Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32006D0968

2006/968/WE: Decyzja Komisji z dnia 15 grudnia 2006 r. wykonująca rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do wytycznych i procedur elektronicznej identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 6522) Tekst mający znaczenie dla EOG.

OJ L 401, 30.12.2006, p. 41–45 (ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, NL, PL, PT, SK, SL, FI, SV)
OJ L 142M , 5.6.2007, p. 873–877 (MT)
Special edition in Bulgarian: Chapter 03 Volume 081 P. 153 - 157
Special edition in Romanian: Chapter 03 Volume 081 P. 153 - 157
Special edition in Croatian: Chapter 03 Volume 027 P. 224 - 228

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2006/968/oj

30.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 401/41


DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 grudnia 2006 r.

wykonująca rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do wytycznych i procedur elektronicznej identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 6522)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/968/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 21/2004 nakłada na każde państwo członkowskie obowiązek ustanowienia systemu identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz zgodnie z tym rozporządzeniem.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 21/2004 stanowi również, że wszystkie zwierzęta w gospodarstwie urodzone po dniu 9 lipca 2005 r. muszą być zidentyfikowane za pomocą dwóch sposobów identyfikacji. Pierwszy sposób identyfikacji to kolczyki, drugi sposób identyfikacji został określony w pkt 4 sekcji A załącznika do tego rozporządzenia. Przykładem drugiego sposobu identyfikacji jest elektroniczne urządzenie radiolokacyjne. Ponadto art. 9 rozporządzenia (WE) nr 21/2004 stanowi, że od dnia 1 stycznia 2008 r. lub innej daty, która może być ustalona przez Radę, identyfikacja elektroniczna jako drugi sposób identyfikacji stanie się obowiązkowa dla wszystkich zwierząt.

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 21/2004 stanowi, że Komisja przyjmuje wytyczne i procedury wprowadzenia w życie identyfikacji elektronicznej w celu udoskonalenia jej wprowadzania. Te wytyczne i procedury powinny być stosowane do tych zwierząt, u których stosuje się już identyfikację elektroniczną jako drugi sposób identyfikacji, a od daty przewidzianej w art. 9 ust. 3 rozporządzenia – do wszystkich zwierząt.

(4)

W celu zapewnienia możliwości odczytu identyfikatorów, które będą stosowane do owiec i kóz dla celów rozporządzenia (WE) nr 21/2004 we wszystkich państwach członkowskich, w niniejszej decyzji należy ustanowić minimalne wymogi dotyczące niektórych badań zgodności i skuteczności przy zatwierdzaniu identyfikatorów.

(5)

Aby dać państwom członkowskim wytyczne dotyczące czytników, w niniejszej decyzji należy ustanowić minimalne wymogi dotyczące niektórych badań zgodności i skuteczności przy zatwierdzaniu identyfikatorów, pamiętając o tym, iż rozporządzenie (WE) nr 21/2004 nie przewiduje obowiązku posiadania czytnika przez każdy podmiot.

(6)

Ze względu na różne warunki geograficzne i systemy chowu owiec i kóz we Wspólnocie, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania dodatkowych badań skuteczności w zależności od specyfiki warunków krajowych.

(7)

Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO) opublikowała normy dotyczące poszczególnych aspektów systemu identyfikacji radiowej (RFID) zwierząt. Ponadto Międzynarodowy Komitet ds. Rejestracji Zwierząt (ICAR) opracował procedury mające na celu sprawdzenie zgodności niektórych cech RFID z normami ISO. Procedury te zostały opublikowane w International Agreement on Recording Practices w wersji zatwierdzonej przez Zgromadzenie Generalne ICAR w czerwcu 2004 r. Normy ISO są przyjęte i stosowane na szczeblu międzynarodowym i w związku z tym powinny zostać uwzględnione w niniejszej decyzji.

(8)

Wspólne Centrum Badawcze (WCB) Komisji opracowało Wytyczne techniczne określające badania do oceny skuteczności i wiarygodności urządzeń RFID, które są opublikowane na stronie internetowej WCB jako normy techniczne WCB. Niniejsza decyzja powinna uwzględniać podstawowe elementy tych wytycznych.

(9)

Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) opublikował normy techniczne dotyczące akredytacji laboratoriów badawczych. Normy te (normy EN) są przyjęte i stosowane na szczeblu międzynarodowym i w związku z tym powinny zostać uwzględnione w niniejszej decyzji.

(10)

Środki, o których mowa w niniejszej decyzji, są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do niniejszej decyzji ustanawia wytyczne i procedury elektronicznej identyfikacji zwierząt:

a)

dla drugiego sposobu identyfikacji, przewidzianego w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 21/2004 oraz wspomnianego w sekcji A pkt 4 tiret czwarte załącznika do tego rozporządzenia; i

b)

przewidzianej w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 21/2004.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 8.


ZAŁĄCZNIK

Wytyczne i procedury zatwierdzania identyfikatorów i czytników służących do elektronicznej identyfikacji owiec i kóz na mocy rozporządzenia (WE) nr 21/2004

ROZDZIAŁ I

Definicje

Do celów niniejszych wytycznych stosuje się następujące definicje:

a)

„kod państwa” oznacza 3-cyfrowy kod numeryczny odpowiadający nazwie kraju zgodnie z normą ISO 3166;

b)

„krajowy kod identyfikacyjny” oznacza 12-cyfrowy kod numeryczny służący identyfikacji indywidualnego zwierzęcia na poziomie krajowym;

c)

„kod urządzenia radiolokacyjnego” oznacza 64-bitowy kod elektroniczny zaprogramowany w urządzeniu radiolokacyjnym, zawierający między innymi kod państwa i krajowy kod identyfikacyjny, i stosowany do elektronicznej identyfikacji zwierząt;

d)

„identyfikator” oznacza bierne urządzenie radiolokacyjne służące tylko do odczytu przy zastosowaniu technologii HDX- lub FDX-B, zgodnie z normami ISO 11784 i 11785, będące częścią różnych sposobów identyfikacji, o których mowa w załączniku A rozporządzenia (WE) nr 21/2004;

e)

„czytnik” oznacza synchronizujący lub niesynchronizujący nadajnik-odbiornik, który przynajmniej może:

i)

odczytywać identyfikatory; oraz

ii)

wyświetlać kod państwa i krajowy kod identyfikacyjny;

f)

„synchronizujący nadajnik-odbiornik” oznacza nadajnik-odbiornik w pełni odpowiadający normie ISO 11785, który może wykryć obecność innych nadajników-odbiorników;

g)

„niesynchronizujący nadajnik-odbiornik” oznacza nadajnik-odbiornik, który nie spełnia klauzuli 6 normy ISO 11785 i nie może wykryć obecności innych nadajników-odbiorników.

ROZDZIAŁ II

Identyfikatory

1.

Właściwy organ zatwierdza stosowanie identyfikatorów, tylko jeśli przynajmniej zostały poddane badaniom, z pozytywnym wynikiem, zgodnie z metodami określonymi w International Agreement on Recording Practices Międzynarodowego Komitetu ds. rejestracji zwierząt (Wytyczne dotyczące rejestracji ICAR), o których mowa w punktach a) i b) poniżej, w odniesieniu do ich:

a)

zgodności z normami ISO 11784 i ISO 11785, zgodnie z metodą określoną w sekcji 10.2.6.2.1 „Conformance evaluation of RFID devices, Part 1: ISO 11784/11785 – conformance of transponders including granting and use of a manufacturer code”; oraz

b)

osiągnięcia skuteczności przy odległościach odczytu ustanowionych w sekcji A.6 tiret trzecie załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004, zgodnie z metodą określoną w sekcji 10, dodatek 10.5 „Performance evaluation of RFID devices, Part 1: ISO 11784/11785 – performance of transponders”, które obejmuje pomiar:

i)

natężenia pola aktywacji;

ii)

momentu dipolowego; oraz

iii)

stabilności długości bitów FDX-B i stabilności częstotliwości HDX.

2.

Badania, o których mowa w pkt 1, są przeprowadzane na co najmniej 50 identyfikatorach każdego modelu, który ma być badany.

3.

Budowa kodu urządzenia radiolokacyjnego powinna być zgodna z normami ISO 11784 i opisami określonymi w poniższej tabeli:

Bit(y)Liczba

Liczba cyfr

Liczba kombinacji

Opis

1

1

2

Ten bit wskazuje, czy identyfikator jest, czy nie jest stosowany w celu identyfikacji zwierząt. We wszystkich zastosowaniach zwierząt bit ten wynosi „1”.

2–4

1

8

Licznik zmiany oznakowania (0 do 7).

5–9

2

32

Pole informacji o użytkowaniu. Ten bit zawiera „04”, dzięki czemu zakodowany jest kod CN dla owiec i kóz zgodnie z rozdziałem 1, sekcja I, część II załącznika do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (1).

10–15

2

64

Pusty – wszystko pozycje zerowe (strefa zarezerwowana dla przyszłych zastosowań).

16

1

2

Ten bit wskazuje na obecność lub brak bloku danych (w przypadku stosowania u zwierząt ten bit wynosi „0” = brak bloku danych).

17–26

4

1 024

Kod państwa zdefiniowany w pkt. a) rozdziału 1.

27–64

12

274 877 906 944

Krajowy kod identyfikacyjny zdefiniowany w pkt b) rozdziału 1.

Jeśli krajowy kod identyfikacyjny ma mniej niż 12 cyfr, przestrzeń między krajowym kodem identyfikacyjnym a kodem państwa należy wypełnić zerami.

4.

Właściwy organ może wymagać dodatkowych badań stabilności i odporności identyfikatorów zgodnie z procedurami opisanymi w części 2 Wytycznych technicznych Wspólnego Centrum Badawczego Komisji (WCB).

5.

Właściwy organ może wymagać spełnienia innych kryteriów skuteczności w celu zapewnienia funkcjonalności identyfikatorów w specyficznych warunkach geograficznych, klimatycznych i administracyjnych poszczególnych państw członkowskich.

ROZDZIAŁ III

Czytniki

1.

Właściwy organ zatwierdza stosowanie tylko tych czytników, które co najmniej zbadano pod kątem ich zgodności z normami ISO 11784 i 11785, z wynikiem pozytywnym, zgodnie z metodami określonymi w Wytycznych dotyczących rejestracji ICAR, o których mowa w punktach a) i b) poniżej, na podstawie badania zgodności:

a)

synchronizujących nadajników-odbiorników zgodnie z metodami określonymi w sekcji 10.3.5.2 „Conformance evaluation of RFID devices, Part 2: ISO 11784/11785 – conformance of transceivers”; lub

b)

niesynchronizujących nadajników-odbiorników zgodnie z metodami określonymi w sekcji 10.4.5.2 „Conformance evaluation of RFID devices, Part 3: Conformance test for non-synchronising transceivers for reading ISO 11784/11785 transponders”.

2.

Właściwy organ może wymagać:

a)

dodatkowych badań stabilności i odporności mechanicznej i termicznej czytników zgodnie z procedurami opisanymi w części 2 Wytycznych technicznych WCB; oraz

b)

badań na działanie elektromagnetyczne, określonych w Wytycznych dotyczących rejestracji ICAR, sekcja 10, dodatek 10.6.2 „Performance evaluation of RFID devices, Part 2: ISO 11784/11785 – conformance of transceivers”.

ROZDZIAŁ IV

Laboratoria badawcze

1.

Właściwy organ wyznacza laboratoria badawcze przeprowadzające badania przewidziane w rozdziałach II i III.

Jednakże właściwy organ może wyznaczać tylko laboratoria działające, ocenione i akredytowane zgodnie z następującymi normami europejskimi („normy EN”) lub odpowiadającymi im normami:

a)

EN ISO/IEC 17025 „Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących”;

b)

EN 45002 „Ogólne kryteria oceny laboratoriów badawczych”; oraz

c)

EN 45003 „System akredytacji laboratoriów wzorcujących i badawczych. Wymagania ogólne dotyczące działania i uznawania”.

2.

Państwa członkowskie sporządzają i aktualizują wykazy laboratoriów badawczych wyznaczonych przez właściwe organy i udostępniają te informacje pozostałym państwom członkowskim i społeczeństwu na stronie internetowej.


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1.


Top