(1)

Bij Verordening (EU) 2018/1240 is het Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) opgericht, dat van toepassing is op niet-visumplichtige onderdanen van derde landen die de buitengrenzen van de lidstaten willen overschrijden.

(2)

De exploitatie- en onderhoudskosten van Etias moeten worden gedekt door inkomsten uit de betaling van de reisautorisatievergoeding door aanvragers. Overeenkomstig artikel 85, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1240 moeten de exploitatiekosten van Etias ook financiële steun aan de lidstaten omvatten voor de kosten van aanpassing en automatisering van grenscontroles om Etias te implementeren.

(3)

Die financiële steun aan de lidstaten moet worden verleend uit het instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid (“het instrument”), dat is ingesteld bij Verordening (EU) 2021/1148 van het Europees Parlement en de Raad (2).

(4)

Het instrument moet bijdragen tot de verwezenlijking van de specifieke doelstelling in artikel 3, lid 2, punt a), van Verordening (EU) 2021/1148 om doeltreffend Europees geïntegreerd grensbeheer aan de buitengrenzen te ondersteunen, aan de hand van de in bijlage II bij die verordening genoemde uitvoeringsmaatregelen. Die uitvoeringsmaatregelen omvatten, overeenkomstig punt 1, e), van bijlage II bij die verordening, het opzetten, doen werken en onderhouden van grootschalige IT-systemen op het gebied van grensbeheer, met name Etias. Op grond van artikel 12 van Verordening (EU) 2021/1148 kan de bijdrage uit de begroting van de Unie in de uitgaven van de lidstaten voor de aanpassing en automatisering van grenscontroles voor het implementeren van Etias als bedoeld in artikel 85, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1240, worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven.

(5)

Aangezien de kosten van het aanpassen en automatiseren van grenscontroles niet vooraf kunnen worden vastgesteld, heeft de Commissie geoordeeld dat de in artikel 85, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde financiële steun gelijkelijk over de lidstaten moet worden verdeeld, binnen de vaste totaalbedragen voor de financiële steun voor respectievelijk het eerste, het tweede en elk daaropvolgend werkingsjaar van Etias. Een dergelijke verdeling van de financiële steun zou de lidstaten rechtszekerheid bieden met betrekking tot het bedrag waarop zij recht hebben, wat moet leiden tot goed financieel beheer en een doeltreffende uitvoering.

(6)

De verdeling van de financiële steun zoals vastgesteld in de bijlage bij deze verordening is met de lidstaten besproken in het kader van de deskundigengroep inzake informatiesystemen voor grenzen en veiligheid.

(7)

Deze verordening laat de toepassing van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (3) onverlet.

(8)

Aangezien Verordening (EU) 2018/1240 voortbouwt op het Schengenacquis, heeft Denemarken overeenkomstig artikel 4 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, kennisgegeven van de omzetting van Verordening (EU) 2018/1240 in zijn nationale wetgeving. Denemarken is derhalve door deze verordening gebonden.

(9)

Deze verordening vormt geen ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad (4). Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening en deze is niet bindend voor, noch van toepassing op Ierland.

(10)

Wat IJsland en Noorwegen betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (5) die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad (6).

(11)

Wat Zwitserland betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (7), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad (8) en artikel 3 van Besluit 2008/149/JBZ van de Raad (9).

(12)

Wat Liechtenstein betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (10), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG in samenhang met artikel 3 van Besluit 2011/350/EU van de Raad (11) en artikel 3 van Besluit 2011/349/EU van de Raad (12).

(13)

Deze verordening vormt een handeling die op het Schengenacquis voortbouwt of anderszins daaraan is gerelateerd in de zin van artikel 3, lid 1, van de Toetredingsakte van 2003 en artikel 4, lid 1, van de Toetredingsakte van 2005,