(1)

Dyrektywa 2004/36/WE wprowadza zharmonizowane podejście do skutecznego stosowania międzynarodowych norm bezpieczeństwa we Wspólnocie poprzez ujednolicenie zasad i procedur dotyczących kontroli na ziemi statków powietrznych państw trzecich lądujących w portach lotniczych położonych w państwach członkowskich. Dyrektywa wymaga, aby państwa członkowskie przeprowadzały kontrole na ziemi statków powietrznych państw trzecich, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że nie spełniają międzynarodowych norm bezpieczeństwa, lądujących w którymkolwiek z ich portów lotniczych otwartych dla międzynarodowego ruchu lotniczego zgodnie ze zharmonizowaną procedurą oraz aby uczestniczyły w gromadzeniu i wymianie informacji na temat przeprowadzonych kontroli na ziemi.

(2)

W celu jak najlepszego wykorzystania ograniczonych zasobów dostępnych właściwym organom kontrolnym każdego państwa członkowskiego, organy te powinny nadać priorytet kontrolom na ziemi określonych kategorii przewoźników i statków powietrznych szczególnie podatnych na uchybienia w zakresie bezpieczeństwa.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 (2),

1)

„priorytetowe traktowanie kontroli na ziemi” oznacza wydzielenie odpowiedniej liczby kontroli na ziemi z ogółu kontroli na ziemi przeprowadzanych rocznie przez państwo członkowskie, zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia;

2)

„podmiot” oznacza przewoźnika i/lub wszystkich przewoźników z danego państwa i/lub typ statku powietrznego i/lub określony statek powietrzny.

1)

podmiotów uznanych za stwarzające potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa na podstawie okresowych analiz przeprowadzanych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego („EASA”);

2)

podmiotów zidentyfikowanych na podstawie opinii wyrażonej przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego w ramach wdrażania rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), stwierdzającej konieczność przeprowadzenia dodatkowej kontroli rzeczywistej zgodności z odpowiednimi normami bezpieczeństwa w drodze regularnych kontroli na ziemi tych podmiotów. Może to dotyczyć podmiotów, które zostały wykreślone z wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przelotów na terytorium Wspólnoty ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 („wykaz wspólnotowy”);

3)

podmiotów zidentyfikowanych na podstawie informacji uzyskanych przez Komisję z państw członkowskich lub EASA zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2111/2005;

4)

statków powietrznych wykorzystywanych do obsługi połączeń do Wspólnoty przez przewoźników wymienionych w załączniku B do wykazu wspólnotowego;

5)

statków powietrznych wykorzystywanych przez pozostałych przewoźników koncesjonowanych w tym samym państwie, w którym koncesjonowany został którykolwiek z przewoźników figurujących w wykazie wspólnotowym.