This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 32019D2213
Commission Implementing Decision (EU) 2019/2213 of 20 December 2019 laying down the practical and operational arrangements for the functioning of the electronic database established pursuant to Regulation (EU) 2017/2394 of the European Parliament and of the Council as respects certain communications under that Regulation (Text with EEA relevance)
Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/2213 z dnia 20 grudnia 2019 r. określająca praktyczne i operacyjne ustalenia dotyczące funkcjonowania elektronicznej bazy danych utworzonej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 w odniesieniu do niektórych form komunikacji prowadzonej na podstawie tego rozporządzenia (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/2213 z dnia 20 grudnia 2019 r. określająca praktyczne i operacyjne ustalenia dotyczące funkcjonowania elektronicznej bazy danych utworzonej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 w odniesieniu do niektórych form komunikacji prowadzonej na podstawie tego rozporządzenia (Tekst mający znaczenie dla EOG)
C/2019/8052
Dz.U. L 332 z 23.12.2019, p. 163–165
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
In force
23.12.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 332/163 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/2213
z dnia 20 grudnia 2019 r.
określająca praktyczne i operacyjne ustalenia dotyczące funkcjonowania elektronicznej bazy danych utworzonej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 w odniesieniu do niektórych form komunikacji prowadzonej na podstawie tego rozporządzenia
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (1), w szczególności jego art. 35 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu (UE) 2017/2394 określono przepisy dotyczące współpracy między właściwymi organami, które zostały wskazane przez państwa członkowskie jako odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów prawa Unii w zakresie ochrony interesów konsumentów. Przepisy zawarte w tym rozporządzeniu obejmują między innymi przepisy dotyczące mechanizmu wzajemnej pomocy, skoordynowanych działań i zgłaszania ostrzeżeń w razie ewentualnego naruszenia tych przepisów. Państwa członkowskie i Komisja mogą również uprawniać inne podmioty do zgłaszania ostrzeżeń (zwanych w takich sytuacjach „ostrzeżeniami zewnętrznymi”). |
(2) |
Art. 35 rozporządzenia (UE) 2017/2394 zobowiązuje Komisję do ustanowienia i prowadzenia elektronicznej bazy danych na potrzeby wszelkiej prowadzonej na podstawie tego rozporządzenia komunikacji między właściwymi organami, jednolitymi urzędami łącznikowymi i Komisją. Bezpośredni dostęp do elektronicznej bazy danych przysługuje właściwym organom, jednolitym urzędom łącznikowym i Komisji. Art. 35 tego rozporządzenia ustanawia ponadto wymóg, aby informacje przekazywane przez podmioty zgłaszające ostrzeżenia zewnętrzne były przechowywane i przetwarzane w tej samej bazie danych, lecz podmioty te nie mają dostępu do tej bazy. Ponadto, w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego jest proszony o występowanie w roli obserwatora zgodnie z art. 23 ust. 3 tego rozporządzenia, musi on mieć dostęp do elektronicznej bazy danych w takim ograniczonym celu, aby móc konsultować odnośną komunikację wyłącznie w trybie odczytu. |
(3) |
Wielojęzyczny system wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 (2) mógłby posłużyć za skuteczne narzędzie przy wdrażaniu przepisów dotyczących współpracy administracyjnej określonych w art. 11–23 (mechanizm wzajemnej pomocy i skoordynowane działania) oraz art. 26, 27 i 28 (ostrzeżenia, ostrzeżenia zewnętrzne i wymiana innych informacji istotnych dla wykrywania naruszeń) rozporządzenia (UE) 2017/2394. W związku z tym, aby objąć projektem pilotażowym na podstawie art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2012 te przepisy regulujące współpracę administracyjną, przyjęta została decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2212 (3). W związku z powyższym należy określić IMI jako system, który ma być stosowany do zapewnienia elektronicznej bazy danych do celów komunikacji prowadzonej na podstawie omówionych wyżej przepisów. |
(4) |
Systemu IMI nie należy używać do celów innej komunikacji między właściwymi organami, jednolitymi urzędami łącznikowymi i Komisją na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/2394 (np. nie należy stosować tego systemu do komunikacji na temat akcji kontrolnych przewidzianych w art. 29 tego rozporządzenia), ponieważ wszelka inna komunikacja może być skuteczniej prowadzona przy użyciu innych środków technicznych. |
(5) |
Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne i uniknąć niepotrzebnego powielania, rejestracja w IMI znajdujących się w danym państwie członkowskim właściwych organów, jednolitych urzędów łącznikowych i podmiotów zgłaszających ostrzeżenia zewnętrzne powinna stanowić przekazanie Komisji przez to państwo członkowskie informacji wymaganych zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i b) tego rozporządzenia. Powyższe nie wpływa na ciążący na państwach członkowskich obowiązek przekazywania Komisji danych identyfikacyjnych i kontaktowych wyznaczonych przez nie podmiotów oraz przyszłych zmian dotyczących tych informacji. |
(6) |
Zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) 2017/2394 właściwe organy mogą wykorzystać jako dowód wszelkie informacje, dokumenty, ustalenia, oświadczenia, potwierdzone kopie lub informacje wywiadowcze, przekazane im na mocy tego rozporządzenia, na tej samej podstawie co podobne dokumenty uzyskane w ich państwie członkowskim. W tym celu właściwe organy, jednolite urzędy łącznikowe i Komisja powinny móc automatycznie pobierać z elektronicznej bazy danych cyfrowo poświadczone streszczenie powiadomień, które ich dotyczą. |
(7) |
W art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2394 określono wymóg, zgodnie z którym wnioski o wzajemną pomoc należy przesyłać do jednolitego urzędu łącznikowego w danym państwie członkowskim, który następnie ma obowiązek przesłać je do stosownego właściwego organu w tym państwie członkowskim. Opisana wyżej zasada koordynacji nie istnieje w odniesieniu do ostrzeżeń i innych informacji wysyłanych na podstawie art. 26, 27 i 28 tego rozporządzenia. W związku z tym w celu zapewnienia, aby ostrzeżenia i inne informacje przesyłane na podstawie wymienionych wyżej artykułów były dostępne tylko dla właściwych organów w państwie członkowskim, których dotyczy lub może dotyczyć dane naruszenie, należy zobowiązać państwa członkowskie do zlecenia albo ich jednolitemu urzędowi łącznikowemu albo przynajmniej jednemu z ich właściwych organów zadania polegającego na otrzymywaniu przychodzących informacji wysyłanych na podstawie podanych wyżej artykułów, i na przydzielaniu następnie tych informacji stosownemu właściwemu organowi w tym państwie członkowskim. Nie jest konieczne zlecanie tego zadania w odniesieniu do przychodzących informacji wysyłanych zgodnie z art. 15–23 rozporządzenia (UE) 2017/2394, gdyż skoordynowane działania są i tak podejmowane jedynie na podstawie ostrzeżeń zgłaszanych na podstawie art. 26 tego rozporządzenia. |
(8) |
Art. 33 rozporządzenia (UE) 2017/2394 zawiera przepisy dotyczące wykorzystywania i ujawniania informacji przekazywanych w związku ze stosowaniem tego rozporządzenia i dotyczących tajemnicy zawodowej i handlowej. Elektroniczna baza danych powinna być wyposażona w funkcję pozwalającą właściwym organom, jednolitym urzędom łącznikowym, podmiotom zgłaszającym ostrzeżenia zewnętrzne i Komisji wskazanie, czy przekazywane przez nie informacje mają podlegać ujawnieniu na podstawie ust. 3 tego artykułu bez potrzeby dalszych konsultacji. |
(9) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego zgodnie z art. 38 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2394, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Elektroniczna baza danych
1. Systemem wykorzystywanym do zapewnienia elektronicznej bazy danych, która ma być ustanowiona i prowadzona zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2017/2394 („elektroniczna baza danych”), jest w odniesieniu do komunikacji na podstawie art. 11–23, 26, 27 i 28 tego rozporządzenia system wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”) zgodnie z decyzją wykonawczą (UE) 2019/2212.
2. Rejestracja w IMI znajdujących się w danym państwie członkowskim właściwych organów, jednolitych urzędów łącznikowych i podmiotów zgłaszających ostrzeżenia zewnętrzne na podstawie art. 27 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2394 i aktualizowanie takich rejestracji, aby odzwierciedlić wszelkie istotne zmiany, stanowi przekazanie Komisji przez to państwo członkowskie informacji, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. a) i b) tego rozporządzenia, w odniesieniu do tych organów, jednolitych urzędów łącznikowych i podmiotów.
3. Elektroniczna baza danych jest wyposażona w funkcję umożliwiającą właściwym organom, jednolitym urzędom łącznikowym i Komisji pozyskiwanie, dla celów art. 34 rozporządzenia (UE) 2017/2394, cyfrowo poświadczonego streszczenia powiadomień wchodzących w zakres ust. 1 niniejszego artykułu, które ich dotyczą.
Artykuł 2
Koordynacja przychodzących informacji wysyłanych na podstawie art. 26, 27 i 28
Państwo członkowskie zleca albo swojemu jednolitemu urzędowi łącznikowemu albo co najmniej jednemu ze swoich właściwych organów zadanie polegające na otrzymywaniu przychodzących informacji wysyłanych na podstawie art. 26, 27 lub 28 rozporządzenia (UE) 2017/2394 i na bezzwłocznym przydzielaniu następnie tych informacji właściwym organom w tym państwie członkowskim, których dotyczy lub może dotyczyć dane naruszenie.
Artykuł 3
Ujawnianie informacji
Elektroniczna baza danych jest wyposażona w funkcję umożliwiającą właściwym organom, jednolitym urzędom łącznikowym, Komisji i podmiotom zgłaszającym ostrzeżenia zewnętrzne zgodnie z art. 27 ust. 1 lub 2 rozporządzenia (UE) 2017/2394 wskazanie, czy informacje przekazywane przez nie za pośrednictwem elektronicznej bazy danych mają podlegać ujawnieniu do celów dopuszczonych w art. 33 ust. 3 lit. a) i b) tego rozporządzenia bez potrzeby prowadzenia dalszych konsultacji z właściwymi organami na podstawie tego artykułu.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 17 stycznia 2020 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2019 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 1.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylające decyzję Komisji 2008/49/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 1).
(3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2212 z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie projektu pilotażowego mającego na celu wdrożenie przepisów dotyczących współpracy administracyjnej określonych w rozporządzeniu (UE) 2017/2394 w sprawie współpracy między organami odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów za pomocą systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (zob. s. 159 niniejszego Dziennika Urzędowego).