EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Drug precursors: internal aspects
Prekursory narkotyków: aspekty wewnętrzne
Prekursory narkotyków: aspekty wewnętrzne
This summary has been archived and will not be updated, because the summarised document is no longer in force or does not reflect the current situation.
Prekursory narkotyków: aspekty wewnętrzne
Niniejszym rozporządzeniem Unia Europejska (UE) ujednolica środki prawne w zakresie kontroli i monitorowania substancji często stosowanych w nielegalnej produkcji środków odurzających lub substancji psychotropowych. W ten sposób zamierza zapobiec niedozwolonemu wykorzystywaniu tych substancji.
AKT
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].
STRESZCZENIE
Skuteczna kontrola środków chemicznych stosowanych w nielegalnej produkcji środków odurzających i substancji psychotropowych to ważne narzędzie w walce z handlem narkotykami. Jednakże te substancje chemiczne (tzw. prekursory) mają także zgodne z prawem zastosowanie przemysłowe. Dlatego konieczne jest uznanie i ochrona zgodnego z prawem handlu tymi substancjami przy jednoczesnym uniemożliwianiu wykorzystywania ich w niedozwolonych celach.
Celem jest osiągnięcie równowagi między podejmowaniem działań mających zapobiec produkcji nielegalnych środków odurzających a uniknięciem stawiania barier zgodnemu z prawem obrotowi substancjami chemicznymi.
Środki kontroli prekursorów
Rozporządzenie to ustanawia zharmonizowane środki kontroli i monitorowania w Unii Europejskiej (UE) określonych substancji chemicznych często stosowanych w nielegalnej produkcji środków odurzających. Definiuje ono „substancje sklasyfikowane” * zgodnie z art. 12 konwencji Narodów Zjednoczonych (ONZ) (zob. poniżej). W przypadku tych substancji sklasyfikowanych rozporządzenie zawiera postanowienia dotyczące zezwoleń, deklaracji klienta i etykietowania. Wprowadzona zostaje procedura monitorowania, aby zapobiec powstawaniu przeszkód w wolnym handlu tymi substancjami w krajach UE.
Jednocześnie rozporządzenie definiuje także „substancje niesklasyfikowane” * zgodnie z art. 12 konwencji ONZ. Dla tych substancji Komisja przygotowuje wytyczne ustanawiające bardziej elastyczny system kontroli niż ten, który dotyczy substancji sklasyfikowanych.
Na mocy rozporządzenia podmioty gospodarcze * muszą niezwłocznie zawiadamiać właściwe organy o wszystkich okolicznościach, takich jak nietypowe zamówienia lub transakcje z udziałem substancji sklasyfikowanych, które mają być włączone do obrotu *, które sugerują, że substancje te mogłyby zostać wykorzystane w sposób niedozwolony do nielegalnej produkcji środków odurzających lub substancji psychotropowych.
Obowiązki podmiotów gospodarczych
Podmioty gospodarcze pragnące wprowadzić do obrotu substancje sklasyfikowane jako prekursory (kategorie 1 lub 2 załącznika I) mają obowiązek:
Aby zapobiec tworzeniu niepotrzebnych barier w handlu, wymogi dla substancji zaklasyfikowanych do kategorii 2 są mniej restrykcyjne niż wymogi dla kategorii 1, zwłaszcza jeżeli wchodzące w grę ilości nie przekraczają wskazanych w załączniku II.
Przy pomocy komitetu Komisja przygotowuje i aktualizuje listę substancji, które należy monitorować. Kraje UE muszą rozprowadzać te listy wśród podmiotów gospodarczych.
Rozporządzenie to uchyla dyrektywę Rady 92/109/EWG, dyrektywy Komisji 93/46/EWG, 2001/8/WE oraz 2003/101/WE, a także rozporządzenia Komisji (WE) nr 1485/96 i 1533/2000.
Kontekst: wewnętrzne i zewnętrzne aspekty walki z narkotykami
W 1990 r. UE przyjęła Konwencję Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w drodze decyzji Rady 90/611/ EWG. Art. 12 konwencji ONZ wymagał podjęcia kroków w celu monitorowania produkcji i dystrybucji prekursorów. Jeżeli chodzi o zewnętrzny aspekt tego wymogu, tj. monitorowanie wymiany handlowej prekursorami między państwami członkowskimi a krajami trzecimi, wymagania art. 12 zostały spełnione przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 111/2005.
Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
Odniesienia
Akt |
Wejście w życie |
Termin transpozycji przez państwa członkowskie |
Dziennik Urzędowy |
Rozporządzenie (WE) nr 273/2004 |
18.8.2005 |
– |
Dz.U. L 47 z 18.2.2004 |
Akt(y) zmieniający(-e) |
Wejście w życie |
Termin transpozycji przez państwa członkowskie |
Dziennik Urzędowy |
Rozporządzenie (WE) nr 219/2009 |
20.4.2009 |
– |
Dz.U. L 87 z 31.3.2009 |
AKTY POWIĄZANE
Sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 7 stycznia 2010 r. na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. oraz art. 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 w sprawie wdrożenia i funkcjonowania prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego nadzorowania i kontroli handlu prekursorami narkotyków [COM(2009) 709 wersja ostateczna - nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym]. Sprawozdanie ocenia wdrożenie i funkcjonowanie rozporządzeń (WE) nr 273/2004 (powyżej) oraz 111/2005.
W oparciu o dane otrzymane od państw członkowskich ocena Komisji stwierdza, że ramy prawne kontroli handlu na ogół zapewniają proporcjonalne środki zapobiegające niezgodnemu z prawem wykorzystaniu prekursorów narkotyków bez utrudniania legalnego obrotu. W dużym stopniu przyczyniła się do tego efektywna współpraca między podmiotami gospodarczymi a właściwymi organami. Ponadto wytyczne UE dla branży chemicznej oraz nowy kurs e-learningowy dla podmiotów gospodarczych dobrze uzupełniają prawodawstwo w tej dziedzinie.
Kraje UE z powodzeniem zastosowały wspólny system licencjonowania prekursorów kategorii 1, funkcjonujący skutecznie zarówno z punktu widzenia właściwych organów, jak i podmiotów przemysłowych. Jednak, jak się okazało, wymóg rejestracji prekursorów kategorii 2 ma pewne niedociągnięcia w zakresie właściwej kontroli i zapobiegania próbom nielegalnego pozyskiwania tych substancji. Ponadto określone przepisy (np. dotyczące deklaracji klienta lub kryteriów ustalania mieszanek) są różnie interpretowane przez państwa członkowskie. Inne trudności dotyczą niewystarczającego dostarczania informacji przez podmioty gospodarcze właściwym organom oraz określonych aspektów przepisów dotyczących handlu zewnętrznego, takich jak nieelastyczne limity czasowe dla powiadomień przed wywozem czy brak uproszczonych procedur udzielania zezwoleń.
W wyniku tego sprawozdanie zawiera następujące zalecenia:
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2005 z dnia 27 lipca 2005 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi [Dz.U. L 202 z 3.8.2005]. Rozporządzenie określa przepisy wykonawcze do wyżej wymienionych rozporządzeń w zakresie odpowiedzialnych funkcjonariuszy, wydawania licencji i dokonywania rejestracji podmiotów gospodarczych, dostarczania informacji, powiadamiania przed wywozem i wydawania zezwoleń na wywóz i przywóz w obszarze prekursorów narkotykowych.
Ostatnia aktualizacja: 24.02.2011