EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Rola ogrodów zoologicznych w ochronie zróżnicowania biologicznego

Rola ogrodów zoologicznych w ochronie zróżnicowania biologicznego

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Dyrektywa 1999/22/WE dotycząca trzymania dzikich zwierząt w ogrodach zoologicznych

STRESZCZENIE

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ DYREKTYWY?

  • Wspiera ona ochronę gatunków dzikich zwierząt poprzez wzmocnienie roli ogrodów zoologicznych w ochronie zróżnicowania biologicznego.
  • Dyrektywa obejmuje zasady wydawania licencji i przeprowadzania inspekcji ogrodów zoologicznych, które mają na celu zapewnienie stosowania środków ochronnych.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

  • „Ogrody zoologiczne” oznaczają stałe instytucje, gdzie zwierzęta dzikich gatunków przetrzymywane są w celach pokazywania ich publiczności przez siedem lub więcej dni w roku.
  • Sklepy ze zwierzętami i cyrki są zwolnione z obowiązku spełniania wymagań niniejszej dyrektywy.
  • Kraje UE mogą też wyłączyć z obowiązku spełniania wymagań niniejszej dyrektywy określone instytucje w związku z faktem, że nie pokazują one publiczności znacznej liczby zwierząt lub gatunków i że wyłączenie takie nie będzie zagrażać celom niniejszej dyrektywy.

Warunki

Dyrektywa nakłada na kraje UE obowiązek podejmowania środków dotyczących wydawania licencji i przeprowadzania regularnych inspekcji w ogrodach zoologicznych, w celu weryfikacji, czy warunki wymagane do uzyskania licencji są spełniane.

W celu uzyskania koncesji ogród zoologiczny musi:

  • brać udział w badaniach, z których wynikają korzyści związane z ochroną gatunków, wymianie informacji dotyczących ochrony gatunków i/lub reprodukcji w niewoli (ponowne zasiedlanie lub ponowne wprowadzanie gatunków do ich naturalnego środowiska itp.),
  • wspierać edukację społeczeństwa i świadomość związaną z ochroną zróżnicowania biologicznego, w szczególności przez zapewnianie informacji o prezentowanych gatunkach i ich naturalnych siedliskach,
  • zapewnić zwierzętom warunki przebywania, które mają na celu spełnienie biologicznych i ochronnych wymagań poszczególnych gatunków poprzez:
    • zapewnianie szczegółowego ulepszania wybiegów zgodnie ze specyfiką gatunku, oraz
    • utrzymywanie wysokiego standardu opieki nad zwierzętami, łącznie z rozwiniętym programem zapobiegawczej i leczniczej opieki weterynaryjnej oraz wyżywienia,
  • zapobiegać ucieczkom zwierząt w celu uniknięcia możliwego ekologicznego zagrożenia (inwazyjne gatunki obce) gatunków miejscowych oraz zapobieganie wdarciu się zewnętrznych szkodników,
  • prowadzić aktualne rejestry dotyczące zwierząt znajdujących się w ogrodzie zoologicznym zgodnie z zarejestrowanymi gatunkami.

Licencjonowanie i inspekcje

  • Kraje UE muszą podejmować środki związane z udzielaniem licencji i przeprowadzaniem inspekcji istniejących i nowo powstających ogrodów zoologicznych w celu zapewnienia stosowania środków ochronnych.
  • Każdy ogród zoologiczny musi posiadać licencję.
  • Każda licencja zawiera warunki wprowadzenia w życie odpowiednich środków ochronnych.
  • Właściwe władze krajów UE, przed przyznaniem, odmową przyznania, przedłużeniem licencji lub wprowadzeniem poważnych zmian do licencji, muszą przeprowadzić inspekcję.
  • Jeżeli ogród zoologiczny nie spełnia, w pełni lub częściowo, wymogów prawnych, właściwa władza musi wprowadzić zakaz wstępu dla zwiedzających obejmujący cały ogród zoologiczny lub jego odnośną część.
  • W przypadku częściowego lub całkowitego zamknięcia ogrodu zoologicznego zwierzęta muszą być traktowane lub przekazane zgodnie z warunkami, które dany kraj UE uzna za odpowiednie i zgodne z celami i przepisami niniejszej dyrektywy.

Dobre praktyki

W 2015 r. Komisja Europejska wydała dokument pod tytułem Unijna dyrektywa w sprawie ogrodów zoologicznych – podręcznik dobrych praktyk. Został on opracowany, aby ułatwić krajom UE ściślejsze przestrzeganie wymogów dyrektywy poprzez dzielenie się doświadczeniami i wymianę dobrych praktyk.

OD KIEDY NINIEJSZA DYREKTYWA MA ZASTOSOWANIE?

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie od dnia 9 kwietnia 1999 r. Kraje UE miały obowiązek wdrożenia jej przepisów do prawa krajowego do dnia 9 kwietnia 2002 r.

AKT

Dyrektywa Rady 1999/22/WE z dnia 29 marca 1999 r. dotycząca trzymania dzikich zwierząt w ogrodach zoologicznych (Dz.U. L 94 z 9.4.1999, s. 24–26)

Ostatnia aktualizacja: 06.06.2016

Top