(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po tej notyfikacji, a mianowicie od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)

Wystąpienie ma miejsce w trakcie okresu programowania 2014–2020 w odniesieniu do programu Erasmus+, w którym Zjednoczone Królestwo uczestniczy.

(3)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 (3) ustanawia i zawiera przepisy regulujące program „Erasmus+”. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy, które umożliwią dalsze wypełnianie, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1288/2013, podjętych już zobowiązań prawnych w odniesieniu do trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej z udziałem Zjednoczonego Królestwa po jego wystąpieniu z Unii.

(4)

Zjednoczone Królestwo przestanie być państwem uczestniczącym w Programie w rozumieniu art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1288/2013 od dnia, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa. Aby uniknąć sytuacji, w której obecni uczestnicy programu Erasmus+ musieliby przerwać trwające działania w zakresie mobilności edukacyjnej, należy dostosować przepisy dotyczące kwalifikowalności trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+.

(5)

Do celów kontynuacji finansowania trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej z budżetu Unii Komisja i Zjednoczone Królestwo powinny uzgodnić możliwość przeprowadzania kontroli i audytów tych działań. Jeżeli nie można przeprowadzić niezbędnych kontroli i audytów, należy to uznać za poważne uchybienie w systemie zarządzania i kontroli.

(6)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie umożliwienie kontynuacji trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej z udziałem Zjednoczonego Królestwa rozpoczętych najpóźniej w dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(7)

Mając na uwadze, że w przypadku braku umowy o wystąpieniu lub przedłużenia dwuletniego okresu następującego po notyfikacji Zjednoczonego Królestwa, Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia 30 marca 2019 r., a także z myślą o potrzebie zapewnienia, przed dniem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, kontynuacji trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+, uznano za właściwe zastosowanie wyjątku od ośmiotygodniowego okresu, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do TUE, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

(8)

Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i powinno być stosowane od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, chyba że umowa o wystąpieniu ze Zjednoczonym Królestwem wejdzie w życie przed tą datą,