ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 324

European flag  

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

62e jaargang
13 december 2019


Inhoud

 

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

 

 

BESLUITEN

 

*

Besluit (EU) 2019/2135 van de Raad van 21 november 2019 betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt op de derde vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik, in verband met de vaststelling van een besluit inzake de geleidelijke afschaffing van tandheelkundig amalgaam en tot wijziging van bijlage A bij dat verdrag

1

 

*

Besluit (EU) 2019/2136 van de Raad van 5 december 2019 houdende machtiging om onderhandelingen te openen tot wijziging van de Internationale Suikerovereenkomst 1992

3

 

*

Besluit (EU) 2019/2137 van de Raad van 5 december 2019 waarbij wordt vastgesteld dat Roemenië geen doeltreffende maatregelen heeft genomen in reactie op de Aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019

5

 

*

Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/2138 van de Raad van 5 december 2019 tot wijziging van Beschikking 2007/441/EG waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd maatregelen toe te passen die afwijken van artikel 26, lid 1, onder a), en artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde

7

 

*

Besluit (EU, EURATOM) 2019/2139 van de Raad van 10 december 2019 tot benoeming van twee leden van het comité van onafhankelijke vooraanstaande personen uit hoofde van artikel 11, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen

9

 

*

Besluit van de Commissie (EU) 2019/2140 van 21 oktober 2019 betreffende steunmaatregel SA.52194 — 2019/C (ex 2018/FC) — Slowaakse Republiek — Slowaakse omzetbelasting op de detailhandel (Kennisgeving geschied onder nummer C(2019) 7474)  ( 1 )

11

 

 

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

 

*

VN/ECE-Reglement nr. 14 — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de veiligheidsgordelverankeringen betreft [2019/2141]

14

 

*

VN/ECE-Reglement nr. 145 — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de Isofix-verankeringssystemen, Isofix-toptetherverankeringen en i-Size-zitplaatsen betreft (2019/2142)

47

 

 

Rectificaties

 

*

Rectificatie van Richtlijn 2013/59/Euratom van de Raad van 5 december 2013 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming tegen de gevaren verbonden aan de blootstelling aan ioniserende straling, en houdende intrekking van de Richtlijnen 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom en 2003/122/Euratom ( PB L 013 van 17.1.2014 )

80

 

*

Rectificatie van Verordening (EU) 2019/1966 van de Commissie van 27 november 2019 tot wijziging en rectificatie van de bijlagen II, III en V bij Verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende cosmetische producten ( PB L 307 van 28.11.2019 )

81

 


 

(1)   Voor de EER relevante tekst.

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.


II Niet-wetgevingshandelingen

BESLUITEN

13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/1


BESLUIT (EU) 2019/2135 VAN DE RAAD

van 21 november 2019

betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt op de derde vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik, in verband met de vaststelling van een besluit inzake de geleidelijke afschaffing van tandheelkundig amalgaam en tot wijziging van bijlage A bij dat verdrag

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Het Verdrag van Minamata inzake kwik (1) (hierna “het verdrag” genoemd) is door de Unie gesloten bij Besluit (EU) 2017/939 van de Raad (2) en is op 16 augustus 2017 in werking getreden.

(2)

Overeenkomstig Besluit MC-1/1 betreffende het reglement van orde dat de Conferentie van de partijen bij het verdrag op haar eerste vergadering heeft vastgesteld, dienen de partijen alles in het werk te stellen om over alle inhoudelijke aangelegenheden bij consensus overeenstemming te bereiken.

(3)

Op de derde vergadering van de Conferentie van de partijen bij het verdrag op 25-29 november 2019 (COP3) wordt naar verwachting een besluit (hierna “het voorgestelde besluit” genoemd) vastgesteld inzake de geleidelijke afschaffing van tandheelkundig amalgaam en tot wijziging van bijlage A bij het verdrag.

(4)

Het vaststellen van een namens de Unie op de COP3 in te nemen standpunt is nodig omdat het voorgestelde besluit, indien vastgesteld, rechtsgevolgen heeft, aangezien de partijen bij het verdrag maatregelen zullen moeten nemen om het verdrag op nationaal of regionaal niveau, of op beide, uit te voeren.

(5)

Het voorgestelde besluit voorziet in een verbod vanaf 2022 op de productie, import en export van tandheelkundig amalgaam voor gebruik bij de behandeling van melktanden, en van tanden van kinderen jonger dan 15 jaar en van zwangere vrouwen of vrouwen die borstvoeding geven. Het voorgestelde besluit voorziet in de uitbreiding van dit verbod vanaf 2025 tot de productie, import en export van tandheelkundig amalgaam voor alle andere vormen van gebruik, met uitzondering van gevallen waarin geen kwikvrije alternatieven beschikbaar zijn. Het voorgestelde besluit voorziet in de wijziging van bijlage A bij het verdrag als middel om deze verbodsbepalingen in het verdrag op te nemen.

(6)

Artikel 10, lid 2, van Verordening (EU) 2017/852 van het Europees Parlement en de Raad betreffende kwik (3) verbiedt in de Unie met ingang van 1 juli 2018 het gebruik van tandheelkundig amalgaam voor de behandeling van melktanden, en van tanden van kinderen jonger dan 15 jaar en van zwangere vrouwen of vrouwen die borstvoeding geven, terwijl in artikel 19 van die verordening is bepaald dat de Commissie uiterlijk op 30 juni 2020 bij het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengt over haar beoordeling inzake de haalbaarheid van de uitbanning van het gebruik van tandheelkundig amalgaam in de EU op lange termijn, en bij voorkeur tegen 2030.

(7)

Daarnaast is in artikel 10, leden 1, 4 en 6, van Verordening (EU) 2017/852 bepaald dat tandheelkundig amalgaam in de Unie slechts mag worden gebruikt in capsulevorm, vooraf gedoseerd, dat tandheelkundige faciliteiten waarin tandheelkundig amalgaam gebruikt wordt of waarin vullingen van tandheelkundig amalgaam of tanden met dergelijke vullingen verwijderd worden, ervoor moeten zorgen dat hun faciliteiten zijn uitgerust met amalgaamafscheiders en dat personen die tandheelkundige behandelingen verrichten ervoor moeten zorgen dat hun amalgaamafval, met inbegrip van amalgaamresiduen, -deeltjes en -vullingen, en tanden, of gedeelten daarvan, die met tandheelkundig amalgaam verontreinigd zijn, verwerkt en verzameld wordt door een inrichting of onderneming voor afvalbeheer die daarvoor gemachtigd is.

(8)

De Unie mag enkel steun verlenen aan de vaststelling op de COP3 van een besluit dat in overeenstemming is met het acquis van de Unie. Het voorgestelde besluit moet derhalve slechts worden gesteund voor zover het gaat om de bepalingen ervan inzake de geleidelijke afschaffing van het gebruik van tandheelkundig amalgaam bij de behandeling van melktanden, en van de tanden van kinderen jonger dan 15 jaar en van zwangere vrouwen of vrouwen die borstvoeding geven,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de derde vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik (COP3) houdt in dat steun wordt gegeven aan de vaststelling van een besluit inzake de geleidelijke afschaffing van het gebruik van tandheelkundig amalgaam dat in overeenstemming is met het acquis van de Unie.

Artikel 2

In het licht van ontwikkelingen tijdens COP3 kunnen vertegenwoordigers van de Unie instemmen met een verfijning van het in artikel 1 bedoelde standpunt, voor zover het in overeenstemming is met het acquis van de Unie, in overleg met de lidstaten tijdens coördinatievergaderingen ter plaatse, zonder nader besluit van de Raad.

Artikel 3

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 21 november 2019.

Voor de Raad

De voorzitter

H. KOSONEN


(1)  PB L 142 van 2.6.2017, blz. 6.

(2)  Besluit (EU) 2017/939 van de Raad van 11 mei 2017 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Verdrag van Minamata inzake kwik (PB L 142 van 2.6.2017, blz. 4).

(3)  Verordening (EU) 2017/852 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2017 betreffende kwik en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1102/2008 (PB L 137 van 24.5.2017, blz. 1).


13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/3


BESLUIT (EU) 2019/2136 VAN DE RAAD

van 5 december 2019

houdende machtiging om onderhandelingen te openen tot wijziging van de Internationale Suikerovereenkomst 1992

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, leden 3 en 4,

Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Bij Besluit 92/580/EEG van de Raad (1) is de Unie partij geworden bij de Internationale Suikerovereenkomst 1992 (2) (“de Internationale Suikerovereenkomst”) en lid van de Internationale Suikerorganisatie (de “ISO”).

(2)

De Unie heeft sinds 1995 de verlenging van de Internationale Suikerovereenkomst voor perioden van telkens twee jaar goedgekeurd. Op 19 juli 2019 heeft de Commissie tijdens de 55e zitting van de Internationale Suikerraad, na machtiging door de Raad, gepleit voor een verdere verlenging van de Internationale Suikerovereenkomst voor een periode van maximaal twee jaar, die afloopt op 31 december 2021.

(3)

Op 19 juli 2019 heeft de Internationale Suikerraad besloten de Internationale Suikerovereenkomst met twee jaar te verlengen, dat wil zeggen tot 31 december 2021.

(4)

Overeenkomstig artikel 8 van de Internationale Suikerovereenkomst vervult de Internationale Suikerraad alle functies die nodig zijn voor de uitvoering van de overeenkomst. Overeenkomstig artikel 13 van de Internationale Suikerovereenkomst worden alle besluiten van de Internationale Suikerraad in beginsel bij consensus genomen. Indien er geen consensus is, worden de besluiten bij gewone meerderheid van stemmen genomen, tenzij de Internationale Suikerovereenkomst in een bijzondere meerderheid van stemmen voorziet.

(5)

Overeenkomstig artikel 25 van de Internationale Suikerovereenkomst hebben de leden van de ISO in totaal tweeduizend stemmen. Elk lid van de ISO heeft een bepaald aantal stemmen dat jaarlijks wordt aangepast volgens criteria die vooraf zijn vastgesteld in de Internationale Suikerovereenkomst.

(6)

Het is in het belang van de Unie om deel te nemen aan een internationale overeenkomst inzake suiker, gezien het belang van die sector voor een aantal lidstaten en voor de economie van de Europese suikersector.

(7)

Het institutionele kader van de Internationale Suikerovereenkomst, en met name de verdeling van de stemmen tussen de leden van de ISO, die ook de financiële bijdrage van een lid aan de ISO bepaalt, weerspiegelt echter de toestand van de mondiale suikermarkt niet meer.

(8)

Volgens de in de Internationale Suikerovereenkomst vervatte regels inzake financiële bijdragen aan de ISO is het aandeel van de financiële bijdrage van de Unie sinds 1992 hetzelfde gebleven, hoewel de wereldsuikermarkt, en met name de relatieve positie van de EU daarin, sindsdien aanzienlijk is veranderd. Als gevolg daarvan heeft de Unie in de ISO de voorbije jaren een onevenredig groot deel van de begrotingskosten en de met de kosten gepaard gaande verantwoordelijkheid op zich genomen.

(9)

Bij Besluit (EU) 2017/2242 van de Raad (3) werd de Commissie door de Raad gemachtigd om binnen de Internationale Suikerraad met de andere partijen bij de Internationale Suikerovereenkomst onderhandelingen aan te gaan met het oog op de modernisering ervan, met name wat betreft de discrepanties tussen het aantal stemmen en de financiële bijdragen van de leden van de ISO, enerzijds, en hun relatieve positie op de wereldmarkt voor suiker, anderzijds. Die machtiging blijft geldig tot en met 31 december 2019.

(10)

Op basis van de uit hoofde van Besluit (EU) 2017/2242 ontvangen machtiging heeft de Commissie het initiatief genomen tot het openen van onderhandelingen met de lidstaten van de ISO en heeft zij voorstellen gedaan voor de wijziging van artikel 25 Internationale Suikerovereenkomst. Op 19 juli 2019 heeft de Internationale Suikerraad besloten onderhandelingen te openen met het oog op een gedeeltelijke herziening van de Internationale Suikerovereenkomst vóór haar volgende vergadering in november 2019, onder leiding van de Conferentie van de Verenigde Naties voor handel en ontwikkeling (Unctad). Naar aanleiding van verzoeken van verscheidene landen van de ISO heeft de Internationale Suikerraad besloten dat, naast de door de Unie voorgestelde wijziging van artikel 25 van de Internationale Suikerovereenkomst, ook andere onderdelen ervan moeten worden herzien, te weten die welke betrekking hebben op de doelstellingen en het werkprogramma van de ISO. Overeenkomstig het besluit van de Internationale Suikerraad moeten de onderhandelingen uiterlijk 31 december 2021 worden afgerond.

(11)

Daarom is een nieuwe machtiging van de Raad nodig om rekening te houden met de verruimde reikwijdte en de verlengde termijn van de onderhandelingen.

(12)

Wijzigingen die in het kader van deze onderhandelingen worden overeengekomen, moeten worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 44 van de Internationale Suikerovereenkomstvastgestelde procedure. Volgens dat artikel kan de Internationale Suikerraad, met een bijzondere meerderheid van stemmen, een wijziging van de Internationale Suikerovereenkomstaanbevelen aan de leden van de ISO. Aangezien de Unie overeenkomstig artikel 7 van de Internationale Suikerovereenkomst lid is van de Internationale Suikerraad, moet zij aan onderhandelingen tot wijziging van het institutionele kader van de Internationale Suikerovereenkomst kunnen deelnemen.

(13)

Het is derhalve passend dat de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen in het kader van de Internationale Suikerraad om de Internationale Suikerovereenkomst te wijzigen, dat er onderhandelingsrichtsnoeren worden opgesteld en dat de Commissie het bij Besluit (EU) 2017/2242 aangestelde speciale comité blijft raadplegen wanneer zij de onderhandelingen voert,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   De Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen tot wijziging van de Internationale Suikerovereenkomst 1992 te openen.

2.   De onderhandelingen worden gevoerd op grond van de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad als vervat in het addendum bij dit besluit.

Artikel 2

De onderhandelingen worden gevoerd in overleg met de Werkgroep grondstoffen.

Artikel 3

Dit besluit is van toepassing tot en met 31 december 2021.

Artikel 4

Dit besluit is gericht tot de Commissie.

Gedaan te Brussel, 5 december 2019.

Voor de Raad

De voorzitter

M. LINTILÄ


(1)  Besluit 92/580/EEG van de Raad van 13 november 1992 betreffende de ondertekening en de sluiting van de Internationale Suikerovereenkomst, 1992 (PB L 379 van 23.12.1992, blz. 15).

(2)  PB L 379 van 23.12.1992, blz. 16.

(3)  Besluit (EU) 2017/2242 van de Raad van 30 november 2017 houdende machtiging om onderhandelingen te openen tot wijziging van de Internationale Suikerovereenkomst 1992 (PB L 322 van 7.12.2017, blz. 29).


13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/5


BESLUIT (EU) 2019/2137 VAN DE RAAD

van 5 december 2019

waarbij wordt vastgesteld dat Roemenië geen doeltreffende maatregelen heeft genomen in reactie op de Aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), en met name artikel 10, lid 2, vierde alinea,

Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

In juni 2017 en juni 2018 heeft de Raad overeenkomstig artikel 121, lid 4, van het Verdrag vastgesteld dat er in respectievelijk 2016 en 2017 een significante afwijking van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting van Roemenië of van het aanpassingstraject in de richting daarvan had plaatsgevonden. In het licht van de vastgestelde significante afwijkingen heeft de Raad de aanbevelingen van 16 juni 2017 (2) en 22 juni 2018 (3) tot Roemenië gericht, waarin Roemenië werd verzocht de nodige beleidsmaatregelen te nemen om deze afwijkingen te verhelpen. Vervolgens heeft de Raad vastgesteld dat Roemenië geen effectieve actie heeft ondernomen om gevolg te geven aan deze aanbevelingen en heeft hij herziene aanbevelingen vastgesteld op respectievelijk 5 december 2017 (4) en 4 december 2018 (5). De Raad heeft vervolgens vastgesteld dat Roemenië wederom geen effectieve actie heeft ondernomen om gevolg te geven aan die aanbevelingen.

(2)

Op 14 juni 2019 heeft de Raad vastgesteld dat in 2018 in Roemenië opnieuw een significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting heeft plaatsgevonden. Op grond daarvan heeft de Raad Roemenië (6) aanbevolen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de netto primaire overheidsuitgaven (7) nominaal niet zullen stijgen met meer dan 4,5 % in 2019 en 5,1 % in 2020, hetgeen overeenstemt met een jaarlijkse structurele aanpassing van 1,0 % van het bruto binnenlands product (bbp) in 2019 en 0,75 % van het bbp in 2020. De Raad beval Roemenië tevens aan om alle meevallers te benutten om het tekort terug te dringen en dat budgettaire consolidatiemaatregelen op groeivriendelijke wijze een blijvende verbetering van het structurele overheidssaldo moeten waarborgen. De Raad heeft 15 oktober 2019 vastgesteld als uiterste datum waarop Roemenië verslag moest uitbrengen over de naar aanleiding van de aanbeveling van 14 juni 2019 genomen maatregelen.

(3)

Op 25 september 2019 heeft de Commissie in het kader van artikel ‐11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97 een missie voor verscherpt toezicht in Roemenië ondernomen met als doel monitoring ter plaatse. Na haar voorlopige bevindingen voor commentaar aan de Roemeense autoriteiten te hebben voorgelegd, heeft de Commissie op 20 november 2019 haar bevindingen aan de Raad gemeld. Deze bevindingen zijn openbaar gemaakt. In het verslag van de Commissie wordt geconstateerd dat de Roemeense autoriteiten pas vanaf 2022 een structurele aanpassing zouden uitvoeren en dus niet voornemens zijn gevolg te geven aan de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019.

(4)

Op 15 oktober 2019 hebben de Roemeense autoriteiten een verslag ingediend over de maatregelen die zijn genomen in reactie op de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019. Het verslag bevat geen uitgebreide prognoses voor individuele begrotingscategorieën en evenmin wordt gekeken naar het begrotingseffect van de vermelde maatregelen. Het voldoet dus niet aan de door de Raad aanbevolen rapportageverplichtingen. In het verslag herhalen de Roemeense autoriteiten dat zij voor 2019 blijven streven naar een nominaal tekort van 2,8 % van het bbp, hetzelfde streefcijfer als in het convergentieprogramma 2019. Zelfs indien dit nominale tekort wordt bereikt, zou dit ondanks de sterke economische groei van Roemenië slechts een marginale vermindering van het overheidstekort ten opzichte van 2018 betekenen. Voor 2020 streven de Roemeense autoriteiten naar een nominaal tekort van 2,9 % van het bbp, wat hoger is dan het streefcijfer van 2,7 % van het bbp dat is vastgesteld in het convergentieprogramma 2019. De gevolgen van de genomen maatregelen voor de begroting blijven over het geheel genomen achter bij het vereiste in de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019.

(5)

Volgens de najaarsprognoses 2019 van de Commissie zal de groei van de netto primaire overheidsuitgaven in 2019 naar verwachting 12,8 % bedragen, ruim boven het aanbevolen percentage van 4,5 % (een afwijking van 2,5 % van het bbp). Het structurele saldo zal naar verwachting met 0,8 % van het bbp verslechteren terwijl een verbetering van 1,0 % van het bbp was aanbevolen (een afwijking van 1,8 % van het bbp). Beide indicatoren wijzen dus op een afwijking ten opzichte van de aanbevolen aanpassing. De algemene beoordeling bevestigt dat er een afwijking is ten opzichte van de aanbevolen aanpassing in 2019.

(6)

Volgens de najaarsprognoses 2019 van de Commissie zal de groei van de netto primaire overheidsuitgaven in 2020 naar verwachting 11,1 % bedragen, ruim boven het aanbevolen percentage van 5,1 % (een afwijking van 1,8 % van het bbp). Het structurele saldo zal naar verwachting met 0,8 % van het bbp verslechteren terwijl een verbetering van 0,75 % van het bbp was aanbevolen (een afwijking van 1,6 % van het bbp). Beide indicatoren wijzen dus op een risico van afwijking ten opzichte van de vereiste aanpassing in dezelfde orde van grootte. De algemene beoordeling bevestigt dat er een afwijking is ten opzichte van de aanbevolen aanpassing in 2020.

(7)

Bovendien wordt in de najaarsprognoses 2019 van de Commissie het overheidstekort in 2019 en 2020 respectievelijk op 3,6 % en 4,4 % van het bbp geraamd, wat meer is dan de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp.

(8)

Op grond van bovenstaande bevindingen kan worden geconcludeerd dat de reactie van Roemenië op de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019 ontoereikend was,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Roemenië heeft geen doeltreffende maatregelen genomen in reactie op de aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019.

Artikel 2

Dit besluit is gericht tot Roemenië.

Gedaan te Brussel, 5 december 2019.

Voor de Raad

De voorzitter

M. LINTILÄ


(1)  PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

(2)  Aanbeveling van de Raad van 16 juni 2017 met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting in Roemenië (PB C 216 van 6.7.2017, blz. 1).

(3)  Aanbeveling van de Raad van 22 juni 2018 met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting in Roemenië (PB C 223 van 27.6.2018, blz. 3).

(4)  Aanbeveling van de Raad van 5 december 2017 met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting in Roemenië (PB C 439 van 20.12.2017, blz. 1).

(5)  Aanbeveling van de Raad van 4 december 2018 met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting in Roemenië (PB C 460 van 21.12.2018, blz. 1).

(6)  Aanbeveling van de Raad van 14 juni 2019 met het oog op de correctie van de vastgestelde significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting in Roemenië (PB C 210 van 21.6.2019, blz. 1).

(7)  De netto primaire overheidsuitgaven omvatten de totale overheidsuitgaven zonder rekening te houden met rente-uitgaven, uitgaven in het kader van programma’s van de Unie die volledig met inkomsten uit fondsen van Unie worden gefinancierd en niet-discretionaire veranderingen in de uitgaven voor werkloosheidsuitkeringen. Nationaal gefinancierde bruto-investeringen in vaste activa worden gespreid over een periode van vier jaar. Er wordt rekening gehouden met discretionaire inkomstenmaatregelen of bij wet verplicht gestelde inkomstenstijgingen. Eenmalige maatregelen aan zowel de inkomsten- als de uitgavenzijde worden uitgevlakt.


13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/7


UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2019/2138 VAN DE RAAD

van 5 december 2019

tot wijziging van Beschikking 2007/441/EG waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd maatregelen toe te passen die afwijken van artikel 26, lid 1, onder a), en artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), en met name artikel 395, lid 1, eerste alinea,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Krachtens artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG is een belastingplichtige gerechtigd de belasting over de toegevoegde waarde (btw) af te trekken ter zake van aan hem geleverde goederen of diensten die hij voor zijn belaste activiteiten bestemt. Krachtens artikel 26, lid 1, onder a), van die richtlijn wordt het gebruik van een tot het bedrijf behorend goed voor privédoeleinden van de belastingplichtige of van zijn personeel, of, meer in het algemeen, voor andere dan bedrijfsdoeleinden, gelijkgesteld aan een dienst verricht onder bezwarende titel.

(2)

Bij Beschikking 2007/441/EG van de Raad (2) is Italië gemachtigd het recht op aftrek van de btw uit hoofde van artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG ter zake van bepaalde uitgaven voor bepaalde gemotoriseerde wegvoertuigen die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt, tot 40 % te beperken. Voor voertuigen waarop deze beperking tot 40 % van toepassing is, dient Italië belastingplichtigen te ontheffen van de verplichting om het gebruik ervan voor privédoeleinden aan te merken als een dienst onder bezwarende titel in overeenstemming met artikel 26, lid 1, onder a), van Richtlijn 2006/112/EG. Beschikking 2007/441/EG, die verschillende malen werd verlengd, vervalt op 31 december 2019.

(3)

Bij brief, ingekomen bij de Commissie op 12 april 2019, heeft Italië verzocht om machtiging tot verlenging tot en met 31 december 2022 van de derogatiemaatregelen die het krachtens Beschikking 2007/441/EG mag toepassen (hierna “de derogatiemaatregelen” genoemd).

(4)

Bij brief van 13 mei 2019 heeft de Commissie overeenkomstig artikel 395, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 2006/112/EG het verzoek van Italië aan de andere landen toegezonden. Bij brief van 14 mei 2019 heeft de Commissie Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.

(5)

Samen met zijn verzoek heeft Italië overeenkomstig artikel 6, tweede alinea, van Beschikking 2007/441/EG de Commissie een verslag voorgelegd met daarin ook een evaluatie van het percentage van de aftrekbeperking. Op basis van de momenteel beschikbare informatie acht Italië een tarief van 40 % nog altijd gerechtvaardigd. Italië is ook van oordeel dat nog altijd ontheffing moet worden verleend van de verplichting tot btw-aangifte van het privégebruik voor de motorvoertuigen die onder deze beperking tot 40 % vallen, om te waarborgen dat de maatregel alomvattend en consistent is. Dit zou volgens Italië dubbele belasting voorkomen. Italië is ook van oordeel dat die derogatiemaatregelen gerechtvaardigd zijn door de behoefte om de btw-inning te vereenvoudigen en belastingontduiking door onjuiste administratie en valse aangifte te voorkomen.

(6)

Een verlenging van de derogatiemaatregelen moet worden beperkt tot de tijd die nodig is om te evalueren of de derogatiemaatregelen doeltreffend zijn en het percentage passend is. Italië moet derhalve worden gemachtigd de derogatiemaatregelen te blijven toepassen tot en met 31 december 2022.

(7)

Er moet een uiterste termijn worden vastgesteld waarbinnen Italië om een verdere verlenging van de derogatiemaatregelen na 2022 kan verzoeken als het dat nodig acht. Bovendien dient op grond van artikel 6, tweede alinea, van Beschikking 2007/441/EG van Italië te worden verlangd dat het bij een dergelijk verzoek een verslag voegt met daarin ook een evaluatie van het toegepaste percentage van de aftrekbeperking van de btw.

(8)

De derogatiemaatregelen zullen geen noemenswaardige invloed hebben op de totale belastingopbrengst in het stadium van het eindverbruik en zullen geen negatieve gevolgen hebben voor de eigen middelen van de Unie uit de btw.

(9)

Beschikking 2007/441/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Beschikking 2007/441/EG wordt als volgt gewijzigd:

1)

Artikel 6 wordt vervangen door:

“Artikel 6

Een verzoek om machtiging tot verlenging van de derogatiemaatregelen in deze beschikking wordt de Commissie uiterlijk op 1 april 2022 voorgelegd. Bij een dergelijk verzoek wordt een verslag gevoegd dat ook een evaluatie omvat van het op basis van deze beschikking toegepaste percentage van de aftrekbeperking van de btw.”.

2)

Artikel 7 wordt vervangen door:

“Artikel 7

Deze beschikking vervalt op 31 december 2022.”.

Artikel 2

Dit besluit wordt van kracht op de datum van de kennisgeving ervan.

Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2020.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot de Italiaanse Republiek.

Gedaan te Brussel, 5 december 2019.

Voor de Raad

De voorzitter

M. LINTILÄ


(1)  PB L 347 van 11.12.2006, blz. 1.

(2)  Beschikking 2007/441/EG van de Raad van 18 juni 2007 waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd maatregelen toe te passen die afwijken van artikel 26, lid 1, onder a), en artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 165 van 27.6.2007, blz. 33).


13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/9


BESLUIT (EU, EURATOM) 2019/2139 VAN DE RAAD

van 10 december 2019

tot benoeming van twee leden van het comité van onafhankelijke vooraanstaande personen uit hoofde van artikel 11, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,

Gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (1), en met name artikel 11, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Bij artikel 11, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 is een comité van onafhankelijke vooraanstaande personen (“het comité”) opgericht.

(2)

Artikel 11, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 bepaalt dat het comité uit zes leden dient te bestaan en dat het Europees Parlement, de Raad en de Commissie elk twee leden aanwijzen. Het comité moet telkens worden vernieuwd binnen zes maanden na het einde van de eerste zitting van het Europees Parlement na de verkiezingen voor het Europees Parlement. Het mandaat van de leden mag niet verlengbaar zijn,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   In het comité van onafhankelijke vooraanstaande personen worden voor de resterende duur van de ambtstermijn van het comité benoemd tot lid:

de heer Algis KRUPAVIČIUS;

de heer Christian WALDHOFF.

2.   De benoeming is onder voorbehoud van de ondertekening, door elk voorgedragen lid, van de bij dit besluit gevoegde verklaring betreffende onafhankelijkheid en de afwezigheid van belangenconflicten.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 10 december 2019.

Voor de Raad

De voorzitter

T. TUPPURAINEN


(1)  PB L 317 van 4.11.2014, blz. 1.


BIJLAGE

VERKLARING BETREFFENDE ONAFHANKELIJKHEID EN DE AFWEZIGHEID VAN BELANGENCONFLICTEN

Ik, ondergetekende ...................................., verklaar dat ik kennis heb genomen van artikel 11, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen en dat ik mijn functie als lid van het comité van onafhankelijke vooraanstaande personen geheel onafhankelijk en volledig in overeenstemming met de voorschriften van die verordening zal uitoefenen.

Ik zal van enige instelling of regering, of van enig ander orgaan of enige andere instantie instructies vragen noch aanvaarden. Ik zal mij onthouden van iedere handeling die onverenigbaar is met de aard van mijn taken.

Ik verklaar naar mijn beste weten dat ik mij niet in een situatie bevind die aanleiding geeft tot belangenconflicten. Er is sprake van een belangenconflict wanneer de onpartijdige en objectieve uitoefening van mijn functie van lid van het comité van onafhankelijke vooraanstaande personen in het gedrang komt als gevolg van familiebanden, mijn persoonlijke leven, politieke, nationale, filosofische of religieuze affiniteiten, economische belangen of elk ander gedeeld belang met een begunstigde.

Ik verklaar met name dat ik geen lid ben van het Europees Parlement, de Raad of de Commissie. Ik heb geen kiezersmandaat. Ik ben geen ambtenaar of ander personeelslid van de Europese Unie. Ik ben geen werknemer of voormalig werknemer van een Europese politieke partij of Europese politieke stichting.

Gedaan te …,

[DATUM + HANDTEKENING

van het voorgedragen

lid van het comité van

onafhankelijke vooraanstaande personen]


13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/11


BESLUIT VAN DE COMMISSIE (EU) 2019/2140

van 21 oktober 2019

betreffende steunmaatregel SA.52194 — 2019/C (ex 2018/FC) — Slowaakse Republiek — Slowaakse omzetbelasting op de detailhandel

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2019) 7474)

(Slechts de tekst in de Slowaakse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   PROCEDURE

(1)

Op 13 december 2018 heeft het Slowaakse parlement de wet betreffende de bijzondere heffing op detailhandelsketens (“de wet betreffende de belasting op de detailhandel”) (1) aangenomen, waarbij een belasting wordt ingevoerd op de omzet van detailhandelaren die voeding aan eindverbruikers verkopen (“de belasting op de detailhandel”). De wet betreffende de belasting op de detailhandel is op 1 januari 2019 in werking getreden. De eerste periode waarover de belasting verschuldigd was, was januari-maart 2019, waarbij de belasting uiterlijk eind april moest worden betaald.

(2)

De Commissie kreeg kennis van de belasting op de detailhandel door marktinformatie die zij vanaf oktober 2018 heeft ontvangen. Op 21 december 2018 heeft de Commissie een klacht ontvangen waarin werd betoogd dat vrijstellingen van de belasting op grond van de wet betreffende de belasting op de detailhandel neerkwamen op staatssteun aan bepaalde detailhandelaren.

(3)

Op 11 januari 2019 hebben de diensten van de Commissie Slowakije een brief gestuurd waarin zij om informatie over de belasting op de detailhandel verzochten. Op 22 januari 2019 hebben de diensten van de Commissie de klacht aan de Slowakije doorgestuurd om het land in de gelegenheid te stellen opmerkingen te maken.

(4)

Op 7 februari 2019 heeft de Commissie het antwoord van Slowakije op haar brief van 11 januari 2019 en de opmerkingen van Slowakije naar aanleiding van de klacht ontvangen.

(5)

Op 13 februari 2019 hebben de diensten van de Commissie een brief aan Slowakije gestuurd waarin zij hun voorlopige standpunt in deze zaak uiteenzetten, Slowakije ervan in kennis stellen dat de Commissie overweegt een opschortingsbevel uit te vaardigen overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad (2), en Slowakije de gelegenheid geven opmerkingen in te dienen.

(6)

Op 5 maart 2019 heeft Slowakije geantwoord op de brief van de Commissie van 13 februari 2019.

(7)

Bij brief van 2 april 2019 heeft de Commissie Slowakije ervan in kennis gesteld dat zij had besloten ten aanzien van de bij de wet betreffende de belasting op de detailhandel ingevoerde maatregel de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) in te leiden (“het inleidingsbesluit”). De Commissie gaf voorts bevel tot onmiddellijke opschorting van de maatregel overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Verordening (EU) 2015/1589.

(8)

Het inleidingsbesluit is gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (3). De Commissie heeft de belanghebbenden verzocht hun opmerkingen over de steunmaatregel te maken.

(9)

Bij brief van 13 mei 2019 heeft Slowakije opmerkingen over het inleidingsbesluit ingediend en de Commissie meegedeeld dat de wet betreffende de belasting op de detailhandel was ingetrokken.

(10)

Naar aanleiding van de op 13 mei 2019 door Slowakije ingediende informatie hebben de diensten van de Commissie Slowakije bij brief van 29 mei 2019 om aanvullende informatie over de juridische status van de wet betreffende de belasting op de detailhandel verzocht. Op 10 juni 2019 heeft Slowakije zijn antwoord bij de Commissie ingediend.

(11)

De Commissie heeft ten aanzien van het inleidingsbesluit geen opmerkingen van belanghebbenden ontvangen.

2.   BESCHRIJVING VAN DE MAATREGEL

(12)

Bij de wet betreffende de belasting op de detailhandel werd een belasting met de volgende hoofdkenmerken ingevoerd:

a)

het tarief van de belasting is 2,5 % op de netto-omzet van detailhandelaren die voeding verkopen (dus inclusief verkopen van andere artikelen dan voeding);

b)

als ten minste 25 % van hun omzet wordt gegenereerd door de verkoop van voeding aan eindverbruikers;

c)

als zij actief zijn in ten minste 15 % van de Slowaakse administratieve districten;

d)

de leden/aangesloten ondernemingen van franchiseketens en handelsallianties worden als afzonderlijke belastingplichtigen behandeld bij de beoordeling of aan de voorwaarden voor de toepassing van de belasting op de detailhandel is voldaan;

e)

de volgende detailhandelaren zijn van de belasting vrijgesteld:

1)

kleine en middelgrote ondernemingen zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie (4);

2)

faciliteiten voor collectieve catering;

3)

detailhandelaren die voedingsproducent (of bij een voedingsproducent aangesloten) zijn, wanneer ten minste 80 % van hun netto-omzet voortkomt uit de verkoop van de door hen geproduceerde voeding aan eindverbruikers;

4)

detailhandelaren bij wie ten minste 80 % van hun omzet uit de verkoop van voeding van één categorie voortkomt;

5)

detailhandelaren bij wie de verschuldigde belasting niet meer dan 5 000 EUR per kwartaal bedraagt;

f)

de belastinggrondslag omvat niet de netto-omzet van de detailhandelszaken die zijn gevestigd in:

1)

de minst ontwikkelde districten in Slowakije en die ten hoogste 10 werknemers hebben;

2)

gemeenten met niet meer dan drie handelszaken die voeding aan eindverbruikers verkopen.

(13)

Volgens de wet betreffende de belasting op de detailhandel zal het ministerie van Landbouw de netto-opbrengst van de belasting op de detailhandel met name gebruiken om de landbouw- en de levensmiddelensector te steunen. De netto-opbrengst is het verschil tussen a) de ontvangsten uit de belasting op de detailhandel en b) het bedrag aan vennootschapsbelasting dat wordt gederfd als gevolg van de aftrek van de belasting op de detailhandel.

3.   INTREKKING VAN DE MAATREGEL

(14)

Bij brief van 13 mei 2019 heeft Slowakije de Commissie meegedeeld dat de wet betreffende de belasting op de detailhandel was ingetrokken bij Wet nr. 88/2019 van 9 april 2019 (“de intrekkingswet”) (zie overweging 9). Slowakije heeft derhalve te kennen gegeven dat het door de Commissie ingeleide formele onderzoek niet langer relevant was.

(15)

In antwoord op een verzoek om nadere informatie heeft Slowakije de Commissie bij brief van 10 juni 2019 meegedeeld dat de wet betreffende de belasting op de detailhandel niet met terugwerkende kracht is ingetrokken, omdat een fundamenteel rechtsbeginsel in Slowakije verbiedt dat belastingwetgeving met terugwerkende kracht van toepassing is. De intrekkingswet trad op 9 april 2019 in werking, en de wet betreffende de belasting op de detailhandel werd met ingang van die datum ingetrokken.

(16)

Voorts heeft Slowakije op verzoek van de diensten van de Commissie meegedeeld dat entiteiten waarop de ingetrokken wet betreffende de belasting op de detailhandel van toepassing was toen zij van kracht was, niet verplicht waren de belasting op de detailhandel te betalen en dat Slowakije niet het recht had om de betaling van deze belasting af te dwingen. Tot slot heeft Slowakije bevestigd dat geen enkele entiteit de belasting op de detailhandel heeft betaald.

(17)

De wet betreffende de belasting op de detailhandel is volgens de door Slowakije verstrekte informatie dus ingetrokken en heeft niet geleid tot enige betaling van de belasting of tot het ontstaan van enige belastingschuld voor de periode waarin zij van kracht was.

(18)

Gezien de intrekking van de wet betreffende de belasting op de detailhandel door Slowakije heeft de formele onderzoeksprocedure die ten aanzien van de steunmaatregel op grond van die wet is ingeleid, geen voorwerp meer.

4.   CONCLUSIE

(19)

De procedure van artikel 108, lid 2, VWEU heeft als gevolg van de intrekking van de wet betreffende de belasting op de detailhandel door Slowakije geen voorwerp meer en dient te worden beëindigd,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Als gevolg van de intrekking van de wet betreffende de belasting op de detailhandel door de Slowaakse Republiek heeft de op 2 april 2019 ingeleide formele onderzoeksprocedure op grond van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie geen voorwerp meer en wordt derhalve beëindigd.

Artikel 2

Dit besluit is gericht tot de Slowaakse Republiek

Gedaan te Brussel, 21 oktober 2019.

Voor de Commissie

Margrethe VESTAGER

Lid van de Commissie


(1)  Wet nr. 385/2018 Z. z.Coll. van 13 december 2018 betreffende de bijzondere heffing op detailhandelsketens en tot wijziging van wet nr. 595/2003 Z. z.Coll. betreffende de inkomstenbelasting, zoals later gewijzigd.

(2)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB L 248 van 24.9.2015, blz. 9).

(3)  PB C 194 van 7.6.2019, blz. 11.

(4)  Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie van 17 juni 2014 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag met de interne markt verenigbaar worden verklaard (PB L 187 van 26.6.2014, blz. 1).


HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/14


Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

VN/ECE-Reglement nr. 14 — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de veiligheidsgordelverankeringen betreft [2019/2141]

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

Wijzigingenreeks 09 — Datum van inwerkingtreding: 29 december 2018

INHOUD

REGLEMENT

1.   Toepassingsgebied

2.   Definities

3.   Goedkeuringsaanvraag

4.   Goedkeuring

5.   Specificaties

6.   Tests

7.   Inspectie tijdens en na de statische tests van de veiligheidsgordelverankeringen

8.   Wijzigingen en uitbreiding van de goedkeuring van het voertuigtype

9.   Conformiteit van de productie

10.   Sancties bij non-conformiteit van de productie

11.   Handleiding

12.   Definitieve stopzetting van de productie

13.   Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de typegoedkeuringsinstanties

14.   Overgangsbepalingen

BIJLAGEN

1   Mededeling

2   Opstelling van het goedkeuringsmerk

3   Plaats van de effectieve gordelverankeringen

4   Procedure voor het bepalen van het H-punt en de werkelijke romphoek voor zitplaatsen in motorvoertuigen

5   Trekinrichting

6   Minimumaantal verankeringspunten en plaats van de verankeringen onderaan

7   Dynamische test als alternatief voor de statische sterktetest van veiligheidsgordelverankeringen

8   Specificaties van de dummy

1.   TOEPASSINGSGEBIED

Dit reglement is van toepassing op:

voertuigen van de categorieën M en N (1) wat de verankeringen betreft van veiligheidsgordels die bestemd zijn voor volwassen inzittenden op voorwaarts, achterwaarts of zijwaarts gerichte stoelen.

2.   DEFINITIES

Voor de toepassing van dit reglement wordt verstaan onder:

2.1.

“goedkeuring van een voertuig”: de goedkeuring van een voertuigtype dat is uitgerust met verankeringen voor bepaalde typen veiligheidsgordels;

2.2.

“voertuigtype”: een categorie motorvoertuigen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals de afmetingen, contouren en materialen van de onderdelen van de voertuig- of stoelstructuur waaraan de veiligheidsgordelverankeringen zijn vastgemaakt en, als de sterkte van de verankeringen aan de dynamische test wordt onderworpen, de kenmerken van alle onderdelen van het beveiligingssysteem, met name de spankrachtbegrenzers, die een invloed hebben op de krachten die de veiligheidsgordelverankeringen ondergaan;

2.3.

“gordelverankeringen”: de delen van de voertuig- of stoelstructuur of van een ander voertuigonderdeel waaraan de veiligheidsgordelconstructies stevig worden bevestigd;

2.4.

“effectieve gordelverankering”: het punt dat wordt gebruikt om op de in punt 5.4 gespecificeerde wijze de hoek van elk deel van de veiligheidsgordel ten opzichte van de inzittende te bepalen. Dit is het punt waaraan een riem moet worden bevestigd om de loop van een gedragen gordel weer te geven; afhankelijk van de configuratie van de veiligheidsgordelapparatuur waar deze aan de gordelverankering is bevestigd, valt dit punt al dan niet samen met de werkelijke gordelverankering.

2.4.1.

Indien bijvoorbeeld

2.4.1.1.

wordt gebruikgemaakt van een riemgeleider die aan de voertuig- of stoelstructuur is bevestigd, wordt het middelpunt van de geleider, op de plaats waar de riem de geleider verlaat aan de kant van de gordeldrager, als de effectieve gordelverankering beschouwd, en

2.4.1.2.

de gordel rechtstreeks van de drager naar een aan de voertuig- of stoelstructuur bevestigd oprolmechanisme loopt, zonder tussengeplaatste geleider, wordt het snijpunt van de oprolas met het vlak dat door de middellijn van de opgerolde riem loopt, als effectieve gordelverankering beschouwd;

2.5.

“vloer”: het onderste deel van de voertuigcarrosserie, dat de zijwanden van het voertuig met elkaar verbindt. In dit geval omvat de vloer de ribben, profielen en eventuele andere verstevigingen, zelfs als deze zich onder de vloer bevinden, zoals in lengte- en dwarsrichting geplaatste verstevigingsdelen;

2.6.

“stoel”: een structuur die al dan niet integrerend deel uitmaakt van de voertuigstructuur, inclusief bekleding, en die bestemd is om zitplaats te bieden aan één volwassene. Deze term heeft zowel betrekking op een afzonderlijke stoel als op een deel van een bank dat als zitplaats voor één persoon is bestemd;

2.6.1.

“voorpassagiersstoel”: een stoel waarvan het voorste H‐punt zich op of vóór het verticale dwarsvlak door het R‐punt van de bestuurder bevindt;

2.6.2.

“voorwaarts gerichte stoel” stoel die kan worden gebruikt terwijl het voertuig in beweging is en die op zodanige wijze naar de voorkant van het voertuig is gericht dat het verticale symmetrievlak van de stoel een hoek van minder dan + 10° of – 10° vormt met het verticale symmetrievlak van het voertuig;

2.6.3.

“achterwaarts gerichte stoel”: stoel die kan worden gebruikt terwijl het voertuig in beweging is en die op zodanige wijze naar de achterkant van het voertuig is gericht dat het verticale symmetrievlak van de stoel een hoek van minder dan + 10° of – 10° vormt met het verticale symmetrievlak van het voertuig;

2.6.4.

“zijwaarts gerichte stoel”: stoel die kan worden gebruikt terwijl het voertuig in beweging is en die op zodanige wijze naar de zijkant van het voertuig is gericht dat het verticale symmetrievlak van de stoel een hoek van 90° (± 10°) vormt met het verticale symmetrievlak van het voertuig;

2.7.

“stoelengroep”: een bank of gescheiden maar naast elkaar geplaatste stoelen (d.w.z. dat de voorste verankeringen van de ene stoel zich vóór of op één lijn met de achterste verankeringen en achter of op één lijn met de voorste verankeringen van de andere stoel bevinden) die plaats bieden aan een of meer volwassenen;

2.8.

“bank”: een structuur, inclusief bekleding, die plaats moet bieden aan meer dan een volwassene;

2.9.

“stoeltype”: een categorie stoelen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals:

2.9.1.

de vorm, de afmetingen en het materiaal van de stoelstructuur;

2.9.2.

het type en de afmetingen van de verstelsystemen en van alle vergrendelingssystemen;

2.9.3.

het type en de afmetingen van de gordelverankeringen op de stoel, de stoelverankering en de desbetreffende delen van de voertuigstructuur;

2.10.

“stoelverankering”: het systeem waarmee de stoelconstructie stevig aan de voertuigstructuur is bevestigd, inclusief de desbetreffende delen van de voertuigstructuur;

2.11.

“verstelsysteem”: een voorziening waarmee de stoel of de delen ervan kunnen worden versteld om een stand te verkrijgen die aan het postuur van de inzittende is aangepast; hiermee is met name mogelijk:

2.11.1.

verplaatsing in de lengterichting;

2.11.2.

verstelling van de hoogte;

2.11.3.

inclinatie;

2.12.

“verplaatsingssysteem”: een voorziening waarmee een stoel of een deel ervan kan worden verplaatst of gedraaid zonder vaste tussenstand, om de toegang tot de ruimte achter de stoel te vergemakkelijken;

2.13.

“vergrendelingssysteem”: een voorziening waarmee de stoel en de delen ervan in een bepaalde gebruiksstand kunnen worden vergrendeld; dit heeft zowel betrekking op voorzieningen om de stand van de rugleuning ten opzichte van de stoel te vergrendelen als op voorzieningen om de stand van de stoel ten opzichte van het voertuig te vergrendelen;

2.14.

“referentiezone”: de ruimte tussen twee verticale langsvlakken die zich 400 mm van elkaar bevinden en symmetrisch gelegen zijn ten opzichte van het H‐punt, gedefinieerd door de draaiing van het hoofdvormige apparaat van de verticale in de horizontale stand, zoals beschreven in Reglement nr. 21, bijlage 1. Het apparaat moet in de in bijlage 1 bij Reglement nr. 21 beschreven positie worden geplaatst en worden ingesteld op de maximumlengte van 840 mm;

2.15.

“spankrachtbegrenzer”: alle delen van de veiligheidsgordels en/of stoelen en/of voertuigen die bedoeld zijn om de krachten die bij een botsing op de thorax van de inzittenden worden uitgeoefend, te beperken.

3.   GOEDKEURINGSAANVRAAG

3.1.

De aanvraag tot goedkeuring van een voertuigtype wat de gordelverankeringen betreft, wordt door de voertuigfabrikant of door zijn gemachtigde vertegenwoordiger ingediend.

3.2.

De aanvraag gaat vergezeld van de hieronder genoemde documenten in drievoud en van de volgende nadere gegevens:

3.2.1.

tekeningen van de algemene voertuigstructuur, op een passende schaal, met de positie van de gordelverankeringen en van de effectieve gordelverankeringen (indien van toepassing) en gedetailleerde tekeningen van de gordelverankeringen;

3.2.2.

specificaties van de gebruikte materialen die een invloed kunnen hebben op de sterkte van de gordelverankeringen;

3.2.3.

een technische beschrijving van de gordelverankeringen;

3.2.4.

in het geval van gordelverankeringen die aan de stoelstructuur zijn vastgemaakt:

3.2.4.1.

een gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype wat het ontwerp van de stoelen, de stoelverankeringen en hun verstel- en vergrendelingssystemen betreft;

3.2.4.2.

tekeningen van de stoelen, de stoelverankeringen en de verstel- en vergrendelingssystemen van de stoelen, op een passende schaal en met voldoende details;

3.2.5.

als de voertuigfabrikant voor de alternatieve dynamische sterktetest kiest, moet hij aantonen dat de voor de goedkeuringstests van de verankeringen gebruikte veiligheidsgordels of beveiligingssystemen conform zijn met VN-Reglement nr. 16.

3.3.

Naar keuze van de fabrikant worden een voor het goed te keuren type representatief voertuig of de delen van het voertuig die door de technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert als essentieel voor het testen van de gordelverankeringen worden beschouwd, ter beschikking gesteld van die technische dienst.

4.   GOEDKEURING

4.1.

Als het voertuig waarvoor krachtens dit reglement goedkeuring wordt aangevraagd, aan de relevante voorschriften van dit reglement voldoet, wordt voor dat voertuigtype goedkeuring verleend.

4.2.

Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers ervan (momenteel 08 voor wijzigingenreeks 08 van het reglement) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander voertuigtype zoals gedefinieerd in punt 2.2.

4.3.

Van de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een voertuigtype krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1.

4.4.

Op elk voertuig dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd voertuigtype, moet op een opvallende en gemakkelijk bereikbare plaats die op het goedkeuringsformulier is vermeld, een internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit:

4.4.1.

een cirkel met daarin de letter “E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (2);

4.4.2.

het nummer van dit reglement, rechts van de in punt 4.4.1 voorgeschreven cirkel;

4.4.3.

de letter “e”, rechts van het nummer van dit reglement, indien de typegoedkeuring op basis van de dynamische test van bijlage 7 wordt verleend.

4.5.

Indien het voertuig overeenstemt met een voertuigtype dat op basis van een of meer andere aan de overeenkomst gehechte reglementen is goedgekeurd in het land dat de goedkeuring krachtens dit reglement heeft verleend, hoeft het in punt 4.4.1 bedoelde symbool niet te worden herhaald; in dat geval worden de aanvullende nummers en symbolen van alle reglementen op basis waarvan goedkeuring is verleend in het land dat krachtens dit reglement goedkeuring heeft verleend, in verticale kolommen rechts van het in punt 4.4.1 voorgeschreven symbool geplaatst.

4.6.

Het goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn.

4.7.

Het goedkeuringsmerk moet dicht bij of op het door de fabrikant aangebrachte gegevensplaatje van het voertuig worden aangebracht.

4.8.

In bijlage 2 worden voorbeelden van de opstelling van het goedkeuringsmerk gegeven.

5.   SPECIFICATIES

5.1.

Definities (zie bijlage 3)

5.1.1.

Het H‐punt is een referentiepunt als gedefinieerd in punt 2.3 van bijlage 4 dat volgens de procedure van die bijlage moet worden vastgesteld.

5.1.1.1.

Het punt H' is een referentiepunt dat overeenkomt met het in punt 5.1.1 gedefinieerde H‐punt en dat voor elke normale gebruiksstand van de stoel wordt vastgesteld.

5.1.1.2.

Het R‐punt is het referentiepunt van de zitplaats als gedefinieerd in punt 2.4 van bijlage 4.

5.1.2.

Het driedimensionale referentiesysteem is gedefinieerd in aanhangsel 2 van bijlage 4.

5.1.3.

De punten L1 en L2 zijn de effectieve gordelverankeringen onderaan.

5.1.4.

Het C‐punt bevindt zich op een afstand van 450 mm verticaal boven het R‐punt. Indien de in punt 5.1.6 gedefinieerde afstand S echter ten minste 280 mm bedraagt en de fabrikant de in punt 5.4.3.3 gespecificeerde alternatieve formule BR = 260 mm +0,8 S kiest, bedraagt de verticale afstand tussen C en R 500 mm.

5.1.5.

α1 en α2 zijn de hoeken tussen een horizontaal vlak en de vlakken die, loodrecht op het middenlangsvlak van de stoel, door punt R en door de punten L1 en L2 lopen.

Indien de stoel verstelbaar is, moet aan deze voorwaarde ook worden voldaan voor het H‐punt van elke normale rij- of gebruiksstand, zoals aangegeven door de voertuigfabrikant.

5.1.6.

S is de afstand (in millimeters) van de effectieve gordelverankeringen bovenaan tot een referentievlak P dat evenwijdig is aan het middenlangsvlak van het voertuig en als volgt is gedefinieerd:

5.1.6.1.

als de zitplaats duidelijk door de vorm van de stoel is bepaald, is het vlak P het middenvlak van deze stoel;

5.1.6.2.

als de zitplaats niet duidelijk is bepaald:

5.1.6.2.1.

is het vlak P, voor de bestuurdersstoel, een verticaal vlak, evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig, dat door het middelpunt van het stuurwiel loopt, in het vlak dat wordt gevormd door de stuurwielrand als het stuurwiel, voor zover het verstelbaar is, zich in de middelste stand bevindt;

5.1.6.2.2.

is het vlak P, voor de voorpassagier aan de buitenkant, symmetrisch met dat van de bestuurder;

5.1.6.2.3.

is het vlak P, voor de achterpassagier aan de buitenkant, het vlak dat door de fabrikant is gespecificeerd, voor zover de afstand A tussen het middenlangsvlak van het voertuig en vlak P aan de volgende grenswaarden beantwoordt:

A

bedraagt ten minste 200 mm als de zitbank voor slechts twee passagiers is ontworpen;

A

bedraagt ten minste 300 mm als de zitbank voor meer dan twee passagiers is ontworpen.

5.2.

Algemene specificaties

5.2.1.

Veiligheidsgordelverankeringen moeten zodanig zijn ontworpen, vervaardigd en opgesteld dat:

5.2.1.1.

de installatie van een geschikte veiligheidsgordel mogelijk is. De gordelverankeringen voor de zijzitplaatsen vóór moeten geschikt zijn voor veiligheidsgordels met een oprolmechanisme en oprolas, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de sterkte van de gordelverankeringen, tenzij de fabrikant het voertuig eveneens levert met andere veiligheidsgordeltypen met oprolmechanisme. Indien de verankeringen uitsluitend geschikt zijn voor bepaalde veiligheidsgordeltypen, moeten deze typen op het in punt 4.3 vermelde formulier worden vermeld;

5.2.1.2.

het risico dat de gordel verschuift tot een minimum wordt beperkt wanneer deze correct wordt gedragen;

5.2.1.3.

het risico dat de riem door contact met scherpe stijve delen van de voertuig- of stoelstructuur wordt beschadigd, tot een minimum wordt beperkt;

5.2.1.4.

het voertuig, bij normaal gebruik, aan de bepalingen van dit reglement kan voldoen;

5.2.1.5.

bij verankeringen die verschillende posities kunnen innemen met het oog op het instappen en het op hun plaats houden van de inzittenden, zijn de specificaties van dit reglement van toepassing op de verankeringen in de stand waarbij de gordels de inzittenden daadwerkelijk op hun plaats houden.

5.3.

Minimumaantal gordelverankeringen

5.3.1.

Alle voertuigen van de categorieën M en N (met uitzondering van de voertuigen van de categorieën M2 en M3 die behoren tot klasse I of A1) moeten zijn uitgerust met veiligheidsgordelverankeringen die aan de voorschriften van dit reglement voldoen.

Indien voertuigen van de categorie M2 of M3 die behoren tot klasse I of A1, zijn uitgerust met veiligheidsgordelverankeringen, moeten deze aan de voorschriften van dit reglement voldoen.

5.3.1.1.

De verankeringen van harnasgordelsystemen die overeenkomstig Reglement nr. 16 zijn goedgekeurd als gordels van type S (met of zonder oprolmechanisme(n)) moeten aan de voorschriften van Reglement nr. 14 voldoen, maar de aanvullende verankering(en) voor de installatie van een kruisriem(‐constructie) hoeft (hoeven) niet aan de voorschriften van dit reglement inzake sterkte en opstelling te voldoen.

5.3.2.

In bijlage 6 is het minimumaantal veiligheidsgordelverankeringen voor alle voorwaarts, achterwaarts en zijwaarts gerichte zitplaatsen gespecificeerd.

5.3.3.

Met uitzondering van de zitplaatsen vóór mogen de zijzitplaatsen van voertuigen van categorie N1, in bijlage 6 aangegeven met het symbool Ø, voorzien zijn van twee verankeringen onderaan, voor zover er een doorgang tussen een stoel en de dichtstbijzijnde zijwand van het voertuig bestaat waarlangs de inzittenden toegang hebben tot andere delen van het voertuig.

Een ruimte tussen een stoel en de zijwand wordt als een doorgang beschouwd als de afstand van deze zijwand, met alle deuren gesloten, tot een verticaal langsvlak dat door de middellijn van de desbetreffende stoel loopt, gemeten op het punt R en loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig, meer dan 500 mm bedraagt.

5.3.4.

Voor de middenzitplaatsen vóór, in bijlage 6 aangegeven met het symbool *, worden twee verankeringen onderaan voldoende geacht wanneer de voorruit zich buiten de in bijlage 1 bij Reglement nr. 21 gedefinieerde referentiezone bevindt; wanneer de voorruit zich in deze referentiezone bevindt, zijn drie verankeringen vereist.

Wat de gordelverankeringen betreft, wordt de voorruit als een deel van de referentiezone beschouwd wanneer zij volgens de in bijlage 1 bij Reglement nr. 21 beschreven methode in statisch contact kan komen met de testapparatuur.

5.3.5.

Voor elke zitplaats die in bijlage 6 met het symbool Image 1 is aangegeven, zijn drie verankeringen vereist. Indien één van de volgende voorwaarden is vervuld, volstaan twee verankeringen:

5.3.5.1.

vlak voor deze zitplaats bevindt zich een stoel of een ander deel van het voertuig dat conform is met punt 3.5 van aanhangsel 1 van Reglement nr. 80;

5.3.5.2.

geen enkel deel van het voertuig bevindt zich in de referentiezone of kan in de referentiezone komen wanneer het voertuig in beweging is, of

5.3.5.3.

delen van het voertuig die zich in de genoemde referentiezone bevinden, voldoen aan de voorschriften van aanhangsel 6 van Reglement nr. 80 inzake energieabsorptie.

5.3.5.4.

De punten 5.3.5.1 tot en met 5.3.5.3 zijn niet van toepassing op een bestuurdersstoel.

5.3.6.

Voor stoelen en zitplaatsen die uitsluitend bestemd zijn om te worden gebruikt als het voertuig stilstaat, alsook voertuigstoelen die niet onder de punten 5.3.1 tot en met 5.3.4 vallen, zijn geen gordelverankeringen vereist. Indien het voertuig echter met verankeringen voor deze stoelen is uitgerust, moeten deze verankeringen aan de bepalingen van dit reglement voldoen. Verankeringen die uitsluitend bestemd zijn om met een veiligheidsgordel voor personen met een beperking of met enig ander beveiligingssysteem overeenkomstig bijlage 8 bij Reglement nr. 107, wijzigingenreeks 02, te worden gebruikt, hoeven niet aan de voorschriften van dit reglement te voldoen.

5.3.7.

Voor het bovendek van een dubbeldeksvoertuig zijn de voorschriften voor de middenzitplaats vóór ook van toepassing op de zijzitplaatsen vóór.

5.3.8.

In het geval van stoelen die voor gebruik bij stilstand in andere richtingen kunnen worden gedraaid of geplaatst, gelden de voorschriften van punt 5.3.1 alleen voor de stoelstanden voor normaal gebruik van het voertuig op de weg, overeenkomstig dit reglement. In het inlichtingenformulier moet een opmerking hieromtrent worden opgenomen.

5.4.

Plaats van de gordelverankeringen (zie figuur 1 van bijlage 3)

5.4.1.

Algemeen

5.4.1.1.

De gordelverankeringen van eenzelfde gordel mogen alle aan de voertuig- of stoelstructuur of enig ander onderdeel van het voertuig zijn bevestigd of over deze plaatsen zijn verspreid.

5.4.1.2.

Aan één gordelverankering kunnen de uiteinden van twee naast elkaar geplaatste veiligheidsgordels worden bevestigd, op voorwaarde dat aan de testvoorschriften is voldaan.

5.4.2.

Plaats van de effectieve gordelverankeringen onderaan

5.4.2.1.

Voorstoelen, voertuigcategorie M1

In motorvoertuigen van categorie M1 moet hoek α1 (aan de kant tegenover de sluiting) 30 tot 80° en hoek α2 (aan de kant van de sluiting) 45 tot 80° bedragen. Dit geldt voor alle normale gebruiksstanden van de voorstoelen. Als ten minste een van beide hoeken in alle gebruiksstanden constant is (bv. als de verankering aan de stoel is vastgemaakt), moet hij 60 ± 10° bedragen. Voor verstelbare stoelen met een verstelsysteem en een rugleuning die een hoek van minder dan 20° vormt (zie figuur 1 van bijlage 3), mag hoek α1 minder dan de bovenvermelde minimumwaarde (30°) bedragen, voor zover hij in elke normale gebruiksstand niet minder dan 20° bedraagt.

5.4.2.2.

Achterstoelen, voertuigcategorie M1

In motorvoertuigen van categorie M1 moeten de hoeken α1 en α2 voor alle achterstoelen 30 tot 80° bedragen. Als de achterstoelen verstelbaar zijn, gelden deze hoeken voor alle normale gebruiksstanden.

5.4.2.3.

Voorstoelen, andere voertuigcategorieën dan M1

In motorvoertuigen van andere categorieën dan M1 moeten de hoeken α1 en α2 voor alle normale gebruiksstanden van de voorstoelen 30 tot 80° bedragen. Als in motorvoertuigen met een massa van ten hoogste 3,5 ton ten minste één van deze hoeken van de voorstoelen in alle normale gebruiksstanden constant is, moet hij 60 ± 10° bedragen (bv. als de verankering aan de stoel is vastgemaakt).

5.4.2.4.

Achterstoelen en speciale voor- of achterstoelen, andere voertuigcategorieën dan M1

In voertuigen van andere categorieën dan M1 die zijn uitgerust met:

a)

zitbanken;

b)

verstelbare stoelen (vóór en achter) met een verstelsysteem en een rugleuning die een hoek van minder dan 20° vormt (zie figuur 1 van bijlage 3), en

c)

andere stoelen achter;

bedragen de hoeken α1 en α2 in alle normale gebruiksstanden 20 tot 80°. Als in motorvoertuigen met een massa van ten hoogste 3,5 ton ten minste één van deze hoeken van de voorstoelen in alle normale gebruiksstanden constant is, moet hij 60 ± 10° bedragen (bv. als de verankering aan de stoel is vastgemaakt).

Voor stoelen van voertuigen van de categorieën M2 en M3, met uitzondering van de voorstoelen, bedragen de hoeken α1 en α2 in alle normale gebruiksstanden 45 tot 90°.

5.4.2.5.

De afstand tussen de twee verticale vlakken die evenwijdig zijn aan het middenlangsvlak van het voertuig en die elk door één van de twee effectieve gordelverankeringen onderaan (L1 en L2) van dezelfde veiligheidsgordel lopen, moet ten minste 350 mm bedragen. In het geval van zijwaarts gerichte stoelen moet de afstand tussen de twee verticale vlakken die evenwijdig zijn aan het middenlangsvlak van de stoel en die elk door één van de twee effectieve gordelverankeringen onderaan (L1 en L2) van dezelfde veiligheidsgordel lopen ten minste 350 mm bedragen. Indien er slechts één middenzitplaats op een stoelenrij achter van voertuigen van de categorieën M1 en N1 is, moet de bovenvermelde afstand voor die middenzitplaats ten minste 240 mm bedragen, voor zover het niet mogelijk is de middenstoel achter te verwisselen met één van de andere stoelen van het voertuig. Het middenlangsvlak van de stoel moet tussen de punten L1 en L2 liggen en ten minste 120 mm van deze punten verwijderd zijn.

5.4.3.

Plaats van de effectieve gordelverankeringen bovenaan (zie bijlage 3)

5.4.3.1.

Indien gebruik wordt gemaakt van een riemgeleider of een soortgelijke voorziening die de plaats van de effectieve gordelverankering bovenaan beïnvloedt, dan wordt deze plaats op de gewone wijze bepaald door de plaats van de verankering te beschouwen wanneer de middellijn in de lengterichting van de riem door een punt J1 loopt dat vanuit het R‐punt aan de hand van de volgende drie lijnstukken wordt gedefinieerd:

RZ

:

een 530 mm lang stuk van de romplijn, in opwaartse richting gemeten vanuit het R‐punt;

ZX

:

een 120 mm lang stuk van de loodlijn op het middenlangsvlak van het voertuig, gemeten vanuit het Z‐punt in de richting van de verankering;

XJ1

:

een 60 mm lang stuk van de loodlijn op het vlak bepaald door de lijnstukken RZ en ZX, gemeten vanuit het X‐punt in voorwaartse richting.

Punt J2 wordt bepaald door symmetrie met punt J1 ten opzichte van het verticale langsvlak door de in punt 5.1.2 beschreven romplijn van de op de desbetreffende stoel geplaatste dummy.

Indien een tweedeursconfiguratie wordt gebruikt om zowel de voor- als de achterstoelen toegankelijk te maken en de verankering bovenaan aan de B‐stijl is bevestigd, dan moet het systeem zodanig zijn ontworpen dat het instappen en uitstappen niet wordt belemmerd.

5.4.3.2.

De effectieve gordelverankering bovenaan bevindt zich onder het vlak FN, dat loodrecht op het middenlangsvlak van de stoel staat en een hoek van 65° met de romplijn maakt. Voor de achterstoelen mag deze hoek tot 60° worden verkleind. Het vlak FN snijdt de romplijn in het punt D, waarbij DR = 315 mm +1,8 S. Als echter S ≤ 200 mm, wordt DR = 675 mm.

5.4.3.3.

De effectieve gordelverankering bovenaan bevindt zich achter het vlak FK, dat loodrecht op het middenlangsvlak van de stoel staat en de romplijn in het punt B snijdt onder een hoek van 120°, waarbij BR = 260 mm + S. Als S ≥ 280 mm, mag de fabrikant naar keuze BR = 260 mm +0,8 S gebruiken.

5.4.3.4.

S mag niet minder dan 140 mm bedragen.

5.4.3.5.

De effectieve gordelverankering bovenaan bevindt zich achter een verticaal vlak dat loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig staat en door het R‐punt loopt, zoals afgebeeld in bijlage 3.

5.4.3.6.

De effectieve gordelverankering bovenaan bevindt zich boven een horizontaal vlak dat door het in punt 5.1.4 gedefinieerde C‐punt loopt.

5.4.3.6.1.

Onverminderd de voorschriften van punt 5.4.3.6 mag de effectieve gordelverankering bovenaan voor passagiersstoelen van voertuigen van de categorieën M2 en M3 verstelbaar zijn tot een stand onder deze specificatie, indien aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

a)

op de veiligheidsgordel of stoel wordt een permanente markering aangebracht om aan te duiden in welke stand de effectieve gordelverankering bovenaan zich moet bevinden om te voldoen aan de in punt 5.4.3.6 voorgeschreven minimale hoogte voor de gordelverankering bovenaan. Deze markering moet aan de gebruiker duidelijk aangeven in welke stand de verankering geschikt is voor gebruik door een volwassene met een gemiddeld postuur;

b)

de effectieve gordelverankering bovenaan wordt zodanig ontworpen dat deze in de hoogte verstelbaar is met een handbediend verstelsysteem dat voor de zittende gebruiker bereikbaar is en op passende en gemakkelijke wijze kan worden gebruikt;

c)

de effectieve gordelverankering bovenaan wordt zodanig ontworpen dat onbedoelde opwaartse verplaatsingen van de gordelverankering die de doeltreffendheid van het verstelsysteem bij normaal gebruik zouden verminderen, worden voorkomen;

d)

de fabrikant moet in de voertuighandleiding duidelijke uitleg verschaffen over het gebruik van dergelijke verstelsystemen, alsook informatie over de geschiktheid en beperkingen ervan voor inzittenden met een klein postuur.

Wanneer het verstelsysteem om de schouderhoogte aan te passen echter niet rechtstreeks aan de voertuigconstructie of de stoelconstructie is bevestigd, maar er gebruik wordt gemaakt van een flexibel verstelsysteem van de schouderhoogte;

e)

moet nog steeds worden voldaan aan de onder a) en d) vermelde voorschriften in het kader van de krachtens Reglement nr. 14 uitgevoerde typegoedkeuring, waarbij gebruik wordt gemaakt van het te installeren beveiligingssysteem;

f)

moet worden aangetoond dat de veiligheidsgordel, samen met het flexibele verstelsysteem om de schouderhoogte aan te passen, voldoet aan de voorschriften voor beveiligingssystemen van Reglement nr. 16; aan de voorschriften onder b) en c) moet in het kader van de typegoedkeuring krachtens Reglement nr. 16 worden voldaan overeenkomstig punt 8.3 van dat reglement.

5.4.3.7.

Behalve de in punt 5.4.3.1 gespecificeerde verankering bovenaan mogen aanvullende effectieve gordelverankeringen bovenaan worden geïnstalleerd als één van de volgende voorwaarden is vervuld:

5.4.3.7.1.

de aanvullende verankeringen voldoen aan de voorschriften van de punten 5.4.3.1 tot en met 5.4.3.6;

5.4.3.7.2.

de aanvullende verankeringen kunnen zonder gereedschap worden gebruikt, voldoen aan de voorschriften van de punten 5.4.3.5 en 5.4.3.6, en bevinden zich in één van de gebieden die worden bepaald door een verticale verschuiving van 80 mm in op- of neerwaartse richting van het in figuur 1 van bijlage 3 afgebeelde gebied, of

5.4.3.7.3.

de verankeringen zijn bestemd voor een harnasgordel, voldoen aan de voorschriften van punt 5.4.3.6 indien zij zich bevinden achter het dwarsvlak dat door de referentielijn loopt, en zijn als volgt geplaatst:

5.4.3.7.3.1.

in het geval van één verankeringspunt bevinden ze zich in het gemeenschappelijk gedeelte van de twee tweevlakshoeken waarvan de verticale delen door de in punt 5.4.3.1 gedefinieerde punten J1 en J2 lopen en waarvan de horizontale delen in figuur 2 van bijlage 3 zijn afgebeeld;

5.4.3.7.3.2.

in het geval van twee verankeringen bevinden ze zich in de meest geschikte van de hierboven omschreven tweevlakshoeken, voor zover de ene verankering niet meer dan 50 mm is verwijderd van de plaats die wordt bepaald door de andere verankering symmetrisch te spiegelen ten opzichte van het in punt 5.1.6 gedefinieerde vlak P van de desbetreffende stoel.

5.5.

Afmetingen van de schroefgaten voor de verankeringen

5.5.1.

De verankeringen hebben schroefgaten van 7/16 inch (20 UNF 2B).

5.5.2.

Als het voertuig door de fabrikant is uitgerust met veiligheidsgordels die aan alle voor de desbetreffende stoel voorgeschreven verankeringen zijn vastgemaakt, hoeven deze verankeringen niet aan het voorschrift van punt 5.5.1 te voldoen, voor zover ze aan de andere bepalingen van dit reglement voldoen. Het voorschrift van punt 5.5.1 geldt evenmin voor aanvullende verankeringen die aan het voorschrift van punt 5.4.3.7.3 voldoen.

5.5.3.

De veiligheidsgordel moet van de verankering kunnen worden losgemaakt zonder deze te beschadigen.

6.   TESTS

6.1.

Algemene tests voor veiligheidsgordelverankeringen

6.1.1.

Onder voorbehoud van de toepassing van de bepalingen van punt 6.2 en op verzoek van de fabrikant:

6.1.1.1.

mogen de tests op een voertuigstructuur of op een volledig afgewerkt voertuig worden uitgevoerd;

6.1.1.2.

mogen de tests worden beperkt tot de verankeringen van één stoel of stoelengroep, voor zover:

a)

de desbetreffende verankeringen dezelfde structurele kenmerken hebben als de verankeringen van de andere stoelen of stoelengroepen, en

b)

de stoel of stoelengroep dezelfde structurele kenmerken heeft als de andere stoelen of stoelengroepen, in het geval dat de verankeringen volledig of gedeeltelijk op de stoel of stoelengroep zijn vastgemaakt;

6.1.1.3.

mogen ramen en deuren al dan niet zijn gemonteerd en al dan niet zijn gesloten;

6.1.1.4.

mag elk gewoonlijk gemonteerd onderdeel dat bijdraagt tot de stijfheid van de voertuigstructuur worden aangebracht.

6.1.2.

De stoelen moeten worden gemonteerd en in de stand voor het besturen of gebruiken van het voertuig worden geplaatst die door de voor het uitvoeren van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische dienst is gekozen om de meest ongunstige omstandigheden voor de sterkte van het systeem te verkrijgen. De stand van de stoelen moet in het rapport worden vermeld. Als de hoek van de rugleuning verstelbaar is, moet deze worden vergrendeld volgens de aanwijzingen van de fabrikant of, indien deze ontbreken, in een hoek die voor voertuigen van de categorieën M1 en N1 zo dicht mogelijk 25° en voor voertuigen van alle andere categorieën zo dicht mogelijk 15° benadert.

6.2.

Vastklemmen van het voertuig met het oog op de tests van de veiligheidsgordelverankeringen

6.2.1.

De manier waarop het voertuig tijdens de test wordt vastgeklemd, mag geen versterking van de veiligheidsgordelverankeringen en het desbetreffende verankeringsgebied tot gevolg hebben en evenmin de normale vervorming van de structuur beperken.

6.2.2.

Een klemvoorziening wordt bevredigend geacht indien deze geen enkele invloed heeft op een oppervlak dat de volledige breedte van de structuur omvat en indien het voertuig of de structuur vooraan op een afstand van ten minste 500 mm van de te testen verankering is geblokkeerd of vastgezet en achteraan op een afstand van ten minste 300 mm van die verankering is bevestigd of vastgezet.

6.2.3.

Het verdient aanbeveling de structuur op steunen te plaatsen die zich ongeveer op één lijn met de wielassen of, indien dit niet mogelijk is, op één lijn met de bevestigingspunten van de ophanging bevinden.

6.2.4.

Indien een andere dan de in de punten 6.2.1, 6.2.2 en 6.2.3 voorgeschreven vastklemmethode wordt gebruikt, moet de gelijkwaardigheid ervan worden aangetoond.

6.3.

Algemene testvoorschriften voor veiligheidsgordelverankeringen

6.3.1.

Alle gordelverankeringen van dezelfde stoelengroep worden tegelijkertijd getest. Als het risico bestaat dat asymmetrische belasting van de stoelen en/of verankeringen tot het mislukken van de test leidt, mag een aanvullende test met asymmetrische belasting worden uitgevoerd.

6.3.2.

De trekkracht moet worden uitgeoefend onder een hoek van 10 ± 5° boven de horizontale lijn in een vlak evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig.

Eerst wordt een voorbelasting van 10 % met een tolerantie van ± 30 % van de doelbelasting uitgeoefend; vervolgens wordt de belasting verhoogd tot 100 % van de doelbelasting.

6.3.3.

De volledige belasting moet zo snel mogelijk en binnen 60 seconden worden bereikt.

De fabrikant kan echter vragen dat de belasting binnen 4 seconden wordt uitgeoefend.

De gordelverankeringen moeten ten minste 0,2 seconde aan de gespecificeerde belasting weerstaan.

6.3.4.

In bijlage 5 zijn de trekvoorzieningen afgebeeld die tijdens de in punt 6.4 beschreven tests moeten worden gebruikt. De in figuur 1 van bijlage 5 afgebeelde voorzieningen worden op het stoelkussen geplaatst en vervolgens, indien mogelijk, tegen de rugleuning van de stoel aangedrukt terwijl de gordel strak om de voorziening wordt aangespannen. De voorziening in figuur 2 van bijlage 5 wordt in positie gebracht, de gordel wordt om de voorziening gelegd en strak aangespannen. Tijdens deze handeling wordt geen grotere belasting op de veiligheidsgordelverankeringen uitgeoefend dan wat minimaal nodig is om de testvoorziening correct aan te brengen.

De breedte van de trekvoorziening (254 mm of 406 mm) die op elke zitplaats wordt gebruikt, moet de afstand tussen de verankeringen onderaan zo dicht mogelijk benaderen.

Bij het aanbrengen van de trekvoorziening moet wederzijdse beïnvloeding gedurende de trektest met negatieve gevolgen voor de belasting en de verdeling van de belasting worden vermeden.

6.3.5.

De gordelverankeringen van stoelen die voorzien zijn van gordelverankeringen bovenaan, worden onder de volgende omstandigheden getest:

6.3.5.1.

Zijzitplaatsen vóór:

De gordelverankeringen worden onderworpen aan de in punt 6.4.1 voorgeschreven tests, waarbij de belasting op de gordelverankeringen wordt uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie nabootst van een driepuntsgordel die is uitgerust met een oprolmechanisme met een oprolas of riemgeleider aan de gordelverankering bovenaan. Indien er meer verankeringen zijn dan het in punt 5.3 voorgeschreven aantal, worden deze bovendien onderworpen aan de in punt 6.4.5 voorgeschreven test, waarbij de belasting op de verankeringen wordt uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie nabootst van het type veiligheidsgordel waarvoor deze verankeringen zijn bestemd.

6.3.5.1.1.

Indien het oprolmechanisme niet aan de vereiste zijdelingse gordelverankering onderaan is bevestigd of indien dit aan de gordelverankering bovenaan is bevestigd, worden de gordelverankeringen onderaan eveneens aan de in punt 6.4.3 voorgeschreven test onderworpen.

6.3.5.1.2.

In dit geval mogen de in de punten 6.4.1 en 6.4.3 voorgeschreven tests op twee verschillende structuren worden uitgevoerd, indien de fabrikant hierom verzoekt.

6.3.5.2.

Zijzitplaatsen achter en alle middenzitplaatsen:

De gordelverankeringen worden onderworpen aan de in punt 6.4.2 voorgeschreven test, waarbij de belasting op de verankeringen wordt uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie van een driepuntsveiligheidsgordel zonder oprolmechanisme nabootst, en aan de in punt 6.4.3 voorgeschreven test, waarbij de belasting op de twee gordelverankeringen onderaan wordt uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie van een heupgordel nabootst. Indien de fabrikant hierom verzoekt, mogen de twee tests op twee verschillende structuren worden uitgevoerd.

6.3.5.3.

Indien een fabrikant zijn voertuig met veiligheidsgordels levert, mogen de desbetreffende gordelverankeringen op verzoek van de fabrikant alleen worden onderworpen aan een test waarbij de belasting op deze verankeringen wordt uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie nabootst van het type gordels waarvoor deze verankeringen zijn bestemd.

6.3.6.

Indien de zij- en middenzitplaatsen niet met gordelverankeringen bovenaan zijn uitgerust, worden de gordelverankeringen onderaan aan de in punt 6.4.3 voorgeschreven test onderworpen, waarbij de belasting op deze verankeringen wordt uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie van een heupgordel nabootst.

6.3.7.

Indien het voertuig zodanig is ontworpen dat het ook met andere voorzieningen kan worden uitgerust, waarbij de riemen niet rechtstreeks maar met behulp van katrolschijven enz. aan de gordelverankeringen worden bevestigd of waarbij nog andere dan de in punt 5.3 vermelde gordelverankeringen vereist zijn, wordt de veiligheidsgordel of de opstelling van draden, katrolschijven enz. die de uitrusting van de veiligheidsgordel voorstelt, met een dergelijke voorziening aan de gordelverankeringen van het voertuig bevestigd en worden de gordelverankeringen aan de in punt 6.4 voorgeschreven tests onderworpen.

6.3.8.

Een andere dan de in punt 6.3 voorgeschreven testmethode mag worden gebruikt, mits de gelijkwaardigheid ervan wordt aangetoond.

6.4.

Bijzondere testvoorschriften voor veiligheidsgordelverankeringen

6.4.1.

Test van de volgende configuratie: driepuntsgordel, voorzien van een oprolmechanisme met oprolas of riemgeleider aan de gordelverankering bovenaan

6.4.1.1.

Een speciale oprolas of geleider voor de draad of riem, die geschikt is om de belasting van de trekvoorziening door te geven, of de door de fabrikant geleverde oprolas of geleider wordt op de gordelverankering bovenaan gemonteerd.

6.4.1.2.

Op een aan de gordelverankeringen van dezelfde gordel vastgemaakte trekvoorziening (zie figuur 2 van bijlage 5) wordt een testbelasting van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie van de bovenste rompriem van een dergelijke veiligheidsgordel nabootst. Voor voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1 bedraagt de testbelasting 675 ± 20 daN, behalve voor voertuigen van de categorieën M3 en N3, waarvoor de testbelasting 450 ± 20 daN bedraagt.

6.4.1.3.

Tegelijkertijd wordt een trekkracht van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een aan de twee gordelverankeringen onderaan vastgemaakte trekvoorziening (zie figuur 1 van bijlage 5). Voor voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1 bedraagt de testbelasting 675 ± 20 daN, behalve voor voertuigen van de categorieën M3 en N3, waarvoor de testbelasting 450 ± 20 daN bedraagt.

6.4.2.

Test van de volgende configuratie: driepuntsgordel, zonder oprolmechanisme of met oprolmechanisme aan de gordelverankering bovenaan

6.4.2.1.

Er wordt een testbelasting van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een trekvoorziening (zie figuur 2 van bijlage 5) die is bevestigd aan de gordelverankering bovenaan en de tegenoverliggende gordelverankering onderaan van dezelfde gordel door gebruik te maken van een aan de gordelverankering bovenaan vastgemaakt oprolmechanisme, indien dit door de fabrikant is geleverd. Voor voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1 bedraagt de testbelasting 675 ± 20 daN, behalve voor voertuigen van de categorieën M3 en N3, waarvoor de testbelasting 450 ± 20 daN bedraagt.

6.4.2.2.

Tegelijkertijd wordt een trekkracht van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een trekvoorziening (zie figuur 1 van bijlage 5) die aan de gordelverankeringen onderaan is vastgemaakt. Voor voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1 bedraagt de testbelasting 675 ± 20 daN, behalve voor voertuigen van de categorieën M3 en N3, waarvoor de testbelasting 450 ± 20 daN bedraagt.

6.4.3.

Test van de volgende configuratie: heupgordel

Er wordt een testbelasting van 2 225 ± 20 daN uitgeoefend op een trekvoorziening (zie figuur 1 van bijlage 5) die aan de twee gordelverankeringen onderaan is vastgemaakt. Voor voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1 bedraagt de testbelasting 1 110 ± 20 daN, behalve voor voertuigen van de categorieën M3 en N3, waarvoor de testbelasting 740 ± 20 daN bedraagt.

6.4.4.

Test voor gordelverankeringen die zich volledig in de stoelstructuur bevinden of die over de voertuigstructuur en de stoelstructuur zijn verdeeld

6.4.4.1.

De in de punten 6.4.1, 6.4.2 en 6.4.3 gespecificeerde tests worden naargelang het geval uitgevoerd door op elke stoel en op elke stoelengroep tegelijkertijd de hieronder genoemde kracht uit te oefenen.

6.4.4.2.

De in de punten 6.4.1, 6.4.2 en 6.4.3 vermelde belastingen worden aangevuld met een kracht die gelijk is aan twintigmaal de massa van de complete stoel. Overeenkomstig het fysieke effect dat door de massa van de stoel wordt uitgeoefend op de stoelverankeringen, wordt een traagheidsbelasting op de stoel of de desbetreffende delen van de stoel uitgeoefend. De aanvullende belasting(en) en de verdeling ervan worden vastgesteld door de fabrikant; de technische dienst moet hiermee instemmen.

In het geval van voertuigen van de categorieën M2 en N2 moet deze kracht gelijk zijn aan tienmaal de massa van de complete stoel; in het geval van voertuigen van de categorieën M3 en N3 moet deze kracht gelijk zijn aan 6,6 maal de massa van de complete stoel.

6.4.5.

Test van de volgende configuratie: gordel van een speciaal type

6.4.5.1.

Op een aan de gordelverankeringen van dezelfde veiligheidsgordel vastgemaakte trekvoorziening (zie figuur 2 van bijlage 5) wordt een testbelasting van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend door middel van een voorziening die de geometrie van de bovenste rompriem(en) nabootst.

6.4.5.2.

Tegelijkertijd wordt een trekkracht van 1 350 ± 20 daN uitgeoefend op een aan de twee gordelverankeringen onderaan vastgemaakte trekvoorziening (zie figuur 3 van bijlage 5).

6.4.5.3.

Voor voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1 bedraagt deze testbelasting 675 ± 20 daN, behalve voor voertuigen van de categorieën M3 en N3, waarvoor de testbelasting 450 ± 20 daN bedraagt.

6.4.6.

Test bij achterwaarts gerichte stoelen

6.4.6.1.

Voor de test van de verankeringspunten worden, naargelang van het geval, de in punt 6.4.1, 6.4.2 of 6.4.3 voorgeschreven krachten gebruikt. De testbelasting stemt in elk geval overeen met de voorgeschreven belasting voor voertuigen van categorie M3 of N3.

6.4.6.2.

De testbelasting is voorwaarts gericht ten opzichte van de desbetreffende stoel, overeenkomstig de procedure van punt 6.3.

6.4.7.

Test bij zijwaarts gerichte stoelen

6.4.7.1.

Voor de test van de verankeringspunten worden de in punt 6.4.3 voorgeschreven krachten voor voertuigen van categorie M3 gebruikt.

6.4.7.2.

De testbelasting is voorwaarts gericht ten opzichte van het voertuig, overeenkomstig de in punt 6.3 voorgeschreven procedure. In het geval dat zijwaarts gerichte stoelen op een basisstructuur zijn gegroepeerd, worden de veiligheidsgordelverankeringspunten van elke zitplaats van deze groep afzonderlijk getest. Voorts wordt de basisstructuur getest zoals beschreven in punt 6.4.8.

6.4.7.3.

In figuur 1b van bijlage 5 is de aan de test van zijwaarts gerichte stoelen aangepaste trekvoorziening afgebeeld.

6.4.8.

Test van de basisstructuur van zijwaarts gerichte stoelen

6.4.8.1.

Voor de test van de basisstructuur van een zijwaarts gerichte stoel of een groep van zijwaarts gerichte stoelen worden de in punt 6.4.3 voorgeschreven krachten voor voertuigen van categorie M3 gebruikt.

6.4.8.2.

De testbelasting is voorwaarts gericht ten opzichte van het voertuig, overeenkomstig de in punt 6.3 voorgeschreven procedure. In het geval dat zijwaarts gerichte stoelen zijn gegroepeerd, wordt de basisstructuur van elke zitplaats van deze groep tegelijkertijd getest.

6.4.8.3.

Het in de punten 6.4.3 en 6.4.4 voorgeschreven punt waarop de krachten worden uitgeoefend, ligt zo dicht mogelijk bij het H‐punt en op de snijlijn van een horizontaal vlak en verticaal dwarsvlak door het desbetreffende H‐punt van elke zitplaats.

6.5.

In het geval van een stoelengroep als beschreven in punt 1 van bijlage 7, mag de fabrikant ervoor kiezen de dynamische test van bijlage 7 uit te voeren in plaats van de in de punten 6.3 en 6.4 voorgeschreven statische test.

7.   INSPECTIE TIJDENS EN NA DE STATISCHE TESTS VAN DE VEILIGHEIDSGORDELVERANKERINGEN

7.1.

Alle verankeringen moeten de in de punten 6.3 en 6.4 voorgeschreven test kunnen doorstaan. Als een verankering of het omliggende gebied permanent vervormt, breekt of scheurt ten gevolge van de uitgeoefende kracht, wordt het toch geacht de test te hebben doorstaan als de vereiste kracht gedurende de gespecificeerde tijdspanne werd gehandhaafd. Tijdens de test moeten de in punt 5.4.2.5 gespecificeerde minimumafstanden tussen de effectieve gordelverankeringen onderaan en de in punt 5.4.3.6 vermelde voorschriften voor effectieve gordelverankeringen bovenaan worden nageleefd.

7.1.1.

Bij voertuigen van categorie M1 met een toegestane maximummassa van 2,5 ton mag, als de veiligheidsgordelverankering bovenaan aan de stoelstructuur is bevestigd, de effectieve gordelverankering bovenaan zich tijdens de test niet verplaatsen tot vóór het dwarsvlak dat door het R‐punt en het C‐punt van de desbetreffende stoel loopt (zie figuur 1 van bijlage 3).

Bij andere voertuigen mag de effectieve gordelverankering bovenaan zich tijdens de test niet verplaatsen tot vóór een dwarsvlak dat door het R‐punt van de stoel loopt en 10° in voorwaartse richting is gekanteld.

De maximale verplaatsing van het effectieve gordelverankeringspunt bovenaan wordt tijdens de test gemeten.

Als de verplaatsing van het effectieve gordelverankeringspunt bovenaan de bovenvermelde grenzen overschrijdt, moet de fabrikant aan de technische dienst aantonen dat dit geen gevaar voor de inzittende inhoudt. Om aan te tonen dat er voldoende overlevingsruimte overblijft, kan bijvoorbeeld de testprocedure van Reglement nr. 94 of een sledetest met overeenkomstige impuls worden gebruikt.

7.2.

Als een voertuig is uitgerust met verplaatsings- en vergrendelingssystemen waardoor de inzittenden, ongeacht de stoel waarop zij zich bevinden, het voertuig kunnen verlaten, moeten deze systemen ook na het wegnemen van de trekkracht nog steeds met de hand kunnen worden bediend.

7.3.

Na de test wordt alle schade aan de verankeringen en structuren die tijdens de test aan een belasting werden onderworpen, genoteerd.

7.4.

De gordelverankeringen bovenaan van een of meer stoelen van voertuigen van categorie M3 en van voertuigen van categorie M2 met een maximummassa van meer dan 3,5 ton, die aan de voorschriften van Reglement nr. 80 voldoen, hoeven niet aan punt 7.1 te voldoen wat de voorschriften van punt 5.4.3.6 betreft.

8.   WIJZIGINGEN EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING VAN HET VOERTUIGTYPE

8.1.

Elke wijziging van het voertuigtype moet worden meegedeeld aan de typegoedkeuringsinstantie die het voertuigtype heeft goedgekeurd. Die instantie kan dan:

8.1.1.

oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het voertuig in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of

8.1.2.

de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

8.2.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, worden volgens de procedure van punt 4.3 in kennis gesteld van de bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen.

8.3.

De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent aan die uitbreiding een volgnummer toe en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

9.   CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

Voor de controle van de conformiteit van de productie gelden de procedures van aanhangsel 1 van de overeenkomst (E/ECE/TRANS/505/Rev.3), met inachtneming van de volgende voorschriften:

9.1.

Elk voertuig waarop overeenkomstig dit reglement een goedkeuringsmerk is aangebracht, moet overeenstemmen met het goedgekeurde voertuigtype wat de bijzonderheden betreft die een invloed hebben op de kenmerken van de veiligheidsgordelverankeringen.

9.2.

Om de in punt 9.1 bedoelde conformiteit van de productie te verifiëren, wordt een voldoende aantal in serie geproduceerde voertuigen waarop het bij dit reglement vereiste goedkeuringsmerk is aangebracht, aan steekproeven onderworpen.

9.3.

In het algemeen hebben deze verificaties enkel betrekking op het uitvoeren van metingen. Indien nodig worden de voertuigen echter aan sommige van de in punt 6 beschreven tests onderworpen; de keuze van de tests gebeurt door de technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert.

10.   SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

10.1.

De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een voertuigtype kan worden ingetrokken indien niet aan het voorschrift van punt 9.1 is voldaan of indien de veiligheidsgordelverankeringen ervan de in punt 9 voorgeschreven controles niet heeft doorstaan.

10.2.

Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

11.   HANDLEIDING

De nationale autoriteiten kunnen eisen dat de voertuigfabrikanten in de handleiding van de door hen geregistreerde voertuigen duidelijk vermelden:

11.1.

waar de verankeringen zich bevinden, en

11.2.

voor welk type gordels de verankeringen zijn bestemd (zie bijlage 1, punt 5).

12.   DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Indien de houder van de goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd type veiligheidsgordelverankering definitief stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis. Zodra deze instantie de kennisgeving heeft ontvangen, stelt zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

13.   NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE TYPEGOEDKEURINGSINSTANTIES

De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, moeten het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres meedelen van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de typegoedkeuringsinstanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring of de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring moeten worden toegezonden.

14.   OVERGANGSBEPALINGEN

14.1.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 06 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, niet weigeren om ECE-goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 06.

14.2.

Vanaf twee jaar na de inwerkingtreding van wijzigingenreeks 06 van dit reglement mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen ECE-goedkeuring verlenen als is voldaan aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 06.

14.3.

Vanaf zeven jaar na de inwerkingtreding van wijzigingenreeks 06 van dit reglement mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, weigeren goedkeuringen te erkennen die niet overeenkomstig wijzigingenreeks 06 van dit reglement zijn verleend. Bestaande goedkeuringen van voertuigcategorieën waarop wijzigingenreeks 06 van dit reglement geen betrekking heeft, blijven evenwel geldig en de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, blijven deze accepteren.

14.4.

De goedkeuringen krachtens wijzigingenreeks 04 van dit reglement van voertuigen die niet onder punt 7.1.1 vallen, blijven geldig.

14.5.

De bestaande goedkeuringen van voertuigen die niet onder supplement 4 op wijzigingenreeks 05 van dit reglement vallen, blijven geldig als zij krachtens wijzigingenreeks 05, tot en met supplement 3, zijn verleend.

14.6.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 5 op wijzigingenreeks 05 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren goedkeuringen te verlenen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij supplement 5 op wijzigingenreeks 05.

14.7.

De bestaande goedkeuringen van voertuigen die niet onder supplement 5 op wijzigingenreeks 05 van dit reglement vallen, blijven geldig als zij krachtens wijzigingenreeks 05, tot en met supplement 3, zijn verleend.

14.8.

Vanaf 20 februari 2005 verlenen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, in het geval van voertuigen van categorie M1, alleen goedkeuring als is voldaan aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5 op wijzigingenreeks 05.

14.9.

Vanaf 20 februari 2007 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, in het geval van voertuigen van categorie M1, weigeren goedkeuringen te erkennen die niet overeenkomstig supplement 5 op wijzigingenreeks 05 zijn verleend.

14.10.

Vanaf 16 juli 2006 verlenen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, in het geval van voertuigen van categorie N, alleen goedkeuring als het voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5 op wijzigingenreeks 05.

14.11.

Vanaf 16 juli 2008 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, in het geval van voertuigen van categorie N, weigeren goedkeuringen te erkennen die niet overeenkomstig supplement 5 op wijzigingenreeks 05 zijn verleend.

14.12.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 07 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren goedkeuringen te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 07.

14.13.

Vanaf 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 07 verlenen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen goedkeuring als is voldaan aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 07.

14.14.

Vanaf 36 maanden na de inwerkingtreding van wijzigingenreeks 07 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, weigeren goedkeuringen te erkennen die niet krachtens wijzigingenreeks 07 van dit reglement zijn verleend.

14.15.

Onverminderd de punten 14.13 en 14.14 blijven goedkeuringen van voertuigcategorieën krachtens voorgaande wijzigingenreeksen bij het reglement waarvoor wijzigingenreeks 07 geen gevolgen heeft, geldig, en overeenkomstsluitende partijen die het reglement toepassen, blijven deze accepteren.

14.16.

Tenzij hun nationale voorschriften op het ogenblik dat zij dit reglement aanvaarden de montage van veiligheidsgordelverankeringen voor klapstoelen verplicht stellen, mogen de overeenkomstsluitende partijen bij de nationale goedkeuring blijven toestaan dat deze niet zijn gemonteerd en kan voor buscategorieën met dergelijke stoelen geen typegoedkeuring krachtens dit reglement worden verleend.

14.17.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 2 op wijzigingenreeks 07 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren typegoedkeuringen te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 2 op wijzigingenreeks 07.

14.18.

Vanaf twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 2 op wijzigingenreeks 07 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen goedkeuring verlenen aan voertuigtypes die voldoen aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 2 op wijzigingenreeks 07.

14.19.

Overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mogen geen uitbreiding van goedkeuringen weigeren, ook al wordt niet voldaan aan supplement 2 op wijzigingenreeks 07.

14.20.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 08 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren typegoedkeuringen te verlenen of te accepteren krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 08.

14.21.

Overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mogen niet weigeren uitbreidingen toe te staan van typegoedkeuringen voor bestaande typen op basis van de bepalingen die golden op het ogenblik van de oorspronkelijke goedkeuring.

14.22.

Overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 08, zijn niet verplicht overeenkomstig een van de vorige wijzigingenreeksen van dit reglement verleende typegoedkeuringen te accepteren.

14.23.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 09 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren VN-typegoedkeuringen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 09 te verlenen of te accepteren.

14.24.

Vanaf 1 september 2019 zijn de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, niet verplicht om VN-typegoedkeuringen krachtens de voorgaande wijzigingenreeks te accepteren als die na 1 september 2019 voor het eerst zijn verleend.

14.25.

Tot 1 september 2025 accepteren de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, VN-typegoedkeuringen krachtens de voorgaande wijzigingenreeks als die voor 1 september 2019 voor het eerst zijn verleend.

14.26.

Vanaf 1 september 2025 zijn de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, niet verplicht typegoedkeuringen te accepteren die zijn verleend krachtens de voorgaande wijzigingenreeks van dit reglement.

14.27.

Onverminderd bovenstaande overgangsbepalingen zijn de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement na de datum van inwerkingtreding van de recentste wijzigingenreeks zullen toepassen, niet verplicht VN-typegoedkeuringen te accepteren die krachtens een van de vorige wijzigingenreeksen van dit reglement zijn verleend, en zijn zij alleen verplicht VN-typegoedkeuringen te accepteren die krachtens wijzigingenreeks 09 van dit reglement zijn verleend.

14.28.

Onverminderd punt 14.26 moeten de overeenkomstsluitende partijen die het VN-reglement toepassen, VN-typegoedkeuringen die krachtens de voorgaande wijzigingenreeksen van het VN-reglement zijn verleend aan voertuigen en voertuigsystemen waarvoor wijzigingenreeks 09 geen gevolgen heeft, blijven accepteren.

14.29.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mogen niet weigeren VN-typegoedkeuringen krachtens eerdere wijzigingenreeksen van dit reglement te verlenen of uitbreidingen daarvan toe te staan.

(1)  Zoals gedefinieerd in de geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6, punt 2.

(2)  De nummers van de partijen bij de Overeenkomst van 1958 zijn opgenomen in bijlage 3 bij de geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6 — http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html


BIJLAGE 1

MEDEDELING

Image 2 Image 3


BIJLAGE 2

OPSTELLING VAN HET GOEDKEURINGSMERK

MODEL A

(Zie punt 4.4 van dit reglement)

Image 4

a = min. 8 mm

Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie wat de veiligheidsgordelverankeringen betreft, in Nederland (E 4) krachtens VN-Reglement nr. 14 is goedgekeurd onder nummer 092439. De eerste twee cijfers van het goedkeuringsnummer geven aan dat, op de datum van goedkeuring, in VN-Reglement nr. 14 al wijzigingenreeks 09 was opgenomen.

MODEL B

(Zie punt 4.5 van dit reglement)

Image 5

A = min. 8 mm

Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie in Nederland (E 4) is goedgekeurd krachtens de VN-Reglementen nr. 14 en nr. 24 (*). (Voor het laatste reglement bedraagt de gecorrigeerde absorptiecoëfficiënt 1,30 m–1.) De goedkeuringsnummers geven aan dat op de datum van goedkeuring wijzigingenreeks 09 in VN-Reglement nr. 14 was opgenomen en wijzigingenreeks 03 in VN-Reglement nr. 24 was opgenomen.


(*)  The second number is given merely as an example.


BIJLAGE 3

PLAATS VAN DE EFFECTIEVE GORDELVERANKERINGEN

(Op de tekening is een voorbeeld afgebeeld waarbij de verankering bovenaan aan het zijpaneel van de voertuigcarrosserie is vastgemaakt)

Image 6

1

Ten minste 240 mm voor de middenzitplaatsen achter van voertuigen van de categorieën M1 en N1.

Image 7


BIJLAGE 4

Procedure voor het bepalen van het H‐punt en de werkelijke romphoek voor zitplaatsen in motorvoertuigen (1)

Aanhangsel 1 — Beschrijving van de driedimensionale H-puntmachine (1)

Aanhangsel 2 — Driedimensionaal referentiesysteem (1)

Aanhangsel 3 — Referentiegegevens voor de zitplaatsen (1)


(1)  Deze procedure wordt beschreven in bijlage 1 bij de geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6.


BIJLAGE 5

TREKINRICHTING

Image 8

Alle afmetingen in millimeters (mm)

Image 9

Image 10

Image 11

Alle afmetingen in millimeters

Voor het bevestigen van de riem mag de trekinrichting voor de schoudergordel gewijzigd worden door er twee soldeerpunten en/of een aantal bouten aan toe te voegen die ervoor moeten zorgen dat de riem tijdens de trektest niet naar beneden glijdt.

Image 12

Alle afmetingen in millimeters


BIJLAGE 6

MINIMUMAANTAL VERANKERINGSPUNTEN EN PLAATS VAN DE VERANKERINGEN ONDERAAN

Voertuigcategorie

Voorwaarts gerichte zitplaatsen

Naar achteren gericht

Zijwaarts gericht

Buitenkant

Midden

 

 

 

Vóór

Andere

Vóór

Andere

 

 

M1

3

3

3

3

2

M2 ≤ 3,5 ton

3

3

3

3

2

M2 > 3,5 ton

3

Image 13

3 of 2

Image 14

3 of 2

Image 15

3 of 2

Image 16

2

M3

3

Image 17

3 of 2

Image 18

3 of 2

Image 19

3 of 2

Image 20

2

2

N1

3

3 of 2 Ø

3 of 2 *

2

2

N2 & N3

3

2

3 of 2 *

2

2

Verklaring van de symbolen:

2

:

Bij de geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), bijlage 13, aanhangsel 1, zijn twee verankeringen onderaan vereist, die de installatie van een veiligheidsgordel van type B of van veiligheidsgordels van type Br, Br3, Br4 m of Br4Nm mogelijk maken.

3

:

Bij de geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), bijlage 13, aanhangsel 1, zijn twee verankeringen onderaan en een verankering bovenaan vereist, die de installatie van een driepuntsveiligheidsgordel van type A of van veiligheidsgordels van type Ar, Ar4m of Ar4Nm mogelijk maken.

Ø

:

Verwijst naar punt 5.3.3 (twee verankeringspunten volstaan wanneer de stoel zich naast een doorgang bevindt).

*

:

Verwijst naar punt 5.3.4 (twee verankeringen volstaan wanneer de voorruit zich buiten de referentiezone bevindt).

Image 21

:

Verwijst naar punt 5.3.5 (twee verankeringen volstaan wanneer er zich niets in de referentiezone bevindt).

Image 22

:

Verwijst naar punt 5.3.7 (bijzondere bepaling voor het bovendek van een voertuig).


AANHANGSEL

PLAATS VAN DE VERANKERINGEN ONDERAAN — HOEKVOORSCHRIFTEN

Zetel

M1

Andere dan M1

Vóór*

aan de kant van de sluiting (α2)

45°-80°

30°-80°

niet aan de kant van de sluiting (α1)

30°-80°

30°-80°

constante hoek

50°-70°

50°-70°

bank — aan de kant van de sluiting (α2)

45°-80°

20°-80°

bank — niet aan de kant van de sluiting (α1)

30°-80°

20°-80°

verstelbare stoel met stoelrughoek < 20°

45°-80° (α2)*

20°-80° (α1)*

20°-80°

Achter ≠

 

30°-80°

20°-80° Ψ

Klapstoel

Geen gordelverankering vereist.

Indien uitgerust met een verankering: zie hoekvoorschriften vóór en achter.

Verklaring van de symbolen:

:

Buitenkant en midden

*

:

Als de hoek niet constant is: zie punt 5.4.2.1

Ψ

:

45°-90° voor stoelen van voertuigen van de categorieën M2 en M3


BIJLAGE 7

DYNAMISCHE TEST ALS ALTERNATIEF VOOR DE STATISCHE STERKTETEST VAN VEILIGHEIDSGORDELVERANKERINGEN

1.   TOEPASSINGSGEBIED

In deze bijlage is een dynamische sledetest beschreven die kan worden uitgevoerd als alternatief voor de in de punten 6.3 en 6.4 van dit reglement voorgeschreven statische sterktetest van veiligheidsgordelverankeringen.

Dit alternatief kan, op verzoek van de voertuigfabrikant, worden gebruikt in het geval van een stoelengroep waarbij alle zitplaatsen met driepuntsveiligheidsgordels met spankrachtbegrenzer zijn uitgerust en wanneer de stoelengroep een zitplaats omvat waarvan de veiligheidsgordelverankering bovenaan zich op de stoelconstructie bevindt.

2.   VOORSCHRIFTEN

2.1.

Tijdens de in punt 3 van deze bijlage voorgeschreven dynamische test mag zich geen breuk van een verankering of het omliggende gebied voordoen. Een geplande breuk, die noodzakelijk is voor de werking van de spankrachtbegrenzer, is wel toegestaan.

De in punt 5.4.2.5 van dit reglement gespecificeerde minimumafstanden tussen de effectieve gordelverankeringen onderaan en de in punt 5.4.3.6 gespecificeerde voorschriften voor de effectieve gordelverankeringen bovenaan moeten worden nageleefd, eventueel aangevuld met het onderstaande punt 2.1.1, voor zover dit van toepassing is.

2.1.1.

Bij voertuigen van categorie M1 met een toegestane maximummassa van 2,5 ton mag de veiligheidsgordelverankering bovenaan die aan de stoelstructuur is bevestigd, zich niet verplaatsen tot vóór het dwarsvlak dat door het R‐punt en het C‐punt van de desbetreffende stoel loopt (zie figuur 1 van bijlage 3).

Bij andere voertuigen mag de veiligheidsgordelverankering bovenaan zich tijdens de test niet verplaatsen tot vóór een dwarsvlak dat door het R‐punt van de stoel loopt en 10° in voorwaartse richting is gekanteld.

2.2.

Als een voertuig is uitgerust met verplaatsings- en vergrendelingssystemen waardoor de inzittenden, ongeacht de stoel waarop zij zich bevinden, het voertuig kunnen verlaten, moeten deze systemen ook na de test nog steeds met de hand kunnen worden bediend.

2.3.

In de gebruikershandleiding van het voertuig moet zijn vermeld dat elke veiligheidsgordel alleen mag worden vervangen door een veiligheidsgordel die voor de desbetreffende zitplaats van het voertuig is goedgekeurd; met name de zitplaatsen die uitsluitend met een passende veiligheidsgordel met spankrachtbegrenzer mogen worden uitgerust, moeten in de handleiding zijn geïdentificeerd.

3.   TESTOMSTANDIGHEDEN VOOR DE DYNAMISCHE TEST

3.1.

Algemene testomstandigheden

De testomstandigheden van punt 6.1 van dit reglement zijn van toepassing op de in deze bijlage beschreven test.

3.2.

Installatie en voorbereiding

3.2.1.

Slede

De slede moet zo zijn gebouwd dat er na de test geen blijvende vervorming optreedt. Zij moet zo worden geleid dat de afwijking tijdens de botsing niet meer dan 5° in het verticale vlak en niet meer dan 2° in het horizontale vlak bedraagt.

3.2.2.

Bevestiging van de voertuigstructuur

Het deel van de voertuigstructuur dat als essentieel wordt beschouwd voor de stijfheid van het voertuig met betrekking tot de stoel- en de veiligheidsgordelverankeringen, wordt overeenkomstig de voorschriften van punt 6.2 van dit reglement op de slede bevestigd.

3.2.3.

Beveiligingssystemen

3.2.3.1.

De beveiligingssystemen (volledige stoelen, veiligheidsgordelconstructies en spankrachtbegrenzers) worden overeenkomstig de specificaties van de in serie gebouwde voertuigen op het voertuig gemonteerd.

De delen van het voertuig die zich tegenover de te testen stoel bevinden (dashboard, stoel enz., afhankelijk van de te testen stoel) mogen op de testslede worden gemonteerd. Als het voertuig met een frontale airbag is uitgerust, moet deze worden uitgeschakeld.

3.2.3.2.

Op verzoek van de voertuigfabrikant en met instemming van de technische dienst die met de tests is belast, is het toegestaan sommige onderdelen van de beveiligingssystemen, met uitzondering van de volledige stoelen, de veiligheidsgordelconstructies en de spankrachtbegrenzers, niet op de testslede te monteren of te vervangen door onderdelen met een even grote of lagere stijfheid waarvan de afmetingen die van de binnenuitrusting van het voertuig niet overschrijden, voor zover de krachten die bij de geteste configuratie op de stoel- en veiligheidsgordelverankeringen worden uitgeoefend minstens even ongunstig zijn als bij een standaardconfiguratie.

3.2.3.3.

De stoelen worden overeenkomstig punt 6.1.2 van dit reglement ingesteld in de gebruiksstand die door de technische dienst die met de tests is belast, wordt beschouwd als de stand die, met betrekking tot de sterkte van de verankeringen, de meest ongunstige omstandigheden oplevert en die het mogelijk maakt de dummy’s in het voertuig te installeren.

3.2.4.

Dummy’s

Op elke stoel wordt een dummy met de in bijlage 8 gedefinieerde afmetingen en massa geplaatst, die door de veiligheidsgordel van het voertuig op zijn plaats wordt gehouden.

De dummy hoeft niet met instrumenten te zijn uitgerust.

3.3.

Test

3.3.1.

De slede wordt zo aangedreven dat haar snelheidsvariatie tijdens de test 50 km/h bedraagt. De vertraging moet binnen het in bijlage 8 van Reglement nr. 16 gespecificeerde gebied plaatsvinden.

3.3.2.

Aanvullende beveiligingsvoorzieningen (voorspanvoorzieningen enz., met uitzondering van airbags) worden overeenkomstig de voorschriften van de fabrikant in werking gesteld.

3.3.3.

De verplaatsing van de veiligheidsgordelverankeringen mag de in de punten 2.1 en 2.1.1 van deze bijlage gespecificeerde grenzen niet overschrijden.

BIJLAGE 8

SPECIFICATIES VAN DE DUMMY (*1)

Massa

97,5 ± 5 kg

Zithoogte rechtop

965 mm

Heupbreedte (zittend)

415 mm

Heupomtrek (zittend)

1 200 mm

Tailleomtrek (zittend)

1 080 mm

Borstdiepte

265 mm

Borstomtrek

1 130 mm

Schouderhoogte

680 mm

Tolerantie voor alle afmetingen

± 5 procent

Opmerking: Zie onderstaande schets voor een toelichting van de afmetingen.

Image 23


(*1)  De inrichtingen die in Australian Design Rule (ADR) 4/03 en in Federal Motor Vehicle Safety Standard (FMVSS) nr. 208 zijn beschreven, worden als gelijkwaardig beschouwd.


13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/47


Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van het VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

VN/ECE-Reglement nr. 145 — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de Isofix-verankeringssystemen, Isofix-toptetherverankeringen en i-Size-zitplaatsen betreft (2019/2142)

Datum van inwerkingtreding: 19 juli 2018

Dit document dient louter ter informatie. De authentieke en juridisch bindende tekst is: ECE/TRANS/WP.29/2017/133.

Inhoud

Reglement

1.   

Toepassingsgebied

2.   

Definities

3.   

Goedkeuringsaanvraag

4.   

Goedkeuring

5.   

Specificaties

6.   

Tests

7.   

Wijziging en uitbreiding van de goedkeuring van het voertuigtype

8.   

Conformiteit van de productie

9.   

Sancties bij non-conformiteit van de productie

10.   

Definitieve stopzetting van de productie

11.   

Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de typegoedkeuringsinstanties

Bijlagen

1.   

Mededeling

2.   

Opstelling van het goedkeuringsmerk

3.   

Procedure voor het bepalen van het H-punt en de werkelijke romphoek voor zitplaatsen in motorvoertuigen

 

Aanhangsel 1 — Beschrijving van de driedimensionale H-puntmachine (3-D H-machine)

 

Aanhangsel 2 — Driedimensionaal referentiesysteem

 

Aanhangsel 3 — Referentiegegevens voor de zitplaatsen

4.   

Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen

5.   

i-Size-zitplaatsen

1.   TOEPASSINGSGEBIED

Dit reglement is van toepassing op:

a)

voertuigen van categorie M1 wat de Isofix-verankeringssystemen en de Isofix-toptetherverankeringen voor kinderbeveiligingssystemen betreft. Andere categorieën voertuigen die met Isofix-verankeringen zijn uitgerust, moeten eveneens aan de bepalingen van dit reglement voldoen;

b)

voertuigen van iedere categorie wat hun i-Size-zitplaatsen betreft, indien gedefinieerd door de voertuigfabrikant.

2.   DEFINITIES

Voor de toepassing van dit reglement wordt verstaan onder:

2.1.

“goedkeuring van een voertuig”: de goedkeuring van een voertuigtype wat de eventuele Isofix-verankeringssystemen, Isofix-toptetherverankeringen en i-Size-zitplaatsen betreft;

2.2.

“voertuigtype”: een categorie motorvoertuigen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals de afmetingen, contouren en materialen van de onderdelen van de voertuig- of stoelstructuur waaraan de eventuele Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen zijn vastgemaakt en, als de sterkte van de verankeringen aan de dynamische test wordt onderworpen en bij i-Size-zitplaatsen de sterkte van de vloer van het voertuig aan de statische test wordt onderworpen, de kenmerken van alle onderdelen van het beveiligingssysteem, met name de spankrachtbegrenzers, die een invloed hebben op de krachten die de verankeringen ondergaan;

2.3.

“vloer”: het onderste deel van de voertuigcarrosserie, dat de zijwanden van het voertuig met elkaar verbindt. In dit geval omvat de vloer de ribben, profielen en eventuele andere verstevigingen, zelfs als deze zich onder de vloer bevinden, zoals in lengte- en dwarsrichting geplaatste verstevigingsdelen;

2.4.

“stoel”: een constructie die al dan niet een integrerend deel uitmaakt van de voertuigstructuur, inclusief bekleding, en die bestemd is om zitplaats te bieden aan één volwassene. Deze term heeft zowel betrekking op een afzonderlijke stoel als op een deel van een bank dat als zitplaats voor één persoon is bestemd;

2.5.

“voorpassagiersstoel”: een stoel waarvan het voorste H-punt zich op of vóór het verticale dwarsvlak door het R-punt van de bestuurder bevindt;

2.6.

“stoelengroep”: een bank of gescheiden maar naast elkaar geplaatste stoelen (d.w.z. dat de voorste verankeringen van de ene stoel zich vóór of op één lijn met de achterste verankeringen en achter of op één lijn met de voorste verankeringen van de andere stoel bevinden) die plaats bieden aan een of meer volwassenen;

2.7.

“bank”: een constructie, inclusief bekleding, die plaats biedt aan meer dan één volwassene;

2.8.

“Isofix”: een systeem om een kinderbeveiligingssysteem in een voertuig te bevestigen, bestaande uit twee onbuigzame verankeringen aan het voertuig, twee overeenkomstige onbuigzame bevestigingselementen aan het kinderbeveiligingssysteem en een systeem om het kantelen van het kinderbeveiligingssysteem te beperken;

2.9.

“Isofix-positie”: een plaats voor de installatie van:

a)

hetzij een universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 44;

b)

hetzij een semi-universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 44;

c)

hetzij een semi-universeel, naar achteren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 44;

d)

hetzij een semi-universeel, zijdelings gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 44;

e)

hetzij een voertuigspecifiek Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 44;

f)

hetzij een i-Size-kinderbeveiligingssysteem van de klasse “integraal” zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 129;

g)

hetzij een voertuigspecifiek Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 129;

2.10.

“Isofix-verankering onderaan”: een onbuigzame, ronde, horizontale stang met een diameter van 6 mm die uit de voertuig- of stoelstructuur komt en bestemd is om een Isofix-kinderbeveiligingssysteem met Isofix-bevestigingselementen op zijn plaats te houden;

2.11.

“Isofix-verankeringssysteem”: een systeem dat bestaat uit twee Isofix-verankeringen onderaan en dat bestemd is om een Isofix-kinderbeveiligingssysteem vast te maken, samen met een antikantelvoorziening;

2.12.

“Isofix-bevestigingselement”: een van de twee verbindingsstukken die aan de voorschriften van VN/ECE-Reglement nr. 44 of VN/ECE-Reglement nr. 129 voldoen, uit de structuur van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem steken en in een Isofix-verankering onderaan passen;

2.13.

“Isofix-kinderbeveiligingssysteem”: een kinderbeveiligingssysteem dat aan de voorschriften van VN/ECE-Reglement nr. 44 of VN/ECE-Reglement nr. 129 voldoet en dat aan een Isofix-verankeringssysteem moet worden bevestigd;

2.14.

“voorziening voor het uitoefenen van statische krachten”: een testopstelling waarmee de sterkte van de Isofix-verankeringssystemen van het voertuig en het vermogen van de voertuig- of stoelstructuur om tijdens een statische test kantelbewegingen tegen te gaan, worden gecontroleerd. De testopstelling voor verankeringen onderaan en toptethers wordt beschreven in de figuren 1 en 2 van bijlage 4. Een voorziening voor het uitoefenen van statische krachten kan ook met een steunpoot zijn uitgerust om i-Size-zitplaatsen te beoordelen wat de sterkte van de vloer van het voertuig betreft. Zie figuur 3 van bijlage 5 voor een voorbeeld van een met een steunpoot uitgeruste voorziening voor het uitoefenen van statische krachten;

2.15.

“antikantelvoorziening”:

a)

een antikantelvoorziening voor een universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit de Isofix-toptether;

b)

een antikantelvoorziening voor een semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit hetzij een toptether, hetzij het dashboard van het voertuig, hetzij een steunpoot die bedoeld is om het kantelen van het systeem bij een frontale botsing te beperken;

c)

een antikantelvoorziening voor een i-Size-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit hetzij een toptether, hetzij een steunpoot die bedoeld is om het kantelen van het systeem bij een frontale botsing te beperken;

d)

de voertuigstoel zelf vormt geen antikantelvoorziening voor universele en semi-universele Isofix-/i-Size-kinderbeveiligingssystemen;

2.16.

“Isofix-toptetherverankering”: een voorziening, bijvoorbeeld een stang, die in een specifieke zone is aangebracht en zo is ontworpen dat het Isofix-toptetherriemverbindingsstuk erin past en dat de erop uitgeoefende kracht aan de voertuigstructuur wordt doorgegeven;

2.17.

“Isofix-toptetherverbindingsstuk”: een voorziening die bestemd is om aan een Isofix-toptetherverankering te worden bevestigd;

2.18.

“Isofix-toptetherhaak”: een Isofix-toptetherverbindingsstuk dat wordt gebruikt om een Isofix-toptetherriem te bevestigen aan een Isofix-toptetherverankering zoals gedefinieerd in figuur 3 van bijlage 4 bij dit reglement;

2.19.

“Isofix-toptetherriem”: een riem (of gelijkwaardig) die van de bovenkant van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem tot de Isofix-toptetherverankering reikt en voorzien is van een verstelvoorziening, een spankrachtverminderingsvoorziening en een Isofix-toptetherverbindingsstuk;

2.20.

“geleidingsmechanisme”: een voorziening die bestemd is om de persoon die het Isofix-kinderbeveiligingssysteem installeert te helpen door de Isofix-bevestigingselementen van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem correct te positioneren ten opzichte van de Isofix-verankeringen onderaan, zodat zij gemakkelijker in elkaar vastklikken;

2.21.

“profiel van het kinderbeveiligingssysteem”: een profiel overeenkomstig één van de Isofix-formaatklassen die gedefinieerd zijn in VN/ECE-Reglement nr. 16, bijlage 17, aanhangsel 2, punt 4, en waarvan met name de afmetingen zijn vermeld in het genoemde punt 4, figuren 1 tot en met 7. Deze profielen worden in VN/ECE-Reglement nr. 16 gebruikt om na te gaan welke formaatklassen van Isofix-kinderbeveiligingssystemen geschikt zijn voor de Isofix-posities in het voertuig. Eén van de profielen, hetzij ISO/F2, hetzij ISO/F2X zoals beschreven in VN/ECE-Reglement nr. 16 (bijlage 17, aanhangsel 2), wordt in dit reglement gebruikt om de plaats en de toegankelijkheid van alle Isofix-verankeringssystemen te controleren;

2.22.

“beoordelingsvolume voor de steunpootvoet”: het ruimtelijk volume, zoals afgebeeld in de figuren 1 en 2 van bijlage 5, waarin de steunpootvoet van een i-Size-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 129 rust en dat zodoende een snijvlak moet hebben met de vloer van het voertuig;

2.23.

“contactoppervlak op de vloer van het voertuig”: het oppervlak dat wordt gevormd door het snijvlak van het beoordelingsvolume voor de steunpootvoet met de bovenkant van de vloer van het voertuig (inclusief bekleding, tapijt, schuim enz.), en dat ontworpen is om bestand te zijn tegen de krachten die door de steunpoot van een i-Size-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 129 worden uitgeoefend;

2.24.

“i-Size-zitplaats”: een zitplaats, indien gedefinieerd door de voertuigfabrikant, die is ontworpen om er i-Size-kinderbeveiligingssystemen aan te bevestigen en die voldoet aan de voorschriften van dit reglement.

3.   GOEDKEURINGSAANVRAAG

3.1.

De aanvraag om goedkeuring van een voertuigtype wat de eventuele Isofix-verankeringssystemen, Isofix-toptetherverankeringen en i-Size-zitplaatsen betreft, wordt door de voertuigfabrikant of door zijn gemachtigde vertegenwoordiger ingediend.

3.2.

De aanvraag gaat vergezeld van de hieronder genoemde documenten in drievoud en van de volgende nadere gegevens:

3.2.1.

tekeningen van de algemene voertuigstructuur, op een passende schaal, met de positie van de Isofix-verankeringssystemen, de eventuele Isofix-toptetherverankeringen, en bij i-Size-zitplaatsen het contactoppervlak op de vloer van het voertuig, en gedetailleerde tekeningen van de eventuele Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen, de punten waaraan zij zijn vastgemaakt;

3.2.2.

specificaties van de gebruikte materialen die een invloed kunnen hebben op de sterkte van de eventuele Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen, en bij i-Size-zitplaatsen het contactoppervlak op de vloer van het voertuig;

3.2.3.

een technische beschrijving van de eventuele Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen;

3.2.4.

in het geval van eventuele Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen die aan de stoelstructuur zijn vastgemaakt:

3.2.4.1.

een gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype wat het ontwerp van de stoelen, de stoelverankeringen en hun verstel- en vergrendelingssystemen betreft;

3.2.4.2.

tekeningen van de stoelen, de stoelverankeringen en de verstel- en vergrendelingssystemen van de stoelen, op een passende schaal en met voldoende details.

3.3.

Naar keuze van de fabrikant worden een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type of de delen van het voertuig die door de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische dienst als essentieel worden beschouwd voor de test van de gordelverankeringen, de Isofix-verankeringssystemen, de eventuele Isofix-toptetherverankeringen, en bij i-Size-zitplaatsen het contactoppervlak op de vloer van voertuig, ter beschikking gesteld van de technische dienst.

4.   GOEDKEURING

4.1.

Als het voertuig waarvoor krachtens dit reglement goedkeuring wordt aangevraagd, aan de relevante voorschriften van dit reglement voldoet, wordt voor dat voertuigtype goedkeuring verleend.

4.2.

Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers ervan geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander voertuigtype zoals gedefinieerd in punt 2.2.

4.3.

Van de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een voertuigtype krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1.

4.4.

Op elk voertuig dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd voertuigtype, moet op een opvallende en gemakkelijk bereikbare plaats die op het goedkeuringsformulier is vermeld, een internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit:

4.4.1.

een cirkel met daarin de letter “E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (1);

4.4.2.

het nummer van dit reglement, rechts van de in punt 4.4.1 voorgeschreven cirkel.

4.5.

Als het voertuig conform is met een voertuigtype dat op basis van een of meer aan de overeenkomst gehechte reglementen is goedgekeurd in het land dat krachtens dit reglement goedkeuring heeft verleend, hoeft het in punt 4.4.1 voorgeschreven symbool niet te worden herhaald; in dat geval worden de aanvullende nummers en symbolen van alle reglementen op basis waarvan goedkeuring is verleend in het land dat de goedkeuring krachtens dit reglement heeft verleend, in verticale kolommen rechts van het in punt 4.4.1 voorgeschreven symbool geplaatst.

4.6.

Het goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn.

4.7.

Het goedkeuringsmerk moet dicht bij of op het door de fabrikant aangebrachte gegevensplaatje van het voertuig worden aangebracht.

4.8.

In bijlage 2 worden voorbeelden van de opstelling van het goedkeuringsmerk gegeven.

5.   SPECIFICATIES

5.1.

Definities

5.1.1.

Het H-punt is een referentiepunt als gedefinieerd in bijlage 3 bij dit reglement en moet volgens de procedure van die bijlage worden vastgesteld.

5.1.1.1.

Het punt H’ is een referentiepunt dat overeenkomt met het in punt 5.1.1 gedefinieerde H-punt dat voor elke normale gebruiksstand van de stoel moet worden vastgesteld.

5.1.1.2.

Het in bijlage 3, aanhangsel 3, gedefinieerde R-punt is het referentiepunt van de zitplaats.

5.1.2.

Het driedimensionale referentiesysteem is gedefinieerd in aanhangsel 2 van bijlage 3.

5.2.

Algemene specificaties

5.2.1.

Geïnstalleerde of voor installatie bestemde Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen voor Isofix-kinderbeveiligingssystemen, en bij i-Size-zitplaatsen het contactoppervlak op de vloer van het voertuig, moeten zodanig zijn ontworpen, vervaardigd en opgesteld dat:

5.2.1.1.

Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen, en bij i-Size-zitplaatsen het contactoppervlak op de vloer van het voertuig, ervoor zorgen dat het voertuig, bij normaal gebruik, aan de bepalingen van dit reglement voldoet.

Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen die op een voertuig kunnen worden aangebracht, moeten eveneens aan de bepalingen van dit reglement voldoen. Dergelijke verankeringen moeten derhalve in de typegoedkeuringsaanvraag worden beschreven;

5.2.1.2.

de weerstand van Isofix-verankeringssystemen en Isofix-toptetherverankeringen ontworpen is voor alle Isofix-kinderbeveiligingssystemen van de massagroepen 0, 0+ en 1, zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 44;

5.2.1.3.

het Isofix-verankeringssysteem, de Isofix-toptetherverankering en het contactoppervlak op de vloer van het voertuig van i-Size-zitplaatsen ontworpen zijn voor het i-Size-kinderbeveiligingssysteem van de klasse “integraal” zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 129.

5.2.2.

Ontwerp en opstelling van Isofix-verankeringssystemen

5.2.2.1.

Isofix-verankeringssystemen bestaan uit een of meer onbuigzame horizontale dwarsstangen met een diameter van 6 ±0,1 mm, die twee zones met een effectieve lengte van ten minste 25 mm op dezelfde as bestrijken, zoals gedefinieerd in figuur 4 van bijlage 4.

5.2.2.2.

Isofix-verankeringssystemen die op een zitplaats van het voertuig zijn geïnstalleerd, bevinden zich ten minste 120 mm achter het door het ontwerp bepaalde H-punt, zoals gedefinieerd in bijlage 4, gemeten in horizontale richting en tot het midden van de stang.

5.2.2.3.

Aan elk Isofix-verankeringssysteem dat in het voertuig geïnstalleerd is, moet een profiel van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem kunnen worden bevestigd van hetzij de formaatklasse ISO/F2, hetzij de formaatklasse ISO/F2X, zoals gedefinieerd door de voertuigfabrikant en beschreven in VN/ECE-Reglement nr. 16 (bijlage 17, aanhangsel 2).

i-Size-zitplaatsen moeten geschikt zijn voor profielen van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem van klasse ISO/F2X en ISO/R2, zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 16 (bijlage 17, aanhangsel 2), samen met het beoordelingsvolume voor de steunpootvoet. Bovendien moeten i-Size-zitplaatsen geschikt zijn voor het profiel van het kinderbeveiligingssysteem van klasse ISO/B2, zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 16 (bijlage 17, aanhangsel 5).

5.2.2.4.

De hoeken van de onderkant van het profiel van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem, zoals gedefinieerd door de voertuigfabrikant in punt 5.2.2.3, gemeten ten opzichte van de referentievlakken van het voertuig zoals gedefinieerd in aanhangsel 2 van bijlage 3, liggen binnen de volgende grenswaarden:

a)

hellingshoek: 15 ± 10°;

b)

rolbeweging: 0 ± 5°;

c)

gierbeweging: 0 ± 10°.

Indien de in punt 5.2.2.4 gespecificeerde grenswaarden niet worden overschreden, is het voor i-Size-zitplaatsen voor de overeenkomstig het beoordelingsvolume voor de steunpootvoet kortst mogelijke steunpootlengte toegestaan dat de hellingshoek groter is dan de normaal door de stoel- of voertuigstructuur mogelijke hellingshoek. Het moet mogelijk zijn het profiel van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem onder deze grotere hellingshoek te installeren. Dit punt is niet van toepassing op profielen voor kinderbeveiligingssystemen van formaatklasse ISO/B2.

5.2.2.5.

Isofix-verankeringssystemen zijn hetzij permanent in positie, hetzij inschuifbaar. Inschuifbare verankeringen moeten in uitgeschoven positie aan de voorschriften voor Isofix-verankeringssystemen voldoen.

5.2.2.6.

Elke Isofix-verankeringsstang onderaan (uitgeschoven voor gebruik) of elk permanent geïnstalleerd geleidingsmechanisme moet zichtbaar zijn zonder het stoelkussen of de rugleuning van de stoel in te drukken, wanneer men naar de stang of het geleidingsmechanisme kijkt vanuit een verticaal langsvlak door het midden van de stang of het geleidingsmechanisme, langs een lijn die een opwaartse hoek van 30° maakt ten opzichte van een horizontaal vlak.

Als alternatief voor bovenstaand voorschrift mag het voertuig ook voorzien zijn van een permanente markering naast elke stang of elk geleidingsmechanisme. De fabrikant kan kiezen uit de volgende markeringen:

5.2.2.6.1.

als minimum geldt het symbool in figuur 12 van bijlage 4, bestaande uit een cirkel met een diameter van ten minste 13 mm met daarin een pictogram:

a)

dat contrasteert met de achtergrond van de cirkel;

b)

dicht bij elke stang van het systeem;

5.2.2.6.2.

het woord “ISOFIX” in hoofdletters met een hoogte van ten minste 6 mm.

5.2.2.7.

De voorschriften van punt 5.2.2.6 zijn niet van toepassing op i-Size-zitplaatsen. i-Size-zitplaatsen worden gemarkeerd overeenkomstig punt 5.2.4.1.

5.2.3.

Ontwerp en opstelling van Isofix-toptetherverankeringen

 

Op verzoek van de voertuigfabrikant kunnen de in de punten 5.2.3.1 en 5.2.3.2 beschreven methoden allebei worden gebruikt.

 

De in punt 5.2.3.1 beschreven methode kan alleen worden gebruikt indien de Isofix-positie zich op een voertuigstoel bevindt.

5.2.3.1.

Onder voorbehoud van de punten 5.2.3.3 en 5.2.3.4 mag het gedeelte van elke Isofix-toptetherverankering waaraan een Isofix-toptetherverbindingsstuk moet worden bevestigd, zich niet verder dan 2 000mm van het schouderreferentiepunt bevinden en niet buiten de grijze zone (zie de figuren 6 tot en met 10 van bijlage 4) rond de zitplaats waarvoor het bestemd is; het model dat in SAE J 826 (juli 1995) is beschreven en in figuur 5 van bijlage 4 is afgebeeld, geldt als referentie onder de volgende voorwaarden:

5.2.3.1.1.

het H-punt van het model bevindt zich op het door het ontwerp bepaalde unieke H-punt van de stoel in de laagste en meest naar achteren geschoven stand, behalve dat het model lateraal gezien halfweg de twee Isofix-verankeringen onderaan is geplaatst;

5.2.3.1.2.

de romplijn van het model vertoont dezelfde hoek ten opzichte van het verticale dwarsvlak als de rugleuning van de stoel in de meest verticale stand, en

5.2.3.1.3.

het model is in het verticale langsvlak geplaatst dat het H-punt van het model bevat.

5.2.3.2.

De zone van de Isofix-toptetherverankering mag ook worden bepaald met behulp van profiel ISO/F2, zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 16 (bijlage 17, aanhangsel 2, figuur 2), op een Isofix-positie die is voorzien van Isofix-verankeringen onderaan, zoals afgebeeld in figuur 11 van bijlage 4.

De stoel bevindt zich in de laagste en meest naar achteren geschoven stand met de rugleuning van de stoel in de nominale stand, of zoals aanbevolen door de voertuigfabrikant.

In zijaanzicht moet de Isofix-toptetherverankering achter de achterkant van het profiel ISO/F2 liggen.

Referentiepunt 4 (figuur 11 van bijlage 4) op de middellijn van het profiel ISO/F2 wordt gedefinieerd door het snijpunt tussen de achterkant van profiel ISO/F2 en de horizontale lijn (bijlage 4 figuur 11, noot 3) die het laatste onbuigzame punt met een hardheid van meer dan 50 Shore A aan de bovenkant van de rugleuning bevat. Op dit referentiepunt wordt de bovengrens van de zone van de Isofix-toptetherverankering gedefinieerd door een maximumhoek van 45° boven de horizontale lijn.

Vanaf referentiepunt 4 (figuur 11 van bijlage 4) worden twee volumes gedefinieerd die de zone van de Isofix-toptetherverankering begrenzen: in bovenaanzicht door een maximumhoek van 90° naar achteren en opzij, en in achteraanzicht door een maximumhoek van 40°.

Het beginpunt van de Isofix-toptetherriem (bijlage 4, figuur 11, punt 5) bevindt zich op het snijpunt van het profiel ISO/F2 en een vlak 550 mm boven de horizontale zijde van het profiel ISO/F2 (bijlage 4, figuur 11, punt 1) op de middellijn van profiel ISO/F2 (bijlage 4, figuur 11, punt 6).

De Isofix-toptetherverankering moet op meer dan 200 mm maar op maximaal 2 000 mm van het beginpunt van de Isofix-toptetherriem op de achterkant van het profiel ISO/F2 liggen, gemeten langs de riem wanneer die over de rugleuning in de richting van de Isofix-toptetherverankering is getrokken.

5.2.3.3.

Het gedeelte van de Isofix-toptetherverankering waaraan het Isofix-toptetherverbindingsstuk moet worden bevestigd, mag buiten de in de punten 5.2.3.1 of 5.2.3.2 bedoelde grijze zone liggen als een ligging in die zone niet geschikt is en het voertuig is uitgerust met een geleidingssysteem dat:

5.2.3.3.1.

ervoor zorgt dat de Isofix-toptetherriem werkt alsof het gedeelte van de verankering waaraan de Isofix-toptetherverankering moet worden bevestigd, zich in het grijze gebied bevindt;

5.2.3.3.2.

ten minste 65 mm achter de romplijn ligt in het geval van een buigzaam geleidingssysteem van het gordeltype of een uitschuifbaar geleidingssysteem, of ten minste 100 mm in het geval van een vast, onbuigzaam geleidingssysteem, en

5.2.3.3.3.

bij een test nadat het gemonteerd is zoals het zal worden gebruikt, voldoende sterk blijkt om in combinatie met de Isofix-toptetherverankering de in punt 6.2 bedoelde kracht te weerstaan.

5.2.3.4.

Een Isofix-toptetherverankering mag in de rugleuning van de stoel verzonken zijn op voorwaarde dat het niet in het oprolgebied van de riem ligt aan de bovenkant van de rugleuning van de stoel.

5.2.3.5.

De afmetingen van de Isofix-toptetherverankering laten toe dat er een Isofix-toptetherhaak aan wordt bevestigd zoals te zien is in figuur 3.

Rond elke Isofix-toptetherverankering wordt voldoende ruimte vrijgelaten voor het vergrendelen en ontgrendelen.

Alle verankeringen die zich achter een Isofix-verankeringssysteem bevinden en waaraan een Isofix-toptetherhaak of Isofix-toptetherverbindingsstuk kan worden bevestigd, moeten zodanig ontworpen zijn dat misbruik wordt voorkomen, door:

a)

alle dergelijke verankeringen in de zone van de Isofix-toptetherverankering als Isofix-toptetherverankering te ontwerpen;

b)

alleen de Isofix-toptetherverankeringen te markeren, waarbij één van de symbolen of het spiegelbeeld van één van de symbolen in figuur 13 van bijlage 4 wordt gebruikt, of

c)

voor dergelijke verankeringen duidelijk aan te geven dat zij niet in combinatie met een Isofix-verankeringssysteem mogen worden gebruikt, indien noch aan a), noch aan b) wordt voldaan.

Wanneer een Isofix-toptetherverankering zich onder een afdekking bevindt, moet dit op de afdekking worden aangegeven, bijvoorbeeld door één van de symbolen of het spiegelbeeld van één van de symbolen in figuur 13 van bijlage 4; de afdekking moet zonder gereedschap kunnen worden verwijderd.

5.2.4.

i-Size-zitplaatsvoorschriften

Elke i-Size-zitplaats, zoals gedefinieerd door de voertuigfabrikant, voldoet aan de voorschriften van de punten 5.2.1 tot en met 5.2.4.3.

5.2.4.1.

Markeringen

Elke i-Size-zitplaats moet worden aangeduid door een permanente markering aan te brengen in de nabijheid van het Isofix-verankeringssysteem onderaan (stang of geleidingsmechanisme) van de respectieve zitplaats.

De minimummarkering is het symbool in figuur 4 van bijlage 5, bestaande uit een vierkant met een zijlengte van ten minste 13 mm met daarin een pictogram:

a)

dat contrasteert met de achtergrond van de cirkel;

b)

dicht bij elke stang van het systeem;

5.2.4.2.

Geometrische voorschriften voor i-Size-zitplaatsen die aan een i-Size-steunpoot bevestigd zijn

Naast de in de punten 5.2.2 en 5.2.3 vastgestelde voorschriften moet worden gecontroleerd dat de bovenkant van de vloer van het voertuig (inclusief bekleding, tapijt, schuim enz.) de beide begrenzende vlakken van het beoordelingsvolume voor de steunpootvoet in x- en y-richting snijdt, zoals afgebeeld in de figuren 1 en 2 van bijlage 5.

Het beoordelingsvolume voor de steunpootvoet wordt als volgt begrensd (zie ook figuren 1 en 2 van bijlage 5):

a)

in de breedte door de twee vlakken evenwijdig aan en op een afstand van 100 mm van het middenlangsvlak van het kinderbeveiligingssysteem dat op de respectieve zitplaats is geïnstalleerd;

b)

in de lengte door de twee vlakken die loodrecht staan op het vlak dat door de onderkant van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem wordt gevormd en loodrecht staan op het middenlangsvlak van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem, op een afstand van 585 mm en 695 mm van het vlak dat loopt door de middellijnen van de Isofix-verankeringen onderaan en loodrecht op de onderkant van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem staat, en

c)

in de hoogte door de twee vlakken evenwijdig aan en op een afstand van 270 mm en 525 mm onder het vlak dat door de onderkant van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem wordt gevormd.

De hellingshoek die voor de hierboven bedoelde geometrische beoordeling wordt gebruikt, wordt gemeten zoals beschreven in punt 5.2.2.4.

De naleving van dit voorschrift kan worden aangetoond via een fysieke test, een computersimulatie of representatieve tekeningen.

5.2.4.3.

Voorschriften voor de sterkte van de vloer van het voertuig wat i-Size-zitplaatsen betreft

Het volledige contactoppervlak op de vloer van het voertuig (zie de figuren 1 en 2 van bijlage 5) moet voldoende sterk zijn om bestand te zijn tegen de belastingen die bij de testen overeenkomstig punt 6.2.4.5 worden gesimuleerd.

5.3.

Minimumaantal Isofix-posities

5.3.1.

Alle voertuigen van categorie M1 moeten ten minste zijn uitgerust met twee Isofix-posities die aan de voorschriften van dit reglement voldoen.

Ten minste twee van de Isofix-posities moeten zowel van een Isofix-verankeringssysteem als van een Isofix-toptetherverankering voorzien zijn.

Het type en het aantal Isofix-profielen, zoals gedefinieerd in VN/ECE-Reglement nr. 16, dat op elke Isofix-positie kan worden geïnstalleerd, is vastgesteld in VN/ECE-Reglement nr. 16.

5.3.2.

Onverminderd punt 5.3.1 geldt dat geen Isofix-positie vereist is als een voertuig slechts met één stoelenrij is uitgerust.

5.3.3.

Onverminderd punt 5.3.1 geldt dat ten minste één van de twee Isofix-posities op de tweede stoelenrij geïnstalleerd moet zijn.

5.3.4.

Onverminderd punt 5.3.1 geldt dat voertuigen van categorie M1 maar één Isofix-positie hoeven te hebben, indien het voertuig:

a)

niet meer dan twee passagiersdeuren heeft;

b)

een zitplaats achter heeft waar geen Isofix-verankeringen kunnen worden geïnstalleerd overeenkomstig de voorschriften van punt 5.2.2 zonder interferentie met de transmissie- en/of ophangingsonderdelen te veroorzaken;

c)

een verhouding vermogen/massa (power to mass ratio, PMR) heeft van meer dan 140 overeenkomstig de definities in VN/ECE-Reglement nr. 51 en de definitie van de PMR:

PMR = (Pn/mt) * 1 000 kg/kW

waarbij:

Pn: het maximaal (nominaal) motorvermogen (2) uitgedrukt in kW

mro: de massa van het voertuig in rijklare toestand uitgedrukt in kg

mt = mro (voor voertuigen van categorie M1),

en

d)

een motor heeft met een maximaal (nominaal) motorvermogen van meer dan 200 kW2.

Een dergelijk voertuig hoeft over slechts één Isofix-verankeringssysteem en een Isofix-toptetherverankering te beschikken, namelijk bij een passagierszitplaats vóór die is ontworpen voor passagiers en in combinatie met een voorziening die de airbag uitschakelt (indien die zitplaats uitgerust is met een airbag), en er moet een waarschuwingsmarkering worden aangebracht die aangeeft dat er op de tweede stoelenrij geen Isofix-positie aanwezig is.

5.3.5.

Als een Isofix-verankeringssysteem wordt geïnstalleerd op een zitplaats vóór met een frontale airbag, moet deze airbag kunnen worden uitgeschakeld.

5.3.6.

Onverminderd punt 5.3.1 moeten in het geval van geïntegreerde “ingebouwde” kinderbeveiligingssystemen ten minste twee Isofix-posities aanwezig zijn, min het aantal geïntegreerde “ingebouwde” kinderbeveiligingssystemen van massagroep 0, 0+ of 1.

5.3.7.

Cabriolets, zoals gedefinieerd in punt 2.9.1.5 van de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), met meer dan één stoelenrij moeten met ten minste twee Isofix-verankeringen onderaan zijn uitgerust. Wanneer dergelijke voertuigen voorzien zijn van een Isofix-toptetherverankering, moet die voldoen aan de desbetreffende bepalingen van dit reglement.

5.3.8.

Als een voertuig slechts met één zitplaats per rij is uitgerust, is in de passagierszitplaats slechts één Isofix-positie vereist. Wanneer dergelijke voertuigen voorzien zijn van een Isofix-toptetherverankering, moet die voldoen aan de desbetreffende bepalingen van dit reglement. Wanneer het echter onmogelijk is om zelfs maar het kleinste naar voren gerichte Isofix-profiel (zoals gedefinieerd in bijlage 17, aanhangsel 2, bij VN/ECE-Reglement nr. 16) op de passagierszitplaats te installeren, is geen Isofix-positie vereist, mits voor dat voertuig een kinderbeveiligingssysteem is gespecificeerd.

5.3.9.

Onverminderd punt 5.3.1 zijn geen Isofix-posities nodig in ambulances en lijkwagens, en evenmin in voertuigen die bestemd zijn voor gebruik door het leger, de burgerbescherming, de brandweer en de ordediensten.

5.3.10.

Onverminderd de bepalingen van de punten 5.3.1 tot en met 5.3.4 mogen één of meer van de verplichte Isofix-posities worden vervangen door i-Size-zitplaatsen.

6.   TESTS

6.1.

Vastklemmen van het voertuig met het oog op de tests van de Isofix-verankeringen

6.1.1.

De manier waarop het voertuig tijdens de test wordt vastgeklemd, mag geen versterking van de Isofix-verankeringen en het desbetreffende verankeringsgebied tot gevolg hebben en evenmin de normale vervorming van de structuur beperken.

6.1.2.

Een klemvoorziening wordt bevredigend geacht indien deze geen enkele invloed heeft op een oppervlak dat de volledige breedte van de structuur omvat en indien het voertuig of de structuur vooraan op een afstand van ten minste 500 mm van de te testen verankering is geblokkeerd of vastgezet en achteraan op een afstand van ten minste 300 mm van die verankering is bevestigd of vastgezet.

6.1.3.

Het verdient aanbeveling de structuur op steunen te plaatsen die zich ongeveer op één lijn met de wielassen of, indien dit niet mogelijk is, op één lijn met de bevestigingspunten van de ophanging bevinden.

6.1.4.

Indien een andere dan de in de punten 6.1.1, 6.1.2 en 6.2.3 voorgeschreven vastklemmethode wordt gebruikt, moet de gelijkwaardigheid ervan worden aangetoond.

6.2.

Voorschriften voor de statische test

6.2.1.

De sterkte van de Isofix-verankeringssystemen wordt getest door de in punt 6.2.4.3 voorgeschreven krachten uit te oefenen op de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten, met de Isofix-bevestigingselementen goed vastgeklikt.

In het geval van een Isofix-toptetherverankering wordt een aanvullende test uitgevoerd zoals voorgeschreven in punt 6.2.4.4.

In het geval van een i-Size-zitplaats wordt een aanvullende steunpoottest uitgevoerd zoals voorgeschreven in punt 6.2.4.5.

Alle Isofix-posities en/of i-Size-zitplaatsen van dezelfde stoelenrij die tegelijkertijd kunnen worden gebruikt, worden tegelijkertijd getest.

6.2.2.

De test kan hetzij op een volledig afgewerkt voertuig worden uitgevoerd, hetzij op delen van het voertuig die samen representatief zijn voor de sterkte en stijfheid van de voertuigstructuur.

Ramen en deuren mogen al dan niet gemonteerd en al dan niet gesloten zijn.

Elk gewoonlijk gemonteerd onderdeel dat van invloed kan zijn op de voertuigstructuur moet worden aangebracht.

De test mag worden beperkt tot de Isofix-positie of i-Size-zitplaats van één stoel of stoelengroep, voor zover:

a)

de desbetreffende Isofix-positie of i-Size-zitplaats dezelfde structurele kenmerken heeft als de Isofix-positie of i-Size-zitplaats van de andere stoelen of stoelengroepen, en

b)

indien deze Isofix-positie of i-Size-zitplaats volledig of gedeeltelijk op de stoel of stoelengroep gemonteerd is, de structurele kenmerken van de stoel of stoelengroep, of bij i-Size-zitplaatsen de vloer, dezelfde zijn als voor de andere stoelen of stoelengroepen.

6.2.3.

Als de stoelen en hoofdsteunen verstelbaar zijn, worden ze getest in de stand die de technische dienst bepaalt binnen het door de voertuigfabrikant voorgeschreven bereik, zoals bepaald in aanhangsel 3 van bijlage 17 bij VN/ECE-Reglement nr. 16.

6.2.4.

Krachten, richting en maximumverplaatsing

6.2.4.1.

In het midden van de voorste dwarsstang onderaan de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten wordt een kracht van 135 ± 15 N uitgeoefend om ervoor te zorgen dat de achterste bevestigingselementen van de voorziening niet naar voren of achteren kunnen bewegen, zodat alle speling of spanning tussen de voorziening en de steun verdwijnt.

6.2.4.2.

De krachten worden in voorwaartse richting en schuin op de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten uitgeoefend overeenkomstig tabel 1.

Tabel 1

Richting van de testkrachten

Voorwaarts

0° ± 5°

8 kN ±0,25 kN

Schuin

75 ± 5°(aan weerszijden van de rechtuitbeweging, of in het geval van een slechte zijde of twee symmetrische zijden, slechts aan één zijde)

5 ±0,25 kN

Indien de fabrikant hierom verzoekt, mogen deze tests op verschillende structuren worden uitgevoerd.

Voorwaartse krachten worden initieel uitgeoefend in een hoek van 10 ± 5° boven de horizontaal. Schuine krachten worden horizontaal uitgeoefend (0 ± 5°). Een voorbelasting van 500 ± 25 N wordt uitgeoefend op het voorgeschreven belastingspunt X dat is aangegeven in figuur 2 van bijlage 4. De volledige belasting moet zo snel mogelijk en binnen 30 seconden worden bereikt. De fabrikant kan echter vragen dat de belasting binnen 2 seconden wordt uitgeoefend. Deze wordt ten minste 0,2 seconde gehandhaafd.

Alle metingen gebeuren overeenkomstig ISO 6487 met een CFC van 60 Hz of een andere gelijkwaardige methode.

6.2.4.3.

Tests van alleen maar het Isofix-verankeringssysteem

6.2.4.3.1.

Voorwaartse kracht

De horizontale verplaatsing in de lengterichting (na de voorbelasting) van het X-punt van de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten tijdens de uitoefening van de kracht van 8 ±0,25 kN, mag niet meer dan 125 mm bedragen en als een Isofix-verankering onderaan of het omliggende gebied permanent vervormt, breekt of scheurt ten gevolge van de uitgeoefende kracht, wordt het toch geacht de test te hebben doorstaan als de vereiste kracht gedurende de gespecificeerde tijdspanne werd gehandhaafd.

6.2.4.3.2.

Schuine kracht

De verplaatsing in de richting van de kracht (na de voorbelasting) van het X-punt van de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten tijdens de uitoefening van de kracht van 5 ±0,25 kN, mag niet meer dan 125 mm bedragen en als een Isofix-verankering onderaan of het omliggende gebied permanent vervormt, breekt of scheurt ten gevolge van de uitgeoefende kracht, wordt het toch geacht de test te hebben doorstaan als de vereiste kracht gedurende de gespecificeerde tijdspanne werd gehandhaafd.

6.2.4.4.

Test van de Isofix-verankeringssystemen en de Isofix-toptetherverankering

Tussen de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten en de Isofix-toptetherverankering wordt een voorbelasting van 50 ± 5 N uitgeoefend. De horizontale verplaatsing (na de voorbelasting) van het X-punt tijdens de uitoefening van de kracht van 8 ±0,25 kN, mag niet meer dan 125 mm bedragen en als een Isofix-verankering onderaan, Isofix-toptetherverankering, of het omliggende gebied permanent vervormt, breekt of scheurt ten gevolge van de uitgeoefende kracht, wordt het toch geacht de test te hebben doorstaan als de vereiste kracht gedurende de gespecificeerde tijdspanne werd gehandhaafd.

6.2.4.5.

Test van i-Size-zitplaatsen

Naast de in de punten 6.2.4.3 en 6.2.4.4 gespecificeerde tests wordt een test uitgevoerd met een aangepaste voorziening voor het uitoefenen van krachten, zijnde een voorziening voor het uitoefenen van statische krachten met een steunpoottestsonde, zoals gedefinieerd in figuur 3 van bijlage 5. De steunpoottestopstelling wordt in de lengte en breedte aangepast om het in punt 5.2.4.2 bepaalde contactoppervlak op de vloer van het voertuig (zie ook de figuren 1 en 2 van bijlage 5) te evalueren. De hoogte van de steunpoottestopstelling wordt zo aangepast dat de voet ervan in contact komt met de bovenkant van de vloer van het voertuig. Bij trapsgewijze hoogteverstelling wordt de eerste stand gekozen waarin de voet stabiel op de vloer staat. Bij niet-trapsgewijze/continu regelbare hoogteverstelling van de steunpootopstelling wordt de hellingshoek van de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten vermeerderd met 1,5 ± 0,5° wegens de hoogteaanpassing van de steunpoottestopstelling.

De horizontale verplaatsing (na de voorbelasting) van het X-punt van de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten tijdens de uitoefening van de kracht van 8 ±0,25 kN, mag niet meer dan 125 mm bedragen en als een Isofix-verankering onderaan, het contactoppervlak op de vloer van het voertuig of het omliggende gebied permanent vervormt, breekt of scheurt ten gevolge van de uitgeoefende kracht, wordt het toch geacht de test te hebben doorstaan als de vereiste kracht gedurende de gespecificeerde tijdspanne werd gehandhaafd.

Tabel 2

Maximumverplaatsing

Richting van de kracht

Maximumverplaatsing van het X-punt van de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten

Voorwaarts

125 mm in lengterichting

Schuin

125 mm in de richting van de kracht

6.2.5.

Aanvullende krachten

6.2.5.1.

Traagheidskrachten van de stoel

Voor de positie waarbij de belasting niet rechtstreeks aan de voertuigstructuur maar aan de stoelconstructie wordt doorgegeven, wordt een test uitgevoerd om er zeker van te zijn dat de stoel voldoende stevig aan de voertuigstructuur is verankerd. Hierbij wordt horizontaal en in de lengterichting naar voren een kracht van 20 maal de massa van de desbetreffende delen van de stoelconstructie uitgeoefend op de stoel of de desbetreffende delen van de stoelconstructie, wat overeenkomt met het fysieke effect van de massa van de stoel in kwestie op de stoelverankeringen. De aanvullende belasting(en) en de verdeling ervan worden vastgesteld door de fabrikant; de technische dienst moet hiermee instemmen.

Op verzoek van de fabrikant kan de aanvullende belasting gedurende de hierboven beschreven statische tests op het X-punt van de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten worden uitgeoefend.

Als de Isofix-toptetherverankering in de voertuigstoel is geïntegreerd, wordt deze test uitgevoerd met de Isofix-toptetherriem.

Er mag geen breuk optreden en de voorschriften met betrekking tot de verplaatsing in tabel 2 moeten worden nageleefd.

Opmerking: Deze test hoeft niet te worden uitgevoerd als één van de verankeringen van de veiligheidsgordel in de stoelstructuur is geïntegreerd en de stoel al getest en goedgekeurd is en de belastingstests heeft doorstaan die overeenkomstig dit reglement op de verankeringen van veiligheidsgordels voor volwassenen moeten worden uitgevoerd.

7.   WIJZIGING EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING VAN HET VOERTUIGTYPE

7.1.

Elke wijziging van het voertuigtype moet worden meegedeeld aan de typegoedkeuringsinstantie die het voertuigtype heeft goedgekeurd. Die instantie kan dan:

7.1.1.

oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het voertuig in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of

7.1.2.

de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

7.2.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, worden volgens de procedure van punt 4.3 in kennis gesteld van de bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen.

7.3.

De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent aan die uitbreiding een volgnummer toe en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

8.   CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

Voor de controle van de conformiteit van de productie gelden de procedures van aanhangsel 1 van de overeenkomst (E/ECE/TRANS/505/Rev.3), met inachtneming van de volgende voorschriften:

8.1.

elk voertuig waarop overeenkomstig dit reglement een goedkeuringsmerk is aangebracht, moet overeenstemmen met het goedgekeurde voertuigtype wat de bijzonderheden betreft die een invloed hebben op de kenmerken van het Isofix-verankeringssysteem en de Isofix-toptetherverankering;

8.2.

om de in punt 8.1 bedoelde conformiteit van de productie te verifiëren, wordt een voldoende aantal in serie geproduceerde voertuigen waarop het bij dit reglement vereiste goedkeuringsmerk is aangebracht, aan steekproeven onderworpen.

8.3.

In het algemeen hebben deze verificaties enkel betrekking op het uitvoeren van metingen. Indien nodig worden de voertuigen echter aan sommige van de in punt 6 beschreven tests onderworpen; de keuze van de tests gebeurt door de technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert.

9.   SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

9.1.

De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een voertuigtype kan worden ingetrokken indien niet aan het voorschrift van punt 8.1 is voldaan of indien het Isofix-verankeringssysteem en de Isofix-toptetherverankering van het voertuig de in punt 8 voorgeschreven controles niet hebben doorstaan.

9.2.

Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

10.   DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Indien de houder van de goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd type Isofix-verankeringssysteem en Isofix-toptetherverankering definitief stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis. Zodra deze instantie de kennisgeving heeft ontvangen, stelt zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

11.   NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE TYPEGOEDKEURINGSINSTANTIES

De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, moeten het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres meedelen van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de typegoedkeuringsinstanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring of de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring moeten worden toegezonden.


(1)  De nummers van de partijen bij de Overeenkomst van 1958 zijn opgenomen in bijlage 3 bij de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6.

www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

(2)  Het (nominaal) motorvermogen is het motorvermogen uitgedrukt in kW (ECE) en gemeten volgens de ECE-methode krachtens VN/ECE-Reglement nr. 85.


BIJLAGE 1

MEDEDELING

Image 24

Image 25


BIJLAGE 2

OPSTELLING VAN HET GOEDKEURINGSMERK

Model A

(Zie punt 4.4 van dit reglement)

Image 26

A = min. 8 mm.

Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie wat de Isofix-verankeringssystemen, Isofix-toptetherverankeringen en i-Size-zitplaatsen betreft, in Frankrijk (E 2) krachtens VN/ECE-Reglement nr. 145 is goedgekeurd onder nummer 001424. De eerste twee cijfers van het goedkeuringsnummer geven aan dat de goedkeuring is verleend volgens de voorschriften van VN/ECE-Reglement nr. 145 in zijn oorspronkelijke versie.

Model B

(Zie punt 4.5 van dit reglement)

Image 27

A = min. 8 mm.

Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie in Nederland (E 4) is goedgekeurd krachtens de VN/ECE-Reglementen nrs. 145 en 11 (*). De goedkeuringsnummers geven aan dat op de respectieve goedkeuringsdata VN/ECE-Reglement nr. 145 zijn oorspronkelijke vorm had en dat VN/ECE-Reglement nr. 11 wijzigingenreeks 02 bevatte.


(*)  Het tweede nummer dient alleen ter illustratie.


BIJLAGE 3

PROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN HET H-PUNT EN DE WERKELIJKE ROMPHOEK VOOR ZITPLAATSEN IN MOTORVOERTUIGEN (1)

Aanhangsel 1

Beschrijving van de driedimensionale H-puntmachine (3-D H-machine) (1)

Aanhangsel 2

Driedimensionaal referentiesysteem (1)

Aanhangsel 3

Referentiegegevens voor de zitplaatsen (1)


(1)  Zoals gedefinieerd in bijlage 1 bij de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3) en de aanhangsels 1, 2 en 3 daarvan (document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6).


BIJLAGE 4

ISOFIX-VERANKERINGSSYSTEMEN EN ISOFIX-TOPTETHERVERANKERINGEN

Image 28

Afmetingen in millimeters

Image 29

Legenda:

1

Bevestigingspunt toptether

2

Scharnierbevestiging voor het testen van de stijfheid zoals hieronder beschreven

Stijfheid van de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten: bevestigd aan een of meer onbuigzame verankeringsstangen en met de voorste dwarsbalk van de voorziening ondersteund door een onbuigzame stang met in het midden een overlangs scharnier 25 mm lager dan de onderkant van de voorziening (waardoor de onderkant van de voorziening kan plooien en verdraaien), mag het X-punt zich in geen enkele richting meer dan 2 mm verplaatsen bij de uitoefening van de krachten in tabel 1 van punt 6.2.4.2 van dit reglement. Alle vervormingen van het Isofix-verankeringssysteem worden bij de metingen buiten beschouwing gelaten.

Image 30

Image 31

Image 32

Image 33

Opmerking: afmetingen in millimeters

Afmetingen in millimeters

Image 34

Legenda:

1.

Rughoek

2.

Snijpunt van het referentievlak van de romplijn en de vloerkuip

3.

Referentievlak van de romplijn

4.

H-punt

5.

V-punt

6.

R-punt

7.

W-punt

8.

Verticaal langsvlak

9.

Wikkellengte riem vanaf het V-punt: 250 mm

10.

Wikkellengte riem vanaf het W-punt: 200 mm

11.

Doorsnede M-vlak

12.

Doorsnede R-vlak

13.

Lijn geeft het voertuigspecifieke oppervlak van de vloerkuip aan binnen de voorgeschreven zone

Opmerkingen:

1.

Het gedeelte van de Isofix-toptetherverankering waaraan de toptetherhaak moet worden bevestigd, moet in de grijze zone liggen

2.

R-punt: schouderreferentiepunt

3.

V-punt: V-referentiepunt, 350 mm verticaal boven en 175 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het H-punt

4.

W-punt: W-referentiepunt, 50 mm verticaal onder en 50 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het R-punt

5.

M-vlak: M-referentievlak, 1 000 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het R-punt

6.

De meest naar voren gelegen oppervlakken van de zone worden verkregen door de twee wikkellijnen over hun volledige lengte in het voorste gedeelte van de zone terug te plooien. De wikkellijnen geven de minimale bijgestelde lengte aan van typische toptetherriemen met beginpunt aan de bovenkant van het kinderbeveiligingssysteem (W-punt) of lager aan de achterkant van het kinderbeveiligingssysteem (V-punt)

Afmetingen in millimeters

Image 35

Legenda:

1.

V-punt

2.

R-punt

3.

W-punt

4.

Wikkellengte riem vanaf het V-punt: 250 mm

5.

Verticaal langsvlak

6.

Wikkellengte riem vanaf het W-punt: 200 mm

7.

Bogen gevormd door de wikkellengte

8.

H-punt

Opmerkingen:

1.

Het gedeelte van de Isofix-toptetherverankering waaraan de toptetherhaak moet worden bevestigd, moet in de grijze zone liggen

2.

R-punt: schouderreferentiepunt

3.

V-punt: V-referentiepunt, 350 mm verticaal boven en 175 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het H-punt

4.

W-punt: W-referentiepunt, 50 mm verticaal onder en 50 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het R-punt

5.

M-vlak: M-referentievlak, 1 000 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het R-punt

6.

De meest naar voren gelegen oppervlakken van de zone worden verkregen door de twee wikkellijnen over hun volledige lengte in het voorste gedeelte van de zone terug te plooien. De wikkellijnen geven de minimale bijgestelde lengte aan van typische toptetherriemen met beginpunt aan de bovenkant van het kinderbeveiligingssysteem (W-punt) of lager aan de achterkant van het kinderbeveiligingssysteem (V-punt)

(Doorsnede R-vlak)

Afmetingen in millimeters

Image 36

Legenda:

1.

Middenvlak

2.

V-punt

3.

R-punt

4.

W-punt

5.

Verticaal langsvlak

Opmerkingen:

1.

Het gedeelte van de Isofix-toptetherverankering waaraan de toptetherhaak moet worden bevestigd, moet in de grijze zone liggen

2.

R-punt: schouderreferentiepunt

3.

V-punt: V-referentiepunt, 350 mm verticaal boven en 175 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het H-punt

4.

W-punt: W-referentiepunt, 50 mm verticaal onder en 50 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het R-punt

Image 37

Legenda:

1.

V-punt

2.

W-punt

3.

R-punt

4.

Middenvlak

5.

Zicht langs rompreferentievlak

Opmerkingen:

1.

Het gedeelte van de Isofix-toptetherverankering waaraan de toptetherhaak moet worden bevestigd, moet in de grijze zone liggen

2.

R-punt: schouderreferentiepunt

3.

V-punt: V-referentiepunt, 350 mm verticaal boven en 175 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het H-punt

4.

W-punt: W-referentiepunt, 50 mm verticaal onder en 50 mm horizontaal naar achteren ten opzichte van het R-punt

Image 38

Legenda:

1.

H-punt

2.

V-punt

3.

W-punt

4.

R-punt

5.

Vlak van 45°

6.

Doorsnede R-vlak

7.

Oppervlak vloerkuip

8.

Voorste rand van de zone

Opmerkingen:

1.

Het gedeelte van de Isofix-toptetherverankering waaraan de toptetherhaak moet worden bevestigd, moet in de grijze zone liggen

2.

R-punt: schouderreferentiepunt

Afmetingen in millimeters

Image 39

1

Horizontale zijde profiel ISO/F2 (B)

2

Achterzijde profiel ISO/F2 (B)

3

Horizontale lijn rakend aan de bovenkant van de rugleuning (laatste onbuigzame punt met een hardheid van meer dan 50 Shore A)

4

Snijpunt van 2 en 3

5

Referentiepunt van de toptether

6

Middellijn profiel ISO/F2 (B)

7

Toptetherriem

8

Grenzen van de verankeringszone

Image 40

Opmerkingen:

1.

De afbeelding is niet op schaal

2.

Het symbool mag in spiegelbeeld worden afgebeeld

3.

De kleur van het symbool wordt gekozen door de fabrikant

Image 41

Opmerkingen:

1.

Afmetingen in millimeters

2.

De afbeelding is niet op schaal

3.

Het symbool is duidelijk zichtbaar hetzij door het gebruik van contrasterende kleuren, hetzij door een passend reliëf in het geval van persing of reliëfdruk

BIJLAGE 5

i-SIZE-ZITPLAATSEN

Afmetingen in millimeters

Image 42

Legenda:

1.

Profiel van het kinderbeveiligingssysteem

2.

Stang van de Isofix-verankeringen onderaan

3.

Middenlangsvlak van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem

4.

Beoordelingsvolume voor de steunpootvoet

5.

Contactoppervlak op de vloer van het voertuig

Opmerking: De afbeelding is niet op schaal

Afmetingen in millimeters

Image 43

Legende:

1.

Profiel van het kinderbeveiligingssysteem

2.

Stang van de Isofix-verankeringen onderaan

3.

Vlak dat door de onderkant van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem wordt gevormd wanneer het wordt geïnstalleerd op de zitplaats waarvoor het is bestemd

4.

Vlak dat loopt door de stang van de Isofix-verankeringen onderaan, loodrecht staat op het middenlangsvlak van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem en loodrecht staat op het vlak dat door de onderkant van het profiel van het kinderbeveiligingssysteem wordt gevormd wanneer het wordt geïnstalleerd op de zitplaats waarvoor het is bestemd

5.

Beoordelingsvolume voor de steunpootvoet waarin zich de vloer van het voertuig moet bevinden. Dit volume vertegenwoordigt het verstelbereik in de lengte en de hoogte van de steunpoot van het i-Size-kinderbeveiligingssysteem

6.

Vloer van het voertuig

Opmerking: De afbeelding is niet op schaal

Afmetingen in millimeters

Image 44

Legende:

1.

Steunpoottestopstelling

2.

Steunpootvoet

3.

Voorziening voor het uitoefenen van statische krachten (zoals gedefinieerd in Bijlage 4)

Opmerkingen:

1.

De afbeelding is niet op schaal

2.

De steunpoottestopstelling:

a)

maakt het mogelijk om voor elke i-Size-zitplaats het volledige contactoppervlak op de vloer van het voertuig te testen;

b)

is stevig vastgemaakt aan de voorziening voor het uitoefenen van statische krachten zodat de krachten die op de voorziening worden uitgeoefend rechtstreeks op de vloer van het voertuig inwerken zonder reductie van de testkrachten als gevolg van demping in of vervorming van de steunpoottestopstelling zelf

3.

De steunpootvoet bestaat uit een cilinder met een breedte van 80 mm, een diameter van 30 mm en aan beide zijwaartse uiteinden afgeronde kanten met een afrondingsstraal van 2,5 mm

4.

In het geval van trapsgewijze hoogteverstelling mag de afstand tussen twee trappen niet meer dan 20 mm zijn

Image 45

Opmerkingen:

1.

De afbeelding is niet op schaal

2.

De kleur van het symbool wordt door de fabrikant gekozen

Rectificaties

13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/80


Rectificatie van Richtlijn 2013/59/Euratom van de Raad van 5 december 2013 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming tegen de gevaren verbonden aan de blootstelling aan ioniserende straling, en houdende intrekking van de Richtlijnen 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom en 2003/122/Euratom

(Publicatieblad van de Europese Unie L 13 van 17 januari 2014)

Bladzijde 40, bijlage II, deel A, laatste vermelding, linkerkolom “stralingstype”:

in plaats van:

“Neutronen, En < 50 MeV”,

lezen:

“Neutronen, En > 50 MeV”.


13.12.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 324/81


Rectificatie van Verordening (EU) 2019/1966 van de Commissie van 27 november 2019 tot wijziging en rectificatie van de bijlagen II, III en V bij Verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende cosmetische producten

(Publicatieblad van de Europese Unie L 307 van 28 november 2019)

Op bladzijde 19 worden de bijlagen I en II als volgt gelezen:

“BIJLAGE I

1)   

Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1223/2009 wordt als volgt gewijzigd:

De volgende vermeldingen worden toegevoegd:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Chemische benaming/INN

CAS-nummer

EG-nummer

a

b

c

d

“1612

Fosmet (ISO); S-[(1,3-dioxo-1,3-dihydro-2H-isoïndool-2-yl)methyl]-O,O-dimethyldithiofosfaat;

O,O-dimethyl-S-ftaalimidomethyldithiofosfaat

732-11-6

211-987-4

1613

Kaliumpermanganaat

7722-64-7

231-760-3

1614

2-benzyl-2-dimethylamino-4′-morfolinobutyrofenon

119313-12-1

404-360-3

1615

Quizalofop-p-tefuryl (ISO);

(+/–) tetrahydrofurfuryl (R)-2-[4-(6- chloorchinoxaline-2-

yloxy)-fenyloxy]propionaat

200509-41-7

414-200-4

1616

Propiconazool (ISO); (2RS,4RS;2RS,4SR)-1-{[2-(2,4-dichloorfenyl)-4-propyl-1,3-dioxolaan-2-yl]methyl}-1H-1,2,4-triazool

60207-90-1

262-104-4

1617

Pinoxaden (ISO); 8-(2,6-diëthyl-4-methylfenyl)-7-oxo-1,2,4,5-tetrahydro-7H-pyrazolo[1,2-d][1,4,5]oxadiazepine-9-yl-2,2-dimethylpropanoaat

243973-20-8

635-361-9

1618

Tetramethrin (ISO);

(1,3-dioxo-1,3,4,5,6,7-hexahydro-2H-isoïndool-2-yl)methyl-2,2-dimethyl-3-(2-methylprop-1-een-1-yl)cyclopropaancarboxylaat

7696-12-0

231-711-6

1619

(1,3,4,5,6,7-hexahydro-1,3-dioxo-2H-isoïndool-2-yl)methyl-(1R-trans)-2,2-dimethyl-3-(2-methylprop-1-enyl)cyclopropaancarboxylaat

1166-46-7

214-619-0

1620

Spirodiclofen (ISO);

3-(2,4-dichloorfenyl)-2-oxo-1-oxaspiro[4.5]dec-3-een-4-yl-2,2-dimethylbutyraat

148477-71-8

604-636-5

1621

Reactiemassa van 1-[2-(2-aminobutoxy)ethoxy]but-2-ylamine en 1-({[2-(2-aminobutoxy) ethoxy]methyl}propoxy)but-2-ylamine

897393-42-9

447-920-2

1622

1-vinylimidazool

1072-63-5

214-012-0

1623

Amisulbrom (ISO); 3-(3-broom-6-fluor-2-methylindool-1-ylsulfonyl)-N,N-dimethyl-1H-1,2,4-triazool-1-sulfonamide

348635-87-0

672-776-4”

2)   

Bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1223/2009 wordt als volgt gewijzigd:

Vermelding 98 wordt vervangen door:

“98

Benzoëzuur, 2‐hydroxy‐ (*1)

Salicylic Acid

69-72-7

200-712-3

a)

Haarproducten die worden uitgespoeld

a)

3,0 %

Niet gebruiken in preparaten voor kinderen jonger dan drie jaar.

Niet gebruiken bij kinderen jonger dan drie jaar (*2)

b)

Andere producten, behalve bodylotion, oogschaduw, mascara, eyeliner, lippenstift, deodorant in rollers

b)

2,0 %

Niet gebruiken in toepassingen die door inademing tot blootstelling van de longen van de eindgebruiker kunnen leiden.

 

Niet gebruiken in mondproducten.

Voor andere doeleinden dan om de ontwikkeling van micro-organismen in het product tegen te gaan. Dat doel moet blijken uit de aanbiedingsvorm van het product.

3)   

Bijlage V bij Verordening (EG) nr. 1223/2009 wordt als volgt gewijzigd:

Vermelding 3 wordt vervangen door:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Voorwaarden

Te vermelden gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen

Chemische benaming/INN

Naam volgens de woordenlijst van gemeenschappelijke benamingen van ingrediënten

CAS-nummer

EG-nummer

Producttype, lichaamsdelen

Maximumconcentratie in het gebruiksklare product

Andere

 

a

b

c

d

e

f

g

h

i

“3

Salicylzuur (*3) en zouten daarvan

Salicylic Acid

69-72-7

200-712-3

 

0,5 % (zuur)

Niet gebruiken in producten voor kinderen jonger dan drie jaar.

Niet gebruiken bij kinderen jonger dan drie jaar (*4)

Niet gebruiken in mondproducten.

Niet gebruiken in toepassingen die door inademing tot blootstelling van de longen van de eindgebruiker kunnen leiden.

Calcium Salicylate, Magnesium Salicylate, MEA-Salicylate, Sodium Salicylate, Potassium Salicylate, TEA-Salicylate

824-35-1, 18917-89-0, 59866- 70-5, 54-21-7, 578-36-9, 2174-16-5

212-525-4, 242-669-3, 261-963-2, 200-198-0, 209-421-6, 218-531-3

 

0,5 % (zuur)

Niet gebruiken in producten voor kinderen jonger dan drie jaar, met uitzondering van shampoos.

Niet gebruiken bij kinderen jonger dan drie jaar (*5)

“BIJLAGE II

1)   

Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1223/2009 wordt als volgt gerectificeerd:

a)

vermelding 395 wordt vervangen door:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Chemische benaming/INN

CAS-nummer

EG-nummer

“395

Hydroxy-8-chinoline en het sulfaat daarvan, bis(8-hydroxychinolinium)sulfaat, met uitzondering van de in vermelding 51 van bijlage III genoemde toepassingen van het sulfaat

148-24-3

134-31-6

205-711-1

205-137-1”

b)

vermelding 1396 wordt vervangen door:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Chemische benaming/INN

CAS-nummer

EG-nummer

a

b

c

d

“1396

Boraten, tetraboraten en octaboraten en zouten of esters van boorzuur, met inbegrip van:

 

 

dinatriumoctaboraat watervrij [1]

12008-41-2 [1]

234-541-0 [1]

dinatriumoctaboraat-tetrahydraat [2]

12280-03-4 [2]

234-541-0 [2]

2-aminoëthanol, mono-ester met boorzuur [3]

10377-81-8 [3]

233-829-3 [3]

2-hydroxypropyl-ammonium-dihydrogeen-orthoboraat [4]

68003-13-4 [4]

268-109-8 [4]

kaliumboraat, kaliumzout van boorzuur [5]

12712-38-8 [5]

603-184-6 [5]

trioctyldodecylboraat [6]

— [6]

— [6]

zinkboraat [7]

1332-07-6 [7]

215-566-6 [7]

natriumboraat, dinatriumtetraboraat watervrij; boorzuur, natriumzout [8]

1330-43-4 [8]

215-540-4 [8]

tetraboordinatriumheptaoxide, hydraat [9]

12267-73-1 [9]

235-541-3 [9]

orthoboorzuur, natriumzout [10]

13840-56-7 [10]

237-560-2 [10]

dinatriumtetraboraat-decahydraat; borax-decahydraat [11]

1303-96-4 [11]

215-540-4 [11]

dinatriumtetraboraat-pentahydraat; borax-pentahydraat [12]

12179-04-3 [12]

215-540-4 [12]”

c)

vermelding 1507 wordt vervangen door:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Chemische benaming/INN

CAS-nummer

EG-nummer

“1507

Diaminotolueen, methylfenyleendiamine, technisch product — reactiemassa van [4‐methyl-m-fenyleendiamine en 2-methyl-m-fenyleendiamine]

—”

d)

de volgende vermeldingen worden toegevoegd:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Chemische benaming/INN

CAS-nummer

EG-nummer

a

b

c

d

“1624

Pirimicarb (ISO); 2-(dimethylamino)-5,6-dimethylpyrimidin-4-yl dimethylcarbamaat

23103-98-2

245-430-1

1625

1,2-dichloorpropaan; propyleendichloride

78-87-5

201-152-2

1626

Fenol, dodecyl-, vertakt [1]

121158-58-5 [1]

310-154-3 [1]

Fenol, 2-dodecyl-, vertakt [2]

1801269-80-6 [2]

— [2]

Fenol, 3-dodecyl-, vertakt [3]

1801269-77-1 [3]

— [3]

Fenol, 4-dodecyl-, vertakt [4]

210555-94-5 [4]

640-104-9 [4]

Fenol, (tetrapropenyl)-derivaten [5]

74499-35-7 [5]

616-100-8 [5]

1627

Cumatetralyl (ISO); 4-hydroxy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-1-naftyl)cumarine

5836-29-3

227-424-0

1628

Difenacum (ISO); 3-(3-bifenyl-4-yl-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftyl)-4-hydroxycumarine

56073-07-5

259-978-4

1629

Brodifacoum (ISO); 4-hydroxy-3-(3-(4′-broom-4-bifenylyl)-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftyl)cumarine

56073-10-0

259-980-5

1630

Flocumafen (ISO); reactiemassa van: cis-4-hydroxy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluormethylbenzyloxy)fenyl)-1-naftyl)cumarine en trans-4-hydroxy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluormethylbenzyloxy)fenyl)-1-naftyl)cumarine

90035-08-8

421-960-0

1631

Acetochloor (ISO); 2-chloor-N-(ethoxymethyl)-N-(2-ethyl-6-methylfenyl)aceetamide

34256-82-1

251-899-3

1632

E-glasmicrovezels met een representatieve samenstelling

1633

Glasmicrovezels met een representatieve samenstelling

1634

Bromadiolon (ISO); 3-[3-(4'-broombifenyl-4-yl)-3-hydroxy-1-fenylpropyl]-4-hydroxy-2H-chromeen-2-on

28772-56-7

249-205-9

1635

Difethialon (ISO); 3-[3-(4′-broombifenyl-4-yl)-1,2,3,4-tetrahydronaftaleen-1-yl]-4-hydroxy-2H-1-benzothiopyran-2-on

104653-34-1

600-594-7

1636

Perfluorononaan-1 zuur [1]

375-95-1 [1]

206-801-3 [1]

en de natrium‐ [2]

21049-39-8 [2]

— [2]

en ammoniumzouten [3] daarvan

4149-60-4 [3]

— [3]

1637

Dicyclohexylftalaat

84-61-7

201-545-9

1638

3,7-dimethylocta-2,6-dieennitril

5146-66-7

225-918-0

1639

Bupirimaat (ISO); 5-butyl-2-ethylamino-6-methylpyrimidine-4-yl dimethylsulfamaat

41483-43-6

255-391-2

1640

Triflumizool (ISO); (1E)-N-[4-chloor-2-(trifluormethyl)fenyl]-1-(1H-imidazol-1-yl)-2-propoxyethanimine

68694-11-1

604-708-8

1641

tert-butylhydroperoxide

75-91-2

200-915-7”

2)   

Bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1223/2009 wordt als volgt gerectificeerd:

a)

vermelding 9 wordt vervangen door:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Beperkingen

Te vermelden gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen

Chemische benaming/INN

Naam volgens de woordenlijst van gemeenschappelijke benamingen van ingrediënten

CAS-nummer

EG-nummer

Producttype, lichaamsdelen

Maximumconcentratie in het gebruiksklare product

Andere

 

a

b

c

d

e

f

g

h

i

“9

Methylfenyleendiaminen, N‐gesubstitueerde derivaten en zouten (1) daarvan, met uitzondering van de stoffen onder de referentienummers 9a en 9b van deze bijlage en de stoffen onder de referentienummers 364, 413, 1144, 1310, 1313 en 1507 van bijlage II

 

 

 

Haarkleurstof in oxidatieve haarkleurmiddelen

 

a)

Algemeen gebruik

a)

Te vermelden op het etiket:

De mengverhouding

Image 46Haarkleurstoffen kunnen ernstige allergische reacties veroorzaken.

Volg de instructies.

Dit product is niet bestemd voor gebruik bij personen jonger dan 16 jaar.

Tijdelijke tatoeages met “zwarte henna” kunnen leiden tot een verhoogd risico op een allergische reactie.

Kleur uw haar niet als:

u last heeft van uitslag in het gezicht of van een gevoelige, geïrriteerde of beschadigde hoofdhuid;

u eerder een reactie na een haarkleuring heeft gehad;

u in het verleden een reactie heeft gehad na een tijdelijke tatoeage met “zwarte henna”.

Bevat fenyleendiaminen (tolueendiaminen).

Niet gebruiken voor het kleuren van wimpers of wenkbrauwen.”.

b)

Professioneel gebruik

b)

Te vermelden op het etiket:

Voor punten a) en b):

Na menging onder oxiderende omstandigheden mag de op het haar aangebrachte maximumconcentratie niet meer bedragen dan 5 % (berekend als vrije base)

De mengverhouding

“Alleen voor professioneel gebruik. Haarkleurstoffen kunnen ernstige allergische reacties veroorzaken.

Volg de instructies.

Dit product is niet bestemd voor gebruik bij personen jonger dan 16 jaar.

Tijdelijke tatoeages met “zwarte henna” kunnen leiden tot een verhoogd risico op een allergische reactie.

Kleur uw haar niet als:

u last heeft van uitslag in het gezicht of van een gevoelige, geïrriteerde of beschadigde hoofdhuid;

u eerder een reactie na een haarkleuring heeft gehad;

u in het verleden een reactie heeft gehad na een tijdelijke tatoeage met “zwarte henna”.

Bevat fenyleendiaminen (tolueendiaminen).

Draag geschikte handschoenen.”.”

b)

de volgende vermelding wordt toegevoegd:

Referentienummer

Identiteit van de stof

Beperkingen

Te vermelden gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen

Chemische benaming/INN

Naam volgens de woordenlijst van gemeenschappelijke benamingen van ingrediënten

CAS-nummer

EG-nummer

Producttype, lichaamsdelen

Maximumconcentratie in het gebruiksklare product

Andere

a

b

c

d

e

f

g

h

i

“51

Bis(8-hydroxychinolinium)sulfaat

Oxyquinoline Sulphate

134-31-6

205-137-1

Stabilisator voor waterstofperoxide in haarproducten die worden uitgespoeld

(0,3 % als base)

 

 

Stabilisator voor waterstofperoxide in haarproducten die niet worden uitgespoeld

(0,03 % als base)”


(*1)  Als conserveermiddel, zie bijlage V, nr. 3.

(*2)  Alleen voor producten die kunnen worden gebruikt voor kinderen jonger dan drie jaar.”.

(*3)  Voor andere doeleinden dan als conserveermiddel, zie bijlage III, nr. 98.

(*4)  Alleen voor producten die kunnen worden gebruikt voor kinderen jonger dan drie jaar.

(*5)  Alleen voor producten die eventueel voor kinderen jonger dan drie jaar worden gebruikt en lang met de huid in contact blijven.”.