1)

w sekcji C część 6.1 otrzymuje brzmienie:

„6.1.   Bezpośrednie inwestycje zagraniczne

Bezpośrednie inwestycje zagraniczne są związane z sytuacją, w której rezydent danej gospodarki kontroluje lub ma znaczący wpływ na zarządzanie przedsiębiorstwem będącym rezydentem innej gospodarki. Zgodnie ze standardami międzynarodowymi (w szczególności BPM6) dowodem istnienia takiego stosunku jest bezpośrednie lub pośrednie posiadanie co najmniej 10 % całkowitej liczby głosów w przedsiębiorstwie będącym rezydentem danej gospodarki przez inwestora będącego rezydentem innej gospodarki. Zgodnie z tym kryterium stosunek bezpośredniej inwestycji zagranicznej może istnieć pomiędzy wieloma wzajemnie powiązanymi przedsiębiorstwami, niezależnie od tego, czy powiązanie to dotyczy jednej czy kilku sieci. Stosunek ten może rozciągać się na spółki zależne, pośrednio zależne i stowarzyszone podmiotu bezpośredniego inwestowania. Po ustaleniu istnienia bezpośredniej inwestycji zagranicznej wszystkie późniejsze przepływy finansowe/pozycje pomiędzy powiązanymi podmiotami wykazuje się jako transakcje/pozycje dotyczące bezpośrednich inwestycji zagranicznych.

Kapitał własny obejmuje udziały kapitałowe w oddziałach, jak również podmiotach zależnych i stowarzyszonych. Reinwestowane zyski obejmują zapis kompensujący dla udziałów inwestora bezpośredniego w dochodach niepodzielonych w formie dywidendy przez podmioty zależne lub powiązane, oraz dochody oddziałów nieprzekazane inwestorowi bezpośredniemu i rejestrowane w pozycji »dochody z inwestycji« (zgodnie z częścią 3.2.3 sekcji A).

Bezpośrednie inwestycje zagraniczne w udziałowe i dłużne papiery wartościowe podlegają dalszemu podziałowi według typu relacji pomiędzy podmiotami oraz według kierunku inwestycji. Można wyróżnić następujące trzy typy stosunków w zakresie bezpośrednich inwestycji zagranicznych:

W odniesieniu do wyceny pozycji bezpośrednich inwestycji zagranicznych, udziały w spółkach giełdowych wycenia się według cen rynkowych. Natomiast udziały w podmiotach bezpośredniego inwestowania, które nie są notowane na giełdzie, wycenia się według wartości księgowej, stosując wspólną definicję obejmującą następujące pozycje księgowe:

W przypadku udziałów kapitałowych w spółkach nienotowanych na giełdzie transakcje zapisywane w rachunku finansowym mogą różnić się od wartości funduszy własnych wycenianych według wartości księgowej rejestrowanych w MPI. Różnice te rejestruje się jako aktualizacje wyceny w wyniku innych zmian cen.

W celu zwiększenia spójności wyceny aktywów i pasywów, w przypadku gdy metoda wyceny przewidziana powyżej może prowadzić do zniekształceń w międzynarodowej pozycji inwestycyjnej netto państw członkowskich, udziały w podmiotach bezpośredniego inwestowania, które nie są notowane na giełdzie, mogą być również wyceniane przez państwa członkowskie zgodnie z jedną z innych metod wyceny wskazanych w pkt 7.16 BPM6, o ile spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków:

Jeżeli do wyceny udziałów w podmiotach bezpośredniego inwestowania, które nie są notowane na giełdzie, stosowana jest metoda alternatywna, zaleca się, aby podmiot sporządzający MPI poinformował o tej metodzie alternatywnej podmiot sporządzający MPI w kraju kontrahenta oraz współpracował z tym podmiotem w celu zminimalizowania ryzyka dwustronnego asymetrycznego zapisu. Informacje te powinny być przekazywane w ESBC w ramach istniejących uregulowań oraz publikowane w publikacji EBC pt. »European Union balance of payments and international investment position statistical sources and methods« (Metody statystyczne dla bilansu płatniczego/międzynarodowej pozycji inwestycyjnej Unii Europejskiej) (zgodnie z opisem zawartym w załączniku V).

Zaleca się jako dobrą praktykę, aby wszystkie państwa członkowskie rozpoczęły zbieranie danych dotyczących udziałów oraz reinwestowanych zysków bezpośrednich inwestycji zagranicznych na podstawie badań ankietowych bezpośrednich inwestycji zagranicznych przeprowadzanych co najmniej raz do roku (*1).

(*1)  Należy zaprzestać następujących niewłaściwych praktyk: (i) pozostawiania podmiotom sprawozdającym możliwości wyboru kryterium wyceny (wartości rynkowej lub wartości księgowej); (ii) stosowania metody stałej inwentaryzacji/kumulacji dla transakcji bilansu płatniczego do wyliczania pozycji.”."