4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/1

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7366. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/1

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32015M7493. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/2

Raad van de Europese Unie

Secretariaat-generaal

DG C 1C

Wetstraat 175

1048 Brussel

BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/3

Raad van de Europese Unie

Secretariaat-generaal

DG C 1C

Wetstraat 175

1048 Brussel

BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/4

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/5

—

in België, de rechtbank van eerste aanleg („tribunal de première instance”/„erstinstanzliches Gericht”),

—

in Bulgarije, de districtsrechtbank („окръжният съд”),

—

in Tsjechië, de districtsrechtbank („okresní soud”); in Praag, de arrondissementsrechtbank („obvodní soud”); in Brno, de gemeentelijke rechtbank („městský soud”),

—

in Denemarken, de Deense landelijke overheid („Statsforvaltningen”),

—

in Duitsland:

—

in Estland, de kantonrechtbank („maakohtud”),

—

in Griekenland, de rechtbank van eerste aanleg („Μονομελές Πρωτοδικείο”),

—

in Spanje, de rechtbank van eerste aanleg („Juzgado de Primera Instancia”),

—

in Frankrijk, de voorzitter van de arrondissementsrechtbank („tribunal de grande instance”) of de voorzitter van de kamer van notarissen („Président de la Chambre des Notaires”),

—

in Kroatië, de gemeentelijke rechtbank („Općinski sud”),

—

in Ierland, de Master of the High Court,

—

in Italië, het hof van beroep („Corte d’appello”),

—

in Cyprus, de familiegerechten („Οικογενειακó Δικαστήριο”) van de districten Nicosia, Limassol, Larnaca/Famagusta en Paphos,

—

in Letland, de districtsrechtbank (of gemeentelijke districtsrechtbank) („rajona (pilsētas) tiesa”),

—

in Litouwen, het hof van beroep („Lietuvos apeliacinis teismas”),

—

in Luxemburg, de president van de arrondissementsrechtbank („tribunal d'arrondissement”),

—

in Hongarije, de districtsrechtbanken („Járásbíróság”) ter zetel van de regionale rechtbank („Törvényszék”); in Boedapest de centrale districtsrechtbank van Buda („Budai Központi Kerületi Bíróság”),

—

in Malta, de familiekamer van de burgerlijke rechtbank („Civil Court (Family Section)”),

—

in Nederland, de voorzieningenrechter van de rechtbank,

—

in Oostenrijk, de districtsrechtbank („Bezirksgericht”),

—

in Polen, de districtsrechtbank („sądy okręgowy”),

—

in Portugal, de familie- en jeugdafdelingen van de districtsrechtbanken („Secções de família e menores das instâncias centrais”) en andere afdelingen van de districtsrechtbanken („Secções de competência genérica ou cível das instâncias locais”), afhankelijk van welke rechtbanken er in het betrokken rechtsgebied bestaan,

—

in Roemenië, het gerecht („Tribunalul”),

—

in Slovenië, de districtsrechtbanken („okrožno sodišče”),

—

in Slowakije, de districtsrechtbank („okresný súd”),

—

in Finland, de districtsrechtbank („käräjäoikeus”/„tingsrätt”),

—

in Zweden, het hof van beroep van Stockholm („Svea hovrätt”),

—

in het Verenigd Koninkrijk:

—

in België, de rechtbank van eerste aanleg („tribunal de première instance”/„erstinstanzliches Gericht”) voor de verweerder en het hof van beroep („cour d’appel”) voor de appellant,

—

in Bulgarije, het hof van beroep te Sofia („Софийският апелативен съд”),

—

in Tsjechië, de regionale rechtbank („krajský soud”), door tussenkomst van de districtsrechtbank („okresní soud”) die de beslissing heeft gegeven; in Praag, de gemeentelijke rechtbank („městský soud”), door tussenkomst van de arrondissementsrechtbank („obvodní soud”) die de beslissing heeft gegeven; in Tsjechië, de regionale rechtbank („krajský soud”), door tussenkomst van de gemeentelijke rechtbank („městský soud”) die de beslissing heeft gegeven,

—

in Denemarken, de nationale sociale raad voor hoger beroep, afdeling familiezaken („Ankestyrelsen, Familieretsafdelingen”),

—

in Duitsland, de hogere regionale rechtbank („Oberlandesgericht”) door tussenkomst van de rechtbank die de beslissing heeft gegeven,

—

in Estland, de districtsrechtbank („ringkonnakohtud”),

—

in Griekenland, het hof van beroep („Εφετείο”) van het rechtsgebied waartoe de rechtbank van eerste aanleg behoort die de beslissing heeft gegeven,

—

in Spanje, de provinciale rechtbank („audiencia provincial”),

—

in Frankrijk, het hof van beroep („Cour d’appel”),

—

in Kroatië, de kantonrechtbank („Županijski sud”) door tussenkomst van de gemeentelijke rechtbank („Općinski sud”), dat wil zeggen de rechtbank die de beslissing in eerste aanleg heeft gegeven,

—

in Ierland, de High Court,

—

in Italië, het hof van beroep („Corte d’appello”),

—

in Cyprus, het beroepsgerecht voor familiezaken („Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο”),

—

in Letland, de regionale rechtbank („apgabaltiesā”), door tussenkomst van de relevante districtsrechtbank (of gemeentelijke districtsrechtbank) („rajona (pilsētas) tiesa”),

—

in Litouwen, het hof van beroep („Lietuvos apeliacinis teismas”),

—

in Luxembourg, het hooggerechtshof, zetelend als hof van beroep in burgerlijke zaken („Cour Supérieure de Justice siégeant en matière d’appel civil”),

—

in Hongarije, de regionale rechtbank („Törvényszékek”); in Boedapest het hoofdstedelijk hof („Fővárosi Törvényszék”),

—

in Malta, het hof van beroep („Court of Appeal”),

—

in Nederland, de rechtbank waarvan de voorzieningenrechter op een verzoek om een uitvoerbaarverklaring heeft beschikt,

—

in Oostenrijk, de regionale rechtbank („Landesgericht”), door tussenkomst van de districtsrechtbank („Bezirksgericht”) die de beslissing heeft gegeven,

—

in Polen, het hof van beroep („Sąd apelacyjny”), door tussenkomst van de regionale rechtbank („sąd rejonowy”) die de beslissing heeft gegeven,

—

in Portugal, het hof van beroep („Tribunal da Relação”),

—

in Roemenië, het hof van beroep („Curtea de apel”),

—

in Slovenië, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven,

—

in Slowakije, de regionale rechtbank („krajský súd”), door tussenkomst van de districtsrechtbank („okresný súd”) die de beslissing heeft gegeven,

—

in Finland, het hof van beroep („hovioikeus”/„hovrätt”),

—

in Zweden, het hof van beroep van Stockholm („Svea hovrätt”),

—

in het Verenigd Koninkrijk:

—

in België kan tegen een in hoger beroep gegeven beslissing met betrekking tot een rechtsvraag cassatieberoep worden ingesteld bij het hof van cassatie („pourvoi en cassation devant la Cour de Cassation”),

—

in Bulgarije is beroep bij het Hoge Hof van Cassatie mogelijk („Върховният касационен съд”),

—

in Tsjechië kunnen tegen in hoger beroep gegeven beslissingen bij het hooggerechtshof de volgende rechtsmiddelen worden ingesteld: het beroep tot nietigverklaring („žaloba pro zmatečnost”) overeenkomstig artikel 229 en volgende van het wetboek burgerlijk procesrecht, het verzoek om een nieuw proces („zaloba na obnovu rizeni”) overeenkomstig artikel 228 en volgende van het wetboek burgerlijk procesrecht en het buitengewoon beroep („dovolání”) overeenkomstig artikel 236 en volgende van het wetboek burgerlijk procesrecht en voor bepaalde zaken ook overeenkomstig artikel 30 van de wet bijzondere gerechtelijke procedures,

—

in Denemarken kunnen de rechtbanken zich uitspreken over besluiten van de nationale sociale raad voor hoger beroep, afdeling familiezaken (Ankestyrelsen, Familieretsafdelingen) overeenkomstig artikel 63 van de Grondwet. Voor zaken waarin een besluit van de nationale sociale commissie voor hoger beroep, afdeling familiezaken moet worden getoetst, is het gerecht van de woonplaats van de verzoeker in Denemarken bevoegd, indien de verzoeker in Denemarken zijn woonplaats heeft. Als dat niet het geval is, is de arrondissementsrechtbank van Kopenhagen voor de zaak bevoegd („Københavns Byret”). Tegen beslissingen van de arrondissementsrechtbank van Kopenhagen is hoger beroep mogelijk bij een gerechtshof („landsretten”); tegen beslissingen van een gerechtshof is beroep mogelijk bij het hooggerechtshof („Højesteret”), mits het comité voor toestemming voor beroepen („Procesbevillingsnævnet”) toestemming geeft. Na ontvangst van een verzoek van een partij kan de arrondissementsrechtbank van Kopenhagen de zaak naar het gerechtshof doorverwijzen wanneer een principekwestie in het geding is,

—

in Duitsland kan een verder rechtsmiddel („Rechtsbeschwerde”) worden ingesteld bij het federale gerechtshof („Bundesgerichtshof”). Een Rechtsbeschwerde moet worden ingesteld binnen een maand na de betekening van de beslissing van het in hoger beroep bevoegde gerecht,

—

in Estland kan beroep worden ingesteld bij het hooggerechtshof („Riigikohus”) (wetboek burgerlijk procesrecht, § 625 en §§ 695-701),

—

in Griekenland kan cassatieberoep („αίτηση αναίρεσης”) worden ingesteld bij het hooggerechtshof in burgerlijke zaken en strafzaken („Areios Pagos” or „Άρειος Πάγος”),

—

in Spanje kan bij het hooggerechtshof van elke autonome regio („Tribunal Superior de Justicia, en cada Comunidad Autónoma”) buitengewoon beroep worden ingesteld op grond van een procedurele onregelmatigheid en kan bij het hooggerechtshof cassatieberoep („recurso de casación ante el Tribunal Supremo”) worden ingesteld. Deze rechtsmiddelen worden beheerst door de hoofdstukken IV en V, respectievelijk, „Buitengewoon beroep op grond van een procedurele onregelmatigheid” („Del recurso extraordinario por infracción procesal”) en „Cassatieberoep” („Del recurso de casación”), van titel IV van Wet 1/2000 betreffende het burgerlijk procesrecht,

—

in Frankrijk wordt het cassatieberoep („pourvoi en cassation”) ingesteld bij het hof van cassatie. Het wordt beheerst door de regels die zijn vastgesteld in de artikelen 973 tot en met 982 en 1009 tot en met 1031 van het wetboek burgerlijk procesrecht,

—

in Kroatië, kan om een herziening worden verzocht bij het hooggerechtshof van de Republiek Kroatië („Vrhovni sud Republike Hrvatske”), door tussenkomst van de gemeentelijke rechtbank („Općinski sud”) die de beslissing in eerste aanleg heeft gegeven, overeenkomstig de artikelen 382-400 van het burgerlijk procesrecht of door een van de partijen om een nieuw proces worden verzocht bij de gemeentelijke rechtbank („Općinski sud”) die de beslissing in eerste aanleg heeft gegeven, overeenkomstig de artikelen 421-428 van het burgerlijk procesrecht,

—

In Ierland is het hof van beroep „Court of Appeal” bevoegd voor een beroep over een rechtsvraag, (krachtens de Ierse grondwet is het hooggerechtshof („Supreme Court”) echter bevoegd voor beroep tegen een beslissing van de High Court wanneer is aangetoond dat er sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die een dergelijk direct beroep rechtvaardigen. De Supreme Court is ook bevoegd voor beroep tegen een beslissing van het Court of Appeal wanneer is aangetoond dat voldaan is aan bepaalde in de grondwet neergelegde voorwaarden),

—

in Italië zijn de gewone en buitengewone rechtsmiddelen tegen dergelijke beslissingen het cassatieberoep, herziening door dezelfde rechtbank en derdenverzet („Ricorso per cassazione; Revocazione; Opposizione di terzo”),

—

in Cyprus is er geen mogelijkheid om een op een rechtsmiddel gegeven beslissing aan te vechten,

—

in Letland kan een op een rechtsmiddel gegeven beslissing worden aangevochten bij het hooggerechtshof, door tussenkomst van de relevante regionale rechtbank („pārsūdzēt Augstākajā tiesā ar attiecīgās apgabaltiesas starpniecību”),

—

in Litouwen kan cassatieberoep worden ingesteld bij het hooggerechtshof („Lietuvos Aukščiausiasis Teismas”). Wanneer een cassatieberoep ontvankelijk is, wordt het prioritair in de lijst van de door het hooggerechtshof als cassatierechter te behandelen zaken opgenomen. Het hooggerechtshof stelt een termijn vast van ten hoogste 14 dagen om op het beroep te repliceren. In zijn kennisgeving van de registratie van het beroep in de lijst van door het hooggerechtshof als cassatierechter te behandelen zaken (artikel 350, lid 7, van het wetboek burgerlijk procesrecht) deelt het hooggerechtshof de partijen en de andere bij de zaak betrokken personen de termijn mee waarbinnen op het beroep moet worden gerepliceerd. De partijen moeten, en andere bij de zaak betrokken mensen mogen, binnen de door het hooggerechtshof geformuleerde termijn schriftelijk repliceren op het beroep. Die termijn loopt vanaf de dag waarop het beroep is opgenomen in de lijst van de door het hooggerechtshof als cassatierechter te behandelen zaken,

—

in Luxemburg kan tegen de op het rechtsmiddel gegeven beslissing alleen over een rechtsvraag beroep worden ingesteld („pourvoi en cassation”) bij het hof van cassatie,

—

In Hongarije wordt een verzoek om herziening („felülvizsgálati kérelem”) door het hooggerechtshof („Curia”) behandeld, door tussenkomst van de districtsrechtbank („Járásbíróság”) die de beslissing in eerste aanleg heeft gegeven,

—

in Malta is er geen mogelijkheid om een op een rechtsmiddel gegeven beslissing aan te vechten,

—

in Nederland kan cassatieberoep worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden, In cassatie kunnen alleen rechtsvragen aan de orde komen. De Hoge Raad onderzoekt alleen of het recht, inclusief de procesregels, juist is toegepast. De Hoge Raad is gebonden aan hetgeen in de bestreden uitspraak omtrent de feiten is vastgesteld. Partijen worden in deze procedure vertegenwoordigd door een advocaat bij de Hoge Raad. In verzoekschriftprocedures wordt er een verzoekschrift ingediend dat de middelen dient te bevatten waarop het verzoek steunt. De verweerder kan binnen 3 weken of binnen een andere door de Hoge Raad vastgestelde termijn na verzending van het verzoekschrift een verweerschrift indienen. Indien het in het belang van de zaak wordt geacht kan er een toelichting door de advocaten plaatsvinden. Nadat de procureur-generaal bij de Hoge Raad schriftelijk conclusie heeft genomen, doet de Hoge Raad uitspraak,

—

in Oostenrijk moet een beroep („Revisionsrekurs”) overeenkomstig artikel 78, lid 1, en artikel 84, lid 4, van het wetboek tenuitvoerlegging („Exekutionsordnung”) juncto artikel 528 van het wetboek burgerlijk procesrecht („Zivilprozessordnung”) worden ingesteld bij de districtsrechtbank (rechtbank van eerste aanleg), die het doorverwijst naar het hooggerechtshof,

—

in Polen kan cassatieberoep („skarga kasacyjna”) (artikelen 3981-39821 van het Pools wetboek burgerlijk procesrecht) worden ingesteld bij het hooggerechtshof („Sąd Najwyższy”). Cassatieberoep wordt ingesteld bij het hooggerechtshof door tussenkomst van het hof van beroep („Sąd apelacyjny”) dat de bestreden beslissing heeft gegeven (artikel 3985, lid 1, juncto artikel 11511, lid 3, van het Pools wetboek burgerlijk procesrecht),

—

in Portugal kan bij het hooggerechtshof („Supremo Tribunal de Justiça”) beroep worden ingesteld, doch uitsluitend met betrekking tot een rechtsvraag,

—

in Roemenië kan tegen een beslissing over een rechtsmiddel worden ingesteld bij het hoge hof van cassatie en justitie („Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie”) (artikel 97, lid 1, van Wet nr. 134/2010 betreffende het wetboek burgerlijk procesrecht),

—

in Slovenië kan bij het hooggerechtshof („Vrhovno sodišče Republike Slovenije”) een rechtsmiddel worden ingesteld,

—

in Slowakije kan overeenkomstig de artikelen 236-243d van het Slowaakse wetboek burgerlijk procesrecht het buitengewoon rechtsmiddel („dovolanie”) worden ingesteld bij het hooggerechtshof („najvyšší súd”) door tussenkomst van het gerecht dat de aangevochten beslissing heeft gegeven,

—

in Finland kan bij het hooggerechtshof („korkein oikeus”/„högsta domstolen”) beroep worden ingesteld. Een persoon die een rechterlijke beslissing wenst aan te vechten, moet daartoe eerst toestemming vragen bij het hooggerechtshof. De toestemming kan alleen worden gegeven als het belangrijk is dat het hooggerechtshof in de zaak uitspraak doet om duidelijkheid te scheppen over de toepassing van het recht in andere, soortgelijke zaken of om eenvormigheid tot stand te brengen in de rechtspraktijk. De toestemming kan ook om bijzondere of gewichtige redenen worden gegeven, zoals een procedurefout of een andere fout op grond waarvan het arrest moet worden vernietigd of herroepen, of wanneer er een andere gewichtige reden is om toestemming te verlenen om beroep in te stellen. De instructies voor het instellen van beroep zijn gevoegd bij het arrest van het hof van beroep. Daarin worden de redenen vermeld op grond waarvan toestemming voor het instellen van beroep kan worden gegeven, alsook de wijze waarop bij het hooggerechtshof toestemming moet worden gevraagd De termijn voor het vragen van toestemming en het instellen van beroep is 60 dagen, te rekenen vanaf de datum waarop het arrest van het hof van beroep aan de partijen ter kennis is gebracht,

—

in Zweden kan bij het hooggerechtshof („Högsta domstolen”) beroep worden ingesteld. Een beroep wordt ingesteld bij het hof van beroep van Stockholm,

—

in het Verenigd Koninkrijk:

—

in België, […],

—

in Bulgarije, beroep bij het hoge hof van cassatie („Върховния касационен съд”),

—

in Tsjechië, de districtsrechtbank („okresní soud”) die de beslissing in eerste aanleg heeft gegeven. Tegen een beslissing tot afwijzing van een heroverweging is beroep mogelijk,

—

in Denemarken, niet van toepassing,

—

in Duitsland, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven, Wanneer de voorwaarden van artikel 19 zijn vervuld, zijn de bepalingen over rechterlijke beslissingen bij verstek van overeenkomstige toepassing. Wanneer de voorwaarden van artikel 19 niet zijn vervuld, verwerpt het gerecht het verzoek bij rechterlijke beslissing. De beslissing kan worden gegeven zonder mondelinge procedure,

—

in Estland, de kantonrechtbank („maakohtud”). De procedure om de verzoeken tot heroverweging te behandelen, wordt gevoerd volgens de bepalingen inzake verzet tegen een verstekvonnis voor zover niet anders is bepaald in de verordening,

—

in Griekenland, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven,

—

in Spanje, de rechtbank van eerste aanleg („Juzgado de Primera Instancia”) die de beslissing heeft gegeven. De heroverwegingsprocedure wordt uitgevoerd overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk II, „Beroep tot herziening of intrekking van beslissingen” van titel IV van Wet 1/2000 betreffende het burgerlijk procesrecht,

—

in Frankrijk kan het beroep worden ingesteld bij het hof van beroep („Cour d’appel”) waaronder het gerecht ressorteert dat de betwiste beslissing heeft gegeven,

—

in Kroatië, de gemeentelijke rechtbank („Općinski sud”) die de beslissing in eerste aanleg heeft gegeven. De procedure wordt ingeleid op verzoek van de partij (overeenkomstig de artikelen 421-428 van het wetboek burgerlijk procesrecht) binnen 45 dagen na de dag waarop de verweerder daadwerkelijk kennis heeft gekregen van de inhoud van de beslissing en in staat was om op te treden, zij het uiterlijk op de dag van de eerste tenuitvoerleggingsmaatregel waardoor hij de beschikking over zijn goederen geheel of gedeeltelijk verliest. Overeenkomstig artikel 117 van het wetboek burgerlijk procesrecht kan een partij een verzoek indienen tot herstel van een vroegere toestand; dit verzoek wordt ingediend bij de rechter waar de nagelaten handeling had moeten worden verricht,

—

in Ierland, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven (Superior Court, Circuit Court, District Court). De relevante Rules of Court:

—

in Italië, de gewone rechtbank („tribunal ordinari”) die de beslissing heeft gegeven,

—

in Cyprus, de familierechtbank („Οικογενειακó Δικαστήριο”) die de bestreden beslissing heeft gegeven. De heroverweging van de gevallen waarin dit artikel voorziet, vindt plaats na een verzoekschrift tot het aantekenen van verzet op grond van artikel 48, regel 9, onder h) en n), van het wetboek burgerlijk procesrecht,

—

in Letland:

Er kan geen verzoek worden ingediend wanneer de termijn waarbinnen het tenuitvoerleggingsdocument betreffende de betrokken beslissing voor tenuitvoerlegging kan worden ingediend, is verstreken. Bij het beoordelen van een verzoek gaat een gerecht na of de door de verzoeker aangegeven omstandigheden kunnen worden beschouwd als omstandigheden die een herziening van de beslissing overeenkomstig artikel 19 van de verordening rechtvaardigen. Wanneer het gerecht vaststelt dat de omstandigheden een herziening van de beslissing rechtvaardigen, trekt het de beslissing volledig in en verwijst het de zaak naar het gerecht van eerste aanleg, dat de zaak opnieuw onderzoekt. Wanneer het gerecht van oordeel is dat de in het verzoek aangegeven omstandigheden geen herziening van de beslissing rechtvaardigen, wijst het het verzoek af. Met betrekking tot de beslissing van het gerecht is een aanvullende klacht mogelijk,

—

in Litouwen, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven: districtsrechtbanken en regionale rechtbanken („apylinkių teismai”, „apygardų teismai”). Zodra het gerecht een verzoek heeft ontvangen, zendt het een afschrift van dat verzoek en de bijlagen naar de eiser en deelt het hem mee dat hij binnen 14 dagen nadat het verzoek is verzonden, schriftelijk op dat verzoek moet repliceren. Een verzoek tot heroverweging van een beslissing over onderhoudsverplichtingen wordt door het gerecht met een schriftelijke procedure onderzocht. Het gerecht kan, wanneer het dat nodig acht, kiezen voor een mondelinge procedure om een verzoek te behandelen. Het gerecht moet een verzoek behandelen binnen 14 dagen na het verstrijken van de termijn voor het indienen van de repliek en moet een uitspraak doen over een van de in artikel 19, lid 3, van de verordening vermelde opties,

—

in Luxemburg, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven. Het verzoek wordt ingediend volgens de vormvoorschriften die gelden voor het gerecht dat de te heroverwegen beslissing heeft gegeven:

—

in Hongarije, de districtrechtbank („Járásbíróság”) in eerste aanleg, overeenkomstig de regels inzake een nieuw onderzoek (Wet nr. III van 1952 betreffende het wetboek burgerlijke rechtsvordering, hoofdstuk XIII, afdeling 260-269),

—

in Malta, de familiekamer van de burgerlijke rechtbank („Civil Court (Family Section)”). De procedure voor heroverweging ingevolge artikel 19 is vastgesteld in artikel 6 van de International Maintenance Obligation Order, 2011 (LN452/11) on „Review procedure”,

—

in Nederland, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven, Het kan gaan om de Rechtbank of om het Gerechtshof,

—

in Oostenrijk, de rechtbank van eerste aanleg, die de zaak zelf behandelt (bijvoorbeeld in het geval van herstel in de vorige toestand) of de zaak naar een hogere rechter doorverwijst:

—

in Polen is de heroverwegingsprocedure voor beslissingen in zaken over onderhoudsverplichtingen, die is vastgesteld in artikel 11442 van het wetboek burgerlijk procesrecht, de in artikel 19 van de verordening bedoelde procedure. Een verzoek om een dergelijke procedure in te leiden, moet worden ingediend bij het gerecht dat de betwiste beslissing heeft gegeven. Dat betekent dat, afhankelijk van het gerecht dat de betwiste beslissing over onderhoudsverplichtingen heeft gegeven, volgende gerechten bevoegd kunnen zijn in de zin van artikel 19, lid 1, van de verordening:

—

in Portugal, de rechtbank die de betrokken beslissing heeft gegeven. De procedure voor heroverweging in de zin van artikel 19 is het verzoek om heroverweging bedoeld in artikel 696, onder e), van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering en de procedure vastgesteld in artikel 140 van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering,

—

in Roemenië, de rechtbank die de beslissing heeft gegeven, doorgaans de districtsrechtbank („Judecătoria”) of de rechtbank van eerste aanleg („Tribunalul”). Overeenkomstig artikel 505, lid 1, van wet nr. 134/2010 betreffende het wetboek burgerlijk procesrecht moet een beroep tot nietigverklaring worden ingesteld bij de rechtbank waarvan de beslissing wordt betwist, terwijl overeenkomstig artikel 510, lid 1, van wet nr. 134/2010 betreffende het wetboek burgerlijk procesrecht een verzoek tot heroverweging moet worden ingesteld bij de rechtbank die de definitieve betwiste beslissing heeft gegeven,

—

in Slovenië, de districtsrechtbank („okrožno sodišče”), met name de rechtbank die de beslissing in eerste aanleg heeft gegeven. De heroverwegingsprocedures in het kader van artikel 19 zijn de „heropening van de zaak” (artikelen 394-401 van de wet inzake burgerlijk procesrecht) of een „verzoek tot herstel van het status quo” (artikelen 116-120),

—

in Slowakije kunnen de rechtbanken beslissingen heroverwegen overeenkomstig de artikelen 228-235 van het Slowaakse wetboek burgerlijk procesrecht. Het verzoek om heroverweging wordt beoordeeld door het districtsgerecht („okresný súd”) dat zich in eerste aanleg over de grond van de zaak heeft uitgesproken,

—

in Finland, de rechtbank die de eindbeslissing in de zaak heeft gegeven. De procedure die van overeenkomstige toepassing is, is vastgesteld in artikelen 3-5 en 14 bis van hoofdstuk 31 van het wetboek procesrecht.

—

in Zweden, het hof van beroep („hovrätt”) wanneer het verzoek tot heroverweging een beslissing van een arrondissementsrechtbank („tingsrätt”) of van de Zweedse Tenuitvoerleggingsautoriteit („Kronofogdemyndigheten”) betreft. Een verzoek tot heroverweging moet schriftelijk worden ingediend en de verzoeker moet vermelden op welke beslissing het verzoek tot heroverweging betrekking heeft. Het verzoek moet de redenen vermelden waarop het gebaseerd is, en vergezeld gaan van de bewijsstukken waarnaar de verzoeker verwijst. Het verzoek moet aan de tegenpartij(en) worden meegedeeld,

—

in het Verenigd Koninkrijk, niet van toepassing.

—

in België, de Federale Overheidsdienst Justitie („Service public fédéral Justice”): Waterloolaan 115, 1000 Brussel; Fax +32 25427006;

—

in Bulgarije, het ministerie van Justitie („Министерството на правосъдието”):

Ulitsa Slavyanska 1, 1040 Sofia; Tel. +359 29237555; Fax +359 29870098;

E-mail: Е_Gyurova@justice.government.bg or M_Parvanova@justice.government.bg,

—

in Tsjechië, het Bureau voor internationale rechtsbescherming van kinderen („Úřad pro mezinárodněprávní ochranu dětí”): Šilingrovo náměstí 3/4, 602 00 Brno;

Tel. +420 542215522; Fax +420 542212836;

E-mail: podatelna@umpod.cz; Internet: http://www.umpod.cz,

—

in Denemarken, niet van toepassing,

—

in Duitsland, de federale dienst Justitie („Bundesamt für Justiz”): 53094 Bonn;

Tel. +49 22899410-5534 / 22899410-5869 / 22899410-5549;

Fax 0228/99 410-5050 (nationaal) or +49 22899410-5202 (internationaal);

E-mail: auslandsunterhalt@bfj.bund.de,

—

in Estland, het ministerie van Justitie („Justiitsministeerium”):

Tõnismägi 5a, Tallinn 15191; Tel. +372 6208100; E-mail: info@just.ee,

—

in Griekenland, het ministerie van Justitie, Transparantie en Mensenrechten — Departement Internationale justitiële samenwerking in burgerlijke en strafzaken („Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων — Τμήμα Διεθνούς Δικαστικής Συνεργασίας σε Αστικές & Ποινικές Υποθέσεις”):

Mesogeion 96, 115 27, Athens; Tel. +30 2107767312; Fax +30 2107767499;

E-mail: civilunit@justice.gov.gr,

—

in Spanje, het ministerie van Justitie („Ministerio de Justicia”): Hoofd van de dienst Internationale onderhoudsverplichtingen. Directie Internationale justitiële samenwerking, ministerie van Justitie, c/ San Bernardo, 62, 28071 Madrid; Tel. +34 913902295/913902294; Fax +34 913904457; E-mail: isabel.hernandez@mjusticia.es,

—

in Frankrijk, het ministerie van Buitenlandse en Europese Zaken, directoraat Fransen in het buitenland en consulaire administratie, dienst verdragen, burgerlijke zaken en wederzijdse rechtshulp, afdeling bescherming van de rechten van de persoon, bureau voor de inning van alimentatievorderingen in het buitenland, („Ministère des Affaires étrangères et européennes, Direction des Français à l’étranger et de l’administration consulaire, Service des conventions, des affaires civiles et de l'entraide judiciaire, Sous-direction de la protection des droits des personnes, Bureau du recouvrement de créances alimentaires à l'étranger”); 27 Rue de la Convention CS, 91533 F, 75732 Paris Cedex 15; Tel. +33 143179199; Fax +33 143178197; E-mail: recouv-creances-alimentaires.fae-saj-pdp@diplomatie.gouv.fr,

—

in Kroatië, het ministerie van Sociaal beleid en Jeugd („Ministarstvo socijalne politike i mladih”): Savska cesta 66, 10 000 Zagreb; Tel. +385 15557111; Fax +385 15557222; E-mail: ministarstvo@mspm.hr; Internet: www.mspm.hr,

—

in Ierland, de minister van Justitie en Gelijkheid – Department of Justice and Law Reform: Bishop’s Square, Redmond’s Hill, Dublin 2; Fax +353 14790201; E-mail: mainrecov_inbox@justice.ie,

—

in Italië, het departement jeugdstrafrecht van het ministerie van Justitie („Ministero della Giustizia – Dipartimento per la Giustizia minorile”):

via Damiano Chiesa 24, 00136 Roma;

Tel. +39 0668188326 / 0668188331; Fax +39 0668188323;

E-mail: acitalia0409.dgm@giustizia.it;

Gecertificeerde e-mail: aci0409.dgm@giustiziacert.it,

—

in Cyprus, het ministerie van Justitie en Openbare orde – Eenheid Internationale juridische samenwerking („Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως – Μονάδα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας”): 125 Athalassas Avenue, 1461 Nicosia;

Tel. +357 22805943; Fax +357 22805969; E-mail: yhadjiprodromou@mjpo.gov.cy;

Tel. +357 22805932; Fax +357 22518328; E-mail: tdionysiou@mjpo.gov.cy,

—

in Letland, het bestuur van het alimentatiewaarborgfonds („Uzturlīdzekļu garantiju fonda administrācija”): Pulkveža Brieža iela15, Rīga, LV-1010; Tel. +371 67830626; Fax +371 67830636; E-mail: pasts@ugf.gov.lv,

—

in Litouwen, de dienst Door de Staat gegarandeerde rechtsbijstand van Vilnius („Vilniaus valstybės garantuojamos teisinės pagalbos tarnyba”): Odminių g. 11, LT-01122 Vilnius;

Tel. +370 852647480; Fax +370 852647481; E-mail: vilniausvgtpt@infolex.lt,

—

in Luxemburg, het parket-generaal bij het Cour supérieure de Justice („Parquet Général près la Cour supérieure de Justice”) – Parquet Général – Cité judiciaire, 2080 Luxembourg; Tel. +352 475981-393 / 475981-329; Fax +352 470550;

E-mail: parquet.general@justice.etat.lu,

—

in Hongarije, het ministerie van Justitie („Magyarország Igazságügyi Minisztériuma”): 1054 Budapest, 2-4 Kossuth square; Tel. +36 17954846; Fax +36 17950463; E-mail: nmfo@im.gov.hu,

—

in Malta, de directeur sociale normen („Director for Social Welfare Standards”) – ministerie van Onderwijs, Arbeid en Familie: 469 Bugeia Institute, St Joseph High Road, St Venera SVR 1012;

Tel. +356 22788000; Fax +356 22788360; E-mail: welfare.standards@gov.mt,

—

in Nederland, het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO): Marten Meesweg 109-111, P.O. Box 8901, 3009 AX Rotterdam; Tel. +31 102894895; Fax +31 102894882; E-mail: iia@lbio.nl; Internet: http://www.lbio.nl,

—

in Oostenrijk, het federaal ministerie van Justitie („Bundesministerium für Justiz”): Museumstraße 7, A-1070 Wien; Dienst: Abteilung I 10; Tel. +43 1521522142; Fax +43 152522829; E-mail: team.z@bmj.gv.at,

—

in Polen, ministerie van Justitie — departement Internationale Samenwerking en Europees Recht („Ministerstwo Sprawiedliwości — Departament Współpracy Międzynarodowej i Prawa Europejskiego”): Al. Ujazdowskie 11, PL-00-950 Warsaw; Tel. +48 222390870; Fax +48 226280949; E-mail: alimenty@ms.gov.pl,

—

in Portugal, het directoraat-generaal Justitie („Direção-Geral da Administração da Justiça”): Av. D. João II, no 1.08.01 D/E- Pisos 0 e 9o ao 14o, 1990-097 Lisboa; Tel. +351 217906200 / 217906223;

Fax +351 211545100/211545116; E-mail: correio@dgaj.mj.pt or cji.dsaj@dgaj.mj.pt;

Internet: http://www.dgai.mj.pt or http://www.cji-dgaj.mj.pt,

—

in Roemenië, het ministerie van Justitie, directoraat Internationaal recht en verdragen („Ministerul Justiţiei, Direcţia Drept Internaţional şi Cooperare Judiciară”): 17 Str. Apolodor, Bucharest Sector 5, 050741; Tel. +40 372041077; Fax +40 372041079;

E-mail: ddit@just.ro or dreptinternational@just.ro,

—

in Slovenië, het ministerie van Arbeid, Familie, Sociale Zaken en Gelijke Kansen („Ministrstvo za delo, družino, socialne zadeve in enake možnosti”): Kotnikova 28, SI-1000 Ljubljana; Tel. +386 13697700; Fax +386 13697832; E-mail: gp.mddsz@gov.si,

—

in Slowakije, het Centrum voor internationale rechtsbescherming van kinderen en jongeren („Centrum pre medzinárodnoprávnu ochranu detí a mládeže”): Špitálská 8, P.O. Box 57, 814 99 Bratislava; Tel. +421 220463208; Fax +421 220463258;

E-mail: cipc@cipc.gov.sk; Internet: http://www.cipc.sk,

—

in Finland, het ministerie van Justitie („oikeusministeriö”/„justitieministeriet”), eenheid Internationaal justitieel beheer („Oikeusministeriö Kansainvälisen oikeudenhoidon yksikkö”/„Enheten för internationell rättsvård”): PL 25, FI-00023 Valtioneuvosto; Tel. +358 916067628; Fax +358 916067524;

E-mail: central.authority@om.fi,

—

in Zweden, het Zweeds Socialezekerheidsagentschap („Försäkringskassan”):

—

in het Verenigd Koninkrijk zijn de centrale autoriteiten in de verschillende rechtsgebieden als volgt:

—

in België en Bulgarije, geen,

—

in Tsjechië beschikt het ministerie van Justitie („Ministerstvo spravedlnosti”) over volledige bevoegdheid om ervoor te zorgen dat rechtsbijstand wordt verleend overeenkomstig artikel 51, lid 2, onder a), van de verordening: Vyšehradská 16, 128 10 Prague 2; Tel. +420 221997925; Fax +420 221997919; E-mail: moc@msp.justice.cz; Internet: http://www.justice.cz,

—

in Denemarken, niet van toepassing,

—

in Duitsland, Estland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Kroatië, Ierland, Italië, Cyprus en Letland, geen,

—

In Litouwen oefent, wanneer verzoeken betrekking hebben op onderhoudsverplichtingen jegens een persoon jonger dan 21 jaar, die voortvloeien uit een ouder-kindrelatie, de onder het ministerie van Sociale Zekerheid en Arbeid („Vaikų išlaikymo fondo administracija prie Socialinės apsaugos ir darbo ministerijos”) vallende Administratiefonds voor onderhoud van kinderen de functies uit van de centrale autoriteit als bedoeld in artikel 51 van de verordening: Rinktinės g. 48A, LT-09318 Vilnius; Tel. +370 852728081; Fax +370 852653984; E-mail: info@vif.lt.

Wanneer de omstandigheden dat vereisen, wordt door de staat gegarandeerde rechtsbijstand verleend met betrekking tot de in artikel 56 van de verordening vermelde verzoeken en in overeenstemming met de in de wet betreffende door de staat gegarandeerde rechtsbijstand vastgestelde procedure, tenzij de verordening of de Litouwse wet tot uitvoering van de EU- en internationale wetgeving betreffende burgerlijk procesrecht een andersluidende bepaling bevatten. Wanneer tijdens het onderzoek van de in artikel 56 van de verordening vermelde verzoeken blijkt dat een verzoeker door de staat gegarandeerde rechtsbijstand nodig heeft, zenden de dienst Door de staat gegarandeerde rechtsbijstand van Vilnius en de onder het ministerie van Sociale Zekerheid en Arbeid vallende Administratiefonds voor onderhoud van kinderen het verzoek om gegarandeerde rechtsbijstand direct door naar de autoriteiten die bevoegd zijn voor de organisatie van door de staat gegarandeerde rechtsbijstand, namelijk de gegarandeerde rechtsbijstanddiensten van de Litouwse staat,

—

in Luxemburg, Hongarije, Malta, Nederland en Oostenrijk, geen,

—

in Polen zijn de districtsrechtbanken de aangewezen instanties om de taken van de centrale autoriteit uit te voeren wat het verzenden van verzoeken en het nemen van alle passende maatregelen met betrekking tot ingediende verzoeken betreft. De namen en contactgegevens van de districtsrechtbanken zijn beschikbaar in de Europese justitiële atlas voor burgerlijke zaken of op het Europese e-justitieportaal,

—

in Portugal, Roemenië, Slovenië en Slowakije, geen,

—

in Finland, de Sociale-verzekeringsinstelling van Finland (KELA) („Kansaneläkeläitos”/„Folkpensionsanstalten”): Perintäkeskus, Helsingin perintäyksikkö, Kansainvälinen erityisperintä, PL 50, FI-00601 Helsinki;

Tel. +358 403545469; Fax +358 206353330; E-mail: kv.erityisperinta@kela.fi;

Internet: http://www.kela.fi/in/internet/english.nsf.

Wanneer de KELA onderhoud heeft toegekend aan een persoon die daar recht op heeft, mag zij de volgende taken van centrale autoriteiten uitoefenen:

—

in Zweden, geen,

—

in het Verenigd Koninkrijk, voor Noord-Ierland nationaal: commissie Juridische diensten („Legal Services Commission”) (voor de toepassing van artikel 51, lid 2, onder a), over het verlenen van rechtsbijstand): 2nd Floor, Waterfront Plaza, 8 Laganbank Road, Mays Meadow, Belfast, BT1 3BN; Tel. +44 2890408888;

Fax +44 2890408990; E-mail: accesstojustice@nilsc.org.uk.

—

in België, de gerechtsdeurwaarders („huissiers de justice”),

—

in Bulgarije, de districtsrechtbank („окръжният съд”),

—

in Tsjechië, de districtsrechtbank („okresní soudy”),

—

in Denemarken, de sectie Zuid-Denemarken van de SKAT,

—

in Duitsland, de lokale rechtbank („Amtsgericht”) van de plaats waar de tenuitvoerleggingsprocedure plaatsvindt of heeft plaatsgevonden,

—

in Estland, de kantonrechtbank („maakohtud”),

—

in Griekenland, de rechtbank van eerste aanleg („Μονομελές Πρωτοδικείο”),

—

in Spanje, de rechtbank van eerste aanleg („Juzgados de Primera Instancia”) van de hoofdstad van de provincie waar de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd zijn/haar verblijfplaats heeft of van de provincie waar de beslissing ten uitvoer moet worden gelegd,

—

in Frankrijk, de rechtbank van de plaats waar de schuldenaar verblijft of waar de tenuitvoerlegging plaatsvindt. Als de schuldenaar in het buitenland woont of als zijn verblijfplaats niet bekend is, is de rechtbank van de plaats waar de tenuitvoerlegging plaatsvindt, bevoegd,

—

in Kroatië, de gemeentelijke rechtbank („Općinski sud”),

—

in Ierland, de High Court,

—

in Italië, de gewone rechtbank („Tribunale ordinario”),

—

in Cyprus:

—

in Letland, de districtsrechtbank (of gemeentelijke districtsrechtbank) („rajona (pilsētas) tiesa”),

—

in Litouwen worden de in artikel 21, lid 2, van de verordening bedoelde verzoeken om de tenuitvoerlegging te weigeren, door het hof van beroep („Lietuvos apeliacinis teismas”) behandeld. De in artikel 21, lid 3, van de verordening bedoelde verzoeken om de tenuitvoerlegging te schorsen, worden behandeld door de districtrechtbank („apylinkių teismai”) van de plaats waar tenuitvoerlegging wordt gevraagd,

—

in Luxemburg, het parket-generaal bij het Cour supérieure de Justice („Parquet Général près la Cour supérieure de Justice”),

—

In Hongarije, in gevallen bedoeld in artikel 21, lid 2: de districtrechtbank („Járásbíróság”) ter zetel van de regionale rechtbank („törvényszék”), en te Boedapest de centrale districtrechtbank van Buda („Budai Központi Kerületi Bíróság”). In gevallen bedoeld in artikel 21, lid 3: de bevoegde districtrechtbank („Járásbíróság”) ter zetel van de gerechtsdeurwaarder die optreedt in de tenuitvoerleggingsprocedure,

—

in Malta, de familiekamer van de burgerlijke rechtbank („Civil Court (Family Section)”),

—

in Nederland, de gerechtsdeurwaarders,

—

In Oostenrijk de rechtbank die overeenkomstig de artikelen 17 tot en met 19 van het wetboek tenuitvoerlegging voor tenuitvoerlegging („zuständiges Exekutionsgericht”) bevoegd is, of in het geval van hoger beroep, het beroepsgerecht („Instanzenzug übergeordnetes Gericht”),

—

in Polen:

—

in Portugal, de familie- en jeugdafdelingen van de districtsrechtbanken („Secções de família e menores das instâncias centrais”) of de uitvoeringsafdeling van de districtsrechtbanken („Secção de execução das instâncias centrais”), afhankelijk van welke rechtbanken er in het betrokken rechtsgebied bestaan,

—

in Roemenië, de districtsrechtbank („Judecătoria”) van de plaats waar de schuldenaar verblijft of waar de tenuitvoerlegging plaatsvindt,

—

in Slovenië, de lokale rechtbank („okrajno sodišče”),

—

in Slowakije, de districtsrechtbank („okresný súd”) die zetelt als tenuitvoerleggingsrechtbank („exekučný súd”),

—

in Finland, de deurwaarder van de plaats waar de verweerder verblijft of zijn woonplaats heeft („ulosottomies”/„utmätningsman”). Het verzoek kan worden ingediend bij elke lokale handhavingsinstantie,

—

in Zweden, de Tenuitvoerleggingsinstantie („Kronofogdemyndigheten”),

—

in het Verenigd Koninkrijk:

—

België aanvaart geen andere talen dan de officiële taal of één van de officiële talen van de plaats van tenuitvoerlegging overeenkomstig het Belgisch nationaal recht. De lijst met de toepasselijke talen is beschikbaar in het handboek van de ontvangende instanties voor Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (de betekening en de kennisgeving van stukken), en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad (2), dat gepubliceerd is op de website van de Europese justitiële atlas voor burgerlijke zaken of op het Europese e-justitieportaal,

—

in Bulgarije, Bulgaars,

—

in Tsjechië, Tsjechisch of Slowaaks,

—

in Denemarken, Deens, Fins, IJslands, Noors of Zweeds,

—

in Duitsland, Duits,

—

in Estlands, Ests of Engels,

—

in Griekenland, Grieks,

—

in Spanje, Spaans of Portugees,

—

in Frankrijk, Frans,

—

in Kroatië, Kroatisch,

—

in Ierland, Iers of Engels,

—

in Italië, Italiaans,

—

in Cyprus, Grieks of Engels,

—

in Letland, Lets,

—

in Litouwen:

—

in Luxemburg, Frans of Duits,

—

in Hongarije, Hongaars,

—

in Malta, Engels,

—

in Nederland, Nederlands,

—

in Oostenrijk, Duits,

—

in Polen, Pools,

—

in Portugal, Portugees,

—

in Roemenië, Roemeens,

—

in Slovenië, Sloveens en bij:

—

in Slowakije, Slowaaks of Tsjechisch,

—

in Finland, Fins, Zweeds of Engels,

—

in Zweden, Zweeds,

—

in het Verenigd Koninkrijk, Engels.

—

in België, Engels, Nederlands, Frans of Duits,

—

in Bulgarije, Bulgaars,

—

in Tsjechië, Tsjechisch, Engels of Slowaaks,

—

in Denemarken, niet van toepassing,

—

in Duitsland, Duits. Mededelingen tussen het Bundesamt für Justiz in zijn hoedanigheid van centrale autoriteit en een andere centrale autoriteit mogen in het Engels plaatsvinden, op voorwaarde dat dit tussen de betrokken centrale autoriteiten is overeengekomen,

—

in Estland, Engels of Ests,

—

in Griekenland, Grieks of Engels,

—

in Spanje, Spaans of Engels,

—

in Frankrijk, Frans,

—

in Kroatië:

—

in Ierland, Iers of Engels,

—

in Italië, Italiaans,

—

in Cyprus, Grieks of Engels,

—

in Letland:

—

in Litouwen, Litouws of Engels,

—

in Luxemburg, Frans of Duits,

—

in Hongarije:

—

in Malta, Maltees of Engels,

—

in Nederland:

—

in Oostenrijk, Duits, Engels of Frans,

—

in Polen:

—

in Portugal, Portugees, Engels of Frans,

—

in Roemenië, Roemeens, Engels of Frans,

—

in Slovenië, Sloveens of Engels,

—

in Slowakije, Slowaaks, Tsjechisch, Engels of Duits,

—

in Finland, Fins, Zweeds of Engels,

—

in Zweden, Zweeds,

—

in het Verenigd Koninkrijk, Engels.

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/20

a)

Voor zijn levensonderhoud tijdens zijn verblijf in Spanje moet de vreemdeling kunnen bewijzen te beschikken over middelen van bestaan waarvan de som minstens 10 % bedraagt van het wettelijke bruto minimumloon, berekend in euro (voor 2015 ligt dit bedrag op 64,86 EUR), of een wettelijk gelijkwaardig bedrag in buitenlandse munt, vermenigvuldigd met het aantal dagen van het geplande verblijf in Spanje en vermenigvuldigd met het aantal personen dat te zijnen laste meereist. Ongeacht de voorziene verblijfsduur moet deze totale som per persoon in elk geval overeenstemmen met minstens 90 % van het op dat ogenblik geldige wettelijke bruto minimumloon (voor 2015 ligt dit bedrag op 583,74 EUR) of een wettelijk gelijkwaardig bedrag in buitenlandse munt.

b)

Voor terugkeer naar zijn land van herkomst of voor doorreis via derde landen moet de vreemdeling bewijzen te beschikken over één of meer op naam gestelde, onoverdraagbare en niet-verhandelbare reisbiljetten voor het vervoermiddel dat hij voornemens is te gebruiken.

PB C 247 van 13.10.2006, blz. 19

PB C 153 van 6.7.2007, blz. 22

PB C 182 van 4.8.2007, blz. 18

PB C 57 van 1.3.2008, blz. 38

PB C 134 van 31.5.2008, blz. 19

PB C 37 van 14.2.2009, blz. 8

PB C 35 van 12.2.2010, blz. 7

PB C 304 van 10.11.2010, blz. 5

PB C 24 van 26.1.2011, blz. 6

PB C 157 van 27.5.2011, blz. 8

PB C 203 van 9.7.2011, blz. 16

PB C 11 van 13.1.2012, blz. 13

PB C 72 van 10.3.2012, blz. 44

PB C 199 van 7.7.2012, blz. 8

PB C 298 van 4.10.2012, blz. 3

PB C 56 van 26.2.2013, blz. 13

PB C 98 van 5.4.2013, blz. 3

PB C 269 van 18.9.2013, blz. 2

PB C 57 van 28.2.2014, blz. 1

PB C 152 van 20.5.2014, blz. 25

PB C 224 van 15.7.2014, blz. 31

PB C 434 van 4.12.2014, blz. 3

PB C 447 van 13.12.2014, blz. 32.

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/22

4.2.2015   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 38/23

1.

Gemeenschappelijk Standpunt 2002/402/GBVB (1) roept de Unie op de tegoeden en economische middelen te bevriezen van de leden van de Al-Qa‘ida-organisatie en andere daarmee verbonden personen, groepen, ondernemingen en entiteiten, als bedoeld in de lijst die is opgesteld op grond van Resolutie 1267(1999) en Resolutie 1333(2000) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die regelmatig wordt bijgewerkt door het VN-comité dat is ingesteld bij Resolutie 1267(1999) van de VN-Veiligheidsraad.

De door dit VN-comité opgestelde lijst omvat:

Handelingen of activiteiten die erop wijzen dat een persoon, groep, onderneming of entiteit „banden heeft met” Al-Qa‘ida, zijn:

2.

De VN-Veiligheidsraad heeft op 23 januari 2015 besloten Ashraf Muhammad Yusuf ‘Uthman ‘Abd Al-Salam, Ibrahim ‘Isa Hajji Muhammad Al-Bakr, Tarkhan Tayumurazovich Batirashvili en ‘Abd Al-Malik Muhammad Yusuf ‘Uthman ‘Abd Al-Salam toe te voegen aan de Al-Qa‘ida-lijst van het Sanctiecomité.

De betrokkenen kunnen te allen tijde een verzoek richten aan de ombudsman van de Verenigde Naties, met ondersteunende documentatie, tot heroverweging van de gronden waarop zij op de bovengenoemde VN-lijst zijn geplaatst. Dit verzoek dient aan het volgende adres te worden gericht:

Zie voor meer informatie: http://www.un.org/sc/committees/1267/delisting.shtml

3.

Naar aanleiding van het in punt 2 genoemde besluit van de VN heeft de Commissie Verordening (EU) 2015/167 (2) vastgesteld tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa‘ida-netwerk (3). Bij die wijziging, die overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 7 bis, lid 1, van Verordening (EG) nr. 881/2002 is verricht, worden Ashraf Muhammad Yusuf ‘Uthman ‘Abd Al-Salam, Ibrahim ‘Isa Hajji Muhammad Al-Bakr, Tarkhan Tayumurazovich Batirashvili and ‘Abd Al-Malik Muhammad Yusuf ‘Uthman ‘Abd Al-Salam aan de lijst in bijlage I bij die verordening (hierna „bijlage I” genoemd) toegevoegd.

De onderstaande maatregelen van Verordening (EG) nr. 881/2002 zijn van toepassing op de aan bijlage I toegevoegde personen en entiteiten:

4.

Artikel 7 bis van Verordening (EG) nr. 881/2002 voorziet in een toetsing wanneer opmerkingen zijn ingediend over de gronden voor opname op de lijst door wie op de lijst is geplaatst. De personen en entiteiten die bij Verordening (EU) 2015/167 aan bijlage I zijn toegevoegd, kunnen de Commissie verzoeken om een toelichting over de redenen waarom zij op de lijst zijn opgenomen. Dit verzoek dient aan het volgende adres te worden gericht:

5.

De betrokken personen en entiteiten worden er tevens op geattendeerd dat zij tegen Verordening (EU) 2015/167 beroep kunnen instellen bij het Gerecht van de Europese Unie, overeenkomstig artikel 263, vierde en zesde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

6.

Voor de goede orde worden de aan bijlage I toegevoegde personen en entiteiten erop geattendeerd dat zij een verzoek kunnen richten tot de bevoegde autoriteiten van de lidstaat of lidstaten, als vermeld in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 881/2002, om een machtiging te verkrijgen om bevroren tegoeden, andere financiële activa of economische middelen te gebruiken voor essentiële behoeften of specifieke betalingen, in overeenstemming met artikel 2 bis van die verordening.