This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52013PC0381
Recommendation for a COUNCIL DECISION establishing that no effective action has been taken by Belgium in response to the Council Recommendation of 2 December 2009
Zalecenie DECYZJA RADY stwierdzająca, że Belgia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 2 grudnia 2009 r.
Zalecenie DECYZJA RADY stwierdzająca, że Belgia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 2 grudnia 2009 r.
/* COM/2013/0381 final - 2013/ () */
Zalecenie DECYZJA RADY stwierdzająca, że Belgia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. /* COM/2013/0381 final - 2013/ () */
Zalecenie DECYZJA RADY stwierdzająca, że Belgia nie
podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady
z dnia 2 grudnia 2009 r. RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 8, uwzględniając zalecenie Komisji
Europejskiej, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) Zgodnie z art. 126 Traktatu
państwa członkowskie są zobowiązane unikać nadmiernego
deficytu budżetowego. (2) Pakt stabilności i
wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia dobrego stanu
finansów państwa jako środka służącego umocnieniu
warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu
gospodarczego, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Pakt
stabilności i wzrostu obejmuje rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z
dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury
nadmiernego deficytu[1],
przyjęte w celu zapewnienia szybkiej korekty nadmiernych deficytów sektora
instytucji rządowych i samorządowych. (3) W dniu 2 grudnia 2009 r.
Rada, działając na zalecenie Komisji, podjęła zgodnie z
art. 126 ust. 6 Traktatu decyzję stwierdzającą istnienie
nadmiernego deficytu budżetowego w Belgii[2]. Tego samego dnia, również na podstawie
zalecenia Komisji, Rada przyjęła zalecenie zgodnie z art. 126 ust. 7,
zwracając się do władz belgijskich o podjęcie
działań w perspektywie średnioterminowej w celu obniżenia
deficytu poniżej 3 % PKB najpóźniej do 2012 r. (4) W szczególności, w celu
obniżenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych
poniżej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały władzom Belgii
zalecono: a) wdrożyć środki zmniejszające deficyt w 2010 r.
zgodnie z planami zawartymi w projekcie budżetu na rok 2010 oraz
wzmocnić planowany wysiłek fiskalny w 2011 r. i 2012 r.; b)
zapewnić średni roczny wysiłek fiskalny na poziomie ¾ % PKB w
okresie od 2010 r. do 2012 r., co powinno również przyczynić się
do przywrócenia tendencji spadkowej wskaźnika zadłużenia brutto,
zapewniającej zadowalające tempo zbliżania się do
wartości referencyjnej, poprzez przywrócenie należytego poziomu
nadwyżki pierwotnej; c) określenie środków koniecznych, aby
dokonać korekty nadmiernego deficytu do 2012 r., przy założeniu
sprzyjających warunków koniunkturalnych, oraz przyśpieszenie tempa
redukcji deficytu, jeżeli warunki ekonomiczne lub budżetowe
okażą się korzystniejsze niż zakładano w momencie
wydania zalecenia w sprawie procedury nadmiernego deficytu; oraz d) wzmocnienie
mechanizmów monitorowania w celu przestrzegania celów budżetowych. W swoich
zaleceniach Rada wyznaczyła dzień 2 czerwca 2010 r. jako termin,
przed upływem którego konieczne jest podjęcie skutecznych
działań zgodnie z przepisami art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE)
nr 1467/97. (5) W prognozie służb
Komisji z jesieni 2009 r., która stanowiła podstawę zalecenia Rady z
dnia 2 grudnia 2009 r. wydanego zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE,
założono, że gospodarka Belgii wzrośnie o 0,6 % w 2010 r. i
o 1,5 % w 2011 r. Rok 2012 nie był wprawdzie objęty zakresem tej
prognozy, jednakże – zakładając stopniowe domknięcie
znacznej ujemnej luki produktowej do roku 2015 – oczekiwano w tym roku
wyższej stopy wzrostu gospodarczego niż w roku 2011. Stopa wzrostu
PKB w 2010 r. znacznie przekroczyła wartość zakładaną
w prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r., w 2011 r. wzrost PKB
tylko nieznacznie przekroczył prognozowany poziom 1,5 %, natomiast w 2012
r. belgijska gospodarka skurczyła się o 0,2 %. (6) W dniu 15 czerwca 2010 r.
Komisja stwierdziła, że według prognozy służb Komisji
z wiosny 2010 r. Belgia podjęła skuteczne działania zgodnie z
zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. w celu sprowadzenia deficytu
budżetowego poniżej stanowiącego wartość
referencyjną poziomu 3 % PKB i uznała w związku z tym, że w
tym czasie nie było potrzeby podjęcia kolejnych kroków przewidzianych
w ramach procedury nadmiernego deficytu. (7) Według prognozy
służb Komisji z jesieni 2011 r. istniały wyraźne dowody
wskazujące na czynniki ryzyka dotyczące przestrzegania zalecenia z 2009
r. w sprawie procedury nadmiernego deficytu z uwagi na fakt, że
wskaźnik deficytu nadal znacznie przekraczał wartość
progową wynoszącą 3 % PKB, podczas gdy termin korekty był
już bliski, budżet na 2012 r. jeszcze nie powstał, a
osiągnięty dotąd wysiłek fiskalny nie dorównał
zaleceniom. W świetle powyższego Komisja wyraziła swoje zaniepokojenie
i wezwała Belgię do podjęcia koniecznych działań
odpowiednio wcześnie, aby zapobiec podjęciu dalszych kroków w ramach
procedury nadmiernego deficytu wobec tego państwa. W grudniu 2011 r. nowo
ustanowiony rząd belgijski uzgodnił projekt budżetu. W dniu 11
stycznia 2012 r. Komisja stwierdziła, że na podstawie obecnego
scenariusza makroekonomicznego (przewidującego wzrost na poziomie 0,9 %,
zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2011 r.), przy
założeniu wprowadzenia środków konsolidacyjnych zawartych w
budżecie i dodatkowego zamrożenia wydatków, deficyt w 2012 r.
wyniesie 2,9 % PKB. W związku z tym Komisja uznała, że w tym
czasie nie było potrzeby podejmowania dalszych kroków w ramach procedury
nadmiernego deficytu, którą objęta jest Belgia. (8) Nowa ocena działań
podjętych przez Belgię w celu korekty nadmiernego deficytu do roku 2012
w odpowiedzi na zalecenie Rady wydane na mocy art. 126 ust. 7 Traktatu prowadzi
do następujących wniosków: –
Po dokonanym w ramach procedury nadmiernego
deficytu zgłoszeniu deficytu sektora instytucji rządowych i
samorządowych w 2012 r. i jego weryfikacji przez Komisję (Eurostat)
deficyt w 2012 r. wyniósł ostatecznie 3,9 % PKB. Wynikło to
częściowo z pilnej potrzeby dokapitalizowania grupy bankowej Dexii
pod koniec 2012 r., która to operacja zwiększyła o 0,8 % PKB deficyt
budżetowy. Wyznaczony termin nie zostałby jednak dotrzymany nawet bez
tej operacji – deficyt po wyłączeniu jednorazowego niekorzystnego
wpływu dokapitalizowania Dexii wyniósłby 3,2 % PKB. Oprócz tego budżet
na 2012 r. zawierał działania jednorazowe znacząco
zmniejszające deficyt, których wpływ szacowano na ok. 0,4 % PKB. –
Nastąpiła poprawa salda pierwotnego –
deficyt wynoszący w 2009 r. 1,9 % PKB zmalał w 2010 r. do 0,4 % PKB,
a w 2011 r. utrzymał się na zasadniczo niezmienionym poziomie. W 2012
r. deficyt pierwotny pogłębił się do 0,5 % na skutek
dokapitalizowania Dexii; bez tej operacji saldo pierwotne wykazałoby
nadwyżkę w wysokości 0,3 % PKB. –
Wysokość średniego rocznego
wysiłku fiskalnego od 2010 r. jest szacowana na 0,3 % PKB, czyli znacznie
poniżej zalecanego przez Radę poziomu ¾ % PKB . Po uwzględnieniu
wpływu zaktualizowanego wzrostu produktu potencjalnego i zmian dochodów
skorygowany średni wysiłek fiskalny jest o połowę mniejszy
od zalecanego wysiłku. Według obliczeń oddolnych
łączny wpływ netto działań dyskrecjonalnych o
trwałym charakterze jest szacowany na ok. 2 % PKB w latach 2010-2012.
Obliczenia te obejmują zarówno środki zmniejszające deficyt, jak
i wzrosty wydatków wynikające, do pewnego stopnia, z wcześniejszych
decyzji politycznych (np. dostosowanie świadczeń społecznych,
szybko rosnące subsydia płacowe dla przedsiębiorstw itp.), które
częściowo niwelują wysiłki konsolidacyjne. Co więcej,
wpływ tych działań dyskrecjonalnych – odpowiadający 2 % PKB
– okazał się niewystarczający, aby zrównoważyć
tendencję wzrostową nasilającą się niezależnie w
wydatkach publicznych w związku ze starzeniem się
społeczeństwa i jednocześnie osiągnąć
zalecaną poprawę salda strukturalnego w okresie konsolidacji. –
W 2010 r. Belgia wdrożyła planowane
środki zmniejszające deficyt, co przyniosło poprawę salda
strukturalnego o ½ % PKB, z czego ¼ punku procentowego osiągnięto
dzięki silnemu spadkowi wydatków z tytułu odsetek. Deficyt nominalny
zmniejszył się w 2009 r. z 5,6 % PKB (który to poziom obejmował
niekorzystne czynniki jednorazowe odpowiadające 0,6 punktu procentowego)
do 3,8 % PKB, czyli do poziomu znacznie niższego niż docelowy poziom 4,8
%, zaplanowany przez władze Belgii w programie stabilności ze
stycznia 2010 r., co było możliwe dzięki lepszej niż
oczekiwano sytuacji makroekonomicznej. W 2010 r. PKB wzrósł o 2,4 %,
podczas gdy w momencie wydania zalecenia w ramach procedury nadmiernego
deficytu przewidywano, że stopa wzrostu wyniesie 0,6 %. –
Mimo stosunkowo dobrych warunków makroekonomicznych
w pierwszym półroczu 2011 r. (roczny wzrost PKB o 1,8 %) saldo nominalne
spadło w tym roku tylko minimalnie – do 3,7 % PKB, podczas gdy w programie
stabilności na rok 2011 założono cel 3,6 % PKB. Saldo
strukturalne pogorszyło się w 2011 r. o 0,1 %. Belgia nie
wykorzystała zatem okresu stosunkowo dobrej koniunktury gospodarczej w
celu zmniejszenia deficytu, do czego przyczynił się po
części impas polityczny utrzymujący się na szczeblu
federalnym w okresie pomiędzy wyborami w czerwcu 2010 r. a grudniem 2011
r. –
W grudniu 2011 r. nowo ustanowiony rząd
belgijski włączył do budżetu na 2012 r. szereg
działań konsolidacyjnych odpowiadających, zgodnie z
budżetem i programem stabilności na 2012 r., ok. 3 % PKB. W marcu 2012
r. i październiku 2012 r. podjęto dodatkowe działania w celu
zrównoważenia niekorzystnego wpływu pogorszenia koniunktury na
budżet. Pod koniec 2012 r. rządy Belgii i Francji były zmuszone
podwyższyć kapitał grupy bankowej Dexii, aby wyrównać jej
ujemną wartość aktywów netto oraz umożliwić
przystąpienie do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy.
W przypadku Belgii operacja ta miała jednorazowy niekorzystny wpływ
na deficyt wynoszący 0,8 % PKB. Oprócz tego, pomimo wprowadzenia
mechanizmu ściślejszego monitorowania, pogorszenie koniunktury
miało większy niż zakładano wpływ na dochody
publiczne, co doprowadziło do deficytu na szczeblu federalnym w
wysokości 2,7 % PKB (po wyłączeniu wpływu operacji
ratowania Dexii), podczas gdy deficyt docelowy wynosił 2,4 %.
Zgłoszenie w ramach procedury nadmiernego deficytu przedłożone w
kwietniu 2013 r. wykazało ponadto, że na szczeblu samorządowym
nie udało się osiągnąć docelowego deficytu (-0,3 % PKB
zamiast -0,2 %), co zostało tylko częściowo zrównoważone
lepszymi od oczekiwanych wynikami na szczeblu regionalnym i gminnym (-0,1 % PKB
zamiast -0,2 %). Szacuje się, że w 2012 r. strukturalne saldo
budżetowe poprawiło się o ½ punktu procentowego PKB.
Znaczące działania podjęte przez rząd zostały
częściowo zniwelowane rosnącymi wydatkami z tytułu odsetek,
niekorzystnym wpływem automatycznej indeksacji wynagrodzeń i
świadczeń społecznych w stosunku do inflacji w poprzednich
okresach oraz silnym wzrostem wydatków na emerytury. –
Dług publiczny wzrósł z 84,0 % PKB w 2007
r. do 99,6 % PKB w 2012 r. Dynamika rozwoju sytuacji pod względem deficytu
i PKB odpowiada za ok. 6,5 punktu procentowego tego wzrostu, a czynniki
zewnętrzne (głównie związane z działaniami ratującymi
sektor finansowy w formie zastrzyków kapitałowych) – ok. 9 punktów
procentowych. (9) Belgia podjęła
pewne działania w celu wzmocnienia mechanizmów monitorowania
służących zapewnieniu przestrzegania celów budżetowych,
takie jak ustanowienie w 2010 r. komitetu monitorującego i
ściślejsze monitorowanie wykonania budżetu w 2012 r. Nie
dokonano jednak żadnych istotnych postępów w zakresie dostosowania
ram fiskalnych, tak by zapewnić wiążący charakter celów
budżetowych zarówno na poziomie federalnym, jak i na niższych
szczeblach, ani w zakresie zwiększenia przejrzystości w odniesieniu
do rozdziału obciążeń i podziału
odpowiedzialności na różnych szczeblach administracji rządowej. (10) Potwierdza to wniosek, że
działania podjęte przez Belgię w odpowiedzi na zalecenie Rady z
dnia 2 grudnia 2009 r., wydane na mocy art. 126 ust. 7 Traktatu, nie są
wystarczające. Belgia nie zlikwidowała nadmiernego deficytu do 2012
r. Wysiłek fiskalny był znacznie mniejszy od zalecanego przez
Komisję, a w 2011 r. nie podjęto wręcz żadnych
wysiłków fiskalnych, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Belgia nie podjęła skutecznych
działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 2 grudnia 2009 r.
wydane zgodnie z art. 126 ust. 7 Traktatu. Artykuł 2 Niniejsza
decyzja skierowana jest do Belgii. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W
imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 209
z 2.8.1997, s. 6. [2] Dz.U. L 125
z 21.5.2010, s. 34. Wszystkie dokumenty związane z procedurą
nadmiernego deficytu dotyczącą Belgii dostępne są na
następującej stronie internetowej:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/belgium_en.htm