(1)

Unia zawarła Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (zwaną dalej „konwencją”) na podstawie decyzji Rady (UE) 2023/1075 (1) – w odniesieniu do instytucji i administracji publicznej Unii – oraz na podstawie decyzji Rady (UE) 2023/1076 (2) – w odniesieniu do kwestii związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, azylu i zasady non-refoulement, w zakresie, w jakim kwestie te wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii; konwencja weszła w życie w odniesieniu do Unii w dniu 1 października 2023 r.

(2)

Komitet Stron (zwany dalej „Komitetem”) jest organem mechanizmu monitorowania konwencji. W dniu 4 maja 2015 r. Komitet przyjął, zgodnie z art. 67 ust. 3 konwencji, swój regulamin (zwany dalej „regulaminem”, zawarty w dokumencie IC-CP(2015)2. Zgodnie z regulaminem Komitet może upoważnić przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności organizacji pozarządowych (NGO) działających na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, do wysyłania ad hoc przedstawicieli w charakterze obserwatorów na swoje posiedzenia. Stanowi on ponadto, że obserwatorzy nie mają prawa głosu ani prawa do zwrotu kosztów.

(3)

W następstwie wniosku oranizacji pozarządowej o udział w posiedzeniu Komitetu w charakterze obserwatora stało się jasne, że należy ustanowić procedurę i kryteria dopuszczania organizacji pozarządowych do udziału w charakterze obserwatorów ad hoc w celu wdrożenia odpowiedniego regulaminu. Dyskusje na temat podejścia Komitetu do takich wniosków odbyły się na 18. i 19. posiedzeniu Komitetu w czerwcu 2025 r. i grudniu 2025 r.

(4)

W dniu 27 stycznia 2026 r., na podstawie dyskusji w ramach Komitetu, Sekretariat Komitetu (zwany dalej „Sekretariatem”) udostępnił projekt decyzji w sprawie udziału organizacji pozarządowych w charakterze obserwatorów w posiedzeniach Komitetu Stron konwencji stambulskiej (zwany dalej „planowanym aktem”), zawarty w dokumencie IC-CP(2026)1 prov. Sekretariat zwrócił się do Stron o zatwierdzenie wniosku w drodze procedury pisemnej. Poinformowano ponadto Strony, że o ile do dnia 26 marca 2026 r. nie zostanie przedłożony Sekretariatowi sprzeciw na piśmie, planowany akt zostanie uznany za przyjęty.

(5)

Jeżeli chodzi o proponowaną procedurę, w przypadku gdy rozważa się przyjęcie organizacji pozarządowych jako obserwatorów ad hoc, planowany akt przewiduje, że Komitet ma podjąć decyzję w sprawie takiego przyjęcia w drodze pisemnej procedury milczącej zgody zorganizowanej przez Sekretariat przed danym posiedzeniem, przy czym decyzję należy podjąć na tym posiedzeniu w przypadku jakichkolwiek zastrzeżeń. Udział organizacji pozarządowych w posiedzeniach Komitetu w charakterze obserwatorów na zasadzie ad hoc ogranicza się do debat tematycznych Komitetu i może obejmować wiele posiedzeń. Kryteria oceny wniosków o przyjęcie obejmują terminowe złożenie wniosku, przestrzeganie przez organizację pozarządową wartości Rady Europy, działalność organizacji pozarządowej w dziedzinie zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej oraz rejestrację organizacji pozarządowej lub prowadzenie przez nią działalności w państwach członkowskich Rady Europy lub państwach, które są stronami konwencji lub wyraziły zainteresowanie przystąpieniem do niej.

(6)

Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii, gdyż planowany akt będzie wiążący dla Unii na mocy prawa międzynarodowego.

(7)

Projekt decyzji w sprawie udziału organizacji pozarządowych w charakterze obserwatorów w posiedzeniach Komitetu stron konwencji stambulskiej powinien zostać zatwierdzony w imieniu Unii w odniesieniu do spraw podlegających wyłącznym kompetencjom Unii. W przypadku kompetencji dzielonych objętych projektem decyzji państwa członkowskie zachowują swoje kompetencje w zakresie, w jakim projekt decyzji nie wpływa na wspólne zasady ani nie zmienia ich zakresu.

(8)

Aby wdrożyć regulamin umożliwiający organizacjom pozarządowym udział w posiedzeniach Komitetu w charakterze obserwatorów na zasadzie ad hoc, Komitet ma podjąć decyzję w sprawie procedury dopuszczania organizacji pozarządowych na swoje posiedzenia oraz uzgodnić wykaz kryteriów oceny wniosków o udział. Proponowana procedura wydaje się rozsądna, skuteczna i wystarczająco jasna, a proponowana lista kryteriów – odpowiednia i opracowana w celu zapewnienia, aby jedynie odpowiednie organizacje pozarządowe były dopuszczane w charakterze obserwatorów.

(9)

Stanowisko Unii powinno zatem polegać na niezgłaszaniu sprzeciwu wobec przyjęcia planowanego aktu,