Wzmacnianie globalnej konkurencyjności unijnych funduszy inwestycyjnych

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

W dyrektywie określono jednolite zasady dotyczące funduszy inwestycyjnych, dzięki czemu transgraniczne wprowadzanie funduszy inwestycyjnych do obrotu może być regulowanie na szczeblu UE.

W dyrektywie ustanowiono przepisy dotyczące:

• przekazywania inwestorom informacji w standardowym dokumencie zawierającym informacje skrócone, co ma ułatwić konsumentom zrozumienie produktu;
• prawdziwych paszportów UE dla spółek zarządzających UCITS, które umożliwią spółce zarządzającej z siedzibą w jednym państwie członkowskim UE zarządzanie funduszami w innych państwach członkowskich;
• wprowadzania do obrotu UCITS w innych państwach członkowskich, w tym oferowania ich inwestorom detalicznym, na przykład poprzez uproszczenie procedur administracyjnych;
• łączenia UCITS w innych państwach;
• wzmocnionego nadzoru nad UCITS i spółkami zarządzającymi, na przykład poprzez zacieśnioną współpracę pomiędzy krajowymi organami nadzoru nad usługami finansowymi.

Ramy dotyczące UCITS obejmują również:

• przepisy dotyczące depozytariuszy UCITS (podmiotów przechowujących aktywa), w tym zasady odnoszące się do podmiotów uprawnionych do podjęcia tej roli, ich zadań, ustaleń w zakresie przekazywania uprawnień i odpowiedzialności depozytariuszy;
• wymogi dotyczące UCITS przyjmujących ekspozycję z tytułu sekurytyzacji (zob. streszczenie);
• przepisy zmierzające do usunięcia barier regulacyjnych, które utrudniały transgraniczną dystrybucję funduszy inwestycyjnych, w celu ułatwienia i przyspieszenia ich dystrybucji oraz zmniejszenia powiązanych z nią kosztów;
• przepisy dostosowujące te ramy do nowych ram regulacyjnych dotyczących firm inwestycyjnych (zob. streszczenie);
• przepisy, w szczególności w zakresie definicji i standardów, dotyczące obligacji zabezpieczonych² emitowanych przez instytucje kredytowe³ (zob. streszczenie) w celu zaradzenia temu, że w dyrektywie 2009/65/WE nie określono wcześniej charakteru i treści ram dotyczących szczególnego nadzoru – elementu definiującego obligacje zabezpieczone – ani organów, które powinny być odpowiedzialne za sprawowanie takiego nadzoru;
• przepisy mające zagwarantować, że dokumenty zawierające kluczowe informacje wskazane w rozporządzeniu (UE) nr 1286/2014 (zob. streszczenie), które są przekazywane przez spółki inwestycyjne lub spółki zarządzające UCITS, zawsze spełniają wymogi mające zastosowanie do kluczowych informacji dla inwestorów, jak określono w dyrektywie 2009/65/WE;
• przepisy dostosowujące do wymogów dotyczących ryzyka związanego z technologią informacyjno-komunikacyjną dla podmiotów finansowych, które ustanowiono w rozporządzeniu w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego (DORA) (rozporządzenie (UE) 2022/2554 – zob. streszczenie).

Dyrektywa zmieniająca (UE) 2023/2864 wprowadza do dyrektywy 2009/138/WE artykuł zobowiązujący państwa członkowskie, począwszy od 10 stycznia 2028 r., do zapewnienia, aby przy podawaniu do wiadomości publicznej jakichkolwiek informacji regulowanych spółki zarządzające i spółki inwestycyjne przekazywały te informacje w tym samym czasie organowi zbierającemu dane oraz powiadamiały o tym Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) w celu udostępnienia ich w europejskim pojedynczym punkcie dostępu ustanowionym na mocy rozporządzenia (UE) 2023/2859.

Dyrektywa zmieniająca (UE) 2024/927 unowocześnia przepisy dotyczące UCITS w odniesieniu do ustaleń dotyczących przekazywania, zarządzania ryzykiem utraty płynności, sprawozdawczości nadzorczej oraz świadczenia usług depozytariusza i usług powierniczych.

Akty delegowane

Dyrektywa 2009/65/WE została ponadto uzupełniona aktami delegowanymi przyjętym przez Komisję Europejską.

• Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/438, zmienione rozporządzeniem (UE) 2018/1619, dotyczy ryzyka nierynkowego związanego z działalnością depozytariuszy (zob. streszczenie). Reguluje ono następujące kwestie związane z obowiązkami depozytariuszy:
  • odpowiednie przechowywanie aktywów UCITS;
  • obowiązki nadzorcze (np. sprawdzenie, czy inwestycje UCITS są zgodne z jego strategiami inwestycyjnymi opisanymi w regulaminie UCITS i dokumentach ofertowych, oraz dopilnowanie, aby UCITS nie naruszało swoich ograniczeń inwestycyjnych); oraz
  • odpowiedzialność za aktywa.
• W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/438 ustanowiono też konkretne wymogi w zakresie zachowania należytej staranności w odniesieniu do ochrony aktywów UCITS przed ryzykiem niewypłacalności, jak również szczegółowe wymogi dotyczące niezależności zarządzających UCITS i depozytariuszy.
• W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2024/911 ustanowiono regulacyjne standardy techniczne dotyczące informacji, które należy przekazywać w związku z transgraniczną działalnością spółek zarządzających i UCITS.

Akty wykonawcze

Komisja przyjęła także:

• dyrektywę 2007/16/WE w odniesieniu do wyjaśnienia niektórych definicji;
• dyrektywę 2010/42/UE w sprawie niektórych przepisów dotyczących łączenia funduszy, modeli funduszy podstawowych i powiązanych oraz procedury powiadamiania (zob. streszczenie);
• dyrektywę 2010/43/UE w sprawie wymogów organizacyjnych, konfliktów interesów, prowadzenia działalności, zarządzania ryzykiem i treści umowy pomiędzy depozytariuszem a spółką zarządzającą (zob. streszczenie);
• rozporządzenie (UE) nr 583/2010 w odniesieniu do kluczowych informacji dla inwestorów i warunków, które należy spełnić w przypadku dostarczania kluczowych informacji dla inwestorów lub prospektu emisyjnego na trwałym nośniku innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej;
• rozporządzenie (UE) nr 584/2010 w sprawie unijnej procedury powiadamiania dla UCITS (zob. streszczenie);
• rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1212 w sprawie standardów technicznych w odniesieniu do standardowych procedur i formularzy na potrzeby przedkładania informacji zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE;
• rozporządzenie wykonawcze (UE) 2024/910 w sprawie standardów technicznych w odniesieniu do formy i treści informacji, które należy udostępniać w związku z działalnością o charakterze transgranicznym prowadzoną przez UCITS i przez spółki zarządzające UCITS oraz w związku z wymianą informacji dotyczących transgranicznych powiadomień między właściwymi organami.