Od początku wojny Unia i jej państwa członkowskie podjęły bezprecedensowe środki, aby zmniejszyć zależność gospodarczą od Rosji i doprowadzić do tego, by działalność gospodarcza Unii nie przyczyniała się do utrzymywania zdolności Rosji do prowadzenia wojny.

Dzięki tym środkom znacznie ograniczono przepływy handlowe w wielu sektorach, w tym w sektorze stali, przyspieszono oddzielenie płatności od produkcji i przyczyniono się do zwiększenia odporności Unii, a jednocześnie wykazano, że Unia potrafi działać w sposób jednolity i zdecydowany, gdy zagrożone są jej wartości i interesy strategiczne.

Jednocześnie Unia musi w dalszym ciągu poświęcać uwagę tym obszarom, w których utrzymują się zależności, w szczególności w przypadku niektórych wyrobów ze stali, których przywóz nie jest jeszcze w pełni zakazany.

W szczególności do 30 września 2028 r. przewiduje się utrzymanie w sektorze stalowym ograniczonej części przywozu z Rosji, zgodnie z ustaleniami przejściowymi określonymi w odpowiednich środkach ograniczających przyjętych przez Radę (1). Aby zapewnić stopniową i stałą dywersyfikację, przywóz ten jest ograniczony kontyngentami, których wielkość zmniejsza się z roku na rok.

Przywołując ramy instytucjonalne mające zastosowanie do środków ograniczających, Parlament Europejski, Rada i Komisja Europejska podkreślają, że odpowiednie środki ograniczające przyjęte przez Radę tworzą podstawę stopniowego procesu prowadzącego do całkowitego wyeliminowania pozostałej części przywozu rosyjskich wyrobów stalowych, w szczególności płyt stalowych, do 30 września 2028 r.

(1)  Decyzja Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotycząca środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie oraz rozporządzenie Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczące środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. L 229 z 31.7.2014, s. 13).