(1)

Rozporządzenie (UE) 2015/757 ustanawia przepisy mające na celu dokładne monitorowanie, raportowanie i weryfikację emisji gazów cieplarnianych oraz innych istotnych informacji ze statków przybywających do portów podlegających jurysdykcji państw członkowskich, przebywających w tych portach lub wypływających z tych portów, w celu przyczyniania się do redukcji emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego w sposób efektywny pod względem kosztów.

(2)

W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/757 określono metody monitorowania emisji gazów cieplarnianych na podstawie zużycia paliwa. W załączniku II do rozporządzenia (UE) 2015/757 ustanowiono przepisy dotyczące monitorowania innych istotnych informacji.

(3)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/957 (2) zmieniono rozporządzenie (UE) 2015/757, w szczególności w celu włączenia emisji gazów cieplarnianych ze statków typu offshore do zakresu stosowania tego rozporządzenia od dnia 1 stycznia 2025 r. Sprecyzowanie terminu „statki typu offshore” jest jednak konieczne, aby zapewnić jego jednolite stosowanie, jeśli chodzi o określanie emisji gazów cieplarnianych objętych rozporządzeniem poza tymi, które są już objęte jego zakresem, jeżeli są one związane z przemieszczaniem się statków i działalnością w zakresie transportu ładunków lub pasażerów w celach handlowych. Należy zatem ustanowić przepisy w celu zapewnienia jasności co do statków i emisji gazów cieplarnianych, które powinny być objęte takim włączeniem. W celu ustalenia, czy dany statek jest zaprojektowany lub certyfikowany do prowadzenia działalności usługowej na obszarach morskich lub w instalacjach przybrzeżnych, należy wziąć pod uwagę świadectwa ustawowe statku lub wszelkie inne stosowne dokumenty, w tym symbole klasy.

(4)

Od dnia 1 stycznia 2027 r. statki typu offshore o pojemności brutto 5 000 jednostek i większej są włączone do działalności w zakresie transportu morskiego objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Zgodnie z art. 3gg ust. 5 tej dyrektywy nie później niż do dnia 31 grudnia 2026 r. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym powinna przeanalizować wykonalność oraz skutki gospodarcze, środowiskowe i społeczne włączenia do tej dyrektywy emisji ze statków, w tym statków typu offshore, o pojemności brutto poniżej 5 000, ale nie mniejszej niż 400 jednostek. W sprawozdaniu tym należy również uwzględnić wzajemne powiązania między dyrektywą 2003/87/WE a rozporządzeniem (UE) 2015/757 i wykorzystać doświadczenia zebrane przy stosowaniu tego rozporządzenia. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć wnioski ustawodawcze oparte na doświadczeniach zdobytych w pierwszych latach włączenia emisji gazów cieplarnianych ze statków typu offshore w zakres rozporządzenia (UE) 2015/757.

(5)

Przepisy zawarte w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2015/757 należy zaktualizować w celu dalszego dostosowania ich do przepisów mających zastosowanie do innych sektorów objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS) w odniesieniu do paliw kwalifikujących się do stosowania współczynnika zero na podstawie dyrektywy 2003/87/WE, w szczególności w celu uwzględnienia możliwości stosowania współczynnika zero do syntetycznych paliw niskoemisyjnych.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2015/757.

(7)

Ponieważ emisje gazów cieplarnianych ze statków typu offshore są objęte rozporządzeniem (UE) 2015/757 od dnia 1 stycznia 2025 r., odpowiednie przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie analogicznie od dnia 1 stycznia 2025 r.

(8)

Emisje gazów cieplarnianych z transportu morskiego są objęte EU ETS od okresu sprawozdawczego rozpoczynającego się dnia 1 stycznia 2024 r. Przepisy mające zastosowanie do innych sektorów objętych ETS w odniesieniu do paliw kwalifikujących się do stosowania współczynnika zero na podstawie dyrektywy 2003/87/WE na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2066 (4) zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2024/2493 (5) stosuje się od dnia 1 stycznia 2024 r. W związku z tym, aby zapewnić spójność, jasność i równe warunki, ustanowione w niniejszym rozporządzeniu przepisy dotyczące monitorowania i raportowania emisji z mających zerowy współczynnik emisji paliw odnawialnych pochodzenia niebiologicznego, pochodzących z recyklingu paliw węglowych i syntetycznych paliw niskoemisyjnych powinny mieć również zastosowanie od dnia 1 stycznia 2024 r.,

1)

w załączniku I po części A dodaje się część AA w brzmieniu:

2)

w załączniku II część C pkt 1.2. akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Na zasadzie odstępstwa od pkt 1.1 przedsiębiorstwa nie stosują zasad określonych w części A załącznika I do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do określania współczynników emisji CO2, w przypadku gdy przedsiębiorstwo stosuje odnawialne paliwa transportowe pochodzenia niebiologicznego (RFNBO), pochodzące z recyklingu paliwo węglowe (RCF) lub syntetyczne paliwo niskoemisyjne. W takich przypadkach współczynnik emisji CO2 określa się zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/2066.”.