(1)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2008/72/WE Komisja ma obowiązek określić, czy materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy warzyw, inny niż nasiona, produkowany w państwie trzecim i spełniający te same warunki odnoszące się do obowiązków dostawcy, tożsamości, cech, zdrowotności roślin, podłoża uprawowego, opakowania, przeprowadzonych inspekcji, oznaczania i plombowania, jest równoważny pod każdym z tych względów materiałowi rozmnożeniowemu i nasadzeniowemu warzyw, innemu niż nasiona, produkowanemu w Unii i spełniającemu wymagania i warunki wspomnianej dyrektywy.

(2)

Obecnie, w oczekiwaniu na taką decyzję Komisji, państwa członkowskie przywożące taki materiał z państw trzecich mogą do dnia 31 grudnia 2022 r. stosować do takich produktów warunki przywozu co najmniej równoważne warunkom mającym zastosowanie do podobnych produktów unijnych.

(3)

Jednakże obecnie dostępne informacje dotyczące warunków stosowanych w państwach trzecich nie są wystarczające, aby umożliwić Komisji przyjęcie takich decyzji w odniesieniu do każdego państwa trzeciego.

(4)

Aby zapobiec zakłóceniom struktury handlu, okres, w którym państwa członkowskie mogą stosować do takich produktów warunki co najmniej równoważne warunkom mającym zastosowanie do podobnych produktów unijnych, należy przedłużyć poza dzień 31 grudnia 2022 r. Biorąc pod uwagę inwestycje i czas potrzebny na wyprodukowanie tych produktów zgodnie z warunkami przywozu, należy przedłużyć ten okres o siedem lat.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2008/72/WE.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,