(1)

Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 przewiduje rekompensatę finansową wypłacaną organizacjom producentów, które wycofują na określonych warunkach produkty wymienione w częściach A i B załącznika I do tego rozporządzenia. Kwota takiej rekompensaty finansowej powinna być ograniczona przez standardowe wartości w przypadku produktów przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2493/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie zbytu określonych produktów rybołówstwa wycofanych z rynku (2) określa sposoby zbytu produktów wycofanych z obrotu. Wartość takich produktów powinna być ustalona na standardowym poziomie w odniesieniu do każdego z tych sposobów zbytu, uwzględniając przeciętne dochody, jakie mogą być uzyskane z takiego zbytu w różnych państwach członkowskich.

(3)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2509/2000 z dnia 15 listopada 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania rekompensat finansowych za wycofywanie niektórych produktów rybołówstwa (3) specjalne zasady przewidują, że w przypadku gdy organizacja producentów lub któryś z jej członków wystawia swe produkty na sprzedaż w innym państwie członkowskim niż to, w którym jest ona uznawana, organ odpowiedzialny za udzielanie rekompensaty finansowej musi zostać o tym powiadomiony. Organ ten jest organem państwa członkowskiego, w którym organizacja jest uznawana. Możliwa do odliczenia standardowa wartość powinna być zatem wartością mającą zastosowanie w tym państwie członkowskim.

(4)

Ta sama metoda obliczania powinna mieć zastosowanie do zaliczek na rekompensaty finansowe zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2509/2000.

(5)

Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2013 r., aby nie zakłócać działania systemu interwencji w roku 2013.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego rozporządzeniem (WE) nr 104/2000,