—

deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszył się z 10 % PKB w 2003 roku do 2,6 % PKB w 2006 r., czyli poniżej wartości odniesienia dla deficytu wynoszącej 3 % PKB. Wynik ten jest nieco lepszy niż wartość docelowa przewidziana na rok 2006 w zaktualizowanym programie konwergencji ze stycznia 2006 r., chociaż nieco przekracza cele określone przez Radę w zaleceniu zgodnie z art. 104 ust. 7,

—

ponad połowę (około czterech punktów procentowych) z 7,4 punktów procentowych PKB, o które zmniejszył się wskaźnik deficytu między rokiem 2003 a 2006, należy przypisać większym dochodom, odzwierciedlającym zmiany w podatkach pośrednich oraz efektywniejsze ściąganie podatków. Niższy wskaźnik wydatków względem PKB wyjaśnia pozostałe 3,5 punktu procentowego, częściowo odzwierciedlając większą częstotliwość przeprowadzania operacji jednorazowych (tzn. sprzedaży gruntów, księgowanych zwyczajowo jako wydatek ujemny). Zmniejszenie wskaźnika dochodów względem PKB byłoby mniejsze przy wyłączeniu dużej jednorazowej operacji zwiększającej wydatki, związanej z restrukturyzacją stoczni, która wyniosła w 2003 r. około 3 % PKB. Ponadto ograniczenie wydatków osiągnięto dzięki zmniejszeniu i restrukturyzacji podmiotów publicznych, obostrzeniom przy rekrutacji pracowników do służb publicznych i kontroli płatności na zabezpieczenia społeczne,

—

w latach 2004–2006 jednorazowe operacje zmniejszające deficyt stanowiły średnio około 1 % PKB. Bez tych jednorazowych operacji (0,7 % PKB) deficyt w 2006 r. nadal przekraczałby wartość odniesienia i wynosiłby 3,3 % PKB. W 2006 r. saldo strukturalne (tzn. saldo dostosowane cyklicznie z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) poprawiło się i jego wysokość szacuje się na nieco powyżej 1 % PKB,

—

prognoza służb Komisji z wiosny 2007 r. przewiduje dalszy spadek deficytu do poziomu 2,1 % PKB, głównie dzięki dodatkowym ograniczeniom wydatków. Operacje jednorazowe mają według prognoz wynieść 0,6 % PKB, czyli zasadniczo tyle samo, co w roku poprzednim, a więc nawet z ich wyłączeniem deficyt nie przekroczy wartości odniesienia. Wartość ta jest zasadniczo zgodna z oficjalnymi szacunkami zawartymi w powiadomieniu z kwietnia 2007 r., zgodnie z którymi deficyt ma wynieść 1,9 % PKB. Na rok 2008 prognoza wiosenna przewiduje – przy założeniu kontynuacji obecnej polityki – dalsze zmniejszenie deficytu do poziomu 1,6 % PKB (z wyłączeniem operacji jednorazowych). Świadczy to o tym, że deficyt zmniejszono do poziomu poniżej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały. Przewiduje się, że saldo strukturalne ulegnie niewielkiej poprawie w 2007 r., a w 2008 r. – przy założeniu kontynuacji obecnej polityki – poprawa ta ma wynieść 1 punkt procentowy. Sytuację tę należy rozpatrywać w kontekście konieczności osiągnięcia postępu w realizacji celu średniookresowego (medium-term objective – MTO) odnoszącego się do sytuacji budżetowej, którym w przypadku Malty jest osiągnięcie zrównoważonej sytuacji budżetowej w ujęciu strukturalnym,

—

dług publiczny obniżył się z najwyższej wartości wynoszącej 73,9 % PKB w 2004 r. do 66,5 % w roku 2006. Według prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r. przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia zmniejszy się do około 64,3 % do końca 2008 r., tym samym zbliżając się do wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB.