This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document C2005/193/60
Case T-207/05: Action brought on 25 May 2005 by Gudrun Schulze against the Commission of the European Communities
Sprawa T-207/05: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2005 r. przez Gudrun Schulze przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
Sprawa T-207/05: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2005 r. przez Gudrun Schulze przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
Dz.U. C 193 z 6.8.2005, p. 36–36
(ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, NL, PL, PT, SK, SL, FI, SV)
6.8.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 193/36 |
Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2005 r. przez Gudrun Schulze przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
(Sprawa T-207/05)
(2005/C 193/60)
Język postępowania: francuski
W dniu 25 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Gudrun Schulze, zamieszkałej w Brukseli, reprezentowanej przez adwokatów: Stéphane'a Rodriguesa i Alice Jaume przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:
1) |
uchylenie decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącej, wraz z decyzją o powołaniu na urzędnika z dnia 11 października 2004 r. w zakresie, w jakim ustala jej grupę zaszeregowania na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII regulaminu pracowniczego oraz stopień na podstawie obecnego art. 32 regulaminu, |
2) |
wskazanie organowi powołującemu skutków, jakie niesie z sobą uchylenie zaskarżonych decyzji, w szczególności zaklasyfikowania skarżącej do grupy zaszeregowania A*10, stopnia 4 z mocą wsteczną od dnia 16 czerwca 2004 r., daty wejścia w życie decyzji z dnia 11 października 2004 r. o powołaniu; |
3) |
ewentualnie, zasądzenie od Komisji odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżącą przez to, że nie została zaklasyfikowana do grupy zaszeregowania A*10, stopień 4 od dnia 16 czerwca 2004 r., daty wejścia w życie decyzji z dnia 11 października 2004 r. o powołaniu; |
4) |
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Pomiędzy marcem 2000 r. a grudniem 2003 r. skarżąca była zatrudniona przez Komisję jako członek personelu tymczasowego, najpierw w ramach grupy zaszeregowania A4, a następnie, od stycznia 2001 r. w ramach grupy zaszeregowania A6. Od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r. skarżąca była zatrudniana jako członek personelu pomocniczego w ramach grupy zaszeregowania AI 04.
Przechodząc pomyślnie konkurs otwarty COM/A/3/02 dla administratorów w grupie zaszeregowania A7/A6 w dziedzinie „badania”, skarżąca została powołana na urzędnika na podstawie zaskarżonej decyzji z dnia 11 października 2004 r. Została ona powołana na stanowisko, na którym wykonywała zadania wcześniej jako członek personelu tymczasowego i pomocniczego. Zgodnie z art. 12 załącznika XIII regulaminu pracowniczego, skarżąca została zaklasyfikowana, w momencie zatrudnienia, do nowej grupy zaszeregowania A*6, niższej niż wcześniejsze grupy zaszeregowania A7/A6 odpowiadające grupom zaszeregowania A*8/A*10 w nowym systemie.
Na poparcie swojej skargi, skarżąca zwraca uwagę na to, że art. 12 załącznika XIII regulaminu pracowniczego nie ma zastosowania w jej przypadku. Według skarżącej, przepis ten nie stosuje się do urzędników wpisanych na listę rezerwową. Laureaci konkursów wpisani na listę rezerwową nie mogą być uznani za urzędników.
Skarżąca twierdzi ewentualnie jakoby przepis ten był bezprawny, gdyż narusza według niej zasadę równości traktowania laureatów konkursów ogłoszonych przed 1 maja 2004 r., jak również art. 5 ust. 5 regulaminu pracowniczego. Skarżąca twierdzi również, że w porównaniu z administratorami powołanymi do tej samej grupy zaszeregowania jej powołanie do grupy zaszeregowania A*6 stanowiło dyskryminację pośrednią ze względu na wiek w związku z tym, że nie została uznana jej długa kariera zawodowa. Ponadto, skarżąca uważa, że zasada równości traktowania pomiędzy urzędnikami wykonującymi te same zadania została również naruszona w związku z tym, że skarżąca posiada te same doświadczenia zawodowe i wykonuje te same zadania, co inni urzędnicy, którzy jednakże zostali zaklasyfikowani do wyższych grup zaszeregowania i otrzymują wyższe wynagrodzenie.
Skarżąca podnosi również naruszenie art. 31 regulaminu pracowniczego, zasady uzasadnionych oczekiwań, zasady pewności prawa, zasady dobrej administracji, jak również obowiązku staranności. Skarżąca stwierdza, że zaskarżona decyzja naruszyła również zasadę uzasadnionych oczekiwań zaszeregowania jej na wyższym stopniu na podstawie art. 32 regulaminu pracowniczego, w wersji obowiązującej przez 1 maja 2004 r.
Skarżąca wnosi wreszcie o odszkodowanie za szkodę i zadośćuczynienie za krzywdę poniesione w związku z jej powołaniem do niższej grupy zaszeregowania.