(1)

Artykuł 153 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że w roku gospodarczym 2008/2009 w celu zapewnienia odpowiednich dostaw do rafinerii wspólnotowych zawiesza się stosowanie należności celnych przywozowych nakładanych na ilości uzupełniające surowego cukru trzcinowego pochodzącego z państw, o których mowa w załączniku XIX do wymienionego rozporządzenia.

(2)

Przedmiotową ilość uzupełniającą należy obliczyć, zgodnie z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 950/2006 z dnia 28 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych w latach gospodarczych 2006/2007, 2007/2008 i 2008/2009 zgodnie z niektórymi kontyngentami taryfowymi i umowami preferencyjnymi (2), na podstawie prognozy bilansu dostaw cukru surowego do Wspólnoty. W odniesieniu do roku gospodarczego 2008/2009 bilans wykazuje potrzebę przywozu ilości uzupełniającej cukru surowego, tak aby zaspokoić zapotrzebowanie wspólnotowych rafinerii cukru.

(3)

Aby zapewnić wspólnotowym rafineriom cukru wystarczające dostawy cukru surowego zaspokajające ich tradycyjne zapotrzebowanie, ilość uzupełniającą należy rozdzielić pomiędzy zainteresowane kraje trzecie w sposób zapewniający pełną dostawę. W przypadku Indii uznaje się za stosowne utrzymanie początkowo przyznanej ilości w wysokości 10 000 ton. W odniesieniu do pozostałego zapotrzebowania należy ustalić ogólną ilość dla państw AKP, które wspólnie postanowiły wprowadzić pomiędzy sobą procedury przydzielania ilości w celu zapewnienia odpowiednich dostaw do rafinerii cukru.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

a)

127 547 ton wyrażonych jako cukier biały pochodzący z państw wymienionych w załączniku XIX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 z wyjątkiem Indii;

b)

10 000 ton wyrażonych jako cukier biały pochodzący z Indii.