(1)

Op 5 maart 2014 heeft de Raad Verordening (EU) nr. 208/2014 vastgesteld.

(2)

Op basis van een toetsing door de Raad moeten de vermeldingen voor vier personen ten aanzien van wie de beperkende maatregelen op 6 september 2022 verstreken zijn, en de informatie over hun rechten van verdediging en hun recht op effectieve rechtsbescherming, geschrapt worden uit bijlage I bij Verordening (EU) nr. 208/2014.

(3)

Verordening (EU) nr. 208/2014 moet daarom dienovereenkomstig gewijzigd worden,

(1)

De Raad heeft op 18 januari 2016 Verordening (EU) 2016/44 vastgesteld.

(2)

Het comité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (“VN-Veiligheidsraad”), ingesteld op grond van Resolutie 1970 (2011) van de VN-Veiligheidsraad, heeft op 18 juli 2022 de gegevens met betrekking tot een persoon die aan beperkende maatregelen onderworpen is, geactualiseerd.

(3)

Bijlage II bij Verordening (EU) 2016/44 moet bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,

(1)

Op 30 augustus 2017 heeft de Raad Verordening (EU) 2017/1509 vastgesteld.

(2)

Op 26 juli 2022 heeft het Comité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties dat is opgericht op grond van Resolutie 1718 (2006) van de VN-Veiligheidsraad (VNVR) de informatie geactualiseerd over twintig personen en 24 entiteiten die aan beperkende maatregelen onderworpen zijn.

(3)

Bijlage XIII bij Verordening (EU) 2017/1509 moet bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,

(1)

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad (2) zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2020/284 (3), voert met ingang van 1 januari 2024 verplichtingen tot het meedelen van gegevens voor betalingsdienstaanbieders in. Met ingang van die datum moeten betalingsdienstaanbieders die in de Europese Unie zijn gevestigd of daar betalingsdiensten verlenen, bepaalde registers bijhouden van grensoverschrijdende betalingen door betalers die zich binnen de lidstaten bevinden en van bepaalde inlichtingen over de begunstigden, en deze registers doorgeven aan de lidstaten met het oog op het bestrijden van fraude met de belasting over de toegevoegde waarde (btw).

(2)

Krachtens Verordening (EU) nr. 904/2010, zoals gewijzigd bij Verordening (EU) 2020/283 (4), moeten de lidstaten deze registers doorsturen naar een centraal elektronisch systeem van betalingsinlichtingen (“Cesop”) dat door de Commissie moet worden ontwikkeld, onderhouden, gehost en technisch beheerd.

(3)

Om de goede werking van Cesop te waarborgen en overeenkomstig artikel 24 sexies, punt a), van Verordening (EU) nr. 904/2010 moeten de technische maatregelen voor het opzetten van Cesop worden vastgesteld. Die maatregelen moeten voorzien in de nodige Cesop-functionaliteiten voor de ontwikkeling van de gebruiksmogelijkheden van Cesop zoals beschreven in artikel 24 quater van Verordening (EU) nr. 904/2010. De maatregelen moeten tevens zorgen voor een hoge mate van gebruiksvriendelijkheid door in Cesop zoek- en visualisatie-instrumenten aan te bieden. Daarnaast moet Cesop de uitwisseling van inlichtingen tussen Eurofisc-verbindingsambtenaren vergemakkelijken door hen in staat te stellen snel en veilig informatie over btw-fraude rechtstreeks in Cesop uit te wisselen. De maatregelen die de Commissie moet nemen om Cesop te onderhouden nadat het systeem in werking is getreden, moeten ook worden vastgesteld om de operationele kwaliteitsnormen van de IT-infrastructuur en de functionaliteiten van Cesop te waarborgen, en om ervoor te zorgen dat de vereiste updates worden uitgevoerd wanneer dat nodig is om de incidenten in het systeem tussen de Commissie en de lidstaten te behandelen.

(4)

Hoewel de lidstaten als verwerkingsverantwoordelijken van Cesop verantwoordelijk zijn voor het beheer ervan, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 24 sexies, punt b), van Verordening (EU) nr. 904/2010 als host en verwerker een reeks verantwoordelijkheden die beperkt zijn tot het technisch beheer van Cesop. Daartoe moeten de technische taken behoren die nodig zijn voor het dagelijkse administratieve beheer van Cesop, zoals het bijhouden van een register van de Eurofisc-verbindingsambtenaren die Cesop raadplegen, het bijhouden van een register van de betalingsdienstaanbieders die gegevens aan de lidstaten hebben doorgegeven, het treffen van passende organisatorische beveiligingsmaatregelen voor Cesop, en het voorzien in de nodige opleiding en ondersteuning voor Eurofisc-verbindingsambtenaren om Cesop doeltreffend te kunnen gebruiken.

(5)

Overeenkomstig artikel 24 ter, lid 1, punt b), van Verordening (EU) nr. 904/2010 moeten de lidstaten de gegevens in een gemeenschappelijk formaat aan Cesop toezenden. De gegevenselementen die betalingsdienstaanbieders in het formaat van een XML-document moeten melden, moeten worden vastgelegd. Om de algehele interoperabiliteit tussen de nationale elektronische systemen en Cesop overeenkomstig artikel 24 ter, lid 3, van Verordening (EU) nr. 904/2010 te waarborgen, moeten de lidstaten controleren of de door de betalingsdienstaanbieders doorgegeven gegevens de verplichte en syntactisch correcte gegevenselementen bevatten overeenkomstig artikel 243 quinquies van Richtlijn 2006/112/EG, aangezien Cesop alleen kan functioneren als de verplichte gegevens correct in Cesop worden ingevoerd.

(6)

De lidstaten moeten de Eurofisc-verbindingsambtenaren aanwijzen die toegang hebben tot Cesop en de Commissie in kennis stellen van hun beslissing. In dat verband moet de Commissie die ambtenaren een unieke identificatiecode verstrekken om toegang te krijgen tot Cesop en een lijst bijhouden van alle Eurofisc-verbindingsambtenaren die toegang hebben tot Cesop op basis van de van de lidstaten ontvangen informatie.

(7)

Overeenkomstig artikel 24 sexies, punt g), van Verordening (EU) nr. 904/2010 moet de Commissie procedures vaststellen om te waarborgen dat passende technische en organisatorische beveiligingsmaatregelen voor het ontwikkelen en functioneren van Cesop zijn ingevoerd. Diverse beveiligingsaspecten van de centrale componenten van Cesop zijn tevens afhankelijk van de uitvoering van nationale beveiligingsmaatregelen, zoals maatregelen om de veiligheid van de doorgegeven gegevens te controleren en maatregelen om ervoor te zorgen dat alleen de Eurofisc-verbindingsambtenaar met een geldige unieke identificatiecode toegang heeft tot Cesop. Daarom moeten de lidstaten de Commissie informatie verstrekken over hun eigen beveiligingsmaatregelen. De lidstaten en de Commissie moeten elkaar op de hoogte houden van de genomen beveiligingsmaatregelen en van de noodzaak van upgrades van deze maatregelen.

(8)

De verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze verordening en de verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie zijn onderworpen aan de regels van Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (5) en Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (6). Overeenkomstig artikel 24 sexies, punt h), van Verordening (EU) nr. 904/2010 moeten de rol en de verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie wat betreft de verwerkingsverantwoordelijkheid voor Cesop worden vastgesteld. De lidstaten moeten gezamenlijk worden beschouwd als verwerkingsverantwoordelijken van Cesop, aangezien zij beslissen over de middelen voor de verwerking en het gebruik van de gegevens in Cesop. De Commissie moet worden beschouwd als verwerker, aangezien zij bij de uitvoering van al haar taken namens de lidstaten handelt.

(9)

Deze verordening wordt pas met ingang van 1 januari 2024 van toepassing om ze in overeenstemming te brengen met de toepassing van Verordening (EU) 2020/283 en Richtlijn (EU) 2020/284.

(10)

De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 en heeft op 2 februari 2022 een advies uitgebracht.

(11)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité inzake administratieve samenwerking,

a)

het bijhouden en bijwerken van de lijst van Eurofisc-verbindingsambtenaren die toegang hebben tot Cesop en hun unieke persoonlijke gebruikersidentificatie overeenkomstig artikel 5;

b)

het uitvoeren van de in artikel 6 bedoelde organisatorische en technische beveiligingsmaatregelen;

c)

het opstellen, bewaren en bijhouden van een lijst van betalingsdienstaanbieders die gegevens hebben gemeld overeenkomstig artikel 24 ter, lid 1, van Verordening (EU) nr. 904/2010, overeenkomstig de door de lidstaten verstrekte gegevens;

d)

het verlenen van automatische toegang aan Eurofisc-verbindingsambtenaren die toegang hebben tot Cesop, tot de overeenkomstig de volgens punt c) bijgehouden lijst;

e)

het verlenen van technische bijstand aan Eurofisc-verbindingsambtenaren bij het gebruik van Cesop;

f)

het verzorgen van opleidingen voor Eurofisc-verbindingsambtenaren met betrekking tot het gebruik van Cesop.

(1)

Op 16 juli 2012 heeft de Raad Besluit 2012/392/GBVB (1) vastgesteld, waarbij een GVDB-missie van de Europese Unie ingesteld werd in Niger ter ondersteuning van de capaciteitsopbouw van de Nigerese veiligheidsactoren met het oog op de bestrijding van terrorisme en georganiseerde criminaliteit (EUCAP Sahel Niger).

(2)

Op 7 september 2020 heeft de Raad Besluit (GBVB) 2020/1254 (2) vastgesteld en de missie tot en met 30 september 2022 verlengd.

(3)

Op 15 juni 2022 heeft het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) de strategische evaluatie van de missie besproken en besloten EUCAP Sahel Niger te verlengen tot en met 30 september 2024. Op 28 juni 2022 is het PVC bij de afsluiting van de strategische evaluatie van de missie bovendien onder meer overeengekomen dat de missie in het kader van haar mandaat gerubriceerde EU-informatie moet kunnen uitwisselen met de agentschappen van de Unie op het gebied van justitie en binnenlandse zaken.

(4)

Besluit 2012/392/GBVB moet dienovereenkomstig gewijzigd worden.

(5)

EUCAP Sahel Niger zal uitgevoerd worden in een situatie die kan verslechteren en de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie als uiteengezet in artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie kan hinderen,

1)

In artikel 3 wordt lid 4 vervangen en wordt een nieuw lid toegevoegd, als volgt:

2)

Aan artikel 13, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd:

“Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EUCAP Sahel Niger voor de periode van 1 oktober 2022 tot en met 30 september 2024 moet dekken, bedraagt 72 161 381,16 EUR.”.

3)

Aan artikel 14 wordt het volgende lid toegevoegd:

4)

In artikel 15 wordt lid 4 vervangen en wordt een nieuw lid toegevoegd, als volgt:

5)

In artikel 16 wordt de tweede zin vervangen door:

“Het is van toepassing tot en met 30 september 2024.”.

(1)

Beperkende maatregelen die de Raad vaststelt op basis van artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en op basis van artikel 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, zijn een essentieel instrument van buitenlands beleid voor het externe optreden van de Unie.

(2)

Om die maatregelen doeltreffend te maken, is het van essentieel belang dat informatie over in de Unie geldende beperkende maatregelen breed verspreid wordt en gemakkelijk toegankelijk is en dat informatie uitgewisseld wordt tussen de lidstaten, belanghebbenden en de Commissie.

(3)

De Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne heeft aangetoond dat dringend actie ondernomen moet worden om de lidstaten en de marktdeelnemers beter in staat te stellen de beperkende maatregelen die op 24 februari 2022 aangenomen zijn, uit te voeren. De stijgende vraag naar doeltreffende toepassing van beperkende maatregelen, nieuwe vereisten die voortvloeien uit de ongekende reikwijdte en aard van beperkende maatregelen, en de behoefte aan beveiligde communicatie en nauwe samenwerking tussen de lidstaten, belanghebbenden en de Commissie voor de uitvoering ervan, vereisen nieuwe of betere en meer beveiligde informatietechnologie-instrumenten.

(4)

Er moet in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid dringend operationeel opgetreden worden om de ontwikkeling van de nodige applicaties en databanken te ondersteunen,

(1)

Op 5 maart 2014 heeft de Raad Besluit 2014/119/GBVB (1) vastgesteld.

(2)

Op basis van een toetsing door de Raad moeten de vermeldingen voor vier personen ten aanzien van wie de beperkende maatregelen op 6 september 2022 verstreken zijn, en de informatie over hun rechten van verdediging en hun recht op effectieve rechtsbescherming, geschrapt worden uit de bijlage bij Besluit 2014/119/GBVB.

(3)

Besluit 2014/119/GBVB moet daarom dienovereenkomstig gewijzigd worden,

1)

In artikel 5 wordt de tweede alinea vervangen door:

“Dit besluit is van toepassing tot en met 6 maart 2023.”.

2)

De bijlage wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij dit besluit.

(1)

De Raad heeft op 4 mei 2020 Besluit (GBVB) 2020/610 (1) vastgesteld, op grond waarvan de geldigheid van de nationale vergunningen van een aantal Palestijnen om het grondgebied van de in Gemeenschappelijk Standpunt 2002/400/GBVB van de Raad (2) bedoelde lidstaten te betreden en daar te verblijven, met nog eens 24 maanden werd verlengd.

(2)

Op basis van een evaluatie van de toepassing van Gemeenschappelijk Standpunt 2002/400/GBVB acht de Raad het gepast de geldigheidsduur van die vergunningen met nog eens 24 maanden te verlengen,

(1)

De Raad heeft op 31 juli 2015 Besluit (GBVB) 2015/1333 vastgesteld.

(2)

Het comité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (“VN-Veiligheidsraad”), ingesteld op grond van Resolutie 1970 (2011) van de VN-Veiligheidsraad, heeft op 18 juli 2022 de gegevens met betrekking tot een persoon die aan beperkende maatregelen onderworpen is, geactualiseerd.

(3)

De bijlagen I en III bij Besluit (GBVB) 2015/1333 moeten bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,

(1)

Op 27 mei 2016 heeft de Raad Besluit (GBVB) 2016/849 vastgesteld.

(2)

Op 26 juli 2022 heeft het Comité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties dat is opgericht op grond van Resolutie 1718 (2006) van de VN-Veiligheidsraad (VNVR) de informatie geactualiseerd over 20 personen en 24 entiteiten die aan beperkende maatregelen onderworpen zijn.

(3)

Bijlage I bij Besluit (GBVB) 2016/849 moet bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,

(1)

Bij Besluit (EU) 2021/2313 (3) van de Commissie is van 1 januari 2022 tot en met 30 juni 2022 aan sommige lidstaten vrijstelling van invoerrechten en van belasting over de toegevoegde waarde (“btw”) bij invoer verleend voor goederen die nodig zijn om de gevolgen van de COVID-19-uitbraak te bestrijden.

(2)

Op 15 juni 2022 heeft de Commissie de lidstaten geraadpleegd over de noodzaak van een verlenging van de geldigheidsduur van de bij dat besluit vastgestelde maatregelen. België, Letland, Oostenrijk, Portugal en Slovenië (hierna de “verzoekende lidstaten” genoemd) hebben op 21 juni 2022 een daartoe strekkend verzoek ingediend.

(3)

De goederen die de verzoekende lidstaten in het kader van Besluit (EU) 2021/2313 hebben ingevoerd, hebben er mede voor gezorgd dat overheidsorganisaties of andere organisaties die door de bevoegde nationale autoriteiten zijn erkend, toegang hebben tot de benodigde geneesmiddelen, medische apparatuur en persoonlijke beschermingsmiddelen, waaraan een tekort bestaat. Uit de handelsstatistieken voor die goederen blijkt dat de daarmee samenhangende invoer een dalende trend vertoont, maar kan schommelen als gevolg van een nieuwe vraag naar goederen die nodig zijn om de COVID-19-pandemie te bestrijden. Ondanks de lopende vaccinatiecampagnes in de Unie en een reeks maatregelen om de verspreiding van het virus te voorkomen, vormt het aantal COVID-19-besmettingen in de verzoekende lidstaten nog steeds een risico voor de volksgezondheid. Aangezien er in de verzoekende lidstaten nog altijd melding wordt gemaakt van tekorten aan goederen om de COVID-19-pandemie te bestrijden, is het passend om de goederen die voor de in artikel 74 van Verordening (EG) nr. 1186/2009 genoemde doeleinden worden ingevoerd, vrij te stellen van invoerrechten en de goederen die voor de in artikel 51 van Richtlijn 2009/132/EG genoemde doeleinden worden ingevoerd, vrij te stellen van de btw.

(4)

De verzoekende lidstaten moeten de Commissie in kennis stellen van het soort en de hoeveelheid goederen die met vrijstelling van invoerrechten en btw zijn ingevoerd om de gevolgen van de COVID-19-uitbraak te bestrijden, van de organisaties die zij hebben erkend om die goederen te verstrekken of ter beschikking te stellen en van de maatregelen die zijn genomen om te voorkomen dat die goederen voor andere doeleinden worden gebruikt dan voor het bestrijden van de gevolgen van deze uitbraak.

(5)

Rekening houdende met de uitdagingen die de verzoekende lidstaten het hoofd willen bieden, moet de vrijstelling van invoerrechten en van btw worden verleend voor goederen die met ingang van 1 juli 2022 worden ingevoerd. De vrijstelling moet tot en met 31 december 2022 van kracht blijven.

(6)

Op 22 juli 2022 werden de lidstaten overeenkomstig artikel 76, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1186/2009 en artikel 53, eerste alinea, van Richtlijn 2009/132/EG geraadpleegd,

(1)

Op 11 juli 2022 is bij de Commissie een verzoek ingediend tot registratie van een Europees burgerinitiatief met als titel “Alle huizen in Europa uitrusten met fotovoltaïsche panelen van 1 kW en windturbines van 0,6 kW met gebruik van uitsluitend via de gemeenten te verstrekken EU-financiering” (Every European house equipped with 1 kW photovoltaic and 0,6 kW wind turbines using EU funding through the municipalities alone).

(2)

De doelstellingen van het initiatief zijn door de organisatoren als volgt geformuleerd: “1) vermindering van de CO2-voetafdruk van elk huishouden; 2) verantwoordingsplicht van de gemeenten en van distributeurs en leveranciers van energie, beperking van de migratie tussen leveranciers in de groene zone, beroepsopleiding op het gebied van milieuaangelegenheden voor ten minste één gemeentelijke werknemer, gebruik van enkel EU-apparatuur; 3) ontwikkeling van groene energiebronnen in de meest geïsoleerde dorpen en aan het einde van netwerken, waarvoor anders consolidatie-investeringen door distributeurs, energieleveranciers of territoriale bestuurlijke eenheden nodig zouden zijn; 4) verandering brengen in de perceptie van het publiek dat groene energie duur is en het publiek leren ten minste 1 kW zonne-energie overdag te verbruiken teneinde de energierekeningen te verlagen. We roepen de energieoorlog een halt toe en hebben plannen voor lokale turbinepompsystemen van maximaal 400 kW, druppelirrigatiesystemen en waterstofgeneratoren voor compacte energiezones. Een belangrijke stap voor het concurrentievermogen in de EU.”.

(3)

Een bijlage bij het initiatief bevat nadere bijzonderheden over het onderwerp, de doelstellingen en de achtergrond van het initiatief en vermeldt waarom het initiatief zou moeten worden gesteund. De organisatoren stellen dat het geld dat niet voor veerkracht, cohesie en regionale ontwikkeling wordt gebruikt, zou kunnen worden aangewend om via territoriale bestuurlijke eenheden 600 miljoen fotovoltaïsche panelen en 197 000 megawatt aan groene energie in ongeveer 197 miljoen huishoudens in de hele Unie te financieren voor naar schatting 750 miljard EUR, teneinde de basis te leggen voor de “groene Europese energie-unie”.

(4)

Wat betreft de oproep tot het nemen van maatregelen voor de installatie van fotovoltaïsche panelen en windturbines om huishoudens van groene energie te voorzien teneinde hun CO2-voetafdruk te verkleinen, heeft de Commissie op basis van artikel 194, lid 2, van het Verdrag de bevoegdheid om voorstellen in te dienen voor rechtshandelingen die verplichtingen opleggen om nieuwe of bestaande gebouwen uit te rusten met installaties voor hernieuwbare energie en die beogen de vergunningsprocedures voor projecten op het gebied van hernieuwbare energie te versnellen.

(5)

Voor zover in het initiatief wordt opgeroepen om de doelstellingen ervan te verwezenlijken via bijdragen uit fondsen van de Unie, voorzien de faciliteit voor herstel en veerkracht, het Fonds voor een rechtvaardige transitie en InvestEU, gebaseerd op artikel 173 en/of artikel 175 van het Verdrag, en het voorgestelde nieuwe sociale klimaatfonds, gebaseerd op artikel 91, lid 1, punt d), artikel 192, lid 1, en artikel 194, lid 1, punt c), elk in aanzienlijke investeringen in de groene transitie.

(6)

Geen van de onderdelen van het initiatief valt derhalve duidelijk buiten het kader van de bevoegdheden van de Commissie om een voorstel in te dienen voor een rechtshandeling van de Unie ter uitvoering van de Verdragen.

(7)

Deze conclusie doet geen afbreuk aan de beoordeling of in dit geval voldaan is aan de concrete materiële voorwaarden voor optreden van de Commissie, met inbegrip van naleving van het evenredigheidsbeginsel en het subsidiariteitsbeginsel en de verenigbaarheid met de grondrechten.

(8)

De groep organisatoren heeft het nodige bewijs verstrekt dat zij aan de vereisten van artikel 5, leden 1 en 2, van Verordening (EU) 2019/788 voldoet en heeft de contactpersonen aangewezen overeenkomstig artikel 5, lid 3, eerste alinea, van die verordening.

(9)

Het initiatief is niet kennelijk beledigend, lichtzinnig of ergerlijk en druist niet kennelijk in tegen de waarden van de Unie zoals die in artikel 2, VEU zijn vastgelegd, noch tegen de rechten die zijn vervat in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

(10)

Het initiatief “Alle huizen in Europa uitrusten met fotovoltaïsche panelen van 1 kW en windturbines van 0,6 kW met gebruik van uitsluitend via de gemeenten te verstrekken EU-financiering” moet daarom worden geregistreerd.

(11)

De conclusie dat aan de voorwaarden voor registratie krachtens artikel 6, lid 3, van Verordening (EU) 2019/788 is voldaan, impliceert geenszins dat de Commissie de feitelijke juistheid van de inhoud van het initiatief bevestigt; deze is de uitsluitende verantwoordelijkheid van de groep organisatoren van het initiatief. De inhoud van het initiatief geeft alleen de standpunten weer van de groep organisatoren en kan in geen geval worden opgevat als een weergave van de standpunten van de Commissie,

(1)

Op 13 juli 2022 is bij de Commissie een verzoek tot registratie van een Europees burgerinitiatief “Bescherm het landelijke erfgoed, de voedselzekerheid en de voedselvoorziening in de EU” ingediend.

(2)

De doelstellingen van het initiatief zijn door de organisatoren als volgt geformuleerd: “De plattelandsgebieden in Europa verliezen hun erfgoed, industrieën, bevolking en waarden, hetgeen een bedreiging is voor de voedselzekerheid en voedselvoorziening in de hele EU. Om wat deze regio’s uniek maakt voor toekomstige generaties te bewaren en om de levensduur van de voedselproducerende gemeenschappen in de EU te waarborgen, moet de EU zich opnieuw meer gaan inzetten voor de bevordering van regionaal erfgoed, duurzame groei op het platteland en een hogere levensstandaard. In het kader van dit Europees burgerinitiatief wordt de EU opgeroepen haar verbintenissen op het vlak van het plattelandsbeleid te actualiseren om rekening te houden met de behoefte aan meer voedselzekerheid, betere voorziening van landbouwgrondstoffen en grotere bescherming van de manier van leven op het platteland, de bevolking, haar waarden en bestaansmiddelen.”.

(3)

Een bijlage bij het initiatief bevat nadere bijzonderheden over het onderwerp, de doelstellingen en de achtergrond van het initiatief en vermeldt de precieze redenen waarom het initiatief zou moeten worden gesteund. De organisatoren stellen dat de plattelandssectoren en diegenen die daarin werkzaam zijn, steeds meer onder druk komen te staan en minder stimulansen krijgen om door te gaan, wat, als er geen aandacht aan wordt besteed, zal leiden tot de verdwijning van enkele van de meest fundamentele gemeenschappen en waarden van Europa. Zij verzoeken de Commissie om binnen de door de Verdragen aan de Unie verleende bevoegdheden een voorstel in te dienen om het regionale erfgoed en de regionale industrieën in de hele Unie te versterken en in stand te houden, teneinde de groei van het platteland te stimuleren en arbeidspraktijken en activiteiten op het platteland te bevorderen. Voorts vragen zij om erkenning van het belang van voedselzekerheid en voedselvoorziening, zoals van meststoffen en biogasmaterialen, om een robuuste regionale voedselvoorziening in de Unie in stand te houden. Zij verzoeken de Commissie de bevordering van het landelijke erfgoed en de erkenning van voedselzekerheid en voedselvoorziening op te nemen in de doelstellingen van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en wijzen op de noodzaak om de langetermijnvisie voor de plattelandsgebieden van de Unie tot 2040, het plattelandspact en het EU-actieplan voor het platteland te verlengen (2).

(4)

Overeenkomstig de bij artikel 39 van het Verdrag vastgestelde doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) heeft de verordening strategische GLB-plannen (3) de algemene doelstelling om een slimme, concurrerende, veerkrachtige en gediversifieerde landbouwsector te bevorderen die de voedselzekerheid op de lange termijn waarborgt, de milieubescherming te ondersteunen en te versterken en het sociaal-economische weefsel van plattelandsgebieden te versterken (4). Voor zover Verordening (EU) 2021/2115 niet van toepassing is op de doelstelling van het initiatief om het landelijke erfgoed van de Unie, de voedselzekerheid en de voedselvoorziening te beschermen, is de Commissie bevoegd een voorstel voor een rechtshandeling in te dienen op basis van artikel 42 en artikel 43, lid 2, van het Verdrag.

(5)

Geen van de onderdelen van het initiatief valt derhalve duidelijk buiten het kader van de bevoegdheden van de Commissie om een voorstel in te dienen voor een rechtshandeling van de Unie ter uitvoering van de Verdragen.

(6)

Deze conclusie doet geen afbreuk aan de beoordeling of in dit geval voldaan is aan de concrete materiële voorwaarden voor optreden van de Commissie, met inbegrip van naleving van het evenredigheidsbeginsel en het subsidiariteitsbeginsel en de verenigbaarheid met de grondrechten.

(7)

De groep organisatoren heeft het nodige bewijs verstrekt dat zij aan de vereisten van artikel 5, leden 1 en 2, van Verordening (EU) 2019/788 voldoet en heeft de contactpersonen aangewezen overeenkomstig artikel 5, lid 3, eerste alinea, van die verordening.

(8)

Het initiatief is niet kennelijk beledigend, lichtzinnig of ergerlijk en druist niet kennelijk in tegen de waarden van de Unie zoals die in artikel 2, VEU zijn vastgelegd, noch tegen de rechten die zijn vervat in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

(9)

Het initiatief “Bescherm het landelijke erfgoed, de voedselzekerheid en de voedselvoorziening in de EU” moet daarom worden geregistreerd.

(10)

De conclusie dat aan de voorwaarden voor registratie krachtens artikel 6, lid 3, van Verordening (EU) 2019/788 is voldaan, impliceert geenszins dat de Commissie de feitelijke juistheid van de inhoud van het initiatief bevestigt; deze is de uitsluitende verantwoordelijkheid van de groep organisatoren van het initiatief. De inhoud van het initiatief geeft alleen de standpunten weer van de groep organisatoren en kan in geen geval worden opgevat als een weergave van de standpunten van de Commissie,

(1)

In bijlage I bij Verordening (EU) nr. 528/2012 zijn werkzame stoffen met een gunstiger profiel voor het milieu of voor de gezondheid van mens of dier opgenomen. Producten die deze werkzame stoffen bevatten, mogen daarom volgens een vereenvoudigde procedure worden toegelaten. Stikstof is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 528/2012, met als beperking dat het alleen in beperkte hoeveelheden in gebruiksklare patronen mag worden gebruikt.

(2)

Stikstof is krachtens artikel 86 van Verordening (EU) nr. 528/2012 goedgekeurd als werkzame stof voor gebruik in biociden van productsoort 18 (insecticiden) (2). Biociden die bestaan uit stikstof, zoals goedgekeurd, zijn toegelaten in verschillende lidstaten en worden geleverd in gascilinders (3).

(3)

Stikstof kan ook in situ uit de lucht worden gegenereerd. In situ gegenereerd stikstof is momenteel niet goedgekeurd voor gebruik in de Unie en is noch opgenomen in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 528/2012, noch in de lijst van werkzame stoffen die deel uitmaken van het beoordelingsprogramma van bestaande werkzame stoffen in biociden in bijlage II bij Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1062/2014 van de Commissie (4).

(4)

Overeenkomstig artikel 55, lid 3, van Verordening (EU) nr. 528/2012 heeft Finland op 5 april 2022 bij de Commissie een aanvraag ingediend om in afwijking van artikel 19, lid 1, onder a), van die verordening een toelating te mogen verlenen voor biociden die bestaan uit in situ uit de lucht gegenereerd stikstof voor de bescherming van het cultureel erfgoed (“de aanvraag”).

(5)

Cultureel erfgoed kan worden beschadigd door een breed scala aan schadelijke organismen, van insecten tot micro-organismen. De aanwezigheid van deze organismen kan niet alleen leiden tot verval van het cultuurgoed zelf, maar houdt ook het risico in dat deze schadelijke organismen naar andere objecten in de omgeving worden verspreid. Zonder een passende behandeling zouden objecten onherstelbaar beschadigd kunnen worden, waardoor het cultureel erfgoed ernstig in gevaar komt.

(6)

In situ gegenereerd stikstof wordt gebruikt om een gecontroleerde atmosfeer met een zeer lage concentratie zuurstof (anoxie) te creëren in permanente of tijdelijke verzegelde behandelingstenten of -kamers voor de bestrijding van schadelijke organismen op cultureel erfgoed. Het stikstof wordt gescheiden van de omgevingslucht en in de behandelingstent of -kamer gepompt, waarbij het stikstofgehalte van de atmosfeer wordt opgevoerd tot ongeveer 99 % en de zuurstof dus nagenoeg volledig uitgeput is. De vochtigheid van het stikstof dat in de behandelingsruimte wordt gepompt, wordt aangepast aan de eisen van het te behandelen object. In de aldus geschapen omstandigheden in de behandelingstent of -kamer kunnen schadelijke organismen niet overleven.

(7)

Volgens de door Finland verstrekte informatie lijkt het gebruik van in situ gegenereerd stikstof de enige doeltreffende techniek voor de bestrijding van schadelijke organismen die zonder risico op beschadiging kan worden gebruikt voor alle soorten materialen en combinaties van materialen in culturele instellingen, en is het doeltreffend in alle ontwikkelingsstadia van plaagorganismen in cultureel erfgoed.

(8)

De methode van anoxie of gemodificeerde of gecontroleerde atmosfeer is opgenomen in norm EN 16790:2016, “Instandhouding van cultureel erfgoed — Geïntegreerde bestrijding (IPM) voor bescherming van cultureel erfgoed”, en stikstof wordt in deze norm beschreven als “meest gebruikt” voor het creëren van anoxie.

(9)

Er bestaan andere technieken voor de bestrijding van schadelijke organismen, zoals thermische schoktechnieken (hoge of lage temperaturen). Daarnaast kunnen ook biociden worden gebruikt die andere werkzame stoffen bevatten. Volgens Finland heeft elk van deze technieken echter beperkingen wat betreft schade die zich tijdens de behandeling aan bepaalde materialen kan voordoen.

(10)

Zoals in de aanvraag is vermeld, worden andere werkzame stoffen vanwege hun risicoprofiel zelden gebruikt in culturele instellingen. Na behandeling met die stoffen kunnen de op de behandelde voorwerpen achtergebleven residuen geleidelijk in het milieu terechtkomen, wat een risico vormt voor de menselijke gezondheid. Daarenboven kunnen die stoffen reageren met de materialen van de erfgoedobjecten en leiden tot onomkeerbare veranderingen, met name van het oppervlak ervan.

(11)

Volgens de informatie in de aanvraag is het gebruik van stikstof in cilinders vanwege een aantal praktische nadelen geen geschikt alternatief voor culturele instellingen. Gezien de beperkte inhoud van de cilinders moeten zij frequent worden aangevoerd en in een aparte ruimte worden opgeslagen. De behandeling met stikstof in cilinders zou ook hoge kosten voor de culturele instellingen met zich brengen.

(12)

Als van culturele instellingen zou worden gevraagd om verschillende technieken te gebruiken om schadelijke organismen te bestrijden — elk geschikt voor specifieke materialen en objecten — in plaats van één techniek die zij al eerder hebben gebruikt en die geschikt is voor alle materialen, zou dat hen op kosten jagen en het voor hen moeilijker maken erin te slagen af te stappen van het gebruik van gevaarlijkere werkzame stoffen bij hun IPM. Bovendien zou het niet langer gebruiken van faciliteiten en uitrusting die voor anoxie op basis van in situ gegenereerd stikstof zijn verworven, een verlies van eerdere investeringen vormen.

(13)

De discussies over een mogelijke afwijking op grond van artikel 55, lid 3, van Verordening (EU) nr. 528/2012 voor in situ gegenereerd stikstof vonden in 2019 plaats in verschillende vergaderingen (5) van de deskundigengroep van de Commissie van de autoriteiten die bevoegd zijn voor biociden.

(14)

Na een eerste soortgelijke aanvraag van Oostenrijk voor een afwijking voor producten bestaande uit in situ gegenereerd stikstof, heeft het Europees Agentschap voor chemische stoffen op verzoek van de Commissie een openbare raadpleging over die aanvraag gehouden waarin alle belanghebbenden hun standpunt kenbaar konden maken. De overgrote meerderheid van de 1487 ontvangen opmerkingen was positief over de afwijking. Veel respondenten gaven aan welke nadelen aan de beschikbare alternatieve technieken verbonden zijn: thermische behandelingen kunnen bepaalde materialen beschadigen; het gebruik van andere werkzame stoffen laat toxische residuen op kunstvoorwerpen achter die geleidelijk in het milieu terechtkomen; bij gebruik van stikstof in cilinders kan de relatieve vochtigheidsgraad in de behandelingsruimte niet worden gereguleerd, wat nodig is voor de behandeling van bepaalde materialen.

(15)

De opneming van in situ gegenereerd stikstof in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 528/2012 zou de lidstaten in staat stellen producten die bestaan uit in situ gegenereerd stikstof toe te laten zonder dat een afwijking overeenkomstig artikel 55, lid 3, van die verordening nodig is. Een dergelijke aanvraag is in maart 2022 ingediend. Het kost echter tijd om deze aanvraag te beoordelen, de stof in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 528/2012 op te nemen en producttoelatingen te verkrijgen.

(16)

Uit de aanvraag blijkt dat er in Finland geen geschikte alternatieven voorhanden zijn, aangezien alle momenteel beschikbare alternatieve technieken zich niet lenen voor de behandeling van alle materialen of andere praktische nadelen hebben.

(17)

Op grond van al deze argumenten moet worden geconcludeerd dat in situ gegenereerd stikstof essentieel is voor de bescherming van cultureel erfgoed in Finland en dat er geen geschikte alternatieven voorhanden zijn. Finland moet dan ook toestemming krijgen om het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden die bestaan uit in situ gegenereerd stikstof toe te staan voor de bescherming van cultureel erfgoed.

(18)

De eventuele opneming van in situ gegenereerd stikstof in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 528/2012 en de daaropvolgende toelating door de lidstaten van producten die bestaan uit in situ gegenereerd stikstof, vergen tijd. Het is daarom wenselijk een afwijking toe te staan voor een termijn die zou volstaan voor de afronding van de onderliggende procedures,

(1)

Op 19 oktober 2015 heeft de onderneming Laboratoria Qualiphar N.V./S.A. (“de aanvrager”) bij de bevoegde autoriteiten van verscheidene lidstaten, waaronder Frankrijk, overeenkomstig artikel 34 van Verordening (EU) nr. 528/2012 een aanvraag ingediend voor de wederzijdse parallelle erkenning van het biocide Mouskito Junior Lotion (hierna “het biocide” genoemd). Het biocide is een gebruiksklaar product dat is bedoeld om de menselijke huid te beschermen tegen insectenbeten en bevat ethylbutylacetylaminopropionaat (IR 3535) als werkzame stof. België is de referentielidstaat die overeenkomstig artikel 34, lid 1, van Verordening (EU) nr. 528/2012 verantwoordelijk is voor de beoordeling van de aanvraag.

(2)

De indiener van het verzoek voor het product voerde aan dat het product: in gebieden met een tropisch klimaat beschermt tegen muggen (Aedes aegypti, Culex quinquefasciatus, Anopheles gambiae) en in gebieden met een gematigd klimaat beschermt tegen muggen (Aedes aegypti, Culex quinquefasciatus), vliegen (Stomoxys calcitrans), bijen (Apis mellifera), wespen (Vespula vulgaris) en teken (Ixodes ricinus).

(3)

Overeenkomstig artikel 35, lid 2, van Verordening (EU) nr. 528/2012 heeft Frankrijk op 19 juni 2019 bezwaren naar de coördinatiegroep doorverwezen en aangegeven dat het biocide niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 19, lid 1, punt b), i), van die verordening wat het gebruik tegen bijen en wespen betreft. De doorverwijzing is op 16 september 2019 besproken in de coördinatiegroep.

(4)

Aangezien in de coördinatiegroep geen overeenstemming kon worden bereikt, heeft België het bezwaar waarover geen overeenstemming is bereikt overeenkomstig artikel 36, lid 1, van Verordening (EU) nr. 528/2012 op donderdag 7 november 2019 doorverwezen naar de Commissie. België deed de Commissie daarbij een gedetailleerde verklaring toekomen van het punt waarover de lidstaten geen overeenstemming hebben kunnen bereiken en van de motivering ter zake. Die verklaring is doorgestuurd naar de betrokken lidstaten en de aanvrager.

(5)

Frankrijk is het niet eens met de aanbeveling van de referentielidstaat om het gebruik tegen wespen en bijen toe te staan. Meer in het bijzonder is Frankrijk van mening dat de werkzaamheid voor het specifieke gebruik niet is aangetoond in de door de aanvrager overgelegde test waarin het gebruik ervan werd gesimuleerd, aangezien het door opzet de van die test niet mogelijk was een volledige beschermingsduur vast te stellen (2) en het product niet werd aangebracht op een oppervlak dat vergelijkbaar is met de menselijke huid.

(6)

België voert aan dat de aanvrager de vereiste tests heeft uitgevoerd volgens de ten tijde van de indiening van de aanvraag bestaande richtsnoeren en merkte op dat er voor wespen en bijen geen gevestigd testprotocol bestaat. België is van mening dat een specifieke claim niet kan worden afgewezen alleen omdat er geen gevestigd beproefd testprotocol bestaat en dat daarom een deskundig oordeel moet worden gebruikt. België erkende dat er tijdens de door de aanvrager overlegde test geen volledige beschermingsduur is vastgesteld, maar concludeerde op basis van deskundig oordeel dat de claim van afweer tegen bijen en wespen onvoldoende was onderbouwd.

(7)

De Commissie heeft het Europees Agentschap voor chemische stoffen (het Agentschap) op 17 december 2021 overeenkomstig artikel 36, lid 2, van Verordening (EU) nr. 528/2012 om een advies over deze kwestie verzocht. Het Agentschap werd verzocht aan te geven: i) of een bepaling van de volledige beschermingsduur nodig is voor de beoordeling van de werkzaamheid tegen bijen en wespen en of de door de aanvrager uitgevoerde test waarin het gebruik werd gesimuleerd het mogelijk maakt een volledige beschermingsduur vast te stellen; ii) of tests waarin het gebruik wordt gesimuleerd, moeten worden uitgevoerd op een oppervlak dat vergelijkbaar is met de menselijke huid, en iii) of tijdens de uitgevoerde test waarin het gebruik werd gesimuleerd gegevens zijn geproduceerd waaruit blijkt dat het biocide tegen wespen en bijen beschermt door deze organismen bij de aanbevolen dosis af te weren en daarmee de claim “afweer tegen wespen en bijen” ondersteunen.

(8)

Op 2 maart 2022 heeft het Comité voor biociden van het Agentschap zijn advies vastgesteld (3).

(9)

Volgens het Agentschap zijn gegevens over de werkzaamheid die relevant zijn voor de feitelijke gebruiksomstandigheden, nodig om de productclaims te onderbouwen. De beschermingsduur is een zeer belangrijke parameter, met name voor producten die bedoeld zijn om te worden gebruikt tegen gevaarlijke insecten, mede gezien het feit dat steken door bijen en wespen een reëel probleem vormen voor kwetsbare personen vanwege allergische reacties op het gif van de insecten.

(10)

Het Agentschap erkent dat er geen overeengekomen testprotocollen of criteria voor de werkzaamheid zijn voor afweermiddelen voor uitwendig gebruik tegen wespen en bijen en is van mening dat het de verantwoordelijkheid van de aanvrager is om ter onderbouwing van de claim gegevens over de werkzaamheid te verstrekken uit studies die bedoeld zijn om de praktische gebruikssituatie na te bootsen.

(11)

De door de aanvrager uitgevoerde tests waren veldproeven in boomgaarden. De werkzaamheid van het afweermiddel werd onderzocht door middel van vallen in de vorm van plastic flessen, die waren gevuld met een suikeroplossing en wasmiddel om de doelorganismen te vangen. Het oppervlak van de vallen werd ofwel tweemaal daags met het testproduct behandeld ofwel niet behandeld. Volgens het Agentschap kan het aanvaardbaar zijn om afweermiddelen tegen bijen en wespen te testen met vallen met een lokmiddel in plaats van met proefpersonen, met name vanwege de ethische problemen in verband met blootstelling van mensen aan de onvermijdelijke en pijnlijke bijen- en wespensteken. Het is echter niet mogelijk om op grond van de gegevens die tijdens de door de aanvrager uitgevoerde veldproef zijn verzameld, de volledige beschermingsduur vast te stellen.

(12)

Het Agentschap wijst er ook op dat het oppervlak van de flessen die als vallen worden gebruikt, een niet-poreus materiaal is en aanzienlijk verschilt van enig materiaal dat de eigenschappen van de menselijke huid simuleert, wat absorptie en geur betreft, hetgeen van invloed kan zijn op de werkzaamheid van het afweermiddel. De testopzet moet de praktische situatie tijdens het gebruik zo goed mogelijk nabootsen; het verdient bijvoorbeeld de voorkeur gebruik te maken van een absorberend(e) oppervlak of textuur dat (die) vergelijkbaar is met de menselijke huid, zoals de huid van dieren, of van een kunstmatig poreus materiaal dat zodanig is gewijzigd dat de menselijke huid wordt gesimuleerd.

(13)

Volgens het Agentschap zijn de door de aanvrager ingediende gegevens uit de veldproeven in beginsel geldig en kunnen zij de werkzaamheid aantonen van producten die bedoeld zijn om als ruimtelijke of oppervlakteafweermiddelen te worden gebruikt, en kunnen zij worden gebruikt om een claim “afweer tegen wespen en bijen” te onderbouwen. De overlegde test is echter niet relevant voor het beoogde gebruik, dat wil zeggen een afweermiddel voor uitwendig gebruik tegen wespen en bijen dat op de menselijke huid moet worden aangebracht en aldus wordt gebruikt om personen te beschermen tegen insectenbeten of -steken. De door de test geproduceerde gegevens moeten relevant zijn voor dit beoogde gebruik. Het behandelde oppervlak van de vallen in de uitgevoerde test is onvoldoende representatief voor de praktische gebruikssituatie, en de testopzet kan derhalve niet geschikt worden geacht om de werkzaamheid van het product voor het geclaimde gebruik aan te tonen.

(14)

Rekening houdend met het advies van het Agentschap is de Commissie van oordeel dat het biocide niet voldoet aan de in artikel 19, lid 1, punt b), i), van Verordening (EU) nr. 528/2012 vastgestelde voorwaarde voor het gebruik van het product als afweermiddel tegen wespen en bijen.

(15)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

(1)

Het bij Verordening (EU) 2021/953 vastgestelde digitale EU-covidcertificaat moet als bewijs dienen dat een persoon gevaccineerd is tegen COVID-19, negatief is getest of van COVID-19 is hersteld, teneinde de uitoefening van het recht op vrij verkeer door de houders van dergelijke certificaten tijdens de COVID-19-pandemie te faciliteren.

(2)

Om ervoor te zorgen dat het digitale EU-covidcertificaat in de hele Unie kan worden gebruikt, heeft de Commissie Uitvoeringsbesluit (EU) 2021/1073 (2) vastgesteld waarin technische specificaties en regels zijn opgenomen inzake het invullen, beveiligd afgeven en verifiëren van de digitale EU-covidcertificaten, de beveiliging van de persoonsgegevens, het vaststellen van de gemeenschappelijke structuur van de unieke certificaatidentificatiecode en de afgifte van een geldige, beveiligde en interoperabele barcode.

(3)

Op 29 juni 2022 hebben het Europees Parlement en de Raad Verordening 2022/1034 (3) vastgesteld, waarbij de geldigheidsduur van Verordening (EU) 2021/953 betreffende het digitale EU-covidcertificaat wordt verlengd tot en met 30 juni 2023. Deze verlenging zorgt ervoor dat het digitale EU-covidcertificaat het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie kan blijven faciliteren, waarbij tegelijkertijd een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid wordt nagestreefd. Dit is met name van belang wanneer bepaalde beperkingen van het vrije verkeer om redenen van volksgezondheid worden gehandhaafd of (opnieuw) ingevoerd, bijvoorbeeld in reactie op de opkomst en verspreiding van nieuwe zorgwekkende SARS-CoV-2-varianten.

(4)

Om het toepassingsgebied van diagnostische COVID-19-tests die kunnen worden gebruikt voor de afgifte van een digitaal EU-covidcertificaat, uit te breiden, is de definitie van snelle antigeentests in artikel 2, punt 5, van Verordening (EU) 2021/953 bij Verordening (EU) 2022/1034 gewijzigd om er in een laboratoriumomgeving uitgevoerde antigeentests in op te nemen. De lidstaten kunnen thans testcertificaten en, na de vaststelling van Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/256 van de Commissie (4), herstelcertificaten afgeven op basis van de antigeentests die zijn opgenomen in de gemeenschappelijke EU-lijst van COVID-19-antigeentests die door het Gezondheidsbeveiligingscomité is goedgekeurd en regelmatig door dat comité wordt bijgewerkt.

(5)

Artikel 5, lid 5, van Verordening (EU) 2021/953 werd tevens gewijzigd bij Verordening (EU) 2022/1034 om de lidstaten de mogelijkheid te bieden vaccinatiecertificaten af te geven aan personen die deelnemen aan een klinische proef voor een COVID-19-vaccin die is goedgekeurd door de ethische commissies en bevoegde autoriteiten van de lidstaten, ongeacht of aan de deelnemer het kandidaat-COVID-19-vaccin of de aan de controlegroep toegediende dosis is toegediend, om te voorkomen dat de integriteit van de klinische proef wordt ondermijnd. Overeenkomstig artikel 3, lid 11, van Verordening (EU) 2021/953 moet de Commissie, indien nodig, het Gezondheidsbeveiligingscomité, het ECDC of het EMA om advies verzoeken wat betreft de aanvaarding van COVID-19-vaccins die in de lidstaten klinisch worden getest.

(6)

In het licht van deze wijzigingen van Verordening (EU) 2021/953 moeten, om de interoperabiliteit van het digitale EU-covidcertificaat te waarborgen, de regels voor het invullen van het digitale EU-covidcertificaat worden geactualiseerd om rekening te houden met de mogelijkheid om in een laboratoriumomgeving uitgevoerde antigeentests voor test- en herstelcertificaten te gebruiken en vaccinatiecertificaten voor deelnemers aan klinische proeven af te geven.

(7)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2021/1073 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(8)

Omdat een snelle invoering van de gewijzigde technische specificaties voor het digitale EU-covidcertificaat noodzakelijk is, moet dit besluit in werking treden op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(9)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het comité dat is ingesteld bij artikel 14 van Verordening (EU) 2021/953,

1)

Bijlage II wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij dit besluit.

2)

Bijlage V wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij dit besluit.

(1)

Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 305/2011 moeten technische beoordelingsinstanties bij de beoordeling van de prestaties van bouwproducten met betrekking tot de essentiële kenmerken daarvan die vallen onder de Europese beoordelingsdocumenten waarvan de referentienummers in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, de methoden en criteria van die beoordelingsdocumenten gebruiken.

(2)

Overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) nr. 305/2011 heeft de organisatie van technische beoordelingsinstanties tien Europese beoordelingsdocumenten en één correctie opgesteld en aangenomen op grond van verschillende verzoeken van fabrikanten om Europese technische beoordelingen.

(3)

De door de organisatie van technische beoordelingsinstanties opgestelde en aangenomen Europese beoordelingsdocumenten hebben betrekking op de volgende bouwproducten:

(4)

Het Europees beoordelingsdocument met referentienummer 360001-01-0803 betreffende een ventilatiesysteem gemaakt van steenwol met bekleding aan de buiten- en binnenzijde, waarvan de referentie bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/450 van de Commissie (2) is bekendgemaakt, bevat een fout. Daarom moet worden verduidelijkt dat het Europees beoordelingsdocument met referentienummer 360001-01-0803 de vorige versie van het Europees beoordelingsdocument met referentienummer 360001-00-0803 vervangt.

(5)

De Europese beoordelingsdocumenten die door de organisatie van technische beoordelingsinstanties zijn opgesteld en aangenomen, voldoen aan de fundamentele eisen voor bouwwerken in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 305/2011. Daarom is het passend de referentienummers van die Europese beoordelingsdocumenten in het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken.

(6)

De lijst van referentienummers van Europese beoordelingsdocumenten is bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/450 bekendgemaakt. Duidelijkheidshalve moeten de referentienummers van nieuwe Europese beoordelingsdocumenten aan die lijst worden toegevoegd.

(7)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/450 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(8)

Om de Europese beoordelingsdocumenten zo snel mogelijk voor gebruik beschikbaar te stellen, moet dit besluit op de dag van de bekendmaking ervan in werking treden,