Międzynarodowa Konwencja z 1982 r. w sprawie harmonizacji granicznych kontroli towarów

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Strony konwencji dążą do usprawnienia procedur administracyjnych na granicach oraz zmniejszenia liczby i skrócenia czasu kontroli przeprowadzanych przez organy celne. To dążenie ma się wyrażać poprzez:

• współpracę służb celnych i innych służb zajmujących się kontrolami towarów, a także poprzez koordynację ich działań;
• zapewnienie wykwalifikowanemu personelowi niezbędnego wyposażenia w miejscu przeprowadzania kontroli; przekazywanie funkcjonariuszom urzędowych instrukcji, tak aby działali oni zgodnie z umowami międzynarodowymi;
• współpracę z właściwymi organami międzynarodowymi w celu uzgodnienia nowych umów wielostronnych lub dwustronnych;
• organizowanie wspólnych kontroli towarów i dokumentacji przez kraje sąsiadujące, które mają wspólną granicę; korespondowanie ze sobą godzin otwarcia posterunków granicznych, kategorii towarów, środków transportu oraz międzynarodowych celnych procedur tranzytowych;
• wymianę informacji niezbędnych do zapewnienia skuteczności kontroli;
• stosowanie dokumentów uzgodnionych z Layout Key Narodów Zjednoczonych.

Strony konwencji uzgadniają, że:

• towary w tranzycie będą traktowane w sposób szybki i uproszczony, o ile są przewożone w sposób zapewniający odpowiedni stopień zabezpieczenia. W razie zagrożenia dla porządku publicznego¹ mogą one jednak przeprowadzać kontrole;
• ułatwią odprawy celne towarów objętych międzynarodową celną procedurą tranzytową poprzez wydłużenie czasu pracy i zwiększenie kompetencji istniejących posterunków celnych.

Towary podlegają kontroli celnej opisanej w załączniku 1. Kontrola ta jest przeprowadzana w celu zapewnienia zgodności z ustawami i rozporządzeniami obowiązującymi na granicach. Dopuszcza się również przeprowadzanie innych rodzajów kontroli, także w miejscach wewnątrz kraju.

Służby celne są odpowiedzialne za organizację współpracy i koordynacji działań z innymi służbami zajmującymi się kontrolą towarów, tak aby przyśpieszyć przejazd towarów.

Informacje dotyczące tych kontroli można znaleźć w wymienionych poniżej załącznikach:

• kontrole medyczno-sanitarne przeprowadzane w celu ochrony życia i zdrowia osób (załącznik II);
• kontrole weterynaryjne stosowane do zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego, a także warunków ich transportu (załącznik III);
• kontrole fitosanitarne mające na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu i przenoszeniu się szkodników roślin i produktów roślinnych przez granice państwowe (załącznik IV);
• kontrola zgodności towarów z normami międzynarodowymi lub krajowymi określonymi w ustawach i rozporządzeniach (załącznik V);
• kontrola jakości towarów służąca zapewnieniu, że towary odpowiadają minimalnym międzynarodowym lub krajowym definicjom jakości (załącznik VI);
• regulamin wewnętrzny Komitetu Administracyjnego Konwencji w sprawie harmonizacji dotyczący procedury zmiany konwencji (załącznik VII);
• uproszczenie procedur przekraczania granicy w międzynarodowym transporcie towarów, w tym poprzez przyznawanie wiz zawodowym kierowcom, przyspieszenie procedur przekraczania granicy przez towary, zwłaszcza przez partie towaru wymagające szybkiego przewozu, takie jak żywe zwierzęta i szybko psujące się towary oraz przyjmowanie środków w dziedzinie kontroli technicznych pojazdów drogowych (załącznik VIII wprowadzony decyzją Rady 2009/161/WE).

Zakazy lub ograniczenia dotyczące przywozu, wywozu lub tranzytu pozostają w mocy, o ile zostały nałożone ze względu na porządek publiczny. W razie potrzeby można także wprowadzić środki nadzwyczajne.

Konwencja nie stanowi przeszkody w stosowaniu przez regionalne organizacje integracji gospodarczej (takie jak UE) własnych przepisów na ich wewnętrznych granicach. Umożliwia ona także stosowanie preferencji i ułatwień finansowych, o ile nie zmniejszają one w żaden sposób ułatwień wynikających z konwencji.

Spory między stronami są rozwiązywane w drodze negocjacji lub dobrowolnego arbitrażu.