EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 02017R0390-20170310
Commission Delegated Regulation (EU) 2017/390 of 11 November 2016 supplementing Regulation (EU) No 909/2014 of the European Parliament and of the Council with regard to regulatory technical standards on certain prudential requirements for central securities depositories and designated credit institutions offering banking-type ancillary services (Text with EEA relevance)
Consolidated text: Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/390 z dnia 11 listopada 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pewnych wymogów ostrożnościowych dla centralnych depozytów papierów wartościowych i wyznaczonych instytucji kredytowych oferujących bankowe usługi pomocnicze (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/390 z dnia 11 listopada 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pewnych wymogów ostrożnościowych dla centralnych depozytów papierów wartościowych i wyznaczonych instytucji kredytowych oferujących bankowe usługi pomocnicze (Tekst mający znaczenie dla EOG)
02017R0390 — PL — 10.03.2017 — 000.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/390 z dnia 11 listopada 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pewnych wymogów ostrożnościowych dla centralnych depozytów papierów wartościowych i wyznaczonych instytucji kredytowych oferujących bankowe usługi pomocnicze (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 065 z 10.3.2017, s. 9) |
sprostowane przez:
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/390
z dnia 11 listopada 2016 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pewnych wymogów ostrożnościowych dla centralnych depozytów papierów wartościowych i wyznaczonych instytucji kredytowych oferujących bankowe usługi pomocnicze
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
TYTUŁ I
WYMOGI KAPITAŁOWE OBOWIĄZUJĄCE WSZYSTKIE CDPW, O KTÓRYCH TO WYMOGACH MOWA W ART. 47 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 909/2014
Artykuł 1
Informacje ogólne dotyczące wymogów w zakresie kapitału CDPW
1. Do celów art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014 centralny depozyt papierów wartościowych („CDPW”) stale posiada kwotę kapitału, obejmującą zyski zatrzymane i kapitał rezerwowy, określoną w art. 3 niniejszego rozporządzenia.
2. Wymogi kapitałowe, o których mowa w art. 3, spełnia się za pomocą instrumentów kapitałowych, które spełniają warunki określone w art. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Warunki dotyczące instrumentów kapitałowych
1. Do celów art. 1 CDPW posiada instrumenty kapitałowe, które spełniają wszystkie poniższe warunki:
a) stanowią kapitał subskrybowany w rozumieniu art. 22 dyrektywy Rady 86/635/EWG ( 1 );
b) zostały wpłacone, łącznie z powiązanym ażio emisyjnym;
c) w pełni pokrywają straty w sytuacjach kontynuowania działalności;
d) w przypadku upadłości lub likwidacji mają niższą pozycję niż wszystkie inne wierzytelności w postępowaniu upadłościowym lub na podstawie prawa upadłościowego mającego zastosowanie.
2. W celu spełnienia wymogów określonych w art. 1 CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, może stosować – poza instrumentami kapitałowymi spełniającymi warunki określone w ust. 1 – instrumenty kapitałowe, które:
a) spełniają warunki określone w ust. 1;
b) stanowią „instrumenty funduszy własnych” zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 119 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
c) podlegają przepisom rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
Artykuł 3
Poziom wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW
1. CDPW posiada kapitał, obejmujący zyski zatrzymane i kapitał rezerwowy, który jest zawsze co najmniej równy sumie:
a) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 4;
b) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu ryzyka inwestycyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 5;
c) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu ryzyka prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 6;
d) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu likwidacji lub restrukturyzacji jego działalności, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 7.
2. CDPW wprowadza procedury w celu identyfikacji wszystkich źródeł ryzyk, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 4
Poziom wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów
1. CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz zezwolenie na stosowanie metod zaawansowanego pomiaru, o których mowa w art. 321–324 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów zgodnie z art. 231–234 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
2. CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz który stosuje metodę standardową dla ryzyka operacyjnego, jak określono w art. 317–320 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów zgodnie z przepisami tego rozporządzenia mającymi zastosowanie do metody standardowej dla ryzyka operacyjnego, o której mowa w art. 317–320 tego rozporządzenia.
3. CDPW, który spełnia którykolwiek z poniższych warunków, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów zgodnie z zasadami metody wskaźnika bazowego, o której mowa w art. 315 i 316 rozporządzenia (UE) nr 575/2013:
a) CDPW, który nie uzyskał zezwolenia zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
b) CDPW, który uzyskał zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie metod zaawansowanego pomiaru, o których mowa w art. 321–324 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
c) CDPW, który uzyskał zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie metody standardowej, o której mowa w art. 317–320 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
Artykuł 5
Poziom wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka inwestycyjnego
1. CDPW oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka inwestycyjnego jako sumę następujących wartości:
a) 8 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem CDPW odnoszących się do obu poniższych ryzyk:
(i) ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2;
(ii) ryzyka kredytowego kontrahenta zgodnie z ust. 3;
b) wymogów kapitałowych CDPW z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z ust. 4 i 5.
2. Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem CDPW dla ryzyka kredytowego stosuje się następujące zasady:
a) jeżeli CDPW nie uzyskał zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, CDPW stosuje metodę standardową dla ryzyka kredytowego, o której mowa w art. 107–141 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w połączeniu z przepisami art. 192–241 tego rozporządzenia dotyczącymi ograniczania ryzyka kredytowego;
b) jeżeli CDPW uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie metody wewnętrznych ratingów (metoda IRB) określonej w art. 142–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, CDPW stosuje metodę standardową dla ryzyka kredytowego określoną w art. 107–141 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w połączeniu z przepisami art. 192–241 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczącymi ograniczania ryzyka kredytowego;
c) jeżeli CDPW uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz zezwolenie na stosowanie metody IRB, CDPW stosuje metodę IRB dla ryzyka kredytowego określoną w art. 142–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w połączeniu z przepisami art. 192–241 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczącymi ograniczania ryzyka kredytowego.
3. Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem CDPW dla ryzyka kredytowego kontrahenta CDPW stosuje obie poniższe metody:
a) jedną z metod określonych w art. 271–282 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
b) kompleksową metodę ujmowania zabezpieczeń finansowych wykorzystującą korekty z tytułu zmienności przewidziane w art. 220–227 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
4. CDPW, który spełnia którykolwiek z poniższych warunków, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z przepisami art. 102–106 i 325–361 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym przez stosowanie odstępstwa w odniesieniu do działalności zaliczanej do portfela handlowego prowadzonej na małą skalę, które przewidziano w art. 94 tego rozporządzenia:
a) CDPW, który nie uzyskał zezwolenia zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
b) CDPW, który uzyskał zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych w celu obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego.
5. CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz zezwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych w celu obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z przepisami art. 102–106 i art. 362–376 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
Artykuł 6
Wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka prowadzenia działalności
1. Wymogi kapitałowe obowiązujące CDPW z tytułu ryzyka prowadzenia działalności są równe wyższej z poniższych wartości:
a) oszacowaniu wynikającemu z zastosowania przepisów ust. 2 po odliczeniu niższej z poniższych wartości:
(i) dochodu netto po opodatkowaniu w ostatnim roku obrachunkowym objętym badaniem biegłego rewidenta;
(ii) przewidywanego dochodu netto po opodatkowaniu w bieżącym roku obrachunkowym;
(iii) przewidywanego dochodu netto po opodatkowaniu za poprzedni rok obrachunkowy, jeżeli wyniki po badaniu biegłego rewidenta nie są jeszcze dostępne;
b) 25 % rocznych kosztów operacyjnych CDPW brutto, o których mowa w ust. 3.
2. Do celów ust. 1 lit. a) CDPW podejmuje wszystkie poniższe działania:
a) oszacowuje kapitał niezbędny do pokrycia strat wynikających z ryzyka prowadzenia działalności dla racjonalnie przewidywalnych niekorzystnych scenariuszy istotnych dla jego modelu biznesowego;
b) dokumentuje założenia i metody stosowane do szacowania oczekiwanych strat, o których mowa w lit. a);
c) dokonuje przeglądów scenariuszy, o których mowa w lit. a), i aktualizuje je co najmniej raz w roku.
3. Do celów obliczania rocznych kosztów operacyjnych CDPW brutto stosuje się następujące zasady:
a) roczne koszty operacyjne CDPW brutto składają się co najmniej z następujących elementów:
(i) łącznych kosztów personelu, w tym wynagrodzeń, premii i obciążeń socjalnych;
(ii) łącznych ogólnych kosztów administracyjnych, oraz, w szczególności, kosztów marketingu i reprezentacji;
(iii) kosztów ubezpieczenia;
(iv) innych kosztów związanych z pracownikami i diet;
(v) kosztów nieruchomości;
(vi) kosztów wsparcia informatycznego;
(vii) kosztów usług telekomunikacyjnych;
(viii) kosztów przesyłek pocztowych i przesyłania danych;
(ix) kosztów doradztwa zewnętrznego;
(x) amortyzacji rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych;
(xi) utraty wartości i zbycia aktywów trwałych;
b) roczne koszty operacyjne CDPW brutto określa się zgodnie z jednymi z następujących przepisów:
(i) międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) przyjętymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 2 );
(iii) ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości państwa trzeciego, które uznano za równoważne z MSSF zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1569/2007 ( 5 ), lub standardami rachunkowości państwa trzeciego, na których stosowanie udzielono pozwolenia zgodnie z art. 4 tego rozporządzenia;
c) CDPW może odliczyć amortyzację rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych od rocznych kosztów operacyjnych brutto;
d) CDPW korzysta z najnowszych informacji pochodzących z jego zbadanego rocznego sprawozdania finansowego;
e) jeżeli od chwili rozpoczęcia działalności CDPW nie upłynął rok, CDPW stosuje koszty operacyjne brutto przewidziane w jego planie prowadzenia działalności.
Artykuł 7
Wymogi kapitałowe z tytułu likwidacji lub restrukturyzacji
CDPW oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu likwidacji lub restrukturyzacji, podejmując następujące działania w przedstawionej kolejności:
a) oszacowuje czas niezbędny do likwidacji lub restrukturyzacji w przypadku wszystkich scenariuszy warunków skrajnych, o których mowa w załączniku, zgodnie z planem, o którym mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
b) dzieli roczne koszty operacyjne CDPW brutto określone zgodnie z art. 6 ust. 3 przez dwanaście („miesięczne koszty operacyjne brutto”);
c) mnoży miesięczne koszty operacyjne brutto, o których mowa w lit. b), przez jeden z poniższych okresów w zależności od tego, który jest dłuższy:
(i) czas, o którym mowa w lit. a);
(ii) sześć miesięcy.
TYTUŁ II
DODATKOWY WYMÓG KAPITAŁOWY OBOWIĄZUJĄCY CDPW, KTÓRE UZYSKAŁY ZEZWOLENIE NA OFEROWANIE BANKOWYCH USŁUG POMOCNICZYCH, ORAZ OBOWIĄZUJĄCY WYZNACZONE INSTYTUCJE KREDYTOWE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 54 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 909/2014
Artykuł 8
Dodatkowy wymóg kapitałowy wynikający z udzielania kredytu środdziennego
1. Do celów obliczania dodatkowego wymogu kapitałowego wynikającego z udzielania kredytu śróddziennego, jak określono w art. 54 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz w art. 54 ust. 4 lit. e) tego rozporządzenia, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje następujące działania w przedstawionej kolejności:
a) na podstawie ostatniego roku kalendarzowego oblicza średnią z pięciu najwyższych wartości ekspozycji na kredyty śróddzienne („ekspozycje szczytowe”) wynikających ze świadczenia usług określonych w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
b) stosuje redukcje wartości do wszystkich zabezpieczeń zgromadzonych w związku z ekspozycjami szczytowymi oraz zakłada, że po zastosowaniu redukcji wartości zgodnie z art. 222–227 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zabezpieczenie traci 5 % swojej wartości rynkowej;
c) oblicza średnią z wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ekspozycji szczytowych obliczonych zgodnie z ust. 2, traktując te ekspozycje jako ekspozycje na koniec dnia („dodatkowy wymóg kapitałowy”).
2. Do celów obliczania dodatkowego wymogu kapitałowego, o którym mowa w ust. 1, instytucje stosują jedną z następujących metod:
a) metodę standardową dla ryzyka kredytowego, o której mowa w art. 107–141 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli nie uzyskały zezwolenia na stosowanie metody IRB;
b) metodę IRB oraz wymogi określone w art. 142–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli uzyskały zezwolenie na stosowanie metody IRB.
3. Jeżeli instytucje stosują metodę standardową dla ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2 lit. a), do celów ust. 1 lit. b) należy uznać kwotę każdej z pięciu ekspozycji szczytowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), za wartość ekspozycji w rozumieniu art. 111 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zastosowanie mają również wymogi określone w części trzeciej tytuł II rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które odnoszą się do art. 111 tego rozporządzenia.
4. Jeżeli instytucje stosują metodę IRB dla ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2 lit. b), do celów ust. 1 lit. b) należy uznać pozostającą kwotę należną każdej z pięciu ekspozycji szczytowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), za wartość ekspozycji w rozumieniu art. 166 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zastosowanie mają również wymogi określone w części trzeciej tytuł II rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które odnoszą się do art. 166 tego rozporządzenia.
5. Wymogi kapitałowe określone w niniejszym artykule stosuje się po upływie dwunastu miesięcy od uzyskania zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 55 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
TYTUŁ III
WYMOGI OSTROŻNOŚCIOWE MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO INSTYTUCJI KREDYTOWYCH LUB CDPW POSIADAJĄCYCH ZEZWOLENIE NA ŚWIADCZENIE BANKOWYCH USŁUG POMOCNICZYCH, O KTÓRYCH TO WYMOGACH MOWA W ART. 59 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 909/2014
ROZDZIAŁ I
ZABEZPIECZENIE I INNE RÓWNOWAŻNE ZASOBY FINANSOWE W ODNIESIENIU DO RYZYKA KREDYTOWEGO I RYZYKA UTRATY PŁYNNOŚCI
Artykuł 9
Przepisy ogólne dotyczące zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia następujące warunki w odniesieniu do zabezpieczenia:
a) wyraźnie wyodrębnia zabezpieczenie spośród innych papierów wartościowych uczestnika zaciągającego pożyczkę;
b) przyjmuje zabezpieczenie, które spełnia warunki określone w art. 10, lub inne rodzaje zabezpieczeń, które spełniają wymogi określone w art. 11, zgodnie z poniższą hierarchią:
(i) w pierwszej kolejności przyjmuje jako zabezpieczenie wyłącznie wszystkie papiery wartościowe na rachunku uczestnika zaciągającego pożyczkę, które spełniają wymogi określone w art. 10;
(ii) w drugiej kolejności przyjmuje jako zabezpieczenie wyłącznie wszystkie papiery wartościowe na rachunku uczestnika zaciągającego pożyczkę, które spełniają wymogi określone w art. 11 ust. 1;
(iii) w ostatniej kolejności przyjmuje jako zabezpieczenie wszystkie papiery wartościowe na rachunku uczestnika zaciągającego pożyczkę, które spełniają wymogi określone w art. 11 ust. 2, w granicach dostępnych kwalifikujących się zasobów płynnych, o których mowa w art. 34, w celu spełnienia wymogu minimalnych zasobów płynnych, o którym mowa w art. 35 ust. 3;
c) co najmniej raz dziennie monitoruje jakość kredytową, płynność rynku i zmienność cenową każdego papieru wartościowego przyjętego jako zabezpieczenie oraz wycenia go zgodnie z art. 12;
d) określa metody dotyczące redukcji wartości stosowanych do wartości zabezpieczenia zgodnie z art. 13;
e) zapewnia wystarczający poziom dywersyfikacji zabezpieczenia, aby umożliwić jego upłynnienie w okresach, o których mowa w art. 10 i 11, bez wywierania znacznego wpływu na rynek zgodnie z art. 14.
2. Kontrahenci ustanawiają zabezpieczenia na podstawie uzgodnienia dotyczącego zabezpieczenia finansowego w formie gwarancji zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 6 ) lub na podstawie uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń finansowych polegających na przeniesieniu tytułu zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy.
3. W odniesieniu do innych równoważnych zasobów finansowych dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia warunki określone w art. 15 i 16.
Artykuł 10
Zabezpieczenie do celów art. 59 ust. 3 lit. d) i art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014
1. Aby zabezpieczenie zostało uznane do celów art. 59 ust. 3 lit. d) i art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 za zabezpieczenie najwyższej jakości, musi się ono składać z instrumentów dłużnych, które spełniają wszystkie poniższe warunki:
a) są emitowane lub objęte wyraźną gwarancją przez jeden z poniższych podmiotów:
(i) rząd;
(ii) bank centralny;
(iii) jeden z wielostronnych banków rozwoju wymienionych w art. 117 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
(iv) Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub Europejski Mechanizm Stabilności;
b) CDPW jest w stanie wykazać, że instrumenty te charakteryzują się niskim ryzykiem kredytowym i niskim ryzykiem rynkowym, na podstawie własnej oceny wewnętrznej przeprowadzonej z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko kraju danego państwa siedziby emitenta;
c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;
d) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;
e) spełniają jeden z następujących wymogów:
(i) istnieje dla nich aktywny rynek zwykłej sprzedaży lub umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, ze zróżnicowaną grupą kupujących i sprzedających, w tym w warunkach skrajnych, do którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada niezawodny dostęp;
(ii) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może je upłynnić na podstawie wcześniej określonego i wysoce wiarygodnego ustalenia dotyczącego finansowania, o którym mowa w art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 i które określono w art. 38 niniejszego rozporządzenia;
f) co najmniej raz dziennie publikowane są wiarygodne dane na temat cen takich instrumentów dłużnych;
g) są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne w tym samym dniu.
2. Aby zabezpieczenie zostało uznane do celów art. 59 ust. 3 lit. d) i art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 za zabezpieczenie niższej jakości niż jakość określona w ust. 1, musi ono składać się ze zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego, które spełniają wszystkie poniższe warunki:
a) instrumenty finansowe zostały wyemitowane przez emitenta posiadającego niskie ryzyko kredytowe, jak wynika z właściwej oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko wynikające z faktu posiadania przez emitenta siedziby w określonym państwie;
b) instrumenty finansowe charakteryzują się niskim ryzykiem rynkowym, jak wynika z właściwej oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych;
c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;
d) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;
e) spełniają jeden z następujących wymogów:
(i) istnieje dla nich aktywny rynek zwykłej sprzedaży lub umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, ze zróżnicowaną grupą kupujących i sprzedających, do którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada – co jest w stanie wykazać – niezawodny dostęp, w tym w warunkach skrajnych;
(ii) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może je upłynnić na podstawie wcześniej określonego i wysoce wiarygodnego ustalenia dotyczącego finansowania, o którym mowa w art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 i które określono w art. 38 niniejszego rozporządzenia;
f) można je upłynnić w tym samym dniu;
g) dane na temat cen tych instrumentów są publikowane w czasie zbliżonym do czasu rzeczywistego;
h) nie są emitowane przez żaden z następujących podmiotów:
(i) uczestnika ustanawiającego zabezpieczenie ani przez podmiot, który należy do tej samej grupy co uczestnik, z wyjątkiem obligacji zabezpieczonych, a wówczas jedynie pod warunkiem że aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji są należycie wydzielone w ramach solidnych ram prawnych i spełniają wymogi określone w niniejszym artykule;
(ii) dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW lub przez podmiot, który należy do tej samej grupy co dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW;
(iii) podmiot, którego działalność obejmuje świadczenie usług mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, chyba że podmiot ten jest unijnym bankiem centralnym lub bankiem centralnym emitującym walutę, w której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma ekspozycje;
i) nie stwarzają w inny sposób znacznego ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
Artykuł 11
Inne zabezpieczenia
1. Inne rodzaje zabezpieczeń, z których ma korzystać dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW, składają się z instrumentów finansowych spełniających wszystkie poniższe warunki:
a) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;
b) są uznawane przez bank centralny w Unii, jeżeli dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma dostęp do regularnego, nieokazyjnego kredytu („kredyt bieżący”) w tym banku centralnym;
c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;
d) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada wcześniej określone ustalenie dotyczące finansowania zawarte z instytucją finansową mającą zdolność kredytową scharakteryzowaną w art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz określoną w art. 38 niniejszego rozporządzenia, która zapewnia zamianę tych instrumentów na środki pieniężne w tym samym dniu.
2. Do celów art. 59 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 inny rodzaj zabezpieczeń, z których ma korzystać dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW, stanowią instrumenty finansowe spełniające poniższe warunki:
a) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;
b) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;
c) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada oba następujące elementy:
(i) wcześniej określone ustalenie dotyczące finansowania zawarte zgodnie z art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 i określone w art. 38 niniejszego rozporządzenia, które to ustalenie przewiduje, że instrumenty te można upłynnić w ciągu pięciu dni roboczych;
(ii) kwalifikujące się zasoby płynne zgodnie z art. 34 w kwocie wystarczającej do zapewnienia pokrycia w okresie niezbędnym do upłynnienia takiego zabezpieczenia w razie niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika.
Artykuł 12
Wycena zabezpieczenia
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa strategie i procedury wyceny zabezpieczenia, które zapewniają:
a) wycenę instrumentów finansowych, o których mowa w art. 10, według wartości rynkowej co najmniej raz dziennie;
b) wycenę instrumentów finansowych, o których mowa w art. 11 ust. 1, co najmniej raz dziennie, a jeżeli taka codzienna wycena jest niemożliwa – wycenę według modelu;
c) wycenę instrumentów finansowych, o których mowa w art. 11 ust. 2, co najmniej raz dziennie, a jeżeli taka codzienna wycena jest niemożliwa – wycenę według modelu.
2. Metody wyceny według modelu, o której mowa w ust. 1 lit. b) i c), muszą być w pełni udokumentowane.
3. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje przeglądów adekwatności swoich strategii i procedur wyceny we wszystkich następujących przypadkach:
a) regularnie, to jest co najmniej raz w roku;
b) w przypadku wystąpienia istotnej zmiany, która wpływa na strategie i procedury wyceny.
Artykuł 13
Redukcje wartości
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa poziom redukcji wartości w następujący sposób:
a) jeżeli zabezpieczenie jest uznawane przez bank centralny, w którym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma dostęp do kredytu bieżącego, redukcje wartości zastosowane przez bank centralny do tego rodzaju zabezpieczenia można uznać za minimalny dolny pułap redukcji wartości;
b) jeżeli zabezpieczenie nie jest uznawane przez bank centralny, w którym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma dostęp do kredytu bieżącego, redukcje wartości zastosowane przez bank centralny emitujący walutę, w której denominowany jest instrument finansowy, uznaje się za minimalny dolny pułap redukcji wartości.
2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, aby w jego strategiach i procedurach określania redukcji wartości uwzględniono potencjalną konieczność upłynnienia zabezpieczenia w skrajnych warunkach rynkowych oraz czas niezbędny do upłynnienia takiego zabezpieczenia.
3. Redukcje wartości określa się z uwzględnieniem stosownych kryteriów obejmujących wszystkie poniższe elementy:
a) rodzaj składnika aktywów;
b) poziom ryzyka kredytowego związanego z instrumentem finansowym;
c) państwo emisji składnika aktywów;
d) termin zapadalności składnika aktywów;
e) historyczną i hipotetyczną przyszłą zmienność cen danego składnika aktywów w skrajnych warunkach rynkowych;
f) płynność rynku bazowego, w tym różnice pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży;
g) ryzyko walutowe, w stosownych przypadkach;
h) ryzyko korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w stosownych przypadkach.
4. Kryteria, o których mowa w ust. 3 lit. b), określa się w drodze oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW na podstawie zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych.
5. Nie należy przypisywać żadnej wartości zabezpieczenia papierom wartościowym wniesionym przez podmiot, który należy do tej samej grupy co pożyczkobiorca.
6. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia obliczanie redukcji wartości w sposób ostrożny, aby w jak największym stopniu ograniczyć procykliczność.
7. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, by niezależna jednostka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW co najmniej raz w roku zatwierdzała jego strategie i procedury redukcji wartości, a także by punktem odniesienia dla stosowanych redukcji wartości były dane banku centralnego emitującego właściwą walutę lub inne odpowiednie źródła, gdy punkt odniesienia oparty na danych banku centralnego nie jest dostępny.
8. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje przeglądu redukcji wartości co najmniej raz dziennie.
Artykuł 14
Limity koncentracji zabezpieczeń
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW wprowadza strategie i procedury dotyczące limitów koncentracji zabezpieczeń, które zawierają następujące elementy:
a) strategie i procedury, które należy stosować w każdym przypadku naruszenia limitów koncentracji;
b) środki zmniejszające ryzyko, które należy stosować w przypadku przekroczenia limitów koncentracji określonych w strategiach;
c) czas przewidywanego wdrożenia środków, o których mowa w lit. b).
2. Limity koncentracji w ramach łącznej kwoty zgromadzonych zabezpieczeń („portfel zabezpieczeń”) określa się, uwzględniając wszystkie poniższe kryteria:
a) poszczególnych emitentów z uwzględnieniem struktury ich grupy;
b) państwo siedziby emitenta;
c) rodzaj emitenta;
d) rodzaj składnika aktywów;
e) walutę rozliczeniową;
f) zabezpieczenie charakteryzujące się ryzykiem kredytowym, ryzykiem utraty płynności i ryzykiem rynkowym wyższym niż poziomy minimalne;
g) kwalifikowalność zabezpieczenia dla dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW do uzyskania dostępu do kredytu bieżącego w banku centralnym emisji;
h) każdego uczestnika zaciągającego pożyczkę;
i) wszystkich uczestników zaciągających pożyczki;
j) instrumenty finansowe emitowane przez emitentów należących do tej samej kategorii pod względem sektora gospodarki, rodzaju działalności i regionu geograficznego;
k) poziom ryzyka kredytowego instrumentu finansowego lub emitenta, określony na podstawie oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko wynikające z faktu posiadania przez emitenta siedziby w określonym państwie;
l) płynność i zmienność cen danych instrumentów finansowych.
3. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, by nie więcej niż 10 % jego ekspozycji na kredyty śróddzienne było gwarantowane przez którykolwiek z poniższych podmiotów:
a) pojedynczą instytucję kredytową;
b) instytucję finansową w państwie trzecim, która podlega przepisom ostrożnościowym i przestrzega przepisów ostrożnościowych, które są co najmniej równie rygorystyczne jak przepisy określone w dyrektywie 2013/36/UE i w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 114 ust. 7 tego rozporządzenia;
c) podmiot komercyjny, który należy do tej samej grupy co instytucja, o której mowa w lit. a) albo w lit. b).
4. Przy obliczaniu limitów koncentracji zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW sumuje swoją całkowitą ekspozycję wobec pojedynczego kontrahenta wynikającą z kwoty skumulowanych linii kredytowych, rachunków depozytowych, rachunków bieżących, instrumentów rynku pieniężnego i instrumentów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu stosowanych przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW.
5. Przy określaniu limitu koncentracji zabezpieczeń dla ekspozycji dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW wobec indywidualnego emitenta dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW sumuje swoją ekspozycję z tytułu wszystkich instrumentów finansowych wyemitowanych przez tego emitenta lub podmiot powiązany w ramach grupy, wyraźnie objętych gwarancją przez tego emitenta lub podmiot powiązany w ramach grupy, oraz traktuje taką ekspozycję jak pojedyncze ryzyko.
6. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia stałą adekwatność swoich strategii i procedur dotyczących limitów koncentracji zabezpieczeń. Dokonuje on przeglądu swoich limitów koncentracji zabezpieczeń co najmniej raz w roku oraz za każdym razem, gdy wystąpi istotna zmiana wpływająca na ekspozycję dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW na ryzyko.
7. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW informuje uczestników zaciągających pożyczki o mających zastosowanie limitach koncentracji zabezpieczeń oraz o wszelkich zmianach tych limitów dokonanych na podstawie ust. 6.
Artykuł 15
Inne równoważne zasoby finansowe
1. Inne równoważne zasoby finansowe obejmują wyłącznie zasoby finansowe lub ochronę kredytową, o których mowa w ust. 2–4, oraz te, o których mowa w art. 16.
2. Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować gwarancje banków komercyjnych udzielone przez instytucję finansową mającą zdolność kredytową, która spełnia wymogi określone w art. 38 ust. 1, lub przez konsorcjum takich instytucji finansowych, które to gwarancje spełniają wszystkie poniższe warunki:
a) zostały wystawione przez wystawcę posiadającego niskie ryzyko kredytowe, jak wynika z właściwej oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko wynikające z faktu posiadania przez emitenta siedziby w określonym państwie;
b) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie odpowiednio zarządzać związanym z nią ryzykiem;
c) są nieodwołalne, bezwarunkowe i nie istnieje żadne prawne lub umowne zwolnienie ani żadna prawna lub umowna opcja, które pozwalałyby wystawcy na sprzeciwienie się wypłaceniu gwarancji;
d) mogą zostać na żądanie uznane bez żadnych ograniczeń regulacyjnych, prawnych czy operacyjnych w ciągu jednego dnia roboczego w okresie upłynniania portfela uczestnika zaciągającego pożyczkę niewywiązującego się z zobowiązania;
e) nie są wystawione przez podmiot, który jest częścią tej samej grupy, co uczestnik zaciągający pożyczkę objęty gwarancją, lub przez podmiot, którego działalność obejmuje świadczenie usług mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, chyba że podmiot ten jest bankiem centralnym w Europejskim Obszarze Gospodarczym lub bankiem centralnym emitującym walutę, w której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma ekspozycje;
f) nie stwarzają znacznego ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
g) są w pełni objęte zabezpieczeniem, które spełnia następujące warunki:
(i) nie stwarza ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 opartego na korelacji ze zdolnością kredytową gwaranta lub uczestnika zaciągającego pożyczkę, chyba że wspomniane ryzyko korelacji zostało we właściwy sposób ograniczone za pomocą redukcji wartości zastosowanej do zabezpieczenia;
(ii) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dysponuje szybkim dostępem do zabezpieczenia i jest ono wyłączone z masy upadłościowej w przypadku jednoczesnego niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika zaciągającego pożyczkę i gwaranta;
(iii) odpowiedniość gwaranta została zatwierdzona przez organ zarządzający dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW po przeprowadzeniu pełnej oceny wystawcy oraz prawnych, umownych i operacyjnych ram gwarancji w celu osiągnięcia wysokiego poziomu pewności co do skuteczności gwarancji oraz została zgłoszona właściwemu organowi zgodnie z art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
3. Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować gwarancje bankowe udzielone przez bank centralny, które spełniają wszystkie poniższe warunki:
a) są wystawione przez bank centralny w Unii lub bank centralny emitujący walutę, w której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma ekspozycje;
b) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie odpowiednio zarządzać związanym z nią ryzykiem;
c) są nieodwołalne, bezwarunkowe i wystawiający bank centralny nie może się powołać na żadne prawne lub umowne zwolnienie ani na żadną prawną lub umowną opcję, które pozwalałyby wystawcy na sprzeciwienie się wypłaceniu gwarancji;
d) są uznawane w ciągu jednego dnia roboczego.
4. Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować kapitał po odliczeniu wymogów kapitałowych, o których mowa w art. 1–8, ale wyłącznie do celów pokrycia ekspozycji wobec banków centralnych, wielostronnych banków rozwoju i organizacji międzynarodowych, które nie są wyłączone zgodnie z art. 23 ust. 2.
Artykuł 16
Inne równoważne zasoby finansowe dla ekspozycji w połączeniach interoperacyjnych
Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować gwarancje bankowe i akredytywy wykorzystywane w celu zabezpieczenia ekspozycji kredytowych powstałych między CDPW, które ustanawiają połączenia interoperacyjne, które to gwarancje i akredytywy spełniają wszystkie poniższe warunki:
a) pokrywają wyłącznie ekspozycje kredytowe między obydwoma połączonymi CDPW;
b) zostały wystawione przez konsorcjum instytucji finansowych mających zdolność kredytową, które spełniają wymogi ustanowione w art. 38 ust. 1, w ramach którego każda z tych instytucji finansowych jest zobowiązana do zapłaty części całkowitej kwoty uzgodnionej umownie;
c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie odpowiednio zarządzać związanym z nią ryzykiem;
d) są nieodwołalne, bezwarunkowe i instytucje wystawiające nie mogą się powołać na żadne prawne lub umowne zwolnienie ani na żadną prawną lub umowną opcję, które pozwalałyby im na sprzeciwienie się dokonaniu zapłaty w ramach akredytywy;
e) mogą zostać uznane na żądanie bez żadnych ograniczeń regulacyjnych, prawnych czy operacyjnych;
f) nie są wystawiane przez:
(i) podmiot, który jest częścią tej samej grupy co zaciągający pożyczkę CDPW lub CDPW mający ekspozycję pokrytą przez gwarancję bankową lub akredytywę;
(ii) podmiot, którego działalność obejmuje świadczenie usług mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW;
g) nie stwarzają znacznego ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
h) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW regularnie monitoruje zdolność kredytową instytucji finansowych będących wystawcami, przeprowadzając niezależną ocenę zdolności kredytowej tych instytucji oraz przyznając wewnętrzne ratingi kredytowe każdej instytucji finansowej i regularnie przeprowadzając ich przegląd;
i) mogą zostać uznane w okresie upłynniania w ciągu trzech dni roboczych od momentu, w którym niewywiązujący się z zobowiązania dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW przestaje spełniać spoczywające na nim zobowiązania płatnicze, kiedy stają się one wymagalne;
j) kwalifikujące się zasoby płynne, o których mowa w art. 34, są dostępne w kwocie wystarczającej do zapewnienia pokrycia w okresie do momentu, w którym gwarancja bankowa i akredytywa muszą zostać uznane w przypadku niewywiązania się z zobowiązania przez jeden z połączonych CDPW;
k) ryzyko związane z niewypłaceniem pełnej kwoty gwarancji bankowej i akredytywy przez konsorcjum ogranicza się przez:
(i) ustanowienie odpowiednich limitów koncentracji gwarantujących, że żadna instytucja finansowa, w tym jej jednostka dominująca i jednostki zależne, wchodząca w skład konsorcjum nie gwarantuje więcej niż 10 % całkowitej kwoty akredytywy;
(ii) ograniczenie ekspozycji kredytowej pokrytej za pomocą gwarancji bankowej i akredytywy do całkowitej kwoty gwarancji bankowej pomniejszonej o 10 % całkowitej kwoty albo o kwotę gwarantowaną przez dwie instytucje kredytowe, które mają największy udział w całkowitej kwocie, w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa;
(iii) wdrożenie dodatkowych środków zmniejszających ryzyko, takich jak uzgodnienia dotyczące podziału strat, które są skuteczne i posiadają jasno zdefiniowane zasady i procedury;
l) uzgodnienia są przedmiotem okresowych testów i przeglądów zgodnie z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
ROZDZIAŁ II
RAMY OSTROŻNOŚCIOWE DOTYCZĄCE RYZYKA KREDYTOWEGO I RYZYKA UTRATY PŁYNNOŚCI
Artykuł 17
Przepisy ogólne
1. Do celów wymogów ostrożnościowych z tytułu ryzyka kredytowego wynikającego ze świadczenia bankowych usług pomocniczych przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW w odniesieniu do każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, o których to wymogach mowa w art. 59 ust. 3 i ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia wszystkie wymogi ustanowione w niniejszym rozdziale dotyczące monitorowania, mierzenia, zgłaszania i podawania do wiadomości publicznej ryzyka kredytowego oraz zarządzania tym ryzykiem, z uwzględnieniem:
a) ryzyka związanego z kredytem śróddziennym i kredytem overnight;
b) odpowiedniego zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych stosowanych w związku z ryzykami, o których mowa w lit. a);
c) ewentualnych rezydualnych ekspozycji kredytowych;
d) procedur spłaty i odsetek karnych.
2. Do celów wymogów ostrożnościowych z tytułu ryzyka utraty płynności wynikającego ze świadczenia bankowych usług pomocniczych przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW w odniesieniu do każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, o których to wymogach mowa w art. 59 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia wszystkie następujące wymogi:
a) wymogi zawarte w sekcji 2 w odniesieniu do monitorowania, mierzenia, zgłaszania i podawania do wiadomości publicznej ryzyka utraty płynności oraz zarządzania tym ryzykiem;
b) wymogi zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do monitorowania, mierzenia, zgłaszania i podawania do wiadomości publicznej innego ryzyka utraty płynności niż ryzyko, o którym mowa w lit. a), oraz zarządzania tym ryzykiem.
SEKCJA 1
Ryzyko kredytowe
Artykuł 18
Ramy zarządzania ryzykiem kredytowym
1. Do celów art. 17 ust. 1 lit. a) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW opracowuje i wdraża strategie i procedury, które spełniają następujące wymogi:
a) pozwalają mierzyć ryzyko związane z kredytem śróddziennym i kredytem overnight zgodnie z podsekcją 1;
b) pozwalają monitorować ryzyko związane z kredytem śróddziennym i kredytem overnight zgodnie z podsekcją 2;
c) pozwalają zarządzać ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym i kredytem overnight zgodnie z podsekcją 3;
d) pozwalają mierzyć i monitorować zabezpieczenie i inne równoważne zasoby finansowe, o których mowa w art. 59 ust. 3 lit. c) i d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, oraz zarządzać nimi zgodnie z rozdziałem I niniejszego rozporządzenia;
e) pozwalają analizować i planować metody postępowania z wszelkimi ewentualnymi rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi zgodnie z podsekcją 4;
f) pozwalają zarządzać jego procedurami spłaty i odsetkami karnymi zgodnie z podsekcją 5;
g) pozwalają składać sprawozdania na temat jego ryzyka kredytowego zgodnie z podsekcją 6;
h) pozwalają podawać do wiadomości publicznej jego ryzyko kredytowe zgodnie z podsekcją 7.
2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW co najmniej raz w roku dokonuje przeglądu strategii i procedur, o których mowa w ust. 1.
3. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje również przeglądu wspomnianych strategii i procedur, ilekroć nastąpi którekolwiek z poniższych zdarzeń oraz gdy którakolwiek ze zmian, o których mowa w lit. a) lub b), wpływa na ekspozycję na ryzyko dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW:
a) nastąpi istotna zmiana strategii i procedur;
b) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dobrowolnie dokona zmiany w następstwie oceny, o której mowa w art. 19.
4. Strategie i procedury, o których mowa w ust. 1, obejmują przygotowanie i aktualizację sprawozdania dotyczącego ryzyka kredytowego. Sprawozdanie to zawiera następujące informacje:
a) wskaźniki, o których mowa w art. 19;
b) redukcje wartości zastosowane zgodnie z art. 13, z podziałem na rodzaj zabezpieczenia;
c) zmiany strategii lub procedur, o których mowa w ust. 3.
5. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, jest przedmiotem comiesięcznego przeglądu przeprowadzanego przez odpowiednie komisje ustanowione przez organ zarządzający dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW. W przypadku gdy dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest instytucją kredytową wyznaczoną przez CDPW zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, udostępnia się również komisji ds. ryzyka CDPW ustanowionej zgodnie z art. 48 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/392 z taką samą częstotliwością miesięczną.
6. W przypadku gdy dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW narusza jeden limit lub większą liczbę limitów koncentracji, o których mowa w art. 14, niezwłocznie zgłasza ten fakt odpowiedniej komisji zajmującej się kontrolą ryzyka, a jeżeli jest to instytucja kredytowa, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, niezwłocznie zgłasza ten fakt komisji ds. ryzyka CDPW.
Artykuł 19
Pomiar ryzyka związanego z kredytem śróddziennym
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa i mierzy ekspozycje na ryzyko związane z kredytem śróddziennym i przewiduje szczytowe ekspozycje na kredyty śróddzienne za pomocą operacyjnych i analitycznych narzędzi pozwalających na określenie i pomiar ekspozycji na kredyty śróddzienne oraz rejestrujących w szczególności wszystkie następujące wskaźniki w odniesieniu do każdego kontrahenta:
a) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne w odniesieniu do bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
b) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne w odniesieniu do każdego uczestnika zaciągającego pożyczkę oraz dalszy podział zabezpieczeń pokrywających te ekspozycje kredytowe;
c) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne wobec innych kontrahentów, a także, jeżeli są zabezpieczone zabezpieczeniem, dalszy podział zabezpieczeń pokrywających te ekspozycje na kredyty śróddzienne;
d) całkowitą wartość linii kredytu śróddziennego przyznanych uczestnikom;
e) dalszy podział ekspozycji kredytowych, o którym mowa w lit. b) i c), obejmuje:
(i) zabezpieczenie, które spełnia wymogi określone w art. 10;
(ii) inne zabezpieczenia zgodnie z art. 11 ust. 1;
(iii) inne zabezpieczenia zgodnie z art. 11 ust. 2;
(iv) inne równoważne zasoby finansowe zgodnie z art. 15 i 16.
2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW na bieżąco dokonuje pomiaru, o którym mowa w ust. 1.
Jeżeli bieżące określanie i pomiar ryzyka związanego z kredytem śróddziennym nie są możliwe ze względu na uzależnienie od dostępności danych zewnętrznych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje pomiaru ekspozycji na kredyty śróddzienne tak często, jak to możliwe, i co najmniej raz dziennie.
Artykuł 20
Pomiar ekspozycji na kredyty overnight
Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje pomiaru ekspozycji na kredyty overnight w odniesieniu do bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014, rejestrując codziennie, na koniec dnia roboczego, ekspozycje kredytowe pozostające z poprzedniego dnia.
Artykuł 21
Monitorowanie ekspozycji na kredyty śróddzienne
Do celów monitorowania ryzyka związanego z kredytem śróddziennym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje w szczególności następujące działania:
a) monitoruje na bieżąco, za pośrednictwem automatycznego systemu sprawozdawczości, ekspozycje na kredyty śróddzienne wynikające z bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
b) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą dziennych szczytowych i średnich ekspozycji na kredyty śróddzienne wynikających z bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
c) rejestruje ekspozycje na kredyty śróddzienne pochodzące od każdego podmiotu, wobec którego powstały ekspozycje na kredyty śróddzienne, z uwzględnieniem:
(i) emitentów;
(ii) uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW, na poziomie podmiotu i grupy;
(iii) CDPW posiadających połączenia interoperacyjne;
(iv) banków i innych instytucji finansowych, za pośrednictwem których uiszcza się lub otrzymuje płatności;
d) szczegółowo opisuje, w jaki sposób w ramach dotyczących zarządzania ryzykiem kredytowym uwzględnia się wzajemne zależności i złożone relacje, jakie dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może utrzymywać z każdym z podmiotów, o których mowa w lit. c);
e) określa, w odniesieniu do każdego kontrahenta, w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW monitoruje koncentrację swoich ekspozycji na kredyty śróddzienne, z uwzględnieniem ekspozycji wobec podmiotów należących do grup obejmujących podmioty wymienione w lit. c);
f) określa, w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ocenia adekwatność redukcji wartości zastosowanych do pobranego zabezpieczenia;
g) określa, w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW monitoruje pokrycie ekspozycji kredytowych zabezpieczeniem oraz pokrycie ekspozycji kredytowych za pomocą innych równoważnych zasobów finansowych.
Artykuł 22
Monitorowanie ryzyka związanego z kredytem overnight
Do celów monitorowania ekspozycji związanych z kredytem overnight dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW w odniesieniu do kredytu overnight:
a) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą sumy faktycznych ekspozycji kredytowych na koniec dnia;
b) rejestruje codziennie informacje, o których mowa w lit. a).
Artykuł 23
Ogólne wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym
1. Do celów zarządzania ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:
a) określa, w jaki sposób ocenia strukturę i funkcjonowanie swoich ram zarządzania ryzykiem kredytowym w odniesieniu do wszystkich działań wymienionych w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
b) przyznaje wyłącznie linie kredytowe, które są bezwarunkowo odwoływalne w dowolnym momencie przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW, bez uprzedniego powiadomienia zaciągających pożyczki uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW;
c) jeżeli gwarancja bankowa, o której mowa w art. 16, jest wykorzystywana w połączeniach interoperacyjnych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ocenia i analizuje wzajemne powiązania, jakie mogą wynikać z tego, że ci sami uczestnicy udzielają tej gwarancji bankowej.
2. Z zakresu stosowania art. 9–15 oraz art. 24 wyłącza się poniższe ekspozycje:
a) ekspozycje wobec członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych i innych organów państw członkowskich pełniących podobne funkcje oraz innych unijnych podmiotów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu;
b) ekspozycje wobec wielostronnych banków rozwoju wymienionych w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
c) ekspozycje wobec organizacji międzynarodowych wymienionych w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
d) ekspozycje wobec podmiotów sektora publicznego w rozumieniu art. 4 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli podmioty te znajdują się w posiadaniu rządów centralnych i dysponują wyraźnymi uzgodnieniami z rządami centralnymi, które gwarantują ich ekspozycje kredytowe;
e) ekspozycje wobec banków centralnych państw trzecich, które są denominowane w walucie krajowej takiego banku centralnego, pod warunkiem że Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z art. 114 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w którym potwierdziła, że uznaje się, iż dane państwo trzecie stosuje środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.
Artykuł 24
Limity kredytowe
Do celów zarządzania ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym i przy ustalaniu limitów kredytowych w odniesieniu do indywidualnego uczestnika zaciągającego pożyczkę na poziomie grupy dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje wszystkich następujących czynności:
a) ocenia zdolność kredytową uczestnika zaciągającego pożyczkę na podstawie metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych;
b) sprawdza zgodność zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych wniesionych przez uczestnika w celu pokrycia ekspozycji na kredyty śróddzienne z wymogami określonymi odpowiednio w art. 9 i 15;
c) ustala limity kredytowe w odniesieniu do uczestnika zaciągającego pożyczkę na podstawie złożonych relacji, jakie dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW utrzymuje z uczestnikiem zaciągającym pożyczkę, między innymi w przypadkach, w których dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW świadczy na rzecz tego samego uczestnika więcej niż jedną bankową usługę pomocniczą spośród tych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;
d) uwzględnia poziom kwalifikujących się zasobów płynnych zgodnie z art. 34;
e) dokonuje przeglądu limitów kredytowych ustalonych w odniesieniu do uczestnika zaciągającego pożyczkę, aby zapewnić zarówno:
(i) dokonanie przeglądu lub ograniczenie limitów kredytowych w przypadku pogorszenia się zdolności kredytowej uczestnika zaciągającego pożyczkę, jak i
(ii) ograniczenie dostępności kredytów w przypadku spadku wartości zabezpieczenia ustanowionego przez uczestnika zaciągającego pożyczkę;
f) co najmniej raz w roku dokonuje przeglądu linii kredytowych przyznanych uczestnikom zaciągającym pożyczki na podstawie ich faktycznego wykorzystania kredytu;
g) zapewnia uwzględnienie kwoty ekspozycji na kredyty overnight w wykorzystaniu limitu kredytowego przyznanego uczestnikowi;
h) zapewnia włączenie kwoty jeszcze niespłaconego kredytu overnight do ekspozycji śróddziennych następnego dnia i jej ograniczenie wysokością limitu kredytowego.
Artykuł 25
Ewentualne rezydualne ekspozycje kredytowe
1. Strategie i procedury, o których mowa w art. 18 ust. 1, zapewniają zarządzanie wszelkimi ewentualnymi rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi również w sytuacjach, w których wartość zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych po upłynnieniu nie jest wystarczająca do pokrycia ekspozycji kredytowych dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW.
2. W tego rodzaju strategiach i procedurach:
a) określa się, w jaki sposób przyporządkowywane są potencjalnie niepokryte straty kredytowe, w tym spłata wszelkich środków pieniężnych, jakie dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może pożyczyć od dostawców płynności, aby pokryć niedopasowania poziomu płynności związane z takimi stratami;
b) uwzględnia się bieżącą ocenę zmieniających się warunków rynkowych związanych z wartością zabezpieczenia lub innych równoważnych zasobów finansowych po upłynnieniu, która może przerodzić się w ewentualną rezydualną ekspozycję kredytową;
c) uściśla się, że ocenie, o której mowa w lit. b), towarzyszy procedura określająca:
(i) środki, jakie należy podjąć, by uwzględnić warunki rynkowe, o których mowa w lit. b);
(ii) terminy podjęcia środków, o których mowa w ppkt (i);
(iii) wszystkie aktualizacje ram zarządzania ryzykiem kredytowym wynikające z tych warunków rynkowych, o których mowa w lit. b).
3. Komisja ds. ryzyka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW i w stosownych przypadkach komisja ds. ryzyka CDPW są informowane o wszelkich ryzykach, jakie mogą spowodować ewentualne rezydualne ekspozycje kredytowe, a właściwy organ, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, jest bezzwłocznie powiadamiany o takich ryzykach.
4. Zmiany w zakresie sytuacji rynkowej i działalności, które mają wpływ na ekspozycje na ryzyko związane z kredytem śróddziennym, są analizowane i poddawane przeglądowi co sześć miesięcy oraz zgłaszane komisji ds. ryzyka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW i w stosownych przypadkach komisji ds. ryzyka CDPW.
Artykuł 26
Procedury spłaty kredytu śróddziennego
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada skuteczne procedury spłaty kredytu śróddziennego spełniające wymogi, o których mowa w ust. 2.
2. W ramach procedur spłaty kredytu śróddziennego przewiduje się odsetki karne funkcjonujące jako skuteczny środek odstraszający zniechęcający do korzystania z ekspozycji kredytowych związanych z kredytem overnight oraz w szczególności spełniające obydwa poniższe warunki:
a) są wyższe niż obowiązująca na rynku pieniężnym międzybankowa jednodniowa stopa rynkowa dla depozytów zabezpieczonych oraz oprocentowanie kredytu banku centralnego na koniec dnia dotyczące banku centralnego emisji waluty ekspozycji kredytowej;
b) uwzględniają koszty sfinansowania waluty ekspozycji kredytowej i zdolność kredytową uczestnika, który ma ekspozycję kredytową związaną z kredytem overnight.
Artykuł 27
Zgłaszanie organom informacji dotyczących zarządzania ryzykiem kredytowym
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje zgłoszeń odpowiedniemu właściwemu organowi, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia wszystkie poniższe wymogi:
a) co najmniej raz w roku składa oświadczenie o charakterze jakościowym, w którym określa podjęte działania dotyczące tego, w jaki sposób ryzyko kredytowe, w tym ryzyko związane z kredytem śróddziennym, jest mierzone, monitorowane i zarządzane;
b) zgłasza wszelkie istotne zmiany dotyczące działań podjętych zgodnie z lit. a) niezwłocznie po zajściu takich istotnych zmian;
c) co miesiąc przedstawia wskaźniki, o których mowa w art. 19.
3. Jeżeli dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW narusza wymogi zawarte w niniejszym rozporządzeniu lub istnieje ryzyko takiego naruszenia, w tym również w okresach występowania warunków skrajnych, natychmiast zgłasza on ten fakt odpowiedniemu właściwemu organowi i bez zbędnej zwłoki przedstawia temu właściwemu organowi szczegółowy plan szybkiego przywrócenia stanu zgodności.
4. Do czasu przywrócenia stanu zgodności z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW codziennie, na koniec każdego dnia roboczego, zgłasza w stosownych przypadkach elementy, o których mowa w ust. 2, chyba że odpowiedni właściwy organ zatwierdzi mniejszą częstotliwość sprawozdań i dłuższe terminy sprawozdawcze, uwzględniając indywidualną sytuację dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW oraz skalę i złożoność prowadzonej przez niego działalności.
Artykuł 28
Podawanie do wiadomości publicznej
Do celów art. 18 ust. 1 lit. h) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW co roku podaje do wiadomości publicznej obszerne oświadczenie o charakterze jakościowym, w którym określa, w jaki sposób ryzyko kredytowe, w tym ryzyko związane z kredytem śróddziennym, jest mierzone, monitorowane i zarządzane.
SEKCJA 2
Ryzyko utraty płynności
Artykuł 29
Przepisy ogólne dotyczące ryzyka utraty płynności
1. Do celów art. 17 ust. 2 lit. a) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW opracowuje i wdraża strategie i procedury, które:
a) pozwalają mierzyć ryzyko utraty płynności śróddziennej i płynności overnight zgodnie z podsekcją 1;
b) pozwalają monitorować ryzyko utraty płynności śróddziennej i płynności overnight zgodnie z podsekcją 2;
c) pozwalają zarządzać ryzykiem utraty płynności zgodnie z podsekcją 3;
d) pozwalają zgłaszać ryzyko utraty płynności śróddziennej i płynności overnight zgodnie z podsekcją 4;
e) pozwalają ujawniać ramy i narzędzia służące monitorowaniu, mierzeniu i zgłaszaniu ryzyka utraty płynności oraz zarządzaniu tym ryzykiem zgodnie z podsekcją 5.
2. Wszelkie zmiany w zakresie ogólnych ram dotyczących ryzyka utraty płynności zgłasza się organowi zarządzającemu dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW.
Artykuł 30
Pomiar ryzyka utraty płynności śróddziennej
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW wprowadza skuteczne narzędzia operacyjne i analityczne, aby mierzyć na bieżąco następujące wskaźniki dla poszczególnych walut:
a) maksymalne wykorzystanie płynności śróddziennej obliczone z zastosowaniem największej dodatniej pozycji łącznej netto oraz największej ujemnej pozycji łącznej netto;
b) całkowite dostępne śróddzienne zasoby płynne na początku dnia roboczego z podziałem na:
(i) kwalifikujące się zasoby płynne określone w art. 34:
— środki pieniężne zdeponowane w banku centralnym emisji,
— dostępne środki pieniężne zdeponowane w innych instytucjach finansowych mających zdolność kredytową, o których mowa w art. 38 ust. 1,
— zatwierdzone linie kredytowe lub podobne uzgodnienia,
— aktywa, które spełniają wymogi określone w art. 10 i art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia mające zastosowanie do zabezpieczenia, lub instrumenty finansowe spełniające wymogi określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/392, które są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne w oparciu o wcześniej określone i wysoce wiarygodne ustalenia dotyczące finansowania, o których mowa w art. 38,
— zabezpieczenie, o którym mowa w art. 10 i art. 11 ust. 1;
(ii) inne niż kwalifikujące się zasoby płynne, w tym warunkowe linie kredytowe;
c) całkowitą wartość wszystkich następujących elementów:
(i) wypływów płynności śróddziennej, w tym wypływów, w odniesieniu do których istnieje ustalony termin śróddzienny;
(ii) zobowiązań w zakresie rozrachunku pieniężnego w innych systemach rozrachunku papierów wartościowych, w odniesieniu do których CDPW, dla którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy, musi dokonywać rozrachunku pozycji;
(iii) zobowiązań związanych z działalnością rynkową dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW obejmujących między innymi dostarczanie lub zwrot płatności związanych z transakcjami rynku pieniężnego lub depozytów zabezpieczających;
(iv) innych płatności mających zasadnicze znaczenie dla reputacji CDPW i dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW.
2. W odniesieniu do każdej waluty systemów rozrachunku papierów wartościowych, dla których dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy, monitoruje on potrzeby dotyczące płynności związane z każdym podmiotem, wobec którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada ekspozycję na ryzyko utraty płynności.
Artykuł 31
Pomiar ryzyka utraty płynności overnight
W związku z ryzykiem utraty płynności overnight dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW na bieżąco porównuje swoje zasoby płynne ze swoimi potrzebami dotyczącymi płynności, jeżeli potrzeby te wynikają z korzystania z kredytu overnight, dla każdej waluty rozliczeniowej systemów rozrachunku papierów wartościowych, dla których dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy.
Artykuł 32
Monitorowanie ryzyka utraty płynności śróddziennej
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW opracowuje i aktualizuje sprawozdanie dotyczące ryzyka utraty płynności śróddziennej, które podejmuje. Tego rodzaju sprawozdanie obejmuje co najmniej:
a) wskaźniki, o których mowa w art. 30 ust. 1;
b) apetyt na ryzyko dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW;
c) awaryjny plan finansowania opisujący środki zaradcze, które należy zastosować w przypadku naruszenia apetytu na ryzyko.
Sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, poddaje się comiesięcznemu przeglądowi przez komisję ds. ryzyka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW i przez komisję ds. ryzyka CDPW.
2. W odniesieniu do każdej waluty rozliczeniowej systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy, dysponuje on skutecznymi operacyjnymi i analitycznymi narzędziami w celu monitorowania w czasie zbliżonym do rzeczywistego swoich poziomów płynności śróddziennej w stosunku do oczekiwanej działalności i dostępnych zasobów w oparciu o salda i pozostałe możliwości w zakresie płynności śróddziennej. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:
a) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą największej dodatniej dziennej łącznej pozycji śróddziennej netto oraz największej ujemnej dziennej łącznej pozycji śróddziennej netto dla każdej waluty rozliczeniowej systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy;
b) na bieżąco monitoruje swoje ekspozycje na ryzyko utraty płynności śróddziennej w stosunku do maksymalnej ekspozycji na ryzyko utraty płynności śróddziennej odnotowanej w przeszłości.
Artykuł 33
Monitorowanie ryzyka utraty płynności overnight
W związku z ryzykiem utraty płynności overnight dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje obie poniższe czynności:
a) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą ryzyka utraty płynności powstałego w wyniku korzystania z kredytu overnight dla każdej waluty systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy;
b) monitoruje ryzyko utraty płynności powstałe w wyniku udzielenia kredytu overnight w stosunku do maksymalnej ekspozycji na ryzyko utraty płynności powstałej w wyniku udzielenia kredytu overnight, którą odnotowano w przeszłości.
Artykuł 34
Kwalifikujące się zasoby płynne
Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ogranicza odpowiednie ryzyka utraty płynności, w tym ryzyka utraty płynności śróddziennej, w każdej walucie, stosując dowolne z poniższych kwalifikujących się zasobów płynnych:
a) środki pieniężne zdeponowane w banku centralnym emisji;
b) dostępne środki pieniężne zdeponowane w jednej z instytucji finansowych mających zdolność kredytową, o których mowa w art. 38 ust. 1;
c) zatwierdzone linie kredytowe lub podobne ustalenia;
d) aktywa, które spełniają wymogi określone w art. 10 i art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia mające zastosowanie do zabezpieczenia, lub instrumenty finansowe spełniające wymogi określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/392, które są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne w oparciu o wcześniej określone i wysoce wiarygodne ustalenia dotyczące finansowania, zgodnie z art. 38 niniejszego rozporządzenia;
e) zabezpieczenie, o którym mowa w art. 10 i art. 11 ust. 1.
Artykuł 35
Zarządzanie ryzykiem utraty płynności śróddziennej
1. W odniesieniu do każdej waluty każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:
a) szacuje wpływy i wypływy płynności śróddziennej w odniesieniu do wszystkich świadczonych bankowych usług pomocniczych;
b) przewiduje śróddzienne terminy takich przepływów;
c) prognozuje potrzeby dotyczące płynności śróddziennej, które mogą powstawać w różnych okresach w ciągu dnia.
2. W odniesieniu do każdej waluty każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:
a) dokonuje ustaleń w celu uzyskania śróddziennego finansowania wystarczającego do spełnienia swoich celów śróddziennych wynikających z analizy, o której mowa w ust. 1;
b) zarządza zabezpieczeniem i jest gotów zamienić na środki pieniężne zabezpieczenie niezbędne do uzyskania śróddziennego finansowania w sytuacjach skrajnych, uwzględniając redukcje wartości zgodnie z art. 13 i limity koncentracji zgodnie z art. 14;
c) zarządza terminami swoich wypływów płynności zgodnie ze swoimi celami śróddziennymi;
d) dysponuje mechanizmami służącymi zaradzeniu nieoczekiwanym zakłóceniom przepływów płynności śróddziennej.
3. Aby spełnić wymóg dotyczący minimalnych kwalifikujących się zasobów płynnych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa ryzyka, na które byłby narażony w następstwie niewywiązania się z zobowiązania przez co najmniej dwóch uczestników, w tym przez ich jednostkę dominującą i jednostki zależne, wobec których ma największą ekspozycję na ryzyko utraty płynności, i zarządza tymi ryzykami.
4. W odniesieniu do ryzyka związanego z nieoczekiwanymi zakłóceniami przepływów płynności śróddziennej, o których mowa w ust. 2 lit. d), dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa skrajne, lecz prawdopodobne scenariusze, w tym w stosownych przypadkach scenariusze, o których mowa w art. 36 ust. 7, oparte na co najmniej jednym z następujących wariantów:
a) szeregu scenariuszy historycznych, w tym obejmujących okresy skrajnych zmian rynkowych zaobserwowanych w okresie ostatnich 30 lat lub w okresie, dla którego dostępne są wiarygodne dane, których wystąpienie naraziłoby dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW na największe ryzyko finansowe, chyba że dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW udowodni, iż ponowne wystąpienie historycznego przypadku dużych ruchów cenowych nie jest prawdopodobne;
b) szeregu potencjalnych przyszłych scenariuszy, które spełniają następujące warunki:
(i) opierają się na spójnych założeniach dotyczących zmienności rynku i korelacji cenowych na wielu rynkach i w ramach wielu instrumentów finansowych;
(ii) opierają się zarówno na ilościowej, jak i na jakościowej ocenie potencjalnych warunków rynkowych, w tym zakłóceń i zaburzeń lub nieprawidłowości w zakresie dostępu do rynków, jak również spadków wartości likwidacyjnej zabezpieczenia oraz ograniczonej płynności rynku, w przypadku gdy jako zabezpieczenie zostały przyjęte aktywa niepieniężne.
5. Do celów ust. 2 dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW uwzględnia również następujące elementy:
a) strukturę i sposób funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, w tym w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 30 ust. 2, i do powiązanej infrastruktury rynku finansowego lub innych podmiotów, które mogą narażać dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW na istotne ryzyko utraty płynności, oraz w stosownych przypadkach uwzględnia okres wielodniowy;
b) wszystkie silne powiązania lub podobne ekspozycje między uczestnikami dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, w tym między uczestnikami a ich jednostką dominującą i jednostkami zależnymi;
c) ocenę prawdopodobieństwa wystąpienia wielu przypadków niewywiązania się z zobowiązania przez uczestników oraz skutki, jakie tego rodzaju przypadki niewywiązania się z zobowiązania mogą wywołać wśród uczestników;
d) wpływ wielu przypadków niewywiązania się z zobowiązania, o których mowa w lit. c), na przepływy środków pieniężnych dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW oraz na jego zdolność wyrównawczą i horyzont przetrwania;
e) fakt, czy modelowanie odzwierciedla różne wpływy, jakie skrajne warunki gospodarcze mogą wywierać zarówno na aktywa dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, jak i na jego wpływy i wypływy płynności.
6. Zbiór historycznych i hipotetycznych scenariuszy wykorzystywanych w celu określenia skrajnych, lecz prawdopodobnych warunków rynkowych jest co najmniej raz w roku poddawany przeglądowi przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW oraz, w stosownych przypadkach, w porozumieniu z komisją ds. ryzyka CDPW. Częstotliwość przeglądów tego rodzaju scenariuszy jest większa, w przypadku gdy zmiany sytuacji na rynku lub działalność dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW wpływają na założenia leżące u podstaw scenariuszy w taki sposób, że niezbędne jest skorygowanie tych scenariuszy.
7. W ramach dotyczących ryzyka utraty płynności uwzględnia się również, w ujęciu ilościowym i jakościowym, prawdopodobieństwo wystąpienia skrajnych zmian cen zabezpieczenia lub aktywów jednocześnie na wielu zidentyfikowanych rynkach. W ramach tych uznaje się, że historyczne korelacje cenowe mogą nie mieć już dłużej zastosowania w skrajnych, lecz prawdopodobnych warunkach rynkowych. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW uwzględnia również wszystkie swoje zewnętrzne zależności w prowadzonych testach warunków skrajnych, o których mowa w niniejszym artykule.
8. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa, w jaki sposób śróddzienne wskaźniki monitorowania, o których mowa w art. 30 ust. 1, są wykorzystywane w celu obliczania właściwej wartości wymaganego śróddziennego finansowania. Opracowuje on wewnętrzne ramy służące do oceny ostrożnej wartości aktywów płynnych, które uznaje się za wystarczające z punktu widzenia jego śróddziennej ekspozycji, obejmujące w szczególności wszystkie następujące elementy:
a) terminowe monitorowanie aktywów płynnych, w tym jakości aktywów, ich koncentracji i natychmiastowej dostępności;
b) właściwą politykę w zakresie monitorowania warunków rynkowych, które mogą wpływać na płynność śróddziennych kwalifikujących się zasobów płynnych;
c) wartość śróddziennych kwalifikujących się zasobów płynnych wycenionych i skalibrowanych w skrajnych warunkach rynkowych, z uwzględnieniem scenariuszy, o których mowa w art. 36 ust. 7.
9. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, by jego aktywa płynne znajdowały się pod kontrolą specjalnej funkcji zarządzania płynnością.
10. Ramy dotyczące ryzyka utraty płynności dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW obejmują odpowiednie zasady zarządzania odnoszące się do kwoty i formy wszystkich kwalifikujących się zasobów płynnych, jakie utrzymuje dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW, jak również istotną odpowiednią dokumentację, a w szczególności jeden z następujących elementów:
a) umieszczenie aktywów płynnych dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW na odrębnym rachunku bezpośrednio zarządzanym przez funkcję zarządzania płynnością, z których można korzystać wyłącznie jako ze źródła funduszy warunkowych w okresach występowania warunków skrajnych;
b) wprowadzenie wewnętrznych systemów i kontroli, tak aby funkcja zarządzania płynnością posiadała faktyczną kontrolę operacyjną w celu przeprowadzenia obydwu następujących operacji:
(i) zamiany na środki pieniężne posiadanych aktywów płynnych w dowolnym momencie w okresie występowania warunków skrajnych;
(ii) dostępu do funduszy warunkowych w sposób niebędący bezpośrednio sprzeczny z jakąkolwiek strategią biznesową lub strategią zarządzania ryzykiem, tak aby żadne aktywa nie były uwzględnione w zabezpieczeniu przed utratą płynności, jeżeli ich sprzedaż bez zastąpienia w całym okresie występowania warunków skrajnych skutkowałaby powstaniem otwartej pozycji ryzyka wykraczającej poza wewnętrzne limity dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW;
c) połączenie wymogów określonych w lit. a) i b), w przypadku gdy takie połączenie zapewnia porównywalny wynik.
11. Wymogi określone w niniejszym artykule w odniesieniu do ram dotyczących ryzyka utraty płynności dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW w stosownych przypadkach mają zastosowanie również do ekspozycji transgranicznych i wielowalutowych.
12. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje przeglądu procedur, o których mowa w ust. 2, 3 i 11, co najmniej raz w roku, uwzględniając wszystkie istotne zmiany sytuacji na rynku, a także skalę i koncentrację ekspozycji.
Artykuł 36
Stosowanie testu warunków skrajnych w celu sprawdzenia, czy płynne zasoby finansowe są wystarczające
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ustala i sprawdza, czy jego zasoby płynne na poziomie odpowiedniej waluty są wystarczające, regularnie i rygorystycznie stosując test warunków skrajnych, który spełnia wszystkie następujące wymogi:
a) jest przeprowadzany na podstawie czynników, o których mowa w ust. 4 i 5, a także szczegółowych scenariuszy, o których mowa w ust. 6;
b) obejmuje regularne testowanie procedur dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW stosowanych na potrzeby dostępu do jego kwalifikujących się zasobów płynnych pochodzących od dostawcy płynności z zastosowaniem scenariuszy śróddziennych;
c) spełnia wymogi określone w ust. 2–6.
2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, przynajmniej przeprowadzając wnikliwe badania due diligence i testy warunków skrajnych, by każdy dostawca płynności zapewniający mu wymagane minimalne kwalifikujące się zasoby płynne ustanowione zgodnie z art. 34 dysponował informacjami wystarczającymi do zrozumienia powiązanego ryzyka utraty płynności i zarządzania tym ryzykiem oraz był w stanie spełnić warunki wcześniej określonych i wysoce wiarygodnych ustaleń dotyczących finansowania, o których mowa w art. 59 ust. 4 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
3. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada zasady i procedury umożliwiające rozwiązanie kwestii niewystarczającej ilości kwalifikujących się płynnych zasobów finansowych ujawnionej w wyniku przeprowadzonych testów warunków skrajnych.
4. W przypadku gdy testy warunków skrajnych skutkują naruszeniem ustalonego apetytu na ryzyko, o którym mowa w art. 32 ust. 1 lit. b), dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:
a) zgłasza zarówno własnej komisji ds. ryzyka, jak i, w stosownych przypadkach, komisji ds. ryzyka CDPW wyniki testów warunków skrajnych;
b) dokonuje przeglądu swojego planu awaryjnego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 lit. c), oraz dostosowuje go, jeżeli nie można usunąć naruszeń do końca dnia;
c) posiada zasady i procedury pozwalające ocenić i dostosować odpowiedniość ram zarządzania ryzykiem utraty płynności i dostawców płynności zgodnie z wynikami i analizą przeprowadzonych testów warunków skrajnych.
5. Scenariusze warunków skrajnych stosowane w testach warunków skrajnych dotyczących płynnych zasobów finansowych są opracowywane z uwzględnieniem struktury i sposobu funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW oraz obejmują wszystkie podmioty, które mogą stwarzać istotne ryzyko utraty płynności dla tego dostawcy.
6. Scenariusze warunków skrajnych stosowane w testach warunków skrajnych dotyczących kwalifikujących się płynnych zasobów finansowych są opracowywane z uwzględnieniem przypadku niewywiązania się z zobowiązania, pojedynczo lub wspólnie, przez co najmniej dwóch uczestników dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, w tym ich jednostki dominującej i jednostek zależnych, wobec których dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma największą ekspozycję na ryzyko utraty płynności.
7. Scenariusze stosowane w testach warunków skrajnych dotyczących płynnych zasobów finansowych są opracowywane z uwzględnieniem szerokiego zakresu odpowiednich skrajnych, lecz prawdopodobnych scenariuszy i obejmują krótkoterminowe i wydłużone warunki skrajne oraz warunki skrajne specyficzne dla instytucji i charakterystyczne dla całego rynku, w tym:
a) brak terminowego uiszczenia płatności przez uczestników;
b) tymczasowe niezapewnianie płynności lub tymczasowa niezdolność jednego z dostawców płynności dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW do zapewniania płynności, z uwzględnieniem dostawców, o których mowa w art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, banków powierniczych, agentów nostro lub wszelkich innych powiązanych infrastruktur, w tym interoperacyjnych CDPW;
c) jednoczesną presję na rynkach finansowania i rynkach aktywów, w tym spadek wartości kwalifikujących się zasobów płynnych;
d) warunki skrajne w zakresie wymienialności walut oraz dostępu do rynków walutowych;
e) niekorzystne zmiany reputacji dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW powodujące wycofanie się niektórych dostawców płynności ze świadczenia usług;
f) istotne historyczne przypadki szczytowej zmienności cen zabezpieczenia lub aktywów jako zdarzenia powtarzające się;
g) zmiany w dostępności kredytu na rynku.
8. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa stosowne waluty, o których mowa w art. 59 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, podejmując następujące działania w przedstawionej kolejności:
a) przyznanie rankingu walutom od najwyższego do najniższego w oparciu o średnią z trzech największych ujemnych dziennych łącznych pozycji netto, przeliczonych na euro, w okresie dwunastu miesięcy;
b) uznanie za stosowne:
(i) najważniejszych walut Unii, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/392;
(ii) wszystkich pozostałych walut, do momentu aż powiązana zagregowana kwota średnich największych ujemnych łącznych pozycji netto obliczonych zgodnie z lit. a) wyniesie lub przekroczy 95 % dla wszystkich walut.
9. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW regularnie, a co najmniej raz w miesiącu, określa i aktualizuje stosowne waluty, o których mowa w ust. 8. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW przewiduje w swoich zasadach, że w sytuacjach skrajnych można świadczyć tymczasowe usługi rozrachunku w walutach innych niż stosowne na kwotę im równoważną w stosownej walucie.
Artykuł 37
Nieprzewidziane i potencjalnie niepokryte niedobory płynności
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ustanawia zasady i procedury w celu przeprowadzania śróddziennego i wielodniowego terminowego rozrachunku zobowiązań płatniczych w następstwie wszelkich przypadków indywidualnego lub wspólnego niewywiązania się z zobowiązania przez swoich uczestników. W tych zasadach i procedurach uwzględnia się wszelkie nieprzewidziane i potencjalnie niepokryte niedobory płynności wynikające z takiego niewywiązania się z zobowiązania w celu uniknięcia likwidacji, odwołania lub opóźnienia rozrachunku zobowiązań płatniczych w tym samym dniu.
2. Zasady i procedury, o których mowa w ust. 1, zapewniają dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW dostęp do depozytów pieniężnych lub środków pieniężnych zdeponowanych na lokatach overnight oraz procedurę mającą na celu uzupełnienie stanu wszelkich zasobów płynnych, które może on wykorzystać w przypadku wystąpienia warunków skrajnych, aby móc kontynuować działalność w sposób bezpieczny i stabilny.
3. Zasady i procedury, o których mowa w ust. 1, obejmują wymogi dotyczące obu poniższych elementów:
a) bieżącej analizy zmieniających się potrzeb dotyczących płynności w celu umożliwienia identyfikacji zdarzeń, które mogą przekształcić się w nieprzewidziane i potencjalnie niepokryte niedobory płynności, z uwzględnieniem planu odnowy ustaleń dotyczących finansowania przed ich wygaśnięciem;
b) regularnego praktycznego testowania samych zasad i procedur.
4. Zasadom i procedurom, o których mowa w ust. 1, towarzyszy procedura określająca, w jaki sposób należy rozwiązać kwestię zidentyfikowanych potencjalnych niedoborów płynności bez zbędnej zwłoki, w tym, w razie potrzeby, poprzez uaktualnienie ram zarządzania ryzykiem utraty płynności.
5. W zasadach i procedurach, o których mowa w ust. 1, wyszczególnia się również wszystkie poniższe elementy:
a) w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW uzyskuje dostęp do depozytów pieniężnych lub środków pieniężnych zdeponowanych na lokatach overnight;
b) w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW wykonuje transakcje rynkowe w tym samym dniu;
c) w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW wykorzystuje środki z wcześniej uzgodnionych instrumentów płynnościowych.
6. Zasady i procedury, o których mowa w ust. 1, obejmują wymóg zgłaszania przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW wszelkiego ryzyka utraty płynności, które może potencjalnie wywołać wcześniej nieprzewidziane i potencjalnie niepokryte niedobory płynności:
a) komisji ds. ryzyka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW oraz, w stosownych przypadkach, komisji ds. ryzyka CDPW;
b) odpowiedniemu właściwemu organowi, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, w sposób określony w art. 39 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 38
Ustalenia mające na celu zamianę zabezpieczenia lub inwestycji na środki pieniężne z zastosowaniem wcześniej określonych i wysoce wiarygodnych ustaleń dotyczących finansowania
1. Do celów art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 za instytucje finansowe mające zdolność kredytową uznaje się następujące instytucje:
a) instytucję kredytową posiadającą zezwolenie zgodnie z art. 8 dyrektywy 2013/36/UE, w odniesieniu do której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie wykazać, że posiada ona niskie ryzyko kredytowe jak wynika z oceny wewnętrznej przeprowadzonej z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych;
b) instytucję finansową z państwa trzeciego, która spełnia wszystkie poniższe wymogi:
(i) podlega przepisom ostrożnościowym co najmniej równie rygorystycznym jak przepisy ostrożnościowe określone w dyrektywie 2013/36/UE i rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i przestrzega tych przepisów ostrożnościowych;
(ii) posiada ugruntowane praktyki z zakresu rachunkowości, procedury przechowywania i kontrole wewnętrzne;
(iii) charakteryzuje się niskim ryzykiem kredytowym, jak wynika z oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych;
(iv) uwzględnia ryzyka wynikające z faktu posiadania przez tę instytucję finansową z państwa trzeciego siedziby w danym państwie.
2. W przypadku gdy dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zamierza dokonać wcześniej określonego i wysoce wiarygodnego ustalenia dotyczącego finansowania z instytucją finansową mającą zdolność kredytową, o której mowa w ust. 1, wybiera on jedynie te instytucje finansowe, które co najmniej mają dostęp do kredytu w banku centralnym emitującym walutę wykorzystywaną we wcześniej określonych ustaleniach dotyczących finansowania albo bezpośrednio, albo poprzez podmioty tej samej grupy.
3. Po dokonaniu wcześniej określonego i wysoce wiarygodnego ustalenia dotyczącego finansowania z jedną z instytucji, o których mowa w ust. 1, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW monitoruje na bieżąco zdolność kredytową tych instytucji finansowych za pomocą obu poniższych czynności:
a) przeprowadzania regularnych i niezależnych ocen zdolności kredytowej tych instytucji;
b) przyznawania i regularnego przeglądu wewnętrznych ratingów kredytowych każdej instytucji finansowej, z którą CDPW dokonał wcześniej określonego i wysoce wiarygodnego ustalenia dotyczącego finansowania.
4. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ściśle monitoruje i kontroluje koncentrację swojej ekspozycji na ryzyko utraty płynności wobec każdej instytucji finansowej uczestniczącej we wcześniej określonym i wysoce wiarygodnym ustaleniu dotyczącym finansowania, z uwzględnieniem jej jednostki dominującej i jednostek zależnych.
5. Ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW zawierają wymóg ustanowienia limitów koncentracji oraz przewiduje się w nich, że:
a) limity koncentracji są ustalane według walut;
b) obowiązują co najmniej dwa ustalenia dla każdej głównej waluty;
c) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW nie polega nadmiernie na żadnej pojedynczej instytucji finansowej, w przypadku gdy uwzględniane są wszystkie waluty.
Do celów lit. b) za główne waluty uznaje się co najmniej 50 % najważniejszych walut ustalonych zgodnie z art. 36 ust. 8. Jeżeli waluta została uznana za główną walutę, uznaje się ją za główną walutę przez okres trzech lat kalendarzowych od dnia uznania jej za główną walutę.
6. Uznaje się, że dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW, który ma dostęp do kredytu bieżącego w banku centralnym emisji, spełnia wymogi określone w ust. 5 lit. b) w zakresie, w jakim posiada on zabezpieczenie, które jest uznawane przez odpowiedni bank centralny.
7. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW stale monitoruje i kontroluje swoje limity koncentracji wobec swoich dostawców płynności, z wyjątkiem tych, o których mowa w ust. 6, oraz wdraża strategie i procedury w celu zapewnienia, aby jego całkowita ekspozycja na ryzyko wobec każdej indywidualnej instytucji finansowej nie przekraczała limitów koncentracji ustalonych zgodnie z ust. 5.
8. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje przeglądu swoich strategii i procedur dotyczących mających zastosowanie limitów koncentracji wobec swoich dostawców płynności, z wyjątkiem tych, o których mowa w ust. 6, co najmniej raz w roku i za każdym razem, gdy wystąpi istotna zmiana wpływająca na jego ekspozycję na ryzyko wobec każdej indywidualnej instytucji finansowej.
9. W kontekście zgłaszania informacji odpowiedniemu właściwemu organowi zgodnie z art. 39 dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW informuje właściwy organ o obu następujących zdarzeniach:
a) wszelkich znaczących zmianach strategii i procedur dotyczących limitów koncentracji wobec jego dostawców płynności określonych zgodnie z niniejszym artykułem;
b) przypadkach przekroczenia limitów koncentracji wobec swoich dostawców płynności określonych w swoich strategiach i procedurach, o których mowa w ust. 5.
10. W przypadku przekroczenia limitu koncentracji wobec swoich dostawców płynności dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW bez zbędnej zwłoki naprawia tę sytuację, stosując środki zmniejszające ryzyko, o których mowa w ust. 7.
11. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, aby umowa zabezpieczająca pozwalała mu na szybki dostęp do zabezpieczenia w przypadku niewywiązania się z zobowiązania przez klienta, uwzględniając co najmniej charakter, wielkość, jakość, termin zapadalności oraz lokalizację aktywów wniesionych przez klienta jako zabezpieczenie.
12. Jeżeli aktywa stosowane jako zabezpieczenie przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW znajdują się na rachunkach papierów wartościowych prowadzonych przez inny podmiot trzeci, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia spełnienie wszystkich poniższych warunków:
a) ma możliwość wglądu w czasie rzeczywistym w aktywa wskazane jako zabezpieczenie;
b) zabezpieczenie jest wyodrębnione spośród pozostałych papierów wartościowych uczestnika zaciągającego pożyczkę;
c) ustalenia dokonane z takim podmiotem trzecim zapobiegają wszelkim stratom aktywów po stronie dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW.
13. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje z wyprzedzeniem wszelkie niezbędne działania, aby zapewnić możliwość dochodzenia swojego roszczenia związanego z instrumentami finansowymi wniesionymi jako zabezpieczenie.
14. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma dostęp do aktywów niepieniężnych, o których mowa w art. 10 i art. 11 ust. 1, i jest w stanie zamienić je w tym samym dniu na środki pieniężne z zastosowaniem wcześniej określonych i wysoce wiarygodnych ustaleń dokonanych zgodnie z art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
Artykuł 39
Zgłaszanie właściwym organom informacji dotyczących zarządzania ryzykiem śróddziennym
1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje zgłoszeń odpowiedniemu właściwemu organowi, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia wszystkie poniższe wymogi:
a) co najmniej raz w roku składa oświadczenie o charakterze jakościowym, w którym określa wszystkie podjęte działania dotyczące tego, w jaki sposób ryzyko utraty płynności, w tym ryzyko śróddzienne, jest mierzone, monitorowane i zarządzane;
b) zgłasza wszelkie istotne zmiany dotyczące podjętych działań, o których mowa w lit. a), niezwłocznie po zajściu takich istotnych zmian;
c) co miesiąc przedstawia wskaźniki, o których mowa w art. 30 ust. 1.
3. Jeżeli dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW narusza wymogi zawarte w niniejszym rozporządzeniu lub istnieje ryzyko takiego naruszenia, w tym również w okresach występowania warunków skrajnych, natychmiast zgłasza on ten fakt odpowiedniemu właściwemu organowi i bez zbędnej zwłoki przedstawia temu odpowiedniemu właściwemu organowi szczegółowy plan szybkiego przywrócenia stanu zgodności.
4. Do czasu przywrócenia stanu zgodności z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW co najmniej codziennie, na koniec każdego dnia roboczego, zgłasza w stosownych przypadkach elementy, o których mowa w ust. 2, chyba że odpowiedni właściwy organ zatwierdzi mniejszą częstotliwość sprawozdań i dłuższe terminy sprawozdawcze, uwzględniając indywidualną sytuację dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW oraz skalę i złożoność prowadzonej przez niego działalności.
Artykuł 40
Podawanie do wiadomości publicznej
Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW co roku podaje do wiadomości publicznej obszerne oświadczenie o charakterze jakościowym, w którym określa, w jaki sposób ryzyko utraty płynności, w tym ryzyko utraty płynności śróddziennej, jest mierzone, monitorowane i zarządzane.
Artykuł 41
Przepisy przejściowe
1. Dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW określają stosowne waluty, o których mowa w art. 36 ust. 8 lit. b) ppkt (ii), dwanaście miesięcy po uzyskaniu zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych.
2. W dwunastomiesięcznym okresie przejściowym, o którym mowa w ust. 1, dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, o których mowa w tym ustępie, określają stosowne waluty zgodnie z art. 36 ust. 8 lit. b) ppkt (ii), uwzględniając zarówno:
a) wystarczająco duży względny udział każdej z walut w całkowitej wartości rozrachunku przez CDPW instrukcji rozrachunku w stosunku do płatności obliczonych w okresie jednego roku, jak i
b) wpływ braku dostępności każdej z walut na sprawne funkcjonowanie działalności dostawców usług bankowych właściwych dla CDPW zgodnie z szeregiem potencjalnych scenariuszy warunków skrajnych, o których mowa w art. 36.
Artykuł 42
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
ZAŁĄCZNIK
Scenariusze likwidacji lub restrukturyzacji
1. Scenariusz, zgodnie z którym CDPW nie jest w stanie pozyskać nowego kapitału w celu spełnienia wymogów określonych w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, uznaje się za scenariusz uruchamiający restrukturyzację CDPW („restrukturyzacja”), jeżeli w następstwie zdarzeń opisanych w scenariuszu CDPW w dalszym ciągu prowadziłby system rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w sekcji A pkt 3 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014, oraz w dalszym ciągu świadczyłby co najmniej jedną inną usługę podstawową wymienioną w sekcji A załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
2. Scenariusz, zgodnie z którym CDPW nie jest w stanie pozyskać nowego kapitału w celu spełnienia wymogów określonych w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, uznaje się za scenariusz uruchamiający likwidację jego działalności („likwidacja”), jeżeli w następstwie zdarzeń opisanych w scenariuszu CDPW nie byłby w stanie spełniać wymogów określonych w definicji zawartej w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
3. Scenariusze, o których mowa w art. 7 lit. a), obejmują następujące oceny:
a) w przypadku restrukturyzacji CDPW ocenia przewidywaną liczbę miesięcy niezbędnych do zapewnienia uporządkowanej restrukturyzacji swojej działalności;
b) w przypadku likwidacji CDPW ocenia przewidywaną liczbę miesięcy niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji.
4. Scenariusze muszą być współmierne do charakteru działalności CDPW, jego wielkości, jego wzajemnych powiązań z innymi instytucjami i z systemem finansowym, jego modelu biznesowego i modelu finansowania, jego działalności i struktury oraz wszelkich zidentyfikowanych czułych lub słabych punktów CDPW. Scenariusze opierają się na zdarzeniach, które są wyjątkowe, ale prawdopodobne.
5. Opracowując scenariusze, CDPW spełnia każdy z poniższych wymogów:
a) zdarzenia przewidywane w scenariuszu groziłyby spowodowaniem restrukturyzacji działalności CDPW;
b) zdarzenia przewidywane w scenariuszu groziłyby spowodowaniem likwidacji działalności CDPW.
6. Plan zapewniający uporządkowaną restrukturyzację lub likwidację działalności CDPW, o którym mowa w art. 47 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obejmuje wszystkie poniższe scenariusze („zdarzenia idiosynkratyczne”):
a) niewywiązanie się z zobowiązań przez istotnych kontrahentów;
b) szkodę dla reputacji instytucji lub grupy;
c) znaczny wypływ płynności;
d) niekorzystne zmiany cen aktywów, na które w przeważającej mierze jest narażona instytucja lub grupa;
e) znaczne straty kredytowe;
f) znaczną stratę wynikłą z ryzyka operacyjnego.
7. Plan zapewniający uporządkowaną restrukturyzację lub likwidację działalności CDPW, o którym mowa w art. 47 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obejmuje wszystkie poniższe scenariusze („zdarzenia systemowe”):
a) niewywiązanie się z zobowiązań przez istotnych kontrahentów wpływające na stabilność finansową;
b) spadek płynności dostępnej na rynku pożyczek międzybankowych;
c) zwiększenie ryzyka kraju i ogólny odpływ kapitału z istotnego kraju, na terenie którego instytucja lub grupa prowadzi działalność;
d) niekorzystne zmiany ceny aktywów na jednym rynku lub na kilku rynkach;
e) pogorszenie koniunktury gospodarczej w skali makroekonomicznej.
( 1 ) Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).
( 2 ) Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).
( 3 ) Czwarta dyrektywa Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydana na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (Dz.U. L 222 z 14.8.1978, s. 11).
( 4 ) Siódma dyrektywa Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. wydana na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (Dz.U. L 193 z 18.7.1983, s. 1).
( 5 ) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1569/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające zgodnie z dyrektywami 2003/71/WE i 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady mechanizm ustalenia równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów papierów wartościowych z krajów trzecich (Dz.U. L 340 z 22.12.2007, s. 66).
( 6 ) Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43).