(1)

Wszystkie substancje czynne farmakologicznie, które są stosowane we Wspólnocie w produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom hodowanym w celu produkcji żywności powinny być oceniane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90.

(2)

Dihydrostreptomycyna została ujęta w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby, nerek i mleka bydła i owiec oraz w odniesieniu do mięśni, wątroby, nerek, skóry i tłuszczu trzody chlewnej, w naturalnych proporcjach. Pozycja ta powinna zostać rozszerzona z bydła i owiec na wszystkie przeżuwacze.

(3)

Tosylchloramina została ujęta w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 w odniesieniu do ryb wyłącznie dla postaci przenoszonej wodą oraz w odniesieniu do bydła wyłącznie do stosowania miejscowego. Pozycja ta powinna zostać rozszerzona w odniesieniu do koni wyłącznie do stosowania zewnętrznego.

(4)

W odniesieniu do Piceae turiones recentes extractum został złożony wniosek o ustanowienie najwyższych dopuszczalnych limitów pozostałości. Substancja ta powinna zostać ujęta w załączniku II do wymienionego rozporządzenia w odniesieniu do wszystkich gatunków hodowanych w celu produkcji żywności wyłącznie do stosowania doustnego.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2377/90.

(6)

Aby umożliwić wykonanie przepisów niniejszego rozporządzenia, jego stosowanie należy rozpocząć dopiero po odpowiednim okresie, co pozwoli Państwom Członkowskim dostosować zezwolenia na wprowadzenie do obrotu wydawane zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (2).

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,