(1)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/2072 (2) ustanowiono wykaz agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej i regulowanych agrofagów niekwarantannowych dla Unii („RAN”). Ponadto określono w nim wymogi dotyczące wprowadzania lub przemieszczania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w celu zapobiegania wprowadzaniu, zadomawianiu się i rozprzestrzenianiu się tych agrofagów na terytorium Unii.

(2)

Dostępne są zaktualizowane lub nowe informacje naukowe i techniczne pochodzące z ocen ryzyka dotyczących agrofagów, kategoryzacji zagrożenia agrofagami i analiz zagrożenia agrofagami przeprowadzonych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”), Europejską i Śródziemnomorską Organizację Ochrony Roślin („EPPO”) oraz państwa członkowskie, które to informacje służą jako podstawa do umieszczenia w wykazie nowych agrofagów. W związku z powyższym należy zaktualizować odpowiednie wymogi szczególne dotyczące wprowadzania do Unii i przemieszczania na jej terytorium roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów porażonych tymi agrofagami, a także odpowiednie przepisy dotyczące certyfikacji tych towarów. Ponadto ze względu na obecność agrofagów kwarantannowych dla Unii w przesyłkach przywożonych z określonych miejsc pochodzenia należy przyjąć nowe wymogi szczególne dotyczące niektórych dróg wprowadzania i państw trzecich.

(3)

Co więcej, pojawy agrofagów kwarantannowych dla Unii na terytorium Unii świadczą o tym, że należy zmienić status niektórych agrofagów kwarantannowych dla Unii w zależności od tego, czy stwierdzono ich występowanie na terytorium Unii.

(4)

Nazwę agrofaga Guignardia laricina (Sawada) W. Yamam& Kaz. Itô należy zmienić na Neofusicoccum laricinum (Sawada) Y. Hattori & C. Nakashima (3), aby uwzględnić ostatnie zmiany w międzynarodowej nomenklaturze, określone przez EPPO (4).

(5)

Agrofag Melampsora medusae f. sp. tremuloidis Shain nie spełnia już warunków określonych w art. 3 i sekcji 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do jego potencjalnych niedopuszczalnych skutków środowiskowych, społecznych i gospodarczych ze względu na swoistość żywiciela. W związku z tym nie kwalifikuje się już jako agrofag kwarantannowy dla Unii i powinien zostać usunięty z wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii określonego w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

(6)

W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 niektóre pozycje dotyczące agrofagów kwarantannowych dla Unii z grup Choristoneura spp. i Cicadomorpha, o których wiadomo, że są wektorami wirusów Xylella fastidiosa, Margarodidae, Tephritidae i Citrus leprosis, nie zawierają jeszcze powiązanych kodów przypisanych przez EPPO. Ponieważ EPPO stworzyła te kody po ostatniej zmianie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, w załączniku II do tego rozporządzenia należy uwzględnić te kody.

(7)

Ponadto stwierdzono, że agrofagi Neoceratitis asiatica (Becker), Neoceratitis cyanescens (Bezzi) i Neotephritis finalis (Loew) należące do rodziny Tephritidae spełniają wszystkie warunki określone w art. 3 i sekcji 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do umieszczenia ich w wykazie agrofagów kwarantannowych dla Unii (5). Należy je zatem włączyć do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

(8)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1265 (6) ustanawia środki zapobiegające wprowadzaniu na terytorium Unii i rozprzestrzenianiu się na nim wirusa rozetowatości róży. Coroczne badania we wszystkich państwach członkowskich wykazały, że wirus i jego wektor Phyllocoptes fructiphilus (Germar) nie występują na terytorium Unii. Na podstawie analizy zagrożenia organizmem szkodliwym przeprowadzonej przez EPPO (7) stwierdzono, że agrofag i jego wektor spełniają warunki określone w art. 3 i sekcji 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do terytorium Unii. Należy je zatem włączyć do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 jako agrofagi kwarantannowe dla Unii, których występowania nie stwierdzono na terytorium Unii. W związku z powyższym wymogi szczególne dotyczące wprowadzania roślin Rosa L., innych niż nasiona, pochodzących z Kanady, Indii lub Stanów Zjednoczonych, określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2022/1265, należy włączyć do załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

(9)

Ripersiella hibisci Kawai i Takagi, wirus chlorotycznej karłowatości batata i wirus łagodnej pstrości batata nie spełniają już warunków określonych w art. 3 i sekcji 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 pozwalających umieścić je w wykazie jako agrofagi kwarantannowe dla Unii. Wynika to z faktu, że wpływ tych agrofagów na rośliny żywicielskie zaobserwowany przez państwa członkowskie w przypadku pojawów występujących na terytorium Unii, nie jest znaczący. Kryterium wywierania niedopuszczalnego wpływu gospodarczego, społecznego lub środowiskowego na terytorium Unii nie jest już zatem spełniane. W konsekwencji należy skreślić wymogi szczególne dotyczące roślin przeznaczonych do sadzenia, innych niż rośliny w stanie spoczynku, rośliny w kulturze tkankowej, nasiona, cebulki, bulwy, bulwocebule i kłącza, określone w załączniku VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 w odniesieniu do wirusa chlorotycznej karłowatości batata i wirusa łagodnej pstrości batata.

(10)

Ponadto Draeculacephala minerva Ball [DRAEMI] i Draeculacephala sp. [1DRAEG] są umieszczone w wykazie w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 jako agrofagi kwarantannowe dla Unii. W celu zapewnienia jasności należy skreślić pozycję Draeculacephala minerva Ball [DRAEMI], ponieważ jest to gatunek z rodzaju Draeculacephala [1DRAEG].

(11)

Wirus pierścieniowej plamistości tytoniu i wirus pierścieniowej plamistości pomidora występują na kilku gatunkach roślin ozdobnych na terytorium Unii, ale w przypadku wystąpienia ich pojawów zaobserwowano ograniczone skutki. Stosowanie środków zwalczania na tych ozdobnych roślinach żywicielskich nie jest zatem uzasadnione. Agrofagi te nie spełniają już warunków określonych w art. 3 i sekcji 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do kryterium niedopuszczalnych skutków środowiskowych, społecznych i gospodarczych na terytorium Unii. Należy je zatem usunąć z wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072. W związku z tym należy uchylić wymogi szczególne dotyczące roślin przeznaczonych do sadzenia gatunków Malus Mill. i Pelargonium L’Herit. ex Ait., innych niż nasiona, oraz roślin Prunus L. i Rubus L. przeznaczonych do sadzenia, określone w załączniku VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 w odniesieniu do wirusa pierścieniowej plamistości pomidora.

(12)

Na podstawie metodyki opracowanej przez EPPO (8) należy stwierdzić, że wirus pierścieniowej plamistości tytoniu spełnia kryteria dotyczące RAN określone w art. 36 i w sekcji 4 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do niektórych roślin żywicielskich. Uzasadnione jest zatem włączenie tego agrofaga do części H i J załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, w których ujęto RAN odpowiednio w odniesieniu do materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych oraz materiału rozmnożeniowego roślin sadowniczych i do roślin sadowniczych przeznaczonych do produkcji owoców gatunków Glycine max (L.) Merr i Vaccinium L. Ponadto, aby zapobiec występowaniu tego agrofaga na nasionach roślin Glycine max (L.) Merr, w części G załącznika V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 należy ustanowić szczególne środki.

(13)

Na podstawie metodyki opracowanej przez EPPO8 należy stwierdzić, że wirus pierścieniowej plamistości tytoniu spełnia kryteria dotyczące RAN określone w art. 36 i w sekcji 4 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do niektórych roślin żywicielskich. Uzasadnione jest zatem włączenie tego agrofaga do części J załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, w której ujęto RAN w odniesieniu do materiału rozmnożeniowego roślin sadowniczych i do roślin sadowniczych przeznaczonych do produkcji owoców gatunków Malus Mill., Prunus L., Rubus L. i Vaccinium L.

(14)

Na podstawie metodyki opracowanej przez EPPO8 należy stwierdzić, że Pucciniastrum minimum (Schweinitz) Arthur spełnia kryteria dotyczące RAN określone w art. 36 i w sekcji 4 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do niektórych roślin żywicielskich. Uzasadnione jest zatem włączenie tego agrofaga do części J załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, w której ujęto RAN w odniesieniu do materiału rozmnożeniowego roślin sadowniczych i do roślin sadowniczych przeznaczonych do produkcji owoców gatunku Vaccinium L. z progiem tolerancji 0 %.

(15)

Doświadczenia państw członkowskich związane z czynnikiem mozaiki figowca świadczą o braku znaczącego wpływu gospodarczego występowania tego agrofaga na rośliny gatunku Ficus carica L. W związku z tym agrofag ten nie spełnia już warunków określonych w art. 36 i w sekcji 4 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do jego potencjalnego niedopuszczalnego wpływu gospodarczego na zamierzone zastosowanie roślin Ficus carica L. Należy go zatem usunąć z wykazu agrofagów RAN w części J załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

(16)

Zgodnie z pkt 16 załącznika VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 zakazuje się wprowadzania na terytorium Unii roślin przeznaczonych do sadzenia gatunków Solanum L. lub ich mieszańców, innych niż bulwy Solanum tuberosum L., jak określono w pkt 15 tego załącznika. Do roślin tych należą również nasiona Solanum L. Kody CN wymienione w pkt 16 nie obejmują jednak kodu nasion Solanum L., a zatem w celu zapewnienia jasności i pewności prawa w punkcie tym należy dodać kod CN tych nasion. Z tego samego powodu należy skreślić odpowiednią pozycję kodu CN nasion Solanum L. w części A załącznika XI do tego rozporządzenia.

(17)

Niektóre części terytorium Portugalii uznano za strefę chronioną w odniesieniu do Gonipterus scutellatus Gyllenhal. Portugalia wystąpiła, zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/2031, o cofnięcie statusu całego jej terytorium jako strefy chronionej w odniesieniu do tego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej. W następstwie tego wniosku całe terytorium Portugalii nie powinno być dłużej uznawane za strefę chronioną w odniesieniu do Gonipterus scutellatus Gyllenhal, a odpowiednie pozycje w załącznikach III i X do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 należy skreślić.

(18)

W niedawnej opinii naukowej Urzędu dotyczącej prawdopodobieństwa wprowadzenia Thaumatotibia leucotreta (Meyrick) na terytorium Unii poprzez przywóz róż ciętych (9) stwierdzono, że kwiaty cięte Rosa L. stanowią ścieżkę wprowadzania tego agrofaga, wymienionego w części A załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 jako agrofag kwarantannowy dla Unii, którego występowania nie stwierdzono na terytorium Unii. Biorąc pod uwagę utrzymujący się brak zgodności z przepisami przesyłek kwiatów ciętych Rosa L. ze względu na występowanie tego agrofaga, stwierdzony w wyniku kontroli granicznych na terytorium Unii, uzasadnione jest wprowadzenie w załączniku VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 wymogów szczególnych dotyczących wprowadzania tych roślin na terytorium Unii.

(19)

Aleurocanthus spiniferus (Quaintance) jest polifagicznym agrofagiem kwarantannowym dla Unii występującym na terytorium Unii. W załącznikach VII i VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 istnieją szczególne wymogi dotyczące wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii gatunków roślin porażonych tym agrofagiem. W wyniku dalszych kontroli występowania tego agrofaga na terytorium Unii wykryto porażenie większej liczby gatunków żywicielskich. Gatunki te powinny zatem znaleźć się w wykazie żywicieli.

(20)

Wymogi dotyczące wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów określono w decyzji wykonawczej Komisji 2012/697/UE (10) w celu zapobieżenia zadomowieniu się i rozprzestrzenianiu się Pomacea (Perry). W świetle niedawnych ustaleń dotyczących tego agrofaga w wyniku inspekcji w punktach kontroli granicznej środki te należy dostosować w celu zapewnienia, aby odnośne towary były wolne od tego agrofaga. Ze względu na spójność i jasność prawa środki te należy włączyć do załączników VII i VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, natomiast decyzję wykonawczą 2012/697/UE należy uchylić rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2024/2013 (11).

(21)

W załącznikach VII i VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 istnieją szczególne wymogi dotyczące wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii niektórych gatunków roślin, które są żywicielami dla Agrilus planipennis Fairmaire. Ponadto te gatunki roślin są włączone odpowiednio do wykazów roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów objętych świadectwami fitosanitarnymi lub paszportem roślin w załącznikach XI i XIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072. Zgodnie z kartą kontroli występowania agrofaga wydaną przez Urząd (12) rośliny Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. i Pterocarya rhoifolia Siebold & Zucc nie zostały potwierdzone jako potencjalni żywiciele tego agrofaga, a w badaniach terenowych gatunki tych rodzajów uznano za nieodpowiednie do rozwoju larw.

(22)

W związku z powyższym należy skreślić wszystkie odpowiednie odniesienia do tych roślin w załącznikach VII, VIII, XI i XIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

(23)

Ponadto w art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2024/434 (13) ustanowiono przepisy dotyczące odstępstw od ustanowienia obszaru wyznaczonego w przypadku urzędowego potwierdzenia występowania tego agrofaga. W związku z tym oraz ze względu na spójność i jasność prawa w pkt 26–29 załącznika VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 należy przewidzieć zwolnienie roślin objętych tymi odstępstwami z odpowiednich wymogów.

(24)

Niektóre kody CN lub ich opisy stosowane w załącznikach VI, VII, X, XI i XIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 należy dostosować do zaktualizowanych kodów w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (14).

(25)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/2072.

(26)

Przepisy dotyczące umieszczania w wykazie nowych agrofagów kwarantannowych dla Unii, w odniesieniu do których nie przyjęto żadnych środków na podstawie art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031, przepisów dotyczących umieszczania w wykazie nowych RAN i odpowiednich środków, środków dotyczących roślin przeznaczonych do sadzenia w odniesieniu do agrofaga (Perry) i Aleurocanthus spiniferus (Quaintance) powinny mieć zastosowanie od dnia 26 stycznia 2025 r. Okres ten jest niezbędny, aby umożliwić właściwym organom i podmiotom profesjonalnym dostosowanie się do nowych wymogów.

(27)

Na podstawie uwag otrzymanych od państw trzecich, po konsultacjach przeprowadzonych w ramach Światowej Organizacji Handlu (porozumienie w sprawie środków sanitarnych i fitosanitarnych) oraz z odpowiednimi zainteresowanymi stronami z Unii, środki dotyczące kwiatów ciętych Rosa L. w odniesieniu do agrofaga Thaumatotibia leucotreta (Meyrick) powinny mieć zastosowanie od dnia 26 kwietnia 2025 r. Okres ten jest niezbędny, aby umożliwić właściwym organom i podmiotom profesjonalnym dostosowanie się do nowych wymogów.

(28)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,