(1)

W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/389/WPZiB (1) w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR).

(2)

Art. 8 decyzji 2012/389/WPZiB stanowi, że status EUCAP NESTOR oraz jej personelu, w tym w stosownych przypadkach przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do przeprowadzenia EUCAP NESTOR i jej sprawnego przebiegu, stanowi przedmiot umowy zawartej na mocy art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej i zgodnie z procedurą określoną w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(3)

W dniu 15 lipca 2012 r. premier przejściowego rządu federalnego Republiki Somalii potwierdził w piśmie do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, że „prawa i obowiązki określone w zawartej w dniu 31 grudnia 2008 r. umowie w sprawie statusu dowodzonej przez UE misji Atalanta będą miały również zastosowanie do EUCAP NESTOR, jej personelu, pomieszczeń i majątku.”.

(4)

W dniu 12 grudnia 2016 r. Rada w decyzji (WPZiB) 2016/2240 (2) postanowiła, że EUCAP NESTOR powinna koncentrować się na wspieraniu Somalii w zwiększaniu jej zdolności w zakresie bezpieczeństwa morskiego, tak aby mogła ona skuteczniej egzekwować przepisy prawa morskiego. Decyzja (WPZiB) 2016/2240 przemianowała EUCAP NESTOR na EUCAP Somalia. Odpowiednie zatem wydało się zawarcie umowy z Federalną Republiką Somalii w sprawie formalnego statusu misji dotyczącą konkretnie EUCAP Somalia.

(5)

W dniu 12 kwietnia 2018 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą do podjęcia negocjacji z Federalną Republiką Somalii dotyczących umowy w sprawie statusu misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia).

(6)

Umowa w sprawie statusu misji EUCAP Somalia w Federalnej Republice Somalii została wynegocjowana między Unią a Federalną Republiką Somalii.

(7)

Umowę należy zatwierdzić w imieniu Unii,