EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32019R1590

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1590 z dnia 26 września 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/159 nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali

C/2019/6854

OJ L 248, 27.9.2019, p. 28–64 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2019/1590/oj

27.9.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 248/28


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1590

z dnia 26 września 2019 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/159 nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (1), w szczególności jego art. 16 i 20,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (2), w szczególności jego art. 13 i 16,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PRZEBIEG PROCEDURY

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/159 Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła ostateczne środki ochronne na niektóre wyroby ze stali („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”) (3). Środki wprowadzone na mocy tego rozporządzenia obejmują kontyngent taryfowy w odniesieniu do 26 kategorii wyrobów ze stali, ustalony na poziomie wystarczającym do zachowania tradycyjnych przepływów handlowych. Cło w wysokości 25 % miałoby zastosowanie jedynie powyżej tego ustalonego poziomu ilościowego tradycyjnych przepływów handlowych dla poszczególnych kategorii produktu.

(2)

W motywie (161) i art. 9 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych stwierdzono, że w oparciu o interes Unii Komisja może być zmuszona do dostosowania poziomu lub przydziału kontyngentu taryfowego […] w przypadku zmian okoliczności w okresie obowiązywania środków oraz że taki przegląd powinien rozpocząć się nie później niż dnia1 lipca 2019 r.

(3)

W związku z tym w dniu 17 maja 2019 r. (4) Komisja wszczęła przegląd rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych i wezwała strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji oraz dostarczenia dowodów potwierdzających w odniesieniu do określonych przez Komisję pięciu podstaw przeglądu dotyczących 26 kategorii produktu objętych zawiadomieniem o wszczęciu dochodzenia przeglądowego. Zgodnie z jego sekcją 3 podstawy te dotyczyły:

a)

poziomu i przydziału kontyngentów taryfowych dla szeregu określonych kategorii produktu;

b)

wypierania tradycyjnych przepływów handlowych;

c)

ewentualnych szkodliwych skutków dla osiągnięcia celów w zakresie integracji realizowanych z preferencyjnymi partnerami handlowymi;

d)

aktualizacji wykazu rozwijających się państw członkowskich WTO wyłączonych z zakresu środków na podstawie uaktualnionych statystyk dotyczących przywozu; oraz

e)

innych zmian okoliczności, które mogą wymagać dostosowania poziomu przydziału kontyngentów taryfowych.

(4)

Komisja otrzymała uwagi od ponad 150 różnych stron. Zainteresowane strony miały również możliwość nadsyłania uwag i wzajemnego zgłaszania kontrargumentów. W rezultacie Komisja otrzymała dodatkowo ponad 50 kontrargumentów.

(5)

Po przeprowadzeniu dogłębnej analizy wszystkich otrzymanych uwag Komisja doszła do następujących ustaleń. Są one podane w sekcji 2 poniżej w pięciu różnych podsekcjach odpowiadających pięciu podstawom kontrolnym określonym w motywie (3) powyżej.

2.   USTALENIA WYNIKAJĄCE Z DOCHODZENIA

2.A.   Poziom i przydział kontyngentów taryfowych dla szeregu określonych kategorii produktu

(6)

Jak już zapowiedziano w motywie (161) rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, przeprowadzony przez Komisję przegląd istniejących środków dotyczył każdej kategorii produktu objętej środkami, w tym (ale nie wyłącznie) kategorii 3, 4, 6 i 16. W odniesieniu do tych konkretnych kategorii produktu Komisja otrzymała w trakcie dochodzenia, które doprowadziło do przyjęcia ostatecznych środków ochronnych, znaczną liczbę uwag. Te kategorie produktu były również przedmiotem licznych wymian informacji w ramach dwustronnych konsultacji z partnerami handlowymi Unii.

(7)

W związku z tym Komisja monitorowała codziennie wszystkie 26 kategorii produktu.

(8)

W zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia przeglądowego Komisja ogłosiła, że zbada, czy od czasu przyjęcia ostatecznych środków doszło do zmiany okoliczności, w tym ustali również, czy istnieją dowody na znaczny wzrost lub spadek popytu unijnego bądź nałożenie środków ochrony handlu na niektóre kategorie produktu. Przypadki takie pociągałyby za sobą konieczność dostosowania poziomu lub przydziału obowiązujących kontyngentów taryfowych.

(9)

Komisja wyjaśniła, że w celu ustalenia istotnych zmian w popycie rozważa zmiany w wykorzystaniu przedmiotowego kontyngentu, aby sprawdzić, czy kwoty zostały wyczerpane lub czy ich stosowanie nie odzwierciedla tradycyjnych przepływów handlowych.

(10)

W momencie wszczęcia dochodzenia przeglądowego Komisja stwierdziła istnienie takich potencjalnych odbiegających od norm struktur w handlu produktami kategorii 4B, 5, 13, 15, 16, 17 i 25. W przypadku tych kategorii, niektóre roczne kontyngenty dla poszczególnych państw lub odpowiadające im kontyngenty rezydualne, które zostały obliczone do końca czerwca 2019 r., albo zostały już wyczerpane albo miały zostać wyczerpane w ciągu zaledwie dwóch miesięcy od wprowadzenia ostatecznych środków ochronnych.

(11)

Do celów przeglądu Komisja przeanalizowała szczegółowo rozwój sytuacji dla 26 kategorii produktu, nie tylko na podstawie codziennego monitorowania, ale w szczególności w odniesieniu do jej rozwoju w okresie od dnia 2 lutego 2019 r. do końca czerwca 2019 r. Za pomocą tej analizy Komisja starała się ustalić, czy jakikolwiek ewentualny odbiegający od norm schemat wykorzystania kontyngentu wynika z rzeczywistego znacznego wzrostu popytu w Unii, czy też takie schematy są wynikiem celowego, mającego spekulacyjny charakter gromadzenia zapasów lub, w rzeczywistości, przekierowania handlu spowodowanego zakłócającymi konkurencję środkami handlowymi stosowanymi za granicą.

Uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony

(12)

W swoich uwagach wiele zainteresowanych stron wystąpiło o zwiększenie poziomu kontyngentów taryfowych lub o inny system podziału lub wykorzystania kwot w odniesieniu do kategorii produktu, które importują. Tylko kilka zainteresowanych stron przedłożyło rzeczowe dowody świadczące o ewentualnym braku równowagi między dostępnymi limitami ilościowymi określonymi w ramach kontyngentu i istniejącym (lub rozwijającym się) popytem w UE lub o innych zmienionych okolicznościach. Większość uwag dotyczyła następujących kategorii produktu, które zostaną indywidualnie omówione w niniejszej sekcji: kategoria 1 (walcowane na gorąco arkusze i taśmy), kategoria 4B (produkty walcowane płaskie z powłokami metalowymi na potrzeby przemysłu motoryzacyjnego), kategoria 16 (walcówka) i kategoria 25 (duże rury spawane).

(13)

W przypadku innych kategorii produktu wymienionych w klauzuli przeglądowej lub w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia przeglądowego (tj. kategorie produktu 3 (blachy elektrotechniczne), 5 (produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi), 6 (wyroby cynowane), 13 (pręty zbrojeniowe), 15 (walcówka ze stali nierdzewnej) i 17 (kątowniki, kształtowniki i profile), liczba otrzymanych uwag była ograniczona. Nie otrzymano żadnych dowodów wskazujących na niedobór podaży (tj. niskie limity ilościowe ustalone przez dany kontyngent taryfowy) spowodowany zwiększonym popytem lub jakimikolwiek innymi zmienionymi okolicznościami. W wielu złożonych oświadczeniach stwierdzono jednak problemy dotyczące wypierania z rynku w odniesieniu do kategorii produktu 13, które zostaną również indywidualnie przeanalizowane w niniejszej sekcji w podsekcji 2.B poniżej.

Analiza Komisji

(14)

Pod koniec pierwszego rocznego okresu obowiązywania środków w dniu 30 czerwca 2019 r., w odniesieniu do 24 z 26 kategorii produktu rzeczywiste wielkości przywozu utrzymały się poniżej odpowiedniego poziomu ilościowego ustalonego w ramach kontyngentu, z jednego lub większej liczby kontyngentów taryfowych dla danego kraju lub z globalnego kontyngentu taryfowego. Innymi słowy, jedynie w odniesieniu do dwóch kategorii produktu, tj. kategorii 13 (pręty zbrojeniowe) i kategorii 14 (pręty ze stali nierdzewnej), całkowite kwoty (dla poszczególnych krajów i rezydualne) udostępnione w ramach środków zostały w pełni wyczerpane pod koniec czerwca 2019 r.

(15)

Ogółem 1,3 mln ton kontyngentu taryfowego dostępnego na okres od dnia 2 lutego do dnia 30 czerwca 2019 r. pozostało niewykorzystane. Ponadto Komisja potwierdziła, że w okresie, w którym obowiązywały środki tymczasowe (18 lipca 2018 r. – 1 lutego 2019 r.), nadal nie wykorzystano około dwóch milionów ton z kontyngentu. W związku z tym w pierwszym roku stosowania środków ochronnych nie wykorzystano ponad 3,2 mln ton bezcłowego przywozu.

(16)

Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że poziomy kontyngentów taryfowych ustalone zgodnie z obowiązującymi środkami ochronnymi nie ograniczały bezzasadnie przepływów handlowych, lecz raczej zapewniały utrzymanie tradycyjnych przepływów handlowych odpowiadających potrzebom rynku Unii. Zainteresowane strony nie przedstawiły żadnego dowodu na rzekome niedobory podaży spowodowane zwiększonym popytem.

Szczegółowa ocena: Kategoria 1 – Wyroby płaskie walcowane na gorąco

(17)

W odniesieniu do wszystkich kategorii produktu objętych ostatecznymi środkami ochronnymi z wyjątkiem kategorii 1, przyjęty przez Komisję system kontyngentów taryfowych był połączeniem kontyngentów taryfowych dla poszczególnych krajów i rezydualnych kontyngentów taryfowych. Celem Komisji było zachowanie tradycyjnej wielkości handlu nie tylko pod względem ilości, ale również pochodzenia.

(18)

Komisja uznała jednak, że ten preferowany system kontyngentów taryfowych nie jest odpowiedni dla kategorii produktu 1 ze względu na następujące szczególne okoliczności. W istocie pięć głównych tradycyjnych krajów eksportujących (5), odpowiadających w latach 2015–2017 za blisko 60 % przywozu, zostało w tym samym okresie objętych środkami antydumpingowymi lub wyrównawczymi (6). Miało to znaczny wpływ na ich poziom przywozu.

(19)

W związku z tym Komisja uznała, że kraje te nie będą już normalnie w stanie dokonywać wywozu do Unii na wcześniejszym poziomie, tj. średnim poziomie ich przywozu do Unii w ciągu ostatnich trzech lat (2015–2017). Dlatego Komisja postanowiła, że w interesie Unii leży przyjęcie jednolitego systemu globalnych kontyngentów taryfowych, zarządzanego kwartalnie, w celu uniknięcia ryzyka nieuzasadnionego niedoboru, który mógłby być spowodowany kontyngentem dla jakiegoś kraju.

(20)

W swoich uwagach zgłoszonych podczas przeglądu niektóre zainteresowane strony, w tym przemysł unijny i szereg krajów eksportujących, zwrócili się do Komisji o wdrożenie systemu kontyngentów taryfowych dla poszczególnych krajów również w odniesieniu do kategorii produktu 1. Strony te twierdzą, że obecne zmiany w przywozie powodują jakoby nierównowagę przepływów przywozowych ze szkodą dla niektórych krajów dostawców, co z kolei prowadzi do powstania pewnych zakłóceń na rynku.

(21)

W związku z tym w 2018 r. i w pierwszej połowie 2019 r. Komisja przeanalizowała zmiany w przywozie kategorii produktu 1. Komisja zauważyła, że w przypadku Rosji jako kraju dostawcy, pomimo podlegania środkom antydumpingowym (co doprowadziło do istotnego spadku wielkości przywozu w 2017 r.), jej wywóz w okresie od stycznia 2018 r. do czerwca 2019 r. powrócił w znacznym stopniu do swojego wcześniejszego poziomu. W okresie od lutego do czerwca 2019 r. (7) w Rosji odnotowano wykorzystanie 16 % kontyngentów taryfowych. Ponadto inne państwa objęte środkami antydumpingowymi, a mianowicie Brazylia i Ukraina, nadal eksportują do Unii (8), chociaż w znacznie bardziej ograniczonym zakresie niż przed nałożeniem ceł antydumpingowych.

(22)

Z uwagi na wyżej opisane zmiany w przywozie, zwłaszcza z Rosji, których nie można było przewidzieć w momencie przyjęcia ostatecznych środków ochronnych, Komisja stwierdziła, że poziom przywozu, na który środki ochrony handlu mają znaczny wpływ, jest znacznie niższy niż oczekiwano. Ponadto, biorąc pod uwagę, że w dwóch kwartałach objętych ostatecznymi środkami ochronnymi (luty–czerwiec 2019 r.) w jednakowo wysokim stopniu korzystały z kontyngentów taryfowych inne kraje wywozu, w szczególności Turcja, Indie i Serbia, z odpowiednimi udziałami 40 %, 15 % i 12 %, przewidywane w momencie przyjmowania ostatecznych środków ochronnych potencjalne ryzyko niedoboru podaży okazało się obecnie znacznie niższe.

(23)

W związku z powyższym, w świetle opisanych wyżej zmian okoliczności, Komisja uznała, że w interesie Unii byłoby wprowadzenie zmian do kontyngentu taryfowego dla kategorii produktu 1 i wprowadzenie mechanizmu zapewniającego, że zachowane zostaną w jak najlepszym stopniu przepływy handlowe podobne do tych, które stosuje się w odniesieniu do innych kategorii produktu.

(24)

Komisja zauważyła, że trudności związane z wprowadzeniem takiego systemu związane są z charakterem kategorii produktu 1. Jak wyjaśniono wcześniej w motywie (19), wykorzystanie historycznej średniej wielkości przywozu z lat 2015–2017 w celu ustalenia kwot dla poszczególnych krajów spowodowałoby znaczny spadek podaży. Z drugiej strony wykorzystanie danych z 2018 r. jako pierwszego pełnego roku obowiązywania środków antydumpingowych i wyrównawczych mogłoby doprowadzić do niewłaściwej alokacji. Wynika to z faktu, że na wielkość przywozu w 2018 r. miały również wpływ wejście w życie środków ochronnych (w lipcu 2018 r.) oraz wielkości przywozu wynikające z przekierowania handlu z państw trzecich, który w odniesieniu do kategorii 1 został już ustalony w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych.

(25)

W tych okolicznościach i wobec braku odpowiednich reprezentatywnych danych dotyczących przywozu w wystarczająco długim i wiarygodnym okresie Komisja uznała, że najwłaściwszym sposobem zapewnienia zachowania tradycyjnych przepływów handlowych dla kategorii 1, zarówno pod względem wielkości, jak i pochodzenia, byłoby ustalenie ograniczenia udziału w globalnym kontyngencie, jakie może osiągnąć każdy kraj eksportujący w danym kwartale.

(26)

W celu określenia tego pułapu Komisja przeanalizowała dane historyczne dotyczące przywozu (2013–2017) (9) w odniesieniu do kategorii produktu 1 i stwierdziła, że w tym okresie żaden kraj wywozu nie przekroczył średnio 25 %, a także że najwyższy udział w jednym roku wystąpił w 2017 r. w Turcji i osiągnął poziom 28 %. W związku z tym Komisja uznała, że żadnemu pojedynczemu krajowi eksportującemu nie należy w pozostałym okresie obowiązywania środków zezwolić na przekroczenie 30 % globalnego kontyngentu taryfowego dostępnego na kwartał.

(27)

Próg ten powinien dać krajom eksportującym wystarczającą swobodę, aby zapełnić udziały w rynku, które nie zostały wykorzystane przez kraje będące dostawcami podlegające środkom antydumpingowym lub wyrównawczym, przy jednoczesnym zachowaniu w jak największym stopniu tradycyjnych przepływów handlowych i zapewnieniu wystarczającej różnorodności podaży dla użytkowników w Unii, tak aby zminimalizować wszelkie potencjalne ryzyko niedoboru podaży (10).

(28)

Komisja uznała, że dzięki temu dostosowaniu przydziału kontyngentów taryfowych zachowana zostanie zgodnie z interesem Unii należyta równowaga między uzasadnionymi prawami różnych stron.

Szczegółowa ocena: Kategoria 4B – Produkty walcowane płaskie z powłokami metalowymi, stosowane głównie w sektorze motoryzacyjnym

(29)

W rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych Komisja uznała, że w interesie Unii leży podział kategorii 4 (produkty walcowane płaskie z powłokami metalowymi) na dwie podkategorie: 4A i 4B. Podział ten miał na celu zachowanie, w możliwie największym stopniu, tradycyjnego poziomu przywozu dla sektora motoryzacyjnego UE. W rzeczy samej, biorąc pod uwagę dużą liczbę rodzajów produktu zawartych w kategorii 4, Komisja stwierdziła istnienie poważnego zagrożenia, że rodzaje stali potrzebne w unijnym sektorze motoryzacyjnym mogą być wypierane przez inne „standardowe” podkategorie. Przypomina się, że większość standardowych rodzajów w tej kategorii podlega obecnie środkom antydumpingowym, w przeciwieństwie do bardziej specjalistycznych produktów, które nie były objęte odnośnym wnioskiem o środki antydumpingowe.

(30)

W ramach przeglądu Komisja otrzymała od zainteresowanych stron wiele uwag, na które wpływ miały różnice między dwiema podkategoriami, między innymi od Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Samochodów (ACEA) oraz od rządów i producentów eksportujących z Korei i Chin. W uwagach tych podkreślano, że obecny podział nie zapewnia w pełni skutecznie realizacji zamierzonych celów. Zainteresowane strony zarzuciły również brak jasności definicji produktów w odniesieniu do ich klasyfikacji według podkategorii, a w szczególności fakt, że przywóz tak zwanych gatunków motoryzacyjnych wypierany był przez standardowe kategorie ze szkodą dla przemysłu motoryzacyjnego.

(31)

Zainteresowane strony przedstawiły różne wnioski mające na celu zwiększenie skuteczności kontyngentu taryfowego dla tej kategorii. W szczególności ACEA i rząd Chin wystąpiły z wnioskiem, aby Komisja przyznała zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie towaru na przywóz gatunków stali w ramach kategorii 4B, przeznaczonych do wykorzystania przez przemysł motoryzacyjny. Inne zainteresowane strony, takie jak rządy Korei, Tajwanu i Chin, zaproponowały jako wariant alternatywny zwiększenie poziomu kontyngentów taryfowych i stworzenie systemu, który zagwarantowałby, że tradycyjne wielkości dla sektora motoryzacyjnego będą skutecznie chronione przed przywozem innych rodzajów stali. Ze swojej strony unijny przemysł stalowy zgodził się z twierdzeniem, że potencjalne obchodzenie środków antydumpingowych dla kategorii 4A należy zbadać i znaleźć rozwiązanie dla sektora motoryzacyjnego, jednakże bez wyłączania kategorii 4B z zakresu środków.

(32)

Analiza Komisji dotycząca przeglądu ostatecznych środków potwierdza, że tradycyjne przepływy handlowe produktów należących do kategorii 4B zostały zakłócone. Według statystyk Eurostatu dotyczących przywozu Chiny (które otrzymały jeden z największych krajowych kontyngentów) wykorzystały w pełni swój krajowy kontyngent taryfowy w ciągu jednego kwartału (2 lutego–31 marca 2019 r.), a następnie znaczną część globalnego kontyngentu taryfowego (ponad 75 %) w ostatnim kwartale tego samego okresu (1 kwietnia–30 czerwca 2019 r.).

(33)

Ponadto Komisja zauważyła, że Chiny wyczerpały – zaledwie w ciągu jednego dnia – swój roczny krajowy kontyngent taryfowy na drugi rok obowiązywania środków (1 lipca 2019 r.–30 czerwca 2020 r.). W związku z tym wątpliwe jest, czy przywóz ten w rzeczywistości składa się z tak zwanych „gatunków motoryzacyjnych”. W każdym razie wspomniane wyczerpanie w ciągu jednego dnia rocznej wielkości krajowego kontyngentu taryfowego wykazało również, że tradycyjne przepływy handlowe dla tej podkategorii zostały zakłócone. Tendencja ta prawdopodobnie uległaby dalszemu pogorszeniu, gdyby nie dokonano dostosowania w odniesieniu do funkcjonowania kontyngentu taryfowego dla kategorii 4B, aby zapewnić zgodność z zamierzonym celem utrzymania tradycyjnego przywozu dla przemysłu motoryzacyjnego z różnych krajów dostawców.

(34)

Komisja pozostała na stanowisku, że nie ma podstaw do wyłączenia jakiejkolwiek kategorii produktów objętych środkami, czy to poprzez wyraźne wyłączenie kategorii produktu 4B, czy poprzez wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie towaru (11). W związku z tym Komisja odrzuciła wnioskowane zwolnienie dla „gatunków motoryzacyjnych” ze względu na końcowe przeznaczenie.

(35)

Komisja uznała jednak, że w interesie Unii będzie wyodrębnienie tradycyjnych przepływów handlowych rodzajów produktu wykorzystywanych przez unijny sektor motoryzacyjny. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu byłoby ograniczenie zastosowania kategorii 4B tylko do przywozu, w odniesieniu do którego można wykazać końcowe przeznaczenie w sektorze motoryzacyjnym.

(36)

W związku z tym Komisja uznała, że w interesie Unii jest dostosowanie funkcjonowania kontyngentu taryfowego dla kategorii 4 w następujący sposób: Aby skorzystać z kontyngentu taryfowego w ramach kategorii 4B, rodzaje wyrobów stalowych należące do tej kategorii, które są w rzeczywistości wykorzystywane do produkcji części samochodowych, muszą zostać objęte procedurą końcowego przeznaczenia, o której mowa w art. 254 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 (12). Po wyczerpaniu kontyngentu taryfowego przyznanego dla kategorii 4B zastosowanie ma wspomniana wyżej stawka celna w wysokości 25 %.

(37)

Ponieważ jednak niektóre kody CN, obecnie zgrupowane w ramach kategorii 4B, nie są wykorzystywane wyłącznie przez przemysł motoryzacyjny, konieczne było jednak dostosowanie przydziału kodów między kategoriami 4A i 4B w celu zapewnienia, że zachowany będzie odpowiedni wywóz produktów innych niż motoryzacyjne. W tym celu zakres 4A został rozszerzony i zmieniony w następujący sposób: wszystkie kody CN ujęte wcześniej wyłącznie w kategorii 4B będą obecnie również częścią kategorii 4A. W związku z tym zakres kategorii 4A zostanie rozszerzony. Jednocześnie zakres kategorii 4B pozostanie bez zmian.

(38)

W związku z tym przywóz produktów objętych kodami kategorii 4B, które nie są przeznaczone do wykorzystania w przemyśle motoryzacyjnym, powinien w przyszłości odbywać się jedynie w kategorii 4A. Z drugiej strony cały przywóz produktów przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle motoryzacyjnym powinien odbywać się w ramach kategorii produktu 4B i spełniać wymogi procedury końcowego przeznaczenia, jak to wyjaśniono w motywie (36) powyżej.

(39)

Z powodu tej korekty Indie otrzymałyby jeden indywidualny krajowy kontyngent taryfowy w ramach 4A (łączący wielkości kontyngentu taryfowego dla danego kraju przyznanego w ramach pozycji 4A i 4B), ponieważ według dostępnych Komisji informacji kraj ten nie dokonuje wywozu z przeznaczeniem dla sektora motoryzacyjnego.

(40)

Na podstawie informacji otrzymanych w ramach konsultacji z Republiką Korei Komisja dostosowała poziom jej krajowego kontyngentu taryfowego w kategoriach 4A i 4B. Część kontyngentu taryfowego dla kategorii 4B, która odpowiada kodom CN, które były wcześniej notowane wyłącznie w tej kategorii i która nie była przeznaczona do zastosowania w sektorze motoryzacyjnym, została obecnie przeniesiona do kontyngentu taryfowego Republiki Korei dla kategorii 4A, tak aby mogła ona nadal być wywożona na rynek unijny. Komisja uznała, że wprowadzenie tej korekty będzie konieczne ze względu na interes Unii, aby poprawić skuteczność ostatecznych środków w odniesieniu do tej kategorii i zapewnić, że przywóz dla przemysłu motoryzacyjnego UE nie będzie w nieuzasadniony sposób ograniczony.

Szczegółowa ocena: Kategoria 16 – Walcówka

(41)

Komisja otrzymała wiele wniosków dotyczących tej kategorii produktu. Po pierwsze, zwrócono się do Komisji o dostosowanie poziomu kontyngentu taryfowego w celu uniknięcia ewentualnego niedoboru podaży na rynku unijnym. W szczególności niektóre strony zwróciły się o zwiększenie poziomu kontyngentów taryfowych o maksymalnie 20 % lub o wykorzystanie poziomu przywozu w latach 2016–2018 jako podstawy do przeglądu poziomu kontyngentów taryfowych. Inne podmioty twierdziły, że kontyngenty taryfowe powinny być w pełni dostosowane, aby odzwierciedlić wzrost popytu w Unii.

(42)

Po drugie, niektóre zainteresowane strony twierdziły, że producenci unijni nie zwiększyli (i nie byli w stanie zwiększyć) zdolności produkcyjnych lub produkcji na poziomie niezbędnym do zaspokojenia obecnego i przyszłego popytu w Unii na walcówkę. Dodatkowo twierdziły one również, że unijni producenci walcówki zaopatrywali głównie swoich powiązanych użytkowników niższego szczebla, ograniczając w ten sposób dostępne ilości walcówki przeznaczonej na rynek otwarty, co osłabiło pozycję tych niezależnych użytkowników, tj. tych, którzy nie są zintegrowani pionowo. W rezultacie niezależni użytkownicy doświadczą istotnych ograniczeń w dostępie do wystarczającej ilości walcówki.

(43)

Po trzecie, niektóre zainteresowane strony twierdziły, że wyczerpanie niektórych kontyngentów taryfowych nie może być spowodowane praktykami gromadzenia zapasów tej kategorii produktu oraz że aż do momentu wyczerpania odpowiednich kontyngentów taryfowych przywóz odbywał się w sposób regularny i na spójnych poziomach.

(44)

Po czwarte, kilka zainteresowanych stron zwróciło się do Komisji o przyznanie krajowych kontyngentów taryfowych dla niektórych krajów pochodzenia, ponieważ oferowałyby one jakoby na rynku unijnym konkretne podkategorie produktów. W tym samym duchu niektóre zainteresowane strony twierdziły, że należy wykluczyć niektóre podkategorie lub że Komisja powinna podzielić tę kategorię produktu, przydzielając specjalne kontyngenty taryfowe na nowe podkategorie.

(45)

Po piąte, niektóre strony zwróciły się o podzielenie tej kategorii w taki sposób, aby podkategorie wykorzystywane w sektorze motoryzacyjnym miały własny kontyngent taryfowy.

(46)

Wreszcie jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że nie była w stanie wyprodukować określonego typu produktu, ponieważ środki ochronne ograniczyły ilość określonego rodzaju walcówki. Kilka stron zwróciło się również z wnioskiem, aby w ostatnim kwartale każdego okresu (1 kwietnia–30 czerwca) niewykorzystany krajowy kontyngent taryfowy przesuwano do kontyngentu rezydualnego.

(47)

W ramach przeglądu Komisja dokładnie oceniła wszystkie te uwagi. W pierwszej kolejności Komisja stwierdziła, że chociaż uznała w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia przeglądowego, że ta kategoria została w ostatnim kwartale pierwszego okresu rocznego (tj. od 1 kwietnia do 30 czerwca 2019 r.) szczególnie szybko wykorzystana zarówno w przypadku niektórych krajowych kontyngentów taryfowych, jak i globalnego kontyngentu taryfowego, ogólna podaż tego produktu nie wydaje się być rażąco ograniczona. Nie było oznak znacznego wzrostu popytu, który wskazywałby na zmianę okoliczności. W rzeczywistości analiza wykorzystania kontyngentów wykazała, że podczas gdy niektóre kraje bardzo szybko korzystały ze swoich indywidualnych kontyngentów taryfowych, w ostatnich dwóch tygodniach (13) pierwszego kwartału dostępna była znaczna część kontyngentu taryfowego co najmniej trzech krajów pochodzenia (Mołdawia, Szwajcaria i Ukraina), stanowiąca ponad 6 % całkowitego przyznanego na ten okres kontyngentu taryfowego. Pod koniec pierwszego roku obowiązywania środków istniała jeszcze wolna rezerwa w kontyngencie taryfowym jednego kraju pochodzenia – Ukrainy.

(48)

Według niektórych danych, w sektorze budowlanym w UE, który jest jednym z głównych odbiorców walcówki, w 2018 r. popyt wzrósł o 2,8 % i przewiduje się, że w latach 2019-2021 będzie nadal rósł w tempie 1,6 %. Ten model wzrostu został już jednak uwzględniony w ocenie, która doprowadziła do ustalenia obecnego poziomu ilościowego kontyngentów taryfowych. Rzeczywiście, nakładając ostateczne środki, Komisja uzupełniła tradycyjny poziom przywozu o dodatkowe 5 % w celu zaktualizowania danych historycznych i uwzględnienia zwykłego wzrostu popytu w kolejnych latach. Ponadto, nawet jeżeli liberalizacja środków ochronnych po pierwszym roku miała zostać zmniejszona (14), to faktycznie zwiększa się poziom dostępnych kontyngentów taryfowych, żeby zaspokoić domniemany wzrost popytu wychodzący poza wcześniejsze przewidywania. Na tej podstawie Komisja uważa, że obecny poziom kontyngentu taryfowego dla kategorii produktów 16 był odpowiedni i na rynku unijnym nie było ryzyka niedoboru.

(49)

Jeżeli chodzi o zarzut sztucznego ograniczenia oferty przez producentów unijnych, zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja (obejmującymi zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przedłożone przez producentów unijnych w ramach dochodzenia, które doprowadziło do wprowadzenia ostatecznych środków), produkcja i sprzedaż przemysłu unijnego (na wolnym rynku) w latach 2013–2017 stale wzrastała. W tym samym okresie sprzedaż na rzecz przedsiębiorstw powiązanych (sprzedaż na wewnętrzne potrzeby) również wzrosła, chociaż w znacznie mniejszym zakresie. Dane wykazały, że wielkość sprzedaży na wolnym rynku (w Unii) była ponad trzykrotnie wyższa niż unijna sprzedaż na wewnętrzne potrzeby w tym samym okresie. Ponadto nie ma dowodów na to, że taka wyraźna i konsekwentna tendencja zaobserwowana w ostatnich latach została ostatnio drastycznie odwrócona. W związku z tym dowody dostępne w aktach sprawy przeczyły takiemu twierdzeniu.

(50)

Jeśli chodzi o potencjalne gromadzenie zapasów, dowody zawarte w aktach są sprzeczne z twierdzeniem, że przywóz ze wszystkich państw pochodzenia miał miejsce na regularnym i stałym poziomie. W rzeczywistości, choć miało to miejsce w przypadku szeregu krajów pochodzenia, a także w odniesieniu do pozostałego kontyngentu taryfowego w trzecim kwartale (luty–marzec 2019 r.), pozostałe największe kraje pochodzenia (Turcja i Rosja) wyczerpały kontyngent taryfowy na pięć miesięcy w ciągu kilku dni lub tygodni. Ten nietypowy wzorzec został również potwierdzony w odniesieniu do pierwszych dni drugiego okresu obowiązywania środków (do dnia 19 lipca 2019 r. Turcja wykorzystała 60 % swojego rocznego krajowego kontyngentu taryfowego). Ponadto Komisja zauważyła również, że rezydualny kontyngent taryfowy w ostatnim kwartale pierwszego okresu obowiązywania środków (od dnia 1 kwietnia do 30 czerwca 2019 r.) został wyczerpany wyłącznie przez dwa państwa (Turcję i Rosję) już drugiego dnia odpowiedniego kwartału (tj. 2 kwietnia 2019 r.), podczas gdy w poprzednim kwartale (2 lutego–31 marca 2019 r.) ten dodatkowy kontyngent taryfowy wykorzystywany był przez kilka krajów w stałym tempie przez cały kwartał. Takiego wyjątkowo szybkiego wyczerpania kontyngentu taryfowego przez niektóre kraje pochodzenia nie można uznać za „regularne i spójne poziomy handlu”.

(51)

W odniesieniu do wniosku o podzielenie kategorii 16 Komisja przypomniała, że w rozporządzeniu (UE) 2019/159 wyjątkowo podzieliła ona dwie kategorie i wyjaśniła powody tej decyzji. Po wnikliwej analizie otrzymanych w tym zakresie uwag Komisja stwierdziła, że nie przedstawiono żadnej zmiany okoliczności, która uzasadniałaby podział jakiejkolwiek dodatkowej kategorii. Komisja zauważa, że w uwagach Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Samochodów (ACEA) nie ma nawet wzmianki o potrzebie dokonania ewentualnej korekty w tej kategorii. Komisja zauważyła ponadto, że sam fakt, iż niektóre rodzaje produktu były wykorzystywane w sektorze motoryzacyjnym, nie kwalifikuje ich automatycznie do innego traktowania w ramach nałożonych środków. Należałoby raczej wykazać, że takie dostosowanie leżałoby w interesie Unii. Dostarczone dowody nie były zatem dla Komisji wystarczające, aby mogła stwierdzić, że dostosowanie rzeczywiście leży w interesie Unii.

(52)

Jeżeli chodzi o wpływ ostatecznych środków ochronnych na zdolność do wytwarzania określonego produktu, w odniesieniu do którego potrzebny jest pewien rodzaj walcówki, Komisja zauważyła, że przedstawione dowody wskazują na stałą i utrzymującą się tendencję spadkową w sprzedaży tych produktów w okresie od 2013 r. do 2018 r., tj. przed wprowadzeniem środków ochronnych. W związku z tym argument ten nie został poparty wystarczającymi dowodami.

(53)

Dlatego też Komisja uważa, że nie ma wystarczających dowodów na uzasadnienie wzrostu kontyngentów taryfowych dla tej kategorii produktu.

Szczegółowa ocena: Kategoria 25 – Duże przewody rurowe spawane

(54)

Niektóre strony twierdziły, że obecny przydział kontyngentów taryfowych dla kategorii 25 powinien zostać zmieniony ze względu na zmianę okoliczności. W szczególności niektóre strony twierdziły, że duży projekt rurociągu gazowego (Nord Stream 2), dla którego w 2017 r. przywieziono duże ilości rur z Rosji, jest już jakoby na ostatnim etapie, w związku z czym przydział kontyngentów taryfowych na ten produkt nie jest odpowiedni, ponieważ nie odzwierciedla on obecnej sytuacji na rynku. Argument ten miałby być poparty tendencjami przywozowymi z Rosji. W związku z tym strony te twierdziły, że w odniesieniu do tej kategorii nie powinno już być żadnych kontyngentów taryfowych dla poszczególnych krajów, lecz raczej jednolity globalny kontyngent taryfowy w celu uniknięcia niedoboru podaży w przypadku innych przyszłych projektów.

(55)

Z jednej strony Rosja jest krajem o największym indywidualnym kontyngencie dla tej kategorii (stanowiącym około 70 % całkowitego kontyngentu taryfowego). W ramach przeglądu przeprowadzona przez Komisję analiza odpowiednich danych dotyczących przywozu wykazała, że po masowym gwałtownym wzroście w 2017 r. przywóz z Rosji stale malał. Po tym gwałtownym wzroście odnotowano już drastyczny spadek przywozu z Rosji w 2018 r. (choć jest on wciąż stosunkowo wysoki). Ta tendencja spadkowa przyspieszyła jednak w okresie stosowania ostatecznych środków ochronnych. Analiza wykorzystania kontyngentów taryfowych wykazała, że w rezultacie w pierwszym roku obowiązywania środków Rosja w znacznym stopniu nie korzystała z krajowego kontyngentu taryfowego (30 % wykorzystania) (15). To niepełne wykorzystanie kontyngentu taryfowego odzwierciedla potrzeby projektu inżynieryjnego ad hoc, o którym mowa w motywie(54).

(56)

Z drugiej strony, inne kraje dostarczające tę kategorię produktu wykorzystały w pełni swoje krajowe kontyngenty taryfowe i do 79 % globalnego kontyngentu taryfowego (wielkość tego globalnego kontyngentu taryfowego jest stosunkowo niewielka).

(57)

Z uwagi na zmianę okoliczności związanych z projektem inżynieryjnym, o którym mowa w motywie(54), i najbardziej aktualną ewolucję wykorzystania kontyngentów taryfowych, Komisja uznała za konieczne zastąpienie obecnego kontyngentu taryfowego jednolitym globalnym kontyngentem taryfowym. Ta zmiana w systemie kontyngentów taryfowych została uznana za zgodną z interesem Unii, ponieważ była bardziej odpowiednia do ograniczenia ryzyka potencjalnego niedoboru podaży wynikającego z nieodpowiedniego przydziału kontyngentów taryfowych, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej różnorodności podaży i dania wszystkim potencjalnym dostawcom równych szans uczestniczenia we wszelkich nowych projektach inżynieryjnych wymagających tej kategorii produktu.

(58)

Komisja zauważyła, że w odwrotnym przypadku, gdyby utrzymano przydział kontyngentu taryfowego na kraj będący obecnie przedmiotem ostatecznych środków antydumpingowych, udział dostawców z innych potencjalnych krajów pochodzenia w procedurach udzielania zamówień w odniesieniu do innych bieżących lub przyszłych projektów mógłby być bezzasadnie zniekształcony. Taki sam problem mógłby pojawić się również w przypadku, gdyby Komisja ustaliła pułap dla każdego kraju dostawcy, tak jak postanowiła uczynić w odniesieniu do kategorii 1. Komisja uznała zatem, że utrzymanie pierwotnej sytuacji nie byłoby w interesie Unii oraz że zmiana przydziału kontyngentów taryfowych dla tej kategorii jest uzasadniona.

(59)

W odniesieniu do wszystkich kwot całkowitych w ramach obowiązujących środków, globalny kontyngent taryfowy dla kategorii 25 powinien być zarządzany z częstotliwością kwartalną.

Ocena ogólna: Wnioski dotyczące kategorii produktów

(60)

Podczas gdy w poprzednich motywach szczegółowo omówiono zalety potencjalnych dostosowań w ramach kontyngentów taryfowych dla kategorii produktu, które wywołały większość uwag zainteresowanych stron, w niniejszej podsekcji w bardziej zwięzły sposób odniesiono się do wniosków dotyczących pozostałych kategorii produktu przy pomocy argumentów mających wartość ogólną dla odpowiadających im kategorii, w odniesieniu do których złożono wnioski.

(61)

Niektóre zainteresowane strony wystąpiły z wnioskiem o zwiększenie kontyngentów taryfowych dla poszczególnych krajów, które zostały wyczerpane przed upływem odpowiedniego okresu. Niektóre ze stron twierdziły, że sam fakt wyczerpania kontyngentu taryfowego dla danego kraju stanowi wystarczający dowód uzasadniający zwiększenie kontyngentu taryfowego. Podobnie strony zauważyły również, że poziom kontyngentów taryfowych ustalony w ostatecznych środkach był zbyt niski, ponieważ w przypadku niektórych kategorii produktu poziom przywozu w 2018 r. był stosunkowo wyższy niż poziomy ilościowe danych kontyngentów taryfowych.

(62)

Po pierwsze, Komisja zauważyła, że z wyjątkiem dwóch kategorii produktu, w przypadku pozostałych dwudziestu czterech kategorii nadal istnieje ilościowy kontyngent taryfowy dostępny z jednego lub kilku krajów pochodzenia, z pozostałego kontyngentu taryfowego lub z obu. Jak wspomniano w motywie(15), wszystkie niewykorzystane kontyngenty taryfowe w okresie obowiązywania środków tymczasowych (od 18 lipca 2018 r. do 1 lutego 2019 r.) oraz w pierwszym okresie obowiązywania ostatecznych środków (od dnia 2 lutego 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.) przekroczyły 3 mln ton. W związku z tym Komisja nie zgodziła się z twierdzeniem, że ogólny ilościowy poziom kontyngentów taryfowych ustalono na zbyt niskim poziomie. Ponadto fakt, że określone kontyngenty taryfowe w ramach danej kategorii produktu zostały wyczerpane przed upływem odpowiedniego okresu, nie stanowi sam w sobie zmiany okoliczności, która uzasadniałaby automatyczne zwiększenie kontyngentu taryfowego, o ile nie przedstawiono żadnych dodatkowych dowodów na to, że wyczerpanie było spowodowane wzrostem popytu, który nie został przewidziany w momencie przyjmowania ostatecznych środków. Komisja przypomniała, że celem środków ochronnych było wprowadzenie środków reagowania w sytuacjach kryzysowych w odniesieniu do zwiększonego przywozu określonych produktów. Natomiast wiele wniosków przedstawionych podczas przeglądu dotyczyło po prostu zwiększenia ilościowego poziomu kontyngentu taryfowego, nie zawierając żadnych dowodów na zmianę okoliczności (takich jak na przykład brak ryzyka przekierowania handlu). W związku z tym wnioski złożone na tej podstawie uznano za bezpodstawne.

(63)

Niektóre zainteresowane strony zwróciły się do Komisji o zmianę okresu stosowanego do obliczania kontyngentu taryfowego. W wielu przypadkach strony te wnioskowały o wykorzystanie okresu 2016–2018 w celu uwzględnienia najbardziej aktualnych, a przeważnie również najwyższych poziomów przywozu.

(64)

W rozporządzeniu (UE) 2019/159 oraz w świetle art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (16) („rozporządzenie (UE) 2015/478”), a także zasad proporcjonalności i niedyskryminacji Komisja zauważyła, że kontyngenty taryfowe zostały obliczone na podstawie średniego poziomu przywozu w trzech ostatnich reprezentatywnych latach (2015–2017). Komisja przypomniała, że – jak wyjaśniono w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia przeglądowego – celem tego przeglądu było dokonanie bardzo konkretnych dostosowań w odniesieniu do istniejących środków, jeżeli od momentu ich przyjęcia zaistniały wystarczające dowody świadczące o zmianie okoliczności. Ponadto zainteresowane strony w żadnym razie nie wykazały, w jaki sposób wybrany przez Komisję okres byłby niezgodny z odpowiednimi przepisami lub zasadami prawa unijnego. W związku z tym Komisja uznała, że okres przyjęty w celu ustalenia przedmiotowego kontyngentu taryfowego nie zostanie w ramach tego przeglądu zmieniony.

(65)

Niektóre zainteresowane strony zwróciły uwagę na fakt, że określone kontyngenty taryfowe dla poszczególnych krajów nie zostały w pełni wykorzystane. W niektórych przypadkach poziom wykorzystania był rzeczywiście nieznaczny. Strony te zwróciły się do Komisji o redystrybucję tych ilości między innymi dostawcami, którzy wyczerpaliby swoje kontyngenty taryfowe.

(66)

Komisja przyznała, że niektóre kontyngenty taryfowe dla poszczególnych krajów nie były w pełni wykorzystywane oraz że w niektórych szczególnych przypadkach poziom wykorzystania był rażąco niski. Komisja przypomniała, że przydział kontyngentów taryfowych dla niektórych krajów odbywał się na podstawie historycznego przywozu w celu zachowania tradycyjnych przepływów handlowych. W tym względzie żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła wystarczających dowodów na to, że niski poziom stosowania spowodowany był zmianą okoliczności o charakterze trwałym w odniesieniu do odpowiednich rodzajów produktu. Zainteresowane strony nie przedstawiły również takich dowodów na poparcie argumentów, że niewykorzystane kwoty były źródłem ogólnych, związanych z niedoborami problemów w odniesieniu do odpowiednich kategorii produktu, w związku z czym istniejący przydział przedmiotowych kontyngentów taryfowych nie może już być uznawany za odpowiedni, co uzasadnia dokonanie przeglądu. Dlatego Komisja stwierdziła, że nie ma wystarczających powodów, które uzasadniałyby pozbawienie jakiegokolwiek tradycyjnego dostawcy własnej kwoty.

(67)

Jeżeli chodzi o niewykorzystane kwoty rezydualne na koniec każdego z trzech pierwszych kwartałów okresu, niektóre zainteresowane strony zwróciły się do Komisji o przeniesienie wszystkich niewykorzystanych kontyngentów taryfowych pod koniec jednego okresu na okres kolejny.

(68)

Komisja nie może przyjąć tego wniosku. Należy zauważyć, że poziom kontyngentów taryfowych dostępnych na dany okres oblicza się w ujęciu rocznym. W związku z tym przeniesienie niewykorzystanych kwot z jednego okresu na inny spowodowałoby zawyżenie kontyngentów taryfowych dostępnych w każdym okresie powyżej tradycyjnego poziomu przywozu i tym samym groziłoby naruszeniem skuteczności środków.

(69)

Niektóre zainteresowane strony zwróciły się również do Komisji o przyznanie państwom krajowych kontyngentów taryfowych, nawet w sytuacjach, w których przywóz z tych krajów dla danej kategorii byłby o 5 % niższy niż odpowiedni kontyngent taryfowy w okresie 2015–2017.

(70)

Komisja przypomniała, że metoda przydzielania kontyngentu taryfowego jest taka sama dla wszystkich kategorii produktu i pochodzenia. Kryterium przyznawania kontyngentu taryfowego dla danego kraju, określonym w rozporządzeniu (UE) 2019/159, było to, że przywóz z danego kraju powinien stanowić co najmniej 5 % średniego przywozu w okresie 2015–2017 w ramach danej kategorii produktu. W otrzymanych w tym względzie wnioskach nie podano żadnego obiektywnego powodu, aby to podejście zmienić. Ponadto, zgodnie z zasadami WTO, przyznawanie w drodze wyjątku kontyngentów taryfowych dla poszczególnych krajów, w przypadku gdy próg 5 % nie jest spełniony, stanowiłoby dyskryminację między zainteresowanymi stronami. W związku z tym Komisja nie mogła tych wniosków zaakceptować.

(71)

Inne zainteresowane strony powoływały się na różne przepisy zawarte w dwustronnych umowach handlowych podpisanych przez Unię Europejską z niektórymi partnerami handlowymi, aby uzyskać dla swojego przywozu zwolnienie ze środków lub preferencyjne traktowanie.

(72)

Komisja zauważyła, że wszystkie dwustronne umowy handlowe, na które powołują się strony, przewidywały możliwość przyjęcia środków ochronnych. W związku z tym nie można na tej podstawie wnioskować o żadne odstępstwo. Komisja nie zgodziła się również ze stanowiskiem, zgodnie z którym powinna ona przyznawać niektórym krajom preferencyjne traktowanie w stosunku do innych krajów. Takie umowy dwustronne nie przewidują ani nie nakładają na Unię żadnego obowiązku takiego zróżnicowanego traktowania w odniesieniu do innych objętych środkami stron. Żadna z zainteresowanych stron nie była również w stanie wskazać na takie postanowienia w odpowiednich umowach. W związku z tym Komisja nie mogła tych wniosków zaakceptować.

(73)

Inne zainteresowane strony twierdziły jednak, że zwiększenie kontyngentu taryfowego było konieczne, ponieważ przemysł unijny nie był w stanie dostarczać wystarczających ilości produktu na rynek unijny, co mogłoby prowadzić do niedoborów na rynku.

(74)

Komisja przypomniała, że w przypadku większości kategorii produktu istniała nadal dostępna przestrzeń, zarówno pod koniec okresu, w którym obowiązywały środki tymczasowe (1 lutego 2019 r.), jak i pod koniec pierwszego okresu obowiązywania środków ostatecznych (30 czerwca 2019 r.). W związku z tym Komisja uznała, że takie twierdzenia są sprzeczne z faktycznym wykorzystaniem kontyngentu. Ponadto strony te nie przedstawiły w odniesieniu do żadnej z istotnych kategorii produktu żadnych dowodów świadczących o niedoborze podaży. W związku z tym Komisja te wnioski odrzuciła.

(75)

Niektóre zainteresowane strony powiązały swoje wnioski o zwiększenie kontyngentów taryfowych w niektórych kategoriach z domniemanym wzrostem popytu w sektorach gospodarki, w których te kategorie są stosowane.

(76)

Komisja zauważyła, że we wnioskach tych wskazywano na wzrost popytu, który miał miejsce przed nałożeniem ostatecznych środków. W tym względzie Komisja przypomniała, że uwzględniła już taki potencjalny wzrost o 5 % w stosunku do tradycyjnych poziomów przywozu, i obowiązywało to już od wejścia w życie ostatecznych środków ochronnych. Jeśli chodzi o zmiany popytu w kolejnych okresach, informacje, którymi dysponuje Komisja, nie wskazują na znaczny wzrost popytu, lecz raczej na zmniejszenie rzeczywistego zużycia stali (17).

(77)

Niektóre zainteresowane strony zwróciły się do Komisji z wnioskiem o wyłączenie niektórych podkategorii produktów lub podział obecnych kategorii produktu. Na poparcie tych twierdzeń utrzymywały one, że w interesie Unii leży zapewnienie, aby przywóz niektórych „niszowych” podkategorii produktów nie był wypierany przez przywóz innych bardziej standardowych podkategorii.

(78)

W tym względzie Komisja podkreśliła, że zakres przeglądu nie obejmuje wyłączenia lub włączenia kategorii produktów lub podkategorii w ramach środków. W odniesieniu do wniosków o podział niektórych kategorii produktów Komisja odniosła się do swojego wyjaśnienia w motywie (34) powyżej.

(79)

Niektóre zainteresowane strony utrzymywały, że Komisja powinna wprowadzić system licencjonowania zarządzania kontyngentami taryfowymi.

(80)

W tym względzie Komisja podkreśliła, że przy opracowywaniu systemu kontyngentów taryfowych zasadnicze znaczenie ma zapewnienie, aby jego wdrożenie było racjonalnie możliwe. Biorąc pod uwagę duży zakres produktu objęty obecnie obowiązującymi środkami, wprowadzenie systemu licencjonowania dodałoby taki stopień złożoności, że jego stosunkowe korzyści w porównaniu z wadami nie są jeszcze jasne. Komisja uznała, że, o ile nie zostanie udowodnione, że jest inaczej, obecny system kontyngentów taryfowych jest właściwy. Komisja podkreśla, że w ramach tego przeglądu nie przedstawiono żadnych dowodów, które podważałyby adekwatność obecnego systemu zarządzania kontyngentami taryfowymi.

(81)

Niektóre zainteresowane strony zwróciły się do Komisji o zmianę obecnego zarządzania kwotami dla poszczególnych krajów, tak aby były one zarządzane co kwartał. Strony te twierdziły, że ograniczone zostanie ryzyko związane z gromadzeniem zapasów i w ten sposób zostanie zapewniony łatwiejszy sposób wykorzystania kontyngentów.

(82)

Komisja uznała, że obecny system, w ramach którego kontyngenty taryfowe dla tradycyjnych dostawców zarządzane są w ujęciu rocznym, leży w interesie Unii, ponieważ nie powoduje w którymkolwiek momencie niepotrzebnego lub sztucznego ograniczenia wyboru dostawy dla unijnych importerów i użytkowników. W związku z tym Komisja nie widzi żadnych powodów, aby go zmienić.

(83)

Niektóre zainteresowane strony zwróciły się również z wnioskiem o to, by kraje, które wyczerpały swoje krajowe kontyngenty taryfowe, mogły natychmiast uzyskać dostęp do kontyngentu rezydualnego. Taka możliwość była obecnie ograniczona do czwartego kwartału każdego okresu.

(84)

Komisja przypomniała, że wprowadzono możliwość dostępu do rezydualnego kontyngentu taryfowego w ostatnim kwartale okresu, aby zmniejszyć ryzyko, że pozostałe kontyngenty pozostaną niewykorzystane oraz aby uniknąć na rynku unijnym potencjalnego niedoboru podaży. Jak wspomniano powyżej, Komisja monitorowała na co dzień wykorzystanie rezydualnych kontyngentów taryfowych. Z wyjątkiem ustaleń dotyczących efektu wypierania omówionych w sekcji 2.B poniżej, Komisja zauważyła, że wykorzystanie kontyngentu w przypadku większości kontyngentów rezydualnych jest bardzo wysokie (w wielu przypadkach zostały one wykorzystane w pełni). Komisja zauważyła również, że w bardzo niewielu kategoriach, które wykazały bardzo niski poziom wykorzystania rezydualnego kontyngentu taryfowego, większość krajowych kontyngentów taryfowych nie została w pełni wykorzystana. W związku z tym, biorąc pod uwagę te elementy, Komisja stwierdziła, że umożliwienie dostępu do ostatniego kwartału okresu zapewniło dotychczas skutecznie, że tradycyjne przepływy handlowe pod względem pochodzenia zostały w dużej mierze zachowane (18), przy jednoczesnym ograniczeniu do minimum ryzyka niedoboru podaży.

2.B   „Wypieranie” tradycyjnych przepływów handlowych

(85)

W ramach ostatecznych środków ochronnych, po wyczerpaniu kontyngentu taryfowego dla danego kraju w danej kategorii produktu, kraj ten może uzyskać dostęp do globalnego kontyngentu taryfowego w ostatnim kwartale (tj. w okresie od 1 kwietnia 2019 r. do 30 czerwca 2019 r.). Chociaż globalny kontyngent taryfowy jest zasadniczo przeznaczony dla pozostałych krajów, które nie korzystają z krajowych kontyngentów taryfowych, mechanizm ten został utworzony w celu zapewnienia, aby żadne rezydualne kontyngenty taryfowe nie pozostały niewykorzystane na koniec każdego roku obowiązywania środków.

(86)

W zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia przeglądowego stwierdzono, że w przypadku niektórych kategorii produktów jeden lub kilka krajów korzystających z krajowego kontyngentu taryfowego szybko wyczerpało rezydualny kontyngent taryfowy w ostatnim kwartale, wypierając tradycyjne przepływy przywozu z innych źródeł. Dlatego Komisja zobowiązała się zbadać, czy fakt ten miał negatywny wpływ na interes Unii, w szczególności w odniesieniu do potrzeby utrzymania tradycyjnych przepływów handlowych, oraz, w stosownych przypadkach, podejmie decyzje dotyczące ewentualnych środków zaradczych w tej sytuacji.

Uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony

(87)

Z jednej strony wiele zainteresowanych stron, w tym krajów-dostawców, eksporterów, użytkowników i przemysł unijny, skarżyło się na skutek w postaci wykluczenia, jaki obecny system dostępu do kontyngentu rezydualnego w ostatnim kwartale mógł powodować dla ich interesów. Strony te zwróciły się do Komisji o podjęcie natychmiastowych działań w celu usunięcia tego domniemanego braku równowagi, tak aby kraj już objęty specjalnym kontyngentem taryfowym nie miał możliwości wyprzeć innych tradycyjnych dostawców, nawet jeżeli są oni porównywalnie mniej istotni pod względem wielkości przywozu. W związku z tym strony te zwróciły się z prośbą o ograniczenie wykorzystania globalnego kontyngentu taryfowego w ostatnim kwartale odpowiedniego roku obowiązywania środków. Z drugiej strony niewielka liczba zainteresowanych stron przedstawiła argumenty przeciwne, nie zgadzając się na jakiekolwiek zmiany w funkcjonowaniu obecnego mechanizmu. Ich zdaniem każda zmiana w systemie mogłaby zagrozić pełnemu wykorzystaniu rezydualnych kontyngentów taryfowych.

Analiza Komisji

(88)

Komisja przeprowadziła szczegółową ocenę obecnego mechanizmu zarządzania globalnymi kontyngentami taryfowymi, w tym przenoszenia niewykorzystanych kwot z jednego kwartału na drugi, a także dostępu w czwartym kwartale dla krajów, które wyczerpały swój odpowiedni krajowy kontyngent. Ocena ta wykazała, że istniejący mechanizm zasadniczo dobrze funkcjonował i zapewniał bezproblemową maksymalizację końcowego wykorzystania kontyngentów taryfowych. Dla zdecydowanej większości kategorii produktu objętych środkami ostatecznymi korzystanie z globalnego kontyngentu taryfowego przez dostawców, którzy wykorzystali już swój kontyngent krajowy, nawet jeśli byli oni czasem w stanie wykorzystać w ostatnim kwartale znaczną część globalnego kontyngentu taryfowego, nie uniemożliwiło mniejszym tradycyjnym dostawcom objętym rezydualnym kontyngentem taryfowym utrzymania wywozu w tym samym okresie. W tych okolicznościach nieograniczony dostęp do globalnego kontyngentu taryfowego w ostatnim kwartale pozostaje zasadniczym elementem systemu kontyngentów taryfowych w interesie Unii, który należy utrzymać jako taki.

(89)

Z przeprowadzonej przez Komisję analizy wynika jednak również, że w dwóch kategoriach produktu (tj. kategorii 13 i 16) (19) dwa kraje korzystające z krajowych kontyngentów taryfowych (Turcja i Rosja) wyczerpały niemal cały globalny kontyngent taryfowy w ostatnim kwartale pierwszego okresu obowiązywania środków (od 1 kwietnia do 30 czerwca 2019 r.), a w niektórych przypadkach w ciągu kilku dni.

(90)

Miało to miejsce w szczególności w przypadku kategorii produktu 13 (pręty zbrojeniowe), w odniesieniu do której globalny kontyngent taryfowy został wyczerpany w dniu 27 maja 2019 r., tj. na ponad miesiąc przed końcem kwartału i pomimo przeniesienia 23 % niewykorzystanych kontyngentów taryfowych z trzeciego kwartału 2018 r. W rzeczywistości dostępne ilości zostały w pełni wykorzystane przez dwa kraje korzystające z krajowych kontyngentów taryfowych (Turcja i Rosja), które wyparły innych, tradycyjnie mniejszych dostawców, korzystających wcześniej z globalnego kontyngentu taryfowego, takich jak Białoruś i Serbia.

(91)

W odniesieniu do kategorii produktu 16 (walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej) globalny kontyngent taryfowy został wyczerpany na samym początku ostatniego kwartału pierwszego okresu obowiązywania środków (tj. 2 kwietnia 2019 r.) ze względu na ogromne wykorzystanie przez Turcję i w mniejszym stopniu przez Rosję (wykorzystano odpowiednio 62 % i 33 % całkowitego rezydualnego kontyngentu taryfowego przewidzianego na czwarty kwartał). W związku z tym mniejsze kraje będące dostawcami, takie jak Bośnia i Hercegowina, Japonia i Korea Południowa, nie mogły już dokonać wywozu bez uiszczenia stawki celnej poza kontyngentem w wysokości 25 % (20).

(92)

W świetle powyższej analizy Komisja stwierdziła, że w przypadku tych dwóch kategorii produktu mechanizm wprowadzony w celu zapewnienia pełnego wykorzystania kontyngentów taryfowych doprowadził do niezamierzonych skutków. Wynika to z faktu, że istniejący mechanizm umożliwił przede wszystkim głównym dostawcom zwiększenie poziomu wywozu poza tradycyjne przepływy handlowe kosztem mniejszych dostawców, którzy w innym przypadku kontynuowaliby wywóz aż do wyczerpania kontyngentu rezydualnego.

(93)

Komisja uznała, że taki rozwój sytuacji byłby sprzeczny z interesem Unii z dwóch powodów. Po pierwsze, wyłączenie mniejszych krajów wywozu jest sprzeczne z celem zachowania tradycyjnych przepływów handlowych, również pod względem pochodzenia. Po drugie, rozwój ten pozbawia unijnych użytkowników dostaw niektórych specjalistycznych rodzajów stali w ramach tych kategorii, które są wywożone jedynie w ograniczonych ilościach przez dostawców z mniejszych krajów.

(94)

W związku z tym Komisja uznała za konieczne wprowadzenie dla poszczególnych krajów pochodzenia produktu górnego limitu ilościowego. Tak więc w ostatnim kwartale dwóch pozostałych okresów obowiązywania ostatecznych środków, w odniesieniu do kategorii produktu 13 i 16 (tj. kategorii, w przypadku których zaobserwowano negatywne skutki wypierania), wykorzystanie globalnego kontyngentu taryfowego będzie ograniczone do 30 % na kraj dostawcę. W ramach tego ograniczenia nie mniej niż cztery kraje dostawcy mogłyby skorzystać z kontyngentu taryfowego.

(95)

Komisja uznaje ten próg za odpowiedni z następującego powodu: z danych dotyczących przywozu, poddanych ocenie w ciągu dwóch kwartałów objętych środkami ostatecznymi w 2019 r., wynika, że nie więcej niż cztery kraje eksportujące (w każdej z obu kategorii) dokonywały wywozu do Unii ilości o minimalnym znaczeniu (21). Komisja uważa, że taki limit nie ograniczyłby w sztuczny sposób dostępu do rezydualnego kontyngentu taryfowego do określonego kraju pochodzenia i zagwarantowałby wystarczającą różnorodność źródeł dostaw dla użytkowników w Unii.

(96)

Zdaniem Komisji takie dostosowanie mechanizmu kontyngentu taryfowego zapewni odpowiednią równowagę pomiędzy, z jednej strony, celem, jakim jest maksymalne wykorzystanie kontyngentów taryfowych, a z drugiej strony dążeniem do zapewnienia minimalnej przestrzeni ilościowej dla mniejszych krajów dostawców, tak by mogły one kontynuować wywóz w ramach globalnego kontyngentu taryfowego bez bycia wypieranymi przez głównych dostawców, którzy już wywieźli w ramach swojego krajowego kontyngentu taryfowego ilości odpowiadające ich tradycyjnym przepływom handlowym. Mechanizm ten zapewniłby również ochronę w interesie Unii tradycyjnych przepływów handlowych w kategoriach 13 i 16, nie tylko w odniesieniu do ilości, ale również źródła pochodzenia.

(97)

Niektóre zainteresowane strony sprzeciwiły się twierdzeniom dotyczącym występowania wypychania, a zamiast tego twierdziły, że zachowanie eksportowe niektórych krajów stanowiło po prostu potwierdzenie, że przyznany kontyngent taryfowy był niższy niż wymagany przez rynek.

(98)

W tym względzie Komisja zauważyła, jak opisano w sekcji 2 A powyżej, że na podstawie analizy danych zebranych podczas stosowania ostatecznych środków ogólny poziom kontyngentów taryfowych wydaje się jak dotąd być odpowiedni oraz że, jak to wyjaśniono w motywach (89) do (93), stwierdziła ona negatywne skutki wypierania tylko w dwóch kategoriach produktów. W przypadku tych ostatnich kategorii Komisja wprowadza odpowiedni środek naprawczy, który uwzględnia tradycyjne przepływy handlowe wszystkich krajów dostarczających i zapewnia w odniesieniu do tych przepływów handlowych równowagę z unijnym zużyciem.

2.C   Ewentualne szkodliwe skutki dla osiągnięcia celów w zakresie integracji realizowanych z preferencyjnymi partnerami handlowymi

(99)

Komisja zbadała również, czy funkcjonowanie istniejących środków ochronnych w odniesieniu do wyrobów ze stali spowodowało jakiekolwiek znaczące ryzyko dla stabilizacji lub rozwoju gospodarczego niektórych preferencyjnych partnerów handlowych, w stopniu który byłby szkodliwy dla celów w zakresie integracji określonych w ich układach z UE. Odnosi się to w szczególności do sytuacji niektórych państw, z którymi Unia zawarła układ o stabilizacji i stowarzyszeniu.

Uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony

(100)

W ramach dochodzenia przeglądowego państwa Bałkanów Zachodnich – Bośnia i Hercegowina, Republika Macedonii Północnej i Serbia – wyraziły podobne obawy i zgłosiły zastrzeżenia podobne do tych, które zostały już sformułowane przed przyjęciem ostatecznych środków ochronnych.

(101)

Państwa te twierdzą, że ostateczne środki ochronne ograniczają rozwój ich przemysłu stalowego i ich zdolność do wywozu do Unii, stwarzając ryzyko utraty miejsc pracy, zagrażając ich rozwojowi gospodarczemu oraz utrudniając osiągnięcie celów w zakresie integracji i stabilizacji w ramach umów z Unią. W szczególności twierdzą one, że ich kontyngent taryfowy w niektórych kategoriach jest zbyt mały i należy go zwiększyć. Twierdzą również, że obecny przydział kontyngentów taryfowych nie chroni tradycyjnych przepływów handlowych i w związku z tym kontyngenty taryfowe należy ponownie rozdzielić. Państwa te zwracają się o zwiększenie tempa liberalizacji kontyngentów taryfowych, argumentując, że popyt w Unii wzrósł.

(102)

W szczególności Serbia stwierdziła ponownie, że średnie wielkości przywozu z ostatnich trzech lat, wykorzystane przez Komisję do ustalenia poziomów kontyngentów taryfowych, tj. od 2015 r. do 2017 r., nie są reprezentatywne dla jej tradycyjnej wymiany handlowej z Unią. Serbia argumentowała, że jest tak szczególnie dlatego, że w tym okresie jej jedyna huta stali znajdowała się w zastoju i że nowi właściciele zakładów dopiero od niedawna zdołali dostosować swoją tradycyjną produkcję i sprzedaż do normalnego poziomu. Serbia stwierdziła, że taki niższy poziom kontyngentu zagraża żywotności zakładu i wywołuje poważne negatywne skutki dla rozwoju całego regionu Bałkanów Zachodnich. Ponadto państwa Bałkanów Zachodnich zwracają się również o to, by w oparciu o swoje szczególne stosunki z Unią były one wyłączone z zakresu środków na tej samej podstawie co państwa należące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego („EOG”).

(103)

Alternatywnie przekazały one kilka postulatów i wniosków dotyczących konkretnych kategorii produktów, a mianowicie: 1, 2, 5, 6, 16, 20 i 21.

Analiza Komisji

(104)

W odniesieniu do wniosku o wyłączenie z zakresu zastosowania środków, Komisja pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 2 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych, środki ochronne stosowane są wobec produktu objętego dochodzeniem przywożonego niezależnie od źródła. Jedyne wyjątki od tych zasad dotyczą szczególnej sytuacji niektórych krajów rozwijających się lub – w zależności od przypadku – obowiązków wynikających z umów dwustronnych. W tym przypadku jednak stwierdzono, że układy o stabilizacji i stowarzyszeniu, które UE zawarła z krajami Bałkanów Zachodnich, potwierdzają, że przywóz może podlegać środkom ochronnym podjętym zgodnie z Porozumieniem WTO w sprawie środków ochronnych.

(105)

W odniesieniu do wniosków o zwiększony kontyngent taryfowy dla szeregu kategorii produktów, złożonych w oparciu o domniemany zwiększony popyt, Komisja ustosunkowała się już do tych wniosków w swojej szczegółowej analizie stosowania kontyngentów taryfowych opisanej w sekcji 2.A powyżej. Komisja stwierdziła, że poziom kwot jest odpowiedni i proporcjonalny do zachowania tradycyjnych przepływów handlowych oraz że nie ma dowodów na znaczny wzrost popytu w Unii uzasadniający zmianę poziomu kontyngentów taryfowych. Ponadto fakt, że dla większości kategorii produktu istniały jeszcze dostępne ilości pod koniec pierwszego roku stosowania środków ochronnych (30 czerwca 2019 r.), oznaczał, że środki te zasadniczo nie ograniczały możliwości wywozu stali do Unii przez państwa trzecie. W związku z tym Komisja nie mogła stwierdzić, że obecny kontyngent taryfowy wywarł szkodliwy wpływ na osiągnięcie zamierzonych celów w zakresie integracji.

(106)

Jeden z krajów Bałkanów Zachodnich twierdził, że środki powinny gwarantować pewien poziom wywozu, zwłaszcza w kategoriach produktu 1 i 6, który uznał za konieczny do utrzymania rentowności krajowego przemysłu i jego stabilności gospodarczej. Analiza indywidualnych kontyngentów taryfowych dla tych dwóch kategoriach produktu wykazała jednak, że zdolność tego kraju do wywozu do UE nie była przez środki ochronne nadmiernie ograniczona. W rzeczywistości średnie wielkości wywozu dokonane przez ten kraj w trzecim i czwartym kwartale pierwszego roku stosowania środków ochronnych (od 2 lutego do 30 czerwca 2019 r.) wskazywały na to, że przekroczył on swoje wcześniejsze prognozy.

(107)

W odniesieniu do kategorii produktu 6, 20 i 21 kraje Bałkanów Zachodnich, które wykorzystały swoje krajowe kontyngenty taryfowe twierdziły, że konieczne jest zwiększenie ich kontyngentów w celu zrównoważenia negatywnego wpływu środków ochronnych na ich gospodarki.

(108)

W następstwie tych wniosków Komisja przeprowadziła dogłębną analizę tendencji leżących u podstaw ich wyczerpania przedmiotowych kontyngentów taryfowych i wykorzystania rezydualnego kontyngentu taryfowego w ostatnim kwartale pierwszego roku obowiązywania środków (od 1 kwietnia do 30 czerwca 2019 r.). Analiza ta wykazała, że chociaż niektóre kraje Bałkanów Zachodnich w rzeczywistości wyczerpały swoje krajowe kontyngenty taryfowe przed końcem pierwszego okresu obowiązywania środków (tj. przed 30 czerwca 2019 r.), były one w stanie kontynuować wywóz do Unii w ramach odpowiednich kontyngentów rezydualnych aż do ich wyczerpania, co miało miejsce zaledwie kilka tygodni przed uwolnieniem nowych kwot na drugi okres obowiązywania środków w dniu 1 lipca 2019 r. Ze względu na ten fakt, w połączeniu z dodatkowym marginesem wywozu wynikającym z liberalizacji środków od dnia 1 lipca 2019 r., Komisja doszła do wniosku, że twierdzenia te nie są wystarczająco uzasadnione i nie ma potrzeby zwiększania odpowiedniego kontyngentu taryfowego.

(109)

Ponadto Komisja zauważyła, że dostosowania dotyczące funkcjonowania systemu kontyngentów taryfowych zaproponowane w poprzednich sekcjach (2.A i 2.B) – takie jak ograniczenie do 30 % wykorzystania globalnego kontyngentu taryfowego dla kategorii produktu 1, 13 i 16 (22) – które wejdą w życie w wyniku tego przeglądu, tak czy inaczej również przyczynią się do rozwiązania niektórych problemów zgłoszonych przez kraje Bałkanów Zachodnich, w szczególności w odniesieniu do ochrony tradycyjnych przepływów wywozowych od tradycyjnych unijnych dostawców.

(110)

Ponadto jeden kraj twierdził, że dla kategorii produktu 16 należy mu przyznać krajowy kontyngent taryfowy w oparciu o wielkość wywozu w 2017 r., który nieznacznie przekroczył próg 5 %. Jednak, jak już Komisja wyjaśniła to w motywie 147 rozporządzenia (UE) 2019/159, przydział krajowych kontyngentów taryfowych w odniesieniu do wszystkich krajów eksportujących opiera się na średniej wielkości przywozu w ostatnich trzech latach, tj. w latach 2015–2017, a nie wyłącznie w ostatnim roku tego okresu. Dlatego wniosek ten nie mógł zostać przyjęty.

2.D   Aktualizacji wykazu rozwijających się państw członkowskich WTO wyłączonych z zakresu środków na podstawie uaktualnionych statystyk dotyczących przywozu

(111)

Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) 2015/478 oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, a mianowicie art. 9 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych, środki ochronne nie powinny mieć zastosowania wobec jakichkolwiek produktów pochodzących z krajów rozwijających się będących członkami WTO, jeżeli udział danego kraju w przywozie tego produktu do Unii nie przekracza 3 %, pod warunkiem że kraje rozwijające się będące członkami WTO, których udział w przywozie jest niższy niż 3 %, łącznie posiadają udział nie większy niż 9 % całkowitego przywozu do Unii produktów objętych dochodzeniem. Ponadto w interesie Unii leży dostosowanie wykazu krajów rozwijających się wyłączonych z zakresu środków, aby uniknąć sytuacji, w której niektóre kraje rozwijające się bezzasadnie korzystałyby z pierwotnego wykluczenia.

(112)

Po przyjęciu ostatecznych środków ochronnych rozporządzeniem (UE) 2019/159 Komisja zobowiązała się do regularnego przeglądu wykazu krajów rozwijających się, które mogą zostać wyłączone z zakresu stosowania środków na podstawie uaktualnionych statystyk dotyczących przywozu.

(113)

W celu ustalenia wykazu wyłączeń ze środków ostatecznych Komisja wykorzystała wówczas najnowsze dostępne dane, tj. z drugiej połowy 2017 r. i z pierwszej połowy 2018 r. Do celów aktualizacji tego wykazu w ramach dochodzenia przeglądowego Komisja wykorzystała bardziej aktualne i skonsolidowane dane statystyczne, tj. z całego roku 2018. Komisja przyjęła pełny rok 2018 jako nowy okres odniesienia, ponieważ jest to najbardziej reprezentatywny okres ze skonsolidowanymi statystykami. Ponadto wykorzystanie całego roku pozwala uniknąć zjawiska sezonowości. W odniesieniu do odpowiednich obliczeń nie uwzględniono przywozu z krajów wyłączonych na mocy art. 6 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/159.

Analiza Komisji

(114)

W oparciu o dane z całego roku 2018 przywóz z następujących krajów – które dotychczas były wyłączone z zakresu stosowania środka – przekroczył w odniesieniu do niektórych kategorii produktu próg 3 %. W związku z tym w wyniku tego przeglądu powinny one zostać objęte środkami:

(115)

przywóz z Indonezji kategorii produktu 8 (walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej) i 9 (walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej), odpowiednio 10,12 % i 3,77 %;

(116)

w odniesieniu do kategorii produktu 24 (inne przewody rurowe bez szwu) całkowity udział przywozu wszystkich krajów rozwijających się poniżej 3 % przekroczył w 2018 r. łącznie próg 9 % (10,74 %). Dlatego też przywóz kategorii produktu 24 ze wszystkich krajów rozwijających się będzie podlegał środkom ochronnym.

(117)

Następnie Komisja oceniła, czy w odniesieniu do kategorii 8, 9 i 24 zainteresowane kraje rozwijające się kwalifikowałyby się do krajowego kontyngentu taryfowego (23). W tym celu Komisja oceniła, czy w latach 2015–2017 przywóz przedmiotowych kategorii z tych krajów wyniósł dla którejkolwiek z nich co najmniej 5 % całkowitego przywozu w tym okresie. Wyniki wykazały, że żaden z nich nie kwalifikował się do krajowego kontyngentu taryfowego. W związku z tym wszystkie te kraje będą objęte rezydualnym kontyngentem taryfowym dla odpowiednich kategorii.

(118)

W odniesieniu do wyłączeń z zakresu zastosowania środków ochronnych, wynik tego przeglądu jest następujący:

(119)

przywóz z Brazylii kategorii produktu 8 (walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej) oraz 17 (kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej) zostanie wyłączony z zakresu środków, ponieważ w 2018 r. poziom przywozu spadł poniżej 3 % (odpowiednio 2,22 % i 2,52 %);

(120)

przywóz z Ukrainy kategorii produktu 1 (walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej) oraz 19 (elementy konstrukcyjne torów kolejowych lub tramwajowych) nie będzie objęty środkami, ponieważ w 2018 r. poziom przywozu spadł poniżej 3 % (odpowiednio 1,68 % i 0,6 %);

(121)

przywóz z Egiptu kategorii produktu 12 (pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej) nie podlega środkom, ponieważ w 2018 r. poziom przywozu spadł poniżej 3 % (2,41 %);

(122)

przywóz z Indii kategorii produktu 8 (walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej) nie podlega środkom ochronnym, ponieważ w 2018 r. poziom przywozu spadł poniżej 3 % (2,87 %);

(123)

przywóz z Turcji kategorii produktu 10 (walcowana na gorąco blacha quarto ze stali nierdzewnej) nie podlega środkom ochronnym, ponieważ w 2018 r. poziom przywozu spadł poniżej 3 % (2,58 %).

(124)

przywóz z Chin kategorii produktu 22 (nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu) nie podlega środkom ochronnym, ponieważ w 2018 r. poziom przywozu spadł poniżej 3 % (2,61 %).

(125)

Krajowe kontyngenty taryfowe dla będących członkami WTO krajów rozwijających się, które po przeglądzie zostaną wyłączone ze środków, zostaną przeniesione do odpowiedniego rezydualnego kontyngentu taryfowego. Dokładna wielkość kontyngentu taryfowego, który ma zostać przeniesiony, obliczona zostanie po zakończeniu pierwszego kwartału odpowiedniego okresu (tj. od 1 lipca do 30 września 2019 r.), aby ocenić, w jakim stopniu krajowy kontyngent taryfowy został już wykorzystany. Po dokonaniu obliczeń dostępny kontyngent zostanie przeniesiony do odpowiedniego rezydualnego kontyngentu taryfowego w ciągu 20 dni roboczych.

(126)

Jak to wyjaśniono w motywach (114) do (124) w następstwie tego ponownego obliczenia Komisja zaktualizowała wykaz wyłączeń dla każdej z 26 kategorii produktu objętych środkami na podstawie zaktualizowanych danych liczbowych dotyczących przywozu (pełen zaktualizowany wykaz znajduje się w załączniku II).

(127)

Komisja otrzymała kilka innych uwag dotyczących tej kwestii. W szczególności strony proponowały wybór innych okresów w celu obliczenia wielkości przywozu. Niektóre strony wnioskowały również o zwolnienie, chociaż przyznawały, że mogą one przekroczyć ustalony próg. Inne strony, które dotychczas były wyłączone ze środków ochronnych, twierdziły, że powinny mieć czas na dostosowanie się do nowej sytuacji, w której miałyby podlegać środkom. Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że Komisja nie ma prawa objąć środkami żadnego z krajów rozwijających się, które były wcześniej wyłączone z zakresu środków, ponieważ byłoby to sprzeczne z zobowiązaniami w ramach WTO, zgodnie z którymi środek ma być stopniowo coraz mniej restrykcyjny przez cały okres jego obowiązywania. Ponadto niektóre zainteresowane strony poprosiły o uzyskanie krajowego kontyngentu taryfowego w przypadku, gdyby miały one zostać poddane środkom ochronnym.

(128)

Komisja zauważa, co następuje: Po pierwsze, w rozporządzeniu (UE) 2019/159, a także w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia przeglądowego, Komisja wyjaśniła, że dokona aktualizacji wykazu krajów rozwijających się, które byłyby zwolnione z ostatecznych środków na podstawie ostatnio dostępnych danych. W związku z tym wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane z dużym wyprzedzeniem, że taka zmiana zostanie przeprowadzona. Ponadto Komisja oparła się na publicznie dostępnych danych dotyczących przywozu. W związku z tym wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przewidzieć, że będą prawdopodobnie objęte środkami z powodu najnowszych zmian w ich wywozie danej kategorii produktu. W związku z tym wnioski o przyznanie okresu na dostosowanie zostają oddalone.

(129)

Po drugie, zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) 2015/478, który odzwierciedla art. 9 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych, przywóz z takich krajów ma być wyłączony z odpowiednich środków tak długo, jak jego udział w przywozie danego produktu przez Członka przywożącego nie przekroczy 3 %, pod warunkiem, że Członkowie - kraje rozwijające się z indywidualnymi udziałami w przywozie poniżej 3 % nie uczestniczą łącznie w ponad 9 % w całkowitym przywozie danego produktu do Unii.

(130)

W związku z tym zwolnienie dla krajów rozwijających się nie jest bezwarunkowe w odniesieniu do całego okresu obowiązywania środków. Na tej podstawie Komisja postanowiła dokonać przeglądu wykazu zwolnień na podstawie nowszych danych. Ponadto Komisja nie mogła zaakceptować twierdzenia, że na państwo wyłączone na etapie przyjmowania ostatecznych środków nie można ich nałożyć w ramach przeglądu, gdyż byłoby to bardziej restrykcyjne. W rzeczywistości Komisja zauważyła, że ostateczne środki ochronne są stopniowo liberalizowane, w tym w wyniku przeglądu (zob. sekcja 2.E). Środki te nie są zatem bardziej restrykcyjne niż pod koniec pierwszego roku ich obowiązywania. Fakt, że na kraj rozwijający się, który nie spełnia już kryteriów prawnych do wyłączenia, nakłada się środki, stanowi jedynie wypełnienie zobowiązań UE i WTO wynikających z art. 18 rozporządzenia (UE) 2015/478 i art. 9 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych. W związku z tym twierdzenie to zostało odrzucone.

(131)

Komisja przypomniała również, że dopóki nie zostaną osiągnięte odpowiednie progi, nie może ona decydować o tym, czy dany kraj powinien zostać objęty środkami, czy też nie. Każda inna interpretacja zgodnie z sugestią niektórych zainteresowanych stron stanowiłaby naruszenie art. 18 rozporządzenia (UE) 2015/478.

(132)

Komisja oceniła ponadto, czy którykolwiek z krajów objętych obecnie środkami dla danej kategorii produktu kwalifikowałby się do krajowego kontyngentu taryfowego. Jak zauważono w motywie 117 powyżej, Komisja doszła do wniosku, że żaden z tych krajów nie spełnia warunków przydziału krajowego kontyngentu taryfowego.

2.E   Inne zmiany okoliczności, które mogą wymagać dostosowania poziomu przydziału kontyngentów taryfowych

(133)

EUROFER i niektóre państwa członkowskie zwróciły się do Komisji o zniesienie lub ograniczenie liberalizacji ostatecznych środków ochronnych w związku z domniemaną stagnacją na unijnym rynku stali. Zdaniem EUROFER te poziomy liberalizacji znacznie przekroczyły perspektywy wzrostu dla unijnego sektora stalowego, co mogłoby poważnie osłabić skuteczność środków. Również ESTA poparła ten wniosek EUROFER i zasugerowała, żeby zamiast znieść liberalizację Komisja zredukowała wspomniany wyżej kontyngent taryfowy z 25 % do 20 %.

(134)

Komisja przypomniała, że w rozporządzeniu (UE) 2019/159 ustanowiono, że w celu stopniowej liberalizacji tych środków poziom wszystkich bezcłowych kontyngentów zostanie zwiększony o 5 % pod koniec pierwszego i na koniec drugiego roku obowiązywania środków (odpowiednio, 1 lipca 2019 r. i 1 lipca 2020 r. (24)).

(135)

Komisja przypomniała również, że celem obecnego przeglądu było właśnie wprowadzenie odpowiednich korekt do środków, które mogą być konieczne, aby w oparciu o interes Unii utrzymać dostosowanie środków ochronnych do zmieniającej się sytuacji na rynku stali w UE.

(136)

Art. 5 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych stanowi, że: Członek będzie stosował środki ochronne tylko w zakresie niezbędnym dla zapobieżenia lub naprawienia poważnej szkody oraz dla ułatwienia przystosowania strukturalnego. Zasada ta została transponowana do prawa Unii w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/478. Z kolei art. 7 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych stanowi, że środki ochronne będą stosowane tylko w okresie niezbędnym dla przeciwdziałania lub naprawienia poważnej szkody lub dla ułatwienia przystosowania strukturalnego. Art. 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2015/478 transponują tę zasadę do prawa UE. Art. 7 ust. 4 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych zobowiązuje członków stosujących środki ochronne do stopniowej liberalizacji systemu w regularnych odstępach czasu w celu ułatwienia przystosowania strukturalnego w sytuacji, gdy przewidziany okres stosowania środka ochronnego […] wynosi ponad jeden rok. Ten sam wymóg zawarto w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/478.

(137)

Chociaż liberalizacja środków ochronnych po pierwszym roku stosowania stanowi zobowiązanie prawne na mocy prawa Unii i WTO, przepisy te nie ustanawiają żadnych szczególnych wymogów dotyczących formy lub konkretnego tempa liberalizacji, innych niż wymóg, by taka liberalizacja odbywała się w okresie stosowania stopniowo w regularnych odstępach czasu.

(138)

Niemniej jednak w każdym razie liberalizacja wszelkich środków ochronnych, zarówno pod względem formy, jak i tempa, nie powinna podważać zamierzonego skutku samych środków ochronnych. Wynika to z faktu, że środki te powinny chronić rynek krajowy przed przywozem tak długo, jak jest to konieczne w celu zapobieżenia lub naprawienia poważnej szkody oraz ułatwienia dostosowania, jak zezwala na to art. 7 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych. Byłoby niewłaściwe, gdyby warunki liberalizacji tych środków utrudniały ten cel.

(139)

Aby ocenić spójność tempa liberalizacji w wysokości 5 % + 5 % progu ilościowego w ramach kontyngentów taryfowych z obowiązującymi środkami ochronnymi, Komisja uznała za konieczne połączenie dwóch typów analiz. Z jednej strony Komisja przeprowadziła analizę retrospektywną, która miała na celu ocenę, w świetle wszystkich informacji zebranych podczas dochodzenia przeglądowego, adekwatności istniejącego progu ilościowego dotyczącego kontyngentu taryfowego dla zapobieżenia i zaradzenia poważnej szkodzie dla unijnego przemysłu stalowego. Z drugiej strony Komisja starała się przeprowadzić analizę perspektywiczną, która pokazałaby, czy planowana liberalizacja na poziomie 5 % + 5 % będzie zgodna z prognozami najbardziej aktualnych ogólnych perspektyw gospodarczych i przemysłowych w Unii.

(140)

W tym względzie należy przypomnieć, że w rozporządzeniu (UE) 2019/159 przyjęto średni przywóz z okresu 2015–2017 jako podstawę do obliczenia progu ilościowego kontyngentu taryfowego w pierwszym roku obowiązywania środków. Ta średnia została uzupełniona o 5 % wzrost w celu uwzględnienia zwiększonego popytu na rynku UE. Doprowadziło to de facto do poziomu ilościowego, który był niemal równy całkowitej wielkości przywozu produktów objętych środkami w roku kalendarzowym 2017 (30,1 mln ton jako próg ilościowy w porównaniu z 30,09 mln ton przywozu w 2017 r.). Na podstawie dowodów zebranych dla okresu objętego dochodzeniem (tj. na lata 2013–2017) Komisja stwierdziła, że tendencja prowadząca do tego poziomu przywozu doprowadziła do sytuacji, w której unijnemu przemysłowi stalowemu zagrażała poważna szkoda (25).

(141)

Analiza zawarta w rozporządzeniu (UE) 2019/159 (która opierała się na ostatnim okresie po 2017 r., tj. na danych statystycznych do września 2018 r.) potwierdziła, że dalszy wzrost przywozu doprowadził do pogorszenia perspektyw przemysłu unijnego (26).

(142)

W związku z tym wiarygodne statystyki przywozowe dotyczące całkowitego przywozu wyrobów ze stali w roku kalendarzowym 2018 były dostępne dopiero po upływie pierwszego kwartału 2019 r. (tj. około trzech miesięcy po podjęciu przez Komisję decyzji w sprawie ostatecznych środków ochronnych). Statystyki te wykazały, że całkowity przywóz wyrobów ze stali w czasie obowiązywania środków osiągnął rekordową wartość 33,4 mln ton w 2018 r., znacznie przewyższając całkowity poziom przywozu osiągnięty w 2017 r., a także znacznie powyżej średniego progu ilościowego ustalonego na podstawie okresu objętego dochodzeniem (27).

(143)

W świetle tych ustaleń, gdyby Komisja miała potwierdzić tempo liberalizacji w wysokości 5 % +5 % z rozporządzenia (UE) 2019/159, całkowita wielkość kontyngentów udostępnionych na drugi i trzeci rok obowiązywania środków (tj. na lata 2019–2020 i 2020–2021) wyniosłaby odpowiednio 31,6 mln ton i 33,2 mln ton. Taki scenariusz liberalizacji oznaczałby, że w trzecim roku stosowania środków ochronnych (tj. od 1 lipca 2020 r. do 30 czerwca 2021 r.) Komisja zezwalałaby na przywóz prawie takiej samej wielkości jak ta, która miała miejsce w 2018 r. (czyli około 33,4 mln ton). Wielkość ta przekraczałaby o 3,3 mln ton poziom z 2017 r. uznany przez Komisję za powodujący poważną szkodę, a zatem wysoce zakłócający funkcjonowanie rynku unijnego.

(144)

Automatyczne przyjęcie tego poziomu przywozu bez możliwości dokonania oceny jego potencjalnych skutków zagroziłoby zatem skuteczności nałożonych środków. W istocie, jak podkreślono w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych (28), poziom przywozu z 2018 r. oznacza znaczne przekierowanie handlu spowodowane przez środki przyjęte przez USA na podstawie sekcji 232, jak również przywóz nieobjęty środkami, którego nie można było uwzględnić podczas przygotowywania środków tymczasowych w lipcu 2018 r. (w tym znaczne ilości wprowadzone na rynek unijny w ramach klauzuli wysyłkowej, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1013 (29)).

(145)

Innymi słowy, w świetle pełnych danych z 2018 r. tempo liberalizacji w wysokości 5 % + 5 % byłoby niespójne z ostatecznymi środkami ochronnymi, które nałożono w celu rozwiązania problemu nieprzewidzianego znacznego przywozu produktu objętego postępowaniem. Gdyby liberalizacja środków ostatecznych nie została skorygowana, Komisja zezwoliłaby w trzecim roku obowiązywania środków na bezprecedensowy poziom przywozu stali do Unii, bez możliwości poradzenia sobie z tym zakłócającym wolumenem przywozu, zwiększając tym samym potencjalnie „groźbę poważnej szkody”.

(146)

Komisja stwierdziła w związku z tym, że wnioskowaną przez zainteresowane strony łączną liberalizację w wymiarze 5 % + 5 %, bez możliwości dokonania przeglądu wynikających z niej skutków, należy uznać za nieproporcjonalną do „przeciwdziałania lub naprawienia poważnej szkody lub dla ułatwienia przystosowania strukturalnego” w rozumieniu art. 7 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych oraz art. 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2015/478.

(147)

W związku z tym Komisja uznała za konieczne obniżenie tempa oczekiwanej obecnie liberalizacji W tym kontekście za właściwe uznaje się skumulowane 3 % + 3 % w drugim i trzecim roku stosowania środków ochronnych. W rzeczy samej, wolniejsze tempo liberalizacji będzie skutkować tym, że całkowity poziom kontyngentów w trzecim roku obowiązywania środków utrzyma się na poziomie 31,6 mln ton, czyli 1,5 mln ton poniżej zniekształconego poziomu z 2018 r. Należy również zauważyć, że dostosowanie to pozwoli w pełni utrzymać efekt liberalizacji, ponieważ w ramach takiego jej tempa poziom kontyngentów w drugim roku stosowania środków ochronnych wyniesie 31 mln ton (około miliona ton więcej niż poziom przywozu odnotowany w 2017 r.). Komisja uznała, że takie tempo ułatwi przemysłowi unijnemu bardziej równomierne dostosowanie się do sytuacji, przy wzroście kwot o 0,9 i 0,9 na koniec pierwszego i drugiego roku obowiązywania środków (tj. 30 czerwca 2019 r. i 30 czerwca 2020 r.). Następnie przywóz mógłby wzrosnąć o 1,5 mln ton, aby ewentualnie osiągnąć poziom z 2018 r. dopiero po całkowitym zniesieniu ostatecznych środków po upływie trzyletniego okresu przewidzianego w przepisach WTO i unijnych.

(148)

Należy wreszcie zauważyć, że patrząc perspektywicznie, takie obniżone tempo liberalizacji jest zgodne z ostatnio opublikowanymi ogólnymi prognozami dla gospodarki i przemysłu, które przewidują ograniczenie wzrostu gospodarki unijnej i światowej.

(149)

W związku z tym światowa prognoza gospodarcza MFW z kwietnia 2019 r. zawiera stwierdzenie: Przewiduje się, że poziom globalnego wzrostu gospodarczego obniży się z 3,6 % w 2018 r. do 3,3 % w 2019 r., a następnie w 2020 r. powróci do 3,6 %. Poziom wzrostu w strefie euro obniży się z 1,8 % w 2018 r. do 1,3 % w 2019 r. (będzie o 0.6 punktu procentowego niższy niż przewidywano w październiku), a w 2020 r. wyniesie 1,5 %. Chociaż oczekuje się, że w pierwszej połowie 2019 r. nastąpi ożywienie wzrostu, ponieważ znikną niektóre tymczasowe czynniki hamujące, wpływ słabszego wzrostu w drugiej połowie 2018 r. spowoduje niższą stopę wzrostu w 2019 r.

(150)

W swojej niedawnej wiosennej prognozie gospodarczej Komisja stwierdziła, co następuje: Przewiduje się, że wzrost PKB w strefie euro zmniejszy się w 2018 r. z 1,9 % do 1,2 % w roku obecnym, a następnie wzrośnie do 1,5 % w 2020 r., kiedy to stopa wzrostu będzie większa ze względu na większą liczbę dni roboczych. W okresie objętym prognozą oczekuje się, że PKB wzrośnie we wszystkich państwach członkowskich. Biorąc jednak pod uwagę słabszą sytuację pod koniec 2018 r., prognozy te są znacznie niższe od jesieni ubiegłego roku i nieco niższe od zimowej prognozy okresowej.

(151)

Jeśli chodzi o perspektywy dla przemysłu, przewiduje się, że spowolnienie działalności produkcyjnej w UE w ostatnich miesiącach będzie gorsze niż to prognozowano na początku roku. Pogarszające się warunki prowadzenia działalności w sektorze przemysłowym zmniejszają popyt na stal. Prognozy opublikowane 18 lipca 2019 r. w „EUROFER Steel Outlook 2019–2020” przewidują w 2019 r. spadek realnego zużycia stali w UE o 0,4 %, co będzie pierwszym rocznym spadkiem w ujęciu rok do roku od 2013 r.

(152)

Ostatnie sprawozdania dotyczące przemysłu również potwierdzają pogłębienie się spadku produkcji. W opublikowanym w dniu 5 lipca 2019 r. przez IHS Markit raporcie Indeksu Menadżerów Zakupów Markit PMI (ang. Market Manufacturing Purchasing Managers' Index) ujęte to zostało w następujący sposób: Użytkownicy stali w Europie w dalszym ciągu znajdują się w centrum głębokiego spowolnienia działalności, wywołanego słabą produkcją motoryzacyjną i pogarszającymi się warunkami handlu światowego. Podobnie w publikacji „Flash Eurozone PMI” z dnia 24 lipca 2019 r. IHS Markit dokładniej opisuje warunki gospodarcze w następujący sposób: Sektor wytwórczy daje coraz poważniejsze powody do niepokoju. W szczególności kłopoty geopolityczne, Brexit, rosnące tarcia w handlu i pogarszające się wyniki sektora motoryzacyjnego przyczyniły się do pogorszenia koniunktury w sektorze produkcji, a wyniki badań wskazują na kurczenie się tego sektora co kwartał o około 1 %.

(153)

W rezultacie w ciągu ostatnich miesięcy odbiorcy stali składali nadal coraz mniej zamówień ze względu na spadek popytu na wyroby trwałego użytku. Spadek produkcji przemysłu wykorzystującego stal i zmniejszenie ich zapotrzebowania napędzają spadek popytu na stal.

(154)

W przemyśle motoryzacyjnym perspektywy też nie są lepsze. Wskaźniki rocznego wzrostu produkcji dla drugiego kwartału 2019 r. opublikowane przez Oxford Economics i FERI wykazały najsłabsze wyniki w przemyśle motoryzacyjnym od czasu światowego kryzysu finansowego, przy prawdopodobnym spadku produkcji w pierwszej połowie 2019 r., zarówno w skali globalnej, jak i w Europie Zachodniej, a także pod względem rejestracji samochodów w Europie Zachodniej. FERI podkreśla również, że konsumenci pozostają bierni ze względu na większe poczucie niepewności co do przyszłości transportu. Brak jasności co do procesu przechodzenia z tradycyjnych silników spalinowych na nowe paliwa stanowi wciąż aktualne wyzwanie, które pogarsza perspektywy przemysłu motoryzacyjnego. W międzyczasie spadek produkcji w przemyśle motoryzacyjnym napędza ogólne pogorszenie koniunktury w sektorze produkcji. Ostatnie badania wskazują na utrzymujące się spowolnienie w globalnym sektorze motoryzacyjnym i części samochodowych. W ciągu ośmiu miesięcy spadała produkcja i liczba nowych zamówień. Zakupy materiałów do produkcji przez producentów samochodów i części do nich kurczyły się w najszybszym tempie od prawie siedmiu lat. Pięć innych sektorów zarejestrowało w maju niższe wyniki, wszystkie z nich z wyjątkiem nieruchomości związane z produkcją. Najbardziej zauważalne w tej grupie były produkcja przemysłowa oraz przemysły metalowy i wydobywczy, gdzie produkcja spadała odpowiednio w piątym i ósmym kolejnym miesiącu.

(155)

Oxford Economics i FERI informują również, że w pierwszej połowie 2019 r. wzrost gospodarczy nadal znacząco zmniejszał się w przemyśle inżynieryjnym i metalurgicznym, podobnie jak malał popyt ze względu na mniejszą dynamikę handlu światowego i wydatków kapitałowych w Europie. Ponadto, przy znacznych różnicach między poszczególnymi krajami, stale rosnący sektor budownictwa przewyższa w Europie inne gałęzie przemysłu pod względem wykorzystania stali, ale jego rozwój jest umiarkowany, a jego siła hamowana jest przez szereg ograniczeń, takich jak brak wykwalifikowanej siły roboczej i stopniowe zaostrzanie się warunków kredytowania ze względu na rosnące stopy procentowe.

(156)

W związku z tym Komisja uznała, że w interesie Unii byłoby obniżenie tempa liberalizacji do łącznego poziomu 3 % + 3 % w drugim i trzecim roku obowiązywania środków. W tym celu, w dniu 1 października 2019 r. (tj. na początku drugiego kwartału drugiego roku obowiązywania środków), pozostałe kontyngenty na drugi rok obowiązywania środków zostaną skorygowane w dół, tak aby całkowity wzrost w ciągu roku wynosił 3 %. Ponadto w dniu 1 lipca 2020 r., tj. pod koniec drugiego roku obowiązywania środków, wszystkie kontyngenty zwolnione z cła powinny zostać dodatkowo zwiększone o dodatkowe 3 %.

Inne uwagi

(157)

Oprócz uwag dotyczących stopnia liberalizacji Komisja otrzymała również uwagi dotyczące innych kwestii objętych niniejszą sekcją. Są one następujące:

(158)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że ich indywidualny wywóz do Unii nie mógł wyrządzić szkody lub grozić wyrządzeniem szkody producentom unijnym. Dodatkowo twierdzili oni, że jedno państwo nie może stanowić ryzyka przekierowania handlu.

(159)

W tym względzie Komisja przypomina, że zgodnie z przepisami Unii i WTO obecne środki mają charakter erga omnes i w związku z tym obejmują przywóz ze wszystkich źródeł, z wyjątkiem bardzo niewielu należycie uzasadnionych przyznanych zwolnień. Analiza mająca pokazać, czy wystąpiły bezwzględny wzrost przywozu, zagrożenie poważną szkodą lub też ryzyko przekierowania handlu, nie może być zatem przeprowadzona indywidualnie dla każdego kraju wywozu, ale jest dokonywana na podstawie całego zagregowanego przywozu. Dlatego twierdzenie to uznano za nieuzasadnione.

(160)

Niektóre zainteresowane strony wskazywały na ostatnie zmiany w odniesieniu do środków dotyczących stali w innych jurysdykcjach, aby wykazać, że ryzyko przekierowania handlu zostało zmniejszone. W tym względzie powołały się one na wyłączenia ze środków przyjętych przez Stany Zjednoczone w ramach sekcji 232 Meksyku i Kanady, na zakończenie tureckiego dochodzenia w sprawie środków ochronnych dotyczących stali bez nałożenia środków, a także na nałożenie przez Kanadę środków ochronnych w bardziej ograniczonym zakresie, niż początkowo oczekiwano.

(161)

Komisja nie uznała, że ryzyko przekierowania handlu wynikające ze środków przyjętych przez USA na podstawie sekcji 232 w wyniku ostatnich zmian zostało ograniczone lub nawet zniknęło. Z jednej strony Kanada i Meksyk nie należały do głównych tradycyjnych dostawców stali do Unii. Potwierdza to fakt, że żaden z dwóch krajów nie posiada krajowego kontyngentu taryfowego na przywóz do Unii. Z drugiej strony taki rozwój sytuacji odnośnie do amerykańskich środków mógłby mieć wręcz odwrotny efekt. W rzeczy samej, jeśli dwóch z największych dostawców stali do USA może ponownie dokonywać bezcłowego wywozu na rynek USA, może to doprowadzić do dalszego ograniczenia możliwości dostaw na rynek amerykański przez inne konkurujące kraje. W związku z tym ryzyko przekierowania handlu do Unii mogłoby być nawet jeszcze większe. W odniesieniu do dochodzeń w sprawie środków ochronnych na stal dotyczących Turcji i Kanady Komisja zauważa, że rozwój ten nie miał istotnego wpływu na ustalenia dotyczące ryzyka przekierowania handlu w Unii. W rzeczywistości, jeśli chodzi o Turcję, niewprowadzenie środków przez to państwo oznacza, że sytuacja nie uległa zmianie.

(162)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że Komisja powinna uwzględnić lub wykluczyć niektóre kategorie lub podkategorie produktów z zakresu środków.

(163)

Komisja zauważa, że zakres produktów objętych istniejącymi środkami ochronnymi jest zdefiniowany w rozporządzeniu (UE) 2019/159 i że zmiana zakresu nie wchodzi w zakres niniejszego przeglądu.

(164)

Niektóre strony utrzymywały również, że obowiązujące środki nie spełniają norm Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych, a zatem powinny zostać zakończone.

(165)

Komisja podkreśla, że rozporządzenia nakładające tymczasowe i ostateczne środki ochronne były wystarczająco uzasadnione pod względem ich podstaw prawnych. Komisja odsyła do zawartych w tych aktach prawnych wyjaśnień.

(166)

Ponadto kilka zainteresowanych stron zwróciło się do Komisji o przedstawienie mechanizmu mającego na celu rozwiązanie problemów wynikających z wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii („Brexitu”).

(167)

Komisja zauważa, że na etapie przyjmowania dostosowań wynikających z niniejszego przeglądu, nadal nie ma pewności co do warunków wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii. W związku z tym na obecnym etapie nie można dokonać żadnych korekt związanych z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii. Komisja ponownie zbada szybko sytuację w świetle wszelkich związanych z Brexitem wydarzeń.

(168)

Ponadto Komisja zauważyła, że obecny przegląd zmieniający obowiązujące środki ochronne jest również zgodny z zobowiązaniami wynikającymi z umów dwustronnych podpisanych z niektórymi państwami trzecimi,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2019/159 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2   W przypadku każdej kategorii produktu objętej dochodzeniem, z wyjątkiem kategorii produktu 1 i kategorii produktu 25, część każdego kontyngentu taryfowego przydziela się państwom określonym w załączniku IV. Aby skorzystać z kontyngentu taryfowego w ramach kategorii 4B, rodzaje wyrobów stalowych należące do tej kategorii objęte zostają procedurą końcowego przeznaczenia, o której mowa w art. 254 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, w celu wykazania, że są one wykorzystywane do produkcji części samochodowych

3   Pozostałą część każdego kontyngentu taryfowego, jak również kontyngent taryfowy w odniesieniu do kategorii produktu 1 przydziela się według kolejności zgłoszeń, w oparciu o kontyngent taryfowy ustalony na tym samym poziomie dla każdego kwartału w okresie obowiązywania. Odnośnie do kategorii 1, żaden kraj nie może wykorzystać więcej niż 30 % kontyngentu taryfowego dostępnego w każdym kwartale.”;

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„5   Jeżeli w odniesieniu do konkretnego państwa stosowny kontyngent taryfowy, o którym mowa w ust. 2, został wyczerpany, przywóz z tego państwa może zostać dokonany w ramach pozostałej części kontyngentu taryfowego w odniesieniu do tej samej kategorii produktu. Przepis ten ma zastosowanie jedynie w ostatnim kwartale każdego roku stosowania ostatecznego kontyngentu taryfowego. Odnośnie do kategorii produktów 13 i 16, żaden kraj wywozu nie może sam wykorzystać więcej niż 30 % rezydualnego kontyngentu taryfowego ustalonego na ostatni kwartał każdego roku stosowania środków.”;

2)

w załącznikach wprowadza się następujące zmiany:

a)

załącznik III.2 zastępuje się załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

b)

załącznik IV zastępuje się załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1.   Niewykorzystane kontyngenty taryfowe przyznane krajom rozwijającym się, które z chwilą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostaną wyłączone z zakresu środków ochronnych ustanowionych w rozporządzeniu (UE) 2019/159, przydziela się do rezydualnych kontyngentów taryfowych dla odpowiednich kategorii produktu.

2.   Wraz z wejściem w życie niniejszego rozporządzenia niewykorzystane ilości kontyngentów taryfowych dla poszczególnych państw w ramach kategorii produktu 25 przydziela się do rezydualnego kontyngentu taryfowego.

3.   Możliwość wykorzystania odpowiednich dla danego kraju kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 1 i 2, wygasa w dniu 4 listopada 2019 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 października 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 września 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 16.

(2)  Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 33.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/159 z dnia 31 stycznia 2019 r. nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz.U. L 31 z 1.2.2019, s. 27).

(4)  Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu środków ochronnych mających zastosowanie do przywozu niektórych wyrobów ze stali (C/2019/3623) Dz.U. C 169 z 17.5.2019, s. 9 (dalej „zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia przeglądowego”).

(5)  Brazylia, Chiny, Iran, Rosja i Ukraina.

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/649 z dnia 5 kwietnia 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej; Dz.U. L 92 z 6.4.2017, s. 68; Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/969 z dnia 8 czerwca 2017 r. nakładające ostateczne cła wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, i zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/649 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej; Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 17; Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1795 z dnia 5 października 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Brazylii, Iranu, Rosji i Ukrainy oraz kończące dochodzenie dotyczące przywozu niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Serbii; Dz.U. L 258 z 6.10.2017, s. 24.

(7)  Udział przywozu z Rosji w 2018 r. wyniósł 20 %.

(8)  Łączny kontyngent taryfowy Ukrainy i Brazylii w okresie luty–czerwiec 2019 r. wynosił ponad 5 %. Ponadto, jeżeli liczyć razem z Rosją, udział w kontyngencie taryfowym tych trzech objętych środkami antydumpingowymi krajów wyniósł w okresie luty–czerwiec 2019 r. ponad 21 %, a w 2018 r. 25 % całkowitego przywozu.

(9)  Komisja zauważyła, że chociaż podczas obliczania kontyngentów taryfowych w odniesieniu do wszystkich innych kategorii produktu niż kategoria 1, dokonała wyboru okresu 2015–2017, w tym przypadku uznała za stosowne spojrzeć również na poprzednie lata (2013–2014) w celu przeanalizowania historycznego poziomu przywozu w okresie przed jego gwałtownym wzrostem, spowodowanym przywozem z różnych źródeł towarów po cenach dumpingowych. W tym samym duchu Komisja uznała, że poziomy przywozu w 2018 r. nie będą brane pod uwagę, ponieważ: (i) miało na nie wpływ rozpoczęcie stosowania środków ochronnych w marcu 2018 r., a także nałożenie tymczasowych środków ochronnych w lipcu 2018 r.; oraz (ii) obejmują one odpowiednie kwoty przywozu wynikające z przekierowania handlu, jak to stwierdzono w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych.

(10)  Komisja przypomniała, że za główny problem uznano ryzyko niedoboru podaży ze względu na występujące w tej kategorii szczególne okoliczności.

(11)  Zob. motywy 23–26 rozporządzenia (UE) 2019/159.

(12)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1–101.

(13)  W oparciu o wykorzystanie kontyngentu taryfowego do dnia 17 czerwca 2019 r.

(14)  Zob. sekcja 2.E poniżej.

(15)  Niewykorzystany kontyngent Rosji stanowi około 94 % całkowitego niewykorzystanego kontyngentu taryfowego dla tej kategorii.

(16)  Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 16.

(17)  Zob. sekcja 2.E poniżej.

(18)  Zob. sekcja 2.B w odniesieniu do dwóch wyjątków, w których stwierdzono efekt wypierania.

(19)  W odniesieniu do kategorii produktu 4 wyczerpanie odpowiedniego rezydualnego kontyngentu taryfowego w czwartym kwartale oceniono indywidualnie w sekcji 2.A powyżej.

(20)  Kraje te wyczerpały globalny kontyngent taryfowy, który był dostępny na okres od 2 lutego do 31 marca 2019 r.

(21)  Komisja zauważa, że dla obu kategorii nie więcej niż cztery kraje eksportujące odpowiadały indywidualnie za co najmniej ponad 1 % przywozu w ramach rezydualnego kontyngentu taryfowego w którymkolwiek z dwóch odnośnych kwartałów (luty-marzec i kwiecień-czerwiec 2019 r.).

(22)  Jak wyjaśniono w sekcji 2.B, dla kategorii 13 i 16 pułap 30 % ma zastosowanie wyłącznie w czwartym kwartale odpowiedniego okresu (od 1 kwietnia do 30 czerwca).

(23)  Podejście to nie ma zastosowania do kategorii 1 i 25, ponieważ należą one do rezydualnego kontyngentu taryfowego.

(24)  Zob. motyw 188 rozporządzenia (UE) 2019/159.

(25)  (Sekcje 5.1 do 5.5 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych)

(26)  Sekcja 5.6 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.

(27)  Główne kraje eksportujące odpowiedzialne za wzrost przywozu w 2018 r., to: Turcja, Rosja i Tajwan (odpowiednio o 2,7, 0,9 i 0,5 mln ton więcej niż odpowiadające im poziomy z 2017 r.).

(28)  Motyw 179 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.

(29)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1013 z dnia 17 lipca 2018 r. nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali


ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK III.2

III.2 – Wykaz kategorii produktu pochodzących z krajów rozwijających się, do których stosuje się środki ostateczne

Kraj/grupa produktu

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

24

25

26

27

28

Brazylia

x

x

 

 

 

x

x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Chiny

 

 

x

x

 

x

 

x

 

x

x

 

 

x

 

 

x

x

 

x

 

x

x

x

x

x

Egipt

x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Indie

x

x

x

x

x

x

x

 

x

x

 

 

x

x

 

 

 

 

x

 

x

x

 

x

 

 

Indonezja

 

 

 

 

 

 

x

x

x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Malezja

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Meksyk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Mołdawia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

x

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Macedonia Północna

 

 

 

 

x

 

x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

x

 

x

 

 

 

 

Tajlandia

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Turcja

x

x

 

x

x

 

 

 

x

 

x

x

 

 

x

x

 

x

x

x

 

x

x

x

x

x

Ukraina

 

x

 

 

 

 

x

 

 

 

 

x

x

 

x

x

 

 

x

x

x

x

 

 

x

x

Zjednoczone Emiraty Arabskie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

x

 

x

 

 

x

 

x

 

 

Wietnam

 

x

 

x

 

 

 

 

x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

Wszystkie pozostałe kraje rozwijające się

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x

 

 

 

 

”.

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK IV

IV.1 – Wielkość kontyngentów taryfowych

Numer produktu

Kategoria produktu

Kody CN

Przydział według kraju (w stosownych przypadkach)

Od 2.2.2019 r. do 30.6.2019 r.

Od 1.7.2019 r. do 30.6.2020 r.

Od 1.7.2020 r. do 30.6.2021 r.

Stawka cła dodatkowego

Numery porządkowe

Wielkość kontyngentu taryfowego (tony netto)

Wielkość kontyngentu taryfowego (tony netto)

Wielkość kontyngentu taryfowego (tony netto)

1

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7208 10 00 , 7208 25 00 , 7208 26 00 , 7208 27 00 , 7208 36 00 , 7208 37 00 , 7208 38 00 , 7208 39 00 , 7208 40 00 , 7208 52 10 , 7208 52 99 , 7208 53 10 , 7208 53 90 , 7208 54 00 , 7211 13 00 , 7211 14 00 , 7211 19 00 , 7212 60 00 , 7225 19 10 , 7225 30 10 , 7225 30 30 , 7225 30 90 , 7225 40 15 , 7225 40 90 , 7226 19 10 , 7226 91 20 , 7226 91 91 , 7226 91 99

Wszystkie kraje trzecie

3 359 532,08

8 476 618,01

8 730 916,55

25 %

 (1)

2

Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7209 15 00 , 7209 16 90 , 7209 17 90 , 7209 18 91 , 7209 25 00 , 7209 26 90 , 7209 27 90 , 7209 28 90 , 7209 90 20 , 7209 90 80 , 7211 23 20 , 7211 23 30 , 7211 23 80 , 7211 29 00 , 7211 90 20 , 7211 90 80 , 7225 50 20 , 7225 50 80 , 7226 20 00 , 7226 92 00

Indie

234 714,39

592 220,64

609 987,26

25 %

09.8801

Republika Korei

144 402,99

364 351,04

375 281,57

25 %

09.8802

Ukraina

102 325,83

258 183,86

265 929,38

25 %

09.8803

Brazylia

65 398,61

165 010,80

169 961,12

25 %

09.8804

Serbia

56 480,21

142 508,28

146 783,53

25 %

09.8805

Inne państwa

430 048,96

1 085 079,91

1 117 632,31

25 %

 (2)

3.A

Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

7209 16 10 , 7209 17 10 , 7209 18 10 , 7209 26 10 , 7209 27 10 , 7209 28 10

Republika Korei

1 923,96

4 854,46

5 000,09

25 %

09.8806

Chiny

822,98

2 076,52

2 138,81

25 %

09.8807

Rosja

519,69

1 311,25

1 350,58

25 %

09.8808

Iran (Islamska Republika Iranu)

227,52

574,06

591,28

25 %

09.8809

Inne państwa

306,34

772,95

796,14

25 %

 (3)

3.B

7225 19 90 , 7226 19 80

Rosja

51 426,29

129 756,46

133 649,15

25 %

09.8811

Republika Korei

31 380,40

79 177,59

81 552,92

25 %

09.8812

Chiny

24 187,01

61 027,57

62 858,39

25 %

09.8813

Tajwan

18 144,97

45 782,56

47 156,04

25 %

09.8814

Inne państwa

8 395,39

21 182,87

21 818,36

25 %

 (4)

4.A

Produkty walcowane płaskie z powłokami metalowymi

Kody CN: 7210 20 00 , 7210 30 00 , 7210 41 00 , 7210 49 00 , 7210 61 00 , 7210 69 00 , 7210 90 80 , 7212 20 00 , 7212 30 00 , 7212 50 20 , 7212 50 30 , 7212 50 40 , 7212 50 61 , 7212 50 69 , 7212 50 90 , 7225 91 00 , 7225 92 00 , 7225 99 00 , 7226 99 10 , 7226 99 30 , 7226 99 70

Republika Korei

69 571,10

252 796,63

260 380,53

25 %

09.8816

Indie

83 060,42

508 805,84

524 070,02

25 %

09.8817

Inne państwa

761 518,93

1 921 429,81

1 979 072,71

25 %

 (5)

4.B

Kody CN: 7210 20 00 , 7210 30 00 , 7210 90 80 , 7212 20 00 , 7212 50 20 , 7212 50 30 , 7212 50 40 , 7212 50 90 , 7225 91 00 , 7226 99 10

Kody TARIC: 7210410080 , 7210490080 , ·7210610080 , 7210690080 , 7212300080 , ·7212506180 , 7212506980 , 7225920080 , ·7225990025 , 7225990095 , 7226993090 ,7226997019 , 7226997096

Tylko dla przemysłu motoryzacyjnego

Chiny

204 951,07

517 123,19

532 636,89

25 %

09.8821

Republika Korei

249 533,26

552 352,93

568 923,52

25 %

09.8822

Indie

118 594,25

Nie dotyczy

Nie dotyczy

25 %

09.8823

Tajwan

49 248,78

124 262,26

127 990,13

25 %

09.8824

Inne państwa

125 598,05

316 903,26

326 410,36

25 %

 (6)

5

Produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi

7210 70 80 , 7212 40 80

Indie

108 042,36

272 607,54

280 785,77

25 %

09.8826

Republika Korei

103 354,11

260 778,38

268 601,73

25 %

09.8827

Tajwan

31 975,79

80 679,86

83 100,26

25 %

09.8828

Turcja

21 834,45

55 091,68

56 744,43

25 %

09.8829

Macedonia Północna

16 331,15

41 206,02

42 442,20

25 %

09.8830

Inne państwa

43 114,71

108 785,06

112 048,61

25 %

 (7)

6

Wyroby cynowane

7209 18 99 , 7210 11 00 , 7210 12 20 , 7210 12 80 , 7210 50 00 , 7210 70 10 , 7210 90 40 , 7212 10 10 , 7212 10 90 , 7212 40 20

Chiny

158 139,17

399 009,55

410 979,83

25 %

09.8831

Serbia

30 545,88

77 071,98

79 384,14

25 %

09.8832

Republika Korei

23 885,70

60 267,31

62 075,33

25 %

09.8833

Tajwan

21 167,00

53 407,61

55 009,83

25 %

09.8834

Brazylia

19 730,03

49 781,91

51 275,37

25 %

09.8835

Inne państwa

33 167,30

83 686,22

86 196,80

25 %

 (8)

7

Blachy quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7208 51 20 , 7208 51 91 , 7208 51 98 , 7208 52 91 , 7208 90 20 , 7208 90 80 , 7210 90 30 , 7225 40 12 , 7225 40 40 , 7225 40 60

Ukraina

339 678,24

857 060,63

882 772,45

25 %

09.8836

Republika Korei

140 011,38

353 270,32

363 868,43

25 %

09.8837

Rosja

115 485,12

291 386,78

300 128,38

25 %

09.8838

Indie

74 811,09

188 759,93

194 422,72

25 %

09.8839

Inne państwa

466 980,80

1 178 264,65

1 213 612,59

25 %

 (9)

8

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

7219 11 00 , 7219 12 10 , 7219 12 90 , 7219 13 10 , 7219 13 90 , 7219 14 10 , 7219 14 90 , 7219 22 10 , 7219 22 90 , 7219 23 00 , 7219 24 00 , 7220 11 00 , 7220 12 00

Chiny

87 328,82

220 344,09

226 954,41

25 %

09.8841

Republika Korei

18 082,33

45 624,52

46 993,26

25 %

09.8842

Tajwan

12 831,07

32 374,77

33 346,02

25 %

09.8843

Stany Zjednoczone Ameryki

11 810,30

29 799,22

30 693,19

25 %

09.8844

Inne państwa

10 196,61

25 727,62

26 499,45

25 %

 (10)

9

Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

7219 31 00 , 7219 32 10 , 7219 32 90 , 7219 33 10 , 7219 33 90 , 7219 34 10 , 7219 34 90 , 7219 35 10 , 7219 35 90 , 7219 90 20 , 7219 90 80 , 7220 20 21 , 7220 20 29 , 7220 20 41 , 7220 20 49 , 7220 20 81 , 7220 20 89 , 7220 90 20 , 7220 90 80

Republika Korei

70 813,18

178 672,60

184 032,77

25 %

09.8846

Tajwan

65 579,14

165 466,29

170 430,28

25 %

09.8847

Indie

42 720,54

107 790,51

111 024,22

25 %

09.8848

Stany Zjednoczone Ameryki

35 609,52

89 848,32

92 543,77

25 %

09.8849

Turcja

29 310,69

73 955,39

76 174,05

25 %

09.8850

Malezja

19 799,24

49 956,54

51 455,24

25 %

09.8851

Wietnam

16 832,28

42 470,43

43 744,55

25 %

09.8852

Inne państwa

50 746,86

128 042,17

131 883,44

25 %

 (11)

10

Walcowana na gorąco blacha quarto ze stali nierdzewnej

7219 21 10 , 7219 21 90

Chiny

6 765,50

17 070,40

17 582,51

25 %

09.8856

Indie

2 860,33

7 217,07

7 433,58

25 %

09.8857

Tajwan

1 119,34

2 824,27

2 908,99

25 %

09.8858

Inne państwa

1 440,07

3 633,52

3 742,52

25 %

 (12)

12

Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7214 30 00 , 7214 91 10 , 7214 91 90 , 7214 99 31 , 7214 99 39 , 7214 99 50 , 7214 99 71 , 7214 99 79 , 7214 99 95 , 7215 90 00 , 7216 10 00 , 7216 21 00 , 7216 22 00 , 7216 40 10 , 7216 40 90 , 7216 50 10 , 7216 50 91 , 7216 50 99 , 7216 99 00 , 7228 10 20 , 7228 20 10 , 7228 20 91 , 7228 30 20 , 7228 30 41 , 7228 30 49 , 7228 30 61 , 7228 30 69 , 7228 30 70 , 7228 30 89 , 7228 60 20 , 7228 60 80 , 7228 70 10 , 7228 70 90 , 7228 80 00

Chiny

166 217,87

419 393,33

431 975,13

25 %

09.8861

Turcja

114 807,87

289 677,97

298 368,31

25 %

09.8862

Rosja

94 792,44

239 175,96

246 351,24

25 %

09.8863

Szwajcaria

73 380,52

185 150,38

190 704,90

25 %

09.8864

Białoruś

57 907,73

146 110,15

150 493,45

25 %

09.8865

Inne państwa

76 245,19

192 378,37

198 149,72

25 %

 (13)

13

Pręty zbrojeniowe

7214 20 00 , 7214 99 10

Turcja

117 231,80

295 793,93

304 667,74

25 %

09.8866

Rosja

94 084,20

237 388,96

244 510,63

25 %

09.8867

Ukraina

62 534,65

157 784,58

162 518,11

25 %

09.8868

Bośnia i Hercegowina

39 356,10

99 301,53

102 280,57

25 %

09.8869

Mołdawia

28 284,59

71 366,38

73 507,37

25 %

09.8870

Inne państwa

217 775,50

549 481,20

565 965,64

 

 (14)

14

Pręty i kształtowniki lekkie ze stali nierdzewnej

7222 11 11 , 7222 11 19 , 7222 11 81 , 7222 11 89 , 7222 19 10 , 7222 19 90 , 7222 20 11 , 7222 20 19 , 7222 20 21 , 7222 20 29 , 7222 20 31 , 7222 20 39 , 7222 20 81 , 7222 20 89 , 7222 30 51 , 7222 30 91 , 7222 30 97 , 7222 40 10 , 7222 40 50 , 7222 40 90

Indie

44 433,00

112 111,32

115 474,66

25 %

09.8871

Szwajcaria

6 502,75

16 407,44

16 899,66

25 %

09.8872

Ukraina

5 733,50

14 466,50

14 900,50

25 %

09.8873

Inne państwa

8 533,24

21 530,68

22 176,60

25 %

 (15)

15

Walcówka ze stali nierdzewnej

7221 00 10 , 7221 00 90

Indie

10 135,23

25 572,75

26 339,94

25 %

09.8876

Tajwan

6 619,68

16 702,47

17 203,54

25 %

09.8877

Republika Korei

3 300,07

8 326,58

8 576,37

25 %

09.8878

Chiny

2 216,86

5 593,48

5 761,29

25 %

09.8879

Japonia

2 190,40

5 526,72

5 692,52

25 %

09.8880

Inne państwa

1 144,43

2 887,57

2 974,20

25 %

 (16)

16

Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7213 10 00 , 7213 20 00 , 7213 91 10 , 7213 91 20 , 7213 91 41 , 7213 91 49 , 7213 91 70 , 7213 91 90 , 7213 99 10 , 7213 99 90 , 7227 10 00 , 7227 20 00 , 7227 90 10 , 7227 90 50 , 7227 90 95

Ukraina

149 009,10

375 972,95

387 252,14

25 %

09.8881

Szwajcaria

141 995,22

358 275,86

369 024,13

25 %

09.8882

Rosja

122 883,63

310 054,37

319 356,00

25 %

09.8883

Turcja

121 331,08

306 137,03

315 321,14

25 %

09.8884

Białoruś

97 436,46

245 847,23

253 222,65

25 %

09.8885

Mołdawia

73 031,65

184 270,12

189 798,22

25 %

09.8886

Inne państwa

122 013,20

307 858,13

317 093,88

25 %

 (17)

17

Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

7216 31 10 , 7216 31 90 , 7216 32 11 , 7216 32 19 , 7216 32 91 , 7216 32 99 , 7216 33 10 , 7216 33 90

Ukraina

42 915,19

108 281,65

111 530,10

25 %

09.8891

Turcja

38 465,03

97 053,20

99 964,79

25 %

09.8892

Republika Korei

10 366,76

26 156,94

26 941,65

25 %

09.8893

Rosja

9 424,08

23 778,40

24 491,75

25 %

09.8894

Brazylia

8 577,95

Nie dotyczy

Nie dotyczy

25 %

09.8895

Szwajcaria

6 648,01

16 773,96

17 277,18

25 %

09.8896

Inne państwa

14 759,92

58 885,04

60 651,59

25 %

 (18)

18

Ścianka szczelna

7301 10 00

Chiny

12 198,24

30 778,05

31 701,39

25 %

09.8901

Zjednoczone Emiraty Arabskie

6 650,41

16 780,01

17 283,41

25 %

09.8902

Inne państwa

480,04

1 211,21

1 247,54

25 %

 (19)

19

Elementy konstrukcyjne torów kolejowych lub tramwajowych

7302 10 22 , 7302 10 28 , 7302 10 40 , 7302 10 50 , 7302 40 00

Kontyngenty obowiązują do 30.9.2019 r.

Rosja

2 147,19

5 417,70

5 580,23

25 %

09.8906

Chiny

2 145,07

5 412,33

5 574,70

25 %

09.8907

Turcja

1 744,68

4 402,10

4 534,17

25 %

09.8908

Ukraina

657,60

1 659,24  (20)

Nie dotyczy

25 %

09.8909

Inne państwa

1 010,85

2 550,54

4 336,07

25 %

 (21)

20

Rury gazowe

7306 30 41 , 7306 30 49 , 7306 30 72 , 7306 30 77

Turcja

88 914,68

224 345,46

231 075,82

25 %

09.8911

Indie

32 317,40

81 541,78

83 988,04

25 %

09.8912

Macedonia Północna

9 637,48

24 316,84

25 046,35

25 %

09.8913

Inne państwa

22 028,87

55 582,25

57 249,72

25 %

 (22)

21

Profile zamknięte

7306 61 10 , 7306 61 92 , 7306 61 99

Turcja

154 436,15

389 666,25

401 356,24

25 %

09.8916

Rosja

35 406,28

89 335,51

92 015,57

25 %

09.8917

Macedonia Północna

34 028,95

85 860,29

88 436,09

25 %

09.8918

Ukraina

25 240,74

63 686,29

65 596,88

25 %

09.8919

Szwajcaria

25 265,29

56 276,65

57 964,94

25 %

09.8920

Białoruś

20 898,79

52 730,88

54 312,80

25 %

09.8921

Inne państwa

25 265,29

63 748,22

65 660,67

25 %

 (23)

22

Nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu

7304 11 00 , 7304 22 00 , 7304 24 00 , 7304 41 00 , 7304 49 10 , 7304 49 93 , 7304 49 95 , 7304 49 99

Indie

8 315,90

20 982,29

21 611,76

25 %

09.8926

Ukraina

5 224,94

13 183,34

13 578,84

25 %

09.8927

Republika Korei

1 649,31

4 161,47

4 286,31

25 %

09.8928

Japonia

1 590,45

4 012,94

4 133,33

25 %

09.8929

Stany Zjednoczone Ameryki

1 393,26

3 515,42

3 620,88

25 %

09.8930

Chiny

1 299,98

3 280,05  (24)

Nie dotyczy

25 %

09.8931

Inne państwa

2 838,17

7 161,15

10 754,44

25 %

 (25)

24

Inne przewody rurowe bez szwu

7304 19 10 , 7304 19 30 , 7304 19 90 , 7304 23 00 , 7304 29 10 , 7304 29 30 , 7304 29 90 , 7304 31 20 , 7304 31 80 , 7304 39 10 , 7304 39 52 , 7304 39 58 , 7304 39 92 , 7304 39 93 , 7304 39 98 , 7304 51 81 , 7304 51 89 , 7304 59 10 , 7304 59 92 , 7304 59 93 , 7304 59 99 , 7304 90 00

Chiny

49 483,75

124 855,14

128 600,79

25 %

09.8936

Ukraina

36 779,89

92 801,35

95 585,39

25 %

09.8937

Białoruś

19 655,31

49 593,37

51 081,17

25 %

09.8938

Japonia

13 766,04

34 733,85

35 775,87

25 %

09.8939

Stany Zjednoczone Ameryki

12 109,53

30 554,21

31 470,84

25 %

09.8940

Inne państwa

55 345,57

139 645,41

143 834,77

25 %

 (26)

25

Duże przewody rurowe spawane

7305 11 00 , 7305 12 00 , 7305 19 00 , 7305 20 00 , 7305 31 00 , 7305 39 00 , 7305 90 00

Rosja

140 602,32

354 761,34

Nie dotyczy

25 %

09.8941

Turcja

17 543,40

44 264,71

Nie dotyczy

25 %

09.8942

Chiny

14 213,63

35 863,19

Nie dotyczy

25 %

09.8943

Inne państwa

34 011,86

85 817,17  (27)

536 327,60

25 %

 (28)

26

Inne rury spawane

7306 11 10 , 7306 11 90 , 7306 19 10 , 7306 19 90 , 7306 21 00 , 7306 29 00 , 7306 30 11 , 7306 30 19 , 7306 30 80 , 7306 40 20 , 7306 40 80 , 7306 50 20 , 7306 50 80 , 7306 69 10 , 7306 69 90 , 7306 90 00

Szwajcaria

64 797,98

163 495,29

168 400,15

25 %

09.8946

Turcja

60 693,64

153 139,43

157 733,61

25 %

09.8947

Zjednoczone Emiraty Arabskie

18 676,40

47 123,44

48 537,15

25 %

09.8948

Chiny

18 010,22

45 442,58

46 805,85

25 %

09.8949

Tajwan

14 374,20

36 268,32

37 356,37

25 %

09.8950

Indie

11 358,87

28 660,18

29 519,99

25 %

09.8951

Inne państwa

36 898,57

93 100,78

95 893,81

25 %

 (29)

27

Sztaby ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej wykończone na zimno

7215 10 00 , 7215 50 11 , 7215 50 19 , 7215 50 80 , 7228 10 90 , 7228 20 99 , 7228 50 20 , 7228 50 40 , 7228 50 61 , 7228 50 69 , 7228 50 80

Rosja

117 519,41

296 519,61

305 415,20

25 %

09.8956

Szwajcaria

27 173,22

68 562,23

70 619,10

25 %

09.8957

Chiny

20 273,26

51 152,57

52 687,15

25 %

09.8958

Ukraina

15 969,02

40 292,29

41 501,06

25 %

09.8959

Inne państwa

17 540,47

44 257,32

45 585,04

25 %

 (30)

28

Drut ze stali niestopowej

7217 10 10 , 7217 10 31 , 7217 10 39 , 7217 10 50 , 7217 10 90 , 7217 20 10 , 7217 20 30 , 7217 20 50 , 7217 20 90 , 7217 30 41 , 7217 30 49 , 7217 30 50 , 7217 30 90 , 7217 90 20 , 7217 90 50 , 7217 90 90

Białoruś

88 294,51

222 780,67

229 464,09

25 %

09.8961

Chiny

66 719,82

168 344,42

173 394,75

25 %

09.8962

Rosja

41 609,21

104 986,47

108 136,06

25 %

09.8963

Turcja

40 302,46

101 689,34

104 740,02

25 %

09.8964

Ukraina

26 755,09

67 507,23

69 532,45

25 %

09.8965

Inne państwa

39 770,29

100 346,58

103 356,98

25 %

 (31)

IV.2 – Wielkość globalnych kontyngentów taryfowych w podziale na kwartał

 

ROK 1

ROK 2

ROK 3

Numer produktu

 

Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r.

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r.

Od 1.7.2019 r. do 30.9.2019 r.

Od 1.10.2019 r. do 31.12.2019 r.

Od 1.1.2020 r. do 31.3.2020 r.

Od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r.

Od 1.7.2020 r. do 30.9.2020 r.

Od 1.10.2020 r. do 31.12.2020 r.

Od 1.1.2021 r. do 31.3.2021 r.

Od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.

1

Inne państwa

1 307 737,32

2 051 794,76

2 172 108,07

2 116 842,75

2 093 833,59

2 093 833,59

2 200 669,38

2 200 669,38

2 152 828,74

2 176 749,06

2

Inne państwa

167 401,61

262 647,35

278 048,49

270 974,05

268 028,68

268 028,68

281 704,58

281 704,58

275 580,57

278 642,58

3A

Inne państwa

119,25

187,09

198,07

193,03

190,93

190,93

200,67

200,67

196,31

198,49

3B

Inne państwa

3 268,01

5 127,39

5 428,05

5 289,94

5 232,44

5 232,44

5 499,42

5 499,42

5 379,87

5 439,65

4 A

Inne państwa

296 430,19

465 088,74

492 360,66

479 833,44

474 617,86

474 617,86

498 834,77

498 834,77

487 990,53

493 412,65

4 B

Inne państwa

48 890,51

76 707,53

81 205,51

79 139,39

78 279,18

78 279,18

82 273,30

82 273,30

80 484,75

81 379,02

5

Inne państwa

16 782,91

26 331,80

27 875,85

27 166,60

26 871,31

26 871,31

28 242,39

28 242,39

27 628,42

27 935,41

6

Inne państwa

12 910,76

20 256,54

21 444,34

20 898,73

20 671,57

20 671,57

21 726,32

21 726,32

21 254,01

21 490,16

7

Inne państwa

181 777,76

285 203,04

301 926,80

294 244,83

291 046,51

291 046,51

305 896,87

305 896,87

299 246,94

302 571,91

8

Inne państwa

3 969,15

6 227,46

6 592,63

6 424,89

6 355,05

6 355,05

6 679,31

6 679,31

6 534,11

6 606,71

9

Inne państwa

19 753,81

30 993,05

32 810,42

31 975,62

31 628,06

31 628,06

33 241,85

33 241,85

32 519,20

32 880,53

10

Inne państwa

560,56

879,51

931,08

907,39

897,53

897,53

943,32

943,32

922,81

933,07

12

Inne państwa

29 679,33

46 565,85

49 296,38

48 042,13

47 519,93

47 519,93

49 944,59

49 944,59

48 858,84

49 401,71

13

Inne państwa

84 771,67

133 003,83

140 802,92

137 220,44

135 728,92

135 728,92

142 654,35

142 654,35

139 553,17

141 103,76

14

Inne państwa

3 321,66

5 211,58

5 517,17

5 376,80

5 318,36

5 318,36

5 589,72

5 589,72

5 468,20

5 528,96

15

Inne państwa

445,48

698,95

739,93

721,11

713,27

713,27

749,66

749,66

733,36

741,51

16

Inne państwa

47 495,07

74 518,13

78 887,73

76 880,57

76 044,91

76 044,91

79 925,03

79 925,03

78 187,53

79 056,28

17

Inne państwa

5 745,47

9 014,45

9 543,04

16 567,39

16 387,31

16 387,31

15 287,52

15 287,52

14 955,19

15 121,36

18

Inne państwa

186,86

293,18

310,37

302,47

299,18

299,18

314,45

314,45

307,61

311,03

19

Inne państwa

393,49

617,37

653,57

636,94 (32)

630,02

630,02

1 092,93

1 092,93

1 069,17

1 081,05

20

Inne państwa

8 575,00

13 453,88

14 242,79

13 880,40

13 729,53

13 729,53

14 430,07

14 430,07

14 116,37

14 273,22

21

Inne państwa

9 834,81

15 430,48

16 335,29

15 919,67

15 746,63

15 746,63

16 550,09

16 550,09

16 190,30

16 370,19

22

Inne państwa

1 104,79

1 733,38

1 835,02

1 788,34  (33)

1 768,90

1 768,90

2 710,71

2 710,71

2 651,78

2 681,24

24

Inne państwa

21 543,91

33 801,65

35 783,72

34 873,27

34 494,21

34 494,21

36 254,24

36 254,24

35 466,11

35 860,18

25

Inne państwa

13 239,52

20 772,34

21 990,39

21 430,89  (34)

21 197,95

21 197,95

135 183,94

135 183,94

132 245,16

133 714,55

26

Inne państwa

14 363,20

22 535,37

23 856,80

23 249,80

22 997,09

22 997,09

24 170,49

24 170,49

23 645,05

23 907,77

27

Inne państwa

6 827,84

10 712,64

11 340,81

11 052,26

10 932,13

10 932,13

11 489,93

11 489,93

11 240,15

11 365,04

28

Inne państwa

15 481,05

24 289,24

25 713,51

25 059,28

24 786,90

24 786,90

26 051,62

26 051,62

25 485,28

25 768,45


(1)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r. i od 1.7.2019 r. do 30.9.2019 r.: 09.8601

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r. 09.8602

Od 1.10.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: dla Turcji: 09.8531, dla Rosji: 09.8532, dla Indii: 09.8533, dla Serbii: 09.8534, dla Korei: 09.8535, dla Tajwanu: 09.8536 i dla innych państw trzecich: 09.8601

Od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: dla Turcji: 09.8561, dla Rosji: 09.8562, dla Indii: 09.8563, dla Serbii: 09.8564, dla Korei: 09.8565, dla Tajwanu: 09.8566 i dla innych państw trzecich: 09.8602

(2)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8603

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8604

(3)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8605

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8606

(4)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8607

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8608

(5)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8609

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8610

(6)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8611

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8612

(7)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8613

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8614

(8)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8615

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8616

(9)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8617

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8618

(10)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8619

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8620

(11)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8621

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8622

(12)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8623

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8624

(13)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8625

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8626

(14)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8627

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r. 09.8628

Od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: dla Turcji*: 09.8541, dla Rosji*: 09.8542, dla Ukrainy *: 09.8543, dla Bośni i Hercegowiny*: 09.8544, dla Mołdawii*: 09.8545, dla Białorusi: 09.8546 i dla innych państw trzecich: 09.8628

*

W przypadku wyczerpania własnych kwot zgodnie z art. 1.5

(15)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8629

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8630

(16)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8631

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8632

(17)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8633

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r. 09.8634

Od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: dla Ukrainy*: 09.8551, dla Szwajcarii*: 09.8552, dla Rosji*: 09.8553, dla Turcji*: 09.8554, dla Białorusi*: 09.8555, dla Mołdawii*: 09.8556, dla Bośni i Hercegowiny*: 09.8557 i dla innych państw trzecich: 09.8634

*

W przypadku wyczerpania własnych kwot zgodnie z art. 1.5

(18)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8635

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8636

(19)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8637

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8638

(20)  Od 1.10.2019 r. kwota dla Ukrainy zostanie przekazana do kontyngentu na rzecz innych krajów, a niewykorzystana kwota zostanie przeniesiona zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

(21)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8639

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8640

(22)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8641

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8642

(23)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8643

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8644

(24)  Od 1.10.2019 r. kwota dla Chin zostanie przekazana do kontyngentu na rzecz innych krajów, a niewykorzystana kwota zostanie przeniesiona zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

(25)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8645

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8646

(26)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8647

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8648

(27)  Od 1.10.2019 r. kwoty dla Rosji, Turcji i Chin zostaną przekazane do kontyngentu na rzecz innych krajów, a niewykorzystana kwota zostanie przeniesiona zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

(28)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8649

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8650

(29)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8651

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8652

(30)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8653

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8654

(31)  Od 2.2.2019 r. do 31.3.2019 r., od 1.7.2019 r. do 31.3.2020 r. i od 1.7.2020 r. do 31.3.2021 r.: 09.8655

Od 1.4.2019 r. do 30.6.2019 r., od 1.4.2020 r. do 30.6.2020 r. i od 1.4.2021 r. do 30.6.2021 r.: 09.8656

(32)  Kwota ta zostanie zmieniona po przesunięciu niewykorzystanych pul kontyngentu dla danego kraju o numerze porządkowym 09.8909 zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia

(33)  Kwota ta zostanie zmieniona po przesunięciu niewykorzystanych pul kontyngentu dla danego kraju o numerze porządkowym 09.8931 zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia

(34)  Kwota ta zostanie zmieniona po przesunięciu niewykorzystanych kwot kontyngentów dla poszczególnych państw o numerach porządkowych 09.8941, 09.8942 i 09.8943, zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia


Top