(1)

Dyrektywa 2002/32/EC stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych na pasze zwierzęce, w których zawartość niepożądanych substancji przekracza maksymalne poziomy określone w załączniku I do wymienionej dyrektywy, jest niedozwolone.

(2)

Co się tyczy pasz uzyskiwanych w wyniku przetwarzania ryb lub innych zwierząt morskich, z informacji przekazanych niedawno przez właściwe organy państw członkowskich na temat obecności arsenu ogółem (sumy arsenu organicznego i nieorganicznego) wynika, że konieczne jest podwyższenie pewnych maksymalnych poziomów arsenu ogółem. Produkty uboczne pochodzące z zakładów filetowania ryb są cennymi surowcami do produkcji mączki rybnej i oleju rybnego, wykorzystywanych następnie w produkcji mieszanek paszowych, szczególnie paszy dla ryb.

(3)

Podwyższenie maksymalnych poziomów arsenu ogółem w paszach uzyskanych w wyniku przetwarzania ryb lub innych zwierząt morskich oraz w paszach dla ryb nie pociąga za sobą zmiany maksymalnych poziomów arsenu nieorganicznego. Ponieważ potencjalne niepożądane działanie arsenu na zdrowie zwierząt i ludzi wiąże się z frakcją nieorganiczną w danym produkcie paszowym lub żywnościowym, natomiast organiczne składniki arsenu wykazują bardzo niski potencjał toksyczności (2), to podwyższenie poziomu arsenu ogółem nie wpływa na ochronę zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego.

(4)

W załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE, na potrzeby ustalenia maksymalnych poziomów, termin „arsen” odnosi się do arsenu ogółem, ponieważ nie ma przyjętej znormalizowanej metody analizy arsenu nieorganicznego. Jednak w przypadkach, w których właściwe organy zwracają się o analizę zawartości arsenu nieorganicznego, w załączniku określony jest maksymalny poziom arsenu nieorganicznego.

(5)

Ponieważ metoda ekstrakcji ma w pewnych przypadkach znaczny wpływ na wynik analityczny w zakresie arsenu ogółem, należy określić procedurę ekstrakcji będącą procedurą odniesienia na potrzeby kontroli urzędowych.

(6)

Z informacji przekazanych przez właściwe organy i organizacje zainteresowanych stron wynika, że wysokie poziomy arsenu są obecne w dodatkach należących do grupy funkcjonalnej „mieszanki pierwiastków śladowych”, na których stosowanie zezwolono w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). W celu ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego należy ustanowić maksymalne poziomy arsenu w tych dodatkach.

(7)

Co się tyczy teobrominy, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) stwierdził w swojej opinii z dnia 10 czerwca 2008 r. (4), że obecne maksymalne poziomy teobrominy mogą nie zapewniać pełnej ochrony niektórych gatunków zwierząt. Urząd wskazał na możliwe niepożądane działanie u świń, psów i koni oraz niekorzystny wpływ na wytwarzanie mleka u krów mlecznych. Należy zatem ustanowić niższe poziomy maksymalne.

(8)

Co się tyczy alkaloidów w Datura sp., w swojej opinii z dnia 9 kwietnia 2008 r. (5) EFSA stwierdził, że ponieważ we wszystkich gatunkach Datura sp. obecne są alkaloidy tropanowe, w celu ochrony zdrowia zwierząt, szczególnie świń, należy rozszerzyć maksymalne poziomy ustanowione dla Datura stramonium L. w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE na wszystkie gatunki Datura sp.

(9)

Co się tyczy rycyny (wytwarzanej przez Ricinus communis L.), w opinii z dnia 10 czerwca 2008 r. (6) EFSA stwierdził, że biorąc pod uwagę podobne działanie toksyczne toksyn wytwarzanych przez Ricinus communis L. (rycyna), Croton tiglium L. (krotyna) i Abrus precatorius L. (abryna), maksymalne poziomy ustanowione dla Ricinus communis L. w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE powinno się stosować również do Croton tiglium L. i Abrus precatorius L., osobno lub w połączeniu.

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/32/WE.

(11)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i nie spotkały się ze sprzeciwem Parlamentu Europejskiego ani Rady,