Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62010CJ0461

Streszczenie wyroku

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 kwietnia 2012 r.
Bonnier Audio AB i in. przeciwko Perfect Communication Sweden AB.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen.
Prawa autorskie i prawa pokrewne – Przetwarzanie danych przez Internet – Naruszenie wyłącznego prawa – Książki audio udostępnione za pośrednictwem serwera FTP za pomocą Internetu przez adres IP dostarczony przez operatora Internetu – Skierowany do operatora Internetu sądowy nakaz dostarczenia nazwy i adresu użytkownika adresu IP.
Sprawa C‑461/10.

Sprawa C-461/10

Bonnier Audio AB i in.

przeciwko

Perfect Communication Sweden AB

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen)

„Prawa autorskie i prawa pokrewne — Przetwarzanie danych przez Internet — Naruszenie wyłącznego prawa — Książki audio udostępnione za pośrednictwem serwera FTP za pomocą Internetu przez adres IP dostarczony przez operatora Internetu — Skierowany do operatora Internetu sądowy nakaz dostarczenia nazwy i adresu użytkownika adresu IP”

Streszczenie wyroku

  1. Zbliżanie ustawodawstw — Przechowywanie generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności — Dyrektywa 2006/24 — Zakres stosowania — Naruszenie prawa autorskiego za pomocą Internetu

    (dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady: 2002/58, 2004/48, art. 8, 15; 2006/24)

  2. Zbliżanie ustawodawstw — Sektor telekomunikacji — Przetwarzanie danych osobowych i ochrona prywatności w sektorze łączności elektronicznej — Dyrektywa 2002/58 — Egzekwowanie praw własności intelektualnej — Dyrektywa 2004/48 — Naruszenie prawa autorskiego za pomocą Internetu

    (dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady: 2002/58; 2004/48)

  1.  Dyrektywę 2006/24 w sprawie przechowywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniającą dyrektywę 2002/58 dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywę o prywatności i łączności elektronicznej) należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona stosowaniu przepisu krajowego, opartego na art. 8 dyrektywy 2004/48/WE w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej, na mocy którego, w celu zidentyfikowania abonenta Internetu lub użytkownika Internetu, można nakazać dostawcy dostępu do Internetu ujawnienie uprawnionemu z prawa autorskiego albo jego przedstawicielowi tożsamości abonenta, któremu przyznano adres IP (protokół internetowy), który posłużył do naruszenia tego prawa, ponieważ przepis taki nie podlega zakresowi zastosowania ratione materiae dyrektywy 2006/24

    Po pierwsze bowiem z analizy łącznej art. 11 i motywu dwunastego dyrektywy 2006/24 wynika, że dyrektywa ta stanowi regulację szczególną i dobrze wpisaną, uchylającą i zastępującą dyrektywę 2002/58 oraz w szczególności art. 15 ust. 1 tego ostatniego aktu.

    Po drugie wspomniane przepisy krajowe realizują inny cel, aniżeli ten określony w dyrektywie 2006/24. Odnoszą się one do przekazywania danych w ramach postępowania cywilnego do celów stwierdzenia naruszenia praw własności intelektualnej, podczas gdy dyrektywa 2006/24 dotyczy wyłącznie przetwarzania i przechowywania danych generowanych lub przetwarzanych przez dostawców ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub publicznych sieci łączności dla celów dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw, jak również w celu ich przekazywania właściwym organom krajowym. Okoliczność, że dane państwo członkowskie nie dokonało jeszcze transpozycji dyrektywy 2006/24, podczas gdy termin jej dokonania upłynął, jest w tym względzie pozbawiona znaczenia.

    (por. pkt 40, 43, 44, 46, 61; sentencja)

  2.  Dyrektywę 2002/58 dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywę o prywatności i łączności elektronicznej) oraz dyrektywę 2004/48 w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu na mocy którego, w celu zidentyfikowania abonenta Internetu lub użytkownika Internetu, można nakazać dostawcy dostępu do Internetu ujawnienie uprawnionemu z prawa autorskiego albo jego przedstawicielowi tożsamości abonenta, któremu przyznano adres IP (protokół internetowy), który posłużył do naruszenia tego prawa, ponieważ przepis ten zezwala sądowi krajowemu, do którego skierowano wniosek o wydanie nakazu ujawnienia danych osobowych, wniesiony przez osobę uprawnioną do działania, na wyważenie przeciwstawnych interesów, stosownie do okoliczności każdego przypadku oraz przy należytym uwzględnieniu wymogów wynikających z zasady proporcjonalności.

    Przy transpozycji tych dyrektyw państwa członkowskie muszą bowiem opierać się na takiej wykładni tych dyrektyw, która pozwoli na zapewnienie odpowiedniej równowagi między poszczególnymi prawami podstawowymi chronionymi przez porządek prawny Unii Europejskiej. Następnie, przy przyjmowaniu środków mających na celu transpozycję tych dyrektyw władze i sądy państw członkowskich są zobowiązane nie tylko dokonywać wykładni swojego prawa krajowego w sposób zgodny ze wspomnianymi dyrektywami, lecz również uważać, by nie oprzeć się na takiej wykładni tych dyrektyw, która pozostawałaby w konflikcie z prawami podstawowymi lub z innymi ogólnymi zasadami prawa Unii, takimi jak zasada proporcjonalności.

    (por. pkt 56, 61; sentencja)

Top