This document is an excerpt from the EUR-Lex website
European Anti-Fraud Office (OLAF)
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) prowadzi dochodzenia w sprawach dotyczących korupcji i poważnych uchybień w instytucjach unijnych oraz nadużyć na szkodę budżetu UE. Jego zadaniem jest również opracowywanie polityki Unii w dziedzinie zwalczania nadużyć finansowych.
Decyzja Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom z dnia 28 kwietnia 1999 r. ustanawiająca Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)
OLAF powstał na mocy pierwotnej decyzji (decyzja 1999/352/WE, EWWiS, Euratom) w 1999 r. Określała ona zadania, obowiązki, strukturę oraz sposób funkcjonowania OLAF-u. Zmiana wprowadzona w 2013 r. usprawniła działanie urzędu, w szczególności jego współpracę z organizacjami zewnętrznymi.
Nadużycie jest aktem umyślnego oszustwa w celu odniesienia osobistej korzyści lub spowodowania straty innej osoby. Na szczeblu unijnym taka strata może wynikać z nienależnej wypłaty środków z budżetu UE lub nieprzekazania należnych przychodów do budżetu UE, takich jak opłaty celne, rolne i cukrowe.
OLAF prowadzi dochodzenia:
Dyrektor generalny OLAF-u jest mianowany na siedmioletnią kadencję (bez możliwości przedłużenia).
Komitet Nadzoru kontroluje pracę OLAF-u, wzmacnia jego niezależność oraz monitoruje stosowanie gwarancji proceduralnych.
OLAF podlega przepisom UE w sprawie ochrony danych osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy Wspólnoty.
OLAF jest urzędem o funkcji administracyjnej i dochodzeniowej. Może jedynie zalecać UE i władzom krajowym, jakie działania należy podjąć w następstwie prowadzonych przez jego pracowników dochodzeń.
Z programu Herkules III finansowanych jest wiele projektów prowadzonych w krajach UE, aby pomóc im w zwalczaniu działalności przestępczej wymierzonej przeciwko budżetowi UE. Przykłady obejmują finansowanie zakupu skanerów i innych urządzeń technicznych w portach lotniczych i morskich, jak również finansowanie działań szkoleniowych.
Od dnia 28 kwietnia 1999 r.
Decyzja 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (i jej kolejne zmiany) dotyczy utworzenia OLAF-u. Uzupełnia ją rozporządzenie (UE, Euratom) nr 883/2013 określające rolę i zakres kompetencji OLAF-u, a także Porozumienie międzyinstytucjonalne dotyczące w szczególności dochodzeń prowadzonych w instytucjach UE.
Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej OLAF-u.
Akt |
Wejście w życie |
Termin transpozycji przez państwa członkowskie |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
Decyzja Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom |
28.4.1999 |
- |
Akty zmieniające |
Wejście w życie |
Termin transpozycji przez państwa członkowskie |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
Decyzja Komisji 2013/478/UE |
1.10.2013 |
- |
|
Decyzja Komisji (UE) 2015/512 |
27.3.2015 |
- |
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1-22)
Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczące dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15-19)
Ostatnia aktualizacja: 23.04.2015