This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 32013R0162
Commission Implementing Regulation (EU) No 162/2013 of 21 February 2013 amending the Annex to Regulation (EC) No 3199/93 on the mutual recognition of procedures for the complete denaturing of alcohol for the purposes of exemption from excise duty
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 162/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 162/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego
Dz.U. L 49 z 22.2.2013, p. 55–61
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV) Ten dokument został opublikowany w wydaniu(-iach) specjalnym(-ych)
(HR)
In force
22.2.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 49/55 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 162/2013
z dnia 21 lutego 2013 r.
zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (1), w szczególności jej art. 27 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG państwa członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymogami któregokolwiek z państw członkowskich, pod warunkiem że wymogi te zostały należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 3 i 4 tego artykułu. |
(2) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (2) przewiduje, że substancje skażające, które są wykorzystywane w każdym państwie członkowskim do celów całkowitego skażenia alkoholi, zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG, zostaną określone w załączniku do tego rozporządzenia. |
(3) |
Zwiększająca się liczba procedur skażania powoduje, że system skażania staje się bardziej skomplikowany, utrudnia skuteczne zarządzanie systemem i daje większe możliwości oszustwa. |
(4) |
W 2008 r. państwa członkowskie zapewniły grupie projektowej działającej na mocy decyzji nr 1482/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiającej wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2013) i uchylającej decyzję nr 2235/2002/WE (3) daleko idące wsparcie, w które zaangażowane były liczne laboratoria celne oraz Wspólne Centrum Badawcze. Celem projektu było zbadanie możliwości stosowania wspólnych procedur skażania (europejskie substancje skażające) do celów całkowitego skażania alkoholu. |
(5) |
W swoim sprawozdaniu końcowym opublikowanym w lipcu 2011 r. grupa projektowa zaproponowała, że można by rozważyć przyjęcie procedury skażania z wykorzystaniem trzech litrów alkoholu izopropylowego (IPA), trzech litrów ketonu metylowo-etylowego (MEK) oraz jednego grama benzoesanu denatonium na hektolitr absolutnego alkoholu jako wspólnej procedury skażania do celów całkowitego skażania alkoholu. Jedną z głównych korzyści proponowanej wspólnej procedury jest to, że ma ona zastąpić liczne procedury stosowane w sposób niezależny w różnych państwach członkowskich. Dlatego też procedurę tę należy stosować jako wspólną procedurę dla wszystkich państw członkowskich do celów całkowitego skażania alkoholu w celu zapobiegnięcia uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania i nadużyciom w tej dziedzinie. |
(6) |
Następnie, zgodnie z art. 27 ust. 3 dyrektywy 92/83/EWG, każde państwo członkowskie przekazało Komisji nowy wykaz wymogów. Każdy z wykazów dotyczył wspólnej procedury skażania, a w niektórych przypadkach również innych istniejących procedur. Jeżeli chodzi o istniejące procedury, to niektóre państwa członkowskie wyraziły pragnienie zachowania ich na okres przejściowy lub bliżej nieokreślony okres czasu ze względu na szczególne wymogi techniczne. |
(7) |
W dniu 28 czerwca 2012 r. Komisja przekazała wszystkie otrzymane powiadomienia pozostałym państwom członkowskim. |
(8) |
Żadne z państw członkowskich nie wyraziło sprzeciwu wobec projektu wspólnej procedury skażania. |
(9) |
Jeżeli chodzi o istniejące procedury, nie poruszono żadnych nowych kwestii wskazujących na istnienie ryzyka uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć. |
(10) |
Z powodu kwestii związanych z patentami i związanymi z nimi kosztami Austria, oprócz wspólnej procedury skażania do celów całkowitego skażania alkoholu, przyjęła również, jako procedurę skażania, alternatywną procedurę stosowaną już przez inne państwa członkowskie. |
(11) |
Aby zapewnić przemysłowi odpowiednią ilość czasu na zużycie zapasów substancji skażających i skażonych produktów, które dotychczas były objęte zakresem rozporządzenia (WE) nr 3199/93, a nie będą nim już objęte od chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, należy odroczyć stosowanie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do sekcji I niniejszego załącznika. |
(12) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 3199/93. |
(13) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Podatku Akcyzowego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 lutego 2013 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 21.
(2) Dz.U. L 288 z 23.11.1993, s. 12.
(3) Dz.U. L 330 z 15.12.2007, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
Lista dopuszczonych produktów wraz z ich numerami (o ile są dostępne) rejestru Chemical Abstracts Service (CAS) oraz składy chemiczne dopuszczone w celu całkowitego skażania alkoholu.
Aceton |
CAS: 67-64-1 |
Czerwień reaktywna CI 24 |
CAS: 70210-20-7 |
Surowa pirydyna |
CAS: niedostępny |
Fiolet krystaliczny (nr C.I. 42555) |
CAS: 548-62-9 |
Benzoesan denatonium |
CAS: 3734-33-6 |
Etanol |
CAS: 64-17-5 |
Octan etylu |
CAS: 141-78-6 |
Keton etylowo-sec-amylowy |
CAS: 541-85-5 |
Eter etylo-tert-butylowy |
CAS: 637-92-3 |
Fluoresceina |
CAS: 2321-07-5 |
Formaldehyd |
CAS: 50-00-0 |
Olej fuzlowy |
CAS: 8013-75-0 |
Benzyna (w tym benzyna bezołowiowa) |
CAS: 86290-81-5 |
Alkohol izopropylowy (IPA) |
CAS: 67-63-0 |
Nafta |
CAS: 8008-20-6 |
Olej do lamp |
CAS: 64742-47-8 do 64742-48-9 |
Metanol |
CAS: 67-56-1 |
Keton metylowo-etylowy (butanon) (MEK) |
CAS: 78-93-3 |
Keton metylowo-izobutylowy |
CAS: 108-10-1 |
Keton metylowo-izopropylowy |
CAS: 563-80-4 |
Fiolet metylowy |
CAS: 8004-87-3 |
Błękit metylenowy |
CAS: 61-73-4 |
Ropa naftowa |
CAS: niedostępny |
Solwent nafta |
CAS: 8030-30-6 |
Pirydyna (lub zasady pirydynowe) |
CAS: 110-86-1 |
Spirytus terpentynowy |
CAS: 8006-64-2 |
Benzyna techniczna |
CAS: 92045-57-3 |
Alkohol tert-butylowy |
CAS: 75-65-0 |
Tiofen |
CAS: 110-02-1 |
Błękit tymolowy |
CAS: 76-61-9 |
Benzyna drzewna |
niedostępny |
Synonimy dopuszczonych produktów są dostępne w różnych językach europejskich w bazie danych Europejskiego spisu celnego substancji chemicznych.
W załączniku stosuje się pojęcie „etanol absolutny” zgodnie z terminologią stosowaną przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC).
I. Procedura skażania stosowana we wszystkich państwach członkowskich
Na hektolitr etanolu absolutnego:
— |
3 litry alkoholu izopropylowego (IPA), |
— |
3 litry ketonu metylowo-etylowego (MEK), |
— |
1 gram benzoesanu denatonium. |
Państwom członkowskim zezwala się, w zakresie rynku wewnętrznego, na dodawanie barwnika w celu nadania produktowi charakterystycznej barwy, która sprawia, że jest on natychmiast rozpoznawalny.
II. Dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich
Republika Czeska
Na hektolitr etanolu absolutnego, którakolwiek z następujących kompozycji:
1) |
|
2) |
|
Niemcy
Na hektolitr etanolu absolutnego:
1 litr mieszaniny ketonów, składającej się z:
— |
95–96 % masowych ketonu metylowo-etylowego (MEK), |
— |
2,5–3 % masowych ketonu metylowo-izopropylowego (3-metylo-2-butanon), |
— |
1,5–2 % masowych ketonu etylowo-sec-amylowego (5-metylo-3-heptanon), |
wraz z 1 gramem benzoesanu denatonium.
Estonia
Na hektolitr etanolu absolutnego:
— |
3 litry acetonu, |
— |
2 gramy benzoesanu denatonium. |
Irlandia
Bazę wytwarza się poprzez zmieszanie:
— |
90 % obj. etanolu, |
— |
9,5 % obj. benzyny drzewnej, |
— |
0,5 % obj. surowej pirydyny. |
Do każdych 10 hektolitrów bazy dodaje się:
— |
3,75 litra ropy naftowej (olejów naftowych), |
— |
1,5 grama fioletu metylowego. |
Uwaga: Składniki bazy: benzyna drzewna i surowa pirydyna mogą być zastąpione 10 % obj. metanolu.
Grecja
Skażaniu można poddawać jedynie alkohol niskiej jakości (przedgon i pogon destylacji) o zawartości alkoholu wynoszącej co najmniej 93 % obj. i nie więcej niż 96 % obj.
Na hektolitr uwodnionego alkoholu o 93 % obj. dodaje się następujące substancje:
— |
2 litry metanolu, |
— |
1 litr spirytusu terpentynowego, |
— |
0,5 litra oleju do lamp, |
— |
0,4 grama błękitu metylenowego. |
Moc produktu końcowego w niezmienionej postaci wyniesie 93 % obj. w temperaturze 20 °C.
Włochy
Na hektolitr etanolu absolutnego dodaje się następujące składniki:
— |
125 gramów tiofenu, |
— |
0,8 grama benzoesanu denatonium, |
— |
3 gramy czerwieni reaktywnej CI 24 (barwnik czerwony), roztwór 25 % wag., |
— |
2 litry ketonu metylowo-etylowego (MEK). |
Alkohol etylowy, który ma zostać poddany skażeniu, musi zawierać co najmniej 83 % obj. alkoholu etylowego i mieć moc co najmniej 90 % obj. alkoholu według pomiaru alkoholomierzem zgodnym z przepisami UE.
W celu zapewnienia całkowitej rozpuszczalności wszystkich składników mieszanina substancji skażających musi być przygotowywana w alkoholu etylowym o zawartości alkoholu poniżej 96 % obj., zmierzonej alkoholomierzem zgodnym z przepisami UE.
Czerwień reaktywną CI 24 dodaje się w celu nadania produktowi charakterystycznej barwy, która sprawia, że przeznaczenie produktu jest natychmiast rozpoznawalne.
Łotwa
1. |
Na hektolitr etanolu absolutnego, którakolwiek z następujących kompozycji:
|
2. |
Na hektolitr odwodnionego alkoholu etylowego (o zawartości nie więcej niż 0,5 % wody): benzyna w ilości co najmniej 5 litrów i nie więcej niż 7 litrów. |
Litwa
Na hektolitr etanolu absolutnego:
— |
3 litry acetonu, |
— |
2 gramy benzoesanu denatonium. |
Węgry
Produkty alkoholowe w odniesieniu do ilości czystego alkoholu zawierają co najmniej jeden z następujących składników:
a) |
2 % masowych ketonu metylowo-etylowego (MEK), 3 % masowych ketonu metylowo-izobutylowego i 0,001 % masowych benzoesanu denatonium; |
b) |
1 % masy ketonu metylowo-etylowego (MEK) i 0,001 % masy benzoesanu denatonium; |
c) |
2 % masowych alkoholu izopropylowego, 1 % masowych alkoholu tert-butylowego oraz 0,001 % masowych benzoesanu denatonium. |
Malta
Bazę wytwarza się poprzez zmieszanie:
— |
90 % obj. etanolu, |
— |
9,5 % obj. benzyny drzewnej, |
— |
0,5 % obj. surowej pirydyny. |
Do każdych 10 hektolitrów bazy dodaje się:
— |
3,75 litra ropy naftowej (olejów naftowych), |
— |
1,5 grama fioletu metylowego. |
Niderlandy
Na hektolitr etanolu absolutnego:
5 litrów mieszaniny składającej się z:
— |
60 % obj. metanolu, |
— |
20 % obj. acetonu, |
— |
11 % obj. olejów fuzlowych (koncentrat produktów ubocznych destylacji alkoholu), |
— |
8 % obj. wody, |
— |
0,5 % obj. ketonu metylowo-etylowego (MEK), |
— |
0,5 % obj. formaliny (roztworu wodnego 37 % masowych formaldehydu). |
Austria
Na hektolitr etanolu absolutnego:
1 litr mieszaniny ketonów, składającej się z:
— |
95–96 % masowych ketonu metylowo-etylowego (MEK), |
— |
2,5–3 % masowych ketonu metylowo-izopropylowego, |
— |
1,5–2 % masowych ketonu etylowo-sec-amylowego, |
wraz z 1 gramem benzoesanu denatonium.
Polska
Na hektolitr etanolu absolutnego, którakolwiek z następujących substancji:
1) |
0,75 litra mieszaniny ketonów, składającej się z:
wraz z 0,25 litra zasad pirydynowych; |
2) |
1 litr mieszaniny ketonów, składającej się z:
wraz z 1 gramem benzoesanu denatonium. |
Rumunia
Na hektolitr etanolu absolutnego:
— |
2 litry ketonu metylowo-etylowego (MEK), |
— |
1 gram benzoesanu denatonium, |
— |
0,2 grama błękitu metylenowego. |
Słowenia
Na hektolitr etanolu absolutnego:
— |
1 580 gramów alkoholu izopropylowego, |
— |
790 gramów alkoholu tert-butylowego, |
— |
0,79 grama benzoesanu denatonium. |
Słowacja
Na hektolitr etanolu absolutnego:
1) |
|
2) |
|
Finlandia
Na hektolitr etanolu absolutnego, którakolwiek z następujących kompozycji:
1) |
|
2) |
|
Szwecja
Na hektolitr etanolu absolutnego:
— |
3 litry ketonu metylowo-izobutylowego, |
— |
2 litry ketonu metylowo-etylowego (MEK). |
Zjednoczone Królestwo
Bazę wytwarza się poprzez zmieszanie:
— |
90 % obj. etanolu, |
— |
9,5 % obj. benzyny drzewnej, |
— |
0,5 % obj. surowej pirydyny. |
Do każdych 10 hektolitrów bazy dodaje się:
— |
3,75 litra ropy naftowej (olejów naftowych), |
— |
1,5 grama fioletu metylowego (nr C.I. 42555). |