EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Kontynuacja egzekwowania ustawodawstwa UE w zakresie delegowania pracowników

Kontynuacja egzekwowania ustawodawstwa UE w zakresie delegowania pracowników

 

STRESZCZENIE DOKUMENTÓW:

Dyrektywa 96/71/WE dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług

Dyrektywa 2014/67/UE w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług

Dyrektywa (UE) 2018/957 zmieniająca dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług

JAKIE SĄ CELE DYREKTYW?

  • Dyrektywa 96/71/WE zawiera wykaz warunków pracy, które muszą zostać zapewnione pracownikom tymczasowo delegowanym za granicę przez pracodawcę w państwie, do którego zostali oddelegowani (państwo przyjmujące). Celem niniejszej dyrektywy jest zagwarantowanie ochrony pracowników, jak również równych warunków działania usługodawcom.
  • Dyrektywa 2014/67/UE ma na celu usprawnienie wdrażania i egzekwowania dyrektywy 96/71/WE. W dyrektywie poruszono kwestie nadużywania i obchodzenia przepisów dotyczących delegowania, wspólnej odpowiedzialności w łańcuchu podwykonawców oraz wymiany informacji między państwami członkowskimi.
  • Dyrektywa (UE) 2018/957 aktualizuje i zmienia dyrektywę 96/71/WE. W niniejszej dyrektywie ustanowiono przepisy dotyczące warunków pracy oraz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników delegowanych, ma ona również na celu zapewnienie godziwego wynagrodzenia i równych warunków działania przedsiębiorstwom lokalnym i delegującym w państwie przyjmującym, przy jednoczesnym przestrzeganiu zasady swobodnego przepływu usług.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Dyrektywa 96/71/WE

  • Dyrektywa 96/71/WE ma zastosowanie wówczas, gdy przedsiębiorstwa (w ramach transnarodowego świadczenia usług) delegują pracownika na terytorium państwa członkowskiego, o ile istnieje stosunek pracy pomiędzy przedsiębiorstwem delegującym a pracownikiem w ciągu okresu delegowania. „Pracownik delegowany” oznacza pracownika, który przez ograniczony okres wykonuje swoją pracę na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo, w którym pracuje na co dzień.
  • Aby chronić prawa pracowników delegowanych, w przypadku gdy przedsiębiorstwa korzystają ze swobody świadczenia usług, oraz aby ułatwić korzystanie z tej swobody, w dyrektywie 96/71/WE zawarto podstawowe warunki zatrudnienia, które należy stosować w odniesieniu do pracowników delegowanych w państwie przyjmującym, takie jak:
    • maksymalne okresy pracy i minimalne okresy wypoczynku;
    • minimalny wymiar płatnych urlopów rocznych;
    • odpowiednie minimalne stawki płacy, wraz ze stawką za nadgodziny;
    • zdrowie, bezpieczeństwo i higiena w miejscu pracy.

Dyrektywa 2014/67/UE

Lepsza prewencja, monitorowanie i sankcjonowanie wszelkich form nadużyć odpowiednich przepisów

  • Aby wspierać zwalczanie nadużyć i obchodzenia przepisów (np. przez tzw. przedsiębiorstwa „skrzynki pocztowe”), w dyrektywie 2014/67/UE zawarto wykaz elementów faktycznych dla lepszej oceny, czy dana sytuacja kwalifikuje się jako rzeczywiste delegowanie.
  • W celu zwiększenia pewności prawa w dyrektywie 2014/67/UE ustanowiono wykaz krajowych środków kontrolnych uznanych za uzasadnione i proporcjonalne, które mogą być stosowane do monitorowania zgodności z dyrektywą 96/71/WE oraz dyrektywą o egzekwowaniu (dyrektywa 2014/67/UE).
  • Aby zwiększyć ochronę praw pracowników w łańcuchach podwykonawców państwa członkowskie muszą zapewnić, aby pracownicy delegowani z sektora budowlanego mogli, dodatkowo lub zamiast pracodawcy, pociągnąć do odpowiedzialności wykonawcę, dla którego pracodawca jest bezpośrednim podwykonawcą, za każde zaległe wynagrodzenie netto odpowiadającemu minimalnym stawkom płacy. Na zasadzie odstępstwa od tych przepisów dotyczących odpowiedzialności państwa członkowskie mogą podjąć inne odpowiednie środki egzekwowania.

Usprawniony dostęp do informacji

  • W celu podniesienia świadomości oraz zwiększenia przejrzystości państwa członkowskie zobligowane są do nieodpłatnego udostępnienia za pośrednictwem jednej oficjalnej krajowej strony internetowej informacji o warunkach zatrudnienia oraz układów zbiorowych dotyczących pracowników delegowanych. Informacje te muszą zostać podane do wiadomości publicznej w języku urzędowym (językach urzędowych) państwa przyjmującego oraz w najbardziej odpowiednich językach z punktu widzenia popytu na rynku pracy w tym państwie.

Wzmocniona współpraca administracyjna

  • Dyrektywa 2014/67/UE zawiera także bardziej przejrzyste przepisy w celu poprawy współpracy administracyjnej pomiędzy krajowymi organami odpowiedzialnymi za monitorowanie zgodności z przepisami, włącznie z określeniem terminów dostarczania informacji. Jest to regulowane tzw. „rozporządzeniem w sprawie IMI”. System IMI to wielojęzyczne narzędzie elektroniczne umożliwiające krajowym, regionalnym i lokalnym organom szybką i łatwą komunikację w zakresie unijnego prawa rynku wewnętrznego z ich odpowiednikami w UE, Islandii, Liechtensteinie i Norwegii.
  • Dyrektywa 2014/67/UE gwarantuje także, że administracyjne kary i grzywny nałożone na usługodawców za niezgodność z odpowiednimi przepisami w jednym państwie członkowskim mogą zostać wykonane i wyegzekwowane w innym.

Dyrektywa zmieniająca (UE) 2018/957

W dyrektywie zmieniającej (UE) 2018/957 wprowadzono szereg nowych przepisów:

  • te same przepisy dotyczące wynagrodzenia mają zastosowanie zarówno do pracowników delegowanych, jak i pracowników lokalnych w państwie przyjmującym;
  • pracownik uznawany jest za delegowanego w perspektywie długoterminowej po upływie 12 miesięcy (z możliwością przedłużenia o kolejne sześć miesięcy pod warunkiem złożenia umotywowanego powiadomienia przez usługodawcę). Po upływie tego okresu pracownik delegowany będzie podlegał prawie wszystkim przepisów prawa pracy państwa przyjmującego;
  • liczba potencjalnych układów zbiorowych, które mogą mieć zastosowanie w państwach członkowskich dysponujących systemem uznawania powszechnie stosowanych umów zbiorowych lub orzeczeń arbitrażowych, może wzrastać;
  • agencje pracy tymczasowej zapewniają pracownikom delegowanym takie same warunki, jakie mają zastosowanie do pracowników zatrudnionych na czas określony w państwie, w którym wykonywana jest praca;
  • lepsza współpraca między organami państw członkowskich w zakresie nadużywania i obchodzenia przepisów w kontekście delegowania.

OD KIEDY DYREKTYWY MAJĄ ZASTOSOWANIE?

  • Dyrektywa 96/71/EW ma zastosowanie od dnia 10 lutego 1997 r., przy czym do porządku krajowego państw członkowskich miała zostać włączona do dnia 16 grudnia 1999 r.
  • Dyrektywa 2014/67/UE ma zastosowanie od dnia 17 czerwca 2014 r., przy czym do porządku krajowego państw UE miała zostać włączona do dnia 18 czerwca 2016 r.
  • Dyrektywa zmieniająca (UE) 2018/957 ma zostać włączona do porządku krajowego państw członkowskich do dnia 30 lipca 2020 r. od kiedy zacznie obowiązywać. Będzie ona miała jednak zastosowanie wyłącznie do sektora transportu drogowego od daty rozpoczęcia stosowania aktu ustawodawczego, który należy przyjąć, aby zmienić dyrektywę 2006/22/WE i dyrektywę 2014/67/UE dotyczącą delegowania kierowców w sektorze transportu drogowego.

KONTEKST

Więcej informacji:

GŁÓWNE DOKUMENTY

Dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1–6)

Kolejne zmiany dyrektywy 96/71/WE zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniająca rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („rozporządzenie w sprawie IMI”) (Dz.U. L 159 z 28.5.2014, s. 11–31)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/ 957 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. L 173 z 9.7.2018, s. 16–24)

Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniającej dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. L 91 z 29.3.2019, s. 77)

DOKUMENTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylające decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzenie w sprawie IMI”) (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 1–11)

Zobacz tekst skonsolidowany.

Dyrektywa 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylająca dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 35–44)

Zobacz tekst skonsolidowany.

Ostatnia aktualizacja: 28.04.2020

Top