Porwania terrorystyczne – wymiana informacji

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• Porwania terrorystyczne stanowią ogromne wyzwanie dla krajów UE. Aby z powodzeniem stawić czoło takim sytuacjom, kraje UE muszą gromadzić informacje, nawiązywać kontakty i przeprowadzać poufne rozmowy. Wymiana informacji może pomóc w szybkim zorientowaniu się, czy inne państwo UE miało do czynienia z porwaniami w tym samym regionie przez tę samą grupę terrorystyczną lub w podobnych warunkach.
• W tym celu zaleca się każdemu krajowi UE udostępnianie pozostałym krajom UE zestawień danych o wszelkich porwaniach terrorystycznych, po ich opanowaniu.
• Dane powinny obejmować:
  • kraj i region, w których nastąpiło porwanie,
  • liczbę i narodowość zakładników,
  • godzinę i datę porwania oraz jego zakończenia,
  • sprawcę / grupę terrorystyczną, która dokonała porwania,
  • sposób przeprowadzenia porwania,
  • motywację sprawców porwania,
  • wszelkie przypadki udziału mediatora,
  • osobę kontaktową w danym kraju UE.
• W odpowiednich przypadkach należy przekazać następujące dodatkowe informacje:
  • powód pobytu zakładników w kraju, ich umiejętności językowe i płeć,
  • ideologię, narodowość i umiejętności językowe sprawców,
  • środki użyte przez sprawców do kontaktowania się z opinią publiczną,
  • szczegóły sposobu działania sprawców.
• W załącznikach do zalecenia przedstawiono standardowy format dla powyższych informacji oraz wskazówki dotyczące dodatkowych informacji, np. strategii negocjacyjnej, taktyki opóźniania oraz wszelkich przypadków żądania okupu lub spełnienia żądań o charakterze politycznym.
• Wymiany kolejnych informacji i doświadczeń należy dokonywać dwustronnie i zgodnie z prawem krajowym. Przetwarzanie danych osobowych również powinno odbywać się zgodnie z prawem krajowym.
• Każdy kraj UE powinien zgromadzić informacje na temat wszystkich incydentów, które miały miejsce od 1 stycznia 2002 r., i przekazać to zestawienie pozostałym krajom UE. Kraje powinny też wymienić się wykazem osób kontaktowych, co ułatwi bezpośrednią komunikację.
• Informacje należy wymieniać za pośrednictwem dwukierunkowej sieci połączeniowej służącej do ogólnounijnej wymiany informacji o incydentach terrorystycznych (zob.: decyzja Rady 2005/671/WSiSW). Kraje UE powinny też wymieniać informacje z Europolem i na podstawie ilości i typu tych informacji ocenić po roku, czy przydatne byłoby utworzenie bazy danych.