(1)

In deel A van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (2) zijn de werkzame stoffen opgenomen die geacht worden te zijn goedgekeurd uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1107/2009, terwijl deel B van die bijlage de werkzame stoffen vermeldt die krachtens Verordening (EG) nr. 1107/2009 zijn goedgekeurd.

(2)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2021/745 van de Commissie (3) is de geldigheidsduur van de goedkeuring voor de werkzame stof flurochloridone verlengd tot en met 31 mei 2022. Bij die verordening is ook de goedkeuringsperiode voor de werkzame stoffen beflubutamide, benthiavalicarb, boscalid, captan, dimethomorf, ethefon, fluoxastrobin, folpet, formetanaat, metazachloor, metribuzin, milbemectin, fenmedifam, pirimifos-methyl, propamocarb, prothioconazool en S-metolachloor verlengd tot en met 31 juli 2022, en die voor de werkzame stoffen aluminiumammoniumsulfaat, aluminiumsilicaat, cymoxanil, extract van theeboom, vetdestillatieresiduen, vetzuren C7 tot en met C20, gibberellinezuur, gibberellinen, gehydrolyseerde eiwitten, ijzersulfaat, plantaardige oliën/raapzaadolie, kwartszand, visolie, op geur gebaseerde afweermiddelen van dierlijke of plantaardige oorsprong/schapenvet, onvertakte vlinderferomonen, tebuconazool en ureum tot en met 31 augustus 2022. Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/195 van de Commissie (4) is de geldigheidsduur van de goedkeuring voor de werkzame stof aclonifen verlengd tot en met 31 juli 2022 en voor de werkzame stoffen 2,5-dichloorbenzoëzuurmethylester, azijnzuur, aluminiumfosfide, calciumcarbide, dodemorf, ethyleen, magnesiumfosfide, metamitron, plantaardige oliën/kruidnagelolie, plantaardige oliën/groenemuntolie, pyrethrinen en sulcotrione tot en met 31 augustus 2022. Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2069 van de Commissie (5) is de geldigheidsduur van de goedkeuring voor de werkzame stof proquinazid verlengd tot en met 31 juli 2022.

(3)

De goedkeuring van de werkzame stof metam verstrijkt overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) nr. 359/2012 van de Commissie op 30 juni 2022 (6).

(4)

De aanvragen voor de verlenging van de goedkeuring van die werkzame stoffen zijn ingediend in overeenstemming met Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 van de Commissie (7). Hoewel Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 is ingetrokken bij Uitvoeringsverordening (EU) 2020/1740 van de Commissie (8), blijven de in die verordening vastgestelde bepalingen betreffende de verlenging van de goedkeuring van die werkzame stoffen van toepassing overeenkomstig artikel 17 van Uitvoeringsverordening (EU) 2020/1740.

(5)

Aangezien de beoordeling van die werkzame stoffen om redenen buiten de wil van de aanvragers is uitgesteld, zal de goedkeuring van die werkzame stoffen waarschijnlijk vervallen voordat een besluit over de verlenging ervan is genomen. Daarom moet de geldigheidsduur van de goedkeuring worden verlengd om de nodige tijd te bieden om de beoordeling af te ronden.

(6)

Voorts moet ook de geldigheidsduur van de goedkeuring voor de werkzame stoffen aluminiumammoniumsulfaat, cymoxanil, dimethomorf, ethefon, fluoxastrobin, folpet, formetanaat, gibberellinezuur, gibberellinen, metribuzin, milbemectin, fenmedifam, pirimifos-methyl, propamocarb, prothioconazool en S-metolachloor worden verlengd om de nodige tijd te bieden om een beoordeling van de hormoonontregelende eigenschappen van die stoffen overeenkomstig de in de artikelen 13 en 14 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 neergelegde procedure uit te voeren.

(7)

In gevallen waarin de Commissie bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van een in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof niet wordt verlengd omdat niet aan de criteria voor goedkeuring is voldaan, zal zij de vervaldatum vaststellen op dezelfde datum als vóór deze verordening of, indien dat later is, op de datum van inwerkingtreding van de verordening waarbij wordt bepaald dat de goedkeuring van de werkzame stof niet wordt verlengd. In gevallen waarin de Commissie bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van een in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof wordt verlengd, zal zij, wanneer dit aangewezen is, trachten de vroegst mogelijke toepassingsdatum vast te stellen.

(8)

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(9)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Krachtens Verordening (EG) nr. 1924/2006 zijn gezondheidsclaims voor levensmiddelen verboden, tenzij de Commissie daarvoor overeenkomstig die verordening een vergunning heeft verleend en zij zijn opgenomen in een lijst van toegestane claims.

(2)

Verordening (EG) nr. 1924/2006 bepaalt tevens dat aanvragen om verlening van een vergunning voor een gezondheidsclaim door exploitanten van levensmiddelenbedrijven aan de bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat kunnen worden toegezonden. De bevoegde nationale autoriteit moet geldige aanvragen doorsturen naar de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA).

(3)

Na ontvangst moet de EFSA de andere lidstaten en de Commissie onverwijld van een aanvraag in kennis stellen en een advies over de desbetreffende gezondheidsclaim uitbrengen.

(4)

De Commissie moet bij haar besluit over de verlening van een vergunning voor de gezondheidsclaim rekening houden met het advies van de EFSA.

(5)

Na een aanvraag van H.J. Heinz Supply Chain Europe BV, die werd ingediend overeenkomstig artikel 14, lid 1, punt b), van Verordening (EG) nr. 1924/2006, moest de EFSA advies uitbrengen over een gezondheidsclaim die betrekking had op Nutrimune en de afweer tegen ziekteverwekkers door het immuunsysteem in het maagdarmkanaal en de bovenste luchtwegen (vraag EFSA-Q-2018-00727). De door de aanvrager voorgestelde claim luidde als volgt: “Nutrimune ondersteunt het immuunsysteem in de afweer tegen ziekteverwekkers in de bovenste luchtwegen en het maagdarmkanaal van jonge kinderen”.

(6)

Op maandag 15 april 2019 hebben de Commissie en de lidstaten het wetenschappelijk advies van de EFSA ontvangen (2), waarin werd geconcludeerd dat het wetenschappelijk bewijs op grond van de ingediende gegevens niet toereikend is om een oorzakelijk verband vast te stellen tussen de consumptie van Nutrimune, een met Lactobacillus paracasei CBA L74 gefermenteerde gepasteuriseerde magere koemelk, en de afweer tegen ziekteverwekkers door het immuunsysteem in het maagdarmkanaal en de bovenste luchtwegen van jonge kinderen. De claim mag bijgevolg niet worden toegestaan, aangezien hij niet voldoet aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1924/2006.

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Krachtens Verordening (EG) nr. 1924/2006 zijn gezondheidsclaims voor levensmiddelen verboden, tenzij de Commissie daarvoor overeenkomstig die verordening een vergunning heeft verleend en zij zijn opgenomen in de lijst van toegestane claims van de Unie.

(2)

Verordening (EG) nr. 1924/2006 bepaalt tevens dat aanvragen om verlening van een vergunning voor een gezondheidsclaim door exploitanten van levensmiddelenbedrijven aan de bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat kunnen worden toegezonden. De bevoegde nationale autoriteit moet geldige aanvragen doorsturen naar de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA).

(3)

Na ontvangst moet de EFSA de andere lidstaten en de Commissie onverwijld van een aanvraag in kennis stellen en een advies over de desbetreffende gezondheidsclaim uitbrengen.

(4)

De Commissie moet bij haar besluit over de verlening van een vergunning voor gezondheidsclaims rekening houden met het advies van de EFSA.

(5)

Naar aanleiding van een aanvraag van Anxiofit Ltd, die werd ingediend overeenkomstig artikel 14, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1924/2006, moest de EFSA een advies uitbrengen over de wetenschappelijke onderbouwing van een gezondheidsclaim met betrekking tot Anxiofit-1 en de verlaging van subklinische en milde angst (Vraag nr. EFSA-Q-2020-00032). De door de aanvrager voorgestelde claim luidde als volgt: “Het is aangetoond dat Anxiofit-1 verbetering brengt bij subklinische en milde angst. Subklinische en milde angst zijn risicofactoren bij de ontwikkeling van angststoornissen en depressie.”.

(6)

De Commissie, de lidstaten en de aanvrager hebben het wetenschappelijk advies (2) over deze claim van de EFSA ontvangen, waarin op grond van de verstrekte gegevens is geconcludeerd dat er onvoldoende wetenschappelijk bewijs was om een oorzakelijk verband tussen het gebruik van Anxiofit-1 en de verlaging van subklinische en milde angst vast te stellen. Aangezien de gezondheidsclaim niet voldoet aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1924/2006 voor opname in de lijst van toegestane claims van de Unie, mag deze niet worden toegestaan.

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Krachtens Verordening (EG) nr. 1924/2006 zijn gezondheidsclaims voor levensmiddelen verboden, tenzij de Commissie daarvoor overeenkomstig die verordening een vergunning heeft verleend en zij zijn opgenomen in een lijst van toegestane claims.

(2)

Verordening (EG) nr. 1924/2006 bepaalt tevens dat aanvragen om verlening van een vergunning voor een gezondheidsclaim door exploitanten van levensmiddelenbedrijven aan de bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat kunnen worden toegezonden. De bevoegde nationale autoriteit moet geldige aanvragen doorsturen naar de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) voor een wetenschappelijke beoordeling, en ter informatie naar de Commissie en de lidstaten.

(3)

De EFSA moet een advies over de desbetreffende gezondheidsclaim uitbrengen.

(4)

De Commissie moet bij haar besluit over de verlening van een vergunning voor gezondheidsclaims rekening houden met het advies van de EFSA.

(5)

Naar aanleiding van een aanvraag van analyze & realize GmbH, die is ingediend overeenkomstig artikel 13, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1924/2006, moest de EFSA advies uitbrengen over een gezondheidsclaim betreffende GlycoLite™ en het verliezen van lichaamsgewicht (Vraag nr. EFSA-Q-2018-00611). De door de aanvrager voorgestelde claim luidde als volgt: “GlycoLite™ helpt lichaamsgewicht te verliezen.”.

(6)

De Commissie, de lidstaten en de aanvrager hebben het wetenschappelijk advies (2) over die claim van de EFSA ontvangen, waarin werd geconcludeerd dat er op grond van de overgelegde gegevens onvoldoende bewijs is om een oorzakelijk verband vast te stellen tussen de consumptie van een waterige extract van witte bonen (Phaseolus vulgaris L.) dat is gestandaardiseerd voor zijn α-amylaseremmende werking in-vitro (GlycoLiteTM), en vermindering van het lichaamsgewicht wanneer er een energiebeperkt dieet is opgelegd of wanneer er onbeperkt gegeten mag worden. Aangezien de gezondheidsclaim niet voldoet aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1924/2006 voor opname in de EU-lijst van toegestane claims, mag deze niet worden toegestaan.

(7)

Naar aanleiding van een aanvraag van BioGaia AB, die werd ingediend overeenkomstig artikel 13, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1924/2006, moest de EFSA advies uitbrengen over een gezondheidsclaim die betrekking had op orodispergeerbare tabletten met een combinatie van Lactobacillus reuteri DSM 17938 en Lactobacillus reuteri ATCC PTA 5289 en normaal functioneren van het tandvlees (Vraag nr. EFSA-Q-2019-00383). De door de aanvrager voorgestelde claim luidde als volgt: “Tabletten met Lactobacillus reuteri DSM 17938 en Lactobacillus reuteri ATCC PTA 5289 ondersteunen het normaal functioneren van het tandvlees.”.

(8)

De Commissie, de lidstaten en de aanvrager hebben het wetenschappelijk advies (3) over die claim van de EFSA ontvangen, waarin werd geconcludeerd dat er op grond van de overgelegde gegevens onvoldoende bewijs is om een oorzakelijk verband vast te stellen tussen de consumptie van orodispergeerbare tabletten met een combinatie van Lactobacillus reuteri DSM 17938 en Lactobacillus reuteri ATCC PTA 5289 en het normaal functioneren van het tandvlees. Aangezien de gezondheidsclaim niet voldoet aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1924/2006 voor opname in de EU-lijst van toegestane claims, mag deze niet worden toegestaan.

(9)

Bij de vaststelling van deze verordening is rekening gehouden met de opmerkingen van analyze & realize GmbH die de Commissie overeenkomstig artikel 16, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1924/2006 heeft ontvangen.

(10)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Op 3 maart 2022 is bij de Commissie een verzoek tot registratie van het Europees burgerinitiatief “End The Slaughter Age” (Nooit meer slachten) ingediend.

(2)

De doelstellingen van het initiatief zijn als volgt door de organisatoren geformuleerd: “a) niet langer landbouwsubsidies verstrekken voor veehouderij, en ethische en ecologische alternatieven, zoals celkweek en plantaardige eiwitten, daarvoor voortaan wel in aanmerking laten komen; b) de productie en verkoop van op gewassen gebaseerde of cellulaire landbouwproducten stimuleren”.

(3)

Een aanvullend document bevat nadere bijzonderheden over het onderwerp, de doelstellingen en de achtergrond van het initiatief en vermeldt de precieze redenen waarom het initiatief zou moeten worden gesteund. De organisatoren stellen dat duizenden mensen die werkzaam zijn in de slachtsector en de vleesverwerkende industrie onder verschrikkelijke en vaak illegale arbeidsomstandigheden moeten werken. Aangezien dierenwelzijn een belangrijk punt van zorg is voor de Unie, is het niet langer moreel of juridisch gerechtvaardigd om dieren te slachten. Voorts voeren zij aan dat de intensivering van de niet-duurzame landbouw en de toenemende vraag naar dierlijke eiwitten twee belangrijke factoren zijn die bijdragen tot het risico van zoönosen. Tegelijkertijd vergt de traditionele veehouderij veel energie, neemt zij veel ruimte in en is zij een belangrijke bron van broeikasgasemissies. De organisatoren stellen dat een verschuiving van landbouwsubsidies van de veeteeltsector naar ecologische alternatieven, zoals celkweek en teelt op basis van plantaardige eiwitten, op basis van het voorzorgsbeginsel en het beginsel dat de vervuiler betaalt, gerechtvaardigd is. Om de productie en verkoop van duurzame alternatieven te stimuleren, stellen zij bijvoorbeeld voor plantaardige alternatieven niet langer zwaarder te belasten dan dierlijke producten.

(4)

Wat de eerste doelstelling van het initiatief betreft, te weten de verschuiving van landbouwsubsidies van de veeteeltsector naar ecologische alternatieven, is de Commissie bevoegd om voorstellen voor rechtshandelingen in te dienen op grond van artikel 43, lid 2, VWEU, om de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid na te streven, voor zover deze subsidies betrekking hebben op in bijlage I bij het VWEU opgenomen producten.

(5)

Wat de tweede doelstelling van het initiatief betreft, te weten de invoering van subsidies of soortgelijke stimulansen voor de productie en verkoop van op gewassen gebaseerde of cellulaire landbouwproducten, is de Commissie bevoegd om voorstellen voor rechtshandelingen in te dienen op grond van artikel 43, lid 2, VWEU, voor zover het om de in bijlage I bij het VWEU vermelde producten gaat. Daarnaast heeft de Commissie, voor zover het initiatief ook betrekking heeft op andere soorten stimulansen die verder gaan dan landbouwsubsidies, de bevoegdheid om voorstellen voor rechtshandelingen in te dienen op grond van artikel 114, VWEU, voor zover deze tot doel hebben de werking van de interne markt te verbeteren.

(6)

Geen van de onderdelen van het initiatief valt derhalve duidelijk buiten het kader van de bevoegdheden van de Commissie om een voorstel in te dienen voor een rechtshandeling van de Unie ter uitvoering van de Verdragen.

(7)

Deze conclusie doet geen afbreuk aan de beoordeling of in dit geval voldaan is aan de concrete feitelijke en materiële voorwaarden voor optreden van de Commissie, met inbegrip van naleving van het evenredigheidsbeginsel en het subsidiariteitsbeginsel en de verenigbaarheid met de grondrechten.

(8)

De groep organisatoren heeft het nodige bewijs verstrekt dat zij aan de vereisten van artikel 5, leden 1 en 2, van Verordening (EU) 2019/788 voldoet en heeft de contactpersonen aangewezen overeenkomstig artikel 5, lid 3, eerste alinea, van die verordening.

(9)

Het initiatief is niet kennelijk beledigend, lichtzinnig of ergerlijk en druist niet kennelijk in tegen de waarden van de Unie zoals die in artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn vastgelegd, noch tegen de rechten die zijn vervat in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

(10)

Het initiatief “End The Slaughter Age” moet daarom worden geregistreerd.

(11)

De conclusie dat aan de voorwaarden voor registratie krachtens artikel 6, lid 3, van Verordening (EU) 2019/788 is voldaan, impliceert geenszins dat de Commissie de feitelijke juistheid van de inhoud van het initiatief bevestigt; deze is de uitsluitende verantwoordelijkheid van de groep organisatoren van het initiatief. De inhoud van het initiatief geeft alleen de standpunten weer van de groep organisatoren en kan in geen geval worden opgevat als een weergave van de standpunten van de Commissie,

(1)

Volgens artikel 12 van Richtlijn 2014/35/EU van het Europees Parlement en de Raad (2) wordt elektrisch materiaal dat in overeenstemming is met geharmoniseerde normen of delen daarvan waarvan de referentienummers in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, geacht in overeenstemming te zijn met de in artikel 3 van die richtlijn bedoelde en in bijlage I bij die richtlijn vastgestelde veiligheidsdoeleinden die door die geharmoniseerde normen of delen daarvan worden bestreken.

(2)

Bij brief M/511 van 8 november 2012 heeft de Commissie het Europees Comité voor normalisatie (CEN), het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (Cenelec) en het Europees Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI) verzocht om de eerste volledige lijst van de titels van geharmoniseerde normen op te stellen en geharmoniseerde normen op te stellen, te herzien en te vervolledigen voor elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen, ter ondersteuning van Richtlijn 2014/35/EU. De in artikel 3 van Richtlijn 2014/35/EU bedoelde en in bijlage I bij die richtlijn vastgestelde veiligheidsdoeleinden zijn ongewijzigd gebleven sinds het verzoek aan het CEN, het Cenelec en het ETSI.

(3)

Op basis van verzoek M/511 hebben het CEN en het Cenelec de volgende geharmoniseerde normen en wijzigingen daarvan opgesteld: EN 50689:2021 voor laserproducten voor consumenten, EN IEC 61010-2-011:2021 en EN IEC 61010-2-011:2021/A11:2021 voor koelinstallaties, EN IEC 61347-2-14:2018 en EN IEC 61347-2-14:2018/A11:2021 voor DC en/of AC gevoede elektronische voorschakelapparaten van fluorescente inductielampen.

(4)

Op basis van verzoek M/511 hebben het CEN en het Cenelec de volgende geharmoniseerde normen, waarvan de referentienummers zijn bekendgemaakt bij Mededeling 2016/C 249/03 van de Commissie (3), herzien en gewijzigd: EN 60320-1:2001, zoals gewijzigd bij EN 60320-1:2001/A1:2007, voor toestelstopcontacten voor huishoudelijk gebruik; EN 60335-2-25:2012, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-25:2012/A1:2015 en EN 60335-2-25:2012/A2:2016, voor magnetronovens; EN 60335-2-41:2003, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-41:2003/A1:2004 en EN 60335-2-41:2003/A2:2010, voor pompen; EN 60335-2-96:2002, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-96:2002/A1:2004 en EN 60335-2-96:2002/A2:2009, voor flexibele verwarmingsplaatelementen voor ruimteverwarmingssystemen; EN 60974-8:2009 voor gasconsoles voor lassen en systemen voor plasmasnijden; EN 61010-2-032:2012 voor in de hand vast te houden stroomklemmen; EN 61010-2-033:2012 voor in de hand vast te houden multimeters voor huishoudelijk en professioneel gebruik; EN 61010-2-040:2005 voor sterilisatoren en desinfecterende wasmachines; EN 61914:2016 voor kabelzadels; EN 62031:2008, zoals gewijzigd bij EN 62031:2008/A1:2013 en EN 62031:2008/A2:2015, voor LED-modules voor algemene verlichting. Dit heeft geleid tot de vaststelling van de volgende geharmoniseerde normen en wijzigingen: EN IEC 60320-1:2021; EN IEC 60335-2-25:2021; EN IEC 60335-2-25:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-41:2021; EN IEC 60335-2-41:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-96:2021; EN IEC 60335-2-96:2021/A11:2021; EN IEC 60974-8:2021; EN IEC 61010-2-032:2021; EN IEC 61010-2-032:2021/A11:2021; EN IEC 61010-2-033:2021; EN IEC 61010-2-033:2021/A11:2021; EN IEC 61010-2-040:2021; EN IEC 61914:2021; EN IEC 62031:2020, en EN IEC 62031:2020/A11:2021.

(5)

Op basis van verzoek M/511 hebben het CEN en het Cenelec de volgende geharmoniseerde normen, waarvan de referentienummers zijn bekendgemaakt bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956 van de Commissie (4), herzien en gewijzigd: EN 61010-2-091:2012, zoals gerectificeerd bij EN 61010-2-091:2012/AC:2013, voor kasten met röntgensystemen; EN 60335-2-105:2005, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-105:2005/A11:2010, EN 60335-2-105:2005/A1:2008 en EN 60335-2-105:2005/A2:2020, voor multifunctionele douchecellen; EN 60335-2-84:2003, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-84:2003/A1:2008 en EN 60335-2-84:2003/A2:2019, voor toiletten; EN 60335-2-29:2004, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-29:2004/A11:2018 en EN 60335-2-29:2004/A2:2010, voor batterijlaadtoestellen. Dit heeft geleid tot de vaststelling van de volgende geharmoniseerde normen en wijzigingen: EN IEC 61010-2-091:2021; EN IEC 61010-2-091:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-105:2021; EN IEC 60335-2-105:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-105:2021/A1:2021; EN IEC 60335-2-84:2021; EN IEC 60335-2-84:2021/A11:2021; EN 60335-2-29:2021; EN 60335-2-29:2021/A1:2021.

(6)

Op basis van verzoek M/511 hebben het CEN en het Cenelec de volgende geharmoniseerde normen gewijzigd, waarvan de referentienummers zijn bekendgemaakt bij Mededeling 2016/C 249/03 van de Commissie: EN 60335-2-54:2008, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-54:2008/A11:2012/AC:2015, EN 60335-2-54:2008/A11:2012 en EN 60335-2-54:2008/A1:2015, voor oppervlakreinigingstoestellen; EN 61009-1:2012, zoals gewijzigd bij EN 61009-1:2012/A1:2014, EN 61009-1:2012/A11:2015 en EN 61009-1:2012/A2:2014, voor aardlekschakelaars. Dit heeft geleid tot de vaststelling van de volgende gewijzigde geharmoniseerde normen: EN 60335-2-54:2008/A12:2021; EN 60335-2-54:2008/A2:2021; en EN 61009-1:2012/A13:2021.

(7)

Op basis van verzoek M/511 hebben het CEN en het Cenelec ook de volgende geharmoniseerde normen, waarvan de referentienummers zijn bekendgemaakt bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956, gewijzigd en gecorrigeerd: EN 60335-2-15:2016, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-15:2016/A11:2018, voor toestellen voor verwarming van vloeistoffen; EN 60335-2-35:2016, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-35:2016/A1:2019, voor doorstroomverwarmers voor vloeistoffen; EN 60335-2-61:2003, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-61:2003/A1:2005, EN 60335-2-61:2003/A2:2008 en EN 60335-2-61:2003/A11:2019, voor accumulatorkachels; EN 60335-2-27:2013, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-27:2013/A1:2020 en EN 60335-2-27:2013/A2:2020, voor huidbestralingstoestellen met ultraviolette en infraroodstraling; EN 60335-2-21:2021 voor boilers. Dit heeft geleid tot de vaststelling van de volgende gewijzigde en gerectificeerde geharmoniseerde normen: EN 60335-2-15:2016/A12:2021; EN 60335-2-15:2016/A1:2021; EN 60335-2-15:2016/A2:2021; EN 60335-2-35:2016/A2:2021; EN 60335-2-61:2003/A12:2021; EN 60335-2-27:2013/AC:2021-11, en EN 60335-2-21:2021/A1:2021.

(8)

Samen met het CEN en het Cenelec heeft de Commissie onderzocht of die geharmoniseerde normen en de wijzigingen en correcties daarvan voldoen aan verzoek M/511.

(9)

De geharmoniseerde normen EN 50689:2021; EN IEC 61010-2-011:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 61010-2-011:2021/A11:2021; EN IEC 61347-2-14:2018, zoals gewijzigd bij EN IEC 61347-2-14:2018/A11:2021; EN IEC 60320-1:2021; EN IEC 60335-2-25:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-25:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-41:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-41:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-96:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-96:2021/A11:2021; EN IEC 60974-8:2021; EN IEC 61010-2-032:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 61010-2-032:2021/A11:2021; EN IEC 61010-2-033:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 61010-2-033:2021/A11:2021; EN IEC 61010-2-040:2021; EN IEC 61010-2-091:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 61010-2-091:2021/A11:2021; EN IEC 61914:2021; EN IEC 62031:2020, zoals gewijzigd bij EN IEC 62031:2020/A11:2021; EN IEC 60335-2-105:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-105:2021/A11:2021 en EN IEC 60335-2-105:2021/A1:2021; EN IEC 60335-2-84:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-84:2021/A11:2021; EN 60335-2-29:2021, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-29:2021/A1:2021; EN 60335-2-54:2008, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-54:2008/A11:2012/AC:2015, EN 60335-2-54:2008/A11:2012, en EN 60335-2-54:2008/A1:2015, EN 60335-2-54:2008/A12:2021, en EN 60335-2-54:2008/A2:2021; EN 61009-1:2012, zoals gewijzigd bij EN 61009-1:2012/A1:2014, EN 61009-1:2012/A11:2015, EN 61009-1:2012/A2:2014 en EN 61009-1:2012/A13:2021; EN 60335-2-15:2016, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-15:2016/A11:2018, EN 60335-2-15:2016/A12:2021, EN 60335-2-15:2016/A1:2021 en EN 60335-2-15:2016/A2:2021; EN 60335-2-35:2016, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-35:2016/A1:2019 en EN 60335-2-35:2016/A2:2021; EN 60335-2-61:2003, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-61:2003/A1:2005, EN 60335-2-61:2003/A2:2008 en EN 60335-2-61:2003/A11:2019, en EN 60335-2-61:2003/A12:2021; EN 60335-2-27:2013, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-27:2013/A1:2020 en EN 60335-2-27:2013/A2:2020, en gerectificeerd bij EN 60335-2-27:2013/AC:2021-11; en EN 60335-2-21:2021, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-21:2021/A1:2021, voldoen aan de in Richtlijn 2014/35/EU vastgestelde veiligheidsdoeleinden die zij beogen te bestrijken. Daarom is het passend de referentienummers van die normen en van de wijzigingen en correcties daarvan bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(10)

In bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956 worden de referentienummers vermeld van geharmoniseerde normen die een vermoeden van conformiteit met Richtlijn 2014/35/EU vestigen. Om ervoor te zorgen dat de referentienummers van de geharmoniseerde normen die ter ondersteuning van Richtlijn 2014/35/EU zijn opgesteld, in één handeling worden vermeld, moeten de referentienummers van die normen in die bijlage worden opgenomen.

(11)

Daarom moeten de referentienummers van de volgende geharmoniseerde normen, samen met de referentienummers van eventuele wijzigende of corrigerende normen daarvan, die in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, worden geschrapt: EN 60320-1:2001; EN 60335-2-25:2012; EN 60335-2-41:2003; EN 60335-2-96:2002; EN 60974-8:2009; EN 61010-2-032:2012; EN 61010-2-033:2012; EN 61010-2-040:2005; EN 61914:2016; EN 62031:2008; EN 60335-2-54:2008; EN 61009-1:2012.

(12)

Daarnaast moet het referentienummer van de geharmoniseerde norm EN 61851-22:2002, zoals bekendgemaakt in de mededeling van de Commissie (2016/C 249/03), worden geschrapt, aangezien in de herziene norm EN IEC 61851-1:2019, die is toegevoegd aan bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956, de tekst van norm EN 61851-22:2002 integraal is opgenomen.

(13)

Bijlage II bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956 bevat een lijst van de referentienummers van de ter ondersteuning van Richtlijn 2014/35/EU opgestelde geharmoniseerde normen die uit de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie zijn geschrapt. Daarom is het passend de referentienummers van de geschrapte normen in die bijlage op te nemen.

(14)

Ook de referentienummers van de volgende geharmoniseerde normen: EN 61010-2-091:2012; EN 60335-2-105:2005; EN 60335-2-84:2003; EN 60335-2-29:2004; EN 60335-2-15:2016; EN 60335-2-35:2016; EN 60335-2-61:2003; EN 60335-2-27:2013; en EN 60335-2-21:2021 moeten samen met de referentienummers van eventuele wijzigende of corrigerende normen daarvan die in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, worden geschrapt uit de L-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie, aangezien ze zijn gecorrigeerd of gewijzigd. Het is daarom passend die referentienummers uit bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956 te schrappen.

(15)

Aangezien het referentienummer van de geharmoniseerde norm EN 61010-2-091:2012 zoals gerectificeerd bij EN 61010-2-091:2012/AC:2013 in bijlage IB bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956 is bekendgemaakt, moeten die verwijzingen echter uit die bijlage worden geschrapt.

(16)

Om fabrikanten voldoende tijd te geven om zich voor te bereiden op de toepassing van de geharmoniseerde normen EN IEC 60320-1:2021; EN IEC 60335-2-25:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-25:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-41:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-41:2021/A11:2021; EN IEC 60335-2-96:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-96:2021/A11:2021; EN IEC 60974-8:2021; EN IEC 61010-2-032:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 61010-2-032:2021/A11:2021; EN IEC 61010-2-033:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 61010-2-033:2021/A11:2021; EN IEC 61010-2-040:2021; EN IEC 61010-2-091:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 61010-2-091:2021/A11:2021; EN IEC 61914:2021; EN IEC 62031:2020, zoals gewijzigd bij EN IEC 62031:2020/A11:2021; EN IEC 60335-2-105:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-105:2021/A11:2021 en EN IEC 60335-2-105:2021/A1:2021; EN IEC 60335-2-84:2021, zoals gewijzigd bij EN IEC 60335-2-84:2021/A11:2021; EN 60335-2-29:2021, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-29:2021/A1:2021; EN 60335-2-54:2008, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-54:2008/A11:2012/AC:2015, EN 60335-2-54:2008/A11:2012, EN 60335-2-54:2008/A1:2015, EN 60335-2-54:2008/A12:2021 en EN 60335-2-54:2008/A2:2021; EN 61009-1:2012, zoals gewijzigd bij EN 61009-1:2012/A1:2014, EN 61009-1:2012/A11:2015, EN 61009-1:2012/A2:2014 en EN 61009-1:2012/A13:2021; EN 60335-2-15:2016, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-15:2016/A11:2018, EN 60335-2-15:2016/A12:2021, EN 60335-2-15:2016/A1:2021 en EN 60335-2-15:2016/A2:2021; EN 60335-2-35:2016, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-35:2016/A1:2019 en EN 60335-2-35:2016/A2:2021; EN 60335-2-61:2003, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-61:2003/A1:2005, EN 60335-2-61:2003/A2:2008, EN 60335-2-61:2003/A11:2019 en EN 60335-2-61:2003/A12:2021; EN 60335-2-27:2013, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-27:2013/A1:2020, EN 60335-2-27:2013/A2:2020, en EN 60335-2-27:2013/AC:2021-11, en EN 60335-2-21:2021, zoals gewijzigd bij EN 60335-2-21:2021/A1:2021, moet de intrekking van de referentienummers van de volgende geharmoniseerde normen, samen met de referentienummers van eventuele wijzigende of corrigerende normen, worden uitgesteld: EN 60320-1:2001; EN 60335-2-25:2012; EN 60335-2-41:2003; EN 60335-2-96:2002; EN 60974-8:2009; EN 61010-2-032:2012; EN 61010-2-033:2012; EN 61010-2-040:2005; EN 61914:2016; EN 62031:2008; EN 60335-2-54:2008; EN 61009-1:2012; EN 61851-22:2002; EN 61010-2-091:2012; EN 60335-2-105:2005; EN 60335-2-84:2003; EN 60335-2-29:2004; EN 60335-2-15:2016; EN 60335-2-35:2016; EN 60335-2-61:2003; EN 60335-2-27:2013, en EN 60335-2-21:2021.

(17)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/1956 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(18)

Het voldoen aan een geharmoniseerde norm vestigt een vermoeden van conformiteit met de overeenstemmende essentiële eisen, met inbegrip van de veiligheidsdoeleinden, die in de harmonisatiewetgeving van de Unie zijn opgenomen, vanaf de datum van bekendmaking van het referentienummer van die norm in het Publicatieblad van de Europese Unie. Dit besluit moet derhalve in werking treden op de datum van de bekendmaking ervan,

a)

Bijlage I wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij dit besluit.

b)

Bijlage IB wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij dit besluit.

c)

Bijlage II wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage III bij dit besluit.

(1)

Artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) nr. 952/2013 vereist dat alle uitwisselingen van informatie tussen douaneautoriteiten onderling en tussen marktdeelnemers en douaneautoriteiten, alsmede de door de douanewetgeving vereiste opslag van die informatie, geschieden met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken.

(2)

Artikel 6, lid 4, van Verordening (EU) nr. 952/2013 voorziet in de vaststelling van besluiten in uitzonderlijke gevallen om een of meer lidstaten toe te staan af te wijken van het gebruik van elektronische gegevensverwerkingstechnieken voor de uitwisseling en opslag van informatie indien een dergelijke afwijking gerechtvaardigd wordt door de specifieke situatie in de verzoekende lidstaat en wordt toegestaan voor een bepaalde periode.

(3)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/2151 van de Commissie (2) stelt het werkprogramma voor de ontwikkeling en de uitrol van de elektronische systemen waarin het douanewetboek van de Unie voorziet (“het werkprogramma”) vast. Het werkprogramma bevat een lijst van de te ontwikkelen elektronische systemen en de data waarop die systemen naar verwachting operationeel zullen worden. Het werkprogramma specificeert de implementatie en de uitroldata van het Invoercontrolesysteem 2 (“ICS2”) overeenkomstig artikel 6, lid 1, en de artikelen 16, 46, 47 en 127 tot en met 132 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

(4)

Overeenkomstig het werkprogramma moesten de lidstaten per 15 maart 2021 klaar zijn voor de uitrol van ICS2 om summiere aangiften bij binnenbrengen van postaanbieders en koeriersdiensten voor door de lucht vervoerde goederen te verzamelen, en moesten zij marktdeelnemers de mogelijkheid bieden verbinding te leggen met het systeem en summiere aangiften bij binnenbrengen uiterlijk op 1 oktober 2021 via dat systeem in te dienen.

(5)

Overeenkomstig artikel 127 van Verordening (EU) nr. 952/2013 en artikel 183, lid 1, punt c), van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (3) moeten in de Unie gevestigde postaanbieders vanaf 1 oktober 2021 summiere aangiften bij binnenbrengen indienen door gebruik te maken van ICS2.

(6)

Postaanbieders in de Unie die post ontvangen van postaanbieders van buiten de Unie, zijn voor de tijdige verzameling en uitwisseling van voorafgaande elektronische gegevens afhankelijk van die aanbieders om aan de verplichtingen uit hoofde van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 te voldoen. Postaanbieders uit bepaalde derde landen zijn technisch echter nog niet klaar om te voldoen aan de vereisten voor het verzamelen en de internationale uitwisseling van voorafgaande elektronische gegevens die op hen van toepassing zijn in het kader van het Wereldpostverdrag. Daarom kunnen zij elektronische gegevens nog steeds niet geheel of gedeeltelijk vastleggen en deze dus niet aan de in de Unie gevestigde postaanbieders meedelen. Postaanbieders in de Unie zouden in plaats daarvan de voor douaneaangiftedoeleinden verzamelde gegevens kunnen hergebruiken en die gegevens via een geautomatiseerd proces aan ICS2 kunnen doorgeven. Niet alle postaanbieders in de Unie hebben echter een dergelijk geautomatiseerd proces van hergebruik ingesteld.

(7)

Als gevolg van het ontbreken van voorafgaande elektronische gegevens, bestaande uit doorgaans in het douaneformulier opgenomen informatie met betrekking tot de aangifte vóór aankomst of vóór het laden, van bepaalde in derde landen gevestigde postaanbieders, zijn in de Unie gevestigde postaanbieders verplicht handmatig de gegevens in ICS2 in te vullen op het moment van de fysieke aankomst van postzendingen wanneer zij geen geautomatiseerd proces hebben ingesteld om de gegevens die worden verzameld voor douaneaangiftedoeleinden te hergebruiken en door te geven aan ICS2, overeenkomstig artikel 139, lid 5, van Verordening (EU) nr. 952/2013. Wanneer een dergelijk handmatig proces betrekking heeft op een groot deel van de postzendingen, kan het de internationale posttoeleveringsketen aanzienlijk verstoren.

(8)

Ondanks de verplichting om de gegevens van de summiere aangifte bij binnenbrengen vanaf 1 oktober 2021 voor alle postzendingen elektronisch in te dienen, bedroeg (volgens de informatie die de douaneautoriteiten van België, Bulgarije, Cyprus, Litouwen, Nederland en Finland hebben ontvangen) het volume van de postzendingen waarvoor geen voorafgaande elektronische gegevens beschikbaar zijn om summiere aangiften bij binnenbrengen via ICS2 in te dienen, in deze lidstaten meer dan 15 % van het totale aantal postzendingen dat in de maand voorafgaand aan de datum van toepassing van dit besluit is ontvangen. Dit zorgt voor verstoringen en knelpunten in de goederenstroom die per post in die lidstaten aankomt, ondanks de voortdurende inspanningen van deze lidstaten om te voldoen aan de wettelijke verplichtingen met betrekking tot de elektronische uitwisseling van ICS2-gerelateerde gegevens.

(9)

Deze uitzonderlijke omstandigheden, veroorzaakt door het gebrek aan technische paraatheid van de systemen van postaanbieders van buiten de Unie, rechtvaardigen de verzoeken om een afwijking overeenkomstig Verordening (EU) nr. 952/2013, die zijn ingediend door Bulgarije, Cyprus en Litouwen op 21 december 2021, door Nederland op 23 december 2021, door België op 5 januari 2022 en door Finland op 14 januari 2022. Dergelijke afwijkingen moeten die lidstaten toestaan tijdelijk andere middelen dan de elektronische gegevensverwerkingstechnieken te gebruiken voor de uitwisseling en opslag van informatie met betrekking tot goederen in postzendingen waarvoor de postaanbieders van buiten de Unie geen voorafgaande elektronische gegevens aan de postaanbieders in de Unie meedelen en waarvoor de postaanbieders in de Unie de gegevens van de douaneaangiften niet kunnen hergebruiken voor het indienen van summiere aangiften bij binnenbrengen via ICS2.

(10)

Bij de uitvoering van dit besluit moeten de douaneautoriteiten van België, Bulgarije, Cyprus, Litouwen, Nederland en Finland de Commissie binnen één maand na de kennisgeving van het besluit in kennis stellen van de vooruitgang die hun respectieve postaanbieders hebben geboekt bij het verstrekken van de gegevens van summiere aangiften bij binnenbrengen voor postzendingen via ICS2.

(11)

Aangezien de verplichting om de gegevens van de summiere aangifte bij binnenbrengen elektronisch in te dienen voor alle postzendingen op 1 oktober 2021 in werking is getreden, moet dit besluit met terugwerkende kracht worden toegepast vanaf die datum en tot en met 30 juni 2022,

a)

voor deze goederen zijn geen voorafgaande elektronische gegevens verstrekt door een postaanbieder die buiten het douanegebied van de Unie is gevestigd en internationale diensten verricht die onder het Wereldpostverdrag vallen;

b)

het volume van de betreffende postzendingen bedroeg meer dan 15 % van het totale aantal postzendingen dat in de maand voorafgaand aan de datum van toepassing van dit besluit is ontvangen;

c)

wanneer de betrokken lidstaat het gebruik van andere middelen dan elektronische gegevensverwerkingstechnieken als hierboven bedoeld toestaat, beschikt de nationale postaanbieder nog niet over de technische capaciteit om de voor de douaneaangifte voor het vrije verkeer verzamelde gegevens te hergebruiken en aan het invoercontrolesysteem (“ICS2”) mee te delen.

(1)

Artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) nr. 952/2013 vereist dat alle uitwisselingen van informatie tussen douaneautoriteiten onderling en tussen marktdeelnemers en douaneautoriteiten, alsmede de door de douanewetgeving vereiste opslag van die informatie, geschieden met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken.

(2)

Artikel 6, lid 4, van Verordening (EU) nr. 952/2013 voorziet in de vaststelling van besluiten in uitzonderlijke gevallen om een of meer lidstaten toe te staan af te wijken van het gebruik van elektronische gegevensverwerkingstechnieken voor de uitwisseling en opslag van informatie indien een dergelijke afwijking gerechtvaardigd wordt door de specifieke situatie in de verzoekende lidstaat en wordt toegestaan voor een bepaalde periode.

(3)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/2151 van de Commissie (2) stelt het werkprogramma voor de ontwikkeling en de uitrol van de elektronische systemen waarin het douanewetboek van de Unie voorziet (“het werkprogramma”) vast. Het werkprogramma bevat een lijst van de te ontwikkelen elektronische systemen en de data waarop die systemen naar verwachting operationeel zullen worden. Het werkprogramma specificeert de implementatie en de uitroldata van het Invoercontrolesysteem 2 (“ICS2”) overeenkomstig artikel 6, lid 1, en de artikelen 16, 46, 47 en 127 tot en met 132 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

(4)

Overeenkomstig het werkprogramma moesten de lidstaten per 15 maart 2021 klaar zijn voor de uitrol van release 1 van ICS2 om summiere aangiften bij binnenbrengen van postaanbieders en koeriersdiensten voor door de lucht vervoerde goederen te verzamelen, en moesten zij marktdeelnemers de mogelijkheid bieden verbinding te leggen met het systeem en summiere aangiften bij binnenbrengen uiterlijk op 1 oktober 2021 via dat systeem in te dienen.

(5)

Overeenkomstig artikel 127 van Verordening (EU) nr. 952/2013 en artikel 183, lid 1, punt c), van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (3) moeten in de Unie gevestigde postaanbieders vanaf 1 oktober 2021 summiere aangiften bij binnenbrengen indienen en de vereiste gegevens verstrekken aan de douaneautoriteiten van de betrokken lidstaten door gebruik te maken van ICS2.

(6)

De postaanbieder in Hongarije is technisch echter nog niet klaar om aan die eisen te voldoen. Als gevolg van een uitzonderlijke omstandigheid die werd veroorzaakt door het onvermogen van de geselecteerde contractant om de noodzakelijke elektronische oplossing te ontwikkelen, kon de Hongaarse postaanbieder niet binnen de termijn van 1 oktober 2021 verbinding leggen met ICS2. De postaanbieder heeft besloten een beroep te doen op een andere contractant om de verbinding te ontwikkelen en er worden momenteel technische werkzaamheden verricht. Bijgevolg is de postaanbieder nog steeds niet in staat gegevens van de summiere aangifte bij binnenbrengen door te geven aan het systeem met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken.

(7)

De uitzonderlijke omstandigheid die heeft geleid tot het gebrek aan technische paraatheid van de Hongaarse postaanbieder rechtvaardigt het verzoek om een afwijking overeenkomstig Verordening (EU) nr. 952/2013, dat op 21 december 2021 door de douaneautoriteit van Hongarije is ingediend. Een dergelijke afwijking moet Hongarije daarom tijdelijk toestaan andere middelen dan de elektronische gegevensverwerkingstechnieken te gebruiken voor de uitwisseling en opslag van informatie over goederen in postzendingen waarvoor die postaanbieder verplicht is een summiere aangifte bij binnenbrengen in te dienen.

(8)

Bij de uitvoering van dit besluit stelt de douaneautoriteit van Hongarije de Commissie in kennis van de verbinding van de door haar aangewezen postaanbieder met ICS2.

(9)

De duur van de afwijking moet worden gebaseerd op de stand van de ontwikkeling van het nationale postsysteem dat elektronische communicatie van ICS2-gegevens voor postzendingen aan de douanedienst mogelijk maakt en op het tijdschema voor de voltooiing ervan.

(10)

Aangezien de verplichting om de gegevens van de summiere aangifte bij binnenbrengen elektronisch in te dienen voor alle postzendingen op 1 oktober 2021 in werking is getreden, moet dit besluit met ingang van die datum van toepassing zijn,

(1)

De fabrikant Stellantis heeft op 7 juli 2021 een aanvraag ingediend voor de goedkeuring als innoverende technologie van een slimme dieselverwarmingstechnologie voor gebruik in personenauto’s (voertuigen van categorie M1) en lichte bedrijfsvoertuigen (voertuigen van categorie N1) met conventionele verbrandingsmotoren (interne verbrandingsmotoren) op diesel, en in niet-extern oplaadbare hybride elektrische voertuigen (NOVC-HEV’s) van categorie M1 of N1 op diesel waarvoor overeenkomstig aanhangsel 2, punt 1.1.4, van subbijlage 8 bij bijlage XXI bij Verordening (EU) 2017/1151 van de Commissie (2) de ongecorrigeerde gemeten waarden voor brandstofverbruik en CO2-emissiewaarden mogen worden gebruikt (hierna “de aanvraag” genoemd).

(2)

De aanvraag is beoordeeld overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) 2019/631, de Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 725/2011 (3) en (EU) nr. 427/2014 (4) van de Commissie en de technische richtsnoeren voor de voorbereiding van aanvragen voor de goedkeuring van innoverende technologieën overeenkomstig Verordeningen (EG) nr. 443/2009 en (EU) nr. 510/2011 (versie van juli 2018) (5). Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening (EU) 2019/631 ging de aanvraag vergezeld van een verificatierapport van een onafhankelijke en gecertificeerde instantie.

(3)

Diesel moet voor gebruik in voertuigen worden gefilterd om voor een hoogwaardig verbrandingsproces en goede bruikbaarheid van het voertuig te zorgen. Er is een intrinsieke specifieke lage temperatuur waarbij de zwaarste paraffinen in diesel beginnen neer te slaan en waskristallen beginnen te vormen die de filterelementen in het brandstofsysteem verstoppen, waardoor de motor niet start, er een ontstekingsfout optreedt of de motor tijdens het rijden vermogen verliest. Dieselvoertuigen zijn daarom uitgerust met een brandstofverwarmer die bij lage temperaturen wordt geactiveerd om dit verstoppingsproces te voorkomen.

(4)

Er is aangetoond dat de marktpenetratie van de eco-innovatieve technologie in 2019 niet meer dan 3 % bedroeg, hetgeen later is dan het referentiejaar als bedoeld in artikel 2, lid 2, punt a), van de Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 725/2011 en (EU) nr. 427/2014. Daarom is aan het criterium voor innovatievermogen voldaan.

(5)

Er is bevestigd dat de voordelen van de technologie niet onder de CO2-typegoedkeuringstest van type I vallen, aangezien de slimme dieselverwarmer niet wordt geactiveerd bij de temperatuur waarbij die test wordt uitgevoerd.

(6)

De basistechnologie waarmee de CO2-besparingen van de slimme dieselverwarmer moeten worden vergeleken, is een conventionele dieselverwarmer die in het filter is ingebouwd en bij een brandstoftemperatuur van minder dan +5 °C aangaat en bij een brandstoftemperatuur van meer dan +8 °C weer uitgaat op basis van het signaal van de temperatuursensor die in het dieselfilter is ingebouwd. Een dergelijke basisdieselverwarmer wordt alleen bij het overschrijden van een temperatuurgrens geactiveerd. De slimme dieselverwarmer wordt geactiveerd op basis van de paraffinebelasting van het filterpatroon, die naast de temperatuursensor wordt gemonitord door middel van een druksensor. Hierdoor wordt de tijd gedurende welke de brandstofverwarmer actief is, gereduceerd, hetgeen leidt tot minder energieverbruik en minder CO2-emissies.

(7)

De aanvrager heeft een methode verstrekt om te bepalen hoeveel CO2 met de slimme dieselverwarmer wordt bespaard. Om het energieverbruik van de basis- en eco-innoverende technologieën te bepalen, wordt een voertuig met de eco-innoverende technologie bij -20 °C en met gebruik van winterdiesel getest onder de grensomstandigheden als bedoeld in Verordening (EU) 2017/1151. Het voertuig moet worden uitgerust met een open elektronische regeleenheid (ECU) waarmee de signalen die de brandstofverwarmer zouden uitschakelen, kunnen worden afgelezen. Er is een gebruiksfactor bepaald, waarin het gemiddelde aandeel van het gebruik van de innoverende technologie onder reële omstandigheden wordt weerspiegeld en onder meer rekening is gehouden met de brandstofkwaliteit, de omgevingstemperatuur, de technische kenmerken van de onderdelen, verkeerstellingsgegevens en de verkoop van voertuigen in de lidstaten.

(8)

Gezien bovenstaande overwegingen moet de testmethode als passend worden beschouwd voor het bepalen van de CO2-besparingen als gevolg het gebruik van de betreffende innoverende technologie. Door die testmethode toe te passen, heeft de aanvrager ook aangetoond dat de minimale CO2-besparingsdrempel van 0,5 g CO2/km aantoonbaar is overschreden en statistisch significant is.

(9)

De fabrikanten moeten de mogelijkheid krijgen om bij een typegoedkeuringsinstantie een aanvraag in te dienen voor de certificering van CO2-besparingen als gevolg van het gebruik van de innoverende technologie voor zover aan de in dit besluit vastgestelde voorwaarden is voldaan. De fabrikanten moeten daarom ervoor zorgen dat de aanvraag voor certificering vergezeld gaat van een verificatierapport van een onafhankelijke en gecertificeerde instantie waarin wordt bevestigd dat de innoverende technologie voldoet aan de voorwaarden van dit besluit en dat de besparingen overeenkomstig de in dit besluit uiteengezette testmethode zijn bepaald.

(10)

De typegoedkeuringsinstantie moet nauwkeurig nagaan of aan de in dit besluit vastgestelde voorwaarden voor het certificeren van de CO2-besparingen als gevolg van het gebruik van een innoverende technologie is voldaan. De typegoedkeuringsinstantie die een certificering verleent, moet ervoor zorgen dat alle elementen die zij voor de certificering in aanmerking heeft genomen in een testrapport zijn geregistreerd, dat dit testrapport samen met het verificatierapport wordt bewaard, en dat deze informatie op verzoek aan de Commissie ter beschikking wordt gesteld.

(11)

Om de algemene eco-innovatiecode vast te stellen die overeenkomstig de bijlagen I, VIII en IX bij Verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad (6) in de desbetreffende typegoedkeuringsdocumenten moet worden vermeld, moet aan de innoverende technologie een individuele code worden toegekend,

a)

die is gemonteerd in een voertuig van categorie M1 of N1 met een interne verbrandingsmotor op diesel of in een niet-extern oplaadbaar hybride elektrisch voertuig van categorie M1 of N1 op diesel waarvoor overeenkomstig aanhangsel 2, punt 1.1.4 van subbijlage 8 bij bijlage XXI bij Verordening (EU) 2017/1151 de ongecorrigeerde gemeten waarden voor brandstofverbruik en CO2-emissiewaarden mogen worden gebruikt;

b)

die, indien die nodig is om verstopping van de filteronderdelen in het brandstofsysteem te voorkomen, ten vroegste automatisch aangaat bij het brandstofspecifieke troebelingspunt, door rekening te houden met zowel een temperatuurdrempel als de paraffinebelasting van het filterpatroon.

(1)

Afrikaanse varkenspest is een infectieuze virale ziekte bij gehouden en in het wild levende varkens en kan ernstige gevolgen hebben voor de betrokken dierpopulatie en de rentabiliteit van de landbouw, waardoor de verplaatsingen van zendingen van die dieren en producten daarvan binnen de Unie en de uitvoer naar derde landen worden verstoord.

(2)

Bij een uitbraak van Afrikaanse varkenspest bij in het wild levende varkens bestaat een ernstig risico op verspreiding van die ziekte naar andere in het wild levende varkens of naar inrichtingen van gehouden varkens.

(3)

Gedelegeerde Verordening 2020/687 van de Commissie (2) vormt een aanvulling op de regels voor de bestrijding van de in de lijst opgenomen ziekten als bedoeld in artikel 9, lid 1, punten a), b) en c), van Verordening (EU) 2016/429 en gedefinieerd als ziekten van categorie A, B en C in Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie (3). Meer bepaald wordt in de artikelen 63 tot en met 66 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/687 voorzien in bepaalde maatregelen die kunnen worden genomen bij officiële bevestiging van een uitbraak van een ziekte van categorie A bij wilde dieren, bijvoorbeeld van Afrikaanse varkenspest bij in het wild levende varkens. In die bepalingen wordt met name voorzien in de vaststelling van een besmette zone en een verbod op de verplaatsing van wilde dieren van in de lijst opgenomen soorten en daarvan verkregen producten.

(4)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2021/605 van de Commissie (4) zijn bijzondere maatregelen ter bestrijding van Afrikaanse varkenspest vastgesteld. Meer bepaald is in artikel 3, punt b), van die uitvoeringsverordening voorzien in vaststelling van een besmette zone overeenkomstig artikel 63 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/687 in geval van een uitbraak van die ziekte bij in het wild levende varkens. Tevens is in artikel 6 van die uitvoeringsverordening bepaald dat het desbetreffende gebied als beperkingszone II in deel II van bijlage I bij die uitvoeringsverordening moet worden opgenomen, en dat de besmette zone die overeenkomstig artikel 63 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/687 is vastgesteld onverwijld moet worden aangepast zodat deze ten minste de beperkingszone II omvat. De bijzondere maatregelen ter bestrijding van Afrikaanse varkenspest van Uitvoeringsverordening (EU) 2021/605 betreffen onder meer verbodsbepalingen inzake verplaatsingen van zendingen van in een beperkingszone II gehouden varkens en producten daarvan buiten die beperkingszones.

(5)

Italië heeft de Commissie in kennis gesteld van de actuele situatie op zijn grondgebied inzake Afrikaanse varkenspest naar aanleiding van een op 4 mei 2022 bevestigde uitbraak van die ziekte bij in het wild levende varkens in de gemeente Rome. De bevoegde autoriteit van die lidstaat moet derhalve overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/687 en Uitvoeringsverordening (EU) 2021/605 een besmette zone vaststellen.

(6)

Om te voorkomen dat de handel in de Unie onnodig wordt verstoord en dat derde landen ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen opwerpen, moet de besmette zone voor Afrikaanse varkenspest in Italië in samenwerking met die lidstaat op het niveau van de Unie worden omschreven.

(7)

Om te voorkomen dat de Afrikaanse varkenspest zich verder verspreid in afwachting van de opname van het door de recente uitbraak getroffen gebied van Italië als beperkingszone II in deel II van bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2021/605, moeten de in die uitvoeringsverordening vervatte bijzondere maatregelen ter bestrijding van Afrikaanse varkenspest, die van toepassing zijn op verplaatsingen van zendingen van in beperkingszone II gehouden varkens en producten daarvan buiten die beperkingszones, ook van toepassing zijn op de verplaatsing van dergelijke zendingen van de door Italië naar aanleiding van de recente uitbraak vastgestelde besmette zone, in aanvulling op de maatregelen van de artikelen 63 tot en met 66 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/687.

(8)

Die besmette zone moet dienovereenkomstig worden opgenomen in de bijlage bij dit besluit, en moet worden onderworpen aan de bijzondere maatregelen ter bestrijding van Afrikaanse varkenspest van Uitvoeringsverordening (EU) 2021/605 die gelden voor beperkingszone II. Vanwege deze nieuwe epidemiologische situatie met betrekking tot Afrikaanse varkenspest en het toegenomen rechtstreekse risico van verdere verspreiding van de ziekte, mogen verplaatsingen van zendingen van gehouden varkens en producten daarvan van de besmette zone naar andere lidstaten en derde landen overeenkomstig die uitvoeringsverordening echter niet worden toegestaan. Eveneens moet in dit besluit de duur van deze indeling in zones worden vastgesteld.

(9)

Om de risico’s als gevolg van de recente uitbraak van Afrikaanse varkenspest bij in het wild levende varkens in Italië te beperken, moet in dit besluit worden bepaald dat Italië verplaatsingen van zendingen van in de besmette zone gehouden varkens en producten daarvan naar andere lidstaten en derde landen tot de vervaldatum van dit besluit niet mag toestaan.

(10)

Gezien de urgentie van de epidemiologische situatie in de Unie wat de verspreiding van Afrikaanse varkenspest betreft, is het belangrijk dat de in dit besluit vastgestelde maatregelen zo spoedig mogelijk van toepassing zijn.

(11)

In afwachting van het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, moet de besmette zone in Italië daarom onmiddellijk worden vastgesteld en opgenomen in de bijlage bij dit besluit, en moet de duur van die indeling in zones worden vastgesteld.

(12)

Dit besluit moet opnieuw worden bekeken tijdens de volgende vergadering van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,