EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Smuggling of migrants by land, sea and air — UN protocol
Przemyt migrantów drogą lądową, morską i powietrzną — protokół ONZ
Przemyt migrantów drogą lądową, morską i powietrzną — protokół ONZ
Decyzje Rady 2006/616/WE i 2006/617/WE w sprawie zawarcia Protokołu ONZ przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną, uzupełniającego Konwencję ONZ przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej
Niniejsze decyzje stanowią formalne zatwierdzenie podpisania protokołu ONZ przeciw przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną w zakresie kompetencji UE. Protokół stanowiący uzupełnienie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej ma na celu zapobieganie i zwalczanie przemytu migrantów, promowanie współpracy pomiędzy krajami sygnatariuszami oraz ochronę praw przemycanych migrantów.
Kraje sygnatariusze określają następujące działania jako przestępstwa, jeśli są popełniane umyślnie dla zysku finansowego lub materialnego:
Kraje sygnatariusze muszą także brać pod uwagę następujące okoliczności zwiększające powagę przestępstwa (tj. okoliczności obciążające):
Ofiary przemytu migrantów nie podlegają postępowaniom karnym.
Zakres obowiązywania
Protokół ma zastosowanie do:
Środki przeciw przemytowi migrantów drogą morską
Współpraca międzynarodowa
Kraje pracują nad wzmocnieniem swoich kontroli granicznych i są upoważnione do odmówienia wjazdu każdej osobie związanej z przemytem migrantów. Kraje współdzielące granice lub znajdujące się na szlaku wykorzystywanym przez grupy przestępcze zobowiązane są do wymiany określonych informacji, takich jak:
Kraje posiadające odpowiednią wiedzę świadczą pomoc techniczną tym krajom, które często stanowią kraj pochodzenia lub tranzytu migrantów.
Zapobieganie, ochrona, pomoc i powrót
Kraje są zobowiązane do podjęcia różnych działań w celu zapobiegania przemytowi i objęcia odpowiednimi procedurami ofiar przemytu. Działania te obejmują:
Dyrektywa 2002/90/WE i decyzja ramowa 2002/946/WSiSW ustanawiają wspólną definicję naruszenia lub ułatwienia nielegalnej migracji oraz minimalne zasady karania, odpowiedzialności osób prawnych i jurysdykcji osób prawnych.
Decyzja Rady 2006/616/WE z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, dotyczącą tych postanowień protokołu, które są objęte zakresem zastosowania art. 179 i 181a Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U. L 262 z 22.9.2006, s. 24–33)
Decyzja Rady 2006/617/WE z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, dotycząca tych postanowień protokołu, które są objęte zakresem zastosowania tytułu IV część III Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U. L 262 z 22.9.2006, s. 34–43)
Decyzja ramowa Rady 2002/946/WSiSW z dnia 28 listopada 2002 r. w sprawie wzmocnienia systemu karnego w celu zapobiegania ułatwianiu nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu (Dz.U. L 328 z 5.12.2002, s. 1–3)
Dyrektywa Rady 2002/90/WE z dnia 28 listopada 2002 r. definiująca ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu (Dz.U. L 328 z 5.12.2002, s. 17–18)
Dyrektywa Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub podlegali działaniom ułatwiającym nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi władzami (Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 19–23)
Ostatnia aktualizacja: 04.02.2016