Przepisy UE dotyczące ochrony zwierząt podczas transportu

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Rozporządzenie ustanawia wskazane poniżej wymogi ogólne dotyczące transportu zwierząt.

• Nikt nie może przewozić zwierząt lub zlecać transportu zwierząt w sposób powodujący ich okaleczenie lub przyczyniający się do zadawania im cierpienia.
• Czynności związane z transportem muszą być podejmowane wcześniej celem skrócenia do minimum długości trwania przewozu oraz zapewnienia potrzeb zwierząt.
• Zwierzęta muszą być zdolne do transportu.
• Środki transportu oraz urządzenia do załadunku i wyładunku muszą być zaprojektowane, skonstruowane, utrzymywane i obsługiwane tak, aby zapobiec zranieniu i cierpieniu oraz zapewnić bezpieczeństwo zwierząt.
• Personel zajmujący się zwierzętami musi być odpowiednio wyszkolony i mieć odpowiednie kompetencje.
• Transport do miejsca przeznaczenia musi być przeprowadzany bez opóźnień, a warunki dobrostanu zwierząt muszą być regularnie kontrolowane.
• Zwierzętom należy zapewnić odpowiednią powierzchnię podłogi i wysokość.
• Woda, karma i odpoczynek muszą być zapewniane w odpowiednich odstępach czasu.
• Przewoźnicy muszą:
  • dysponować zezwoleniem wydanym przez właściwe władze krajowe w przypadku wszystkich przewozów na odległość ponad 65 km;
  • zapewnić dokumentację zawierającą dane dotyczące pochodzenia i właściciela zwierząt, miejsca przeznaczenia i przewidywanego czasu trwania podróży;
  • zapewnić obecność osoby obsługującej zwierzęta, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one transportowane w odpowiednich kontenerach zawierających odpowiednią ilość karmy i wody.
• Właściwe władze uprzednio kontrolują i zatwierdzają środki transportu wykorzystywane do długotrwałego transportu zwierząt drogą lądową i morską.
• Opiekunowie zwierząt i operatorzy punktów gromadzenia (gospodarstw, punktów skupu i targowisk) zapewniają przestrzeganie zasad i norm dobrostanu zwierząt w miejscu wyjazdu, transferu lub w miejscu przeznaczenia.
• Właściwe władze zapewniają, że przewoźnicy:
  • znajdują się w państwie członkowskim;
  • dysponują wystarczającą liczbą właściwego personelu, wyposażenia i procedur operacyjnych;
  • nie figurują w rejestrze skazanych za poważne naruszenia unijnego lub krajowego prawa dotyczącego ochrony zwierząt w ciągu wcześniejszych trzech lat.
• W przypadku długotrwałych przewozów pomiędzy państwami członkowskimi a miejscami przeznaczenia poza UE:
  • przewoźnicy posiadają niezbędne zezwolenia, dokumenty, system nawigacji satelitarnej oraz plany kryzysowe w nagłych przypadkach;
  • właściwe władze przeprowadzają wyrywkowe kontrole podczas wykonywania przewozu oraz kontrole w miejscu wyjazdu.
• W razie wystąpienia nagłego przypadku lub w razie nieprzestrzegania przepisów dotyczących dobrostanu władze krajowe mogą zobowiązać przewoźnika do podjęcia niezbędnych działań w celu ochrony dobrostanu przewożonych zwierząt. Działania te mogą polegać na:
  • zmianie kierowcy lub osoby obsługującej;
  • dokonaniu prowizorycznej naprawy środka transportu;
  • przeniesieniu partii do innego pojazdu;
  • zwrocie zwierząt do miejsca wyjazdu;
  • rozładunku zwierząt i umieszczeniu ich w odpowiednich pomieszczeniach tymczasowych.

Rozporządzeniem zmieniającym (UE) 2017/625 w sprawie egzekwowania przepisów UE dotyczących łańcucha rolno-spożywczego (zobacz streszczenie) do rozporządzenia (WE) nr 1/2005 wprowadzono szereg drobnych zmian. W rozporządzeniu tym usunięto wszystkie przepisy dotyczące kontroli urzędowych z rozporządzenia (WE) nr 1/2005.

Komisja Europejska przyjęła akt wykonawczy – rozporządzenie wykonawcze (UE) 2023/372, które w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1/2005 ustanawia przepisy dotyczące rejestrowania, przechowywania i udostępniania pisemnej dokumentacji kontroli urzędowych przeprowadzanych na statkach do transportu zwierząt, a także przepisy dotyczące planów kryzysowych w nagłych przypadkach dla statków do transportu zwierząt, zatwierdzania statków do transportu zwierząt oraz minimalnych wymogów mających zastosowanie do punktów wyjścia w portach morskich.