(1)

Art. 86 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 stanowi, że kraje korzystające z unijnego ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP), należące do grupy regionalnej I i III, mogą uzyskać zgodę na wzajemne wykorzystywanie własnych materiałów w ramach określonego rodzaju kumulacji zwanej zazwyczaj „kumulacją międzyregionalną”. Określa również warunki, na jakich mogą uzyskać taką zgodę.

(2)

Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Indonezja i Sri Lanka przedstawiły wspólny wniosek o prawo do kumulacji międzyregionalnej zgodnie z art. 86 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(3)

Wspomniane kraje zaproponowały, by w celu pobudzenia handlu i rozwoju obu gospodarek indonezyjski sektor uprawy tytoniu mógł dostarczać sektorowi produkcji cygar na Sri Lance materiały indonezyjskiego pochodzenia, które w ramach kumulacji byłyby poddawane dalszej obróbce lub przetworzeniu, wykraczającym poza czynności, o których mowa w art. 78 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(4)

We wniosku oba kraje zobowiązały się przestrzegać lub zapewnić przestrzeganie reguł pochodzenia w ramach GSP i zapewnić współpracę administracyjną niezbędną dla zapewnienia prawidłowego wdrożenia tych przepisów, wzajemnie oraz w odniesieniu do Unii.

(5)

Wspomniany wniosek zawiera opis materiałów wykorzystywanych w ramach kumulacji, którymi są tytoń nieprzetworzony oraz odpady tytoniowe ujęte w systemie zharmonizowanym (HS) pod pozycją 2401, jak również opis poszczególnych etapów procesu przetwarzania i procesów pomocniczych przeprowadzanych na Sri Lance.

(6)

Wnioskodawcy twierdzą, że kumulacja międzyregionalna, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia ich wniosku, miałaby pozytywny wpływ na gospodarkę obu krajów i nie wpłynęłaby negatywnie na unijne sektory gospodarki zajmujące się produkcją i sprzedażą cygar.

(7)

Należy zatem umożliwić Sri Lance kumulację materiałów pochodzących z Indonezji, ujętych w pozycji 2401 systemu zharmonizowanego, pod warunkiem że oba kraje korzystają z systemu GSP w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (3).

(8)

Komisja Europejska będzie monitorować zmiany w zakresie przywozu wynikające z niniejszego zezwolenia i, uwzględniając rezultaty tego monitoringu, może poddać ponownej analizie niniejsze zezwolenie w oparciu o kryteria, takie jak wzrost wielkości przywozu.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,