Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32019R1131

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1131 z dnia 2 lipca 2019 r. ustanawiające narzędzie celne w celu wykonania art. 14a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 oraz art. 24a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037

C/2019/4891

OJ L 179, 3.7.2019, p. 12–19 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2019/1131/oj

3.7.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 179/12


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1131

z dnia 2 lipca 2019 r.

ustanawiające narzędzie celne w celu wykonania art. 14a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 oraz art. 24a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), a w szczególności jego art. 14a ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (2), a w szczególności jego art. 24a ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (UE) 2016/1036 i rozporządzenie (UE) 2016/1037 umożliwiają stosowanie i pobieranie ceł antydumpingowych lub wyrównawczych od niektórych towarów na szelfie kontynentalnym państwa członkowskiego lub w wyłącznej strefie ekonomicznej zadeklarowanej przez państwo członkowskie na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (3).

(2)

Jeżeli odnośny produkt jest przywożony na sztuczną wyspę, stałą lub pływającą instalację lub jakąkolwiek inną strukturę na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego Unii z obszaru celnego Unii, w takim przypadku zgodnie z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (4) w celu zgłoszenia takiego produktu przed jego wysłaniem należy wykorzystać zgłoszenie do powrotnego wywozu, powiadomienie o powrotnym wywozie lub wywozową deklarację skróconą. W celu zapewnienia organom celnym informacji niezbędnych do ustalenia, czy wymagana jest zapłata cła antydumpingowego lub wyrównawczego, oraz w celu spełnienia obowiązków w zakresie rejestracji i sprawozdawczości zgodnie z art. 14 ust. 5, 5a i 6 rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz art. 24 ust. 5, 5a i 6 rozporządzenia (UE) 2016/1037, odbiorca powinien być zobowiązany do złożenia poświadczenia odbioru we właściwym organie celnym państwa członkowskiego, w którym przyjęto zgłoszenie do powrotnego wywozu lub w którym zarejestrowano powiadomienie o powrotnym wywozie lub wywozową deklarację skróconą, w ciągu 30 dni od odbioru odnośnego produktu na sztucznej wyspie, stałej lub pływającej instalacji lub jakiejkolwiek innej strukturze na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej.

(3)

Jeżeli odnośny produkt został przywieziony na sztuczną wyspę, stałą lub pływającą instalację lub jakąkolwiek inną strukturę na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego Unii bezpośrednio spoza obszaru celnego Unii, nie jest możliwe wykorzystanie instrumentów przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 952/2013. W celu zapewnienia organom celnym informacji niezbędnych do ustalenia, czy wymagana jest zapłata cła antydumpingowego lub wyrównawczego, oraz w celu spełnienia obowiązków w zakresie rejestracji i sprawozdawczości zgodnie z art. 14 ust. 5, 5a i 6 rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz art. 24 ust. 5, 5a i 6 rozporządzenia (UE) 2016/1037, odnośny produkt należy zgłosić za pomocą poświadczenia odbioru składanego przez odbiorcę w ciągu 30 dni od odbioru odnośnego produktu na sztucznej wyspie, stałej lub pływającej instalacji lub jakiejkolwiek innej strukturze na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej. Ponieważ państwo członkowskie, do którego należy szelf kontynentalny lub wyłączna strefa ekonomiczna, jest najbardziej odpowiednie do przeprowadzenia kontroli, poświadczenie to należy złożyć do właściwego organu celnego tego państwa członkowskiego.

(4)

W celu uproszczenia kontroli, które mają być przeprowadzane przez organy celne na mocy niniejszego rozporządzenia, pojęcie dłużnika powinno zasadniczo ograniczać się do posiadaczy pozwoleń na prowadzenie działalności handlowej na szelfie kontynentalnym i w wyłącznej strefie ekonomicznej państw członkowskich, które odbierają przedmiotowe produkty na sztucznej wyspie, na stałej lub pływającej instalacji lub na jakiejkolwiek innej strukturze na danym szelfie kontynentalnym lub w danej wyłącznej strefie ekonomicznej, niezależnie od miejsca, z którego pochodzi odnośny produkt. Jednakże w szczególnych sytuacjach dłużnikami mogą być również osoby inne niż posiadacze pozwoleń.

(5)

W odniesieniu do przypadków, w których odnośny produkt podlega procedurze uszlachetniania czynnego przed dostarczeniem na sztuczną wyspą, instalację pływającą lub jakąkolwiek inną strukturę na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego Unii, konieczny jest szczególny przepis, aby uniknąć możliwego obchodzenia cła antydumpingowego lub wyrównawczego.

(6)

Aby umożliwić skuteczne funkcjonowanie ram określonych w niniejszym rozporządzeniu, zastosowanie powinny mieć odpowiednie procedury ustanowione już w rozporządzeniu (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do obliczania, zgłaszania, odzyskiwania, zwrotu, umorzenia i wygaśnięcia długu celnego oraz złożenia zabezpieczenia, o ile są one adekwatne na mocy niniejszego rozporządzenia.

(7)

Ponieważ przepisy dotyczące kontroli celnej zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 952/2013 nie mają zastosowania poza obszarem celnym Unii, w niniejszym rozporządzeniu konieczne jest ustanowienie szczególnych przepisów w odniesieniu do kontroli celnych.

(8)

W celu zapewnienia organom celnym wystarczającego czasu na przygotowanie się do przetwarzania poświadczeń odbioru należy odroczyć stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 i art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1037,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki nakładania ceł antydumpingowych lub wyrównawczych na produkty przywożone na sztuczną wyspę, stałą lub pływającą instalację lub jakąkolwiek inną strukturę na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego, jak również procedury dotyczące powiadamiania i zgłaszania takich produktów oraz płatności tych ceł, jeżeli produkty te są przedmiotem któregokolwiek z poniższych:

a)

zawiadomienia o wszczęciu dochodzenia antydumpingowego lub antysubsydyjnego;

b)

rozporządzenia wykonawczego Komisji poddającego przywóz rejestracji;

c)

rozporządzenia wykonawczego Komisji nakładającego tymczasowe lub ostateczne cło antydumpingowe lub wyrównawcze.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)

„organy celne” oznaczają administracje celne państw członkowskich odpowiedzialne za stosowanie niniejszego rozporządzenia i przepisów prawa celnego określonych w art. 5 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

2)

„szelf kontynentalny” oznacza szelf kontynentalny zdefiniowany w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza;

3)

„wyłączna strefa ekonomiczna” oznacza wyłączną strefę ekonomiczną zdefiniowaną w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i uznaną przez państwo członkowskie za wyłączną strefę ekonomiczną zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza;

4)

„odnośny produkt” oznacza towary, które są przedmiotem któregokolwiek z poniższych:

a)

zawiadomienia o wszczęciu dochodzenia antydumpingowego lub antysubsydyjnego;

b)

rozporządzenia wykonawczego Komisji poddającego przywóz rejestracji;

c)

rozporządzenia wykonawczego Komisji nakładającego tymczasowe lub ostateczne cło antydumpingowe lub wyrównawcze;

5)

„poświadczenie odbioru” oznacza czynność polegającą na tym, że odbiorca wskazuje, w wymaganej formie i w wymagany sposób, odbiór odnośnych produktów na sztucznej wyspie, na stałej lub pływającej instalacji lub jakiejkolwiek innej strukturze na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego, zamieszczając elementy danych niezbędne do celów poboru należnej kwoty cła antydumpingowego lub wyrównawczego lub do celów zgłoszenia lub rejestracji zgodnie z aktem, o którym mowa w art. 1 lit. a) lub b);

6)

„dług” oznacza spoczywający na danej osobie obowiązek zapłaty kwoty cła antydumpingowego lub wyrównawczego, który ma zastosowanie do odnośnego produktu;

7)

„odbiorca” oznacza osobę, która jest posiadaczem pozwolenia lub licencji na prowadzenie działalności gospodarczej na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego oraz odbiera lub organizuje odbiór odnośnego produktu na sztucznej wyspie, na stałej lub pływającej instalacji lub na jakiejkolwiek innej strukturze na tym szelfie kontynentalnym lub w tej wyłącznej strefie ekonomicznej;

8)

„dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług.

Artykuł 3

Złożenie poświadczenia odbioru

1.   Odbiór odnośnego produktu na sztucznej wyspie, na stałej lub pływającej instalacji lub na jakiejkolwiek innej konstrukcji na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego jest zgłaszany przez odbiorcę za pomocą poświadczenia odbioru.

2.   Poświadczenie odbioru składa się bezzwłocznie, nie później niż w ciągu 30 dni od daty odbioru odnośnego produktu przy użyciu technik elektronicznego przetwarzania danych, do następujących organów celnych:

a)

w przypadku gdy odnośny produkt jest przywożony z obszaru celnego Unii, do organu celnego państwa członkowskiego, w którym przyjęto zgłoszenie do powrotnego wywozu lub zarejestrowano powiadomienie o powrotnym wywozie lub wywozową deklarację skróconą;

b)

w przypadku gdy odnośny produkt nie jest przywożony z obszaru celnego Unii, do organu celnego państwa członkowskiego, do którego należy szelf kontynentalny lub wyłączna strefa ekonomiczna.

3.   Poświadczenie odbioru zawiera elementy danych określone w części I załącznika i dołącza się do niego dokumenty potwierdzające te elementy danych.

4.   Organ celny może zezwolić na składanie poświadczeń odbioru w inny sposób niż za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych. W takim przypadku odbiorca składa oryginał w formie papierowego formularza określonego w części II załącznika oraz jedną kopię wraz z dokumentami potwierdzającymi elementy danych zawarte w formularzu. Oryginał jest przechowywany przez organ celny. Po zarejestrowaniu poświadczenia odbioru przez organ celny i potwierdzeniu jego przyjęcia kopia formularza jest zwracana odbiorcy.

5.   Państwa członkowskie wykorzystują informacje zawarte w poświadczeniu odbioru w celu wypełnienia swoich obowiązków w zakresie rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 i 5a rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz art. 24 ust. 5 i 5a rozporządzenia (UE) 2016/1037, jak również swoich obowiązków sprawozdawczych względem Komisji na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia Rady (UE) 2016/1036 i art. 24 ust. 6 rozporządzenia Rady (UE) 2016/1037.

Artykuł 4

Dług

1.   Do powstania długu prowadzi:

a)

złożenie zgłoszenia do powrotnego wywozu, powiadomienia o powrotnym wywozie lub wywozowej deklaracji skróconej w odniesieniu do odnośnego produktu, w tym produktu przetworzonego uzyskanego z odnośnego produktu w ramach procedury uszlachetniania czynnego, o której mowa w rozporządzeniu (UE) nr 952/2013, który to produkt ma zostać przewieziony z obszaru celnego Unii na sztuczną wyspę, stałą lub pływającą instalację lub jakąkolwiek inną strukturę na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego;

b)

odbiór odnośnego produktu przywiezionego spoza obszaru celnego Unii na sztucznej wyspie, na stałej lub pływającej instalacji lub jakiejkolwiek innej strukturze na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego.

2.   W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a) dług powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia do powrotnego wywozu lub rejestracji powiadomienia o powrotnym wywozie lub wywozowej deklaracji skróconej.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b) dług powstaje w momencie odbioru odnośnych produktów.

3.   Dłużnikiem jest odbiorca.

W przypadku gdy zgłoszenie do powrotnego wywozu, powiadomienie o powrotnym wywozie, wywozową deklarację skróconą, o których mowa w ust. 1 lit. a), lub poświadczenie odbioru, o którym mowa w ust. 4, sporządza się na podstawie informacji prowadzących do niepobrania całości lub części cła antydumpingowego lub wyrównawczego, osoba, która dostarczyła informacje wymagane do sporządzenia zgłoszenia lub powiadomienia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że informacje te są nieprawdziwe, również jest dłużnikiem.

Jeżeli do zapłaty kwoty cła antydumpingowego lub wyrównawczego odpowiadającej temu samemu długowi celnemu zobowiązanych jest kilku dłużników, odpowiadają oni solidarnie za zapłatę tej kwoty.

4.   Odbiorca składa poświadczenie odbioru bezzwłocznie, nie później niż w ciągu 30 dni od daty odbioru odnośnego produktu. Zastosowanie ma art. 3 ust. 2, 3 i 4.

5.   Do celów stosowania ust. 1 lit. a) zgłoszenie do powrotnego wywozu, powiadomienie o powrotnym wywozie lub wywozowa deklaracja skrócona zawierają informacje dotyczące szelfu kontynentalnego lub wyłącznej strefy ekonomicznej państwa członkowskiego, do których ma zostać przywieziony odnośny produkt, poprzez zastosowanie odpowiedniego dodatkowego kodu referencyjnego określonego w elemencie danych 2/3 w pkt 2 w tytule II załącznika B do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (5).

6.   Dług powstaje w miejscu, w którym zostało złożone poświadczenie odbioru lub – jeżeli nie zostało ono złożone zgodnie z art. 3 ust. 2 lub art. 4 ust. 4 – w miejscu, w którym powinno było zostać złożone.

Artykuł 5

Obliczenie kwoty cła antydumpingowego lub wyrównawczego

1.   Kwota należnego cła antydumpingowego lub wyrównawczego ustalana jest odpowiednio na podstawie przepisów rozporządzenia (UE) nr 952/2013 do celów obliczenia należności celnych przywozowych, które miały zastosowanie do odnośnego produktu w momencie powstania długu w odniesieniu do tego produktu.

2.   W przypadku gdy odnośny produkt został objęty procedurą uszlachetniania czynnego, o której mowa w rozporządzeniu (UE) nr 952/2013, dług w odniesieniu do produktów przetworzonych powstałych z odnośnego produktu, które są powrotnie wywożone do szelfu kontynentalnego lub wyłącznej strefy ekonomicznej państwa członkowskiego, ustala się na podstawie klasyfikacji taryfowej, wartości celnej, ilości, charakteru i pochodzenia odnośnego produktu objętego procedurą uszlachetniania czynnego w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego dotyczącego odnośnego produktu.

Artykuł 6

Powiadomienie, odzyskanie, zapłata, zwrot, umorzenie i wygaśnięcie długu oraz złożenie zabezpieczenia

Do celów powiadomienia, odzyskania, zapłaty, zwrotu, umorzenia i wygaśnięcia długu oraz złożenia zabezpieczenia stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 2, 3 i 4 tytułu III rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 7

Kontrole prowadzone przez organy celne

1.   Organy celne mogą zbadać odnośny produkt lub pobrać próbki tam, gdzie jest to nadal możliwe, oraz sprawdzić dokładność i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu do powrotnego wywozu, powiadomieniu o powrotnym wywozie, wywozowej deklaracji skróconej lub poświadczeniu odbioru, a także zweryfikować istnienie, autentyczność, dokładność i ważność wszelkich załączonych dokumentów.

2.   Organy celne mogą zbadać księgi dłużnika oraz inne rejestry dotyczące operacji związanych z odnośnym produktem bądź z wcześniejszymi lub późniejszymi operacjami handlowymi dotyczącymi tych produktów.

3.   W przypadku gdy istnieją dowody na to, że dana osoba nie wypełniła jednego z obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu, organy celne mogą zbadać księgi tej osoby oraz inne rejestry dotyczące operacji związanych z odnośnym produktem bądź z wcześniejszymi lub późniejszymi operacjami handlowymi dotyczącymi tych produktów.

4.   Kontrole i badania, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, mogą być przeprowadzane w siedzibie posiadacza towarów lub jego przedstawiciela lub każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w ramach działalności gospodarczej, lub w siedzibie jakiejkolwiek innej osoby będącej w posiadaniu tych dokumentów i danych do celów działalności gospodarczej.

Artykuł 8

Przechowywanie dokumentów i innych informacji oraz opłaty i koszty

Art. 51 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do przechowywania dokumentów i innych informacji.

Art. 52 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do opłat i kosztów.

Artykuł 9

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stosuje się je po upływie czterech miesięcy od dnia jego opublikowania.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lipca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 55.

(3)  Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 3.

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).


ZAŁĄCZNIK

POŚWIADCZENIE ODBIORU

CZĘŚĆ I

Elementy danych

Odbiorca składa drogą elektroniczną poświadczenie odbioru zawierające następujące elementy danych:

1)

nazwę, adres i numer EORI odbiorcy;

2)

opis zgłaszanego odnośnego produktu, kod towaru – kod TARIC i dodatkowy kod TARIC (w stosownych przypadkach), masę brutto i masę netto, ilość wyrażoną w jednostce uzupełniającej (w stosownych przypadkach), kod kraju pochodzenia lub (w stosownych przypadkach) kod kraju wysyłki (1);

3)

właściwe państwo członkowskie (zob. art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 4);

4)

liczbę rozporządzeń lub zawiadomień o wszczęciu postępowania mających zastosowanie do niniejszego poświadczenia;

środek mający zastosowanie:

statystyki antydumpingowe/wyrównawcze;

zawiadomienia o wszczęciu;

rejestracja;

tymczasowe cło antydumpingowe;

tymczasowe cło wyrównawcze;

ostateczne cło antydumpingowe;

ostateczne cło wyrównawcze;

5)

cenę netto na granicy szelfu kontynentalnego lub wyłącznej strefy ekonomicznej;

6)

obliczenie kwoty tymczasowego lub ostatecznego cła antydumpingowego lub wyrównawczego (w stosownych przypadkach);

7)

datę odbioru odnośnego produktu oraz (w stosownych przypadkach) numer MRN;

8)

przedstawione dokumenty, świadectwa i pozwolenia, dodatkowe odniesienia (należy załączyć fakturę w przypadku sprzedaży odnośnego produktu);

9)

datę, nazwę i podpis odbiorcy.

Organy celne mogą zezwolić na przekazywanie tych elementów danych bez użycia technik elektronicznego przetwarzania danych. W takim przypadku odbiorca korzysta z poniższego formularza papierowego „Poświadczenie odbioru”.

CZĘŚĆ II

Formularz

Image 1 Tekst z obrazka Image 2 Tekst z obrazka

Uwaga:

W kopii poświadczenia odbioru zamieszcza się następujący dopisek:

„Kopia

dla odbiorcy”.


(1)  W przypadku gdy środki antydumpingowe lub antysubsydyjne zostały rozszerzone na produkty wysyłane z państwa innego niż państwo, którego dotyczą środki, po przeprowadzeniu dochodzenia w sprawie obejścia środków.


Top