dało zysk docelowy w wysokości [14,7–16,8] % w odniesieniu do produktu podobnego wytwarzanego przez tego producenta unijnego.

(299)

Na koniec, zgodnie z art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego, Komisja oceniła przyszłe koszty wynikające z wielostronnych umów środowiskowych i protokołów do tych umów, których Unia jest stroną, oraz konwencji MOP wymienionych w załączniku Ia, które to koszty przemysł Unii poniesie w okresie stosowania środka zgodnie z art. 11 ust. 2. Producent unijny przedstawił dowody na poniesienie kosztów przestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska. Na podstawie dostępnych dowodów, popartych danymi z narzędzi sprawozdawczych przedsiębiorstwa oraz prognozami, Komisja ustaliła dodatkowy koszt w wysokości [4,6–5,3] EUR/tonę, co znalazło odzwierciedlenie w cenie niepowodującej szkody dla produktu wytwarzanego przez producenta unijnego.

(300)

Na tej podstawie Komisja obliczyła niewyrządzającą szkody cenę produktu podobnego przemysłu unijnego wynoszącą [2 710–3 130] EUR/t, dodając docelową marżę zysku, o której mowa w motywie 298, do kosztów produkcji ponoszonych przez producenta unijnego w okresie objętym dochodzeniem, a następnie dodając dostosowania przewidziane w art. 7 ust. 2d dla poszczególnych rodzajów produktu.

(301)

Komisja ustaliła następnie margines szkody poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej objętych próbą współpracujących producentów eksportujących w Chinach, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez producenta unijnego na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone jako odsetek średniej ważonej wartości importowej CIF.

(302)

Poziom usuwający szkodę dla „pozostałych przedsiębiorstw współpracujących” oraz dla „całego pozostałego przywozu pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie” obliczono w ten sam sposób co margines dumpingu dla tych przedsiębiorstw i tego przywozu (zob. sekcja 3.5 powyżej).

(303)

W niniejszej sprawie skarżący stwierdził istnienie zakłóceń handlu surowcami w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego. W związku z tym w celu przeprowadzenia oceny dotyczącej odpowiedniego poziomu środków w pierwszej kolejności Komisja ustaliła kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii w przypadku braku zakłóceń w rozumieniu w art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego. Następnie Komisja zbadała, czy margines dumpingu objętych próbą producentów eksportujących jest wyższy niż ich margines szkody.

(304)

Jak wyjaśniono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, skarżący przedstawił Komisji wystarczające dowody na występowanie zakłóceń handlu surowcami w państwie, którego dotyczy postępowanie, w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem. W związku z powyższym, zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego, w toku dochodzenia zbadano zarzut dotyczący zakłóceń w celu sprawdzenia, czy – w stosownych przypadkach – do usunięcia szkody wystarczy cło niższe od marginesu dumpingu.

(305)

Ponieważ jednak marginesy odpowiednie do usunięcia szkody są wyższe niż marginesy dumpingu, Komisja uznała, że na tym etapie zajęcie się tym aspektem nie było konieczne.

(306)

W następstwie powyższej oceny Komisja stwierdziła, że właściwe jest określenie kwoty ceł tymczasowych zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(307)

Komisja zbadała, czy może jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku nie leży w interesie Unii, mimo iż stwierdzono wystąpienie dumpingu wyrządzającego szkodę, zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów i użytkowników.

(308)

Spośród dwóch znanych producentów unijnych tylko jeden – który złożył skargę (i na którego przypada 64 % całkowitej produkcji unijnej) – współpracował w ramach dochodzenia.

(309)

Dochodzenie wykazało, że ten producent unijny ponosi istotną szkodę spowodowaną przywozem towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Przywóz ten spowodował znaczne tłumienie i zaniżenie cen, a także zmusił przemysł Unii do sprzedaży poniżej kosztów. W rezultacie przemysł Unii ponosił znaczne straty. Przywóz z Chin nadal poważnie podcinał ceny przemysłu Unii, a wzrost wielkości tego przywozu spowodował znaczną utratę udziału w rynku przemysłu Unii.

(310)

Wprowadzenie środków prawdopodobnie zapobiegłoby dalszemu wzrostowi przywozu z Chin po bardzo niskich cenach i umożliwiłoby przemysłowi rozpoczęcie procesu odbudowy. Bez wprowadzenia środków chińscy producenci będą nadal stosować dumping produktu objętego postępowaniem na rynku unijnym, w wyniku czego przemysł Unii będzie zmuszony do zaprzestania działalności w zakresie benzoesanu sodu.

(311)

Ponieważ przemysł Unii ma moce produkcyjne wystarczające do zaspokojenia całego popytu w Unii, oczekuje się, że po wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych przywóz z Chin do Unii ulegnie zmniejszeniu, a wielkość sprzedaży i ceny przemysłu Unii na rynku unijnym wzrosną. Pozwoliłoby to przemysłowi Unii odzyskać swój udział w rynku od początku okresu objętego dochodzeniem oraz poprawić rentowność i inne wskaźniki finansowe.

(312)

Stwierdzono zatem, że wprowadzenie środków wobec Chin leżałoby w interesie przemysłu Unii.

(313)

Zgłosił się tylko jeden importer sprzeciwiający się wprowadzeniu środków (Falken Trade Sp. z o.o.), który przesłał odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu. Wielkość jego importu stanowiła 2 % całkowitego importu z Chin. Ponadto produkt objęty dochodzeniem stanowi jedynie 1 % jego całkowitej sprzedaży. W następstwie procesu uzupełniania braków importer niepowiązany udzielił nowej odpowiedzi, w której stwierdzono istotne niedociągnięcia i brakowało dokumentów potwierdzających. W związku z tym odpowiedź tę ostatecznie pominięto.

(314)

Czterech innych importerów (w tym największy importer benzoesanu sodu do Unii, tj. FF Chemicals) zadeklarowało zainteresowanie sprawą, nie udzielając odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(315)

Żaden z użytkowników nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ponieważ udział produktu objętego dochodzeniem w kosztach produktów końcowych jest nieznaczny, nie przewiduje się, aby środki te miały znaczący wpływ na użytkowników.

(316)

Z uwagi na brak współpracy i danych od użytkowników i większości importerów, Komisja nie może dokładnie oszacować wpływu środków na tę kategorię uczestników rynku. Biorąc pod uwagę, że benzoesan sodu odpowiada jedynie za bardzo niewielką część kosztów produkcji produktów niższego szczebla, w których jest stosowany, Komisja uważa, że środki nie będą miały nieproporcjonalnego wpływu na importerów i użytkowników.

(317)

Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z kraju, którego dotyczy postępowanie, nie leży w interesie Unii.

(318)

Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.

(319)

W odniesieniu do przywozu benzoesanu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała marginesy szkody z marginesami dumpingu (sekcja 6 powyżej). Kwotę ceł ustalono na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.

(320)

W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

(321)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wyprodukowanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

(322)

Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Indywidualne cła antydumpingowe stosuje się wyłącznie po przedstawieniu organom celnym państwa członkowskiego ważnej faktury handlowej. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Do czasu przedstawienia takiej faktury przywóz powinien podlegać cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do „całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej”.

(323)

Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki celnej zgodnie z prawem celnym.

(324)

Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach, o ile spełnione są odpowiednie warunki, można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.

(325)

Jak wspomniano w motywie 3, Komisja objęła przywóz produktu objętego postępowaniem obowiązkiem rejestracji. Rejestracja miała miejsce w celu ewentualnego pobrania ceł z mocą wsteczną zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(326)

W świetle ustaleń dokonanych na etapie tymczasowym należy zaniechać lub zaprzestać rejestracji przywozu.

(327)

Na obecnym etapie postępowania nie podjęto/nie można podjąć decyzji o ewentualnym stosowaniu środków antydumpingowych z mocą wsteczną.

(328)

Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała zainteresowane strony o planowanym nałożeniu ceł tymczasowych. Informacje te zostały również udostępnione ogółowi społeczeństwa za pośrednictwem strony internetowej DG ds. Handlu. Zainteresowane strony miały trzy dni robocze na przedstawienie uwag dotyczących prawidłowości obliczeń, które zostały im ujawnione.

(329)

Obaj producenci eksportujący przedłożyli uwagi na etapie wcześniejszego informowani. Przedsiębiorstwo Wuhan Youji przedstawiło uwagi niezwiązane z dokładnością obliczeń, ale z metodyką zastosowaną przez Komisję, w związku z czym nie wchodziły one w zakres etapu wcześniejszego informowani i zostaną omówione na późniejszym etapie. Przedsiębiorstwo Tianjin Dongda przedstawiło uwagi dotyczące niespójności pisarskich w obliczeniach wartości CIF i wartości normalnej (pośrednie koszty produkcji), które to uwagi zostały uwzględnione przez Komisję. Cło antydumpingowe zostało odpowiednio dostosowane.

(330)

W celu zapewnienia skutecznego monitorowania przywozu produktu bezpośrednio poprzedzającego benzoesan sodu w łańcuchu produkcji, tj. kwasu benzoesowego, objętego obecnie – wraz z innymi produktami – kodem CN 2916 31 00 , Komisja uznaje za stosowne wprowadzenie specjalnego kodu TARIC do celów monitorowania. Środek ten pozwoli Komisji na gromadzenie dokładnych i szczegółowych danych statystycznych dotyczących przepływów handlowych, ocenę tendencji rynkowych oraz wykrywanie ewentualnych przypadków obchodzenia środków ochrony handlu. Wprowadzenie tego kodu TARIC ma na celu wyłącznie monitorowanie i nie nakłada na tym etapie żadnych dodatkowych ceł ani ograniczeń dotyczących przywozu.

(331)

Konkretny kod TARIC powinien być skonstruowany w taki sposób, aby odróżniał kwas benzoesowy od innych produktów objętych tą samą pozycją CN, co zapewni precyzyjne gromadzenie danych. Komisja powinna regularnie analizować dane gromadzone w ramach tego kodu w celu ustalenia, czy uzasadnione jest podjęcie dalszych działań, takich jak wszczęcie dochodzenia antydumpingowego lub antysubsydyjnego.

(332)

W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie.

(333)

Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia,