ISSN 1977-0758

doi:10.3000/19770758.L_2013.179.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 179

European flag  

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

56e jaargang
29 juni 2013


Inhoud

 

I   Wetgevingshandelingen

Bladzijde

 

 

RICHTLIJNEN

 

*

Richtlijn 2013/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico’s van fysische agentia (elektromagnetische velden) (twintigste bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) en tot intrekking van Richtlijn 2004/40/EG

1

 

 

II   Niet-wetgevingshandelingen

 

 

VERORDENINGEN

 

*

Verordening (EU) nr. 626/2013 van de Raad van 27 juni 2013 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1344/2011 houdende schorsing van de autonome rechten van het gemeenschappelijk douanetarief voor bepaalde landbouw-, visserij- en industrieproducten

22

 

*

Verordening (EU) nr. 627/2013 van de Raad van 27 juni 2013 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 7/2010 betreffende de opening en het beheer van autonome tariefcontingenten van de Unie voor bepaalde landbouw- en industrieproducten

43

 

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 628/2013 van de Commissie van 28 juni 2013 inzake de werkmethoden van het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de luchtvaart voor de uitvoering van normaliseringsinspecties en het toezicht op de toepassing van de regels van Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, en houdende intrekking van Verordening (EG) nr. 736/2006 van de Commissie ( 1 )

46

 

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 629/2013 van de Commissie van 28 juni 2013 tot vaststelling van aanvullende buitengewone maatregelen inzake het tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie brengen van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose in het verkoopseizoen 2012/2013

55

 

*

Verordening (EU) nr. 630/2013 van de Commissie van 28 juni 2013 tot wijziging van de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën ( 1 )

60

 

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 631/2013 van de Commissie van 28 juni 2013 tot intrekking van Verordening (EG) nr. 546/2006 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 233/2012 ( 1 )

84

 

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 632/2013 van de Commissie van 28 juni 2013 tot 194e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa‘ida-netwerk

85

 

 

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 633/2013 van de Commissie van 28 juni 2013 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

87

 

 

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 634/2013 van de Commissie van 28 juni 2013 tot vaststelling van de invoerrechten in de sector granen van toepassing vanaf 1 juli 2013

89

 

 

BESLUITEN

 

 

2013/336/EU

 

*

Besluit van de Raad van 25 juni 2013 houdende verhoging van het aantal advocaten-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Unie

92

 

 

2013/337/EU

 

*

Besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten van 26 juni 2013 houdende benoeming van rechters bij het Gerecht

93

 

 

2013/338/EU

 

*

Besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten van 26 juni 2013 houdende benoeming van rechters bij het Hof van Justitie

94

 

 

2013/339/EU

 

*

Besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten van 26 juni 2013 houdende benoeming van een rechter bij het Gerecht

95

 

 

2013/340/EU

 

*

Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 27 juni 2013 tot wijziging van Besluit 2008/855/EG betreffende maatregelen op het gebied van de diergezondheid in verband met klassieke varkenspest in Kroatië (Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 3932)  ( 1 )

96

 

 

2013/341/EU

 

*

Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 27 juni 2013 betreffende de goedkeuring van de Valeo Efficient Generation Alternator als innoverende technologie ter beperking van de CO2-emissies van personenauto’s uit hoofde van Verordening (EG) nr. 443/2009 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 )

98

 


 

(1)   Voor de EER relevante tekst

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.


I Wetgevingshandelingen

RICHTLIJNEN

29.6.2013   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 179/1


RICHTLIJN 2013/35/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 26 juni 2013

betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico’s van fysische agentia (elektromagnetische velden) (twintigste bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) en tot intrekking van Richtlijn 2004/40/EG

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 153, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Na raadpleging van het Comité van de Regio’s,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Ingevolge het Verdrag kunnen het Europees Parlement en de Raad door middel van richtlijnen minimumvoorschriften vaststellen om de verbetering van met name het arbeidsmilieu te bevorderen, teneinde een betere bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers te waarborgen. In deze richtlijnen moet vermeden worden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen daardoor zou kunnen worden belemmerd.

(2)

In artikel 31, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is bepaald dat iedere werknemer recht heeft op gezonde, veilige en waardige arbeidsomstandigheden.

(3)

Na de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico’s van fysische agentia (elektromagnetische velden) (achttiende individuele richtlijn als bedoeld in artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (3) zijn door belanghebbenden, met name binnen de medische wereld, ernstige bedenkingen geuit over de mogelijke gevolgen van de tenuitvoerlegging van die richtlijn voor de toepassing van medische procedures op basis van medische beeldvorming. Tevens werd bezorgdheid geuit over de gevolgen van de richtlijn voor bepaalde industriële activiteiten.

(4)

De Commissie heeft de door de belanghebbenden aangedragen argumenten aandachtig bestudeerd en na enkele raadplegingen heeft zij besloten enkele bepalingen van Richtlijn 2004/40/EG grondig te heroverwegen op basis van nieuwe wetenschappelijke informatie afkomstig van internationaal erkende deskundigen.

(5)

Richtlijn 2004/40/EG is gewijzigd bij Richtlijn 2008/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (4), waarmee de omzettingstermijn voor Richtlijn 2004/40/EG met vier jaar is verlengd, en vervolgens bij Richtlijn 2012/11/EU van het Europees Parlement en de Raad (5), waarmee die omzettingstermijn is verlengd tot en met 31 oktober 2013. Dit moest de Commissie in de gelegenheid stellen een nieuw voorstel in te dienen en de medewetgevers in de gelegenheid stellen een nieuwe richtlijn vast te stellen op basis van recenter en degelijker bewijsmateriaal.

(6)

Richtlijn 2004/40/EG moet worden ingetrokken en er moeten passender en evenrediger maatregelen worden ingevoerd ter bescherming van werknemers tegen de aan elektromagnetische velden verbonden risico’s. Die richtlijn had geen betrekking op de effecten op lange termijn, waaronder mogelijke kankerverwekkende effecten, van blootstelling aan tijdsafhankelijke elektrische, magnetische en elektromagnetische velden, waarvoor op dit moment geen sluitend wetenschappelijk bewijs bestaat dat er een causaal verband bestaat. De ze richtlijn heeft betrekking op alle bekende directe biofysische effecten en indirecte door elektromagnetische velden veroorzaakte effecten, teneinde niet alleen de gezondheid en de veiligheid van elke werknemer afzonderlijk te waarborgen, maar ook voor alle werknemers in de Unie een als minimum te beschouwen basisbescherming te bieden, waarbij eventuele concurrentievervalsing wordt vermeden.

(7)

Deze richtlijn heeft geen betrekking op veronderstelde effecten op lange termijn van blootstelling aan elektromagnetische velden, aangezien er op dit moment geen sluitend wetenschappelijk bewijs bestaat van een causaal verband. Mocht er echter een dergelijk sluitend wetenschappelijk bewijs worden geleverd, dan moet de Commissie overwegen hoe die effecten het beste kunnen worden aangepakt en moet zij het Europees Parlement en de Raad op de hoogte houden door middel van het verslag over de praktische toepassing van deze richtlijn. Daarbij moet de Commissie, behalve met de toegespitste informatie die zij ontvangt van de lidstaten, ook rekening houden met het meest recente onderzoek op dit gebied en met de daaruit voortvloeiende nieuwe wetenschappelijke inzichten.

(8)

Minimumvoorschriften dienen te worden vastgelegd, waarbij de lidstaten de keuze wordt gelaten gunstiger bepalingen voor de bescherming van werknemers te handhaven of aan te nemen, met name als het gaat om het vastleggen van lagere waarden voor de actieniveaus (AN) of de grenswaarden voor blootstelling aan elektromagnetische velden (GWB). De uitvoering van deze richtlijn mag echter niet als rechtvaardiging dienen voor enigerlei verlaging van het in de lidstaten reeds bestaande beschermingsniveau.

(9)

Het systeem ter bescherming tegen elektromagnetische velden moet beperkt blijven tot een omschrijving, zonder overbodige details, van de te verwezenlijken doelstellingen, de in acht te nemen beginselen en de toe te passen basisgrootheden, teneinde de lidstaten in staat te stellen de minimumvoorschriften op equivalente wijze toe te passen.

(10)

Voor de bescherming van werknemers die aan elektromagnetische velden worden blootgesteld, moet een doeltreffende en doelmatige risicobeoordeling worden uitgevoerd. Deze verplichting moet echter in verhouding staan tot de daadwerkelijke situatie op de werkplek. Daarom moet een beschermingssysteem worden ontworpen dat verschillende risico’s op een eenvoudige, geclassificeerde en begrijpelijke manier groepeert. Derhalve kan de verwijzing naar een aantal indicatoren en standaardsituaties in praktische handleidingen de werkgevers van pas komen bij het voldoen aan hun verplichtingen.

(11)

De ongewenste effecten op het menselijk lichaam zijn afhankelijk van de frequentie van het elektromagnetische veld of de straling waaraan het lichaam wordt blootgesteld. Derhalve moeten systemen voor de beperking van de blootstelling steunen op blootstellingspatronen en frequentieafhankelijk zijn om aan elektromagnetische velden blootgestelde werknemers adequaat te beschermen.

(12)

Het niveau van blootstelling aan elektromagnetische velden kan doeltreffender worden verminderd door reeds bij het ontwerpen van werkplekken voor preventie te zorgen en arbeidsmiddelen, -procedés en -methoden zodanig te kiezen dat risico’s bij voorrang aan de bron worden bestreden. Maatregelen met betrekking tot arbeidsmiddelen en -methoden leveren derhalve een bijdrage aan de bescherming van de betrokken werknemers. Wel moet dubbel werk met betrekking tot de beoordelingen worden voorkomen in gevallen waarin de arbeidsmiddelen voldoen aan de relevante vereisten in het recht van de Unie inzake producten waarin stringentere veiligheidsniveaus zijn vastgesteld dan die waarin deze richtlijn voorziet. Hierdoor is het in een groot aantal gevallen mogelijk te volstaan met een vereenvoudigde beoordeling.

(13)

Het is van belang dat werkgevers de situatie aanpassen aan de technische vooruitgang en de wetenschappelijke kennis inzake de risico’s in verband met blootstelling aan elektromagnetische velden, teneinde de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers te verbeteren.

(14)

Aangezien deze richtlijn een bijzondere richtlijn is in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (6), is Richtlijn 89/931/EEG van toepassing op het gebied van de blootstelling van werknemers aan elektromagnetische velden, onverminderd meer stringente en/of meer specifieke bepalingen in deze richtlijn.

(15)

De in deze richtlijn vastgestelde natuurkundige grootheden, GWB en AN zijn gebaseerd op de aanbevelingen van de Internationale Commissie voor bescherming tegen niet-ioniserende straling (ICNIRP) en moeten worden bezien in overeenstemming met de concepten van de ICNIRP, tenzij deze richtlijn anders bepaalt.

(16)

Om ervoor te zorgen dat deze richtlijn bijgewerkt blijft, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van zuiver technische wijzigingen in de bijlagen, om de vaststelling te weergeven van verordeningen en richtlijnen op het gebied van technische harmonisatie en normalisatie, technische vooruitgang, wijzigingen in de meest relevante normen of specificaties en nieuwe wetenschappelijke gegevens met betrekking tot risico’s in verband met elektromagnetische velden, en om de AN aan te passen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad.

(17)

Indien zuiver technische wijzigingen in de bijlagen nodig blijken, dient de Commissie nauw samen te werken met het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats, ingesteld bij het besluit van de Raad van 22 juli 2003 (7).

(18)

In uitzonderingsgevallen waarin dwingende redenen van urgentie, zoals mogelijke onmiddellijke risico’s voor de gezondheid en veiligheid van werknemers ten gevolge van hun blootstelling aan elektromagnetische velden, dat vereisen, moet de mogelijkheid worden geboden om de spoedprocedure op door de Commissie vastgestelde gedelegeerde handelingen toe te passen.

(19)

Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van de lidstaten en de Commissie van 28 september 2011 over toelichtende stukken (8) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de wetgever de toezending van dergelijke stukken gerechtvaardigd.

(20)

Een systeem dat GWB en AN omvat, moet, voor zover van toepassing, worden beschouwd als een hulpmiddel om te voorzien in een hoog niveau van bescherming tegen de schadelijke gevolgen voor de gezondheid en veiligheidsrisico’s die het gevolg kunnen zijn van blootstelling aan elektromagnetische velden. Een dergelijk systeem kan echter op gespannen voet staan met de specifieke omstandigheden van bepaalde activiteiten, zoals het gebruik van magnetische resonantie in de medische sector. Er moet derhalve met deze specifieke omstandigheden rekening worden gehouden.

(21)

Gezien het eigen karakter van de strijdkrachten en teneinde een doeltreffende inzet en onderlinge samenwerking mogelijk te maken, onder meer bij gezamenlijke internationale militaire oefeningen, moeten de lidstaten gelijkwaardige of meer specifieke beschermingssystemen kunnen toepassen, bijvoorbeeld internationaal overeengekomen normen zoals die van de NAVO, mits schadelijke gevolgen voor de gezondheid en veiligheidsrisico’s worden voorkomen.

(22)

Van werkgevers dient te worden verlangd dat zij er zorg voor dragen dat risico’s in verband met elektromagnetische velden op het werk worden uitgebannen of tot een minimum worden beperkt. Niettemin kan het voorkomen dat in specifieke gevallen en in naar behoren gerechtvaardigde omstandigheden de in deze richtlijn vastgestelde GWB slechts tijdelijk worden overschreden. De werkgever dient dan de noodzakelijke maatregelen te nemen om te zorgen dat de GWB zo snel mogelijk weer in acht worden genomen.

(23)

Een systeem dat een hoog beschermingsniveau waarborgt met betrekking tot de schadelijke gevolgen voor de gezondheid en de veiligheidsrisico’s van blootstelling aan elektromagnetische velden moet naar behoren rekening houden met specifieke groepen werknemers met een verhoogd risico en moet storingen van of effecten op het functioneren van medische hulpmiddelen, zoals metalen prothesen, pacemakers en defibrillators, cochlea-implantaten en andere implantaten of op het lichaam gedragen medische hulpmiddelen, vermijden. Storingen, met name bij pacemakers, kunnen optreden bij niveaus die onder de AN liggen en daarom moeten daarvoor passende voorzorgs- en beschermingsmaatregelen worden getroffen,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp en werkingssfeer

1.   Bij deze richtlijn, die de twintigste bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG is, worden minimumvoorschriften vastgesteld voor de bescherming van werknemers tegen risico’s voor hun gezondheid en veiligheid die zich voordoen of kunnen voordoen door blootstelling aan elektromagnetische velden tijdens het werk.

2.   Deze richtlijn heeft betrekking op alle bekende directe biofysische effecten en indirecte effecten veroorzaakt door elektromagnetische velden.

3.   De in deze richtlijn vastgestelde grenswaarden voor blootstelling (GWB) hebben enkel betrekking op de wetenschappelijk zorgvuldig vastgestelde verbanden tussen directe biofysische effecten op de korte termijn en blootstelling aan elektromagnetische velden.

4.   Deze richtlijn heeft geen betrekking op de veronderstelde effecten op lange termijn.

De Commissie volgt de laatste wetenschappelijke ontwikkelingen op de voet. Als er sluitend wetenschappelijk bewijs voorhanden komt met betrekking tot veronderstelde effecten op lange termijn, neemt de Commissie een passende reactie op beleidsniveau in overweging en dient, zo nodig, een wetgevingsvoorstel in met betrekking tot deze effecten. Door middel van het in artikel 15 bedoelde verslag houdt de Commissie het Europees Parlement en de Raad in dit verband op de hoogte.

5.   Deze richtlijn heeft geen betrekking op de risico’s die verbonden zijn aan het contact met stroomvoerende geleiders.

6.   Onverminderd meer stringente of meer specifieke bepalingen van deze richtlijn, blijft Richtlijn 89/391/EEG onverkort van toepassing op het gehele gebied bedoeld in lid 1.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

a)   „elektromagnetische velden”: statische elektrische, statische magnetische en tijdsafhankelijke elektrische, magnetische en elektromagnetische velden met frequenties tot 300 GHz;

b)   „directe biofysische effecten”: effecten op het menselijk lichaam rechtstreeks veroorzaakt door de aanwezigheid ervan in een elektromagnetisch veld, met inbegrip van:

c)   „indirecte effecten”: effecten veroorzaakt door de aanwezigheid van een object in een elektromagnetisch veld, die een gevaar voor de veiligheid of de gezondheid kunnen opleveren, zoals:

d)   „grenswaarden voor blootstelling (GWB)”: waarden die zijn vastgesteld op grond van biofysische en biologische bevindingen, met name op grond van breed wetenschappelijk erkende directe kortetermijn- en acute effecten, te weten thermische effecten en elektrische stimulering van weefsel;

e)   „GWB voor effecten op de gezondheid”: GWB bij overschrijding waarvan werknemers kunnen blootstaan aan effecten die schadelijk zijn voor de gezondheid, zoals opwarming of stimulering van de zenuwen en het spierweefsel;

f)   „GWB voor effecten op de zintuigen”: GWB bij overschrijding waarvan werknemers kunnen blootstaan aan voorbijgaande verstoringen van de zintuiglijke waarneming en geringe wijzigingen in de hersenfuncties;

g)   „actieniveaus (AN)”: operationele niveaus die zijn vastgesteld om eenvoudiger te kunnen aantonen dat de relevante GWB in acht zijn genomen, of, in voorkomend geval, om de in deze richtlijn gespecificeerde beschermings- of preventiemaatregelen te nemen.

De in bijlage II gehanteerde AN-terminologie moet als volgt worden uitgelegd:

Artikel 3

Grenswaarden voor blootstelling en actieniveaus

1.   De natuurkundige grootheden met betrekking tot blootstelling aan elektromagnetische velden staan vermeld in bijlage I. De GWB voor effecten op de gezondheid, de GWB voor effecten op de zintuigen alsmede de AN zijn opgenomen in de bijlagen II en III.

2.   De lidstaten verlangen dat de werkgever ervoor zorgt dat de blootstelling van werknemers aan elektromagnetische velden beperkt blijft tot de GWB voor effecten op de gezondheid en de GWB voor effecten op de zintuigen opgenomen in bijlage II, voor niet-thermische effecten, en in bijlage III voor thermische effecten. De inachtneming van de GWB voor effecten op de gezondheid en de GWB voor effecten op de zintuigen moet worden aangetoond met behulp van de relevante in artikel 4 genoemde procedures voor de beoordeling van de blootstelling. Wanneer de blootstelling van werknemers aan elektromagnetische velden de GWB ter zake overschrijdt, dan neemt de werkgever onverwijld maatregelen overeenkomstig artikel 5, lid 8.

3.   Voor de toepassing van deze richtlijn geldt dat de werkgever wordt geacht de GWB voor effecten op de gezondheid en de GWB voor effecten op de zintuigen in acht te nemen wanneer wordt aangetoond dat de relevante, in de bijlagen II en III opgenomen AN niet worden overschreden. Overschrijdt de blootstelling de AN, dan neemt de werkgever maatregelen overeenkomstig artikel 5, lid 2, tenzij uit de overeenkomstig artikel 4, leden 1, 2 en 3, verrichte beoordeling blijkt dat de relevante GWB niet zijn overschreden en dat veiligheidsrisico’s kunnen worden uitgesloten.

Niettegenstaande het bepaalde in de eerste alinea, mag de blootstelling hoger zijn:

a)

dan de lage AN voor elektrische velden (bijlage II, tabel B1) indien dat door de praktijk of het procedé wordt gerechtvaardigd, mits ofwel de GWB voor effecten op de zintuigen (bijlage II, tabel A3) niet worden overschreden; of

i)

de GWB voor effecten op de gezondheid (bijlage II, tabel A2) niet worden overschreden;

ii)

overmatige vonkontladingen en contactstromen (bijlage II, tabel B3) worden voorkomen met behulp van specifieke beschermingsmaatregelen overeenkomstig artikel 5, lid 6; en

iii)

aan de werknemers informatie aangaande de situaties als bedoeld in artikel 6, onder f), is verstrekt;

b)

dan de lage AN voor magnetische velden (bijlage II, tabel B2) indien dat door de praktijk of het procedé wordt gerechtvaardigd, onder andere voor hoofd en romp, gedurende de werktijd, mits ofwel de GWB voor effecten op de zintuigen (bijlage II, tabel A3) niet worden overschreden; of

i)

de GWB voor effecten op de zintuigen slechts tijdelijk worden overschreden;

ii)

de GWB voor effecten op de gezondheid (bijlage II, tabel A2) niet worden overschreden;

iii)

gehandeld wordt overeenkomstig artikel 5, lid 9, wanneer er symptomen van voorbijgaande aard zijn overeenkomstig lid 9, onder a); en

iv)

aan de werknemers informatie aangaande de situaties als bedoeld in artikel 6, onder f), is verstrekt.

4.   Niettegenstaande de leden 2 en 3 mag de blootstelling hoger zijn dan:

a)

de GWB voor effecten op de zintuigen (bijlage II, tabel A1) gedurende de werktijd, indien dat door de praktijk of het procedé wordt gerechtvaardigd, mits:

i)

zij slechts tijdelijk worden overschreden;

ii)

de GWB voor effecten op de gezondheid (bijlage II, tabel A1) niet worden overschreden;

iii)

specifieke preventiemaatregelen zijn genomen overeenkomstig artikel 5, lid 7;

iv)

gehandeld wordt overeenkomstig artikel 5, lid 9, wanneer er symptomen van voorbijgaande aard zijn overeenkomstig lid 9, onder b); en

v)

aan de werknemers informatie aangaande de situaties als bedoeld in artikel 6, onder f), is verstrekt;

b)

de GWB voor effecten op de zintuigen (bijlage II, tabel A3 en bijlage III, tabel A2) gedurende de werktijd, indien dat door de praktijk of het procedé wordt gerechtvaardigd, mits:

i)

zij slechts tijdelijk worden overschreden;

ii)

de GWB voor effecten op de gezondheid (bijlage II, tabel A2 en bijlage III, tabel A1 en tabel A3) niet worden overschreden;

iii)

gehandeld wordt overeenkomstig artikel 5, lid 9, wanneer er symptomen van voorbijgaande aard zijn overeenkomstig lid 9, onder a); en

iv)

aan de werknemers informatie aangaande de situaties als bedoeld in artikel 6, onder f), is verstrekt.

HOOFDSTUK II

VERPLICHTINGEN VAN WERKGEVERS

Artikel 4

Beoordeling van risico’s en bepaling van blootstelling

1.   Bij de uitvoering van de verplichtingen uit hoofde van artikel 6, lid 3, en artikel 9, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG beoordeelt de werkgever alle risico’s waaraan de werknemers zijn blootgesteld als gevolg van de elektromagnetische velden op de arbeidsplaats en indien nodig meet of berekent hij de niveaus van de elektromagnetische velden waaraan de werknemers zijn blootgesteld.

Onverminderd artikel 10 van Richtlijn 89/391/EEG en artikel 6 van deze richtlijn kan die beoordeling op verzoek openbaar worden gemaakt overeenkomstig de relevante wetgeving van de Unie en de lidstaten. Met name ingeval er in de loop van een dergelijke beoordeling persoonsgegevens van werknemers worden verwerkt, voldoet iedere openbaarmaking aan Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9) en met de nationale wetgeving van de lidstaten die deze richtlijn ten uitvoer leggen. Het staat de overheden die in het bezit zijn van een kopie van de beoordeling vrij een verzoek om toegang tot de beoordeling of een verzoek tot openbaarmaking van de beoordeling te weigeren, indien de openbaarmaking de bescherming van de commerciële belangen van de werkgever, waaronder de belangen met betrekking tot intellectuele eigendom, zou ondermijnen, tenzij een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt. Ook de werkgever kan onder dezelfde voorwaarden weigeren om de beoordeling openbaar te maken overeenkomstig de relevante wetgeving van de Unie en de lidstaten.

2.   Met het oog op de in lid 1 van dit artikel bedoelde beoordeling stelt de werkgever vast in hoeverre er sprake is van elektromagnetische velden op de arbeidsplaats en beoordeelt hij deze, waarbij hij rekening houdt met de in artikel 14 bedoelde relevante praktische handleidingen en andere door de betrokken lidstaat verstrekte normen of richtsnoeren, waaronder gegevensbanken betreffende blootstelling. Niettegenstaande de verplichtingen van de werkgever uit hoofde van dit artikel, is de werkgever in voorkomend geval ook gerechtigd rekening te houden met de emissieniveaus en andere passende veiligheidsgegevens die door de vervaardiger of distributeur overeenkomstig het relevante Unierecht voor de apparatuur zijn verstrekt, waaronder een risicobeoordeling, indien van toepassing op de GWB op de arbeidsplaats of de plaats van installatie.

3.   Indien niet op betrouwbare wijze aan de hand van beschikbare gegevens kan worden vastgesteld of de GWB in acht worden genomen, wordt de blootstelling beoordeeld aan de hand van metingen of berekeningen. Bij de beoordeling wordt dan rekening gehouden met de onzekerheden bij metingen of berekeningen, zoals rekenkundige fouten, bronmodellering, fantoomgeometrie en de elektrische eigenschappen van weefsel en materiaal, zoals bepaald volgens de relevante beste praktijken.

4.   De in de leden 1, 2 en 3 van dit artikel bedoelde beoordeling, meting en berekening worden met passende frequentie door bevoegde diensten of personen gepland en uitgevoerd, rekening houdend met de handleidingen van deze richtlijn en met name met de artikelen 7 en 11 van Richtlijn 89/391/EEG inzake de vereiste deskundige diensten of personen en raadpleging van en participatie door de werknemers. De gegevens die door middel van de beoordeling, meting en berekening van het niveau van blootstelling zijn verkregen, worden in een passende traceerbare vorm bewaard, om latere raadpleging overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk mogelijk te maken.

5.   Overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Richtlijn 89/391/EEG besteedt de werkgever bij de risicobeoordeling met name aandacht aan:

a)

de GWB voor effecten op de gezondheid, de GWB voor effecten op de zintuigen en de AN als bedoeld in artikel 3 en de bijlagen II en III van deze richtlijn;

b)

de frequentie, het niveau, de duur en de aard van de blootstelling, met inbegrip van de verdeling over het lichaam van de werknemer en over de ruimte van de arbeidsplaats;

c)

mogelijke directe biofysische effecten;

d)

mogelijke effecten voor de gezondheid en veiligheid van werknemers met een verhoogd risico, in het bijzonder werknemers die een actief of passief geïmplanteerd medisch hulpmiddel, zoals een pacemaker, dragen, werknemers met op het lichaam gedragen medische hulpmiddelen, zoals een insulinepomp, en zwangere werknemers;

e)

mogelijke indirecte effecten;

f)

het bestaan van vervangend materieel dat ontworpen is om het niveau van blootstelling aan elektromagnetische velden te verminderen;

g)

passende, door het in artikel 8 bedoelde gezondheidstoezicht op de gezondheid verkregen informatie;

h)

informatie verstrekt door de vervaardiger van apparatuur;

i)

andere relevante informatie aangaande gezondheid en veiligheid;

j)

blootstelling aan verscheidene bronnen;

k)

gelijktijdige blootstelling aan velden van verschillende frequenties.

6.   De beoordeling van de blootstelling behoeft niet te worden uitgevoerd op arbeidsplaatsen die opengesteld zijn voor het publiek, indien er reeds een beoordeling heeft plaatsgevonden overeenkomstig de bepalingen inzake beperking van de blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden, de in die bepalingen vervatte beperkingen voor de werknemers worden geëerbiedigd en de gezondheids- en veiligheidsrisico’s worden uitgesloten. Aan deze voorwaarden wordt geacht te zijn voldaan wanneer apparatuur die bestemd is voor algemeen gebruik op de beoogde wijze wordt gebruikt en in overeenstemming is met het recht van de Unie inzake producten dat voorziet in stringentere veiligheidsniveaus dan die waarin deze richtlijn voorziet, en er geen andere apparatuur wordt gebruikt.

7.   De werkgever is in het bezit van een risicobeoordeling, overeenkomstig artikel 9, lid 1, onder a), van Richtlijn 89/391/EEG, en vermeldt welke maatregelen overeenkomstig artikel 5 van deze richtlijn moeten worden getroffen. De werkgever kan in de risicobeoordeling de redenen opnemen waarom hij meent dat de aard en de omvang van de aan elektromagnetische velden verbonden risico’s een meer uitvoerige risicobeoordeling overbodig maken. De risicobeoordeling wordt regelmatig bijgewerkt, met name indien er ingrijpende veranderingen hebben plaatsgevonden waardoor deze achterhaald zou kunnen zijn, of wanneer uit de resultaten van het in artikel 8 bedoelde gezondheidstoezicht blijkt dat aanpassing nodig is.

Artikel 5

Maatregelen ter voorkoming of vermindering van risico’s

1.   De werkgever neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de risico’s ten gevolge van elektromagnetische velden op de arbeidsplaats worden geëlimineerd of tot een minimum beperkt, waarbij hij rekening houdt met de technische vooruitgang en de beschikbaarheid van maatregelen om de productie van elektromagnetische velden aan de bron te beheersen.

De vermindering van de risico’s die verbonden zijn aan de blootstelling aan elektromagnetische velden geschiedt met inachtneming van de in artikel 6, lid 2, van Richtlijn 89/391/EEG vermelde algemene preventieprincipes.

2.   Op basis van de in artikel 4 bedoelde risicobeoordeling, als blijkt dat de in artikel 3 en de bijlagen II en III bedoelde relevante AN overschreden worden en tenzij uit de overeenkomstig artikel 4, leden 1, 2 en 3, verrichte beoordeling blijkt dat de relevante GWB niet worden overschreden en veiligheidsrisico’s kunnen worden uitgesloten, gaat de werkgever over tot de opstelling en uitvoering van een actieplan dat technische en/of organisatorische maatregelen omvat om een blootstelling waarbij de GWB voor effecten op de gezondheid en de GWB voor effecten op de zintuigen worden overschreden te voorkomen; er moet met name rekening worden gehouden met:

a)

alternatieve werkmethoden die leiden tot lagere blootstelling aan elektromagnetische velden;

b)

de keuze van arbeidsmiddelen die minder intense elektromagnetische velden uitzenden, rekening houdend met het te verrichten werk;

c)

technische maatregelen om de emissie van elektromagnetische velden te beperken, waar nodig ook door het gebruik van vergrendeling, afscherming of soortgelijke mechanismen ter bescherming van de gezondheid;

d)

adequate afbakenings- en toegangsmaatregelen, zoals signaleringen, etiketten, vloermarkeringen, hekken, om de toegang te beperken of te controleren;

e)

bij blootstelling aan elektrische velden: maatregelen en procedures voor het beheersen van vonkontladingen en contactstromen met behulp van technische middelen en door opleiding van werknemers;

f)

passende onderhoudsprogramma’s voor de arbeidsmiddelen, de werkplek en de systemen op de arbeidsplaats;

g)

het ontwerp en de indeling van de werkplek en de arbeidsplaats;

h)

beperking van de duur en intensiteit van de blootstelling; en

i)

de beschikbaarheid van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen.

3.   Op basis van de in artikel 4 bedoelde risicobeoordeling gaat de werkgever over tot de opstelling en uitvoering van een actieplan dat technische en/of organisatorische maatregelen bevat om alle risico’s voor werknemers met een verhoogd risico alsmede alle risico’s ten gevolge van indirecte effecten, als bedoeld in artikel 4, te voorkomen.

4.   Naast het verschaffen van informatie beschreven in artikel 6 van deze richtlijn, past de werkgever krachtens artikel 15 van Richtlijn 89/391/EEG de in dit artikel bedoelde maatregelen aan aan de vereisten voor werknemers met een verhoogd risico en in voorkomend geval aan afzonderlijke risicobeoordelingen, met name voor werknemers die verklaard hebben dat zij actieve of passieve geïmplanteerde medische hulpmiddelen gebruiken, zoals pacemakers, of op het lichaam gedragen medische hulpmiddelen gebruiken, zoals insulinepompen, of voor zwangere werknemers die de werkgever van hun zwangerschap op de hoogte hebben gesteld.

5.   Op basis van de in artikel 4 bedoelde risicobeoordeling worden werkplekken waar werknemers met waarschijnlijkheid worden blootgesteld aan elektromagnetische velden die de AN overschrijden, overeenkomstig de bijlagen II en III en Richtlijn 92/58/EEG van de Raad van 24 juni 1992 betreffende de minimumvoorschriften voor de veiligheids- en/of gezondheidssignalering op het werk (negende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (10) gemarkeerd door middel van passende signaleringen. De betreffende ruimten worden als zodanig aangewezen en voor zover nodig wordt de toegang ertoe beperkt. Indien de toegang tot deze ruimten reeds om andere redenen op passende wijze is beperkt en de werknemers over de met elektromagnetische velden samenhangende risico’s zijn geïnformeerd, zijn geen specifieke signaleringen en beperkingen van de toegang in verband met elektromagnetische velden vereist.

6.   Indien artikel 3, lid 3, onder a), van toepassing is, worden specifieke beschermingsmaatregelen genomen, zoals opleiding van werknemers overeenkomstig artikel 6 en het gebruik van technische middelen en persoonlijke bescherming, bijvoorbeeld het aarden van de voorwerpen waarmee gewerkt wordt, het verbinden van werknemers met die voorwerpen (potentiaalvereffening) en in voorkomend geval overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), van Richtlijn 89/656/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor het gebruik op het werk van persoonlijke beschermingsmiddelen door de werknemers (derde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (11), het gebruik van isolerende schoenen, handschoenen en beschermende kleding.

7.   Indien artikel 3, lid 4, onder a), van toepassing is, worden specifieke beschermingsmaatregelen genomen, onder meer betreffende beheersing van bewegingen.

8.   Tenzij voldaan is aan de voorwaarden van hetzij artikel 10, lid 1, onder a) of onder c), hetzij artikel 3, lid 3 of lid 4, worden werknemers niet aan hogere waarden blootgesteld dan de GWB voor effecten op de gezondheid en GWB voor effecten op de zintuigen. Indien de GWB voor effecten op de gezondheid en de GWB voor effecten op de zintuigen ondanks de maatregelen die de werkgever heeft genomen, worden overschreden, neemt de werkgever onmiddellijk maatregelen om de blootstelling terug te brengen tot onder die GWB. De werkgever gaat na en registreert waarom de GWB voor effecten op de gezondheid en de GWB voor effecten op de zintuigen zijn overschreden en wijzigt de beschermings- en preventiemaatregelen op zodanige wijze dat de grenswaarden niet opnieuw worden overschreden. De gewijzigde beschermings- en preventiemaatregelen worden in een passende traceerbare vorm bewaard, om latere raadpleging overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk mogelijk te maken.

9.   Indien artikel 3, leden 3 en 4, van toepassing is, en wanneer de werknemer signaleert dat symptomen van voorbijgaande aard optreden, werkt de werkgever indien nodig de risicobeoordeling en de preventiemaatregelen bij. Symptomen van voorbijgaande aard kunnen het volgende omvatten:

a)

zintuiglijke gewaarwordingen en effecten in het functioneren van het centraal zenuwstelsel in het hoofd, opgewekt door tijdsafhankelijke magnetische velden; en

b)

effecten van statische magnetische velden, zoals duizeligheid en misselijkheid.

Artikel 6

Voorlichting en opleiding van de werknemers

Onverminderd de artikelen 10 en 12 van Richtlijn 89/391/EEG zorgt de werkgever ervoor dat werknemers die met waarschijnlijkheid aan risico’s in verband met elektromagnetische velden op het werk zullen worden blootgesteld, en/of hun vertegenwoordigers, alle noodzakelijke voorlichting en opleiding ontvangen in verband met het resultaat van de in artikel 4 bedoelde risicobeoordeling, in het bijzonder betreffende:

a)

maatregelen die in toepassing van deze richtlijn zijn genomen;

b)

de waarden en concepten van de GWB en AN, de daarmee verbonden mogelijke risico’s en de getroffen preventieve maatregelen;

c)

de mogelijke indirecte gevolgen van blootstelling;

d)

de resultaten van de overeenkomstig artikel 4 van deze richtlijn verrichte beoordeling, meting of berekening van de mate van blootstelling aan elektromagnetische velden;

e)

de wijze waarop schadelijke gezondheidseffecten van de blootstelling kunnen worden opgespoord en gemeld;

f)

het mogelijk optreden van voorbijgaande symptomen en gewaarwordingen die verband houden met effecten in het centrale en het perifere zenuwstelsel;

g)

de omstandigheden waarin werknemers recht hebben op gezondheidstoezicht;

h)

veilige werkmethoden om de risico’s als gevolg van blootstelling tot een minimum te beperken;

i)

werknemers met een verhoogd risico, zoals bedoeld in artikel 4, lid 5, onder d), en in artikel 5, leden 3 en 4, van deze richtlijn.

Artikel 7

Raadpleging en deelneming van de werknemers

Overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 89/391/EEG wordt voorzien in raadpleging en deelneming van de werknemers en/of hun vertegenwoordigers.

HOOFDSTUK III

DIVERSE BEPALINGEN

Artikel 8

Gezondheidstoezicht

1.   Met het oog op de preventie en vroegtijdige diagnose van mogelijke schadelijke gezondheidseffecten ten gevolge van blootstelling aan elektromagnetische velden wordt een passend gezondheidstoezicht uitgeoefend overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 89/391/EEG. Er wordt voorzien in de aanleg en de beschikbaarheid van gezondheidsdossiers overeenkomstig het nationale recht en/of de nationale praktijk.

2.   Overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk worden de gegevens die door middel van het gezondheidstoezicht zijn verkregen, in een passende vorm bewaard die latere raadpleging ervan mogelijk maakt, onder voorbehoud van vertrouwelijkheidsvoorschriften. De individuele werknemer heeft desgevraagd toegang tot de hem persoonlijk betreffende medische gegevens.

Indien een werknemer melding maakt van een ongewenst of onverwacht gezondheidseffect, of indien blootstelling boven de GWB wordt vastgesteld, zorgt de werkgever ervoor dat de betrokken werknemer(s) een passend medisch onderzoek kan(kunnen) ondergaan of passend individueel gezondheidstoezicht krijgt(krijgen), overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk.

Dit onderzoek of dit toezicht worden beschikbaar gesteld op het tijdstip dat de werknemer wenst, en de eraan verbonden kosten zijn niet voor rekening van de werknemer.

Artikel 9

Sancties

De lidstaten voorzien in adequate sancties op niet-naleving van de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale wetgeving. Deze sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn.

Artikel 10

Afwijkingen

1.   In afwijking van artikel 3 en onverminderd artikel 5, lid 1, is het volgende van toepassing:

a)

mogen blootstellingen de GWB overschrijden indien de blootstelling verband houdt met de installatie, het testen, het gebruik, de ontwikkeling, het onderhoud van of onderzoek betreffende MRI-apparatuur (MRI — Magnetic Resonance Imaging) voor patiënten in de gezondheidssector, indien aan alle volgende voorwaarden is voldaan:

i)

op grond van de overeenkomstig artikel 4 uitgevoerde risicobeoordeling is aangetoond dat BGW zijn overschreden;

ii)

gezien de stand van de techniek zijn alle technische en/of organisatorische maatregelen toegepast;

iii)

de omstandigheden rechtvaardigen de overschrijding van de GWB naar behoren;

iv)

er is rekening gehouden met de kenmerken van de arbeidsplaats, de arbeidsmiddelen of de arbeidspraktijken; en

v)

de werkgever toont aan dat de werknemers onverminderd beschermd zijn tegen schadelijke gezondheidseffecten en tegen veiligheidsrisico’s, onder meer door ervoor te zorgen dat de instructies ten behoeve van een veilig gebruik die door de vervaardiger zijn verstrekt overeenkomstig Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (12), worden opgevolgd;

b)

mogen de lidstaten toestaan dat een gelijkwaardig of meer specifiek beschermingssysteem wordt toegepast voor personeel dat werkzaam is in operationele militaire installaties of betrokken is bij militaire activiteiten, met inbegrip van gezamenlijke internationale militaire oefeningen, mits gezorgd wordt voor preventie van schadelijke gezondheidseffecten en veiligheidsrisico’s;

c)

mogen de lidstaten in naar behoren gerechtvaardigde gevallen en enkel zolang deze gevallen naar behoren gerechtvaardigd blijven, toestaan dat de GWB tijdelijk worden overschreden in specifieke sectoren of ten behoeve van specifieke activiteiten die niet onder de werkingssfeer van punten a) en b) vallen. Hierbij wordt onder „naar behoren gerechtvaardigde omstandigheden” verstaan omstandigheden waarin aan de volgende voorwaarden is voldaan:

i)

uit de overeenkomstig artikel 4 uitgevoerde risicobeoordeling is gebleken dat de GWB zijn overschreden;

ii)

gezien de stand van de techniek zijn alle technische en/of organisatorische maatregelen toegepast;

iii)

er is rekening gehouden met de specifieke kenmerken van de arbeidsplaats, de arbeidsmiddelen of de arbeidspraktijken; en

iv)

de werkgever toont aan dat de werknemers onverminderd beschermd zijn tegen schadelijke gezondheidseffecten en veiligheidsrisico’s, onder meer met behulp van vergelijkbare, meer specifieke en internationaal erkende normen en richtsnoeren.

2.   De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van elke afwijking uit hoofde van lid 1, onder b) en c), en motiveren die afwijkingen, in het verslag bedoeld in artikel 15.

Artikel 11

Technische wijzigingen van de bijlagen

1.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 12 gedelegeerde handelingen vast te stellen om zuiver technische wijzigingen in de bijlagen aan te brengen teneinde:

a)

rekening te houden met de vaststelling van verordeningen en richtlijnen op het gebied van de technische harmonisatie en normalisatie met betrekking tot het ontwerp, de bouw, de vervaardiging of de constructie van arbeidsmiddelen of werkplekken;

b)

rekening te houden met de technische vooruitgang, wijzigingen in de meest toepasselijke normen of specificaties, en nieuwe wetenschappelijke inzichten op het gebied van elektromagnetische velden;

c)

aanpassingen door te voeren in de AN wanneer er sprake is van nieuw wetenschappelijk bewijs, mits de werknemers onverminderd gebonden blijven aan de bestaande, in de bijlagen II en III genoemde GWB.

2.   De Commissie stelt overeenkomstig artikel 12 gedelegeerde handelingen vast om in bijlage II ICNIRP-richtsnoeren voor het beperken van blootstelling aan elektrische velden als gevolg van bewegingen van het menselijk lichaam in een statisch magnetisch veld en door tijdsafhankelijke magnetische velden onder 1 Hz in te voegen van zodra zij beschikbaar zijn.

3.   Indien dit, in het geval van de wijzigingen van de bijlagen, zoals bedoeld in de leden 1 en 2, om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de procedure van artikel 13 van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.

Artikel 12

Uitoefening van de delegatie

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in artikel 11 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 29 juni 2013. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 11 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdige kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

5.   Een overeenkomstig artikel 11 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 13

Spoedprocedure

1.   Een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen die met de gezondheid en de bescherming van werknemers verband houden, gebruik wordt gemaakt van de spoedprocedure.

2.   Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 12, lid 5, bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onverwijld in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt.

HOOFDSTUK IV

SLOTBEPALINGEN

Artikel 14

Praktische handleidingen

Uiterlijk zes maanden voor 1 juli 2016 stelt de Commissie niet-bindende praktische handleidingen beschikbaar om de uitvoering van deze richtlijn te vergemakkelijken. Die praktische handleidingen hebben met name betrekking op:

a)

de bepaling van de blootstelling, waarbij rekening wordt gehouden met passende Europese of internationale normen, waaronder:

de rekenmethoden voor de beoordeling van de GWB,

ruimtelijke middeling van externe elektrische en magnetische velden,

aanwijzingen om onzekerheden in de metingen en berekeningen te verdisconteren;

b)

aanwijzingen voor het aantonen dat aan de voorschriften is voldaan voor speciale soorten niet-uniforme blootstelling in specifieke situaties, op basis van betrouwbaar gebleken dosimetrie;

c)

de beschrijving van de „gewogen-piekwaardemethode” voor de laagfrequente velden en van de „sommatie van de multifrequentevelden” voor de hoogfrequente velden;

d)

de wijze waarop de risicobeoordeling wordt uitgevoerd alsmede, waar maar mogelijk, de beschikbaarstelling van vereenvoudigde technieken, met name gezien de behoeften van de kleine en middelgrote ondernemingen;

e)

maatregelen om risico’s te vermijden of te beperken, waaronder specifieke preventiemaatregelen afhankelijk van het niveau van blootstelling en de kenmerken van de arbeidsplaats;

f)

de vaststelling van gedocumenteerde arbeidsprocedés alsmede specifieke voorlichting en opleidingsmaatregelen voor werknemers die aan elektromagnetische velden worden blootgesteld gedurende MRI-gerelateerde activiteiten die onder artikel 10, lid 1, onder a), vallen;

g)

de evaluatie van blootstellingen in het frequentiegebied tussen 100 kHz en 10 MHz waarbij zowel met thermische als met niet-thermische effecten rekening moet worden gehouden;

h)

aanwijzingen betreffende het medisch onderzoek en medisch toezicht waarin de werkgever overeenkomstig artikel 8, lid 2, moet voorzien.

De Commissie werkt nauw samen met het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats. Het Europees Parlement wordt op de hoogte gehouden.

Artikel 15

Evaluatie en verslaglegging

Met inachtneming van artikel 1, lid 4, wordt het verslag over de praktische uitvoering van deze richtlijn opgesteld overeenkomstig artikel 17 bis van Richtlijn 89/391/EEG.

Artikel 16

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 2016 aan deze richtlijn te voldoen.

Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 17

Intrekking

1.   Richtlijn 2004/40/EG wordt ingetrokken met ingang van 29 juni 2013.

2.   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV.

Artikel 18

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 19

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 26 juni 2013.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

M. SCHULZ

Voor de Raad

De voorzitter

A. SHATTER


(1)  PB C 43 van 15.2.2012, blz. 47.

(2)  Standpunt van het Europees Parlement van 11 juni 2013 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 20 juni 2013.

(3)  PB L 159 van 30.4.2004, blz. 1.

(4)  PB L 114 van 26.4.2008, blz. 88.

(5)  PB L 110 van 24.4.2012, blz. 1.

(6)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

(7)  PB C 218 van 13.9.2003, blz. 1.

(8)  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.

(9)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

(10)  PB L 245 van 26.8.1992, blz. 23.

(11)  PB L 393 van 30.12.1989, blz. 18.

(12)  PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1.


BIJLAGE I

NATUURKUNDIGE GROOTHEDEN MET BETREKKING TOT DE BLOOTSTELLING AAN ELEKTROMAGNETISCHE VELDEN

De volgende natuurkundige grootheden worden gebruikt om de blootstelling aan elektromagnetische velden te beschrijven:

 

De elektrische veldsterkte (E) is een vectorgrootheid die overeenkomt met de kracht die op een geladen deeltje, ongeacht de beweging daarvan in de ruimte, wordt uitgeoefend. Zij wordt uitgedrukt in volt per meter (Vm–1). Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen het elektrische veld in de omgeving E en het elektrische veld dat in het lichaam E (in situ) aanwezig is als gevolg van blootstelling aan het elektrische veld in de omgeving.

 

Elektrische stromen in extremiteiten (IL) zijn stromen in de extremiteiten van een persoon die wordt blootgesteld aan elektromagnetische velden met een frequentie van 10 MHz tot en met 110 MHz als gevolg van contact met een object in een elektromagnetisch veld of het vloeien van capacitieve stromen, opgewekt in het blootgestelde lichaam. Zij worden uitgedrukt in ampère (A).

 

Contactstroom (IC) is een stroom die optreedt wanneer een persoon in contact komt met een voorwerp in een elektromagnetisch veld. Zij wordt uitgedrukt in ampère (A). Een stationaire contactstroom treedt op wanneer een persoon in voortdurend contact is met een voorwerp in een elektromagnetisch veld. Tijdens het tot stand brengen van dat contact kan een vonkontlading optreden met bijbehorende transiënte stromen.

 

Elektrische lading (Q) is een passende grootheid die wordt gebruikt voor vonkontlading; zij wordt uitgedrukt in coulomb (C).

 

De magnetische veldsterkte (H) is een vectorgrootheid die, naast de magnetische fluxdichtheid, dient voor de beschrijving van een magnetisch veld op elk punt in de ruimte. Zij wordt uitgedrukt in ampère per meter (Am–1).

 

De magnetische fluxdichtheid (B) is een vectorgrootheid die een op bewegende ladingen inwerkende kracht veroorzaakt. Zij wordt uitgedrukt in tesla (T). In de lege ruimte en in biologische materialen kunnen de magnetische fluxdichtheid en de magnetische veldsterkte in elkaar worden omgerekend met de equivalentie van een magnetische veldsterkte van H = 1 Am–1 aan een magnetische fluxdichtheid van Formula T (ongeveer 1,25 microtesla).

 

De vermogensdichtheid (S) is een passende grootheid voor gebruik bij zeer hoge frequenties, wanneer de doordringingsdiepte in het lichaam gering is. Zij is het loodrecht op een oppervlak vallende uitgezonden vermogen, gedeeld door de grootte van het oppervlak. Zij wordt uitgedrukt in watt per vierkante meter (Wm–2).

 

De specifieke energieabsorptie (SA) is energie die wordt geabsorbeerd per massaeenheid biologisch weefsel. Zij wordt uitgedrukt in joule per kilogram (Jkg–1). In deze richtlijn wordt deze grootheid gebruikt om grenzen vast te stellen voor de effecten van gepulste microgolfstraling.

 

Het specifieke energieabsorptietempo (SAT), gemiddeld over het gehele lichaam of over lichaamsdelen, is het tempo waarin de energie per massaeenheid biologisch materiaal wordt geabsorbeerd. Het wordt uitgedrukt in watt per kilogram (Wkg–1). Het SAT voor het gehele lichaam is een algemeen aanvaarde grootheid voor het relateren van schadelijke thermische effecten aan de blootstelling aan radiofrequente velden (RF). Naast het gemiddelde SAT voor het gehele lichaam zijn lokale SAT-waarden noodzakelijk voor het evalueren en beperken van te grote energieafzetting in kleine delen van het lichaam als gevolg van bijzondere blootstellingomstandigheden. Voorbeelden van dergelijke omstandigheden zijn: personen die aan RF in het lage MHz-gebied worden blootgesteld (bv. van diëlektrische verwarmingstoestellen) en personen die aan het nabije veld van een antenne worden blootgesteld.

Van deze grootheden kunnen de magnetische fluxdichtheid (B), de contactstroom (IC), de elektrische stromen in extremiteiten (IL), de elektrische veldsterkte (E), de magnetische veldsterkte (H) en de vermogensdichtheid (S) direct worden gemeten.


BIJLAGE II

NIET-THERMISCHE EFFECTEN

GRENSWAARDEN VOOR BLOOTSTELLING EN ACTIENIVEAUS IN HET FREQUENTIEGEBIED VAN 0 Hz TOT EN MET 10 MHz

A.   GRENSWAARDEN VOOR BLOOTSTELLING (GWB)

GWB onder 1 Hz (tabel A1) zijn grenzen voor statische magnetische velden die niet door lichaamsweefsel worden beïnvloed.

GWB voor frequenties van 1 Hz t/m 10 MHz (tabel A2) zijn grenzen voor elektrische velden, opgewekt in het lichaam als gevolg van blootstelling aan tijdsafhankelijke elektrische en magnetische velden.

GWB voor externe magnetische fluxdichtheid tot en met 1 Hz

De GWB voor effecten op de zintuigen zijn de GWB voor normale arbeidsomstandigheden (tabel A1) en houden verband met duizeligheid en andere fysiologische effecten die betrekking hebben op de verstoring van het menselijk evenwichtsorgaan, voornamelijk als gevolg van beweging in een statisch magnetisch veld.

De GWB voor effecten op de gezondheid voor gecontroleerde arbeidsomstandigheden (tabel A1) zijn op tijdelijke basis van toepassing tijdens de werktijd, indien door de praktijk of het proces gerechtvaardigd en op voorwaarde dat voorzorgsmaatregelen, zoals beheersing van bewegingen en informatieverschaffing aan werknemers, zijn genomen.

Tabel A1

GWB voor externe magnetische fluxdichtheid (B0) van 0 t/m 1 Hz

 

GWB voor effecten op de zintuigen

Normale arbeidsomstandigheden

2 T

Plaatselijke blootstelling van extremiteiten

8 T

 

GWB voor effecten op de gezondheid

Gecontroleerde arbeidsomstandigheden

8 T

GWB voor effecten op de gezondheid voor interne elektrische veldsterkte van 1 Hz tot en met 10 MHz

De GWB voor effecten op de gezondheid (tabel A2) houden verband met de elektrische stimulering van alle weefsels van het perifere en het centrale zenuwstelsel in het lichaam, inclusief het hoofd.

Tabel A2

GWB voor effecten op de gezondheid voor interne elektrische veldsterkte van 1 Hz t/m 10 MHz

Frequentiegebied

GWB voor effecten op de gezondheid

1 Hz ≤ f < 3 kHz

1,1 Vm–1 (piek)

3 kHz ≤ f ≤ 10 MHz

3,8 × 10–4 f Vm–1 (piek)

Opmerking A2-1:

f is de frequentie in hertz (Hz).

Opmerking A2-2:

De GWB voor effecten op de gezondheid voor interne elektrische velden zijn ruimtelijke piekwaarden in het gehele lichaam van de blootgestelde persoon.

Opmerking A2-3:

De GWB zijn piekwaarden in de tijd die gelijk zijn aan de wortel van het gemiddelde van de kwadraten (Root-Mean-Square — RMS), vermenigvuldigd met √2 voor sinusoïdale velden. In geval van niet-sinusoïdale velden wordt de overeenkomstig artikel 4 verrichte beoordeling van de blootstelling gebaseerd op de gewogen-piekwaardemethode (filtering in het tijdsdomein), zoals uitgelegd in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen, maar andere wetenschappelijk bewezen en gevalideerde procedures voor de beoordeling van de blootstelling kunnen worden toegepast, op voorwaarde dat die tot ongeveer gelijkwaardige en vergelijkbare resultaten leiden.

GWB voor effecten op de zintuigen voor interne elektrische veldsterkte van 1 Hz tot en met 400 Hz

De GWB voor effecten op de zintuigen (tabel A3) houden verband met de effecten van elektrische velden op het centraal zenuwstelsel in het hoofd, d.w.z. netvliesfosfenen en kleine voorbijgaande veranderingen in bepaalde hersenfuncties.

Tabel A3

GWB voor effecten op de zintuigen voor interne elektrische veldsterkte van 1 Hz t/m 400 Hz

Frequentiegebied

GWB voor effecten op de zintuigen

1 Hz ≤ f < 10 Hz

0,7/f Vm–1 (piek)

10 Hz ≤ f < 25 Hz

0,07 Vm–1 (piek)

25 Hz ≤ f ≤ 400 Hz

0,0028 f Vm–1 (piek)

Opmerking A3-1:

f is de frequentie in hertz (Hz).

Opmerking A3-2:

De GWB voor effecten op de gezondheid voor interne elektrische velden zijn ruimtelijke piekwaarden in het gehele lichaam van de blootgestelde persoon.

Opmerking A3-3:

De GWB zijn piekwaarden in de tijd die gelijk zijn aan de wortel van het gemiddelde van de kwadraten (Root-Mean-Square — RMS), vermenigvuldigd met √2 voor sinusoïdale velden. In geval van niet-sinusoïdale velden wordt de overeenkomstig artikel 4 verrichte beoordeling van de blootstelling gebaseerd op de gewogen-piekwaardemethode (filtering in het tijdsdomein), zoals uitgelegd in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen, maar andere wetenschappelijk bewezen en gevalideerde procedures voor de beoordeling van de blootstelling kunnen worden toegepast, op voorwaarde dat die tot ongeveer gelijkwaardige en vergelijkbare resultaten leiden.

B.   ACTIENIVEAUS (AN)

De volgende natuurkundige grootheden en waarden worden gebruikt om de actieniveaus (AN) te specificeren, waarvan de grootte wordt vastgesteld om via een vereenvoudigde beoordeling op de naleving van de desbetreffende GWB toe te zien of om te bepalen wanneer de desbetreffende, in artikel 5 van deze richtlijn bepaalde, beschermings- of voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen:

Lage AN(E) en hoge AN(E) voor elektrische veldsterkte E voor tijdsafhankelijke elektrische velden, zoals bepaald in tabel B1;

Lage AN(B) en hoge AN(B) voor magnetische fluxdichtheid B voor tijdsafhankelijke magnetische velden, zoals bepaald in tabel B2;

AN(IC) voor contactstromen, zoals bepaald in tabel B3;

AN(B0) voor magnetische fluxdichtheid van statische magnetische velden, zoals bepaald in tabel B4.

AN komen overeen met de berekende of gemeten elektrische en magnetische veldwaarden op de werkplek bij afwezigheid van de werknemer.

Actieniveaus (AN) voor blootstelling aan elektrische velden

Lage AN (tabel B1) voor externe elektrische velden zijn gebaseerd op het beperken van de interne elektrische velden onder de GWB (tabellen A2 en A3) en het beperken van vonkontladingen op de arbeidsomgeving.

Onder hoge AN overschrijdt het interne elektrische veld de GWB niet (tabellen A2 en A3) en worden hinderlijke vonkontladingen vermeden, op voorwaarde dat de in artikel 5, lid 6, bedoelde beschermende maatregelen zijn genomen.

Tabel B1

AN voor blootstelling aan elektrische velden van 1 Hz t/m 10 MHz

Frequentiegebied

Elektrische veldsterkte lage AN(E) [Vm–1] (RMS)

Elektrische veldsterkte hoge AN(E) [Vm–1] (RMS)

1 ≤ f < 25 Hz

2,0 × 104

2,0 × 104

25 ≤ f < 50 Hz

5,0 × 105/f

2,0 × 104

50 Hz ≤ f < 1,64 kHz

5,0 × 105/f

1,0 × 106/f

1,64 ≤ f < 3 kHz

5,0 × 105/f

6,1 × 102

3 kHz ≤ f ≤ 10 MHz

1,7 × 102

6,1 × 102

Opmerking B1-1:

f is de frequentie in hertz (Hz).

Opmerking B1-2:

De lage AN(E) en hoge AN(E) zijn de RMS-waarden van de elektrische veldsterkte die gelijk zijn aan de piekwaarden, gedeeld door √2 voor sinusoïdale velden. In geval van niet-sinusoïdale velden wordt de overeenkomstig artikel 4 verrichte beoordeling van de blootstelling gebaseerd op de gewogen-piekwaardemethode (filtering in het tijdsdomein), zoals uitgelegd in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen, maar andere wetenschappelijk bewezen en gevalideerde procedures voor de beoordeling van de blootstelling kunnen worden toegepast, op voorwaarde dat die tot ongeveer gelijkwaardige en vergelijkbare resultaten leiden.

Opmerking B1-3:

AN komen overeen met de berekende of gemeten maximumwaarden op de positie van het lichaam van de werknemer. Dit resulteert in een behoudende beoordeling van blootstelling en automatische inachtneming van de GWB in alle niet-uniforme blootstellingsomstandigheden. Ter vereenvoudiging van de overeenkomstig artikel 4 verrichte beoordeling van de inachtneming van de GWB in specifieke niet-uniforme omstandigheden, worden in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen criteria voor ruimtelijke middeling van gemeten velden op basis van vastgestelde dosimetrie bepaald. In geval van een zeer plaatselijke bron met een afstand van enkele centimeters van het lichaam, wordt het opgewekte elektrische veld per geval dosimetrisch bepaald.

Actieniveaus (AN) voor blootstelling aan magnetische velden

Lage AN (tabel B2) zijn bedoeld voor frequenties onder 400 Hz en worden afgeleid van de GWB voor de effecten op de zintuigen (tabel A3) en voor frequenties boven 400 Hz afgeleid van de GWB voor effecten op de gezondheid voor interne elektrische velden (tabel A2).

Hoge AN (tabel B2) worden afgeleid van de GWB voor effecten op de gezondheid voor interne elektrische velden met betrekking tot elektrische stimulering van de perifere en autonome zenuwweefsels in hoofd en romp (tabel A2). Door de hoge AN in acht te nemen worden de GWB voor effecten op de gezondheid niet overschreden, maar de effecten met betrekking tot netvliesfosfenen en kleine voorbijgaande veranderingen in hersenactiviteit zijn mogelijk, indien de blootstelling van het hoofd de lage AN voor blootstelling tot en met 400 Hz overschrijdt. In deze gevallen is artikel 5, lid 6, van toepassing.

AN voor blootstelling van extremiteiten worden afgeleid van de GWB voor effecten op de gezondheid voor interne elektrische velden met betrekking tot elektrische stimulering van de weefsels in extremiteiten, door ermee rekening te houden dat een magnetisch veld zwakker aan de extremiteiten dan aan het gehele lichaam is gekoppeld.

Tabel B2

AN voor blootstelling aan magnetische velden van 1 Hz t/m 10 MHz

Frequentiegebied

Magnetische fluxdichtheid lage AN(B) [μT] (RMS)

Magnetische fluxdichtheid hoge AN(B) [μT] (RMS)

Magnetische fluxdichtheid lage AN voor blootstelling van ledematen aan een plaatselijk magnetisch veld [μT] (RMS)

1 ≤ f < 8 Hz

2,0 × 105/f2

3,0 × 105/f

9,0 × 105/f

8 ≤ f < 25 Hz

2,5 × 104/f

3,0 × 105/f

9,0 × 105/f

25 ≤ f < 300 Hz

1,0 × 103

3,0 × 105/f

9,0 × 105/f

300 Hz ≤ f < 3 kHz

3,0 × 105/f

3,0 × 105/f

9,0 × 105/f

3 kHz ≤ f ≤ 10 MHz

1,0 × 102

1,0 × 102

3,0 × 102

Opmerking B2-1:

f is de frequentie in hertz (Hz).

Opmerking B2-2:

De lage AN en de hoge AN zijn de RMS-waarden die gelijk zijn aan de piekwaarden, gedeeld √2 voor sinusoïdale velden. In geval van niet-sinusoïdale velden wordt de overeenkomstig artikel 4 verrichte beoordeling van de blootstelling gebaseerd op de gewogen-piekwaardemethode (filtering in het tijdsdomein), zoals uitgelegd in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen, maar andere wetenschappelijk bewezen en gevalideerde procedures voor de beoordeling van de blootstelling kunnen worden toegepast, op voorwaarde dat die tot ongeveer gelijkwaardige en vergelijkbare resultaten leiden.

Opmerking B2-3:

AN voor blootstelling aan magnetische velden komen overeen met de maximumwaarden op de positie van het lichaam van de werknemer. Dit resulteert in een behoudende beoordeling van blootstelling en automatische inachtneming van de GWB in alle niet-uniforme blootstellingsomstandigheden. Ter vereenvoudiging van de overeenkomstig artikel 4 verrichte beoordeling van de inachtneming van de GWB in specifieke niet-uniforme omstandigheden, worden in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen criteria voor ruimtelijke middeling van gemeten velden op basis van vastgestelde dosimetrie bepaald. In geval van een zeer plaatselijke bron met een afstand van enkele centimeters van het lichaam, wordt het opgewekte elektrische veld per geval dosimetrisch bepaald.

Tabel B3

AN voor contactstromen (IC)

Frequentiegebied

AN(IC) stationaire contactstroom [mA] (RMS)

t/m 2,5 kHz

1,0

2,5 ≤ f < 100 kHz

0,4 f

100 kHz ≤ f ≤ 10 000 kHz

40

Opmerking B3-1:

f is de frequentie in kilohertz (kHz).

Actieniveaus (AN) voor magnetische fluxdichtheid van statische magnetische velden

Tabel B4

AN voor magnetische fluxdichtheid van statische magnetische velden

Gevaren

AN(B0)

Interferentie met actieve geïmplanteerde hulpmiddelen, bv. pacemakers

0,5 mT

Risico op aangetrokken en rondvliegende voorwerpen in het strooiveld van bronnen van hoge veldsterkte (> 100 mT)

3 mT


BIJLAGE III

THERMISCHE EFFECTEN

GRENSWAARDEN VOOR BLOOTSTELLING EN ACTIENIVEAUS IN HET FREQUENTIEGEBIED VAN 100 kHz TOT EN MET 300 GHz

A.   GRENSWAARDEN VOOR BLOOTSTELLING (GWB)

GWB voor effecten op de gezondheid voor frequenties van 100 kHz t/m 6 GHz (tabel A1) zijn grenswaarden voor energie en geabsorbeerd vermogen per massaeenheid lichaamsweefsel als gevolg van blootstelling aan elektrische en magnetische velden.

GWB voor effecten op de zintuigen voor frequenties van 0,3 t/m 6 GHz (tabel A2) zijn grenswaarden van geabsorbeerde energie in een kleine massa weefsel in het hoofd als gevolg van blootstelling aan elektromagnetische velden.

GWB voor effecten op de gezondheid voor frequenties boven 6 GHz (tabel A3) zijn grenswaarden voor de vermogensdichtheid van een elektromagnetische golf die op het lichaamsoppervlak valt.

Tabel A1

GWB voor effecten op de gezondheid als gevolg van blootstelling aan elektromagnetische velden van 100 kHz t/m 6 GHz

GWB voor effecten op de gezondheid

Gemiddelde SAT-waarden gemiddeld over een periode van zes minuten

GWB gerelateerd aan thermische belasting van het gehele lichaam, uitgedrukt als gemiddeld SAT in het lichaam

0,4 Wkg–1

GWB gerelateerd aan plaatselijke thermische belasting in hoofd en romp, uitgedrukt als plaatselijk SAT in het lichaam

10 Wkg–1

GWB gerelateerd aan plaatselijke thermische belasting in de extremiteiten, uitgedrukt als plaatselijk SAT in de extremiteiten

20 Wkg–1

Opmerking A1-1:

De plaatselijke SAT-middelingsmassa is 10 g aaneengesloten weefsel; het aldus verkregen maximale SAT moet de waarde zijn die voor de raming van de blootstelling wordt gebruikt. Met deze 10 g weefsel wordt een massa van 10 g aaneengesloten weefsel met ongeveer homogene elektrische eigenschappen bedoeld. Hierbij valt op te merken dat een massa aaneengesloten weefsel te gebruiken is in de computerdosimetrie, maar moeilijkheden kan opleveren bij directe fysieke metingen. Er kan een eenvoudige geometrische vorm zoals een kubusvormige of bolvormige weefselmassa worden gebruikt.

GWB voor effecten op de zintuigen van 0,3 GHz tot en met 6 GHz

Deze GWB voor effecten op de zintuigen (tabel A2) heeft betrekking op het vermijden van effecten op het gehoor die veroorzaakt worden door blootstellingen van het hoofd aan gepulseerde microgolven.

Tabel A2

GWB voor effecten op de gezondheid als gevolg van blootstelling aan elektromagnetische velden van 0,3 t/m 6 GHz

Frequentiegebied

Plaatselijke specifieke energieabsorptie (SA)

0,3 ≤ f ≤ 6 GHz

10 mJkg–1

Opmerking A2-1:

Plaatselijke SA middelingsmassa is 10 g weefsel.

Tabel A3

GWB voor effecten op de gezondheid als gevolg van blootstelling aan elektromagnetische velden van 6 t/m 300 GHz

Frequentiegebied

GWB voor effecten op de gezondheid met betrekking tot vermogensdichtheid

6 ≤ f ≤ 300 GHz

50 Wm–2

Opmerking A3-1:

De vermogensdichtheid wordt gemiddeld over 20 cm2 van het blootgestelde oppervlak. Ruimtelijke maximale vermogensdichtheden, herleid tot een gemiddelde over 1 cm2, mogen niet meer bedragen dan 20 maal de waarde van 50 Wm–2. Vermogensdichtheden van 6 t/m 10 GHz moeten worden berekend als gemiddelden over een periode van 6 minuten. Boven 10 GHz moet de vermogensdichtheid worden gemiddeld over een willekeurige periode van 68/f1,05 minuten (f is de frequentie in GHz), ter compensatie van de geleidelijk kortere penetratiediepte naarmate de frequentie stijgt.

B.   ACTIENIVEAUS (AN)

De volgende natuurkundige grootheden en waarden worden gebruikt om de actieniveaus (AN) te specificeren, waarvan de grootte wordt vastgesteld om via een vereenvoudigde beoordeling op de naleving van de desbetreffende GWB toe te zien of om te bepalen wanneer de desbetreffende, in artikel 5 bepaalde, beschermings- of voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen:

AN(E) voor de elektrische veldsterkte E van tijdsafhankelijke elektrische velden, zoals bepaald in tabel B1;

AN(B) voor de magnetische fluxdichtheid B van tijdsafhankelijke magnetische velden, zoals bepaald in tabel B1;

AN(S) voor de vermogensdichtheid van elektromagnetische golven, zoals bepaald in tabel B1;

AN(IC) voor contactstromen, zoals bepaald in tabel B2;

AN(IL) voor elektrische stromen in extremiteiten, zoals bepaald in tabel B2.

AN komen overeen met de berekende of gemeten veldwaarden op de werkplek bij afwezigheid van de werknemer, als maximumwaarde op de positie van het lichaam of een bepaald deel van het lichaam.

Actieniveaus (AN) voor blootstelling aan elektrische en magnetische velden

AN(E) en AN(B) worden afgeleid van de SAT of de vermogensdichtheidwaarden (tabellen A1 en A3) op basis van drempelwaarden met betrekking tot interne thermische effecten veroorzaakt door blootstelling aan (externe) elektrische en magnetische velden.

Tabel B1

AN voor blootstelling aan elektrische en magnetische velden van 100 kHz t/m 300 GHz

Frequentiegebied

Elektrische veldsterkte AN(E) [Vm–1] (RMS)

Magnetische fluxdichtheid AN(B) [μT] (RMS)

Vermogensdichtheid AN(S)[Wm–2]

100 kHz ≤ f < 1 MHz

6,1 × 102

2,0 × 106/f

1 ≤ f < 10 MHz

6,1 × 108/f

2,0 × 106/f

10 ≤ f < 400 MHz

61

0,2

400 MHz ≤ f < 2 GHz

3 × 10–3 f½

1,0 × 10–5 f½

2 ≤ f < 6 GHz

1,4 × 102

4,5 × 10–1

6 ≤ f ≤ 300 GHz

1,4 × 102

4,5 × 10–1

50

Opmerking B1-1:

f is de frequentie in hertz (Hz).

Opmerking B1-2:

[AN(E)]2 en [AN(B)]2 moeten worden berekend als gemiddelden over een periode van 6 minuten. Voor RF-pulsen geldt dat de piekvermogensdichtheid, berekend als gemiddelde over de pulsbreedte, niet hoger zal zijn dan 1 000 maal de respectieve AN(S)-waarde. De analyse voor multifrequentievelden wordt gebaseerd op sommatie, zoals in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen is uitgelegd.

Opmerking B1-3:

AN(E) en AN(B) komen overeen met de berekende of gemeten maximumwaarden op de positie van het lichaam van de werknemer. Dit resulteert in een behoudende beoordeling van blootstelling en automatische inachtneming van de GWB in alle niet-uniforme blootstellingsomstandigheden. Ter vereenvoudiging van de overeenkomstig artikel 4 verrichte beoordeling van de inachtneming van de GWB in specifieke niet-uniforme omstandigheden, worden in de in artikel 14 bedoelde praktische handleidingen criteria voor ruimtelijke middeling van gemeten velden op basis van vastgestelde dosimetrie bepaald. In geval van een zeer plaatselijke bron met een afstand van enkele centimeters van het lichaam, wordt de inachtneming van de GWB per geval dosimetrisch bepaald.

Opmerking B1-4:

De vermogensdichtheid wordt gemiddeld over 20 cm2 van het blootgestelde oppervlak. Ruimtelijke maximale vermogensdichtheden, herleid tot een gemiddelde over 1 cm2, mogen niet meer bedragen dan 20 maal de waarde van 50 Wm–2. Vermogensdichtheden van 6 t/m 10 GHz moeten worden berekend als gemiddelden over een periode van 6 minuten. Boven 10 GHz wordt de vermogensdichtheid gemiddeld over een willekeurige periode van 68/f1,05 -minuten (f is de frequentie in GHz), ter compensatie van de geleidelijk kortere penetratiediepte naarmate de frequentie stijgt.

Tabel B2

AN voor stationaire tijdsafhankelijke contactstromen en opgewekte extremiteitstromen

Frequentiegebied

Stationaire contactstroom AN(IC) [mA] (RMS)

Opgewekte extremiteitstroom in een extremiteit, AN(IL) [mA] (RMS)

100 kHz ≤ f < 10 MHz

40

10 ≤ f ≤ 110 MHz

40

100

Opmerking B2-1:

[AN(IL)]2 moet worden berekend als gemiddelde over een periode van 6 minuten.


BIJLAGE IV

Concordantietabel

Richtlijn 2004/40/EG

Deze richtlijn

Artikel 1, lid 1

Artikel 1, lid 1

Artikel 1, lid 2

Artikel 1, leden 2 en 3

Artikel 1, lid 3

Artikel 1, lid 4

Artikel 1, lid 4

Artikel 1, lid 5

Artikel 1, lid 5

Artikel 1, lid 6

Artikel 2, onder a)

Artikel 2, onder a)

Artikel 2, onder b)

Artikel 2, onder c)

Artikel 2, onder b)

Artikel 2, onder d), e) en f)

Artikel 2, onder c)

Artikel 2, onder g)

Artikel 3, lid 1

Artikel 3, lid 1

Artikel 3, lid 2

Artikel 3, lid 1

Artikel 3, lid 2

Artikel 3, lid 3

Artikel 3, leden 2 en 3

Artikel 3, lid 4

Artikel 4, lid 1

Artikel 4, lid 1

Artikel 4, lid 2

Artikel 4, leden 2 en 3

Artikel 4, lid 3

Artikel 4, lid 3

Artikel 4, lid 4

Artikel 4, lid 4

Artikel 4, lid 5, onder a)

Artikel 4, lid 5, onder b)

Artikel 4, lid 5, onder b)

Artikel 4, lid 5, onder a)

Artikel 4, lid 5, onder c)

Artikel 4, lid 5, onder c)

Artikel 4, lid 5, onder d)

Artikel 4, lid 5, onder d)

Artikel 4, lid 5, onder e)

Artikel 4, lid 5, onder d), i)

Artikel 4, lid 5, onder d), ii)

Artikel 4, lid 5, onder d), iii)

Artikel 4, lid 5, onder d), iv)

Artikel 4, lid 5, onder e)

Artikel 4, lid 5, onder f)

Artikel 4, lid 5, onder f)

Artikel 4, lid 5, onder g)

Artikel 4, lid 5, onder h)

Artikel 4, lid 5, onder i)

Artikel 4, lid 5, onder g)

Artikel 4, lid 5, onder j)

Artikel 4, lid 5, onder h)

Artikel 4, lid 5, onder k)

Artikel 4, lid 6

Artikel 4, lid 6

Artikel 4, lid 7

Artikel 5, lid 1

Artikel 5, lid 1

Artikel 5, lid 2, inleidende formule

Artikel 5, lid 2, inleidende formule

Artikel 5, lid 2, onder a), b) en c)

Artikel 5, lid 2, onder a), b) en c)

Artikel 5, lid 2, onder d)

Artikel 5, lid 2, onder e)

Artikel 5, lid 2, onder d) tot en met g)

Artikel 5, lid 2, onder f) tot en met i)

Artikel 5, lid 4

Artikel 5, lid 3

Artikel 5, lid 5

Artikel 5, lid 6

Artikel 5, lid 7

Artikel 5, lid 4

Artikel 5, lid 8

Artikel 5, lid 9

Artikel 5, lid 5

Artikel 5, lid 3

Artikel 6, inleidende formule

Artikel 6, inleidende formule

Artikel 6, onder a)

Artikel 6, onder a)

Artikel 6, onder b)

Artikel 6, onder b)

Artikel 6, onder c)

Artikel 6, onder c)

Artikel 6, onder d)

Artikel 6, onder d)

Artikel 6, onder e)

Artikel 6, onder f)

Artikel 6, onder e)

Artikel 6, onder g)

Artikel 6, onder f)

Artikel 6, onder h)

Artikel 6, onder i)

Artikel 7

Artikel 7

Artikel 8, lid 1

Artikel 8, lid 1

Artikel 8, lid 2

Artikel 8, lid 3

Artikel 8, lid 2

Artikel 9

Artikel 9

Artikel 10

Artikel 10, lid 1

Artikel 11, lid 1, onder c)

Artikel 10, lid 2, onder a)

Artikel 11, lid 1, onder a)

Artikel 10, lid 2, onder b)

Artikel 11, lid 1, onder b)

Artikel 11

Artikel 12

Artikel 13

Artikel 14

Artikel 15

Artikel 13, lid 1

Artikel 16, lid 1

Artikel 13, lid 2

Artikel 16, lid 2

Artikel 17

Artikel 14

Artikel 18

Artikel 15

Artikel 19

Bijlage

Bijlage I, bijlage II en bijlage III

Bijlage IV


II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

29.6.2013   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 179/22


VERORDENING (EU) Nr. 626/2013 VAN DE RAAD

van 27 juni 2013

tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1344/2011 houdende schorsing van de autonome rechten van het gemeenschappelijk douanetarief voor bepaalde landbouw-, visserij- en industrieproducten

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 31,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Het is in het belang van de Unie om de autonome rechten van het gemeenschappelijk douanetarief volledig te schorsen voor 80 nieuwe producten die momenteel niet in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 van de Raad (1) zijn vermeld. Deze producten moeten daarom in die bijlage worden opgenomen.

(2)

Het is niet langer in het belang van de Unie om de schorsing van de autonome rechten van het gemeenschappelijk douanetarief te handhaven voor 15 producten die momenteel in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 zijn vermeld. Deze producten moeten daarom uit die bijlage worden geschrapt.

(3)

Voor 22 schorsingen in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 moet de productomschrijving worden gewijzigd om rekening te houden met de technische ontwikkeling van producten, de economische ontwikkelingen op de markt alsook taalkundige aanpassingen. Bovendien moeten voor acht producten de Taric-codes worden gewijzigd. Voorts wordt voor drie producten een meervoudige indeling nodig geacht, terwijl voor 12 producten een dubbele indeling niet langer nodig is.

(4)

De schorsingen waarvoor technische wijzigingen nodig zijn, moeten worden geschrapt uit de lijst van schorsingen in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 en vervolgens opnieuw in die lijst worden opgenomen met nieuwe productomschrijvingen of nieuwe GN- of Taric-codes.

(5)

Voor drie producten is het in het belang van de Unie de datum voor de verplichte evaluatie overeenkomstig artikel 2, leden 2 en 3, te wijzigen. De geëvalueerde schorsingen moeten daarom worden geschrapt uit de lijst van schorsingen in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 en vervolgens opnieuw in die lijst worden opgenomen met een nieuwe termijn voor een verplichte evaluatie.

(6)

Duidelijkheidshalve moet met een asterisk worden aangegeven welke posten in de lijsten van ingevoegde en geschrapte schorsingen in bijlage I en bijlage II bij deze verordening zijn gewijzigd.

(7)

Gelet op het tijdelijke karakter ervan moeten de in bijlage I vermelde schorsingen systematisch worden geëvalueerd, uiterlijk vijf jaar nadat zij zijn ingegaan of verlengd. Schorsingen moeten ook te allen tijde kunnen worden beëindigd, wanneer de Commissie daartoe een voorstel doet op basis van een evaluatie die is verricht op haar eigen initiatief of op verzoek van een of meer lidstaten, waaruit blijkt dat het niet langer in het belang van de Unie is om ze te handhaven, of om rekening te houden met de technische ontwikkeling van producten, gewijzigde omstandigheden of economische ontwikkelingen op de markt.

(8)

Aangezien het noodzakelijk is dat de bij deze verordening vastgestelde schorsingen op 1 juli 2013 van kracht worden, moet deze verordening ook vanaf die datum van toepassing worden en onmiddellijk na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie in werking treden.

(9)

Verordening (EU) nr. 1344/2011 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 wordt als volgt gewijzigd:

1)

De rijen voor de in bijlage I bij deze verordening vermelde producten worden ingevoegd.

2)

De rijen voor de producten waarvan de GN- en Taric-codes in bijlage II bij deze verordening zijn vermeld, worden geschrapt.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2013.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 27 juni 2013.

Voor de Raad

De voorzitter

E. GILMORE


(1)  PB L 349 van 31.12.2011, blz. 1.


BIJLAGE I

Producten bedoeld in artikel 1, punt 1

GN-code

Taric

Omschrijving

Tarief autonoom recht

Voorziene datum verplichte evaluatie

 (3)ex 2007 99 50

81

Geconcentreerde acerolapuree:

van het geslacht Malpighia spp.,

met een suikergehalte van 13 of meer doch niet meer dan 30 gewichtspercenten

gebruikt voor de vervaardiging van producten van de voedingsmiddelen- en drankenindustrie (1)

9 % (2)

31.12.2017

 (3)ex 2007 99 50

91

ex 2007 99 50

82

Geconcentreerde bananenpuree, aangezuurd, door koken verkregen:

van het geslacht Musa cavendish,

met een suikergehalte van 13 of meer doch niet meer dan 30 gewichtspercenten

gebruikt voor de vervaardiging van producten van de voedingsmiddelen- en drankenindustrie (1)

11,5 % (2)

31.12.2017

ex 2007 99 50

92

 (3)ex 2007 99 50

83

Geconcentreerde mangopuree, door koken verkregen:

van het geslacht Mangifera spp.,

met een suikergehalte van niet meer dan 30 gewichtspercenten

gebruikt voor de vervaardiging van producten van de voedingsmiddelen- en drankenindustrie (1)

6 % (2)

31.12.2017

 (3)ex 2007 99 50

93

 (3)ex 2007 99 93

10

 (3)ex 2007 99 50

84

Geconcentreerde papajapuree, door koken verkregen:

van het geslacht Carica spp.,

met een suikergehalte van 13 of meer doch niet meer dan 30 gewichtspercenten

gebruikt voor de vervaardiging van producten van de voedingsmiddelen- en drankenindustrie (1)

7,8 % (2)

31.12.2017

 (3)ex 2007 99 50

94

ex 2007 99 50

85

Geconcentreerde guavepuree, door koken verkregen:

van het geslacht Psidium spp.,

met een suikergehalte van 13 of meer doch niet meer dan 30 gewichtspercenten

gebruikt voor de vervaardiging van producten van de voedingsmiddelen- en drankenindustrie (1)

6 % (2)

31.12.2017

ex 2007 99 50

95

 (3)ex 2805 30 90

40

Zeldzame aardmetalen, scandium en yttrium, met een zuiverheid van 98,5 gewichtspercenten of meer

0 %

31.12.2015

 (3)ex 2805 30 90

50

 (3)ex 2805 30 90

60

 (3)ex 2805 30 90

70

 (3)ex 2805 30 90

75

 (3)ex 2805 30 90

79

ex 2811 19 80

30

Fosforigzuur (CAS-nr. 10294-56-1)/fosfonzuur (CAS-nr. 13598-36-2) gebruikt als ingrediënt voor de productie van additieven in de poly(vinylchloride)-industrie (1)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 2818 10 91

10

Gesinterd korund, met een microkristallijne structuur, bevattende:

94 of meer doch niet meer dan 98,5 gewichtspercenten α-Al2O3,

2 (± 1,5) gewichtspercenten magnesiumspinel,

1 (± 0,6) gewichtspercenten yttriumoxide, en

2 (± 1,2) gewichtspercenten lanthaanoxide en evenveel gewichtspercenten neodymiumoxide

waarbij minder dan 50 gewichtspercenten van het totale gewicht een deeltjesgrootte van meer dan 10 mm heeft

0 %

31.12.2015

ex 2903 39 90

25

2,3,3,3-tetrafluoroprop-1-een (CAS-nr. 754-12-1)

0 %

31.12.2017

ex 2903 89 90

50

chloorcyclopentaan (CAS-nr. 930-28-9)

0 %

31.12.2017

ex 2905 39 95

40

decaan-1,10-diol (CAS-nr. 112-47-0)

0 %

31.12.2017

ex 2906 29 00

30

2-fenylethanol (CAS-nr. 60-12-8)

0 %

31.12.2017

ex 2907 23 00

10

4,4’-Isopropylideendifenol (CAS-nr. 80-05-7)

0 %

31.12.2017

ex 2907 29 00

55

bifenyl-2,2’-diol (CAS-nr. 1806-29-7)

0 %

31.12.2017

ex 2912 29 00

50

4-isobutylbenzaldehyde (CAS-nr. 40150-98-9)

0 %

31.12.2017

ex 2914 50 00

45

3,4-dihydroxybenzofenon (CAS-nr. 10425-11-3)

0 %

31.12.2017

ex 2914 70 00

20

2,4’-difluorbenzofenon (CAS-nr. 342-25-6)

0 %

31.12.2017

ex 2915 39 00

20

isopentylacetaat (CAS-nr. 123-92-2)

0 %

31.12.2017

ex 2915 60 19

10

ethylbutyraat (CAS-nr. 105-54-4)

0 %

31.12.2017

ex 2915 90 70

30

3,3-dimethylbutyrylchloride (CAS-nr. 7065-46-5)

0 %

31.12.2017

ex 2916 12 00

70

2-(2-vinyloxyethoxy)ethylacrylaat (CAS-nr. 86273-46-3)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 2917 13 90

10

dimethylsebacaat (CAS-nr. 106-79-6)

0 %

31.12.2017

ex 2918 29 00

35

propyl-3,4,5-trihydroxybenzoaat (CAS-nr. 121-79-9)

0 %

31.12.2017

ex 2918 30 00

50

ethylacetoacetaat (CAS-nr. 141-97-9)

0 %

31.12.2017

ex 2918 99 90

15

ethyl-2,3-epoxy-3-fenylbutyraat (CAS-nr. 77-83-8)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 2918 99 90

40

trans-4-Hydroxy-3-methoxykaneelzuur (CAS-nr. 537-98-4)

0 %

31.12.2013

ex 2920 90 10

60

2,4-di-tert-butyl-5-nitrofenyl methylcarbonaat (CAS-nr. 873055-55-1)

0 %

31.12.2017

ex 2921 30 99

40

cyclopropylamine (CAS-nr. 765-30-0)

0 %

31.12.2017

ex 2922 19 85

20

2-(2-methoxyfenoxy)ethylamine hydrochloride (CAS-nr. 64464-07-9)

0 %

31.12.2017

ex 2922 19 85

25

titanium bis(triethanolamine)diisopropoxide (CAS-nr. 36673-16-2)

0 %

31.12.2017

ex 2929 10 00

20

butylisocyanaat (CAS-nr. 111-36-4)

0 %

31.12.2017

ex 2931 90 90

35

(Z)-prop-1-en-1-yl fosfonzuur (CAS-nr. 25383-06-6)

0 %

31.12.2017

ex 2932 99 00

25

1-(2,2-Difluorobenzo [d][1,3]dioxol-5-yl) cyclopropaancarbonzuur (CAS-nr. 862574-88-7)

0 %

31.12.2017

ex 2933 19 90

85

allyl 5-amino-4- (2-methylfenyl) -3-oxo-2,3-dihydro-1H-1-pyrazolcarbothioaat (CAS-nr. 473799-16-5)

0 %

31.12.2017

ex 2933 29 90

80

imazalil (ISO) (CAS-nr. 35554-44-0)

0 %

31.12.2017

ex 2933 39 99

57

tert-butyl 3-(6-amino-3-methylpyridine-2-yl) benzoaat (CAS-nr. 1083057-14-0)

0 %

31.12.2017

ex 2933 49 10

30

ethyl 4-oxo-1,4-dihydrochinoline-3-carboxylaat (CAS-nr. 52980-28-6)

0 %

31.12.2017

ex 2933 99 80

43

2,3-dihydro-1H-pyrrool[3,2,1-ij]chinoline (CAS-nr. 5840-01-7)

0 %

31.12.2017

ex 2933 99 80

47

paclobutrazol (ISO) (CAS-nr. 76738-62-0)

0 %

31.12.2017

ex 2934 99 90

37

4-propaan-2-yl morfoline (CAS-nr. 1004-14-4)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3204 11 00

20

Kleurstof C.I. Disperse Yellow 241 (CAS-nr. 83249-52-9), met een zuiverheid van 97 of meer gewichtspercenten zoals bepaald onder hogedrukvloeistofchromatografie

0 %

31.12.2015

ex 3204 11 00

80

Kleurstofpreparaat, niet-ionogeen, bevattende:

N-[5-(acetylamino)-4-[(2-chloor-4,6-dinitrofenyl)azo]-2-methoxyfenyl]- 2-oxo-2-(fenylmethoxy)ethyl-β-alanine (CAS-nr. 159010-67-0)

N-[4-[(2-cyano-4-nitrofenyl)azo]fenyl]-N-methyl-2-(1,3-dihydro-1,3-dioxo-2H-isoindol-2-yl)ethyl-β-alanine (CAS-nr. 170222-39-6) en

N-[2-chloor-4-[(4-nitrofenyl) azo]fenyl]-2-[2-(1,3-dihydro-1,3-dioxo-2H-isoindol-2-yl)ethoxy]-2-oxoethyl-β-alanine (CAS-nr. 371921-34-5)

0 %

31.12.2017

ex 3204 12 00

20

Kleurstofpreparaat, anionisch, bevattende 75 of meer gewichtspercenten disodium-7- ((4-chloor-6- (dodecylamino) -1,3,5-triazine-2-yl) amino) -4-hydroxy-3-((4-((4-sulfofenyl)azo)fenyl)azo) -2-nafthaleensulfonaat (CAS-nr. 145703-76-0)

0 %

31.12.2017

ex 3204 12 00

30

Zuur kleurstofpreparaat, anionisch, bevattende:

lithium-amino-4- (4-tert-butylanilino) anthrachinon-2-sulfonaat (CAS-nr. 125328-86-1),

C.I. Acid Green 25 (CAS-nr. 4403-90-1) en

C.I. Acid Blue 80 (CAS-nr. 4474-24-2)

0 %

31.12.2017

ex 3204 13 00

30

Kleurstof C.I. Basic Blue 7 (CAS-nr. 2390-60-5)

0 %

31.12.2017

ex 3204 13 00

40

Kleurstof C.I. Basic Violet 1 (CAS-nr. 603-47-4)/(CAS-nr. 8004-87-3)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3204 17 00

25

Kleurstof C.I. Pigment Yellow 14 (CAS-nr. 5468-75-7)

0 %

31.12.2016

 (3)ex 3204 17 00

60

Kleurstof C.I. Pigment Red 53:1 (CAS-nr. 5160-02-1)

0 %

31.12.2016

 (3)ex 3204 17 00

70

Kleurstof C.I. Pigment Yellow 13 (CAS-nr. 5102-83-0)

0 %

31.12.2016

ex 3204 17 00

75

Kleurstof C.I. Pigment Orange 5 (CAS-nr. 3468-63-1)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3204 19 00

73

Kleurstof C.I. Solvent Blue 104 (CAS-nr. 116-75-6) met een zuiverheid van 97 of meer gewichtspercenten, bepaald door hogedrukvloeistofchromatografie

0 %

31.12.2015

ex 3207 40 85

40

Schilfers van glas (CAS-nr. 65997-17-3):

met een dikte van 0,3 μm of meer doch niet meer dan 10 μm en

voorzien van een deklaag van titaandioxide (CAS-nr. 13463-67-7) of ijzeroxide (CAS-nr. 18282-10-5)

0 %

31.12.2017

ex 3215 19 00

20

Inkt:

bestaande uit een polyester polymeer en een dispersie van zilver (CAS-nr. 7440-22-4) en zilverchloride (CAS-nr. 7783-90-6) in methylpropylketon (CAS-nr. 107-87-9),

met een totaal gehalte aan vaste stof van 55 gewichtspercenten of meer, doch niet meer dan 57 gewichtspercenten, en

met een relatieve dichtheid van 1,40 g/cm3 of meer, doch niet meer dan 1,60 g/cm3,

gebruikt voor het drukken van elektroden (1)

0 %

31.12.2017

ex 3707 90 20

50

Droog inktpoeder of tonermengsel, bevattende:

styreenacrylaat/butadieen copolymeer

hetzij roetzwart of een organische kleurstof

al dan niet polyolefine of amorfe silica bevattend

bestemd om te worden gebruikt bij de vervaardiging van met inkt of toner gevulde flessen of patronen voor telekopieertoestellen, computerafdrukeenheden en kopieerapparaten (1)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3802 90 00

11

Met soda flux gecalcineerde diatomeeënaarde, met zuur gewassen, bestemd om te worden gebruikt als filterhulpstof bij de vervaardiging van farmaceutische en/of biochemische stoffen (1)

0 %

31.12.2017

ex 3812 30 80

75

N,N’-Bis(1,2,2,6,6-pentamethyl-4-piperidinyl)-1,6-hexaandiamine, polymeer met 2,4-dichloor-6-(4-morfolinyl)-1,3,5-triazine (CAS-nr. 193098-40-7)

0 %

31.12.2017

ex 3812 30 80

80

UV-stabilisator, bestaande uit:

een gehinderde amine: N,N’-bis(1,2,2,6,6-pentamethyl-4-piperidinyl)-1,6-hexaandiamine, polymeer met 2,4-dichloor-6-(4-morfolinyl)-1,3,5-triazine (CAS-nr. 193098-40-7) en

hetzij een o-hydroxyfenyltriazine UV-lichtabsorbens of

een chemisch gemodificeerde fenolverbinding

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3812 30 80

85

Mengsel bevattende:

70 of meer doch niet meer dan 80 gewichtspercenten bis(1,2,2,6,6-pentamethyl-4-piperidyl)sebacaat (CAS-nr. 41556-26-7) en

20 of meer doch niet meer dan 30 gewichtspercenten methyl-1,2,2,6,6-pentamethyl-4-piperidylsebacaat (CAS-nr. 82919-37-7)

0 %

31.12.2016

 (3)ex 3824 90 97

08

Mengsel van divinylbenzeen-isomeren en ethylvinylbenzeen-isomeren, bevattende 56 of meer doch niet meer dan 85 gewichtspercenten divinylbenzeen (CAS-nr. 1321-74-0)

0 %

31.12.2014

 (3)ex 3824 90 97

18

Poly(tetramethyleenglycol)bis[(9-oxo-9H-thioxantheen-1-yloxy)acetaat] met een gemiddelde polymeerketenlengte van minder dan 5 monomeereenheden (CAS nr. 515136-48-8)

0 %

31.12.2013

ex 3824 90 97

47

Platinaoxide (CAS-nr. 12035-82-4) gefixeerd op een poreuze drager van aluminiumoxide, (CAS-nr. 1344-28-1) bevattende

0,1 of meer doch niet meer dan 1 gewichtspercent platina, en

0,5 of meer doch niet meer dan 5 gewichtspercenten ethylaluminiumdichloride (CAS-nr. 563-43-9)

0 %

31.12.2017

ex 3824 90 97

49

Preparaat, bevattende:

C,C’-azodi(formamide) (CAS-nr. 123-77-3),

magnesiumoxide (CAS-nr. 1309-48-4) en

zinc bis(p-tolueensulfinaat) (CAS-nr. 24345-02-6)

waarin de gasvorming van C,C’-azodi(formamide) plaatsvindt bij 135 °C

0 %

31.12.2017

ex 3824 90 97

51

Diethyleenglycol propyleenglycol triëthanolamine titanaat complexen (CAS-nr. 68784-48-5) opgelost in diëthyleenglycol (CAS-nr. 111-46-6)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3824 90 97

87

Pasta met:

75 of meer gewichtspercenten, doch niet meer dan 85 gewichtspercenten koper,

anorganische oxiden,

ethylcellulose, en

een solvent

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3824 90 97

93

Oplossing bevattende 80 of meer gewichtspercenten 2,4,6-trimethylbenzaldehyde (CAS-nr. 487-68-3) in aceton

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3824 90 97

94

Deeltjes van siliciumdioxide waarop organische verbindingen covalent zijn gebonden, bestemd om te worden gebruikt bij de vervaardiging van kolommen voor zogenaamde „hogeprestatievloeistofchromatografie” (HPLC) en van patronen voor de voorbereiding van monsteranalyse (1)

0 %

31.12.2013

ex 3905 30 00

10

Viskeuze bereiding, hoofdzakelijk bestaande uit poly(vinylalcohol) (CAS-nr. 9002-89-5), een organisch oplosmiddel en water, te gebruiken als beschermende coating van wafers tijdens de fabricage van halfgeleiders (1)

0 %

31.12.2017

ex 3905 91 00

20

In water oplosbare copolymeer van ethyleen en vinylalcohol, bevattende niet meer dan 13 gewichtspercenten van het ethyleenmonomeer (CAS-nr. 26221-27-2)

0 %

31.12.2017

ex 3906 90 90

27

Copolymeren van stearylmethacrylaat, isooctylacrylaat en acrylzuur, opgelost in isopropylpalmitaat

0 %

31.12.2017

ex 3907 20 20

20

Polytetramethyleenetherglycol met een gemiddeld moleculair gewicht (Mw) van 2 700 of meer, doch niet meer dan 3 100 (CAS-nr. 25190-06-1)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3907 20 20

30

Mengsel, bevattende 70 of meer doch niet meer dan 80 gewichtspercenten van een polymeer van glycerol en 1,2-epoxypropaan en 20 of meer doch niet meer dan 30 gewichtspercenten van een copolymeer van dibutylmaleaat en N-vinyl-2-pyrrolidon

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3907 20 20

40

Copolymeer van tetrahydrofuran en 3-methyltetrahydrofuran met een aantalgemiddeld molecuulgewicht (Mn) van 3 500 (± 100)

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3907 40 00

10

Polycarbonaatpellets:

bevattende 7 of meer doch niet meer dan 15 gewichtspercenten niet-halogene vlamvertrager en

met een relatieve dichtheid van 1,20 (± 0,01)

0 %

31.12.2016

 (3)ex 3907 99 90

30

Poly(hydroxyalkanoaat), voornamelijk bestaande uit poly(3-hydroxybutyraat)

0 %

31.12.2015

 (3)ex 3913 90 00

20

 (3)ex 3909 50 90

10

UV-uithardende wateroplosbare vloeibare fotopolymeer, bestaande uit een mengsel met

ten minste 60 gewichtspercenten bifunctionele geacryleerde polyurethaanoligomeren en

30 gewichtspercenten (± 8 gewichtspercenten) monofunctionele en trifunctionele (meth)acrylaten, en

10 gewichtspercenten (± 3 gewichtspercenten) hydroxy-functionele monofunctionele (meth)acrylaten

0 %

31.12.2014

ex 3919 10 80

47

Polyester-, polyurethaan- of polycarbonaatfolie:

met een drukgevoelige adhesieve laag van siliconenpolymeer

met een totale dikte van niet meer dan 0,7 mm,

met een totale breedte van 1 cm of meer, doch niet meer dan 1 m,

ook indien op rollen

van de soort gebruikt ter bescherming van het oppervlak van producten bedoeld bij post 8521 en 8528

0 %

31.12.2017

ex 3919 90 00

32

ex 3919 10 80

53

Polyethyleenfolie:

met een drukgevoelige zelfklevende niet-rubberen lijmlaag, uitsluitend hechtend op schone en gladde oppervlakken,

met een totale dikte van 0,025 mm of meer doch niet meer dan 0,7 mm, en

met een totale breedte van 6 cm of meer, doch niet meer dan 1 m,

ook indien op rollen,

van de soort gebruikt ter bescherming van het oppervlak van producten bedoeld bij post 8521 en 8528

0 %

31.12.2017

ex 3919 90 00

34

ex 3920 10 28

93

ex 3920 10 89

50

ex 3919 90 00

36

Bedrukte lamineerplaat met een centrale laag van poly(vinylchloride), aan beide zijden bekleed met een laag poly(vinylfluoride)

ook indien met een druk- of temperatuurgevoelige lijmlaag

ook indien met een verwijderbaar schutvel

met een toxiciteit, bepaald volgens testmethode ABD 0031, van niet meer dan 70 ppm hydrogeenfluoride, niet meer dan 120 ppm hydrogeenchloride, niet meer dan 10 ppm hydrogeencyanide, niet meer dan 10 ppm stikstofoxiden, niet meer dan 300 ppm koolstofmonoxide en niet meer dan 10 ppm dihydrogeensulfide en zwaveldioxide tezamen

met een brandbaarheid binnen 60 seconden van niet meer dan 130 mm, bepaald volgens testmethode FAR 25 App.F Pt. I Amdt.83

met een gewicht (zonder schutvel) van 240 g/m2 (± 30 g/m2) zonder lijmlaag, van 340 g/m2 (± 40 g/m2) met temperatuurgevoelige lijmlaag of van 330 g/m2 (± 40 g/m2) met drukgevoelige lijmlaag

0 %

31.12.2017

ex 3920 49 10

95

ex 3919 90 00

38

Zelfklevende folie bestaande uit:

een bovenlaag van hoofdzakelijk polyurethaan, gemengd met acrylpolymeeremulsies en titaandioxide

ook indien met een tweede laag bestaande uit een mengsel van vinylacetaat-ethyleencopolymeer en vernetbare vinylacetaatpolymeeremulsies

niet meer dan 6 gewichtspercenten van andere addivitieven

een drukgevoelige lijm en

aan één zijde bedekt met een verwijderbaar schutvel

ook indien met een aparte zelfklevende beschermende lamineerfolie

met een totale dikte van niet meer dan 400 μm

0 %

31.12.2017

ex 3919 90 00

40

Film met een totale dikte van 40 μm of meer, die uit één of meerdere lagen transparante polyesterfilm bestaat:

met minstens één infrarood weerspiegelende laag met, volgens EN 12898, een normale weerspiegeling van 80 % of meer

met aan één zijde een laag met, volgens EN 12898, een normaal stralingsvermogen van niet meer dan 0,2

met aan de andere zijde een drukgevoelige kleeflaag met verwijderbare beschermfolie

0 %

31.12.2017

ex 3919 90 00

42

Zelfklevende folie bestaande uit:

een eerste laag met een mengsel van thermoplastisch polyurethaan en antikleefmiddel

een tweede laag met een maleïnezuuranhydridecopolymeer

een derde laag met een mengsel van lagedichtheidpolyethyleen, titaandioxide en additieven

een vierde laag met een mengsel van lagedichtheidpolyethyleen, titaandioxide, additieven en een kleurpigment

een drukgevoelige lijmen

aan één zijde bedekt met een verwijderbaar schutvel

ook indien met een aparte zelfklevende beschermende lamineerfolie

met een totale dikte van niet meer dan 400 μm

0 %

31.12.2017

ex 3919 90 00

44

Bedrukte lamineerplaat

met een centrale laag van glasvezelweefsel, aan beide zijden bekleed met een laag poly(vinylchloride)

aan één zijde bedekt met een laag poly(vinylfluoride)

ook indien met een drukgevoelige lijmlaag en een verwijderbaar schutvel aan de andere zijde

met een toxiciteit, bepaald volgens testmethode ABD 0031, van niet meer dan 50 ppm hydrogeenfluoride, niet meer dan 85 ppm hydrogeenchloride, niet meer dan 10 ppm hydrogeencyanide, niet meer dan 10 ppm stikstofoxiden, niet meer dan 300 ppm koolstofmonoxide en niet meer dan 10 ppm dihydrogeensulfide en zwaveldioxide tezamen

met een brandbaarheid binnen 60 seconden van niet meer dan 110 mm, bepaald volgens testmethode FAR 25 App.F Pt. I Amdt.83, en

met een gewicht (zonder schutvel) van 490 g/m2 (± 45 g/m2) zonder lijmlaag of van 580 g/m2 (± 50 g/m2) met drukgevoelige lijmlaag

0 %

31.12.2017

ex 3921 90 60

95

ex 3920 20 80

95

Polypropyleenfolie, opgemaakt in rollen, met de volgende kenmerken:

een vlamvertragingswaarde van UL 94 V-0 voor materiaaldikten van meer dan 0,25 mm en een waarde van UL 94 VTM-0 voor materiaaldikten van 0,05 mm, maar minder dan 0,25 mm (als vastgelegd in de Flammability Standard UL-94)

een diëlektrische doorslagwaarde van minimaal 13,1 kV, doch niet meer dan 60,0 kV (zoals bepaald volgens de methode ASTM D149)

een treksterkte in een lengterichting van minimaal 30 MPa, doch niet meer dan 33 MPa (zoals bepaald volgens de methode ASTM D882)

een treksterkte in een dwarsrichting van minimaal 22 MPa, doch niet meer dan 25 MPa (zoals bepaald volgens de methode ASTM D882)

dichtheden van minimaal 0,988 gm/cm3, doch niet meer dan 1,035 gm/cm3 (zoals bepaald volgens de methode ASTM D792)

vochtabsorptie van ten minste 0,01 %, doch niet meer dan 0,06 % (zoals bepaald volgens de methode ASTM D570)

bestemd om te worden gebruikt bij de vervaardiging van isolatoren die in de elektronica en de elektrische industrie worden gebruikt (1)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3920 62 19

02

Gecoëxtrudeerde ondoorzichtige foliën van poly(ethyleentereftalaat), met een dikte van 50 of meer doch niet meer dan 350 μm, in het bijzonder bestaande uit een laag die roet bevat

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

08

Foliën van poly(ethyleentereftalaat), niet voorzien van een kleeflaag, met een dikte van niet meer dan 25 μm:

hetzij alleen gekleurd in de massa,

hetzij gekleurd in de massa en aan een zijde gemetalliseerd

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

12

Foliën geheel van poly(ethyleentereftalaat), met een totale dikte van niet meer dan 120 μm, bestaande uit een of twee lagen die elk in de massa gekleurd zijn en/of een ultraviolet (UV)-licht absorberende stof bevatten, niet voorzien van een kleeflaag of enig ander materiaal

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

18

Gelaagde foliën geheel van poly(ethyleentereftalaat), met een totale dikte van niet meer dan 120 μm, bestaande uit een laag die enkel gemetalliseerd is en een of twee lagen die elk in de massa gekleurd zijn en/of een ultraviolet (UV)-licht absorberende stof bevatten, niet voorzien van een kleeflaag of enig ander materiaal

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

22

Foliën van poly(ethyleentereftalaat), aan één of beide zijden voorzien van een laag van chemisch gewijzigd polyester en met een totale dikte van 7 of meer doch niet meer dan 11 μm, bestemd voor de vervaardiging van videobanden met een magnetische laag van metaalpigmenten en een breedte van 8 mm of 12,7 mm (1)

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

25

Folie van poly(ethyleentereftalaat) met een dikte van 186 μm of meer doch niet meer dan 191 μm, aan één zijde bedekt met een acryllaag in een matrixpatroon

0 %

31.12.2014

 (3)ex 3920 62 19

38

Foliën van poly(ethyleentereftalaat), met een dikte van niet meer dan 12 μm, aan een zijde bekleed met een laag aluminiumoxide met een dikte van niet meer dan 35 nm

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

48

Foliën, ook op rollen, van poly(ethyleentereftalaat):

aan beide zijden voorzien van een laag epoxyacrylhars,

met een totale dikte van 37 μm (± 3 μm)

0 %

31.12.2015

 (3)ex 3920 62 19

52

Foliën van poly(ethyleentereftalaat), poly(ethyleennaftalaat) of soortgelijke polyester, aan één zijde voorzien van metalen en/of metaaloxiden, bevattende minder dan 0,1 gewichtspercent aluminium, met een dikte van niet meer dan 300 μm en met een oppervlakteweerstand van niet meer dan 10 000 ohm (per vierkant) (volgens de methode ASTM D 257-99)

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

55

Matte foliën van poly(ethyleentereftalaat), met een spiegelglansgraad van 15 gemeten onder een hoek van 45° en 18 gemeten onder een hoek van 60° met gebruikmaking van een glansmeter (volgens de methode ISO 2813:2000) en een breedte van 1 600 mm of meer

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

58

Foliën van poly(ethyleentereftalaat), wit gekleurd in de massa, met een dikte van 185 of meer doch niet meer dan 253 μm, aan beide zijden voorzien van een antistatische laag

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

76

Transparante poly(ethyleentereftalaat)folie:

aan beide zijden bekleed met lagen organische stoffen op acrylbasis met een dikte van 7 nm of meer doch niet meer dan 80 nm,

met een oppervlaktespanning van 36 dyne/cm of meer doch niet meer dan 39 Dyne/cm,

met een lichtdoorlatendheid van meer dan 93 %,

met een troebeling van niet meer dan 1,3 %,

met een totale dikte van 10 μm of meer doch niet meer dan 350 μm,

met een breedte van 800 mm of meer doch niet meer dan 1 600 mm

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3920 62 19

81

Folie van poly(ethyleentereftalaat)

met een dikte van niet meer dan 20 μm

aan ten minste één zijde bedekt met een gasbarrièrelaag bestaande uit een polymere matrix waarin silica is gedispergeerd en met een dikte van niet meer dan 2 μm

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3920 92 00

30

Folie van polyamide

met een dikte van niet meer dan 20 μm,

aan ten minste één zijde bedekt met een gasbarrièrelaag bestaande uit een polymere matrix waarin silica is gedispergeerd en met een dikte van niet meer dan 2 μm

0 %

31.12.2013

ex 3920 99 28

55

Geëxtrudeerde thermoplastische polyurethaanfolie, met de volgende kenmerken:

niet zelfklevend,

een geelindex van meer dan 1,0 doch niet meer dan 2,5 voor 10 mm gestapelde foliën (zoals bepaald volgens testmethode ASTM E 313-10),

een lichtdoorlating van meer dan 87 % voor 10 mm gestapelde foliën (zoals bepaald volgens testmethode ASTM D 1003-11),

met een totale dikte van 0,38 mm of meer, doch niet meer dan 7,6 mm,

met een breedte van 99 cm of meer, doch niet meer dan 305 cm,

van de soort gebruikt in de productie van veiligheidsglas bestaande uit opeengekitte glasplaten

0 %

31.12.2017

ex 3921 13 10

20

Rollen van open-cel polyurethaan schuim:

met een dikte van 2,29 mm (± 0,25 mm),

aan de oppervlakte behandeld met een foramineuze adhesiebevorderaar en

gelamineerd aan een polyesterfolie en een laag van textielstoffen

0 %

31.12.2017

 (3)ex 3921 90 55

20

Gepre-impregneerde versterkte glasvezel bevattende cyanaatesterhars of bismaleïmide(B)-triazine(T)-hars gemengd met epoxyhars, met als afmetingen:

469,9 mm (± 2 mm) × 622,3 mm (± 2 mm), of

469,9 mm (± 2 mm) × 414,2 mm (± 2 mm), of

546,1 mm (± 2 mm) × 622,3 mm (± 2 mm)

bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van gedrukte schakelingen (1)

0 %

31.12.2013

 (3)ex 3926 90 97

21

Sokkel voor televisietoestellen, ook indien met een steun voor bevestiging en stabilisatie van het televisietoestel

0 %

31.12.2016

 (3)ex 7020 00 10

10

 (3)ex 7326 90 98

40

 (3)ex 7616 99 90

77

ex 4104 41 19

10

Buffelleder, gesplit, chroomgelooid met een synthetische nalooiing (niet afgewerkt leder („crust”)), in droge staat

0 %

31.12.2017

ex 7009 10 00

10

Mirrorglas voor achteruitkijkspiegels:

voorzien van kunststof achterplaat,

met de mogelijkheid om variabele intensiteit van omgevingslicht reflecteren,

al dan niet voorzien van een verwarmingselement, en

al dan niet voorzien van een Blind Spot Module (BSM) display

0 %

31.12.2017

 (3)ex 7019 12 00

05

Rovings variërend van 1 980 tot 2 033 tex, bestaande uit continuglasvezels van 9 μm (± 0,5 μm)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 7019 12 00

25

 (3)ex 7607 11 90

30

Gelamineerd bladaluminium met:

een aluminiumgehalte van 99 of meer gewichtspercenten,

een siliciumdioxide-laag en een waterglasvrije hydrofiele toplaag,

met een totale dikte van niet meer dan 0,120 mm,

een treksterkte van 100N/mm2 of meer (bepaald volgens de methode ASTM E8) en

een breukrek van 1,0 % of meer

0 %

31.12.2013

 (3)ex 7607 20 90

20

Oplegblad voor het inbrengen van smeermiddel met een totale dikte van niet meer dan 350 μm, bestaande uit:

een laag aluminiumfolie met een dikte van 70 μm of meer doch niet meer dan 150 μm

een in water oplosbaar smeermiddel met een dikte van 20 μm of meer doch niet meer dan 200 μm en vast bij omgevingstemperatuur

0 %

31.12.2015

ex 7616 99 90

75

Delen in de vorm van een rechthoekig frame:

van gelakt aluminium,

met een lengte van 1 011 mm of meer doch niet meer dan 1 500 mm,

met een breedte van 622 mm of meer doch niet meer dan 900 mm,

met een dikte van 0,6 mm (± 0,1 mm),

van een soort gebruikt voor de vervaardiging van televisietoestellen

0 %

31.12.2017

ex 8105 90 00

10

Staven of draad van een kobaltlegering bevattende:

35 gewichtspercenten (± 2 gewichtspercenten) kobalt,

25 gewichtspercenten (± 1 gewichtspercent) nikkel,

19 gewichtspercenten (± 1 gewichtspercent) chroom en

7 gewichtspercenten (± 2 gewichtspercenten) ijzer

overeenkomstig de materiaalspecificaties AMS 5842, van een soort gebruikt in de ruimtevaartindustrie

0 %

31.12.2017

 (3)ex 8301 60 00

10

Toetsenborden, geheel van siliconen of polycarbonaat, met inbegrip van gedrukte toetsen met elektrische contactelementen

0 %

31.12.2015

 (3)ex 8413 91 00

20

 (3)ex 8419 90 85

20

 (3)ex 8438 90 00

10

 (3)ex 8468 90 00

10

 (3)ex 8476 90 00

10

 (3)ex 8479 90 80

87

 (3)ex 8481 90 00

20

 (3)ex 8503 00 99

45

 (3)ex 8515 90 00

20

 (3)ex 8531 90 85

20

 (3)ex 8536 90 85

96

 (3)ex 8543 90 00

50

 (3)ex 8708 91 99

10

 (3)ex 8708 99 97

30

 (3)ex 9031 90 85

30

 (3)ex 8305 20 00

10

Nietjes:

met een lengte van 28 mm,

niet gebogen,

verpakt in een kunststof patroon voor gebruik in kopieerapparaten en printers, resulterend in een nietje met een breedte van 12 mm (± 1 mm) en een hoogte van 8 mm (± 1 mm) (1)

0 %

31.12.2013

ex 8431 20 00

30

Assemblage van drijfassen met differentieel, reductietandwielen, kroonwiel, aandrijfassen, wielnaven, remmen en bevestigingsarmen bestemd om te worden gebruikt bij de vervaardiging van voertuigen bedoeld bij post 8427 (1)

0 %

31.12.2017

ex 8501 10 99

60

Een gelijkstroommotor

met een rotorsnelheid van 3 500 omwentelingen per minuut of meer doch niet meer dan 5 000 omwentelingen per minuut indien belast en niet meer dan 6 500 omwentelingen per minuut indien niet belast

met een gelijkstroomvoltage van 100 V of meer, doch niet meer dan 240 V

bestemd voor de vervaardiging van elektrische frituurpannen (1)

0 %

31.12.2017

ex 8503 00 99

40

Membraan voor brandstofcellen, op rollen of in de vorm van foliën, met een breedte van niet meer dan 150 cm, van de soort uitsluitend gebruikt voor de vervaardiging van brandstofcellen bedoeld bij post 8501

0 %

31.12.2017

 (3)ex 8504 40 82

40

Gedrukte schakelingen uitgerust met een bruggelijkrichter en andere actieve en passieve elementen

met twee uitgangsconnectoren

met twee ingangsconnectoren die parallel beschikbaar en bruikbaar zijn

en kunnen overschakelen tussen helder en gedempt licht

met een ingangsspanning van 40 V (+ 25 %-15 %) of 42 V (+ 25 %-15 %) voor helder licht, met een ingangsspanning van 30 V (± 4 V) voor gedempt licht, of

met een ingangsspanning van 230 V (+ 20 %-15 %) voor helder licht, met een ingangsspanning van 160 V (± 15 %) voor gedempt licht, of

met een ingangsspanning van 120 V (15 %-35 %) voor helder licht, met een ingangsspanning van 60 V (± 20 %) voor gedempt licht

met een ingangsstroom tot 80 % van de nominale waarde binnen 20 ms

met een ingangsfrequentie van 45 Hz of meer, doch niet meer dan 65 Hz voor 42 V en 230 V, en 45-70 Hz voor 120 V-versies

met een maximale aanloopstroomoverschrijding van niet meer dan 250 % van de ingangsstroom

met een periode van de aanloopstroomoverschrijding van niet meer dan 100 ms

met een aanloopstroomonderschrijding van niet minder dan 50 % van de ingangsstroom

met een periode van de aanloopstroomonderschrijding van niet meer dan 20 ms

met een vooraf instelbare uitgangsstroom

met een uitgangsstroom tot 90 % van de vooraf ingestelde nominale waarde binnen 50 ms

met een uitgangsstroom die binnen 30 ms terugvalt tot nul na verwijdering van de ingangsspanning

met een gedefinieerde storingsmelding in geval van geen of te hoge belasting (end-of-life-functie)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 8504 40 82

50

Gelijkrichter in een behuizing met

een nominaal vermogen van niet meer dan 250 W,

een voedingsspanning van 90 V of meer doch niet meer dan 305 V,

een gecertificeerde voedingsfrequentie van 47 Hz of meer doch niet meer dan 440 Hz,

een constante stroomafgifte van 350 mA of meer doch niet meer dan 15 A,

een initiële aanloopstroom van niet meer dan 10 A,

een bedrijfstemperatuurbereik van – 40 °C of meer doch niet meer dan + 85 °C,

geschikt voor de aansturing van led-verlichting

0 %

31.12.2017

ex 8505 11 00

35

Permanente magneten bestaande uit een legering van neodymium, ijzer en boor of van samarium en gecoate kobalt, voorzien van een anorganische passiveerlaag zinkfosfaat (anorganische coating) ten behoeve van de industriële vervaardiging van producten voor motorische en sensorische toepassingen (1)

0 %

31.12.2017

ex 8507 60 00

25

Rechthoekige modules voor verwerking in herlaadbare lithium-ion-accu’s:

met een breedte van 352,5 mm (± 1 mm) of 367,1 mm (± 1 mm)

met een diepte van 300 mm (± 2 mm) of 272,6 mm (± 1 mm)

met een hoogte van 268,9 mm (± 1,4 mm) of 229,5 mm (± 1 mm)

met een gewicht van 45,9 kg of 46,3 kg

met een nominale capaciteit van 75 Ah en

een nominale spanning van 60 V

0 %

31.12.2017

ex 8507 60 00

35

Herlaadbare lithium-ion-accu's, met:

een lengte van 1 475 mm of meer doch niet meer dan 1 515 mm,

een breedte van 1 365 mm of meer doch niet meer dan 1 375 mm,

een hoogte van 260 mm of meer doch niet meer dan 270 mm,

een gewicht van 320 kg of meer doch niet meer dan 330 kg,

een nominale capaciteit van 18,4 Ah of meer doch niet meer dan 130 Ah,

ondergebracht in pakketten van 12 of 16 modules

0 %

31.12.2017

 (3)ex 8507 60 00

50

Modules voor de assemblage van batterijen van elektrische lithiumionaccumulatoren met:

een lengte van 298 mm of meer doch niet meer dan 408 mm,

een breedte van 33,5 mm of meer doch niet meer dan 209 mm,

een hoogte van 138 mm of meer doch niet meer dan 228 mm,

een massa van 3,6 kg of meer doch niet meer dan 17 kg, en

een vermogen van 458 kWh of meer doch niet meer dan 2 158 kWh

0 %

31.12.2017

ex 8516 90 00

70

Binnenste pan:

met zij- en centrale openingen,

van gegloeid aluminium,

met een keramische coating, hittebestendig tot meer dan 200 °C

bestemd om te worden gebruikt voor de vervaardiging van elektrische frituurpannen (1)

0 %

31.12.2017

ex 8522 90 80

15

Koellichamen en koelvinnen van aluminium, bestemd voor het handhaven van de bedrijfstemperatuur van transistors en/of geïntegreerde schakelingen in producten bedoeld bij post 8521

0 %

31.12.2017

ex 8525 80 19

45

Cameramodule met een resolutie van 1 280 * 720 P HD, met twee microfoons, bestemd om te worden gebruikt voor de vervaardiging van producten als bedoeld bij post 8528 (1)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 8526 91 20

80

Geïntegreerde audiomodule (IAM) met een digitale video-uitgang voor aansluiting op een LCD-aanraakschermmonitor, interfaces voor een Media Oriented Systems Transport(MOST)-netwerk en waarbij het signaal wordt overgebracht via het MOST High-protocol, met:

een printkaart (PCB) bevattende een Global Positioning System(GPS)-ontvanger,een gyroscoop en een TrafficMessageChannel (TMC)-tuner,

een harde schijf die meervoudige kaarten kan ondersteunen,

een HD-radio,

een spraakherkenningssysteem,

een cd- en een dvd-lade,

aansluitmogelijkheden voor Bluetooth, MP3 en Universal Serial Bus (USB),

een spanning van 10 V of meer doch niet meer dan 16 V,

bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van voertuigen bedoeld bij hoofdstuk 87 (1)

0 %

31.12.2015

 (3)ex 8527 29 00

10

ex 8529 90 92

70

Rechthoekig bevestigings- en afdekframe:

van een aluminiumlegering bevattende silicium en magnesium,

met een lengte van 900 mm of meer doch niet meer dan 1 500 mm,

met een breedte van 600 mm of meer doch niet meer dan 950 mm,

van een soort gebruikt voor de vervaardiging van televisietoestellen

0 %

31.12.2017

ex 8529 90 92

80

Printplaat voor backlight:

met led-dioden, uitgerust met prisma’s,

al dan niet met een of meer verbindingsstukken aan één of aan beide zijden,

bestemd om te worden ingebouwd in goederen van post 8528 (1)

0 %

31.12.2013

ex 9405 40 39

40

ex 8536 69 90

51

Connectors van het scart-type, geborgen in een behuizing van kunststof of metaal met 21 pennen in 2 rijen, bestemd om te worden gebruikt bij de vervaardiging van producten bedoeld bij de posten 8521 en 8528 (1)

0 %

31.12.2017

 (3)ex 8540 20 80

91

Fotokathodestraalbuizen

0 %

31.12.2016

ex 8544 42 90

30

Met PET geïsoleerde geleider van elektriciteit met:

10 of 80 afzonderlijke draden,

een lengte van 50 mm of meer doch niet meer dan 800 mm,

een of meer verbindingstukken en/of stekkers aan één of aan beide zijden,

bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van producten bedoeld bij post 8521 en 8528 (1)

0 %

31.12.2017

ex 9001 90 00

25

Niet gemonteerde optische elementen vervaardigd uit gemold chalcogenide glas, transparant in het infrarode gebied, of een combinatie van chalcogenide glas, transparant in het infrarode gebied, en een ander lensmateriaal

0 %

31.12.2017

ex 9002 90 00

40

Gemonteerde lenzen vervaardigd uit chalcogenide glas, transparant in het infrarode gebied, of een combinatie van chalcogenide glas, transparant in het infrarode gebied, en een ander lens materiaal

0 %

31.12.2017


(1)  De rechten worden geschorst overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 291 t/m 300 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1).

(2)  Het specifieke recht is van toepassing.

(3)  Schorsing van het recht voor een product dat in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 is genoemd en waarvoor de GN- of Taric-code of de omschrijving bij de onderhavige verordening is gewijzigd.


BIJLAGE II

Producten bedoeld in artikel 1, punt 2

GN-code

Taric

 (1)ex 2007 99 50

40

 (1)ex 2007 99 50

50

 (1)ex 2007 99 50

60

ex 2008 60 19

30

ex 2008 60 39

30

 (1)ex 2008 99 48

20

 (1)ex 2008 99 48

93

 (1)ex 2008 99 49

50

 (1)ex 2805 30 90

40

 (1)ex 2805 30 90

50

 (1)ex 2805 30 90

60

ex 2916 19 95

30

ex 2917 39 95

10

 (1)ex 2918 99 90

40

ex 2934 99 90

12

ex 3204 11 00

10

 (1)ex 3204 11 00

20

 (1)ex 3204 17 00

25

ex 3204 17 00

45

ex 3204 17 00

55

 (1)ex 3204 17 00

60

 (1)ex 3204 17 00

70

ex 3204 19 00

72

 (1)ex 3204 19 00

73

 (1)ex 3802 90 00

11

 (1)ex 3824 90 97

08

 (1)ex 3824 90 97

31

 (1)ex 3824 90 97

70

 (1)ex 3824 90 97

72

 (1)ex 3824 90 97

73

 (1)ex 3824 90 97

75

 (1)ex 3907 20 20

11

 (1)ex 3907 20 20

12

 (1)ex 3907 40 00

10

 (1)ex 3907 99 90

30

 (1)ex 3909 50 90

10

ex 3911 90 99

75

 (1)ex 3920 62 19

01

 (1)ex 3920 62 19

03

 (1)ex 3920 62 19

07

 (1)ex 3920 62 19

09

 (1)ex 3920 62 19

11

 (1)ex 3920 62 19

13

 (1)ex 3920 62 19

17

 (1)ex 3920 62 19

19

 (1)ex 3920 62 19

21

 (1)ex 3920 62 19

23

 (1)ex 3920 62 19

24

 (1)ex 3920 62 19

26

 (1)ex 3920 62 19

37

 (1)ex 3920 62 19

39

 (1)ex 3920 62 19

47

 (1)ex 3920 62 19

49

 (1)ex 3920 62 19

51

 (1)ex 3920 62 19

53

 (1)ex 3920 62 19

54

 (1)ex 3920 62 19

56

 (1)ex 3920 62 19

57

 (1)ex 3920 62 19

59

 (1)ex 3920 62 19

75

 (1)ex 3920 62 19

77

 (1)ex 3920 62 19

81

 (1)ex 3920 92 00

30

 (1)ex 3921 90 55

20

 (1)ex 7019 12 00

05

 (1)ex 7019 12 00

25

 (1)ex 7326 90 98

40

 (1)ex 7607 11 90

30

 (1)ex 7607 20 90

20

ex 8108 20 00

20

ex 8108 90 50

40

ex 8108 90 50

80

 (1)ex 8305 20 00

10

 (1)ex 8504 40 82

40

 (1)ex 8504 40 82

50

 (1)ex 8507 60 00

50

 (1)ex 8526 91 20

80

 (1)ex 8528 59 80

10

 (1)ex 8536 90 85

96

 (1)ex 8538 90 99

94

 (1)ex 8540 20 80

91

 (1)ex 8543 90 00

50

ex 8708 80 99

10

ex 9405 40 39

30


(1)  Schorsing van het recht voor een product dat in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 1344/2011 is genoemd en waarvoor de GN- of Taric-code of de omschrijving bij de onderhavige verordening is gewijzigd.


29.6.2013   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 179/43


VERORDENING (EU) Nr. 627/2013 VAN DE RAAD

van 27 juni 2013

tot wijziging van Verordening (EU) nr. 7/2010 betreffende de opening en het beheer van autonome tariefcontingenten van de Unie voor bepaalde landbouw- en industrieproducten

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 31,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Om te zorgen voor een voldoende en ononderbroken aanvoer van bepaalde goederen die in de Unie in onvoldoende hoeveelheden worden geproduceerd en om verstoringen van de markt voor bepaalde landbouw- en industrieproducten te voorkomen, zijn bij Verordening (EU) nr. 7/2010 autonome tariefcontingenten geopend (1). Binnen de grenzen van deze tariefcontingenten kunnen de betrokken producten tegen een verminderd recht of een nulrecht worden ingevoerd. Om dezelfde redenen in verband met aanvoer en verstoringen moeten met ingang van 1 juli 2013 voor de tien producten met de volgnummers 09.2644 en 09.2663 tot en met 09.2671 voor passende hoeveelheden nieuwe tariefcontingenten tegen een verlaagd recht of een nulrecht worden geopend.

(2)

Bovendien moet de productomschrijving voor de autonome tariefcontingenten van de Unie met de volgnummers 09.2620 en 09.2633 worden aangepast en moet voor het volgnummer 09.2629 een andere Taric-code worden toegevoegd.

(3)

Voor de autonome tariefcontingenten van de Unie met de volgnummers 09.2917 en 09.2632 moet de einddatum 31 december 2013 worden ingevoegd, aangezien het niet langer in het belang van de Unie is om dergelijke contingenten na deze datum te handhaven.

(4)

Aangezien de nieuwe tariefcontingenten op 1 juli 2013 van kracht moeten worden, moet deze verordening ook vanaf die datum van toepassing zijn en onmiddellijk bij haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie in werking treden.

(5)

Verordening (EU) nr. 7/2010 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlage bij Verordening (EU) nr. 7/2010 wordt als volgt gewijzigd:

1)

De rijen met de in bijlage I bij deze verordening vermelde volgnummers 09.2644 en 09.2663 tot en met 09.2671 worden ingevoegd.

2)

De rijen voor de tariefcontingenten met volgnummers 09.2620, 09.2629, 09.2632, 09.2633 en 09.2917 worden vervangen door de rijen in bijlage II bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2013.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 27 juni 2013.

Voor de Raad

De voorzitter

E. GILMORE


(1)  PB L 3 van 7.1.2010, blz. 1.


BIJLAGE I

Tariefcontingenten bedoeld in artikel 1, punt 1

Volgnummer

GN-code

TARIC

Omschrijving

Quota periode

Quota volume

Quota recht (%)

09.2663

ex 1104 29 17

10

Gemalen sorghumgranen die ten minste gepeld en ontkiemd zijn, bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van opvulmateriaal (1)

1.7-31.12

750 t

0 %

09.2664

ex 2008 60 19

30

Zoete kersen met toegevoegde alcohol, al dan niet met een suikergehalte van 9 gewichtspercenten, met een diameter van niet meer dan 19,9 mm, met pit, bestemd om te worden verwerkt in chocoladeproducten (1)

1.7-31.12

500 t

10 % (2)

ex 2008 60 39

30

09.2665

ex 2916 19 95

30

Kalium-(E,E)-hexa-2,4-dienoaat

(CAS-nr. 24634-61-5)

1.7-31.12

4 000 t

0 %

09.2666

ex 3204 17 00

55

Kleurstof C.I. Pigment Red 169

(CAS-nr. 12237-63-7)

1.7-31.12

20 t

0 %

09.2644

ex 3824 90 97

96

Bereiding bevattende:

55 of meer doch niet meer dan 78 gewichtspercenten dimethylglutaraat

10 of meer doch niet meer dan 28 gewichtspercenten dimethyladipaat, en

niet meer dan 25 gewichtspercenten dimethylsuccinaat

1.7-31.12

3 000 t

0 %

09.2671

ex 3905 99 90

81

Poly(vinylbutyral) (CAS-nr. 63148-65-2):

met 17,5 - 20 mol % hydroxylradicalen, en

een mediane deeltjesgrootte (D50) van meer dan 0,6 mm

1.7-31.12

5 500 t

0 %

09.2667

ex 8537 10 99

51

Elektromechanische schakelborden:

met een vijfwegschakelaar

met een elektrische geleider

met een geïntegreerde schakeling

al dan niet met een infraroodontvanger

bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van producten bedoeld bij post 8521 en 8528 (1)

1.7-31.12

3 000 000 stuks

0 %

09.2668

ex 8714 91 10

21

Fietsframes, vervaardigd van koolstofvezels en kunsthars, geverfd, gelakt en/of gepolijst, bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van fietsen (1)

1.7-31.12

38 000 stuks

0 %

ex 8714 91 10

31

09.2669

ex 8714 91 30

21

Voorvorken voor fietsen, vervaardigd van koolstofvezels en kunsthars, geverfd, gelakt en/of gepolijst, bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van fietsen (1)

1.7-31.12

26 000 stuks

0 %

ex 8714 91 30

31

09.2670

ex 9405 40 39

30

Elektrische verlichtingsassemblages met:

printkaarten, en

lichtgevende diodes (leds)

bestemd voor de vervaardiging van achterbelichtingeenheden (backlight-units) voor flatscreentelevisies (1)

1.7-31.12

8 500 000 stuks

0 %


(1)  De rechten worden geschorst overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 291 t/m 300 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1).

(2)  Het specifieke recht is van toepassing.


BIJLAGE II

Tariefcontingenten bedoeld in artikel 1, punt 2

Volgnummer

GN-code

TARIC

Omschrijving

Quota periode

Quota volume

Quota recht (%)

09.2632

ex 2921 22 00

10

Hexamethyleendiamine (CAS-nr. 124-09-4)

1.1-31.12.2013

40 000 t

0 %

09.2917

ex 2930 90 13

90

Cystine (CAS-nr. 56-89-3)

1.1-31.12.2013

600 t

0 %

09.2629

ex 7616 99 90

85

Telescopische handgrepen van aluminium, bestemd om te worden gebruikt bij de vervaardiging van reisartikelen (1)

1.1-31.12

800 000 stuks

0 %

ex 8302 49 00

91

09.2633

ex 8504 40 82

20

Elektrische gelijkrichters met een capaciteit van niet meer dan 1 kVA, bestemd voor gebruik bij de vervaardiging van toestellen bedoeld bij post 8509 80 en 8510 (1)

1.1-31.12

4 500 000 stuks

0 %

09.2620

ex 8526 91 20

20

Assemblages voor satellietnavigatiesystemen met een functie voor het bepalen van een positie, zonder scherm, met een gewicht van niet meer dan 2 500 g

1.1-31.12

3 000 000 stuks

0 %


(1)  De rechten worden geschorst overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 291 t/m 300 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1).


29.6.2013   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 179/46


UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 628/2013 VAN DE COMMISSIE

van 28 juni 2013

inzake de werkmethoden van het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de luchtvaart voor de uitvoering van normaliseringsinspecties en het toezicht op de toepassing van de regels van Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, en houdende intrekking van Verordening (EG) nr. 736/2006 van de Commissie

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, houdende intrekking van Richtlijn 91/670/EEG, Verordening (EG) nr. 1592/2002 en Richtlijn 2004/36/EG (1), en met name artikel 24, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Overeenkomstig artikel 24, lid 1, en artikel 54 van Verordening (EG) nr. 216/2008 moet het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (hierna „het Agentschap” genoemd) de Commissie bijstaan bij het toezicht op de bepalingen van de verordening en de uitvoeringsvoorschriften door normaliseringsinspecties uit te voeren.

(2)

In artikel 54, lid 4, van Verordening (EG) nr. 216/2008 is bepaald dat wanneer voor een inspectie van een bevoegde instantie van een lidstaat een onderneming of een groep van ondernemingen dient te worden geïnspecteerd, het Agentschap het bepaalde in artikel 55 in acht moet nemen.

(3)

In Verordening (EG) nr. 736/2006 (2) van de Commissie is vastgesteld welke werkmethoden het Agentschap moet volgen bij het uitvoeren van normaliseringsinspecties (hierna „de huidige werkmethoden” genoemd).

(4)

Sinds de vaststelling van de huidige werkmethoden zijn zes jaar verstreken. Er zijn aanzienlijke wijzigingen van de gemeenschappelijke regels vastgesteld en er zijn een aantal internationale overeenkomsten gesloten; het Agentschap en de lidstaten hebben bovendien waardevolle ervaring opgedaan, waarmee rekening dient te worden gehouden.

(5)

Toen Verordening (EG) nr. 736/2006 werd vastgesteld, waren de gemeenschappelijke regels op het gebied van de burgerluchtvaart beperkt tot initiële en permanente luchtwaardigheid. In Verordening (EG) nr. 1702/2003 (3) van de Commissie zijn uitvoeringsvoorschriften vastgesteld inzake de luchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten, onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- en productieorganisaties. In Verordening (EG) nr. 2042/2003 (4) van de Commissie zijn uitvoeringsvoorschriften vastgesteld inzake de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bij voornoemde taken betrokken organisaties en personen.

(6)

Sindsdien is Verordening (EG) nr. 1592/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (5) vervangen door Verordening (EG) nr. 216/2008 en zijn de gemeenschappelijke regels twee keer uitgebreid: eerst tot bemanningen van luchtvaartuigen, vluchtuitvoeringen en platforminspecties; vervolgens tot luchtverkeersbeheersdiensten en luchtvaartnavigatiediensten (ATM/ANS) en luchthavenveiligheid. Ten gevolge daarvan heeft de Commissie diverse uitvoeringsregels vastgesteld op deze nieuwe bevoegdheidsgebieden, zoals Verordening (EU) nr. 805/2011 van de Commissie van 10 augustus 2011 tot vaststelling van gedetailleerde regels voor vergunningen en bepaalde certificaten van luchtverkeersleiders (6), Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1034/2011 van de Commissie (7) betreffende het veiligheidstoezicht op het gebied van luchtverkeersbeheer en luchtvaartnavigatiediensten, Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1035/2011 van de Commissie van 17 oktober 2011 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten (8), Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie van 29 juli 2010 tot vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2096/2005 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten (9), Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991 inzake de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart (10), teneinde te garanderen dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de verordening goed ten uitvoer leggen, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 859/2008 van de Commissie (11), Richtlijn 2004/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 inzake de veiligheid van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruikmaken van luchthavens in de Gemeenschap (12), gewijzigd bij Richtlijn 2008/49/EG van de Commissie van 16 april 2008 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2004/36/EG van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de criteria voor het uitvoeren van platforminspecties van luchtvaartuigen die gebruikmaken van luchthavens in de Gemeenschap (13), Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering (14) en Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen (15).

(7)

Bij Verordening (EG) nr. 216/2008 zijn ook een aantal nieuwe bepalingen ingevoerd die tot uiting moeten komen in de werkmethoden van het Agentschap voor het uitvoeren van normaliseringsinspecties. Met name in artikel 11 zijn de voorwaarden vastgesteld voor de wederzijdse erkenning van certificaten die zijn afgegeven door de bevoegde instanties van de lidstaten, alsmede de voorwaarden voor de opschorting van deze erkenning; de normaliseringsinspecties vormen een belangrijk instrument om dergelijke besluiten te nemen. Bij artikel 15 is een informatienetwerk opgericht dat nuttige informatie verstrekt waarmee rekening dient te worden gehouden bij normaliseringsinspecties; bepaalde resultaten van dergelijke normaliseringsinspecties moeten onverwijld ter beschikking worden gesteld van dit informatienetwerk. In artikel 27, lid 3, is bepaald dat het Agentschap de lidstaten moet steunen bij het nakomen van hun verplichtingen tegenover de ICAO.

(8)

Onverminderd verdere wijzigingen van de gemeenschappelijke regels die zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 216/2008 en de uitvoeringsbepalingen, moet het Agentschap de Commissie ondersteunen bij het toezicht op de tenuitvoerlegging van andere eisen in verband met de veiligheid van de luchtvaart, die bijvoorbeeld voortvloeien uit de wetgeving inzake het gemeenschappelijk Europees luchtruim of de wetgeving inzake onderzoek naar ongevallen of melding van voorvallen.

(9)

Sinds 2006 heeft het Europese externe luchtvaartbeleid gevoelige wijzigingen ondergaan, die betrekking hebben op zowel de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO), de buurlanden van de Europese Unie en bepaalde belangrijke mondiale partners.

(10)

In 2010 is een memorandum van samenwerking met de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (de ICAO) ondertekend (16), waarin het kader is vastgesteld voor gestructureerde samenwerking tussen de partijen, met name met betrekking tot de uitwisseling van informatie over veiligheid. Het doel van dit memorandum is dubbel werk zoveel mogelijk te vermijden. Dit betekent dat het EASA-programma voor normaliseringsinspecties en het Universal Safety Oversight Audit Programme (USOAP) van de ICAO beter op elkaar moeten worden afgestemd. Bij de opstelling van de werkmethoden voor inspecties moet ook rekening worden gehouden met ICAO Doc 9735 — „the USOAP continuous Monitoring Manual”.

(11)

Wat betreft de landen die onder het nabuurschaps- en uitbreidingsbeleid van de EU vallen, waaronder met name de landen die partij zijn bij de overeenkomst betreffende de totstandbrenging van een Europese gemeenschappelijke luchtvaartruimte, moeten de normaliseringsinspecties worden georganiseerd op basis van dezelfde werkmethoden en normen als voor de lidstaten, mits hiervoor passende overeenkomsten of werkregelingen worden getroffen.

(12)

Wat betreft de landen die bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten hebben ondertekend, waarbij bepaalde certificeringsbevindingen en erkenningen wederzijds worden aanvaard, moeten de normaliseringsinspecties dienen ter ondersteuning van het toezicht op de tenuitvoerlegging van de overeenkomst. Bovendien moeten de resultaten van de normaliseringsinspecties worden meegedeeld aan de passende raad voor bilateraal toezicht, om eventuele bijsturing mogelijk te maken. De inspecties van de lidstaten waarvan de certificeringsbevindingen en erkenningen zijn aanvaard in het kader van bilaterale overeenkomsten, moeten aanvullende controles omvatten teneinde te garanderen dat de bevoegde instanties zich correct kwijten van hun verantwoordelijkheden die voortvloeien uit de bilaterale overeenkomsten.

(13)

Om efficiënt toezicht te houden op de toepassing van Verordening (EG) nr. 216/2008 en de uitvoeringsbepalingen daarvan en op andere luchtvaartveiligheidsregels die voortvloeien uit bestaande verordeningen en overeenkomsten, moeten de huidige werkmethoden worden herzien, met name om te garanderen dat ze meer systeemgeoriënteerd worden, permanenter toezicht mogelijk maken dat meer is gefocust op veiligheidsprestaties, de beschikbare middelen efficiënter worden gebruikt om de bevoegde autoriteiten niet onnodig te belasten en zorgen voor feedback voor de regelgevingsactiviteiten van het Agentschap. Er moeten inspectieteams worden opgericht met goed opgeleid en gekwalificeerd personeel; het Agentschap moet streven naar een evenwicht tussen de betrokken personeelsleden van de verschillende lidstaten.

(14)

De definities en auditbeginselen die zijn vastgelegd in ISO 19011 moeten worden weerspiegeld in de werkmethoden.

(15)

De werkmethoden mogen niet beperkt blijven tot het niveau van de inspecties, maar moeten ook betrekking hebben op het toezicht op het niveau van het systeem en het niveau van de bevindingen.

(16)

De werkmethoden moeten het Agentschap meer flexibiliteit verschaffen bij het nemen van maatregelen, voor zover die onder de technische bekwaamheid van het Agentschap vallen, en tegelijk de rechtszekerheid met betrekking tot de werkmethoden instandhouden.

(17)

Verordening (EG) nr. 736/2006 moet dan ook worden ingetrokken.

(18)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 65 van Verordening (EG) nr. 216/2008 opgerichte comité,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1.   In deze verordening zijn de werkmethoden vastgesteld om:

a)

toezicht te houden op de toepassing van Verordening (EG) nr. 216/2008 en de uitvoeringsbepalingen daarvan door de lidstaten, op de gebieden die onder artikel 1, lid 1, van die verordening vallen;

b)

normaliseringsinspecties van de bevoegde instanties van de lidstaten uit te voeren;

c)

na te gaan of de bevoegde instanties van de lidstaten bij de afgifte van en het toezicht op certificaten handelen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 en de uitvoeringsvoorschriften daarvan;

d)

bij te dragen tot de beoordeling van het effect van de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 216/2008 en de uitvoeringsvoorschriften daarvan door de bevoegde instanties van de lidstaten.

2.   Voor zover mogelijk zijn de in deze verordening vastgestelde werkmethoden ook van toepassing als het Agentschap wordt belast met het toezicht op de toepassing van eisen inzake luchtvaartveiligheid uit hoofde van andere EU-wetgevingsinstrumenten, door de Unie gesloten overeenkomsten of door het Agentschap overeengekomen werkregelingen.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1.   „inspectie”: de door het Agentschap uitgevoerde normaliseringsinspectie als bedoeld in artikel 24, lid 1, en artikel 54 van Verordening (EG) nr. 216/2008, inclusief de inspectie van ondernemingen of groepen van ondernemingen zoals bedoeld in artikel 54, lid 4, en artikel 55 van die verordening;

2.   „bevoegde instantie”: de entiteit die door de lidstaat is aangewezen als zijnde bevoegd voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 216/2008 en de uitvoeringsbepalingen daarvan;

3.   „gemachtigd personeel”: de personen die door het Agentschap zijn gemachtigd om inspecties uit te voeren, inclusief gedetacheerd personeel;

4.   „gedetacheerd personeel”: de ambtenaren die ter beschikking worden gesteld door de bevoegde instanties van de lidstaten, de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (de ICAO), andere internationale luchtvaartorganisaties of de bevoegde instanties van derde landen die overeenkomsten hebben gesloten met de Unie of werkregelingen hebben afgesproken met het Agentschap, en die door deze instanties worden aangewezen om het Agentschap bij te staan bij het uitvoeren van inspecties;

5.   „bewijsmateriaal”: vastgelegde gegevens, feitelijke vaststellingen of andere informatie die relevant en verifieerbaar is;

6.   „bevinding”: het resultaat van de vergelijking tussen het beschikbare bewijsmateriaal en de toepasselijke eisen;

7.   „correctie”: een actie om een bevinding van niet-conformiteit met de toepasselijke eisen te verhelpen;

8.   „corrigerende actie”: een actie om de oorzaak van een bevinding van niet-conformiteit met de toepasselijke eisen weg te nemen, teneinde te voorkomen dat de bevinding zich opnieuw zou voordoen;

9.   „acuut veiligheidsrisico”: een situatie waarin er aanwijzingen zijn dat een product, dienst, systeem, onderdeel, uitrustingsstuk of faciliteit zich in een zodanige staat bevindt of op zodanige wijze wordt bediend, geleverd of onderhouden dat lichamelijk letsel waarschijnlijk is, tenzij de situatie onmiddellijk wordt rechtgezet.

Artikel 3

Beginselen die van toepassing zijn op het toezicht

1.   Het Agentschap gaat na of de bevoegde autoriteiten de in artikel 1 bedoelde eisen toepassen en op uniforme wijze ten uitvoer leggen volgens de in deze verordening vastgestelde methode, en brengen daarover verslag uit.

2.   Dit toezicht vindt permanent plaats en is gebaseerd op risico’s, welke worden vastgesteld op basis van de informatie waarover het Agentschap beschikt. In het kader van dit toezicht wordt ook beoordeeld of de bevoegde instanties in staat zijn om zich van hun toezichtsbevoegdheden te kwijten, om de nodige inspecties uit te voeren en om de follow-up te verzekeren van de bevindingen die voortvloeien uit deze inspecties, teneinde te garanderen dat tijdig passende correcties en corrigerende maatregelen ten uitvoer worden gelegd.

3.   Bij het toezicht wordt een systematische benadering gevolgd. Alle domeinen en kritieke punten van het veiligheidstoezichtssysteem, zoals gedefinieerd door de ICAO, worden bekeken. Bijzondere aandacht wordt besteed aan interfaces tussen domeinen.

4.   Het toezicht wordt op transparante, efficiënte, effectieve, geharmoniseerde en consequente wijze uitgevoerd.

5.   Het Agentschap analyseert het resultaat van zijn toezichtsactiviteiten om na te gaan of er behoefte is aan verbeteringen van de regelgeving.

Artikel 4

Beginselen die van toepassing zijn op inspecties en bevindingen

1.   Bij inspecties van bevoegde instanties wordt rekening gehouden met de resultaten van eerdere inspecties en wordt met name aandacht besteed aan wijzigingen van de regelgevende eisen en de bekwaamheid van de bevoegde instanties om toezicht te houden op de veiligheid; de inspecties moeten aangepast zijn aan de omvang en de complexiteit van de sector waarop toezicht wordt gehouden, waarbij prioriteit moet worden gegeven aan het verzekeren van een hoog en uniform veiligheidsniveau van het commerciële luchtvervoer.

2.   De inspecties kunnen ook betrekking hebben op inspecties van ondernemingen of groepen van ondernemingen die onder het toezicht van de geïnspecteerde instantie staan.

3.   Als de betrokken partijen hiermee instemmen, kunnen de inspecties ook betrekking hebben op militaire faciliteiten die openstaan voor publiek gebruik of op diensten die door militair personeel aan het publiek worden verleend, teneinde te controleren of de eisen van artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 216/2008 zijn nageleefd.

4.   De inspecties worden uitgevoerd door een team van door het Agentschap gemachtigde personeelsleden die zijn gekwalificeerd en opgeleid op hun respectieve domein(en). Gemachtigd personeel dient de beginselen van onafhankelijkheid, integriteit, ethisch gedrag, zorgvuldigheid, getrouwe weergave en vertrouwelijkheid toe te passen.

5.   Als het Agentschap vaststelt dat een of meer certificaten niet beantwoorden aan Verordening (EG) nr. 216/2008 en de uitvoeringsvoorschriften daarvan, wordt die bevinding van niet-conformiteit meegedeeld aan de betrokken bevoegde instantie. Als de bevinding van niet-conformiteit niet tijdig wordt gecorrigeerd, doet het Agentschap aanbevelingen krachtens artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 216/2008 zodat een besluit kan worden genomen over de wederzijdse erkenning van het (de) desbetreffende certifica(a)t(en).

6.   De bevindingen van niet-conformiteit die worden vastgesteld tijdens de in de leden 1, 2 en 3 vermelde inspecties, worden door het Agentschap ingedeeld en gevolgd op basis van hun effect op de veiligheid, waarbij veiligheidsgerelateerde bevindingen voorrang krijgen. Het Agentschap stelt de bevoegde instanties van de lidstaten onverwijld in kennis als een acuut veiligheidsrisico niet afdoende is aangepakt.

7.   Deze verordening laat de artikelen 15 en 58 van Verordening (EG) nr. 216/2008, Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom (17), Verordening (EG) nr. 2111/2005 van het Europees Parlement en de Raad (18) en Verordening (EG) nr. 473/2006 van de Commissie (19) onverlet.

Artikel 5

Uitwisseling van gegevens

1.   De bevoegde instanties van de lidstaten verstrekken het Agentschap alle nodige informatie die relevant is voor hun toezichtsactiviteiten en die betrekking heeft op alle kritieke elementen van hun systeem voor veiligheidstoezicht, inclusief de ondernemingen of groepen van ondernemingen die onder hun toezicht staan. De informatie wordt verstrekt in een vorm en op een wijze die door het Agentschap wordt gespecificeerd, rekening houdende met de informatie die ter beschikking van de ICAO is gesteld.

2.   Het Agentschap kan ook ad-hocinformatie vragen aan de bevoegde instanties van de lidstaten. Als het Agentschap een dergelijk verzoek om informatie indient, vermeldt het de rechtsgrondslag en het doel, specificeert het welke informatie wordt gevraagd en stelt het de termijn vast voor het verstrekken van die informatie.

3.   Het Agentschap verstrekt de bevoegde instanties van de lidstaten relevante informatie ter ondersteuning van de uniforme tenuitvoerlegging van de toepasselijke eisen.

Artikel 6

Nationale normaliseringscoördinator

1.   De lidstaten stellen een nationale normaliseringscoördinator aan die optreedt als eerste contactpunt voor alle normaliseringsactiviteiten, en met name belast is met de coördinatie van de bij artikel 5, lid 1, voorgeschreven informatie-uitwisseling. De nationale normaliseringscoördinator is verantwoordelijk voor:

a)

het permanent bijhouden en actualiseren van de informatie die aan het Agentschap wordt verstrekt, inclusief informatie die overeenkomstig de artikelen 3, 4 en 5 wordt gevraagd, correcties en corrigerende actieplannen en bewijzen van de tenuitvoerlegging van de overeengekomen corrigerende acties;

b)

het Agentschap in alle fasen van een inspectie bijstaan en ervoor zorgen dat het inspectieteam gedurende de volledige inspecties ter plaatse wordt begeleid.

2.   De bevoegde instanties zorgen ervoor dat er duidelijke communicatielijnen bestaan tussen de aangewezen nationale normaliseringscoördinator en hun interne organisatie, zodat hij zich op passende wijze van zijn verantwoordelijkheden kan kwijten.

Artikel 7

Permanent toezicht

1.   Het in artikel 3 bedoelde permanent toezicht omvat het volgende:

a)

het verzamelen en analyseren van gegevens en informatie die worden verstrekt door de bevoegde instanties van de lidstaten, de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO), de Commissie of andere relevante bronnen;

b)

het beoordelen van het vermogen van de bevoegde instantie om zich te kwijten van haar verantwoordelijkheden op het gebied van veiligheidstoezicht;

c)

afhankelijk van de onder b), vermelde beoordeling: het prioriteren en plannen van inspecties en het bepalen van het toepassingsgebied ervan;

d)

het uitvoeren van de inspecties, inclusief de bijbehorende rapportering;

e)

het volgen en sluiten van bevindingen van niet-conformiteit die voortvloeien uit inspecties.

2.   Met het oog op de in lid 1, onder b), vermelde beoordeling zorgt het Agentschap voor de opstelling, de ontwikkeling en het onderhoud van een uniek model, rekening houdende met minstens de volgende elementen:

a)

de omvang en complexiteit van de luchtvaartsector;

b)

ernstige incidenten, ongevallen, dodelijke ongevallen en dodelijke slachtoffers;

c)

de resultaten van de platforminspecties;

d)

de resultaten van eerdere inspecties;

e)

het vermogen van de bevoegde instanties om effectief correcties en corrigerende acties ten uitvoer te leggen;

f)

het resultaat van audits die zijn uitgevoerd in het kader van internationale verdragen of veiligheidsbeoordelingsprogramma’s van staten;

g)

het bestaan van maatregelen krachtens artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 216/2008 of artikel 258 van het Verdrag;

3.   Het resultaat van het in lid 2 vermelde model en de inputgegevens en resultaten van de beoordeling worden ter beschikking gesteld van de nationale normaliseringscoördinator van de desbetreffende lidstaat.

4.   Het Agentschap past het inspectieprogramma aan in het licht van het permanent toezicht, waarbij rekening wordt gehouden met zowel verbeteringen als verslechteringen van de veiligheidsprestaties. Het Agentschap neemt passende maatregelen wanneer er aanwijzingen zijn dat de veiligheidsprestaties verslechteren.

Artikel 8

Inspectieprogramma

1.   In overleg met de Commissie stelt het Agentschap een meerjarenprogramma op waarin de in artikel 10, lid 1, onder a), vermelde inspecties zijn vermeld, en een jaarprogramma waarin de in artikel 10, lid 1, onder a) en b), vermelde inspecties zijn vermeld.

2.   In de inspectieprogramma’s wordt melding gemaakt van de betrokken lidstaten, het type inspectie, de te inspecteren domeinen en het geplande tijdschema voor de fase van de inspectie die ter plaatse plaatsvindt, rekening houdende met het in artikel 7 vermelde model.

3.   Het Agentschap kan de inspectieprogramma’s aanpassen om rekening te houden met ontluikende risico’s die aan het licht zijn gebracht door het in artikel 7 vermelde permanente toezicht.

4.   Het jaarprogramma wordt meegedeeld aan de Commissie, de leden van de raad van bestuur van het Agentschap, als onderdeel van het werkprogramma van het Agentschap overeenkomstig artikel 33, lid 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 216/2008, en de nationale normaliseringscoördinator van de desbetreffende lidstaat.

Artikel 9

Inspectiedomeinen

1.   Het Agentschap voert inspecties uit waarbij elk in hoofdstuk II van Verordening (EG) nr. 216/2008 vermelde domein aan bod komt. Het betreft onder meer de volgende domeinen:

a)

luchtwaardigheid en milieubescherming, zoals respectievelijk omschreven in de artikelen 5 en 6 van de genoemde verordening.

b)

bemanningen, zoals omschreven in de artikelen 7 en 8 van de genoemde verordening;

c)

vluchtuitvoeringen, zoals omschreven in de artikelen 8 en 9 van de genoemde verordening;

d)

platforminspecties, zoals omschreven in artikel 10 van de genoemde verordening;

e)

luchtvaartterreinen, zoals omschreven in artikel 8 bis van de genoemde verordening;

f)

ATM/ANS en luchtverkeersleiders, zoals omschreven in de artikelen 8 ter en 8 quater van de genoemde verordening;

Andere domeinen kunnen worden omschreven op basis van de ontwikkeling van Verordening (EG) nr. 216/2008 of op verzoek van de Commissie.

2.   Het Agentschap ziet erop toe dat zijn middelen op passende wijze worden ingezet voor het toezicht op en de inspectie van de verschillende domeinen, afhankelijk van de resultaten van het in artikel 7 vermelde permanente toezicht.

Artikel 10

Soorten inspecties

1.   Het Agentschap voert de volgende inspecties uit:

a)

uitgebreide inspecties, met het oog op de inspectie van een of meer domeinen; de periodiciteit van deze inspecties is afhankelijk van de resultaten van het permanente toezicht;

b)

gerichte inspecties, met het oog op de inspectie van specifieke gebieden binnen een of meer domeinen, en/of met het oog op de beoordeling van de tenuitvoerleggingsstatus van overeengekomen correcties en corrigerende maatregelen;

c)

ad-hocinspecties, met het oog op het onderzoeken van specifieke problemen die aan het licht zijn gebracht door het permanente toezicht van het Agentschap of op verzoek van de Commissie.

2.   Onverminderd de inspecties die vermeld zijn in lid 1 kan het Agentschap bevindingen doen zonder zich ter plaatse te begeven, voor zover het voldoende bewijzen van niet-naleving heeft verzameld.

Artikel 11

Opleiding, kwalificatie en vergunningscriteria voor inspectieteams

1.   Het Agentschap stelt kwalificatiecriteria vast voor het personeel dat deel uitmaakt van de inspectieteams.

2.   De kwalificatiecriteria hebben onder meer betrekking op:

a)

kennis van het institutionele en regelgevende kader, met name dat van deze verordening, maar ook dat van relevante internationale overeenkomsten;

b)

kennis van en ervaring met audittechnieken;

c)

technische bekwaamheid en praktische ervaring op het (de) in artikel 9 vermelde relevante domein(en).

3.   De teamleiders zijn personeelsleden die in dienst zijn van het Agentschap. Behalve de in lid 2 vermelde kwalificatiecriteria moeten zij ook blijk geven van teammanagement en communicatievaardigheden in een internationale omgeving en in gevoelige situaties.

4.   De teamleden zijn personeelsleden die in dienst zijn van het Agentschap of gedetacheerde personeelsleden.

5.   Zowel de teamleiders als de teamleden hebben een opleiding gekregen met betrekking tot de toepasselijke eisen en procedures van het Agentschap. Het Agentschap zorgt ervoor dat de bekwaamheid van de teamleiders en teamleden op peil blijft, zodat zij als gemachtigd personeel kunnen deelnemen aan inspecties. Daartoe stelt het Agentschap passende programma’s voor permanente opleiding vast.

6.   Personeelsleden die voldoen aan de kwalificatiecriteria en die een passende opleiding hebben gekregen, kunnen door het Agentschap worden gemachtigd om deel te nemen aan inspectieteams.

Artikel 12

Samenstelling van inspectieteams

1.   De inspecties worden uitgevoerd door teams die door het Agentschap worden opgericht en die bestaan uit personeel dat gemachtigd is overeenkomstig artikel 11.

2.   Het Agentschap bepaalt de samenstelling van het team, zodat het team voldoende groot is om over alle technische vaardigheden te beschikken en het hoofd te kunnen bieden aan de werkbelasting, rekening houdende met het type inspectie, het toepassingsgebied, het aantal te inspecteren domeinen en het verwachte programma. Elk team bestaat minstens uit een teamleider en één teamlid. Het Agentschap ziet er in elk geval op toe dat de grootte van de teams aangepast is aan het toepassingsgebied.

3.   Bij de samenstelling van de teams ziet het Agentschap erop toe dat er geen belangenconflict optreedt met de bevoegde instanties of de ondernemingen of groepen van ondernemingen die worden geïnspecteerd.

4.   Het Agentschap vraagt tijdig vóór een inspectie informatie aan de detacherende autoriteiten of organisaties over de beschikbaarheid van personeelsleden voor deelname aan de fase van de inspectie die ter plaatse plaatsvindt.

5.   Kosten ten gevolge van de deelname van nationale normaliseringscoördinatoren, zoals bepaald in artikel 14, lid 2, en artikel 19, lid 2, en van gedetacheerd personeel aan inspecties die door het Agentschap worden uitgevoerd, komen ten laste van het Agentschap, overeenkomstig de regels van de Unie en onverminderd de jaarlijkse begrotingsprocedure van de Unie.

Artikel 13

Uitvoering van inspecties

1.   De in artikel 10, lid 1, onder a) en b), vermelde inspecties bestaan uit de volgende fasen:

a)

een voorbereidende fase van minstens tien weken voorafgaand aan de inspectie;

b)

een fase ter plaatse;

c)

een rapporteringsfase van hoogstens tien weken na het einde van de fase ter plaatse.

2.   De in artikel 10, lid 1, onder c), vermelde ad-hocinspecties worden twee weken van tevoren aan de betrokken bevoegde instantie aangekondigd, maar hoeven niet te voldoen aan de termijnen en procedures van de artikelen 14, 15 en 16, met dien verstande dat wel een eindverslag moet worden opgesteld.

3.   Bevindingen van niet-conformiteit die tijdens de in artikel 10 vermelde inspecties worden vastgesteld, worden gerapporteerd overeenkomstig artikel 16, gevolgd en gesloten overeenkomstig artikel 17 en geklassificeerd overeenkomstig artikel 18.

Artikel 14

Voorbereidende fase

1.   Tijdens de voorbereidende fase van een inspectie zal het Agentschap:

a)

de inspectie minstens tien weken voor de fase ter plaatse aankondigen aan de bevoegde instantie, met vermelding van het type inspectie en het (de) domein(en) en gebieden die zullen worden geïnspecteerd;

b)

de nodige informatie verzamelen ter voorbereiding van de inspectie, rekening houdende met de informatie uit het permanente toezicht;

c)

het toepassingsgebied, de reikwijdte en het programma van de inspectie vaststellen, inclusief de inspectie van ondernemingen of groepen van ondernemingen, rekening houdende met de informatie uit het permanente toezicht;

d)

de omvang en samenstelling van het inspectieteam bepalen.

2.   Als de bevoegde instantie de aankondiging van de inspectie ontvangt, werkt zij met het Agentschap samen om de fase ter plaatse snel voor te bereiden. Indien nodig kan een voorafgaande vergadering tussen het inspectieteam en de nationale normaliseringscoördinator worden georganiseerd.

3.   Het Agentschap stelt de bevoegde instantie minstens twee weken vóór de fase ter plaatse in kennis van het inspectieprogramma en de samenstelling van het team.

Artikel 15

Fase ter plaatse

1.   Tijdens de fase ter plaatse van een inspectie zal het Agentschap:

a)

een inleidende vergadering met de nationale normaliseringscoördinator en de geïnspecteerde bevoegde instantie organiseren;

b)

opvolging geven aan bevindingen van niet-conformiteit die tijdens vorige inspecties zijn vastgesteld en nog steeds openstaan, en de bijbehorende correcties en corrigerende maatregelen bekijken;

c)

de bevoegde instantie in kennis stellen van eventuele acute veiligheidsrisico’s, indien dergelijke risico’s zijn vastgesteld tijdens de inspectie;

d)

tijdens een slotvergadering aan de geïnspecteerde nationale instantie een lijst voorleggen van voorlopige bevindingen van niet-conformiteit die tijdens de inspectie zijn vastgesteld of gevolgd.

2.   Bovendien kan het Agentschap:

a)

de hoofdkantoren van de bevoegde instantie inspecteren alsmede, voor zover noodzakelijk, de regionale kantoren van de bevoegde instantie en van de gekwalificeerde entiteiten waaraan de bevoegde instantie taken heeft toegewezen;

b)

ondernemingen of groepen van ondernemingen die onder toezicht van de bevoegde instantie staan, inspecteren in het kader van de inspectie van de bevoegde instantie; in dat geval mag de bevoegde instantie het inspectieteam vergezellen;

c)

interviews afnemen van de personeelsleden van de geïnspecteerde bevoegde instantie en de eventuele bezochte gekwalificeerde entiteiten en ondernemingen of groepen van ondernemingen;

d)

wetgeving, procedures, certificaten, archieven, gegevens en ander relevant materiaal onderzoeken.

Artikel 16

Rapporteringsfase

1.   Tijdens de rapporteringsfase van een inspectie bekijkt het Agentschap binnen zes weken na de slotvergadering van de fase ter plaatse de voorlopige bevindingen, klassificeert ze en stelt op basis daarvan een ontwerpverslag op ter attentie van de geïnspecteerde bevoegde instantie.

2.   Het ontwerpverslag bevat minstens:

a)

een samenvatting waarin de conclusies worden uiteengezet;

b)

nadere informatie over de uitvoering van de inspectie, inclusief het type inspectie, de geïnspecteerde domeinen, het toepassingsgebied en de samenstelling van het team;

c)

een analyse van alle kritieke elementen, met prioritaire aandacht voor de belangrijkste bevindingen;

d)

een lijst van bevindingen van niet-conformiteit die tijdens de inspectie zijn vastgesteld of gevolgd, samen met hun classificatie;

e)

aanbevelingen, ook over de wederzijdse erkenning van certificaten, voor zover nodig.

3.   Bevindingen van niet-conformiteit worden gemeld door middel van het in lid 2 vermelde ontwerpverslag, behalve als het Agentschap ze al via andere middelen schriftelijk heeft gemeld.

4.   De bevoegde instantie mag binnen twee weken na de kennisgeving schriftelijk opmerkingen indienen bij het Agentschap.

5.   Binnen tien weken na de slotvergadering stelt het Agentschap op basis van het in lid 2 vermelde ontwerpverslag een eindverslag op waarin de eventuele opmerkingen van de geïnspecteerde bevoegde instantie worden weergegeven. Het Agentschap kan de beschrijving van de bevinding van niet-conformiteit of de rechtsgrondslag, classificatie of status ervan aanpassen om rekening te houden met de opmerkingen of met de correcties of corrigerende acties die tijdens de rapporteringsfase zijn ingediend.

6.   Het Agentschap zorgt voor de opstelling en actualisering van een permanente monitoringstatus voor elke lidstaat, welke op verzoek aan de desbetreffende lidstaat en de Commissie wordt verstrekt.

7.   Het eindverslag wordt gericht aan de geïnspecteerde bevoegde instantie en de Commissie, die dit verslag vervolgens kan doorsturen naar de desbetreffende lidstaat en andere bevoegde autoriteiten, voor zover passend.

Artikel 17

Follow-up en sluiting van bevindingen

1.   Voor alle bevindingen van niet-conformiteit die geclassificeerd zijn overeenkomstig artikel 18, lid 1, onder b) en c), stelt de bevoegde instantie uiterlijk vier weken na ontvangst van de kennisgeving van het Agentschap een correctie en een corrigerende maatregel op.

2.   Voor alle bevindingen van niet-conformiteit die geclassificeerd zijn overeenkomstig artikel 18, lid 1, onder a), stelt de bevoegde instantie uiterlijk tien weken na ontvangst van de kennisgeving van het Agentschap een corrigerende maatregel voor.

3.   De bevoegde instantie brengt tijdig bij het Agentschap verslag uit over de voltooiing van de corrigerende acties en verstrekt bewijzen daarvan.

4.   Het Agentschap:

a)

beoordeelt de door de bevoegde instantie ingediende correcties en corrigerende maatregelen of vraagt tijdig om verdere verduidelijking;

b)

aanvaardt of verwerpt de ingediende correcties en/of corrigerende maatregelen binnen 16 weken na de kennisgeving;

c)

houdt toezicht op de tenuitvoerlegging van de corrigerende maatregelen;

d)

gaat na of er behoefte is aan aanvullende maatregelen, overeenkomstig artikel 22;

e)

brengt aan de hand van statusverslagen regelmatig verslag uit aan de bevoegde instantie en de Commissie over de status van de bevindingen van niet-conformiteit en de bijbehorende correcties/corrigerende maatregelen;

f)

sluit de bevindingen van niet-conformiteit als het tevreden is over de voltooiing van de corrigerende maatregelen en de ingediende bewijzen, registreert de sluiting van de bevindingen van niet-conformiteit en stelt de bevoegde instantie daarvan in kennis.

5.   Met het oog op de toepassing van punt c), kan het Agentschap bewijzen of verduidelijkingen vragen aan de bevoegde instantie. Het Agentschap kan ook beslissen de tenuitvoerlegging ter plaatse te verifiëren door middel van een inspectie.

6.   Als krachtens artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 216/2008 of krachtens de Verdragen een inbreukprocedure is ingeleid naar aanleiding van bevindingen van niet-conformiteit, zorgt het Agentschap voor passende follow-up, in overleg met de Commissie, en sluit het deze bevindingen niet zonder eerst overleg te plegen met de Commissie.

Artikel 18

Indeling van bevindingen

1.   Alle bevindingen van niet-conformiteit die door het Agentschap zijn vastgesteld in het kader van de in artikel 10 vermelde inspecties, ongeacht of ze betrekking hebben op administratieve dan wel technische eisen, worden door het Agentschap gerapporteerd en in de volgende categorieën ingedeeld:

a)

klasse C: gevallen van niet-conformiteit met de toepasselijke eisen, die hoofdzakelijk aanleiding geven tot normaliseringsproblemen;

b)

klasse D: gevallen van niet-conformiteit met de toepasselijke eisen die aanleiding geven tot normaliseringsproblemen en veiligheidsproblemen, als ze niet tijdig worden rechtgezet;

c)

klasse G: acute veiligheidsrisico’s.

2.   De rapportering, follow-up en sluiting krijgen prioriteit al naargelang de klasse waarin het geval van niet-conformiteit is ingedeeld.

Artikel 19

Acuut veiligheidsrisico

1.   Als een acuut veiligheidsrisico door het Agentschap is gemeld:

a)

verzoekt het Agentschap de bevoegde instantie om passende corrigerende maatregelen te nemen, inclusief onmiddellijke correcties;

b)

past de bevoegde instantie effectieve correcties toe om de bevinding recht te zetten en verstrekt zij bewijzen daarvan aan het Agentschap.

2.   Binnen twee weken na de melding van het acuut veiligheidsrisico kan het Agentschap de bevoegde instantie verzoeken een vergadering bij te wonen om de tenuitvoerlegging van de onmiddellijke correcties te beoordelen.

3.   Als het Agentschap niet tevreden is over de correcties, doet het aanbevelingen aan de Commissie, inclusief — indien nodig — een verzoek met betrekking tot de wederzijdse erkenning van het (de) certifica(a)t(en) die door de bevoegde instantie zijn afgegeven. Het Agentschap stelt de bevoegde instanties van de lidstaten onmiddellijk in kennis.

Artikel 20

Opgeslagen gegevens

1.   Het Agentschap stelt een systeem voor het bijhouden van gegevens vast dat voorziet in passende opslag, toegankelijkheid en betrouwbare traceerbaarheid van wijzigingen met betrekking tot:

a)

opleiding, kwalificaties en machtigingen van teamleiders en teamleden;

b)

inspectieprogramma’s;

c)

verslagen;

d)

bevindingen en bijbehorend bewijsmateriaal;

e)

overeengekomen correcties en corrigerende maatregelen;

f)

sluiting van bevindingen van niet-conformiteit en bijbehorende bewijzen;

g)

aanbevelingen inzake de wederzijdse erkenning van certificaten;

h)

de in artikel 7, lid 1, onder b), bedoelde beoordeling.

2.   Alle gegevens worden minstens 15 jaar bijgehouden, met inachtneming van de toepasselijke wetgeving inzake gegevensbescherming.

Artikel 21

Toegang tot informatie in inspectieverslagen

1.   Wanneer informatie in een inspectieverslag betrekking heeft op een onder het veiligheidstoezicht van een derde land vallende onderneming of groep van ondernemingen en onder het toepassingsgebied van een krachtens artikel 12 van Verordening (EG) nr. 216/2008 door de Unie gesloten overeenkomst valt, wordt die informatie ter beschikking gesteld van dat derde land als partij bij die overeenkomst, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen daarvan.

2.   Als informatie in een inspectieverslag onder het toepassingsgebied van het Memorandum van samenwerking tussen de Unie en de ICAO valt, wordt die informatie ter beschikking gesteld van de ICAO overeenkomstig de bepalingen van dit memorandum van samenwerking en de overeenkomstige bijlage inzake veiligheid.

3.   Als informatie in een inspectieverslag betrekking heeft op lopende veiligheidsonderzoeken die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 996/2010 van het Europees Parlement en de Raad (20) worden uitgevoerd, wordt die informatie onverwijld ter beschikking gesteld van de instantie die het veiligheidsonderzoek leidt.

4.   Met het oog op de toepassing van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (21), wordt het besluitvormingsproces met betrekking tot een inspectieverslag niet geacht te zijn gesloten zolang de overeenkomstige bevindingen van niet-conformiteit niet zijn gesloten.

Artikel 22

Aanvullende acties

1.   Het Agentschap stelt alle gevallen van niet-opvolging van een bevinding van niet-conformiteit vast, bijvoorbeeld:

a)

de corrigerende maatregel is niet binnen de in artikel 17, lid 1, vermelde periode ingediend;

b)

de corrigerende maatregel is niet binnen de in artikel 17, lid 4, onder b), vermelde periode met het Agentschap overeengekomen;

c)

de corrigerende maatregel is niet goed ten uitvoer gelegd.

2.   In de in lid 1 vermelde gevallen verzoekt het Agentschap de bevoegde instantie om toelichting te verstrekken bij de niet-opvolging en aanvullende maatregelen in te dienen, waarbij een termijn voor het antwoord wordt bepaald.

3.   Het Agentschap beoordeelt de gevolgen van de niet-opvolging en het antwoord van de bevoegde instantie binnen de vastgestelde termijn. Op basis van het resultaat van die beoordeling kan het Agentschap:

a)

instemmen met de ingediende aanvullende maatregelen, of

b)

een aanvullend verslag opstellen voor de desbetreffende bevoegde instantie en de Commissie. Dat verslag bevat de beoordeling van het Agentschap en de aanbevelingen van het Agentschap aan de Commissie, inclusief — voor zover nodig — aanbevelingen over de wederzijdse erkenning van certificaten die door de bevoegde instantie zijn afgegeven.

4.   Onverminderd Verordening (EG) nr. 2111/2005 kan de Commissie, na ontvangst van het in lid 3, onder b), vermelde aanvullende verslag, een van de volgende maatregelen nemen:

a)

de betrokken lidstaat haar opmerkingen doen toekomen of om nadere toelichting vragen met betrekking tot alle of een deel van de bevindingen van niet-conformiteit;

b)

het Agentschap verzoeken een ad-hocinspectie uit te voeren om na te gaan of de correcties en corrigerende maatregelen goed ten uitvoer zijn gelegd;

c)

de in artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 216/2008 vermelde procedure inleiden, teneinde te beslissen of de door de bevoegde instantie afgegeven certificaten beantwoorden aan de toepasselijke eisen;

d)

een procedure krachtens artikel 258 van het Verdrag inleiden.

Artikel 23

Jaarverslag

Het Agentschap dient uiterlijk op 31 maart van elk jaar bij de Commissie een jaarverslag in over het permanent toezicht en de inspecties die zijn uitgevoerd tijdens het vorige jaar. Dat verslag bevat een analyse van de resultaten van de activiteiten en inspecties, waaruit blijkt of de bevoegde instanties in staat zijn zich van hun verantwoordelijkheden op het gebied van veiligheidstoezicht te kwijten, en aanbevelingen voor mogelijke verbeteringen. De aanbevelingen hebben met name betrekking op technische regels die moeten worden opgesteld of gewijzigd overeenkomstig artikel 17, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 216/2008 en op maatregelen van het Agentschap die moeten worden opgesteld of gewijzigd overeenkomstig artikel 18, onder c) van Verordening (EG) nr. 216/2008.

Artikel 24

Werkprocedures

Uiterlijk binnen zes maanden na de inwerkingtreding van deze verordening herziet het Agentschap zijn werkprocedures om de taken te kunnen uitvoeren die het overeenkomstig de artikelen 3 tot en met 23 heeft gekregen.

Artikel 25

Overgangsregelingen

1.   Bevindingen van niet-conformiteit die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 736/2006 door het Agentschap zijn vastgesteld en waarvoor op het ogenblik van de inwerkingtreding van de onderhavige verordening geen bewijzen van sluiting zijn ingediend bij het Agentschap, worden geacht te zijn vastgesteld overeenkomstig de onderhavige verordening en worden als zodanig behandeld.

2.   Als het Agentschap overeenkomstig Verordening (EG) nr. 736/2006 heeft ingestemd met corrigerende actieplannen, wordt het geacht overeenkomstig de onderhavige verordening met die actieplannen te hebben ingestemd.

3.   Teamleden en teamleiders die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 736/2006 door het Agentschap zijn gemachtigd, worden geacht overeenkomstig de onderhavige verordening te zijn gemachtigd.

Artikel 26

Intrekking

Verordening (EG) nr. 736/2006 van de Commissie wordt ingetrokken.

Artikel 27

Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2014.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 28 juni 2013.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO


(1)  PB L 79 van 19.3.2008, blz. 1.

(2)  PB L 129 van 17.5.2006, blz. 10.

(3)  PB L 243 van 27.9.2003, blz. 6.

(4)  PB L 315 van 28.11.2003, blz. 1.

(5)  PB L 240 van 7.9.2002, blz. 1.

(6)  PB L 206 van 11.8.2011, blz. 21.

(7)  PB L 271 van 18.10.2011, blz. 15.

(8)  PB L 271 van 18.10.2011, blz. 23.

(9)  PB L 201 van 3.8.2010, blz. 1.

(10)  PB L 373 van 31.12.1991, blz. 4.

(11)  PB L 254 van 20.9.2008, blz. 1.

(12)  PB L 143 van 30.4.2004, blz. 76.

(13)  PB L 109 van 19.4.2008, blz. 17.

(14)  PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1.

(15)  PB L 311 van 25.11.2011, blz. 1.

(16)  Besluit 2011/531/EU van de Raad (PB L 232 van 9.9.2011, blz. 8).

(17)  PB L 317 van 3.12.2001, blz. 1.

(18)  PB L 344 van 27.12.2005, blz. 15.

(19)  PB L 84 van 23.3.2006, blz. 8.

(20)  PB L 295 van 12.11.2010, blz. 35.

(21)  PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.


29.6.2013   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 179/55


UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 629/2013 VAN DE COMMISSIE

van 28 juni 2013

tot vaststelling van aanvullende buitengewone maatregelen inzake het tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie brengen van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose in het verkoopseizoen 2012/2013

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1), en met name artikel 64, lid 2, en artikel 186, in samenhang met artikel 4,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Gedurende het verkoopseizoen voor suiker 2011/2012 bereikte de gemiddelde prijs voor onverpakte witte suiker, af fabriek, in de Unie een niveau van 175 % van de referentieprijs van 404 EUR per ton en bedroeg hij ongeveer 275 EUR per ton meer dan de wereldmarktprijs. De prijs in de Unie heeft zich nu gestabiliseerd op een niveau van ongeveer 700 EUR per ton, het hoogste niveau sinds de hervorming van de marktordening voor suiker, en belemmert de optimale doorstroming van de suikervoorziening op de markt van de Unie. De verwachte stijging van dit reeds hoge prijsniveau aan het begin van het verkoopseizoen 2012/2013 verhoogde het risico op ernstige marktverstoringen, die door de nodige maatregelen moesten worden voorkomen. Op 18 januari, 15 februari en 22 maart 2013 heeft de Commissie bij Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 36/2013 (2), (EU) nr. 131/2013 (3) en (EU) nr. 281/2013 (4) buitengewone maatregelen vastgesteld om de marktverstoring tegen te gaan. Deze maatregelen hebben echter niet kunnen verhinderen dat, gezien de genoteerde marktprijzen, aanvullende maatregelen moeten worden genomen om de aanhoudende marktverstoring tegen te gaan.

(2)

Op basis van de verwachtingen voor vraag en aanbod voor 2012/2013 wordt geschat dat de eindvoorraden op de suikermarkt ten minste 0,5 miljoen ton minder zullen bedragen dan in 2011/2012. In dit cijfer is de invoer uit derde landen waarvoor bepaalde preferentiële overeenkomsten gelden, al verrekend.

(3)

Anderzijds wordt op basis van de goede oogstverwachtingen geschat dat er bijna 4 600 000 ton suiker zal worden geproduceerd buiten het in artikel 56 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 vastgestelde quotum. Nadat rekening is gehouden met de te verwachten contractuele verplichtingen van suikerproducenten met betrekking tot bepaalde vormen van industrieel gebruik als bedoeld in artikel 62 van die verordening en met de uitvoerverplichtingen voor 2012/2013 voor buiten het quotum geproduceerde suiker, is dus nog een aanzienlijke hoeveelheid buiten het quotum geproduceerde suiker van ten minste 1 200 000 ton beschikbaar. Een deel van deze suiker zou beschikbaar kunnen worden gesteld om de schaarste op de EU-markt voor suiker die bestemd is voor verwerking in levensmiddelen, te verlichten en buitensporige prijsstijgingen te voorkomen.

(4)

Om de doorstroming op de markt te waarborgen, moet buiten het quotum geproduceerde suiker worden vrijgegeven. Het moet mogelijk zijn een dergelijke maatregel te nemen telkens wanneer dat nodig is gedurende het verkoopseizoen 2012/2013.

(5)

Krachtens de artikelen 186 en 188 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 kunnen indien nodig maatregelen worden genomen om marktverstoringen of het risico op verstoringen te verhelpen, in het bijzonder wanneer deze het gevolg zijn van een aanzienlijke stijging van de prijzen in de Unie, op voorwaarde dat deze doelstelling niet kan worden bereikt door middel van andere maatregelen die in het kader van die verordening ter beschikking staan. Gezien de huidige marktomstandigheden is in Verordening (EG) nr. 1234/2007 niet voorzien in andere dan op artikel 186 van die verordening gebaseerde specifieke maatregelen om de hoge suikerprijstendens te beperken en suikervoorziening tegen redelijke prijzen mogelijk te maken.

(6)

Krachtens artikel 64, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 wordt de Commissie ertoe gemachtigd de overschotheffing op suiker en isoglucose die buiten het quotum worden geproduceerd, vast te stellen op een niveau dat hoog genoeg is om de opeenstapeling van overtollige hoeveelheden te voorkomen. Bij artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 967/2006 van de Commissie van 29 juni 2006 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad met betrekking tot de productie buiten het quotum in de sector suiker (5) is die heffing vastgesteld op 500 EUR per ton.

(7)

Voor een beperkte hoeveelheid buiten het quotum geproduceerde suiker moet een verlaagde overschotheffing worden vastgesteld op een niveau per ton dat een eerlijke behandeling van de suikerproducenten in de Unie mogelijk maakt, de goede werking van de suikermarkt van de Unie waarborgt en het verschil tussen de suikerprijzen op de markt van de Unie en de wereldmarkt helpt te verminderen zonder risico’s op een opeenstapeling van overschotten op de markt van de Unie met zich mee te brengen.

(8)

Aangezien bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 quota voor zowel suiker als isoglucose zijn vastgesteld, moet voor een passende hoeveelheid buiten het quotum geproduceerde isoglucose een vergelijkbare maatregel gelden, daar dit product tot op zekere hoogte een commerciële suikervervanger is.

(9)

Om de voorziening te verhogen, moeten de producenten van suiker en isoglucose bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaten certificaten aanvragen waarmee zij bepaalde buiten het quotum geproduceerde hoeveelheden met een verlaagde overschotheffing kunnen verkopen op de markt van de Unie.

(10)

De verlaagde overschotheffing moet na aanvaarding van de aanvraag en vóór afgifte van het certificaat worden betaald.

(11)

In het belang van een snelle verbetering van de voorzieningssituatie moet de geldigheid van de certificaten in de tijd worden beperkt.

(12)

Door bovengrenzen te stellen aan de hoeveelheden waarvoor iedere producent in een aanvraagperiode een aanvraag kan indienen, en door de certificaten te beperken tot producten uit de eigen productie van de aanvrager, moet speculatie in het kader van de bij de onderhavige verordening ingestelde regeling worden voorkomen.

(13)

Met hun aanvraag moeten suikerproducenten zich ertoe verbinden de minimumprijs te betalen voor de suikerbieten die worden gebruikt om de hoeveelheid suiker te produceren waarvoor zij een aanvraag indienen. De minimumeisen waaraan aanvragen moeten voldoen, moeten worden vastgesteld.

(14)

De bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten de ontvangen aanvragen aan de Commissie melden. Om die meldingen te vereenvoudigen en te standaardiseren, moeten modellen ter beschikking worden gesteld.

(15)

De Commissie moet ervoor zorgen dat uitsluitend certificaten worden afgegeven binnen de bij de onderhavige verordening gestelde kwantitatieve grenzen. Daarom moet de Commissie zo nodig een toewijzingscoëfficiënt kunnen vaststellen die op de ontvangen aanvragen wordt toegepast.

(16)

De lidstaten moeten onmiddellijk aan de aanvragers melden of de door hen aangevraagde hoeveelheid geheel of gedeeltelijk is toegekend.

(17)

De bevoegde autoriteiten moeten aan de Commissie de hoeveelheden melden waarvoor certificaten met een verlaagde overschotheffing zijn afgegeven. De Commissie moet daartoe modellen ter beschikking stellen.

(18)

Op hoeveelheden op de markt van de Unie gebrachte suiker die groter zijn dan die waarvoor op grond van de onderhavige verordening certificaten zijn afgegeven, moet de in artikel 64, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde overschotheffing worden toegepast. Daarom moet worden bepaald dat aanvragers die niet voldoen aan de verplichting de hoeveelheid op de markt van de Unie te brengen die door het aan hen afgegeven certificaat wordt gedekt, ook een bedrag van 500 EUR per ton moeten betalen. Deze consequente aanpak is erop gericht misbruik van de bij de onderhavige verordening ingestelde regeling te voorkomen.

(19)

Om overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Verordening (EG) nr. 952/2006 van de Commissie van 29 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad, wat betreft het beheer van de interne suikermarkt en het quotastelsel (6) de gemiddelde prijs voor de binnen en buiten het quotum geproduceerde suiker op de markt van de Unie vast te stellen, wordt suiker die door een op grond van de onderhavige verordening afgegeven certificaat wordt gedekt, als quotumsuiker beschouwd.

(20)

Overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder a), van Besluit 2007/436/EG, Euratom van de Raad van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (7) zijn de ontvangsten uit de bijdragen en andere heffingen die in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker zijn vastgesteld, eigen middelen. Daarom moet worden bepaald welk tijdstip in de zin van artikel 2, lid 2, en artikel 6, lid 3, onder a), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 2007/436/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (8) in aanmerking moet worden genomen voor de vaststelling van de betrokken bedragen.

(21)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Tijdelijke verlaging van de overschotheffing

1.   In afwijking van artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 967/2006 wordt de overschotheffing voor een buiten het in bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 vastgestelde quotum geproduceerde en in het verkoopseizoen 2012/2013 op de markt van de Unie gebrachte maximumhoeveelheid van 150 000 ton suiker uitgedrukt in wittesuikerequivalent, en 8 000 ton isoglucose, uitgedrukt in droge stof, vastgesteld op 148 EUR per ton.

2.   De in lid 1 bedoelde verlaagde overschotheffing wordt betaald nadat de in artikel 2 bedoelde aanvraag is aanvaard en voordat het in artikel 6 bedoelde certificaat wordt afgegeven.

Artikel 2

Certificaataanvragen

1.   Om van de in artikel 1 bedoelde voorwaarden gebruik te kunnen maken, vragen producenten van suiker en isoglucose een certificaat aan.

2.   Aanvragers zijn uitsluitend bietsuiker-, rietsuiker- of isoglucoseproducerende ondernemingen die overeenkomstig artikel 57 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 zijn erkend en waaraan een productiequotum voor het verkoopseizoen 2012/2013 is toegewezen overeenkomstig artikel 56 van die verordening.

3.   Iedere aanvrager mag per aanvraagperiode slechts één aanvraag voor suiker en één voor isoglucose indienen.

4.   Certificaataanvragen worden per fax of per e-mail ingediend bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de onderneming is erkend. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten mogen eisen dat per e-mail toegezonden aanvragen vergezeld gaan van een geavanceerde elektronische handtekening in de zin van Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad (9).

5.   Aanvragen zijn ontvankelijk indien zij aan de volgende voorwaarden voldoen:

a)

de aanvraag bevat:

i)

de naam, het adres en het btw-nummer van de aanvrager, en

ii)

de aangevraagde hoeveelheden suiker en isoglucose, uitgedrukt in ton wittesuikerequivalent respectievelijk droge stof, afgerond op gehele getallen;

b)

de in deze aanvraagperiode aangevraagde hoeveelheden mogen niet meer bedragen dan 50 000 ton suiker, uitgedrukt in wittesuikerequivalent, en 2 500 ton isoglucose, uitgedrukt in droge stof;

c)

indien de aanvraag betrekking heeft op suiker, verbindt de aanvrager zich ertoe voor de hoeveelheid suiker die wordt gedekt door op grond van artikel 6 van de onderhavige verordening afgegeven certificaten de in artikel 49 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde minimumprijs voor bieten te betalen;

d)

de aanvraag wordt opgesteld in de officiële taal of een van de officiële talen van de lidstaat waar de aanvraag wordt ingediend;

e)

de aanvraag bevat een verwijzing naar de onderhavige verordening en de uiterste datum voor indiening van de aanvragen;

f)

de aanvrager mag aan de in de onderhavige verordening vastgestelde voorwaarden geen aanvullende voorwaarden toevoegen.

6.   Een aanvraag die niet overeenkomstig de leden 1 tot en met 5 is ingediend, is niet ontvankelijk.

7.   Een aanvraag mag na de indiening ervan niet worden ingetrokken of gewijzigd, zelfs al wordt de aangevraagde hoeveelheid slechts gedeeltelijk toegekend.

Artikel 3

Indiening van de aanvragen

De periode waarin aanvragen kunnen worden ingediend, loopt af op 10 juli 2013 om 12.00 uur (plaatselijke tijd Brussel).

Artikel 4

Melding van aanvragen door de lidstaten

1.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaten besluiten aan de hand van de in artikel 2 vastgestelde voorwaarden of de aanvragen ontvankelijk zijn. Wanneer de bevoegde autoriteiten besluiten dat een aanvraag niet ontvankelijk is, stellen zij de aanvrager daarvan onverwijld in kennis.

2.   De bevoegde autoriteit meldt de tijdens de voorbije aanvraagperiode ingediende ontvankelijke aanvragen uiterlijk op vrijdag per fax of per e-mail aan de Commissie. In die melding worden de in artikel 2, lid 5, onder a) i), bedoelde gegevens niet opgenomen. lidstaten die geen aanvragen hebben ontvangen maar waaraan in het verkoopseizoen 2012/2013 wel een suiker- of isoglucosequotum is toegewezen, melden binnen dezelfde termijn aan de Commissie dat geen aanvragen zijn ingediend.

3.   De vorm en de inhoud van de meldingen worden vastgesteld op basis van de modellen die de Commissie ter beschikking van de lidstaten stelt.

Artikel 5

Overschreden maxima

Wanneer uit de gegevens die de bevoegde autoriteiten van de lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 2, hebben gemeld, blijkt dat de aangevraagde hoeveelheden de in artikel 1 gestelde maxima overschrijden, doet de Commissie het volgende:

a)

zij stelt een toewijzingscoëfficiënt vast die de lidstaten toepassen op de door elke aangemelde certificaataanvraag gedekte hoeveelheid;

b)

zij wijst nog niet gemelde aanvragen af.

Artikel 6

Afgifte van certificaten

1.   Onverminderd artikel 5 geeft de bevoegde autoriteit op de tiende werkdag na de week waarin de aanvraagperiode ten einde liep, certificaten af voor de aanvragen die overeenkomstig artikel 4, lid 2, aan de Commissie zijn gemeld.

2.   De lidstaten melden elke maandag aan de Commissie voor welke hoeveelheden suiker en/of isoglucose zij de voorbije week certificaten hebben afgegeven.

3.   In de bijlage is een model van het certificaat opgenomen.

Artikel 7

Geldigheid van de certificaten

De certificaten zijn geldig tot het einde van de tweede maand die volgt op de maand van afgifte.

Artikel 8

Overdraagbaarheid van de certificaten

Noch de rechten, noch de verplichtingen die voortvloeien uit de certificaten, zijn overdraagbaar.

Artikel 9

Prijsnotering

Voor de toepassing van artikel 13, lid 1, van Verordening (EG) nr. 952/2006 wordt de hoeveelheid verkochte suiker die door een op grond van de onderhavige verordening afgegeven certificaat wordt gedekt, beschouwd als quotumsuiker.

Artikel 10

Controle

1.   Aanvragers voegen aan hun in artikel 21, lid 1, van Verordening (EG) nr. 952/2006 bedoelde maandelijkse meldingen de hoeveelheden toe waarvoor zij certificaten hebben ontvangen overeenkomstig artikel 6 van de onderhavige verordening.

2.   Vóór 31 oktober 2013 leveren de houders van op grond van de onderhavige verordening afgegeven certificaten ten aanzien van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat het bewijs dat alle door deze certificaten gedekte hoeveelheden op de markt van de Unie zijn gebracht. Voor door een certificaat gedekte, maar om andere redenen dan overmacht niet op de markt van de Unie gebrachte hoeveelheden wordt een bedrag van 352 EUR per ton betaald.

3.   De lidstaten delen de Commissie mee welke hoeveelheden niet op markt van de Unie zijn gebracht.

4.   De lidstaten berekenen het verschil tussen de totale door elke producent buiten het quotum geproduceerde hoeveelheid suiker en isoglucose en de hoeveelheden die door de producenten zijn afgezet overeenkomstig artikel 4, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 967/2006 en stellen de Commissie van dat verschil in kennis. Indien de overblijvende hoeveelheden buiten het quotum geproduceerde suiker of isoglucose van een producent lager zijn dan de hoeveelheden waarvoor op grond van de onderhavige verordening voor die producent certificaten zijn afgegeven, betaalt de producent een bedrag van 500 EUR per ton over dat verschil.

5.   De in de leden 3 en 4 bedoelde meldingen worden uiterlijk op 30 juni 2014 gedaan.

Artikel 11

Datum van vaststelling

Voor de toepassing van artikel 2, lid 2, en artikel 6, lid 3, onder a), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 geldt de datum waarop de aanvrager de overschotheffing overeenkomstig artikel 1, lid 2, van de onderhavige verordening betaalt, als de datum van vaststelling van het recht van de Unie.

Artikel 12

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij verstrijkt op 30 juni 2014.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 28 juni 2013.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO


(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

(2)  PB L 16 van 19.1.2013, blz. 7.

(3)  PB L 45 van 16.2.2013, blz. 1.

(4)  PB L 84 van 23.3.2013, blz. 19.

(5)  PB L 176 van 30.6.2006, blz. 22.

(6)  PB L 178 van 1.7.2006, blz. 39.

(7)  PB L 163 van 23.6.2007, blz. 17.

(8)  PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1.

(9)  PB L 13 van 19.1.2000, blz. 12.


BIJLAGE

Model van het certificaat zoals bedoeld in artikel 6, lid 3

Image


29.6.2013   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 179/60


VERORDENING (EU) Nr. 630/2013 VAN DE COMMISSIE

van 28 juni 2013

tot wijziging van de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën

(Voor de EER relevante tekst)

De europese commissie,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (1), en met name artikel 23, eerste alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Verordening (EG) nr. 999/2001 legt voorschriften vast inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE’s) bij runderen, schapen en geiten. Zij is van toepassing op de productie en het in de handel brengen van levende dieren en producten van dierlijke oorsprong, en in een aantal specifieke gevallen op de uitvoer daarvan.

(2)

Op 19 januari 2011 heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) een gezamenlijk met het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) opgesteld advies uitgebracht over de mogelijke epidemiologische of moleculaire verbanden tussen TSE’s bij mensen en bij dieren („het gezamenlijke EFSA/ECDC-advies”) (2). In het gezamenlijke EFSA/ECDC-advies bevestigen de EFSA en het ECDC dat er atypische vormen van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) bij runderen zijn geconstateerd en maken zij een onderscheid tussen klassieke BSE, atypische BSE van het L-type en atypische BSE van het H-type. Het is daarom wenselijk om in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 999/2001 definities voor gevallen van klassieke en atypische BSE op te nemen.

(3)

Hoofdstuk A, deel I, van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat voorschriften voor het toezicht op BSE bij runderen die voor menselijke consumptie worden geslacht. Hierin is sprake van dieren waarbij een „speciale noodslachting” is toegepast zoals omschreven in artikel 2, onder n), van Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees (3). Die richtlijn is inmiddels ingetrokken bij Richtlijn 2004/41/EG van het Europees Parlement en de Raad (4). Aldus is rechtsonzekerheid ontstaan, waardoor niet alle dieren getest zijn waarbij dat had moeten gebeuren. Daarom moet het begrip „noodslachting” duidelijk worden gedefinieerd in het kader van de voorschriften voor het toezicht op BSE bij runderen die voor menselijke consumptie worden geslacht in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 999/2001.

(4)

Hoofdstuk A, deel II, van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat voorschriften voor het toezicht op schapen en geiten. Uit de jaarverslagen van de lidstaten over het toezicht en de tests op herkauwers ter opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE’s) in de Unie is in de afgelopen jaren gebleken dat het testen van schapen en geiten die niet voor menselijke consumptie worden geslacht, doorgaans efficiënter is om TSE-gevallen op te sporen dan het testen van dieren die voor menselijke consumptie worden geslacht. Daarom moeten de lidstaten meer ruimte krijgen om het beperkte aantal tests dat door die bijlage wordt voorgeschreven in grotere mate te richten op de subpopulaties waarbij er een grotere kans is om dergelijke gevallen te vinden.

(5)

Bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat de uitroeiingsmaatregelen die moeten worden genomen na bevestiging van de uitbraak van een TSE bij runderen, schapen en geiten, en de minimumeisen voor fokprogramma’s ter verkrijging van resistentie tegen TSE’s bij schapen. Die bijlage is herhaaldelijk gewijzigd, onder meer bij de Verordeningen (EG) nr. 727/2007 (5) en (EG) nr. 746/2008 (6) van de Commissie.

(6)

Op 17 juli 2007 heeft Frankrijk in zaak T-257/07 bij het Gerecht tegen de Europese Commissie een beroep ingesteld tot opschorting van de tenuitvoerlegging van punt 3) van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 727/2007, voor zover daarbij punt 2.3, onder b), iii), en onder d), en punt 4, aan hoofdstuk A van bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 worden toegevoegd, subsidiair tot nietigverklaring van die verordening in haar geheel. Volgens Frankrijk zouden die punten minder restrictieve bewakings- en uitroeiingsmaatregelen toestaan dan voorheen voor schapen en geiten was voorgeschreven. Bij beschikking van 28 september 2007 (7) heeft het Gerecht besloten de toepassing van die bepalingen op te schorten totdat een arrest in de hoofdzaak zou zijn gewezen.

(7)

De Commissie heeft vervolgens de hulp van de EFSA ingeroepen om de belangrijkste uitgangspunten voor Verordening (EG) nr. 727/2007 te verduidelijken. Naar aanleiding van de toelichtingen van de EFSA werd Verordening (EG) nr. 999/2001 gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 746/2008, waarbij de bepalingen die het Gerecht had opgeschort opnieuw werden ingevoerd. Bij beschikking van 30 oktober 2008 (8) heeft het Gerecht de toepassing van hoofdstuk A, punt 2.3, onder b), iii), en onder d), en punt 4, van bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 746/2008, opgeschort totdat uitspraak was gedaan in het hoofdgeding van zaak T-257/07.

(8)

In zijn arrest van 9 september 2011 in zaak T-257/07 (9) heeft het Gerecht het verzoek van Frankrijk tot nietigverklaring van Verordening (EG) nr. 746/2008 verworpen en de opschorting van de toepassing van die bepalingen van hoofdstuk A van bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 opgeheven.

(9)

Op 28 november 2011 heeft Frankrijk in zaak C-601/11 P (10) hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-257/07 en het Hof verzocht het arrest van het Gerecht in zaak T-257/07 te vernietigen en zelf de zaak af te doen door Verordening (EG) nr. 746/2008 nietig te verklaren, of de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.

(10)

Het uiterst complexe stelsel van beheersopties en afwijkingen voor de bestrijding en uitroeiing van klassieke scrapie bij schapen en geiten, zoals vervat in bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001, moet worden verduidelijkt. Bijlage VII moet slechts drie opties bieden voor besmette koppels of beslagen schapen en geiten, namelijk optie 1: ruimen van alle dieren, optie 2: ruimen van alleen de vatbare dieren en optie 3: geen verplichte ruiming van dieren.

(11)

De in elk van deze drie gevallen toe te passen maatregelen moeten worden herschreven zodat de drie opties gemakkelijk kunnen worden vergeleken en de gevolgen voor de bedrijven afzonderlijk duidelijker zijn. Aangezien de opties 1 en 2 strenge uitroeiingsmaatregelen omvatten die de ziektebestrijding ten goede komen, moeten de maatregelen die na uitroeiing worden toegepast bij deze opties flexibeler zijn dan bij optie 3.

(12)

De voorwaarden waaronder de ruimingsmaatregelen van optie 2 mogen worden uitgesteld, moeten duidelijker worden omschreven. Een kort uitstel van hooguit drie maanden in verband met de lammerperiode moet mogelijk zijn. Een langere termijn kan echter alleen gerechtvaardigd zijn als er meer tijd nodig is om de genetische resistentie tegen klassieke scrapie op een bedrijf op een hoger peil te brengen. Aangezien genetische resistentie tegen klassieke scrapie vooralsnog alleen bij schapen bewezen is, mag geen langere termijn worden toegestaan voor beslagen die uitsluitend uit geiten bestaan. Voorts mag het uitstel, indien het wordt toegestaan, niet meer dan drie jaar bedragen, met inachtneming van bepaalde voorwaarden.

(13)

Wanneer klassieke scrapie wordt bevestigd op bedrijven waar een lokaal schapenras wordt gehouden dat voor de veehouderij verloren dreigt te gaan, moet bij de na uitroeiing toe te passen maatregelen van bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 in aanmerking worden genomen hoe moeilijk het is om uitsluitend resistente schapen of levende producten van schapen van hetzelfde bedreigde ras binnen te brengen en te gebruiken. In dat specifieke geval moet de lidstaten worden toegestaan om soepeler regels te hanteren ten aanzien van het genotype van de op de bedrijven binnengebrachte en gebruikte fokdieren en levende producten.

(14)

Het gezamenlijke EFSA/ECDC-advies stelt dat atypische scrapie wellicht niet of nauwelijks besmettelijk is. Die constatering berust in hoofdzaak op het ontbreken van een statistisch verschil in de waargenomen „Atypical/Nor98”-frequenties tussen de algemene populatie en de koppels waarin een positief geval gevonden was. Daarom zijn vervoersbeperkingen voor schapen en geiten indien een geval van atypische scrapie bevestigd is, niet meer gerechtvaardigd. Wel moet de intensievere bewaking van die koppels of beslagen worden gehandhaafd om meer wetenschappelijke gegevens over atypische scrapie te verzamelen. Deze wijziging in bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 sluit aan bij de toekomstige beleidsopties die uiteen zijn gezet in punt 2.4.3 van de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad „Het TSE-stappenplan 2 - Een beleidsnota betreffende overdraagbare spongiforme encefalopathieën voor de periode 2010-2015 (11).

(15)

De deelname aan fokprogramma’s is tot nog toe beperkt tot koppels schapen van hoge genetische waarde. Waar deze fokprogramma’s zijn toegepast, zijn zij erin geslaagd de resistentie tegen klassieke scrapie onder de populatie schapen van hoge genetische waarde te vergroten. Maar de erfelijke factor (allel) die de resistentie veroorzaakt, heeft zich kennelijk slechts in beperkte mate onder de gewone productiepopulatie verspreid. Hoofdstuk C van bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 moet toestaan dat fokrammen van niet aan het fokprogramma deelnemende koppels worden gegenotypeerd zodat de resistentiefactor tegen klassieke scrapie gemakkelijker onder de productiepopulatie kan worden verspreid.

(16)

Hoofdstuk A van bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat voorschriften voor de handel in levende dieren, sperma en embryo’s binnen de Unie. Zoals in overweging 14 is opgemerkt, stelt het gezamenlijke EFSA/ECDC-advies dat atypische scrapie wellicht niet of nauwelijks besmettelijk is. Het intrekken van alle vervoersbeperkingen voor schapen en geiten indien een geval van atypische scrapie bevestigd is, moet daarom ook voor de handel binnen de Unie gelden. Dit standpunt wordt ondersteund door het feit dat de Terrestrial Animal Health Code die in 2010 is aangenomen door de 78e algemene vergadering van de Werelddiergezondheidsorganisatie (OIE) geen handelsbeperkingen in verband met atypische scrapie aanbeveelt.

(17)

De voorschriften van bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 betreffende de handel binnen de Unie in schapen en geiten alsmede sperma en embryo’s daarvan, moeten zo veel mogelijk aansluiten bij de OIE-normen, zodat zij voor lidstaten die beschikken over een goedgekeurd nationaal bestrijdingsprogramma voor klassieke scrapie geen belemmering vormen om zich ten aanzien van klassieke scrapie ziektevrij te verklaren overeenkomstig de voorwaarden van de OIE-code. De gewijzigde voorschriften voor de handel binnen de Unie mogen echter geen nadelige gevolgen hebben voor de bestaande handelsstromen tussen lidstaten waar geen nationaal bestrijdingsprogramma voor klassieke scrapie is goedgekeurd.

(18)

Daarom moet in bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 999/2001, zoals voorgesteld in punt 2.4.3 van het TSE-stappenplan 2, een kader worden vastgesteld zodat de lidstaten een officiële regeling voor de erkenning van de status van bedrijven met betrekking tot klassieke scrapie kunnen opstellen. Of een bedrijf kan deelnemen aan de handel in schapen en geiten binnen de Unie, moet afhangen van de status van dat bedrijf met betrekking tot klassieke scrapie.

(19)

In bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 moet een tweestapsbenadering voor de status met betrekking tot klassieke scrapie worden opgenomen. Voor het vervoer van fok- en opfokdieren naar lidstaten met een goedgekeurd nationaal bestrijdingsprogramma voor klassieke scrapie moet een status „verwaarloosbaar risico” worden geëist, die in technische termen overeenkomt met de scrapievrije status van een bedrijf zoals bepaald in artikel 14.9.5 van de Terrestrial Animal Health Code van de OIE, waarbij ten minste zeven jaar aan alle OIE-vereisten moet zijn voldaan, met dien verstande dat overeenkomstig de bepalingen van artikel 6 bis van Verordening (EG) nr. 999/2001 en bijlage VII daarbij, die de ontwikkeling van de resistente genotypen bij schapen bevorderen, het genotype ARR/ARR als geldige optie wordt erkend. Voor fokdieren die bestemd zijn voor andere lidstaten hoeft, zoals op dit moment al geldt, alleen te worden geëist dat zij afkomstig zijn van bedrijven met een gecontroleerd risico op klassieke scrapie, waarvoor gedurende ten minste drie jaar aan een geringer aantal eisen moet zijn voldaan.

(20)

Aangezien het moeilijk is om aan te tonen dat een lidstaat of deel daarvan vrij is van een zo complexe ziekte als klassieke scrapie, waarvan de incubatietijd zeer lang is, en er voorts geen in-vivodiagnosemethode bestaat en de gevoeligheid van de dieren sterk varieert afhankelijk van hun genetische profiel, moet het begrip „lidstaat die vrij is van klassieke scrapie” in bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 worden vervangen door „lidstaat of gebied daarvan met een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie”. De voorwaarden voor de erkenning van een lidstaat of gebied daarvan als hebbende een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie moeten ook worden geactualiseerd en grotendeels in overeenstemming worden gebracht met de aanbevelingen van artikel 14.9.3 van de Terrestrial Animal Health Code van de OIE.

(21)

Aangezien bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 999/2001 alle aspecten van de handel met betrekking tot klassieke scrapie moet omvatten en de voorgestelde invoering van een officiële regeling voor de erkenning van de status met betrekking tot klassieke scrapie van bedrijven een goede basis is voor het opstellen van gedifferentieerde garanties voor dieren die worden verhandeld met lidstaten met een goedgekeurd nationaal bestrijdingsprogramma voor klassieke scrapie en met andere lidstaten, moet die bijlage ook een lijst bevatten van lidstaten met een goedgekeurd nationaal bestrijdingsprogramma voor klassieke scrapie.

(22)

Hoofdstuk C van bijlage IX bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat voorschriften voor de invoer van producten van dierlijke oorsprong van runderen, schapen en geiten in de Unie, met name van gelatine voor menselijke consumptie. Hoofdstuk D, afdeling A, van bijlage IX bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat voorschriften voor de invoer van dierlijke bijproducten en afgeleide producten van runderen, schapen en geiten in de Unie, met name van gelatine voor gebruik in diervoeders. Aangezien collageen voor gebruik in levensmiddelen of diervoeders uit dezelfde grondstoffen wordt geproduceerd als gelatine, moeten de invoervoorwaarden voor collageen voor gebruik in levensmiddelen of diervoeders in overeenstemming gebracht worden met die voor gelatine voor hetzelfde gebruik.

(23)

Hoofdstuk D, afdeling B, van bijlage IX bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat specifieke verklaringen waarvan bepaalde dierlijke bijproducten en afgeleide producten van runderen, schapen en geiten bij invoer in de Unie vergezeld moeten gaan. Die verklaringen moeten worden gewijzigd, zodat zij ook van toepassing zijn op producten die verwerkt zijn in een derde land dat als land met een gecontroleerd of onbepaald BSE-risico is ingedeeld, en die vervaardigd zijn uit gemengd materiaal uit dit derde land en uit een derde land met een verwaarloosbaar BSE-risico. De specifieke verklaring betreffende de invoer van producten die melk van schapen of geiten bevatten en bedoeld zijn voor vervoedering aan landbouwhuisdieren, moet ook worden gewijzigd zodat zij beter aansluit bij de beperkingen op de handel in deze producten binnen de Unie.

(24)

De hoofdstukken E en H van bijlage IX bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevatten voorschriften voor de invoer van schapen en geiten, respectievelijk sperma en embryo’s van die dieren, in de Unie. Die invoervoorschriften moeten in overeenstemming worden gebracht met de voorwaarden voor de handel binnen de Unie in bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 999/2001, met inbegrip van de algemene vereisten inzake toezicht op en uitroeiing van klassieke scrapie in bijlage III, respectievelijk bijlage VII bij die verordening en de voederverbodsbepalingen in bijlage IV bij die verordening.

(25)

Bijlage X bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat de analysemethoden voor TSE-tests bij runderen, schapen en geiten. Het gezamenlijke EFSA/ECDC-advies gaf aan dat het atypische BSE-agens van het L-type een aanzienlijk zoönotisch potentieel (overdracht van dier op mens) heeft, vergelijkbaar met dat van het klassieke BSE-agens of zelfs nog sterker. In diverse landen over de hele wereld zijn atypische BSE-gevallen van het L- en het H-type vastgesteld en volgens de EFSA zouden de buitengewoon hoge leeftijd van alle geconstateerde H-BSE- en L-BSE-gevallen en de kennelijk geringe prevalentie daarvan in de bevolking erop kunnen duiden dat deze atypische BSE-vormen spontaan ontstaan. Om meer inzicht in atypische BSE te krijgen moeten er meer relevante gegevens worden verzameld.

(26)

Daartoe moet worden voorgeschreven dat van alle BSE-gevallen die voortaan in de Unie worden bevestigd, materiaal wordt onderzocht met onderscheidende tests waarmee de ziekteverwekker nauwkeurig kan worden geïdentificeerd als klassieke BSE, atypische BSE van het L-type of atypische BSE van het H-type. Aangezien sommige lidstaten en derde landen al gegevens over het fenotype van hun recente BSE-gevallen gepubliceerd hebben, moeten onderscheidende tests op alle in de Unie bevestigde BSE-gevallen verplicht gesteld worden in hoofdstuk C van bijlage X bij Verordening (EG) nr. 999/2001.

(27)

Hoofdstuk C, punt 4, van bijlage X bij Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat een lijst van snelle tests die voor het toezicht op TSE’s bij runderen, schapen en geiten zijn goedgekeurd.

(28)

Aangezien de volgende twee snelle testkits voor het toezicht op BSE bij runderen niet meer gemaakt worden, zoals Enfer Scientific bij brief van 21 augustus 2012 en Roche Diagnostics GmbH bij brief van 31 augustus 2012 hebben bevestigd, moeten deze tests uit de lijst van snelle tests in hoofdstuk C, punt 4, van bijlage X worden geschrapt: de Enfer-test en Enfer TSE Kit versie 2.0, geautomatiseerde monstervoorbereiding en de Roche Applied Science PrionScreen.

(29)

Aangezien de lidstaten voldoende tijd nodig hebben om hun nationale instructies aan de nieuwe bij deze verordening ingevoerde voorschriften aan te passen, moet deze verordening op 1 juli 2013 van toepassing worden.

(30)

Verordening (EG) nr. 999/2001 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(31)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlagen bij Verordening (EG) nr. 999/2001 worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2013.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 28 juni 2013.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO


(1)  PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1.

(2)  EFSA Journal 2011; 9(1):1945.

(3)  PB 121 van 29.7.1964, blz. 2012.

(4)  PB L 157 van 30.4.2004, blz. 33.

(5)  PB L 165 van 27.6.2007, blz. 8.

(6)  PB L 202 van 31.7.2008, blz. 11.

(7)  PB C 283 van 24.11.2007, blz. 28.

(8)  PB C 327 van 20.12.2008, blz. 26.

(9)  PB C 311 van 22.10.2011, blz. 33.

(10)  PB C 80 van 17.3.2012, blz. 5.

(11)  COM(2010) 384 definitief.


BIJLAGE

De bijlagen bij Verordening (EG) nr. 999/2001 worden als volgt gewijzigd:

1.

Bijlage I, punt 2, komt als volgt te luiden:

„2.

Voorts gelden voor de toepassing van deze verordening de volgende definities:

a)   „inheems geval van BSE”: een geval van boviene spongiforme encefalopathie waarvan niet duidelijk is vastgesteld dat het rechtstreeks toe te schrijven is aan besmetting die voorafging aan de invoer van het levende dier;

b)   „cohort”: een groep dieren die alle runderen omvat die:

i)in de twaalf maanden voor of na de geboorte van een ziek rund geboren zijn in het beslag waarin het zieke rund geboren is, ofii)op een bepaald moment in de eerste twaalf maanden van hun leven samen met een ziek rund in de eerste twaalf maanden van zijn leven opgefokt zijn;

c)   „indexgeval”: het eerste dier op een bedrijf of in een epidemiologisch gedefinieerde groep, waarbij een TSE-besmetting bevestigd is;

d)   „TSE bij kleine herkauwers”: een geval van overdraagbare spongiforme encefalopathie dat bij een schaap of een geit wordt vastgesteld na een bevestigend onderzoek naar abnormaal PrP-eiwit;

e)   „geval van scrapie”: een bevestigd geval van een overdraagbare spongiforme encefalopathie bij een schaap of een geit waarbij een diagnose van BSE is uitgesloten overeenkomstig de criteria van het technisch handboek van het referentielaboratorium van de Europese Unie over de karakterisering van TSE-stammen bij kleine herkauwers (1);

f)   „geval van klassieke scrapie”: een bevestigd geval van scrapie dat als klassiek wordt geclassificeerd overeenkomstig de criteria van het technisch handboek van het referentielaboratorium van de Europese Unie over de karakterisering van TSE-stammen bij kleine herkauwers;

g)   „geval van atypische scrapie”: een bevestigd geval van scrapie dat van klassieke scrapie kan worden onderscheiden overeenkomstig de criteria van het technisch handboek van het referentielaboratorium van de Europese Unie over de karakterisering van TSE-stammen bij kleine herkauwers;

h)   „prioneiwitgenotype”: bij schapen, een combinatie van twee allelen als beschreven in punt 1 van bijlage I bij Beschikking 2002/1003/EG van de Commissie (2);

i)   „BSE-geval”: een geval van BSE dat in een nationaal referentielaboratorium is bevestigd volgens de methoden en protocollen in bijlage X, hoofdstuk C, punt 3.1, onder a) en b);

j)   „geval van klassieke BSE”: een geval van BSE dat als zodanig wordt geclassificeerd overeenkomstig de criteria van de methode van het referentielaboratorium van de Europese Unie voor de classificatie van TSE-isolaten van runderen (3);

k)   „geval van atypische BSE”: een geval van BSE dat niet als een geval van klassieke BSE kan worden geclassificeerd volgens de criteria van de methode van het referentielaboratorium van de Europese Unie voor de classificatie van TSE-isolaten van runderen;

l)   „schapen en geiten ouder dan 18 maanden”: schapen en geiten

i)waarvan de leeftijd wordt bevestigd door de in artikel 3, lid 1, onder b), c) en d), van Verordening (EG) nr. 21/2004 van de Raad bedoelde registers of verplaatsingsdocumenten, ofii)waarbij meer dan twee van de blijvende snijtanden door het tandvlees zijn gebroken.

2.

Bijlage III, hoofdstuk A, wordt als volgt gewijzigd:

a)

deel I, punt 2, komt als volgt te luiden:

„2.   Toezicht op dieren die voor menselijke consumptie worden geslacht

2.1.

Alle runderen die ouder zijn dan 24 maanden worden op BSE getest indien zij:

een noodslachting hebben ondergaan overeenkomstig sectie I, hoofdstuk VI, punt 1, van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004 (5), of

een antemortemkeuring hebben ondergaan waarbij waarnemingen zijn gedaan betreffende ongevallen of ernstige fysiologische en functionele problemen of tekenen als bedoeld in sectie I, hoofdstuk II, deel B, punt 2, van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 854/2004 (6).

2.2.

Alle gezonde runderen die ouder zijn dan 30 maanden en op normale wijze voor menselijke consumptie worden geslacht, worden op BSE getest.

b)

deel II wordt als volgt gewijzigd:

i)

punt 2 komt als volgt te luiden:

„2.   Toezicht op schapen en geiten die voor menselijke consumptie worden geslacht

a)

Lidstaten waar de populatie ooien en gedekte ooilammeren groter is dan 750 000 dieren, testen jaarlijks minstens een steekproef van 10 000 voor menselijke consumptie geslachte schapen overeenkomstig de bemonsteringsvoorschriften van punt 4.

b)

Lidstaten waar de populatie geiten die al hebben gelammerd en gedekte geiten groter is dan 750 000 dieren, testen jaarlijks minstens een steekproef van 10 000 voor menselijke consumptie geslachte geiten overeenkomstig de bemonsteringsvoorschriften van punt 4.

c)

Een lidstaat mag maximaal:

50 % van zijn minimale steekproef van voor menselijke consumptie geslachte schapen en geiten als bedoeld onder a) en b) vervangen door tests op dode schapen en geiten die ouder zijn dan 18 maanden, in een verhouding 1:1 en los van de in punt 3 voorgeschreven minimale steekproefgrootte;

10 % van de minimale steekproef als bedoeld in de punten a) en b) in een verhouding 1:1 vervangen door tests op schapen of geiten ouder dan 18 maanden die in het kader van een dierziekte-uitroeiingscampagne zijn gedood.”;

ii)

punt 5 komt als volgt te luiden:

„5.   Toezicht op bedrijven waarvoor bestrijdings- en uitroeiingsmaatregelen in verband met een TSE gelden

Van dieren die ouder zijn dan 18 maanden en met het oog op vernietiging worden gedood overeenkomstig bijlage VII, hoofdstuk B, deel 2, punt 2.2.1. en punt 2.2.2., onder b) of c), wordt een enkelvoudige aselecte steekproef op de aanwezigheid van TSE’s getest overeenkomstig de laboratoriumtechnieken en protocollen in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, onder b), overeenkomstig de in de onderstaande tabel aangegeven steekproefgrootte.

Aantal met het oog op vernietiging gedode dieren ouder dan 18 maanden in het beslag of koppel

Minimale steekproefgrootte

70 of minder

alle in aanmerking komende dieren

80

68

90

73

100

78

120

86

140

92

160

97

180

101

200

105

250

112

300

117

350

121

400

124

450

127

500 of meer

150”

3.

Bijlage VII wordt vervangen door:

„BIJLAGE VII

BESTRIJDING EN UITROEIING VAN OVERDRAAGBARE SPONGIFORME ENCEFALOPATHIEËN

HOOFDSTUK A

Maatregelen naar aanleiding van de verdenking van de aanwezigheid van een tse bij schapen en geiten

Indien bij een schaap of geit op een bedrijf in een lidstaat een TSE wordt vermoed, geldt voor alle andere schapen en geiten op dat bedrijf een officiële verplaatsingsbeperking totdat de resultaten van de bevestigende onderzoeken beschikbaar zijn.

Indien er aanwijzingen zijn dat het bedrijf waarop het dier zich bevond toen de TSE werd vermoed, waarschijnlijk niet het bedrijf is waar het dier aan de TSE blootgesteld is, kan de lidstaat, afhankelijk van de beschikbare epidemiologische informatie, besluiten andere bedrijven, dan wel alleen het bedrijf waar de besmetting heeft plaatsgevonden onder officieel toezicht te plaatsen.

De melk en melkproducten van de schapen en geiten op een bedrijf dat onder officieel toezicht geplaatst is, die zich op dat bedrijf bevinden vanaf de datum waarop de TSE wordt vermoed totdat de resultaten van de bevestigende onderzoeken beschikbaar zijn, worden alleen op dat bedrijf gebruikt.

HOOFDSTUK B

Maatregelen naar aanleiding van de bevestiging van de aanwezigheid van een tse bij runderen, schapen en geiten

1.

In het kader van het in artikel 13, lid 1, onder b), bedoelde onderzoek worden geïdentificeerd:

a)

voor runderen:

alle andere herkauwers op het bedrijf van het dier waarbij de ziekte is bevestigd;

de nakomelingen van een vrouwelijk dier waarbij de ziekte is bevestigd, die zijn geboren in de laatste twee jaar voordat of in de periode nadat de eerste klinische verschijnselen van de ziekte zich hebben voorgedaan;

alle dieren van de cohort van het dier waarbij de ziekte is bevestigd;

de mogelijke oorsprong van de ziekte;

andere dieren op het bedrijf van het dier waarbij de ziekte is bevestigd of op andere bedrijven, die met het TSE-agens kunnen zijn besmet of met hetzelfde voeder of dezelfde besmettingsbron in contact kunnen zijn geweest;

de verplaatsing van potentieel besmette diervoeders, ander materiaal, of andere vectoren, die het TSE-agens van of naar het betrokken bedrijf kunnen hebben overgebracht;

b)

voor schapen en geiten:

alle andere herkauwers dan schapen en geiten op het bedrijf van het dier waarbij de ziekte is bevestigd;

voor zover nagetrokken kan worden, de ouderdieren en - in het geval van vrouwelijke dieren - alle embryo’s, eicellen en de laatste nakomelingen van het vrouwelijke dier waarbij de ziekte is bevestigd;

alle andere schapen en geiten op het bedrijf van het dier waarbij de ziekte is bevestigd, naast de in het tweede streepje genoemde dieren;

de mogelijke oorsprong van de ziekte en andere bedrijven waar zich dieren, embryo’s of eicellen bevinden die met het TSE-agens kunnen zijn besmet of met hetzelfde voeder of dezelfde besmettingsbron in contact kunnen zijn geweest;

de verplaatsing van potentieel besmette diervoeders, ander materiaal of andere vectoren, waardoor het TSE-agens van of naar het betrokken bedrijf kan zijn overgebracht.

2.

De in artikel 13, lid 1, onder c), bedoelde maatregelen omvatten ten minste:

2.1.

in geval van bevestiging van BSE bij een rund, het doden en volledig vernietigen van alle runderen die in het kader van het in punt 1, onder a), tweede en derde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd. De lidstaat kan evenwel besluiten:

de in punt 1, onder a), derde streepje, bedoelde dieren van de cohort niet te doden en te vernietigen als is aangetoond dat die dieren geen toegang hadden tot hetzelfde voeder als het zieke dier;

het doden en vernietigen van dieren uit de cohort overeenkomstig punt 1, onder a), derde streepje, uit te stellen tot het eind van hun productieve leven, mits het stieren betreft die voortdurend in een spermacentrum ondergebracht zijn en gewaarborgd kan worden dat zij volledig vernietigd worden nadat zij zijn gestorven;

2.2.

in geval van bevestiging van een TSE bij een schaap of een geit:

2.2.1.

als BSE niet kan worden uitgesloten:

als BSE niet kan worden uitgesloten op grond van de resultaten van een overeenkomstig de technieken en protocollen van bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, onder c), uitgevoerd ringonderzoek, het onverwijld doden en volledig vernietigen van alle dieren, embryo’s en eicellen die in het kader van het in punt 1, onder b), tweede tot en met vijfde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd.

Alle dieren die ouder zijn dan 18 maanden en met het oog op vernietiging worden gedood, worden op de aanwezigheid van een TSE getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen, zoals bepaald in bijlage III, hoofdstuk A, deel II, punt 5.

Van de schapen, tot een maximum van 50, wordt het prioneiwitgenotype bepaald.

De melk en melkproducten die afkomstig zijn van de te vernietigen dieren en zich op het bedrijf bevonden tussen de datum waarop bevestigd is dat BSE niet kan worden uitgesloten en de datum waarop de dieren volledig zijn vernietigd, worden verwijderd overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad (7).

Nadat alle dieren gedood en volledig vernietigd zijn, gelden voor het bedrijf de voorwaarden van punt 3.

2.2.2.

als BSE en atypische scrapie kunnen worden uitgesloten:

als BSE en atypische scrapie uitgesloten zijn volgens de laboratoriumtechnieken en protocollen van bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, onder c), gelden voor het bedrijf de onder a) beschreven voorwaarden alsmede, overeenkomstig het besluit van de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat, de voorwaarden van optie 1 zoals beschreven onder b), van optie 2 zoals beschreven onder c) of van optie 3 zoals beschreven onder d):

a)

de melk en melkproducten die afkomstig zijn van de te vernietigen of te slachten dieren en die zich op het bedrijf bevonden tussen de datum waarop het geval van een TSE bevestigd is en de datum waarop de op het bedrijf toe te passen maatregelen, zoals aangegeven onder b) en c), volledig zijn uitgevoerd, of die afkomstig zijn van het besmette koppel of beslag totdat alle beperkingen zoals beschreven onder d) en in punt 4 zijn opgeheven, worden niet gebruikt voor vervoedering aan herkauwers, met uitzondering van herkauwers op dat bedrijf.

Die melk en melkproducten mogen alleen op het grondgebied van de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat als voeder voor niet-herkauwers in de handel worden gebracht.

Op het handelsdocument dat zendingen van dergelijke melk en melkproducten vergezelt en op verpakkingen van die zendingen moet duidelijk worden vermeld: „niet geschikt voor vervoedering aan herkauwers”.

Het gebruik en de opslag van diervoeders die dergelijke melk en melkproducten bevatten op bedrijven waar herkauwers worden gehouden, zijn verboden.

Diervoeders in bulk die dergelijke melk en melkproducten bevatten, worden vervoerd in voertuigen die niet tegelijkertijd voeder voor herkauwers vervoeren.

Indien die voertuigen vervolgens voor het vervoer van voeder voor herkauwers worden gebruikt, worden zij grondig gereinigd volgens een door de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat goedgekeurde reinigingsprocedure, om versleping te voorkomen.

b)

optie 1 - doden en volledig vernietigen van alle dieren

Alle dieren, embryo’s en eicellen die in het kader van het in punt 1, onder b), tweede en derde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd, worden onverwijld gedood en volledig vernietigd.

Alle dieren die ouder zijn dan 18 maanden en met het oog op vernietiging worden gedood, worden op de aanwezigheid van een TSE getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen, zoals bepaald in bijlage III, hoofdstuk A, deel II, punt 5.

Van de schapen, tot een maximum van 50, wordt het prioneiwitgenotype bepaald.

In afwijking van de voorwaarden van optie 1, eerste alinea, mogen de lidstaten besluiten de in punt i) of ii) hierna aangegeven maatregelen uit te voeren:

i)

de dieren onverwijld voor menselijke consumptie te slachten in plaats van deze onverwijld te doden en volledig te vernietigen, mits:

de dieren voor menselijke consumptie worden geslacht op het grondgebied van de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat;

alle dieren die ouder zijn dan 18 maanden en voor menselijke consumptie zijn geslacht, op de aanwezigheid van een TSE worden getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen;

ii)

lammeren en geitenlammeren die jonger zijn dan drie maanden van het onverwijld doden en volledig vernietigen uit te sluiten, mits zij uiterlijk wanneer zij drie maanden oud zijn voor menselijke consumptie worden geslacht.

Zolang nog niet alle dieren gedood en volledig vernietigd, dan wel voor menselijke consumptie geslacht zijn, gelden op het bedrijf waar voor optie 1 is gekozen de maatregelen van punt 2.2.2, onder a), en punt 3.4, onder b), derde en vierde streepje.

Nadat alle dieren gedood en volledig vernietigd, dan wel voor menselijke consumptie geslacht zijn, gelden op het bedrijf waar voor optie 1 is gekozen de voorwaarden van punt 3.

c)

optie 2 - doden en volledig vernietigen van alleen de vatbare dieren

Van alle schapen op het bedrijf wordt het prioneiwitgenotype bepaald, waarna alle dieren, embryo’s en eicellen die in het kader van het in punt 1, onder b), tweede en derde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd, gedood en volledig vernietigd worden, met uitzondering van:

fokrammen met genotype ARR/ARR;

fokooien met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel en, wanneer die ooien ten tijde van het onderzoek drachtig zijn, de daaruit geboren lammeren, als hun genotype met deze alinea in overeenstemming is;

schapen met ten minste één ARR-allel die uitsluitend voor de slacht voor menselijke consumptie bestemd zijn;

indien de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat dit besluit, lammeren en geitenlammeren die jonger zijn dan drie maanden, mits zij uiterlijk wanneer zij drie maanden oud zijn, voor menselijke consumptie worden geslacht. Deze lammeren en geitenlammeren hoeven niet gegenotypeerd te worden.

Alle dieren die ouder zijn dan 18 maanden en met het oog op vernietiging worden gedood, worden op de aanwezigheid van een TSE getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen, zoals bepaald in bijlage III, hoofdstuk A, deel II, punt 5.

In afwijking van de voorwaarden van optie 2, eerste alinea, mogen de lidstaten besluiten de in de punten i), ii) en iii) hierna aangegeven maatregelen uit te voeren:

i)

de bij optie 2, eerste alinea, bedoelde dieren voor menselijke consumptie te slachten in plaats van deze te doden en volledig te vernietigen, mits:

de dieren voor menselijke consumptie worden geslacht op het grondgebied van de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat;

alle dieren die ouder zijn dan 18 maanden en voor menselijke consumptie zijn geslacht, op de aanwezigheid van een TSE worden getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen;

ii)

het uitstellen van het genotyperen en vervolgens doden en volledig vernietigen of voor menselijke consumptie slachten van de bij optie 2, eerste alinea, bedoelde dieren gedurende maximaal drie maanden indien het indexgeval dicht bij het begin van de lammerperiode wordt bevestigd, mits de ooien en geiten en hun pasgeboren jongen gedurende die hele periode afgezonderd gehouden worden van schapen en geiten van andere bedrijven;

iii)

het uitstellen van het doden en volledig vernietigen of voor menselijke consumptie slachten van de bij optie 2, eerste alinea, bedoelde dieren gedurende maximaal drie jaar na de datum van bevestiging van het indexgeval, bij koppels schapen en bedrijven waar zowel schapen als geiten worden gehouden. De in deze alinea beschreven afwijking mag alleen worden toegepast als de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat van oordeel is dat de epidemiologische situatie niet kan worden aangepakt zonder de desbetreffende dieren te doden, maar dit niet onmiddellijk kan gebeuren vanwege de geringe resistentie in de schapenpopulatie van het bedrijf, in combinatie met andere overwegingen, waaronder economische factoren. Fokrammen met een ander genotype dan ARR/ARR worden onverwijld gedood of gecastreerd en alle mogelijke maatregelen worden genomen om zo snel mogelijk genetische resistentie in de schapenpopulatie van het bedrijf op te bouwen, onder meer door het gericht fokken en doden van ooien om de frequentie van het ARR-allel te verhogen en het VRQ-allel te elimineren. De voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat zorgt ervoor dat het aantal dieren dat na afloop van het uitstel moet worden gedood, niet groter is dan onmiddellijk na de bevestiging van het indexgeval.

Zolang nog niet alle in de eerste alinea van optie 2 bedoelde dieren gedood en volledig vernietigd, dan wel voor menselijke consumptie geslacht zijn, gelden op het bedrijf waar voor optie 2 is gekozen de volgende voorwaarden: punt 2.2.2, onder a), punt 3.1, punt 3.2, onder a) en b), punt 3.3 en punt 3.4, onder a), eerste en tweede streepje, onder b), eerste, derde en vierde streepje, en onder c). Wanneer echter de voor het bedrijf verantwoordelijke lidstaat besluit het doden en volledig vernietigen of voor menselijke consumptie slachten van de dieren overeenkomstig punt iii) uit te stellen, gelden op het bedrijf de volgende maatregelen: punt 2.2.2, onder a) en de punten 4.1 tot en met 4.6.

Nadat alle in de eerste alinea van optie 2 bedoelde dieren gedood en volledig vernietigd, dan wel voor menselijke consumptie geslacht zijn, gelden op het bedrijf waar voor optie 2 is gekozen de voorwaarden van punt 3;

d)

optie 3 - geen verplicht doden en volledig vernietigen van dieren

Een lidstaat mag besluiten de dieren die in het kader van het in punt 1, onder b), tweede en derde streepje, bedoelde onderzoek zijn geïdentificeerd, niet te doden en volledig te vernietigen, indien aan de criteria van ten minste één van de volgende vier streepjes is voldaan:

het is moeilijk nieuwe schapen te verkrijgen met genotypes die krachtens punt 3.2, onder a) en b), zijn toegestaan;

de frequentie van het ARR-allel binnen het ras of op het bedrijf is klein;

het wordt nodig geacht om inteelt te voorkomen;

de lidstaat acht het na een gemotiveerde afweging van alle epidemiologische factoren nodig.

De lidstaten die toestaan dat bij de aanpak van uitbraken van klassieke scrapie van optie 3 gebruikgemaakt wordt, houden alle redenen en criteria bij die aan elk afzonderlijk besluit hiertoe ten grondslag liggen.

Wanneer op een bedrijf waar optie 3 wordt toegepast nog meer gevallen van klassieke scrapie worden aangetroffen, beoordeelt de lidstaat de redenen en criteria die ten grondslag liggen aan het besluit om optie 3 toe te passen opnieuw. Indien geconcludeerd wordt dat de uitbraak met optie 3 onvoldoende beheerst kan worden, kiest de lidstaat voor dit bedrijf voor optie 1 of optie 2 in plaats van optie 3, zoals bepaald onder b), respectievelijk c).

Van de schapen, tot een maximum van 50, wordt binnen drie maanden na de datum van bevestiging van een indexgeval van klassieke scrapie het prioneiwitgenotype bepaald.

De voorwaarden van punt 2.2.2, onder a), en punt 4 zijn onmiddellijk van toepassing op een bedrijf waar voor optie 3 is gekozen.

2.2.3.

Bij bevestiging van atypische scrapie

Als het TSE-geval dat op een bedrijf is bevestigd een geval van atypische scrapie is, geldt voor het bedrijf gedurende twee jaar vanaf de datum waarop het laatste geval van atypische scrapie is aangetoond, het volgende protocol voor verscherpt TSE-toezicht: alle schapen en geiten die ouder zijn dan 18 maanden en voor menselijke consumptie zijn geslacht, en alle schapen en geiten die ouder zijn dan 18 maanden en op het bedrijf gestorven of gedood zijn, worden op de aanwezigheid van een TSE getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen.

Indien gedurende de in de eerste alinea bedoelde periode van twee jaar verscherpt TSE-toezicht een ander TSE-geval dan atypische scrapie wordt bevestigd, gelden voor het bedrijf de maatregelen van punt 2.2.1 of punt 2.2.2.

2.3.

Indien een met een TSE-besmet dier vanuit een ander bedrijf is binnengebracht:

a)

kan een lidstaat aan de hand van de voorgeschiedenis van het besmette dier besluiten uitroeiingsmaatregelen toe te passen op het bedrijf van oorsprong en al dan niet op het bedrijf waar de besmetting bevestigd werd;

b)

in geval van gemeenschappelijke weiden die door meer dan één koppel of beslag worden gebruikt, kunnen de lidstaten na een gemotiveerde afweging van alle epidemiologische factoren besluiten slechts op één koppel of beslag uitroeiingsmaatregelen toe te passen;

c)

wanneer op hetzelfde bedrijf meer dan één koppel of beslag wordt gehouden, kunnen de lidstaten besluiten de uitroeiingsmaatregelen te beperken tot het koppel of beslag waarin de TSE is bevestigd, op voorwaarde dat is nagegaan of de koppels of beslagen van elkaar gescheiden gehouden zijn en besmetting tussen de koppels of beslagen onderling door direct of indirect contact onwaarschijnlijk is.

3.

Nadat alle op een bedrijf geïdentificeerde dieren overeenkomstig punt 2.2.1 of punt 2.2.2, onder b) of c), gedood en volledig vernietigd, dan wel voor menselijke consumptie geslacht zijn, gelden de volgende voorwaarden.

3.1.

Voor het bedrijf geldt een protocol van verscherpt TSE-toezicht, waarbij alle volgende dieren die ouder zijn dan 18 maanden, met uitzondering van schapen met genotype ARR/ARR, op de aanwezigheid van een TSE worden getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen:

a)

dieren die op het bedrijf werden gehouden toen het TSE-geval bevestigd werd, overeenkomstig punt 2.2.2, onder c), en die voor menselijke consumptie geslacht zijn;

b)

dieren die op het bedrijf gestorven of gedood zijn, maar niet in het kader van een dierziekte-uitroeiingscampagne zijn gedood.

3.2.

Alleen de volgende dieren mogen op het bedrijf worden binnengebracht:

a)

rammen met genotype ARR/ARR;

b)

ooien met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel;

c)

geiten, mits alle dierverblijven op het bedrijf na de ruiming grondig zijn schoongemaakt en ontsmet.

3.3.

Op het bedrijf mogen uitsluitend de volgende fokrammen en levende producten van schapen worden gebruikt:

a)

rammen met genotype ARR/ARR;

b)

sperma van rammen met genotype ARR/ARR;

c)

embryo’s met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel.

3.4.

Dieren mogen het bedrijf alleen verlaten als zij worden vernietigd of als wordt voldaan aan de volgende voorwaarden:

a)

de volgende dieren mogen het bedrijf voor alle doeleinden, ook voor fokken, verlaten:

schapen met genotype ARR/ARR;

ooien met één ARR-allel en zonder VRQ-allel, mits zij worden vervoerd naar andere bedrijven waarvoor beperkingen gelden, nadat de maatregelen overeenkomstig punt 2.2.2, onder c) of d), zijn genomen;

geiten, mits zij worden vervoerd naar andere bedrijven waarvoor beperkingen gelden, nadat de maatregelen overeenkomstig punt 2.2.2, onder c) of d), zijn genomen;

b)

de volgende dieren mogen het bedrijf verlaten om rechtstreeks voor menselijke consumptie te worden geslacht:

schapen met ten minste één ARR-allel;

geiten;

indien de lidstaat hiertoe besluit, lammeren en geitenlammeren die jonger dan drie maanden zijn op de datum waarop zij worden geslacht;

alle dieren, indien de lidstaat heeft besloten de in punt 2.2.2, onder b), i), en c), i), vastgelegde afwijkingen toe te passen;

c)

lammeren en geitenlammeren mogen, indien de lidstaat daartoe besluit, eenmaal naar een ander bedrijf op zijn grondgebied worden vervoerd, uitsluitend om te worden afgemest alvorens zij worden geslacht, onder de volgende voorwaarden:

op het bedrijf van bestemming zijn geen andere schapen of geiten aanwezig dan dieren die worden afgemest voordat zij worden geslacht;

aan het eind van de afmestperiode worden de lammeren en geitenlammeren die afkomstig zijn van de bedrijven waarvoor de uitroeiingsmaatregelen gelden, rechtstreeks naar een op het grondgebied van dezelfde lidstaat gelegen slachthuis vervoerd, waar zij uiterlijk wanneer zij twaalf maanden oud zijn, worden geslacht.

3.5.

De beperkingen van de punten 3.1 tot en met 3.4 blijven op het bedrijf van toepassing:

a)

tot het tijdstip waarop alle schapen op het bedrijf van genotype ARR/ARR zijn, mits op het bedrijf geen geiten worden gehouden, of

b)

gedurende twee jaar na de datum waarop alle in punt 2.2.1 of punt 2.2.2, onder b) of c), genoemde maatregelen zijn voltooid, mits gedurende die twee jaar geen enkel TSE-geval, met uitzondering van atypische scrapie, wordt aangetoond. Indien gedurende die twee jaar een geval van atypische scrapie wordt bevestigd, worden op het bedrijf ook de maatregelen van punt 2.2.3 toegepast.

4.

Wanneer is besloten optie 3 als beschreven in punt 2.2.2, onder d), of de afwijking als beschreven in punt 2.2.2, onder c), iii), toe te passen, worden op het bedrijf onmiddellijk de volgende maatregelen toegepast:

4.1.

Voor het bedrijf geldt een protocol van verscherpt TSE-toezicht, waarbij alle volgende dieren die ouder zijn dan 18 maanden, met uitzondering van schapen met genotype ARR/ARR, op de aanwezigheid van een TSE worden getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen:

a)

dieren die voor menselijke consumptie geslacht zijn,

b)

dieren die op het bedrijf gestorven of gedood zijn, maar niet in het kader van een dierziekte-uitroeiingscampagne zijn gedood.

4.2.

Alleen de volgende schapen mogen op het bedrijf worden binnengebracht:

a)

rammen met genotype ARR/ARR;

b)

ooien met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel.

In afwijking van de punten a) en b) mag een lidstaat echter toestaan dat de onder c) en d) bedoelde dieren op het bedrijf worden binnengebracht indien het op het bedrijf gehouden ras door de lidstaat is aangemerkt als lokaal ras dat voor de veehouderij verloren dreigt te gaan overeenkomstig bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie (8) en de frequentie van het ARR-allel binnen het ras laag is:

c)

rammen met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel;

d)

ooien zonder VRQ-allel.

4.3.

Op het bedrijf mogen uitsluitend de volgende fokrammen en levende producten van schapen worden gebruikt:

a)

rammen met genotype ARR/ARR;

b)

sperma van rammen met genotype ARR/ARR;

c)

embryo’s met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel.

In afwijking van de punten a), b) en c) mag een lidstaat echter toestaan dat de onder d), e) en f) bedoelde fokrammen en levende producten van schapen op het bedrijf worden gebruikt indien het op het bedrijf gehouden ras door de lidstaat is aangemerkt als lokaal ras dat voor de veehouderij verloren dreigt te gaan overeenkomstig bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 1974/2006 (**) en de frequentie van het ARR-allel binnen het ras laag is:

d)

rammen met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel;

e)

sperma van rammen met ten minste één ARR-allel en geen VRQ-allel;

f)

embryo’s zonder VRQ-allel.

4.4.

Dieren mogen het bedrijf alleen verlaten als zij worden vernietigd of als wordt voldaan aan de volgende voorwaarden:

a)

rammen en ooien met genotype ARR/ARR mogen het bedrijf verlaten voor alle doeleinden, ook voor fokken, mits zij worden vervoerd naar andere bedrijven waarvoor de maatregelen overeenkomstig punt 2.2.2, onder c) of d), worden genomen;

b)

de volgende dieren mogen het bedrijf verlaten om rechtstreeks voor menselijke consumptie te worden geslacht:

schapen met ten minste één ARR-allel en, indien de lidstaat hiertoe besluit, lammeren en geitenlammeren die jonger dan drie maanden zijn op de datum waarop zij worden geslacht;

alle dieren, indien de lidstaat heeft besloten de afwijking toe te passen zoals bepaald bij optie 2, punt 2.2.2, onder c), iii), of bij optie 3, punt 2.2.2, onder d);

c)

lammeren en geitenlammeren mogen, indien de lidstaat daartoe besluit, eenmaal naar een ander bedrijf op zijn grondgebied worden vervoerd, uitsluitend om te worden afgemest alvorens zij worden geslacht, onder de volgende voorwaarden:

op het bedrijf van bestemming zijn geen andere schapen of geiten aanwezig dan dieren die worden afgemest voordat zij worden geslacht;

aan het eind van de afmestperiode worden de lammeren en geitenlammeren die afkomstig zijn van de bedrijven waarvoor de uitroeiingsmaatregelen gelden, rechtstreeks naar een op het grondgebied van dezelfde lidstaat gelegen slachthuis vervoerd, waar zij uiterlijk wanneer zij twaalf maanden oud zijn, worden geslacht.

4.5.

Voor de verplaatsing van levende producten van het bedrijf gelden de volgende voorwaarden: de lidstaat zorgt ervoor dat geen sperma, embryo’s en eicellen vanuit het bedrijf worden verzonden.

4.6.

Gemeenschappelijk gebruik van weiden door alle schapen en geiten op het bedrijf met schapen en geiten van andere bedrijven is verboden gedurende de lammerperiode.

Buiten de lammerperiode gelden voor het gemeenschappelijk gebruik van weiden beperkingen die door de lidstaat worden vastgesteld na een gemotiveerde afweging van alle epidemiologische factoren.

4.7.

De in punt 2.2.2, onder a), en de punten 4.1 tot en met 4.6 vastgestelde beperkingen blijven gedurende twee jaar na de opsporing van het laatste TSE-geval dat geen geval van atypische scrapie was, van toepassing op de bedrijven waar optie 3 zoals beschreven in punt 2.2.2, onder d), is toegepast. Indien gedurende die twee jaar een geval van atypische scrapie wordt bevestigd, worden op het bedrijf ook de maatregelen van punt 2.2.3 toegepast.

Op bedrijven waar de in punt 2.2.2, onder c), iii) vastgelegde afwijking van optie 2 is toegepast, blijven de in punt 2.2.2, onder a), en de punten 4.1 tot en met 4.6 vastgestelde beperkingen van toepassing totdat alle dieren die overeenkomstig punt 2.2.2, onder c), moesten worden gedood, volledig zijn vernietigd of voor menselijke consumptie zijn geslacht, waarna de in punt 3 beschreven beperkingen van toepassing zijn.

HOOFDSTUK C

Minimumeisen voor fokprogramma’s ter verkrijging van resistentie tegen tse’s bij schapen overeenkomstig artikel 6 bis

DEEL 1

Algemene eisen

1.

Het fokprogramma richt zich op koppels van hoge genetische waarde, zoals gedefinieerd in punt 3 van bijlage I bij Beschikking 2002/1003/EG van de Commissie.

Lidstaten die al over een fokprogramma beschikken, mogen echter toestaan dat fokrammen in niet aan het fokprogramma deelnemende koppels worden bemonsterd en gegenotypeerd.

2.

Er wordt een gegevensbank opgezet met ten minste de volgende gegevens:

a)

de identiteit, het ras en het aantal van alle aan het fokprogramma deelnemende koppels;

b)

de identiteit van de afzonderlijke dieren die in het fokprogramma zijn bemonsterd, inclusief fokrammen die zijn bemonsterd in niet aan het fokprogramma deelnemende koppels;

c)

de resultaten van genotyperingstests.

3.

Er wordt een uniform certificatiesysteem ingevoerd waarin het genotype van elk in het fokprogramma bemonsterde dier, inclusief fokrammen die zijn bemonsterd in niet aan het fokprogramma deelnemende koppels, wordt gecertificeerd aan de hand van zijn individuele identificatienummer.

4.

Er wordt een systeem ingevoerd voor het identificeren van de dieren en de monsters, de verwerking van de monsters en de productie van de resultaten, waarbij de kans op menselijke fouten zo klein mogelijk gemaakt wordt. De doeltreffendheid van dit systeem wordt op gezette tijden steekproefsgewijs gecontroleerd.

5.

De genotypering van bloed en andere ten behoeve van het fokprogramma verzamelde weefsels, inclusief van fokrammen die zijn bemonsterd in niet aan het fokprogramma deelnemende koppels, wordt verricht in laboratoria die in het kader van het programma zijn erkend.

6.

De bevoegde autoriteit van de lidstaat kan fokverenigingen helpen met het opzetten van genenbanken voor sperma, eicellen en embryo’s die representatief zijn voor prioneiwitgenotypes die als gevolg van het fokprogramma waarschijnlijk zeldzaam zullen worden.

7.

Voor elk ras worden fokprogramma’s opgezet met inachtneming van:

a)

de frequentie van de verschillende allelen in het ras;

b)

de zeldzaamheid van het ras;

c)

het vermijden van inteelt en genetische drift.

DEEL 2

Specifieke voorschriften voor deelnemende koppels

1.

Het fokprogramma is bedoeld om de frequentie van het ARR-allel in het koppel te vergroten en de prevalentie van allelen waarvan gebleken is dat zij aan de gevoeligheid voor TSE’s bijdragen, te verkleinen.

2.

De minimumeisen voor deelnemende koppels zijn:

a)

alle dieren in het koppel die moeten worden gegenotypeerd, worden afzonderlijk op betrouwbare wijze geïdentificeerd;

b)

alle fokrammen in het koppel worden gegenotypeerd voordat zij voor fokdoeleinden worden gebruikt;

c)

mannelijke dieren die het VRQ-allel dragen, worden binnen zes maanden na de bepaling van het genotype geslacht of gecastreerd; deze dieren mogen het bedrijf niet verlaten, behalve voor de slacht;

d)

vrouwelijke dieren waarvan bekend is dat zij het VRQ-allel dragen, mogen het bedrijf niet verlaten, behalve voor de slacht;

e)

mannelijke dieren - met inbegrip van donordieren voor kunstmatige inseminatie - die niet in het kader van het fokprogramma gecertificeerd zijn, mogen niet voor fokdoeleinden in het koppel worden gebruikt.

3.

De lidstaten kunnen besluiten afwijkingen van de eisen van punt 2, onder c) en d), toe te staan met het oog op de instandhouding van rassen en productiekenmerken.

4.

De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krachtens punt 3 toegestane afwijkingen en van de daarvoor gehanteerde criteria.

DEEL 3

Specifieke voorschriften voor fokrammen die worden bemonsterd in niet aan het fokprogramma deelnemende koppels

1.

De te bemonsteren rammen worden afzonderlijk op betrouwbare wijze geïdentificeerd.

2.

Rammen die het VRQ-allel blijken te dragen, mogen het bedrijf niet verlaten, behalve voor de slacht.

DEEL 4

Regeling voor de erkenning van de TSE-resistente status van bepaalde koppels schapen

1.

De regeling voor de erkenning van de TSE-resistente status van bepaalde koppels schapen erkent de TSE-resistente status van koppels schapen die door deelname aan het in artikel 6 bis bedoelde fokprogramma aan de criteria van het programma voldoen.

Die erkenning wordt op ten minste de volgende twee niveaus verleend:

a)

koppels van niveau I zijn koppels die uitsluitend bestaan uit schapen met genotype ARR/ARR;

b)

koppels van niveau II zijn koppels waarvan het nageslacht uitsluitend verwekt is door rammen met genotype ARR/ARR.

De lidstaten kunnen besluiten op andere niveaus erkenning te verlenen om aan nationale eisen te voldoen.

2.

Schapen van TSE-resistente koppels worden op gezette tijden steekproefsgewijs bemonsterd:

a)

op het bedrijf of in het slachthuis om hun genotype na te gaan;

b)

in geval van koppels van niveau I door dieren ouder dan 18 maanden in het slachthuis op TSE’s te testen overeenkomstig bijlage III.

DEEL 5

Rapportage van de lidstaten aan de Commissie

Lidstaten die nationale fokprogramma’s invoeren om te selecteren op resistentie tegen TSE’s in hun schapenpopulatie:

1.

stellen de Commissie in kennis van de eisen van deze programma’s;

2.

dienen jaarlijks bij de Commissie een verslag over de voortgang ervan in.

Het verslag over een kalenderjaar wordt uiterlijk 31 maart van het volgende jaar ingediend.

4.

In bijlage VIII komt hoofdstuk A als volgt te luiden:

„HOOFDSTUK A

Voorwaarden voor de handel binnen de Unie in levende dieren, sperma en embryo’s

AFDELING A

Voorwaarden voor schapen en geiten en voor sperma en embryo’s van die dieren

1.   Bedrijven met een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie en een gecontroleerd risico op klassieke scrapie

1.1.

De lidstaten mogen een officiële regeling vaststellen, of daarop toezicht uitoefenen, voor het erkennen van bedrijven met een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie en bedrijven met een gecontroleerd risico op klassieke scrapie.

In dat geval houden zij een lijst bij van schapen- en geitenbedrijven met een verwaarloosbaar en met een gecontroleerd risico op klassieke scrapie.

1.2.

Een bedrijf met schapen met een TSE-resistente status van niveau I, zoals bepaald in bijlage VII, hoofdstuk C, deel 4, punt 1, onder a), mag, indien er ten minste zeven jaar geen geval van klassieke scrapie is bevestigd, worden erkend als bedrijf met een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie.

Een bedrijf met schapen, geiten of beide mag ook worden erkend als bedrijf met een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie als het gedurende ten minste zeven jaar aan de volgende voorwaarden voldoet:

a)

de schapen en geiten zijn permanent geïdentificeerd en er worden registers bijgehouden zodat zij tot hun bedrijf van geboorte kunnen worden getraceerd;

b)

de verplaatsingen van schapen en geiten van en naar het bedrijf worden geregistreerd;

c)

alleen de volgende schapen en geiten mogen worden binnengebracht:

i)

schapen en geiten van bedrijven met een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie;

ii)

schapen en geiten van bedrijven die gedurende ten minste zeven jaar of ten minste even lang als het bedrijf waarop zij worden binnengebracht, voldoen aan de punten a) tot en met i);

iii)

schapen met prioneiwitgenotype ARR/ARR;

d)

het bedrijf wordt op gezette tijden, minimaal jaarlijks vanaf 1 januari 2014, door een officiële dierenarts of een daartoe door de bevoegde autoriteit gemachtigde dierenarts gecontroleerd om na te gaan of aan de punten a) tot en met i) wordt voldaan;

e)

er zijn geen gevallen van klassieke scrapie bevestigd;

f)

alle schapen en geiten die ouder zijn dan 18 maanden en voor menselijke consumptie zijn geslacht, worden door een officiële dierenarts gekeurd, en alle dieren die tekenen van verzwakking („slijten”) of neurologische tekenen vertonen of een noodslachting moeten ondergaan, worden in een laboratorium op klassieke scrapie getest overeenkomstig de in bijlage X, hoofdstuk C, deel 3, punt 3.2, vastgestelde laboratoriumtechnieken en protocollen.

Tot en met 31 december 2013 worden alle in bijlage III, hoofdstuk A, deel II, punt 3, bedoelde schapen en geiten ouder dan 18 maanden die gestorven of om andere redenen dan slacht voor menselijke consumptie gedood zijn, in een laboratorium op klassieke scrapie onderzocht met de laboratoriumtechnieken die zijn aangegeven in bijlage X, hoofdstuk C, punt 3.2.

Vanaf 1 januari 2014 worden alle schapen en geiten ouder dan 18 maanden die gestorven of om andere redenen dan slacht voor menselijke consumptie gedood zijn, in een laboratorium op klassieke scrapie onderzocht met de laboratoriumtechnieken die zijn aangegeven in bijlage X, hoofdstuk C, punt 3.2.

In afwijking van de voorwaarden in de tweede en derde alinea kunnen de lidstaten besluiten de bepalingen van de eerste alinea toe te passen op schapen en geiten ouder dan 18 maanden zonder commerciële waarde die aan het eind van hun productieve leven geruimd in plaats van voor menselijke consumptie geslacht worden.

Naast de voorwaarden onder a) tot en met f) gelden vanaf 1 januari 2014 de volgende voorwaarden:

g)

alleen de volgende embryo’s en eicellen van schapen en geiten mogen worden binnengebracht:

i)

embryo’s en eicellen van donordieren die sinds hun geboorte zijn gehouden in een lidstaat met een verwaarloosbaar risico op klassieke scrapie of op een bedrijf met een verwaarloosbaar of een gecontroleerd risico op klassieke scrapie, of die aan de volgende voorwaarden voldoen:

zij zijn permanent geïdentificeerd zodat zij tot hun bedrijf van geboorte kunnen worden getraceerd;

zij zijn sinds hun geboorte gehouden op bedrijven waar tijdens hun verblijf geen gevallen van klassieke scrapie zijn bevestigd;

zij vertoonden geen klinische tekenen van klassieke scrapie ten tijde van de winning van de embryo’s of eicellen;