Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32019D1283

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1283 z dnia 29 lipca 2019 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Japonii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

C/2019/5807

OJ L 201, 30.7.2019, p. 40–42 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec_impl/2019/1283/oj

30.7.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 201/40


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1283

z dnia 29 lipca 2019 r.

w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Japonii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 upoważniono Komisję do przyjęcia decyzji w sprawie równoważności, w przypadku gdy ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego gwarantują, że agencje ratingowe, które uzyskały zezwolenie lub zostały zarejestrowane w tym państwie trzecim, spełniają prawnie wiążące wymogi wynikające z tego rozporządzenia oraz podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu wymogów w tym państwie trzecim.

(2)

Niniejsza decyzja w sprawie równoważności ma na celu umożliwienie agencjom ratingowym z Japonii – o ile nie mają one znaczenia systemowego dla stabilności finansowej lub integralności rynków finansowych w jednym państwie członkowskim lub większej ich liczbie – ubiegania się o certyfikację w Europejskim Urzędzie Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). Niniejsza decyzja w sprawie równoważności daje ESMA możliwość oceny tych agencji ratingowych indywidualnie w każdym przypadku oraz przyznania im zwolnienia z niektórych wymogów organizacyjnych mających zastosowanie do agencji ratingowych działających w Unii Europejskiej, w tym z wymogu fizycznej obecności w Unii Europejskiej.

(3)

Aby ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego można było uznać za równoważne, muszą one spełniać co najmniej trzy warunki określone w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009.

(4)

W dniu 28 września 2010 r. Komisja przyjęła decyzję 2010/578/UE (2), w której stwierdziła, że te trzy warunki są spełnione, i uznała ramy prawne i nadzorcze Japonii dotyczące agencji ratingowych za równoważne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w obowiązującym wówczas brzmieniu.

(5)

Zgodnie z pierwszym warunkiem określonym w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia lub rejestracji oraz muszą również podlegać skutecznemu bieżącemu nadzorowi i egzekwowaniu wymogów. Ramy prawne i nadzorcze Japonii przewidują wymóg, zgodnie z którym agencja ratingowa musi zarejestrować się w Japońskiej Agencji ds. Usług Finansowych (JFSA), aby wystawiane przez nią ratingi kredytowe mogły być stosowane do celów regulacyjnych w Japonii. JFSA nakłada na agencje ratingowe prawnie wiążące obowiązki i na bieżąco nadzoruje te agencje. JFSA posiada szeroki i kompleksowy zakres uprawnień i może stosować wobec agencji ratingowych szereg środków, w tym sankcje, za naruszenie przepisów ustawy o instrumentach finansowych i giełdach papierów wartościowych w związku z rozporządzeniem w sprawie agencji ratingowych.

(6)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom, które są równoważne z przepisami określonymi w art. 6–12 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i w załączniku I do tego rozporządzenia. Ramy prawne i nadzorcze Japonii opierają się na obowiązku działania w dobrej wierze. Agencja ratingowa jest zobowiązana do utworzenia systemu kontroli operacyjnej na potrzeby uczciwego i odpowiedniego wykonywania działalności ratingowej, czemu służą liczne szczegółowe i nakazowe wymogi, szczegółowe przepisy dotyczące unikania konfliktów interesów, zarządzania nimi i ujawniania ich oraz obowiązek ewidencjonowania i ujawniania informacji JFSA oraz podawania ich do wiadomości publicznej. Ramy prawne i nadzorcze Japonii uznaje się za równoważne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, wymogów organizacyjnych, gwarancji zapewniających jakość ratingów i metod ratingowych, obowiązku ujawniania ratingów kredytowych oraz obowiązku powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu kredytowego. Ramy prawne i nadzorcze Japonii przewidują zatem równoważną ochronę, jeśli chodzi o rzetelność i przejrzystość agencji ratingowych, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu kredytowego.

(7)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 system regulacyjny państwa trzeciego musi zapobiegać ingerencji organów nadzoru i innych organów publicznych w tym państwie w treść ratingów kredytowych i w metody ratingowe. W tym względzie prawo zakazuje JFSA ingerowania w treść ratingów kredytowych i metod ratingowych.

(8)

Ramy prawne i nadzorcze Japonii nadal spełniają trzy warunki określone pierwotnie w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 462/2013 (3) wprowadzono jednak dodatkowe wymogi dla agencji ratingowych zarejestrowanych w Unii, zaostrzając tym samym ramy prawne i nadzorcze, którym podlegają. Te dodatkowe wymogi obejmują przepisy dotyczące perspektyw ratingowych, zarządzania konfliktami interesów, wymogów w zakresie poufności, jakości metod ratingowych oraz prezentacji i ujawniania ratingów kredytowych.

(9)

Zgodnie z art. 2 akapit drugi pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 462/2013 te dodatkowe wymogi mają zastosowanie do celów oceny równoważności ram prawnych i nadzorczych państwa trzeciego od dnia 1 czerwca 2018 r.

(10)

W tym kontekście w dniu 13 lipca 2017 r. Komisja zwróciła się o poradę do ESMA w sprawie równoważności ram prawnych i nadzorczych między innymi Japonii z tymi dodatkowymi wymogami wprowadzonymi rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 oraz o jego opinię co do istotności ewentualnych różnic.

(11)

W swojej opinii technicznej z dnia 17 listopada 2017 r. ESMA stwierdził, że ramy prawne i nadzorcze Japonii dotyczące agencji ratingowych zawierają wystarczające przepisy, które spełniają dodatkowe wymogi wprowadzone rozporządzeniem (UE) nr 462/2013.

(12)

Rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 wprowadzono – w art. 3 ust. 1 lit. w) rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 – definicję „perspektywy ratingowej” i rozszerzono zakres stosowania niektórych wymogów mających zastosowanie do ratingów kredytowych na perspektywy ratingowe. Ramy prawne i nadzorcze Japonii zasadniczo uwzględniają perspektywy ratingowe. Ramy te traktują perspektywę ratingową jako część ratingu kredytowego i przewidują uprawnienia dla JFSA do monitorowania adekwatności perspektyw ratingowych w powiązaniu z odnośnymi ratingami kredytowymi.

(13)

W celu wzmocnienia postrzegania niezależności agencji ratingowych wobec ocenianych podmiotów rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 rozszerzono – w art. 6 ust. 4, art. 6a i art. 6b rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 – zakres stosowania przepisów dotyczących konfliktów interesów na konflikty powodowane przez akcjonariuszy lub wspólników posiadających znaczący udział w kapitale agencji ratingowej. Ramy prawne i nadzorcze Japonii zobowiązują agencje ratingowe do wprowadzenia środków mających zapewnić, aby w procesie ustalania ratingu kredytowego agencja ratingowa nie narażała na szkodę interesów inwestorów, w szczególności w przypadku gdy oceniany podmiot posiada co najmniej 5 % udziałów w danej agencji ratingowej. Ponadto agencja ratingowa ma całkowity zakaz przeprowadzania oceny ratingowej, jeżeli posiada udziały w ocenianym podmiocie.

(14)

Rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 wprowadzono nowe przepisy mające na celu zapewnienie, aby informacje poufne wykorzystywano wyłącznie do celów związanych z działalnością w zakresie ratingu kredytowego i chroniono przed oszustwem, kradzieżą lub niewłaściwym wykorzystaniem. W tym celu w art. 10 ust. 2a rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 zobowiązano agencje ratingowe do traktowania wszystkich ratingów kredytowych, perspektyw ratingowych i dotyczących ich informacji jako informacji wewnętrznych do czasu ich upublicznienia. W ramach prawnych i nadzorczych Japonii określono szczegółowe wymogi dotyczące działań, które agencje ratingowe muszą podejmować w celu ochrony informacji poufnych na temat emitentów. Wdrożono zatem wiarygodne ramy służące ochronie przed niewłaściwym wykorzystaniem informacji poufnych.

(15)

Rozporządzenie (UE) nr 462/2013 ma na celu zwiększenie poziomu przejrzystości i jakości metod ratingowych. Rozporządzeniem tym wprowadzono – w sekcji D podsekcja I pkt 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 – obowiązek, zgodnie z którym agencje ratingowe muszą zapewnić ocenianemu podmiotowi możliwość wskazania ewentualnych błędów merytorycznych przed publikacją ratingu kredytowego lub perspektywy ratingowej. Ramy prawne i nadzorcze Japonii zawierają wymóg, zgodnie z którym agencje ratingowe muszą ustanowić politykę ratingową określającą metodę formułowania i ujawniania swoich ratingów kredytowych. Polityka ratingowa powinna określać wytyczne i metody umożliwiające ocenianemu podmiotowi sprawdzenie przed publikacją ratingu kredytowego, czy w ratingu kredytowym nie przedstawiono błędnie stanu faktycznego, oraz wyrażenie swojej opinii na temat ratingu kredytowego w rozsądnym terminie.

(16)

Rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 wprowadzono – w art. 8 ust. 5a, ust. 6 lit. aa) i ab) i ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 – odpowiednie gwarancje mające zapewnić, by jakiekolwiek zmiany metod ratingowych nie skutkowały mniej rygorystycznymi metodami. Podobnie w ramach prawnych i nadzorczych Japonii przewidziano wymóg, zgodnie z którym agencja ratingowa musi wprowadzić środki, które gwarantują, że informacje wykorzystywane przy formułowaniu ratingu kredytowego są wystarczającej jakości oraz że metody ratingowe są rygorystyczne i systematyczne.

(17)

Rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 zaostrzono wymogi dotyczące prezentacji i ujawniania ratingów kredytowych. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i sekcją D podsekcja I pkt 2a w załączniku I do tego rozporządzenia do ujawnionych metod ratingowych, modeli i podstawowych założeń ratingowych agencja ratingowa dołącza jasne i łatwo zrozumiałe wytyczne wyjaśniające założenia, parametry, ograniczenia i niewiadome dotyczące modeli i metod ratingowych stosowanych w ratingach kredytowych. Ramy prawne i nadzorcze Japonii zawierają wymogi mające zagwarantować, że agencje ratingowe przekazują wystarczające wytyczne, aby umożliwić użytkownikom ratingów kredytowych ich zrozumienie. Istnieją także wymogi mające zapewnić, aby agencje ratingowe dbały o dokładność informacji ujawnianych zainteresowanym stronom.

(18)

W celu wzmocnienia konkurencji i ograniczenia zakresu konfliktów interesów w sektorze agencji ratingowych rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 wprowadzono – w sekcji E podsekcja II załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 – wymóg, zgodnie z którym opłaty pobierane przez agencje ratingowe za ratingi kredytowe i usługi dodatkowe powinny być niedyskryminujące i oparte na rzeczywistych kosztach. Agencje ratingowe zobowiązano w nim do ujawniania niektórych informacji finansowych. Jeżeli chodzi o ochronę klientów agencji ratingowych i wymóg, aby opłaty były oparte na kosztach i niedyskryminujące, ramy prawne i nadzorcze Japonii zawierają podobne wymogi mające zapewnić, by agencje ratingowe prowadziły swoją działalność w uczciwy i rzetelny sposób. Ramy te zobowiązują agencje ratingowe do sporządzania dla organu nadzoru – za każdy rok obrotowy – sprawozdania zawierającego wykaz 20 największych klientów i opłat uiszczonych przez każdego z nich w ciągu roku obrotowego oraz przyznają organowi nadzoru uprawnienie do występowania o odpowiednie informacje dotyczące polityki cenowej agencji ratingowych i konkretnych pobieranych przez nie opłat.

(19)

W ocenie systemu regulacyjnego państwa trzeciego Komisja kieruje się zasadą proporcjonalności i podejściem opartym na analizie ryzyka. W świetle przeanalizowanych czynników ramy prawne i nadzorcze Japonii dotyczące agencji ratingowych spełniają warunki określone w art. 5 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i nadal należy je uznawać za równoważne z ramami prawnymi i nadzorczymi ustanowionymi tym rozporządzeniem.

(20)

Ze względu na pewność prawa należy przyjąć nową decyzję wykonawczą i w związku z tym należy uchylić decyzję 2010/578/UE.

(21)

Komisja, wspomagana przez ESMA, powinna nadal regularnie monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do agencji ratingowych, zmiany na rynku oraz skuteczność współpracy w zakresie nadzoru w odniesieniu do monitorowania i egzekwowania przepisów w Japonii w celu zapewnienia stałego przestrzegania odnośnych wymogów.

(22)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 ramy prawne i nadzorcze Japonii dotyczące agencji ratingowych uznaje się za równoważne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009.

Artykuł 2

Decyzja 2010/578/UE traci moc.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1.

(2)  Decyzja Komisji 2010/578/UE z dnia 28 września 2010 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Japonii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 254 z 29.9.2010, s. 46).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 462/2013 z dnia 21 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 146 z 31.5.2013, s. 1).


Top