(1)

Het afwikkelingskader van de Unie voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (“instellingen”) is opgezet in de nasleep van de wereldwijde financiële crisis van 2008-2009 en naar aanleiding van de voor het eerst door de Raad voor financiële stabiliteit in oktober 2011 bekendgemaakte Key Attributes of Effective Resolution Regimes for Financial Institutions (Belangrijkste kenmerken van effectieve afwikkelingsregelingen voor financiële instellingen). Het afwikkelingskader van de Unie bestaat uit Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) en Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad (5). Beide wetgevingshandelingen zijn van toepassing op instellingen en op andere entiteiten die onder het toepassingsgebied van die richtlijn of dat van die verordening vallen (gezamenlijk “entiteiten”). Het afwikkelingskader van de Unie moet ervoor zorgen dat er op een ordelijke manier met het falen van entiteiten wordt omgegaan door hun kritieke functies in stand te houden en gevaren voor de financiële stabiliteit af te wenden, en tegelijkertijd deposanten en overheidsmiddelen te beschermen. Daarnaast wordt met het afwikkelingskader van de Unie beoogd de ontwikkeling van de interne markt voor bankzaken te bevorderen door een geharmoniseerde regeling tot stand te brengen om grensoverschrijdende crises op gecoördineerde wijze aan te pakken en door problemen in verband met verstoringen van de mededinging en risico’s op ongelijke behandeling te vermijden.

(2)

Het afwikkelingskader van de Unie wordt al verscheidene jaren uitgevoerd, maar levert niet de beoogde resultaten op ten aanzien van enkele van die doelstellingen. In het bijzonder wordt het afwikkelingskader van de Unie maar zelden gebruikt, ondanks het feit dat entiteiten aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt op weg naar afwikkelbaarheid en daar veel middelen aan hebben besteed, met name door middel van de opbouw van de verliesabsorptie- en herkapitalisatiecapaciteit en de opvulling van afwikkelingsfinancieringsregelingen. In plaats daarvan wordt het falen van bepaalde kleinere en middelgrote entiteiten meestal aangepakt door middel van niet-geharmoniseerde nationale maatregelen. Hiervoor wordt nog steeds belastinggeld gebruikt in plaats van door de sector gefinancierde vangnetten zoals afwikkelingsfinancieringsregelingen. Die situatie lijkt het gevolg te zijn van ontoereikende prikkels. Die ontoereikende prikkels vloeien voort uit de wisselwerking tussen het afwikkelingskader van de Unie en nationale regels, waarbij de ruime beoordelingsvrijheid van de afwikkelingsautoriteiten bij het uitvoeren van de beoordeling van het openbaar belang niet altijd wordt gebruikt op een manier die de beoogde toepassing van het afwikkelingskader van de Unie weerspiegelt. Tegelijkertijd werd het afwikkelingskader van de Unie weinig gebruikt vanwege het risico voor deposanten van met deposito’s gefinancierde entiteiten op het dragen van verliezen om ervoor te zorgen dat die entiteiten bij afwikkeling toegang hebben tot externe financiering, met name bij gebrek aan andere bail-inbare passiva. Tot slot heeft het feit dat voor de toegang tot financiering buiten afwikkeling minder strenge regels gelden dan voor de toegang tot financiering bij afwikkeling ertoe geleid dat de toepassing van het afwikkelingskader van de Unie werd ontmoedigd ten gunste van andere oplossingen, waarbij vaak belastinggeld wordt gebruikt in plaats van de eigen middelen van entiteiten of door de sector gefinancierde vangnetten. Die situatie leidt vervolgens tot het risico op versnippering, het risico op suboptimale resultaten bij de aanpak van het falen van entiteiten, met name in het geval van kleinere en middelgrote entiteiten, en alternatieve kosten als gevolg van ongebruikte financiële middelen. Het is daarom noodzakelijk om een doeltreffendere en samenhangendere toepassing van het afwikkelingskader van de Unie te waarborgen en ervoor te zorgen dat het kan worden toegepast wanneer dit in het openbaar belang is, ook voor bepaalde kleinere en middelgrote entiteiten die hoofdzakelijk met deposito’s worden gefinancierd en die niet over voldoende andere bail-inbare passiva beschikken.

(3)

Op grond van Verordening (EU) nr. 806/2014 worden lidstaten die een nauwe samenwerking tussen de Europese Centrale Bank (ECB) en de respectieve nationale bevoegde autoriteiten tot stand hebben gebracht, voor de toepassing van die verordening beschouwd als deelnemende lidstaten. Die verordening bevat echter geen details over het proces ter voorbereiding van de start van de nauwe samenwerking bij afwikkelingsgerelateerde taken. Die details moeten derhalve worden vastgesteld.

(4)

De intensiteit en de mate van gedetailleerdheid van de werkzaamheden op het gebied van afwikkelingsplanning die nodig zijn met betrekking tot dochterondernemingen die niet als af te wikkelen entiteiten zijn aangemerkt, variëren afhankelijk van de omvang van de betrokken entiteiten, hun risicoprofiel, hun rol bij het uitvoeren van kritieke functies, hun kernbedrijfsonderdelen, hun belang voor de operationele continuïteit van de groep na afwikkeling en de strategie voor groepsafwikkeling, en van het belang van de dochteronderneming in de lidstaat waar zij is gevestigd, met inbegrip van haar potentiële systemische belang en haar potentiële impact op de beschikbare financiële middelen van het depositogarantiestelsel in geval van liquidatie volgens normale insolventieprocedures. De gemeenschappelijke afwikkelingsraad (de “afwikkelingsraad”) moet die factoren derhalve in aanmerking kunnen nemen bij het vaststellen van de maatregelen die ten aanzien van die dochterondernemingen moeten worden genomen en in voorkomend geval een passende aanpak volgen.

(5)

Een entiteit die op grond van het interne recht wordt geliquideerd naar aanleiding van een vaststelling dat de entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen en een conclusie van de afwikkelingsraad dat de afwikkeling van die entiteit niet in het openbaar belang is, zal uiteindelijk de markt verlaten. In die gevallen is er geen plan voor de afwikkeling van die entiteit meer nodig, ongeacht of de bevoegde autoriteit de vergunning van die entiteit reeds heeft ingetrokken. Hetzelfde geldt voor een resterend deel van een instelling in afwikkeling na de overdracht van activa, rechten en passiva in het kader van een overdrachtsstrategie. Het is derhalve passend om te specificeren dat de goedkeuring van afwikkelingsplannen in die situaties niet vereist is.

(6)

De afwikkelingsraad kan momenteel besluiten bepaalde uitkeringen te verbieden wanneer een entiteit, ongeacht of zij al dan niet een af te wikkelen entiteit is, niet voldoet aan het gecombineerde buffervereiste wanneer dit wordt beschouwd als aanvulling op het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva (minimum requirement for own funds and eligible liabilities — MREL). Met het oog op de rechtszekerheid en de afstemming op de bestaande procedures voor de uitvoering van door de afwikkelingsraad genomen besluiten, moeten de rollen van de autoriteiten die betrokken zijn bij het proces voor het verbieden van dergelijke uitkeringen echter duidelijker worden gespecificeerd. Daarom is het passend te bepalen dat de afwikkelingsraad de nationale afwikkelingsautoriteit moet opdragen dergelijke uitkeringen te verbieden, en dat die autoriteit die opdracht van de afwikkelingsraad moet uitvoeren. Bovendien kan in bepaalde situaties van een entiteit worden vereist dat zij op een andere basis aan het MREL voldoet dan de basis waarop die entiteit aan het gecombineerde buffervereiste moet voldoen. Die situatie leidt tot onzekerheid wat betreft de voorwaarden voor de uitoefening van de bevoegdheden van de afwikkelingsraad om uitkeringen te verbieden en voor de berekening van het maximaal uitkeerbare bedrag voor het MREL. Er moet derhalve worden vastgelegd dat de afwikkelingsraad in die gevallen de nationale afwikkelingsautoriteiten moet opdragen bepaalde uitkeringen te verbieden op basis van het geraamde gecombineerde buffervereiste dat voortvloeit uit de methode die is vastgelegd in de op grond van artikel 45 quater, lid 4, van Richtlijn 2014/59/EU vastgestelde gedelegeerde handeling. Om transparantie en rechtszekerheid te waarborgen, moet de afwikkelingsraad de entiteit in kennis stellen van het geraamde gecombineerde buffervereiste en moet de entiteit dat vereiste vervolgens openbaar maken.

(7)

In Richtlijn 2014/59/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (6) zijn door afwikkelingsautoriteiten uit te oefenen bevoegdheden vastgelegd, waarvan sommige niet in Verordening (EU) nr. 806/2014 zijn opgenomen. In het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme (GAM) kan dat leiden tot onzekerheid over de vraag wie die bevoegdheden moet uitoefenen en onder welke voorwaarden dat moet gebeuren. Het is derhalve noodzakelijk te specificeren hoe de nationale afwikkelingsautoriteiten bepaalde bevoegdheden moeten uitoefenen die alleen in Richtlijn 2014/59/EU zijn vastgelegd met betrekking tot entiteiten en groepen die onder de directe verantwoordelijkheid van de afwikkelingsraad vallen. De afwikkelingsraad moet daarom, wanneer hij dat nodig acht, de nationale afwikkelingsautoriteiten kunnen opdragen die bevoegdheden uit te oefenen. De afwikkelingsraad moet met name de nationale afwikkelingsautoriteiten kunnen opdragen een entiteit te verplichten om gedetailleerde gegevens bij te houden van de financiële contracten waarbij de entiteit partij is, de bevoegdheid uit te oefenen om sommige financiële verplichtingen op grond van artikel 33 bis van Richtlijn 2014/59/EU op te schorten en de vertrouwelijkheid van voorwetenschap op grond van artikel 84 ter van die richtlijn te waarborgen. Aangezien voor de toestemming voor het verminderen van in aanmerking komende passiva-instrumenten op grond van Verordening (EU) nr. 575/2013, die ook van toepassing is op entiteiten en op passiva die onder het MREL vallen, geen nationale regels moeten worden toegepast, moet de afwikkelingsraad die toestemming evenwel rechtstreeks aan entiteiten kunnen verlenen, zonder dat hij de nationale afwikkelingsautoriteiten hoeft op te dragen die bevoegdheid uit te oefenen.

(8)

Deposito’s die voldoen aan de voorwaarden om als in aanmerking komende passiva te worden aangemerkt, kunnen worden gebruikt om aan het MREL te voldoen. Gezien de specifieke aard van deposito’s en de rol die zij spelen in de reële economie en bij het behoud van het vertrouwen in het bankenstelsel, moeten echter strengere vereisten gelden voor de opname van deposito’s als onderdeel van de passiva die worden gebruikt om aan het MREL te voldoen, zodat de voor het MREL in aanmerking komende middelen in hun geheel kunnen worden gebruikt om de verliezen te dragen en bij te dragen tot de herkapitalisatie van een kredietinstelling in geval van falen. Ten eerste mag het niet mogelijk zijn dat deposito’s die voor het MREL worden gebruikt, worden aangehouden door natuurlijke personen of door kleine, middelgrote en micro-ondernemingen, zoals dat het geval is volgens de huidige regels. Ten tweede moet worden verduidelijkt dat deposito’s die de eigenaar ervan recht geven op vervroegde terugbetaling, niet in aanmerking kunnen komen voor het MREL, ook niet wanneer in de contractuele bepalingen staat dat voor een vervroegde terugbetaling een boete moet worden betaald. Ten derde moet in de desbetreffende contractuele bepalingen, om transparantie te waarborgen en het risico op ongepaste plaatsing van die deposito’s tot een minimum te beperken, uitdrukkelijk worden verwezen naar het voornemen van de kredietinstelling om die deposito’s te gebruiken om aan het MREL te voldoen, alsook naar het feit dat zij niet als in aanmerking komende deposito’s worden aangemerkt en dat het depositogarantiestelsel derhalve geen enkel deel van dat deposito terugbetaalt in geval van niet-beschikbaarheid. Ten vierde mag het gebruik van deposito’s in het kader van het MREL in de regel niet worden toegestaan tenzij de afwikkelingsraad vooraf toestemming heeft gegeven voor de opname ervan in de voor het MREL in aanmerking komende middelen op basis van een beoordeling dat die deposito’s in geval van afwikkeling niet tegen verliezen hoeven te worden beschermd en niet zouden leiden tot een wezenlijke belemmering voor de afwikkelbaarheid. De afwikkelingsraad moet elke af te wikkelen entiteit kunnen toestaan deposito’s te gebruiken om op algemene basis aan het MREL te voldoen, zonder een individuele beoordeling van elk deposito, en moet de opname van deposito’s om aan het MREL te voldoen, kunnen beperken tot vaste bedragen. Gestructureerde deposito’s kunnen, hoewel ze passiva met verankerde derivaten zijn, ook als in aanmerking komende passiva van een kredietinstelling worden aangemerkt, mits aan alle andere voorwaarden is voldaan.

(9)

Om klifeffecten te voorkomen, moet grandfathering worden toegepast op bestaande deposito’s die als in aanmerking komende passiva worden aangemerkt. Deposito’s die vóór 12 mei 2028 in ontvangst zijn genomen, hoeven niet te voldoen aan de nieuwe criteria om in aanmerking te komen. De grandfathering moet op 11 mei 2029 eindigen.

(10)

Bij de Verordeningen (EU) 2019/876 (7) en (EU) 2019/877 (8) van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn (EU) 2019/879 van het Europees Parlement en de Raad (9) is het internationale overzicht van minimumvoorwaarden van de totale verliesabsorptiecapaciteit (Total Loss-Absorbing Capacity — TLAC), dat op 9 november 2015 door de Raad voor financiële stabiliteit is gepubliceerd (de “TLAC-norm”), voor mondiaal systeemrelevante banken, in het Unierecht aangeduid als mondiaal systeemrelevante instellingen (MSI’s), in het Unierecht uitgevoerd. Bij Verordening (EU) 2019/877 en Richtlijn (EU) 2019/879 is ook het MREL zoals vastgesteld bij Richtlijn 2014/59/EU en Verordening (EU) nr. 806/2014 gewijzigd. De bepalingen betreffende het MREL in Verordening (EU) nr. 806/2014 moeten in overeenstemming worden gebracht met de uitvoering van de TLAC-norm voor MSI’s met betrekking tot bepaalde passiva die kunnen worden gebruikt om te voldoen aan het deel van het MREL dat moet worden voldaan met eigen vermogen en andere achtergestelde passiva. Met name passiva met dezelfde rang als bepaalde uitgesloten passiva moeten in de eigen middelen en achtergestelde in aanmerking komende instrumenten van af te wikkelen entiteiten worden opgenomen indien het bedrag van die uitgesloten passiva op de balans van de af te wikkelen entiteit niet hoger is dan 5 % van het bedrag van het eigen vermogen en in aanmerking komende passiva van de af te wikkelen entiteit en uit die opname geen risico’s voortvloeien die verband houden met het beginsel dat geen enkele crediteur slechter af mag zijn.

(11)

Voor bepaalde af te wikkelen entiteiten berust de in het afwikkelingsplan of het groepsafwikkelingsplan beschreven voorkeursafwikkelingsstrategie in de eerste plaats op de overdracht van de bedrijfsactiviteiten van de instelling in afwikkeling aan een particuliere verkrijger of aan een overbruggingsinstelling. In die gevallen kan het depositogarantiestelsel worden verzocht bij te dragen aan afwikkelingsmaatregelen om eventueel de bescherming van bepaalde deposito’s die niet door het depositogarantiestelsel worden gedekt, te waarborgen. Om het morele wangedrag tot een minimum te beperken, moet worden verduidelijkt dat indien het afwikkelingsplan voorziet in de toepassing van het instrument van verkoop van de onderneming of het instrument van de overbruggingsinstelling en het verlaten van de markt van de af te wikkelen entiteit, het MREL voor de betrokken af te wikkelen entiteit niet onder bepaalde drempels mag liggen. Indien de toepassing van de regels voor de kalibratie van het MREL resulteert in een bedrag boven die drempels, moet dat hogere bedrag prevaleren. Die drempels mogen niet van toepassing zijn op het MREL dat is vastgesteld voor een af te wikkelen entiteit waarvan de voorkeursafwikkelingsstrategie erin bestaat het instrument van bail-in toe te passen om de entiteit zodanig te herkapitaliseren dat zij de activiteiten waarvoor haar vergunning is verleend, kan blijven uitoefenen, zelfs indien de voorkeursafwikkelingsstrategie voorziet in de toepassing van het instrument van bail-in in combinatie met andere afwikkelingsinstrumenten die op aanvullende wijze worden gebruikt.

(12)

Verordening (EU) nr. 806/2014 bevat geen specifieke regels inzake overgangsregelingen en tussentijdse streefbedragen om na 2024 aan het MREL te voldoen. Er zijn echter situaties waarin entiteiten niet onmiddellijk moeten worden verplicht om te voldoen aan een hoger door de afwikkelingsraad vastgesteld MREL, waaronder gevallen waarin het MREL wordt verhoogd als gevolg van wezenlijke veranderingen in de entiteit, bijvoorbeeld door fusies of overnames, of door wijzigingen in de voorkeursafwikkelingsstrategie. Met name wanneer de voorkeursafwikkelingsstrategie overgaat van een liquidatie volgens een normale insolventieprocedure naar de toepassing van een afwikkelingsmaatregel, is het mogelijk dat de entiteit niet onmiddellijk volledig kan voldoen aan het door de afwikkelingsraad vastgestelde MREL. De afwikkelingsraad moet derhalve de bevoegdheid krijgen om passende overgangsperioden vast te stellen om aan het MREL te voldoen. Bovendien moet de afwikkelingsraad de bevoegdheid krijgen om bindende tussentijdse streefbedragen voor die entiteiten vast te stellen om ervoor te zorgen dat zij hun voor het MREL in aanmerking komende middelen op passende wijze opbouwen. Om het gewettigd vertrouwen te beschermen, mogen de nieuwe regels geen afbreuk doen aan de overgangsperioden die eerder door de afwikkelingsraad zijn vastgesteld op basis van de op de relevante datum toepasselijke regels.

(13)

Op grond van artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad (10) is de ECB bevoegd toezichthoudende taken uit te voeren met betrekking tot vroegtijdige interventie. Het is noodzakelijk de risico’s te beperken die voortvloeien uit de uiteenlopende omzetting in nationaal recht van de in Richtlijn 2014/59/EU bepaalde vroegtijdige-interventiemaatregelen en de effectieve en consistente toepassing door de ECB van haar bevoegdheden om vroegtijdige-interventiemaatregelen te nemen, te vergemakkelijken. Die vroegtijdige-interventiemaatregelen zijn ingevoerd om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de verslechtering van de financiële en economische situatie van een entiteit te verhelpen en het risico en de gevolgen van een eventuele afwikkeling zo veel mogelijk te beperken. Vanwege een gebrek aan zekerheid met betrekking tot de voorwaarden voor de toepassing van die vroegtijdige-interventiemaatregelen en gedeeltelijke overlappingen met toezichtsmaatregelen, is er echter zelden gebruikgemaakt van vroegtijdige-interventiemaatregelen. De bepalingen van Richtlijn 2014/59/EU betreffende vroegtijdige-interventiemaatregelen moeten derhalve worden weerspiegeld in Verordening (EU) nr. 806/2014, waardoor één enkel en rechtstreeks toepasselijk rechtsinstrument voor de ECB wordt gewaarborgd, en de voorwaarden voor de toepassing van die vroegtijdige-interventiemaatregelen moeten worden vereenvoudigd en nader worden gespecificeerd. Om onzekerheden ten aanzien van de voorwaarden en het tijdschema voor het ontslag van het leidinggevend orgaan van een entiteit en de benoeming van tijdelijk bewindvoerders weg te nemen, moeten die maatregelen uitdrukkelijk worden aangemerkt als vroegtijdige-interventiemaatregelen en moeten dezelfde voorwaarden gelden voor de toepassing ervan. Onder specifieke omstandigheden kan een geleidelijke liquidatie van activiteiten een kosteneffectieve oplossing zijn die het voor een entiteit met een zwak bedrijfsmodel gemakkelijker maakt om de markt te verlaten, waardoor een langdurige achteruitgang die uiteindelijk leidt tot het falen van de entiteit wordt vermeden. De ECB moet de bevoegdheid hebben om vroegtijdig in te grijpen en te verzoeken om de indiening van een plan dat moet worden uitgevoerd in het geval van een vrijwillige liquidatie van de activiteiten van een entiteit, waarbij het besluit over de uitvoering van een dergelijk plan aan de betrokken entiteit wordt overgelaten. Bij de uitoefening van vroegtijdige-interventiebevoegdheden moet de ECB worden verplicht om passende maatregelen te kiezen voor het aanpakken van een specifieke situatie, in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. Om de ECB in staat te stellen rekening te houden met reputatierisico’s of risico’s in verband met het witwassen van geld of informatie- en communicatietechnologie, moet de ECB de voorwaarden voor de toepassing van vroegtijdige-interventiemaatregelen niet alleen beoordelen op basis van kwantitatieve indicatoren, waaronder kapitaal- of liquiditeitsvereisten, niveau van hefboomwerking, niet-renderende leningen of concentratie van blootstellingen, maar ook op basis van kwalitatieve voorwaarden. Het besluitvormingsproces met betrekking tot vroegtijdige-interventiemaatregelen moet het mogelijk maken die maatregelen snel te overwegen en, in voorkomend geval, toe te passen, teneinde een verdere verslechtering van de situatie van de entiteit te voorkomen.

(14)

De afwikkelingsraad moet zich kunnen voorbereiden op de mogelijke afwikkeling van een entiteit. De ECB of de betrokken nationale bevoegde autoriteit moet de afwikkelingsraad derhalve tijdig op de hoogte stellen van de verslechtering van de situatie van een entiteit, en de afwikkelingsraad moet over de nodige bevoegdheden beschikken voor de uitvoering van voorbereidende maatregelen. Belangrijk is dat, om de afwikkelingsraad in staat te stellen zo snel mogelijk te reageren op een verslechtering van de situatie van een entiteit, de voorafgaande toepassing van vroegtijdige-interventiemaatregelen voor de afwikkelingsraad geen voorwaarde mag zijn om regelingen te treffen voor de verkoop van de entiteit of om informatie op te vragen om het afwikkelingsplan te actualiseren en de waardering voor te bereiden. Bij de verkoop van een entiteit die aan een institutioneel protectiestelsel (IPS) deelneemt, moet de afwikkelingsraad maatregelen overwegen die het IPS vóór de afwikkeling kan nemen om het wezenlijke risico af te wenden dat de entiteit zal falen of waarschijnlijk zal falen. Om een consistente, gecoördineerde, effectieve en tijdige reactie op de verslechtering van de situatie van een entiteit te waarborgen en een goede voorbereiding op een eventuele afwikkeling te treffen, is het noodzakelijk de interactie en coördinatie tussen de ECB, de nationale bevoegde autoriteiten en de afwikkelingsraad te versterken. Zodra een entiteit voldoet aan de voorwaarden voor de toepassing van vroegtijdige-interventiemaatregelen, moeten de ECB, de nationale bevoegde autoriteiten en de afwikkelingsraad hun informatie-uitwisseling, met inbegrip van voorlopige informatie, opvoeren en gezamenlijk toezicht houden op de situatie van de entiteit.

(15)

Het is noodzakelijk te zorgen voor tijdige actie en vroegtijdige coördinatie tussen de afwikkelingsraad en de ECB, of de betrokken nationale bevoegde autoriteit, met betrekking tot minder belangrijke grensoverschrijdende groepen terwijl een entiteit nog steeds een “going concern” is, maar er een wezenlijk risico bestaat dat die entiteit faalt. De ECB of de betrokken nationale bevoegde autoriteit moet de afwikkelingsraad derhalve zo vroeg mogelijk van dat risico in kennis te stellen. Die kennisgeving moet de redenen voor de beoordeling van de ECB of de betrokken nationale bevoegde autoriteit bevatten, alsmede een niet-uitputtend overzicht van de alternatieve maatregelen van de particuliere sector, toezichtmaatregelen of vroegtijdige-interventiemaatregelen die beschikbaar zijn om het falen van de entiteit binnen een redelijk tijdsbestek te voorkomen. Die vroegtijdige kennisgeving heeft geen gevolgen voor alternatieve maatregelen van de particuliere sector, waaronder maatregelen van een IPS, die het falen of het waarschijnlijke falen van de entiteit binnen een redelijk tijdsbestek zouden voorkomen of afbreuk zouden doen aan de procedures om te bepalen of aan de voorwaarden voor afwikkeling is voldaan. De voorafgaande kennisgeving door de ECB of door de betrokken nationale bevoegde autoriteit aan de afwikkelingsraad van een wezenlijk risico dat een entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen, of het verstrijken van het gespecificeerde tijdsbestek voor de uitvoering van de maatregelen om dat wezenlijk risico aan te pakken, mag geen voorwaarde zijn voor, of anderszins noodzakelijkerwijs impliceren dat later wordt vastgesteld dat een entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen. Indien in een later stadium wordt geoordeeld dat de entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen en er geen alternatieve oplossingen zijn om dat falen binnen een redelijk tijdsbestek te voorkomen, moet de afwikkelingsraad bovendien een besluit nemen over het nemen van afwikkelingsmaatregelen. In dat geval kan de tijdigheid van het besluit om afwikkelingsmaatregelen op de entiteit toe te passen van fundamenteel belang zijn voor de succesvolle uitvoering van de afwikkelingsstrategie, met name omdat een vroegere interventie in de entiteit kan bijdragen tot het garanderen van voldoende verliesabsorptiecapaciteit en liquiditeit om die strategie uit te voeren. Het is derhalve aangewezen dat de afwikkelingsraad in nauwe samenwerking met de ECB of de betrokken nationale bevoegde autoriteit kan beoordelen wat een redelijk tijdsbestek is om alternatieve maatregelen uit te voeren om het falen van de entiteit te voorkomen. Om een tijdig resultaat te verzekeren en de afwikkelingsraad in staat te stellen zich naar behoren voor te bereiden op de mogelijke afwikkeling van de entiteit, moeten de afwikkelingsraad en de ECB, of de betrokken nationale bevoegde autoriteit, regelmatig bijeenkomen, en moet de afwikkelingsraad een besluit nemen over de frequentie van die bijeenkomsten, rekening houdend met de omstandigheden van het geval.

(16)

Om materiële inbreuken op de prudentiële vereisten te dekken, moeten de voorwaarden om te bepalen of moederondernemingen, met inbegrip van holdings, falen of waarschijnlijk zullen falen, nader worden gespecificeerd. Een inbreuk op die vereisten door een moederonderneming moet materieel zijn wanneer de aard en de omvang van die inbreuk vergelijkbaar is met een inbreuk die, indien deze door een kredietinstelling was begaan, de intrekking van de vergunning door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 18 van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (11) zou rechtvaardigen.

(17)

Het afwikkelingskader moet kunnen worden toegepast op elke entiteit, ongeacht haar omvang en bedrijfsmodel, indien de krachtens het nationale recht beschikbare instrumenten niet volstaan om het falen ervan te beheren. Sommige doelstellingen van het kader moeten echter nader worden gespecificeerd om de harmonisatie te vergroten en de convergentie te bevorderen. De afwikkelingsdoelstelling om de continuïteit van kritieke functies te waarborgen, is bedoeld om de financiële stabiliteit en de reële economie te beschermen. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de verrichting van kritieke functies niet wordt stopgezet. Met name moet worden verduidelijkt dat de afwikkelingsraad, afhankelijk van de specifieke omstandigheden, kan concluderen dat bepaalde functies van een entiteit als kritieke functies worden beschouwd, zelfs indien de stopzetting ervan alleen op regionaal niveau de financiële stabiliteit of diensten die essentieel zijn voor de reële economie, zou verstoren. Wat het in ontvangst nemen van deposito’s betreft, moet de afwikkelingsraad de nodige aandacht besteden aan het risico van verlies van vertrouwen van deposanten die deposito’s aanhouden die niet onder Richtlijn 2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad (12) vallen. Overheidsmiddelen moeten worden beschermd door het beroep op buitengewone openbare financiële steun tot een minimum te beperken, met name wanneer die uit de begroting van een lidstaat komt. Deposanten die onder Richtlijn 2014/49/EU vallen, beleggers die onder Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) vallen, en gelden en activa van cliënten moeten eveneens worden beschermd.

(18)

Tijdens de fase van de afwikkelingsplanning, wanneer wordt beslist of een entiteit moet worden bestemd voor afwikkeling, moet het feit dat een entiteit onderworpen is aan vereenvoudigde verplichtingen, in het algemeen door de afwikkelingsraad worden gebruikt als een indicator dat de afwikkeling ervan in geval van falen niet in het algemeen belang zou zijn. Omgekeerd kan het feit dat een entiteit niet aan vereenvoudigde verplichtingen is onderworpen, erop wijzen dat de afwikkeling ervan in geval van falen in het algemeen belang zou zijn.

(19)

De liquidatie van een entiteit volgens een normale insolventieprocedure kan in sommige gevallen de financiële stabiliteit in gevaar brengen en de verrichting van kritieke functies onderbreken. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer insolventie waarschijnlijk zou leiden tot verliezen op een wezenlijk deel van de deposito’s of tot aanzienlijke moeilijkheden bij de continuïteit van de toegang tot deposito’s, en wanneer de afwikkelingsraad van oordeel is dat die verliezen of moeilijkheden aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor de verrichting van kritieke functies, de financiële stabiliteit via besmetting of de reële economie. In die gevallen is het zeer waarschijnlijk dat er een algemeen belang is om de entiteit in afwikkeling te plaatsen in plaats van haar volgens een normale insolventieprocedure te liquideren. Bij de beoordeling of de afwikkeling van een entiteit in het algemeen belang is, moet ook, voor zover mogelijk, rekening worden gehouden met het verschil tussen, enerzijds, financiering via door de sector gefinancierde vangnetten, namelijk de afwikkelingsfinancieringsregelingen of de depositogarantiestelsels en, anderzijds, financiering door de lidstaten met belastinggeld. Bij die financiering door de lidstaten is er een groter risico op moreel wangedrag en een geringere prikkel tot marktdiscipline. Bij de beoordeling van de doelstelling om de afhankelijkheid van buitengewone openbare financiële steun tot een minimum te beperken, moet de afwikkelingsraad derhalve de voorkeur geven aan financiering via het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (het “Fonds”) of de depositogarantiestelsels boven financiering via een gelijk bedrag aan middelen uit de begroting van de lidstaten.

(20)

Bij de beoordeling van het algemeen belang moet de afwikkelingsraad beoordelen of een van de afwikkelingsdoelstellingen in gevaar zou komen indien de falende entiteit wordt geliquideerd volgens een normale insolventieprocedure. Afwikkelingsmaatregelen mogen niet worden geacht noodzakelijk te zijn in het algemeen belang wanneer geen van de afwikkelingsdoelstellingen in gevaar zou komen indien de entiteit wordt geliquideerd volgens een normale insolventieprocedure. Indien de afwikkelingsraad oordeelt dat ten minste één afwikkelingsdoelstelling in gevaar zou komen in het geval van liquidatie volgens een normale insolventieprocedure, mag de uitkomst van de beoordeling van het algemeen belang alleen negatief zijn wanneer de liquidatie van de falende entiteit volgens een normale insolventieprocedure de afwikkelingsdoelstellingen niet alleen in dezelfde mate als met afwikkeling, maar doeltreffender zou verwezenlijken.

(21)

In het licht van de ervaring die is opgedaan bij de uitvoering van Verordening (EU) nr. 806/2014 en de Richtlijnen 2014/49/EU en 2014/59/EU, moeten de voorwaarden waaronder preventieve maatregelen die als buitengewone openbare financiële steun kunnen worden aangemerkt, bij wijze van uitzondering kunnen worden verleend, nader worden gespecificeerd. Er moet worden gewaarborgd dat er tijdig preventieve maatregelen worden genomen. Bovendien kunnen maatregelen ter ondersteuning van problematische activa, zoals vehikels voor activabeheer of garantieregelingen voor activa, doeltreffend en efficiënt blijken om de oorzaken van mogelijke financiële moeilijkheden van entiteiten aan te pakken en hun falen te voorkomen, en kunnen zij derhalve relevante preventieve maatregelen vormen. Daarom moet worden gespecificeerd dat preventieve maatregelen de vorm kunnen aannemen van maatregelen voor problematische activa.

(22)

Om de marktdiscipline in stand te houden, de overheidsmiddelen te beschermen en verstoringen van de mededinging te voorkomen, moeten preventieve maatregelen een uitzondering blijven en alleen worden genomen om ernstige verstoringen op de markt aan te pakken en de financiële stabiliteit te handhaven, met name in het geval van een systeemcrisis. Bovendien mogen preventieve maatregelen niet worden gebruikt om geleden of te verwachten verliezen aan te pakken. Het meest betrouwbare instrument om geleden of te verwachten verliezen te kwantificeren, is een beoordeling van de kwaliteit van de activa door de ECB, door de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit — EBA), opgericht bij Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (14), of door de nationale bevoegde autoriteiten. De ECB en de nationale bevoegde autoriteiten moeten die evaluatie of, in voorkomend geval, inspecties ter plaatse gebruiken om geleden of te verwachten verliezen te kwantificeren, indien die evaluatie of inspectie binnen een redelijk tijdsbestek kan worden uitgevoerd. Indien dat niet mogelijk is, moeten de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten de geleden of te verwachten verliezen op de meest betrouwbare wijze kwantificeren onder de heersende omstandigheden, in voorkomend geval op basis van de balans van de entiteit, mits de balans voldoet aan de toepasselijke boekhoudregels en -normen, zoals bevestigd door een onafhankelijke externe auditor. De overweging dat een entiteit solvabel is, met het oog op steunmaatregelen in de vorm van preventieve herkapitalisatie en staatsgaranties voor nieuw uitgegeven verplichtingen, moet gebaseerd zijn op een toekomstgerichte beoordeling van de vraag of de entiteit kan voldoen aan de eigenvermogensvereisten die zijn vastgelegd in Verordening (EU) nr. 575/2013 of Verordening (EU) 2019/2033 van het Europees Parlement en de Raad (15), en aan het aanvullend-eigenvermogensvereiste van Richtlijn 2013/36/EU of Richtlijn (EU) 2019/2034 van het Europees Parlement en de Raad (16).

(23)

Het doel van preventieve herkapitalisatie is de ondersteuning van levensvatbare entiteiten waarvan is vastgesteld dat zij in de nabije toekomst te maken zullen hebben met tijdelijke moeilijkheden, om te voorkomen dat hun situatie verder verslechtert. Om te voorkomen dat overheidssubsidies worden verleend aan ondernemingen die reeds onrendabel zijn, mogen preventieve maatregelen in de vorm van de verwerving van eigenvermogensinstrumenten of andere kapitaalinstrumenten of via maatregelen voor problematische activa, niet worden toegekend voor een bedrag dat hoger is dan het bedrag dat nodig is om de kapitaaltekorten te dekken die in het ongunstige scenario van een stresstest of een gelijkwaardige exercitie zijn vastgesteld. Om ervoor te zorgen dat de overheidsfinanciering uiteindelijk wordt stopgezet, moeten die preventieve maatregelen ook in de tijd beperkt zijn en een duidelijk tijdschema bevatten voor de beëindiging ervan (“strategie om uit de steunmaatregel te stappen”). Eeuwigdurende instrumenten, waaronder tier 1-kernkapitaal, mogen alleen in uitzonderlijke omstandigheden worden gebruikt en moeten aan bepaalde kwantitatieve beperkingen worden onderworpen omdat zij door hun aard niet geschikt zijn om te voldoen aan de voorwaarde dat zij tijdelijk zijn. De ECB of de betrokken nationale bevoegde autoriteit moet entiteiten die niet voldoen aan de voorwaarden van de strategie om uit de steunmaatregel te stappen, verzoeken om een eenmalig plan van corrigerende maatregelen. Om ervoor te zorgen dat entiteiten die niet levensvatbaar blijken te zijn, de markt verlaten, moet een betrokken autoriteit bepalen of de entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen indien de ECB of de betrokken nationale bevoegde autoriteit niet tevreden is met het plan van corrigerende maatregelen of indien de entiteit het plan van corrigerende maatregelen niet naleeft.

(24)

Preventieve maatregelen moeten beperkt blijven tot het bedrag dat de entiteit nodig heeft om haar solvabiliteit te handhaven in het geval van een ongunstig scenario van een stresstest of een gelijkwaardige exercitie. In het geval van preventieve maatregelen in de vorm van maatregelen voor problematische activa moet de ontvangende entiteit het toegekende bedrag kunnen gebruiken om verliezen op de overgedragen activa te dekken of in combinatie met een verwerving van kapitaalinstrumenten, mits het totale bedrag van het vastgestelde tekort niet wordt overschreden. Ook moet ervoor worden gezorgd dat preventieve maatregelen in de vorm van maatregelen voor problematische activa in overeenstemming zijn met de bestaande staatssteunregels en beste praktijken, dat zij de levensvatbaarheid van de entiteit op lange termijn herstellen, dat de staatssteun tot het noodzakelijke minimum beperkt blijft en dat concurrentieverstoringen worden vermeden. Om die redenen moeten de betrokken autoriteiten, in het geval van preventieve maatregelen in de vorm van maatregelen voor problematische activa, rekening houden met de specifieke richtsnoeren, met inbegrip van de blauwdruk van de Commissie voor de wijze waarop nationale vermogensbeheerders kunnen worden opgericht en de mededeling van de Commissie van 16 december 2020 over de aanpak van niet-renderende leningen in de nasleep van de COVID-19-pandemie. Voor preventieve maatregelen in de vorm van maatregelen voor problematische activa moet altijd de dwingende voorwaarde gelden dat zij tijdelijk zijn. Verwacht wordt dat overheidsgaranties die voor een bepaalde periode worden verleend met betrekking tot de problematische activa van de betrokken entiteit, een betere naleving van die voorwaarde garanderen dan overdrachten van die activa aan een door de overheid gesteunde entiteit.

(25)

Het is van belang dat de afwikkelingsraad snel en tijdig afwikkelingsmaatregelen neemt wanneer het gaat om de toekenning van staatssteun of steun uit het Fonds. Daarom moet de afwikkelingsraad de betrokken afwikkelingsregeling kunnen aannemen voordat de Commissie heeft beoordeeld of die steun verenigbaar is met de interne markt. Om de goede werking van de interne markt in een dergelijk scenario te garanderen, moeten afwikkelingsregelingen die de verlening van staatssteun of steun uit het Fonds inhouden, echter uiteindelijk onderworpen blijven aan de goedkeuring van de Commissie. Om de Commissie in staat te stellen zo spoedig mogelijk te beoordelen of de steun uit het Fonds verenigbaar is met de interne markt, en om een vlotte informatiestroom te waarborgen, moeten de afwikkelingsraad en de Commissie onverwijld alle nodige informatie over het mogelijke gebruik van de steun uit het Fonds uitwisselen. Er moeten specifieke regels worden vastgesteld over wanneer de afwikkelingsraad de informatie aan de Commissie moet verstrekken en welke informatie hij moet verstrekken, om de Commissie in staat te stellen de verenigbaarheid van de steun uit het Fonds te beoordelen.

(26)

De procedure voor de afwikkeling en de procedure voor een besluit tot toepassing van de bevoegdheden tot afschrijving en omzetting zijn vergelijkbaar. Het is derhalve passend om de respectieve taken van de afwikkelingsraad en van hetzij de ECB, hetzij de nationale bevoegde autoriteit, naargelang het geval, op elkaar af te stemmen wanneer zij, enerzijds, beoordelen of de voorwaarden voor de toepassing van de bevoegdheden tot afschrijving en omzetting aanwezig zijn en, anderzijds, wanneer zij de voorwaarden voor de aanneming van een afwikkelingsregeling beoordelen.

(27)

Het is mogelijk dat, waar afwikkelingsmaatregelen moeten worden toegepast op een af te wikkelen entiteit die deel uitmaakt van een af te wikkelen groep, bevoegdheden tot afschrijving en omzetting moeten worden toegepast op een andere entiteit van dezelfde groep. Onderlinge afhankelijkheden tussen dergelijke entiteiten, waaronder het bestaan van geconsolideerde kapitaalvereisten die moeten worden hersteld en de noodzaak om mechanismen voor verliesopname en kapitaalafname in werking te stellen, kunnen het moeilijk maken om de verliesabsorptie en de herkapitalisatiebehoeften van elke entiteit afzonderlijk te beoordelen, en dus om de noodzakelijke bedragen te bepalen die voor elke entiteit moeten worden afgeschreven en omgezet. Daarom moet een procedure worden gespecificeerd waarbij de afwikkelingsraad met dergelijke onderlinge afhankelijkheden rekening moet houden bij de toepassing van de bevoegdheid in die situaties tot afschrijving en omzetting van kapitaalinstrumenten en in aanmerking komende passiva. Wanneer een entiteit aan de voorwaarden voor de toepassing van de bevoegdheden tot afschrijving en omzetting voldoet en een andere entiteit binnen dezelfde groep tegelijkertijd aan de voorwaarden voor afwikkeling voldoet, moet de afwikkelingsraad daartoe een gemeenschappelijke afwikkelingsregeling vaststellen die op beide entiteiten betrekking heeft.

(28)

Om de rechtszekerheid te vergroten, en gezien de mogelijke relevantie van verplichtingen die voortvloeien uit toekomstige onzekere gebeurtenissen, waaronder de uitkomst van rechtszaken die op het moment van afwikkeling aanhangig zijn, is het nodig om de behandeling te bepalen die die verplichtingen voor de toepassing van het instrument van bail-in moeten krijgen. De afwikkelingsraad moet een onderscheid maken tussen verplichtingen, gebaseerd op bestaande, uit gebeurtenissen in het verleden voortvloeiende verplichtingen die zullen leiden tot een verlies waarvan het tijdstip of het bedrag onzeker is, en verplichtingen die in de toekomst zouden kunnen ontstaan maar niet tot een verlies zouden leiden of die in de toekomst alleen zouden kunnen ontstaan als zich een onzekere gebeurtenis voordoet.

(29)

Ook moet worden gespecificeerd dat verplichtingen waarvan het tijdstip of het bedrag onzeker is, indien die verplichtingen gebaseerd zijn op bestaande, uit gebeurtenissen in het verleden voortvloeiende verplichtingen die zullen leiden tot een verlies, op dezelfde wijze moeten worden behandeld als andere verplichtingen. Die verplichtingen moeten bail-inbaar zijn, tenzij zij voldoen aan een van de specifieke criteria om van het toepassingsgebied van het instrument van bail-in te worden uitgesloten. Gezien de potentiële relevantie van die verplichtingen bij afwikkeling en om zekerheid te bieden bij de toepassing van het instrument van bail-in, moet worden gespecificeerd dat zij deel uitmaken van de bail-inbare passiva en dat bijgevolg het instrument van bail-in erop van toepassing kan zijn. Om ervoor te zorgen dat het instrument van bail-in doeltreffend wordt toegepast op verplichtingen waarvan het tijdstip of het bedrag onzeker is, moet de afwikkelingsraad de bevoegdheid hebben om de met betrekking tot die verplichtingen verschuldigde hoofdsom te verlagen, zelfs tot nul, en die verplichtingen om te zetten in aandelen of andere eigendomsinstrumenten. De verlaging of omzetting kan echter alleen van kracht worden indien en zodra de verplichting waarvan het tijdstip of het bedrag onzeker is, definitief is vastgesteld wat betreft het tijdstip en het bedrag ervan.

(30)

Er moet worden gewaarborgd dat een verplichting die in de toekomst zou kunnen voortvloeien uit een onzekere gebeurtenis of een verplichting waarvan het tijdstip of het bedrag onzeker is en die gebaseerd is op een bestaande verplichting op het moment van afwikkeling, geen afbreuk doet aan de doeltreffendheid van de afwikkelingsstrategie en met name van het instrument van bail-in. Om dat doel te bereiken moet de taxateur, als onderdeel van de waardering ten behoeve van de afwikkeling, die verplichtingen beoordelen en de potentiële waarde ervan naar diens beste vermogen kwantificeren. Om ervoor te zorgen dat de entiteit na de afwikkelingsprocedure gedurende een passende periode voldoende marktvertrouwen kan behouden, moet de taxateur met die potentiële waarde rekening houden bij de vaststelling van het bedrag waarmee de bail-inbare passiva moeten worden afgeschreven of omgezet om de kapitaalratio’s van de instelling in afwikkeling te herstellen. De afwikkelingsraad moet met name zijn omzettingsbevoegdheden toepassen op bail-inbare passiva voor zover dat nodig is om ervoor te zorgen dat de herkapitalisatie van de instelling in afwikkeling voldoende is om potentiële verliezen te dekken die kunnen worden veroorzaakt door een verplichting die in de toekomst zou kunnen voortvloeien uit een onzekere gebeurtenis of die gebaseerd is op een bestaande verplichting, maar onzeker is wat betreft het tijdstip of het bedrag ervan. Bij de beoordeling van het af te schrijven of om te zetten bedrag moet de afwikkelingsraad het effect van het potentiële verlies op de instelling in afwikkeling zorgvuldig afwegen op basis van een aantal factoren, waaronder de waarschijnlijkheid dat de gebeurtenis zich voordoet, het tijdsbestek waarbinnen dat gebeurt en het bedrag van de verplichting.

(31)

In bepaalde omstandigheden kan de afwikkelingsraad, nadat het Fonds een bijdrage van ten hoogste 5 % van de totale passiva van de entiteit inclusief eigen vermogen heeft geleverd, gebruikmaken van aanvullende financieringsbronnen om zijn afwikkelingsmaatregel verder te ondersteunen. Er moet duidelijker worden aangegeven in welke omstandigheden het Fonds verdere steun kan verlenen wanneer alle bail-inbare passiva die geen in aanmerking komende deposito’s zijn, met een lagere prioriteitsrangorde dan die van niet-gedekte deposito’s van natuurlijke personen en kleine, middelgrote en micro-ondernemingen en die niet vrijwillig van bail-in zijn uitgesloten, volledig zijn afgeschreven of omgezet.

(32)

Het succes van de afwikkeling hangt af van de tijdige toegang van de afwikkelingsraad tot relevante informatie van de entiteiten die onder de verantwoordelijkheid van de afwikkelingsraad vallen en van overheidsinstellingen en -instanties. In die context moet de afwikkelingsraad toegang hebben tot informatie van statistische aard die de ECB in het kader van haar centralebankfunctie heeft verzameld, naast de informatie waarover de ECB als toezichthouder in het kader van Verordening (EU) nr. 1024/2013 beschikt. Op grond van Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad (17) moet de afwikkelingsraad de fysieke en logische bescherming van vertrouwelijke statistische gegevens verzekeren en moet hij toestemming van de ECB vragen voor de verdere doorgifte die noodzakelijk kan zijn voor de uitvoering van de taken van de afwikkelingsraad. Aangezien de verstrekking van informatie met betrekking tot het geaggregeerde aantal klanten waarvoor een entiteit de enige of voornaamste bankpartner is, die wordt bijgehouden door de gecentraliseerde automatische mechanismen die zijn ingesteld op grond van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad (18), nodig en evenredig kan zijn om de beoordeling van het algemeen belang uit te voeren, moet de afwikkelingsraad die informatie per geval kunnen ontvangen. Het precieze tijdstip van indirecte toegang tot informatie door de afwikkelingsraad moet ook worden gespecificeerd. Wanneer informatie die de afwikkelingsraad nodig heeft om zijn taken uit te voeren, beschikbaar is voor een overheidsinstelling of -instantie die verplicht is met de afwikkelingsraad samen te werken, moet die instelling of autoriteit die informatie bovendien op verzoek aan de afwikkelingsraad verstrekken. Indien de informatie echter op dat moment niet beschikbaar is, ongeacht de reden, moet de afwikkelingsraad die informatie kunnen verkrijgen van de natuurlijke of rechtspersoon die over die informatie beschikt via de nationale afwikkelingsautoriteiten of rechtstreeks, na de nationale afwikkelingsautoriteiten daarvan in kennis te hebben gesteld. De afwikkelingsraad moet ook de procedure en de vorm kunnen bepalen op basis waarvan hij informatie van entiteiten wil ontvangen om ervoor te zorgen dat hij de informatie krijgt die het best aan zijn behoeften voldoet, onder meer met betrekking tot virtuele dataruimten. Om bovendien een zo breed mogelijke samenwerking te waarborgen met alle overheidsinstellingen en -instanties die mogelijk over gegevens beschikken die relevant zijn voor de afwikkelingsraad en die nodig zijn voor de uitvoering van de aan de afwikkelingsraad opgedragen taken, en om dubbele verzoeken te vermijden, moeten de overheidsinstellingen en -instanties waarmee de afwikkelingsraad moet kunnen samenwerken, de beschikbaarheid van informatie controleren en informatie uitwisselen, de leden van het Europees Stelsel van centrale banken, de betrokken depositogarantiestelsels, het Europees Comité voor systeemrisico’s, de Europese toezichthoudende autoriteiten en het Europees stabiliteitsmechanisme omvatten. Ten slotte moet de afwikkelingsraad, om te zorgen voor een tijdige interventie van financiële regelingen die voor het Fonds zijn aangegaan in geval van nood, de Commissie en de ECB ervan in kennis stellen dat het volgens hem nodig kan zijn dergelijke financiële regelingen te activeren, en de Commissie en de ECB alle informatie verstrekken die nodig is voor de uitvoering van hun taken met betrekking tot die financiële regelingen.

(33)

In artikel 86, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU wordt bepaald dat een normale insolventieprocedure met betrekking tot onder die richtlijn vallende entiteiten slechts op initiatief van de afwikkelingsautoriteit mag worden ingeleid en dat een besluit tot plaatsing van een entiteit in een normale insolventieprocedure slechts met instemming van de afwikkelingsautoriteit mag worden genomen. Die bepaling is niet besloten in Verordening (EU) nr. 806/2014. In overeenstemming met de in Verordening (EU) nr. 806/2014 gespecificeerde taakverdeling moeten de nationale afwikkelingsautoriteiten de afwikkelingsraad raadplegen voordat zij overeenkomstig artikel 86, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU optreden met betrekking tot entiteiten die onder de rechtstreekse verantwoordelijkheid van de afwikkelingsraad vallen.

(34)

De selectiecriteria voor de functie van vicevoorzitter van de afwikkelingsraad zijn dezelfde als die voor de selectie van de voorzitter en de andere voltijdse leden van de afwikkelingsraad. Het is derhalve passend aan de vicevoorzitter van de afwikkelingsraad dezelfde stemrechten toe te kennen als aan de voorzitter en de voltijdse leden van de afwikkelingsraad.

(35)

Om de afwikkelingsraad in staat te stellen in zijn plenaire vergadering een voorlopige beoordeling van het begrotingsvoorontwerp te formuleren voordat de voorzitter het definitieve ontwerp indient, moet de termijn waarbinnen de voorzitter een eerste voorstel voor de jaarlijkse begroting van de afwikkelingsraad kan indienen, worden verlengd.

(36)

Om de samenwerking binnen het GAM tussen de afwikkelingsraad en de nationale afwikkelingsautoriteiten verder te versterken, moet de afwikkelingsraad in bestuursvergadering de afwikkelingsraad in plenaire vergadering raadplegen over richtsnoeren, algemene instructies en andere instrumenten van algemene strekking binnen het GAM waarin uiteen wordt gezet hoe de afwikkelingsraad voornemens is Verordening (EU) nr. 806/2014 uit te voeren.

(37)

De procedure voor het houden van raadplegingen over richtsnoeren, algemene instructies en andere instrumenten van algemene strekking binnen het GAM moet worden begrepen met inachtneming van de bestaande procedures voor het houden van raadplegingen overeenkomstig het in artikel 31, lid 1, van Verordening (EU) nr. 806/2014 bedoelde kader. Indien dat kader reeds voorziet in specifieke regelingen met betrekking tot richtsnoeren en algemene instructies, moeten die bestaande procedures in voorkomend geval van toepassing zijn naast de nieuwe raadplegingsprocedure.

(38)

Na de initiële opbouwperiode van het in Verordening (EU) nr. 806/2014 bedoelde Fonds kunnen de beschikbare financiële middelen licht dalen tot onder hun streefbedrag, met name als gevolg van een toename van de gedekte deposito’s. Het bedrag van de vooraf te betalen bijdragen dat in die omstandigheden waarschijnlijk zal worden opgevraagd, zal dus waarschijnlijk gering zijn. Het is dus mogelijk dat het bedrag van die vooraf te betalen bijdragen in sommige jaren niet meer in verhouding staat tot de kosten van de inning van die bijdragen. De afwikkelingsraad moet derhalve de inning van de vooraf te betalen bijdragen voor maximaal drie jaar kunnen uitstellen totdat het te innen bedrag een hoogte bereikt die in verhouding staat tot de kosten van de inningsprocedure, mits dat uitstel de mogelijkheid van de afwikkelingsraad om gebruik te maken van het Fonds, niet wezenlijk aantast.

(39)

Onherroepelijke betalingstoezeggingen zijn een van de componenten van de beschikbare financiële middelen van het Fonds. Daarom moeten de omstandigheden waarin die betalingstoezeggingen kunnen worden opgevraagd, worden gespecificeerd. Ingeval een entiteit niet langer onderworpen is aan de verplichting om bijdragen aan het Fonds te betalen na een besluit om afstand te doen van haar vergunning, moet de onherroepelijke betalingstoezegging worden geannuleerd. Om ervoor te zorgen dat de annulering van de onherroepelijke betalingstoezegging niet leidt tot een situatie waarin de beschikbare financiële middelen in het Fonds dalen tot onder een niveau dat de afwikkelingsraad passend acht, moet de afwikkelingsraad de bevoegdheid hebben om een bijdrage vast te stellen die de betrokken entiteit moet betalen. In zijn besluit moet de afwikkelingsraad terdege rekening houden met de noodzaak om een gelijk speelveld te handhaven voor alle deelnemende entiteiten, met inbegrip van de entiteit die niet langer binnen het toepassingsgebied van artikel 2 van Verordening (EU) nr. 806/2014 valt. De afwikkelingsraad moet zijn besluit uitvoerig motiveren en dat besluit, met inbegrip van zijn motivering, in zijn jaarverslag bekendmaken. Om meer transparantie en zekerheid te bieden met betrekking tot het aandeel van de onherroepelijke betalingstoezeggingen in het totale bedrag van de vooraf te betalen bijdragen, moet de afwikkelingsraad dit aandeel bovendien jaarlijks bepalen, met inachtneming van de toepasselijke limieten. De ECB, of de betrokken nationale bevoegde autoriteit, moet ernaar streven ervoor te zorgen dat de eventuele procyclische effecten van onherroepelijke betalingstoezeggingen, afhankelijk van de boekhoudkundige verwerking ervan, worden gelimiteerd.

(40)

Het maximale jaarlijkse bedrag aan buitengewone achteraf te betalen bijdragen aan het Fonds is momenteel beperkt tot driemaal het bedrag van de vooraf te betalen bijdragen. Na de initiële opbouwperiode waarin Verordening (EU) nr. 806/2014 voorziet, zullen die vooraf te betalen bijdragen, in andere omstandigheden dan het gebruik van het Fonds, alleen afhangen van variaties in het niveau van de gedekte deposito’s en daarom waarschijnlijk klein worden. Het maximumbedrag van de buitengewone achteraf te betalen bijdragen vaststellen op basis van vooraf te betalen bijdragen zou derhalve tot gevolg kunnen hebben dat de mogelijkheid voor het Fonds om achteraf te betalen bijdragen te heffen, drastisch wordt beperkt, waardoor de slagvaardigheid van het Fonds wordt verminderd. Om die uitkomst te voorkomen, moet er een andere limiet gelden en moet het maximumbedrag aan op te vragen buitengewone achteraf te betalen bijdragen worden vastgesteld op driemaal een achtste van het streefbedrag van het Fonds.

(41)

In geval van afwikkeling moet er ook een passende koppeling tussen beloning en prestaties worden gehanteerd, met name wanneer verliezen waarschijnlijk aan het Fonds zullen worden doorberekend. In die gevallen moeten alle variabele beloningen van de leden van het leidinggevend orgaan en het hoger management van de instelling in afwikkeling die nog niet zijn uitbetaald of verworven, worden geannuleerd. Tenzij een lid van het leidinggevend orgaan of het hoger management aantoont dat hij niet heeft deelgenomen aan of niet verantwoordelijk was voor het gedrag dat heeft geleid of heeft bijgedragen tot het falen van de instelling in afwikkeling, moet de variabele beloning die in de 24 maanden voorafgaand aan het besluit om de afwikkelingsmaatregel te nemen verworven of uitbetaald is, worden teruggegeven of terugbetaald.

(42)

Het Fonds kan worden gebruikt ter ondersteuning van de toepassing van het instrument van verkoop van de onderneming of van het instrument van de overbruggingsinstelling, waarbij een reeks activa, rechten en passiva van de instelling in afwikkeling aan een ontvanger worden overgedragen. In dat geval kan de afwikkelingsraad een vordering hebben op de resterende entiteit bij de latere liquidatie ervan volgens een normale insolventieprocedure. Dat kan gebeuren wanneer het Fonds wordt gebruikt in verband met verliezen die crediteuren anders zouden hebben gedragen, onder meer in de vorm van garanties voor activa en passiva of dekking van het verschil tussen de overgedragen activa en passiva. Om ervoor te zorgen dat de aandeelhouders en crediteuren die in de resterende entiteit achterblijven, de verliezen van de instelling in afwikkeling daadwerkelijk absorberen en de mogelijkheid van terugbetalingen aan de afwikkelingsraad in geval van insolventie te verbeteren, moeten de vorderingen van de afwikkelingsraad op de resterende entiteit en vorderingen die voortvloeien uit redelijke uitgaven die de afwikkelingsraad naar behoren heeft gemaakt, bij insolventie dezelfde positie in de rangorde krijgen als de positie in de rangorde van de vorderingen van de nationale afwikkelingsfinancieringsregelingen in elke deelnemende lidstaat, die hoger moet zijn dan de positie in de rangorde van deposito’s en depositogarantiestelsels. Aangezien de compensatie die aan aandeelhouders en crediteuren uit het Fonds wordt betaald wegens inbreuken op het beginsel dat geen enkele crediteur slechter af mag zijn, bedoeld is om hen te compenseren voor de gevolgen van de afwikkelingsmaatregel, mag die compensatie geen aanleiding geven tot vorderingen van de afwikkelingsraad.

(43)

Om voldoende flexibiliteit te waarborgen en interventies van depositogarantiestelsels ter ondersteuning van het gebruik van de afwikkelingsinstrumenten te vergemakkelijken, indien zij leiden tot het verlaten van de markt van de instelling in afwikkeling, moeten bepaalde aspecten van het gebruik van depositogarantiestelsels bij afwikkeling worden gespecificeerd. Het is met name noodzakelijk te specificeren dat middelen van het depositogarantiestelsel kunnen worden gebruikt om transfertransacties te ondersteunen waarin deposito’s zitten, met inbegrip van in aanmerking komende deposito’s boven het door het betrokken depositogarantiestelsel geboden dekkingsniveau, en ook de niet in aanmerking komende deposito’s die zijn opgenomen in de algemene deposantenbevoorrechting, in bepaalde gevallen onder duidelijke voorwaarden. De bijdrage van een depositogarantiestelsel moet gericht zijn op het dekken van het tekort in de waarde van de activa die worden overgedragen aan een koper of een overbruggingsinstelling in vergelijking met de waarde van de overgedragen deposito’s. Als een bijdrage door de koper vereist is als onderdeel van de transactie om de kapitaalneutraliteit ervan te waarborgen en naleving van de kapitaalvereisten van de koper te behouden, moet het depositogarantiestelsel ook in die zin bijdragen. De steun die door een depositogarantiestelsel wordt verstrekt aan de afwikkelingsmaatregel moet de vorm aannemen van cash of andere vormen, zoals garanties of verliesdelingsregelingen die het effect van de steun op de beschikbare financiële middelen van het depositogarantiestelsel kunnen beperken en tegelijkertijd de bijdrage van dat depositogarantiestelsel om zijn doelstellingen te behalen, mogelijk maken.

(44)

Aan de bijdrage van het depositogarantiestelsel bij afwikkeling moeten bepaalde limieten worden opgelegd. Ten eerste mag het totale bedrag van de bijdrage van het depositogarantiestelsel in een afwikkeling niet hoger zijn dan het bedrag van de gedekte deposito’s in de betrokken kredietinstelling. Ten tweede moet worden gewaarborgd dat elke interventie van het depositogarantiestelsel in een afwikkelingsmaatregel die in de eerste plaats op het instrument van bail-in berust met het oog op de herkapitalisatie van de instelling in afwikkeling en de voortzetting van haar activiteiten, niet groter is dan het verlies dat het depositogarantiestelsel zou lijden bij insolventie als het gedekte deposanten zou uitbetalen en zou subrogeren in hun vorderingen over de activa van de instelling. Ten derde mag, wanneer het depositogarantiestelsel wordt gebruikt ter ondersteuning van afwikkelingsmaatregelen die voornamelijk bestaan in de overdracht van de onderneming aan een verkrijger of aan een overbruggingsinstelling, het bedrag van de bijdrage van het depositogarantiestelsel niet hoger zijn dan 62,5 % van het streefbedrag, tenzij de uit hoofde van Richtlijn 2014/49/EU aangewezen autoriteit ervoor kiest die limiet niet toe te passen om nadelige gevolgen voor de financiële stabiliteit te voorkomen of de toegang van deposanten tot hun deposito’s te vrijwaren. Ten vierde mag het bedrag van de bijdrage van het depositogarantiestelsel niet groter zijn dan het verschil tussen de overgedragen activa en de overgedragen deposito’s en passiva met dezelfde of een hogere positie in de rangorde bij insolventie dan die deposito’s. Op die manier zou worden gewaarborgd dat de bijdrage van het depositogarantiestelsel alleen wordt gebruikt om te vermijden dat verliezen worden afgewenteld op deposanten, indien passend, en niet ter bescherming van crediteuren die lager gerangschikt zijn dan deposito’s bij insolventie. Indien van toepassing kan de bijdrage echter ook een bedrag omvatten dat noodzakelijk is om de kapitaalneutraliteit van de ontvangende entiteit te waarborgen.

(45)

Er moet worden gespecificeerd dat het depositogarantiestelsel alleen mag bijdragen tot een andere overdracht van passiva dan gedekte deposito’s in de context van een afwikkeling als de afwikkelingsraad per geval concludeert dat andere deposito’s die deel uitmaken van de algemene deposantenbevoorrechting dan gedekte deposito’s, niet kunnen worden onderworpen aan het instrument van bail-in, noch achter kunnen blijven in de resterende instelling in afwikkeling die zal worden geliquideerd, en als niet aan de voorwaarden voor het gebruik van het Fonds wordt voldaan via bijdragen van aandeelhouders en crediteuren. De afwikkelingsraad moet met name de kans krijgen verliezen te vermijden op die deposito’s waar de uitsluiting strikt noodzakelijk en evenredig is om de continuïteit van de kritieke functies en cruciale bedrijfsonderdelen te behouden of indien dat nodig is om wijdverspreide besmetting en financiële instabiliteit te vermijden, die zouden kunnen leiden tot een ernstige verstoring in de economie van de Unie of van een lidstaat. Dezelfde redenen moeten van toepassing zijn op de opname in de overdracht naar een koper of naar een overbruggingsinstelling van andere bail-inbare passiva met een lagere positie in de prioriteitsrangorde dan die van gedekte deposito’s. In dat geval mag de overdracht van die bail-inbare passiva niet worden ondersteund door de bijdrage van het depositogarantiestelsel. Indien externe financiële steun voor de overdracht van die bail-inbare passiva nodig is, moet die steun door het Fonds worden verleend.

(46)

Gezien de mogelijkheid om bij afwikkeling gebruik te maken van depositogarantiestelsels, moeten de voorwaarden waaronder de bijdrage van het depositogarantiestelsel kan meetellen om te voldoen aan de vereisten voor toegang tot het Fonds, nader worden gespecificeerd. Die mogelijkheid mag alleen beschikbaar zijn voor kredietinstellingen waarvan de totale waarde van de activa gelijk is aan of lager is dan 80 miljard EUR en in de context van een afwikkelingsmaatregel die hoofdzakelijk berust op de toepassing van het instrument van verkoop van de onderneming of het instrument van de overbruggingsinstelling. Om ervoor te zorgen dat de afwikkeling in hoofdzaak gefinancierd blijft worden door de interne middelen van de kredietinstellingen en om concurrentieverstoringen tot een minimum te beperken, mag het gebruik van de bijdrage van het depositogarantiestelsel om toegang tot het Fonds te waarborgen, alleen mogelijk zijn voor kredietinstellingen waarvoor, in de 24 maanden voordat de afwikkelingsmaatregel is genomen, het afwikkelingsplan of het groepsafwikkelingsplan niet voorziet in hun liquidatie op ordelijke wijze in geval van faling, aangezien het MREL dat door de afwikkelingsraad is bepaald voor die kredietinstellingen was vastgelegd op een niveau dat zowel de verliesabsorptie als de herkapitalisatiebedragen omvat. Het door de afwikkelingsraad vastgestelde MREL moet voldoen aan de minimumniveaus van het MREL voor entiteiten met voorkeursafwikkelingsstrategieën die hoofdzakelijk voorzien in het gebruik van overdrachtsinstrumenten bij afwikkeling, zelfs indien het respectieve afwikkelingsplan of groepsafwikkelingsplan in andere maatregelen had voorzien en het MREL van die kredietinstellingen derhalve niet aan die minimumniveaus hoefde te voldoen. Voorts moet de bijdrage van het depositogarantiestelsel zo veel mogelijk worden voorafgegaan door de bijdrage van eigen vermogen en in aanmerking komende passiva aan verliesabsorptie en herkapitalisatie. Tot slot mag er bij de instelling in afwikkeling binnen een bepaalde periode voorafgaand aan de afwikkelingsmaatregel geen sprake geweest zijn van niet-naleving van haar MREL of de bindende tussentijdse doelstellingen, behoudens kortdurende technische niet-nalevingen van het MREL.

(47)

Als de bijdrage van aandeelhouders en crediteuren van de instelling in afwikkeling via vermindering, afschrijving of omzetting van hun passiva of via de verliezen die zij naar verwachting zullen lijden bij de liquidatie van de resterende entiteit, samen met de bijdrage die wordt gedaan door het depositogarantiestelsel, ten minste 8 % van de totale passiva inclusief eigen vermogen van de instelling, bedraagt, moet de afwikkelingsraad het Fonds kunnen gebruiken om verdere financiering te verstrekken indien dat nodig is om een doeltreffende afwikkeling overeenkomstig de afwikkelingsdoelstellingen te waarborgen. In die gevallen moet de bijdrage van het depositogarantiestelsel beperkt zijn tot het bedrag dat noodzakelijk is om toegang tot het Fonds mogelijk te maken. Daarnaast mag de bijdrage van het depositogarantiestelsel voor een kredietinstelling met een totale waarde van haar activa op individuele basis tussen 30 miljard EUR en 80 miljard EUR niet meer bedragen dan 2,5 % van de totale passiva inclusief eigen vermogen van de kredietinstelling op individuele basis.

(48)

In buitengewone omstandigheden kan het voorkomen dat de bijdrage van het Fonds van 5 % van de totale passiva inclusief eigen vermogen, niet volstaat om de financieringsbehoeften van een bepaalde afwikkelingsmaatregel te dekken. In dergelijke gevallen, en wanneer die bijdrage mogelijk is gemaakt door de interventie van het depositogarantiestelsel, moet het depositogarantiestelsel onder bepaalde voorwaarden een aanvullende bijdrage leveren die gelijk is aan het bedrag van de verliezen die gedekte deposito’s zouden hebben geleden indien zij niet waren beschermd. De kosten van die aanvullende bijdrage mogen niet hoger zijn dan de verliezen die het depositogarantiestelsel zou hebben geleden in het hypothetische scenario van een liquidatie volgens een normale insolventieprocedure en de terugbetaling van gedekte deposito’s. Bovendien mag de som van de aanvankelijke bijdrage en de aanvullende bijdrage van het depositogarantiestelsel niet hoger zijn dan het bedrag van de gedekte deposito’s in de betrokken kredietinstelling. Samen met de aanvullende bijdrage van het depositogarantiestelsel moet de afwikkelingsraad verdere financiering uit alternatieve financieringsbronnen kunnen verkrijgen indien aan de voorwaarden voor die financiering is voldaan.

(49)

Gezien het gemutualiseerde karakter van het Fonds is het passend een specifieke procedure vast te stellen die moet worden gevolgd zodra het netto geaccumuleerde gebruik van het Fonds, indien mogelijk gemaakt door een eerdere bijdrage van het depositogarantiestelsel, bepaalde drempels bereikt. Een dergelijke procedure mag er niet toe leiden dat bij een volgende afwikkelingsmaatregel geen beroep meer kan worden gedaan op de middelen van het Fonds. Wanneer het netto gebruik van het Fonds in drie jaar een drempel bereikt die gelijk is aan 10 % van het streefbedrag, moet de plenaire vergadering richtsnoeren verstrekken voor toekomstig gebruik van het Fonds, gefaciliteerd door de bijdrage van het depositogarantiestelsel, totdat het Fonds weer is aangevuld. Indien het netto gebruik van het Fonds in drie jaar tijd 20 % van het streefbedrag bereikt, moet de afwikkelingsraad de Raad en de Commissie daarvan in kennis stellen. Op dat punt moet de Commissie de regels inzake de bijdragen van de depositogarantiestelsels bij afwikkeling waarin het verdere gebruik van het Fonds is toegestaan, evalueren, en beoordelen of de toepasselijke regelingen voor de inning van bijdragen om het Fonds in die gevallen weer aan te vullen, passend zijn. Bovendien moet de termijn om het streefbedrag op nieuw te bereiken, worden verlengd tot tien jaar.

(50)

Indien de middelen van het depositogarantiestelsel worden gebruikt bij de toepassing van het instrument van verkoop van de onderneming of het instrument van de overbruggingsinstelling, ofwel afzonderlijk ofwel in combinatie met bijdragen uit het fonds, moet de resterende entiteit na de overdracht van de activa, rechten en passiva op ordelijke wijze worden geliquideerd overeenkomstig het toepasselijke nationale recht, op grond van artikel 22, lid 5, van Verordening (EU) nr. 806/2014. Daarnaast moeten, wanneer de middelen van het depositogarantiestelsel worden gebruikt ter ondersteuning van het instrument van de overbruggingsinstelling, de activiteiten van de overbruggingsinstelling worden beëindigd overeenkomstig artikel 41, leden 3, 5 en 6, van Richtlijn 2014/59/EU.

(51)

Transparantie is essentieel om de marktintegriteit, de marktdiscipline en de bescherming van de beleggers te waarborgen. Om ervoor te zorgen dat de afwikkelingsraad inspanningen voor meer transparantie kan bevorderen en eraan kan deelnemen, moet hij informatie die voortvloeit uit zijn eigen analyses, beoordelingen en vaststellingen, met inbegrip van zijn afwikkelbaarheidsbeoordelingen, openbaar kunnen maken indien die openbaarmaking de bescherming van het algemeen belang op het gebied van financieel, monetair of economisch beleid niet ondermijnt en een hoger algemeen belang openbaarmaking gebiedt.

(52)

Met het oog op de samenhang moeten de bij deze verordening in Verordening (EU) nr. 806/2014 aangebrachte wijzigingen die vergelijkbaar zijn met de wijzigingen die door Richtlijn (EU) 2026/806 van het Europees Parlement en de Raad (19) in Richtlijn 2014/59/EU zijn aangebracht, worden toegepast vanaf dezelfde datum als de datum voor de omzetting van Richtlijn (EU) 2026/806, namelijk 11 mei 2028. Er is echter geen reden om de toepassing van de bij deze verordening in Verordening (EU) nr. 806/2014 ingevoerde wijzigingen die uitsluitend betrekking hebben op de werking van het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme uit te stellen. Die wijzigingen moeten derhalve van toepassing zijn met ingang van 11 juni 2026.

(53)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het verbeteren van de effectiviteit en efficiëntie van het herstel- en afwikkelingskader voor entiteiten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt vanwege de risico’s die uiteenlopende nationale benaderingen voor de integriteit van de interne markt met zich mee kunnen brengen, maar door wijziging van reeds op Unieniveau vastgestelde regels, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

(54)

Verordening (EU) nr. 806/2014 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

1)

in artikel 3 wordt lid 1 als volgt gewijzigd:

2)

in artikel 4 wordt het volgende lid ingevoegd:

3)

in artikel 5 wordt het volgende lid ingevoegd:

(*1)  Richtlijn (EU) 2025/1 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2024 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen en tot wijziging van de Richtlijnen 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2007/36/EG, 2014/59/EU en (EU) 2017/1132 en de Verordeningen (EU) nr. 1094/2010, (EU) nr. 648/2012, (EU) nr. 806/2014 en (EU) 2017/1129 (PB L, 2025/1, 8.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2025/1/oj).”;"

4)

artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:

5)

artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:

6)

artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:

7)

artikel 10 bis wordt als volgt gewijzigd:

8)

aan artikel 12 wordt het volgende lid toegevoegd:

9)

in artikel 12 bis wordt lid 1 vervangen door:

10)

artikel 12 quater wordt als volgt gewijzigd:

11)

artikel 12 quinquies wordt als volgt gewijzigd:

12)

in artikel 12 sexies, lid 1, wordt de aanhef vervangen door:

“Het in artikel 12 bis, lid 1, bedoelde vereiste voor een af te wikkelen entiteit die een MSI-entiteit is, bestaat uit het volgende:”

13)

artikel 12 octies wordt als volgt gewijzigd:

14)

artikel 12 decies wordt vervangen door:

15)

artikel 12 duodecies wordt als volgt gewijzigd:

16)

artikel 13 wordt vervangen door:

(*2)  Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 84, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/600/oj).”;"

17)

de volgende artikelen worden ingevoegd in hoofdstuk 2:

18)

in artikel 14, lid 2, wordt punt c) vervangen door:

;

19)

in artikel 16 wordt lid 2 vervangen door:

20)

artikel 18 wordt als volgt gewijzigd:

21)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

22)

artikel 19 wordt als volgt gewijzigd:

23)

artikel 20 wordt als volgt gewijzigd:

24)

artikel 21 wordt als volgt gewijzigd:

25)

in artikel 22 wordt lid 5 vervangen door:

26)

artikel 27 wordt als volgt gewijzigd:

27)

artikel 30 wordt als volgt gewijzigd:

28)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

(*3)  Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5.6.2015, blz. 73, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2015/849/oj).”;"

29)

aan artikel 31 wordt het volgende lid toegevoegd:

30)

in artikel 32, lid 1, wordt de eerste alinea vervangen door:

“Wanneer een groep entiteiten omvat die in deelnemende lidstaten en in niet-deelnemende lidstaten of derde landen zijn gevestigd, vertegenwoordigt de afwikkelingsraad, onverminderd enige uit hoofde van deze verordening vereiste goedkeuring door de Raad of de Commissie, de nationale afwikkelingsautoriteiten van de deelnemende lidstaten met het oog op overleg en samenwerking met de niet-deelnemende lidstaten of derde landen overeenkomstig de artikelen 7, 8, 12, 13, 16, 18, 45 nonies, 55 en de artikelen 88 tot en met 92 van Richtlijn 2014/59/EU.”

31)

artikel 34 wordt als volgt gewijzigd:

32)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

33)

artikel 43 wordt als volgt gewijzigd:

34)

artikel 45 wordt als volgt gewijzigd:

35)

in artikel 50, lid 1, wordt punt n) vervangen door:

;

36)

artikel 53 wordt als volgt gewijzigd:

37)

artikel 54 wordt als volgt gewijzigd:

38)

in artikel 55 worden de leden 1 en 2 vervangen door:

39)

artikel 56 wordt als volgt gewijzigd:

40)

artikel 61 wordt vervangen door:

41)

in artikel 62 wordt lid 3 vervangen door:

42)

in artikel 69 wordt lid 4 vervangen door:

43)

artikel 70 wordt als volgt gewijzigd:

44)

in artikel 71, lid 1, wordt de tweede alinea vervangen door:

“Het totale bedrag van buitengewone achteraf te betalen bijdragen per jaar overschrijdt niet driemaal 12,5 % van het in artikel 69 bepaalde streefbedrag.”

45)

aan artikel 74 wordt de volgende alinea toegevoegd:

“De afwikkelingsraad stelt de Commissie en de ECB in kennis zodra hij van oordeel is dat het nodig kan zijn de financiële regelingen te activeren die overeenkomstig dit artikel voor het Fonds zijn aangegaan, en verstrekt de Commissie en de ECB alle informatie die nodig is voor de uitvoering van hun taken met betrekking tot die financiële regelingen.”

46)

artikel 76 wordt als volgt gewijzigd:

47)

artikel 79 wordt vervangen door:

48)

de volgende artikelen worden ingevoegd:

49)

in artikel 85, lid 3, wordt de eerste alinea vervangen door:

“Elke natuurlijke of rechtspersoon, met inbegrip van afwikkelingsautoriteiten, kan beroep aantekenen tegen een overeenkomstig artikel 10, lid 10, artikel 11, artikel 12, lid 1, de artikelen 38 tot en met 41, artikel 65, lid 3, artikel 71 en artikel 90, lid 3, vastgesteld besluit van de afwikkelingsraad dat tot die persoon gericht is of dat van rechtstreeks en individueel belang is voor die persoon.”

50)

artikel 88 wordt als volgt gewijzigd:

51)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

(*4)  Verordening (EU) 2026/808 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2026 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 806/2014 wat betreft vroegtijdige-interventiemaatregelen, voorwaarden voor afwikkeling en financiering van afwikkelingsmaatregelen (PB L, 2026/808, 20.4.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/808/oj).”."