EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62005CJ0170

Streszczenie wyroku

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 grudnia 2006 r.
Denkavit Internationaal BV i Denkavit France SARL przeciwko Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Conseil d'État - Francja.
Swoboda przedsiębiorczości - Podatek dochodowy od osób prawnych - Wypłata dywidend - Zwolnienie dywidend wypłaconych spółkom będącym rezydentami- Pobór podatku u źródła od dywidend wypłaconych spółkom będącym nierezydentami - Konwencja podatkowa o unikaniu podwójnego opodatkowania - Możliwość zaliczenia pobranej kwoty na poczet podatku należnego w innym państwie członkowskim.
Sprawa C-170/05.

Keywords
Summary

Keywords

1. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Przepisy podatkowe

(art. 43 WE i 48 WE)

2. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Przepisy podatkowe

(art. 43 WE i 48 WE)

Summary

1. Artykuły 43 WE i 48 WE sprzeciwiają się przepisom krajowym, które nakładając ciężar opodatkowania dywidend na spółkę dominującą niebędącą rezydentem i niemal całkowicie zwalniając z niego spółki dominujące będące rezydentami, stanowią dyskryminujące ograniczenie swobody działalności gospodarczej.

W istocie taka różnica w traktowaniu pod względem podatkowym dywidend pomiędzy spółkami dominującymi ze względu na miejsce ich siedziby czyni mniej atrakcyjnym wykonywanie swobody działalności gospodarczej przez spółki mające siedzibę w innych państwach członkowskich, które w konsekwencji mogłyby zrezygnować z nabywania, tworzenia lub utrzymywania spółki zależnej w państwie członkowskim, które wydaje taki przepis, i stanowi ograniczenie swobody działalności gospodarczej, co do zasady zakazane przez art. 43 WE i 48 WE.

Wprawdzie w odniesieniu do środków przewidzianych przez państwo członkowskie w celu zapobiegania lub łagodzenia opodatkowania kaskadowego bądź podwójnego opodatkowania zysku wypłacanego przez spółkę będącą rezydentem akcjonariusze, na rzecz których jest on wypłacany, będący rezydentami niekoniecznie znajdują się w sytuacji porównywalnej z sytuacją akcjonariuszy, na rzecz których zysk jest wypłacany, a którzy są rezydentami innego państwa członkowskiego. Jednakże od chwili, gdy państwo członkowskie jednostronnie bądź w drodze umowy obejmuje podatkiem dochodowym nie tylko akcjonariuszy będących rezydentami, lecz także akcjonariuszy niebędących rezydentami, w odniesieniu do dywidend, które otrzymują oni od spółki będącej rezydentem, sytuacja tych akcjonariuszy niebędących rezydentami upodabnia się do sytuacji akcjonariuszy będących rezydentami.

Skoro państwo członkowskie postanowiło chronić swoich rezydentów przed opodatkowaniem kaskadowym zysków spółek zależnych, które są wypłacane w formie dywidend spółkom dominującym, poprzez zwolnienie tych dywidend, powinno ono rozszerzyć ten środek na nierezydentów w takim zakresie, w jakim analogiczne opodatkowanie obejmujące tych nierezydentów wynika z wykonywania jego kompetencji podatkowych wobec tych ostatnich.

(por. pkt 29, 30, 34, 35, 37, 41 oraz pkt 1 sentencji)

2. Artykuły 43 WE i 48 WE sprzeciwiają się przepisom krajowym, które jedynie dla spółek dominujących niebędących rezydentami przewidują opodatkowanie w drodze poboru podatku u źródła od dywidend wypłacanych przez spółki zależne będące rezydentami, nawet jeżeli umowa podatkowa pomiędzy zainteresowanym państwem członkowskim a innym państwem członkowskim, uprawniająca do tego poboru podatku u źródła, przewiduje możliwość zaliczenia na poczet podatku należnego w tym innym państwie obciążenia nałożonego na podstawie tych przepisów krajowych, podczas gdy spółka dominująca nie ma możliwości dokonania zaliczenia przewidzianego przez tę umowę w tym innym państwie członkowskim.

Niezależnie od jej zakresu różnica w traktowaniu pod względem podatkowym wynikająca ze stosowania takich umów i przepisów stanowi dyskryminację na niekorzyść spółek dominujących ze względu na miejsce ich siedziby, niezgodną ze swobodą działalności gospodarczej zagwarantowaną przez traktat.

(por. pkt 49, 56 oraz pkt 2 sentencji)

Top