(1)

Binnen het kader van artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 heeft de Europese Centrale Bank (ECB) de exclusieve taak toezicht te houden op kredietinstellingen met het oog op een consistente toepassing van de toezichtsnormen, bevordering van de financiële stabiliteit en garantie van gelijke voorwaarden.

(2)

Krachtens artikel 9, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 heeft de ECB voor de uitvoering van de haar bij artikel 4 van die verordening opgedragen taken alle in Verordening (EU) nr. 1024/2013 vastgestelde bevoegdheden en verplichtingen en alle bevoegdheden en verplichtingen waarover de bevoegde autoriteiten krachtens het toepasselijke Unierecht beschikken.

(3)

Krachtens de wijzigingen van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (3), die werden ingevoerd bij Richtlijn (EU) 2024/1619 van het Europees Parlement en de Raad (4) die op 11 januari 2026 van kracht werd, beschikken toezichthouders van kredietinstellingen over alle toezichtsbevoegdheden die nodig zijn voor het bestrijken van transacties van materieel belang die door de onder toezicht staande entiteiten kunnen worden uitgevoerd. De ECB is derhalve bevoegd om besluiten te nemen in het kader van de uitoefening van de krachtens Richtlijn 2013/36/EU verleende toezichtsbevoegdheden in gevallen van fusies, splitsingen of verwervingen van deelnemingen van betekenis waarbij belangrijke onder toezicht staande entiteiten betrokken zijn. Dit komt boven op de bevoegdheden van de ECB om besluiten te nemen in het kader van de uitoefening van de krachtens het nationale recht verleende toezichtsbevoegdheden.

(4)

In overeenstemming met artikel 4, lid 3 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 past de ECB alle toepasselijke Uniewetgeving toe, en wanneer dat Unierecht bestaat uit richtlijnen, eveneens de nationale wetgeving waarbij de richtlijnen zijn omgezet.

(5)

Om het besluitvormingsproces te vergemakkelijken, is een delegatiebesluit nodig met betrekking tot de vaststelling van besluiten inzake fusies, splitsingen of verwervingen van deelnemingen van betekenis. Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft bevestigd dat delegatie van bevoegdheid noodzakelijk is opdat een instelling die een aanzienlijk aantal besluiten moet vaststellen, haar taken kan vervullen. Evenzo heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie erkend dat het noodzakelijk is de werking van een besluitvormend orgaan te waarborgen, zijnde een beginsel dat inherent is aan alle institutionele stelsels (5).

(6)

Delegatie van besluitvormende bevoegdheden moet beperkt en evenredig zijn en de delegatiereikwijdte moet duidelijk omschreven zijn.

(7)

Bij de vaststelling van de criteria voor de delegatie van besluiten die zijn genomen in het kader van de uitoefening van krachtens Richtlijn 2013/36/EU verleende toezichtsbevoegdheden in gevallen van fusies, splitsingen of verwervingen van deelnemingen van betekenis waarbij belangrijke onder toezicht staande entiteiten betrokken zijn, is het passend dat bepaalde criteria van toepassing zijn gedurende een periode van ten minste drie jaar vanaf de effectieve datum van de betrokken verrichting. De reden hiervoor is dat de door de betrokken onder toezicht staande entiteit ingediende documenten met betrekking tot de beoordeling van de betrokken verrichting deze periode bestrijken.

(8)

Besluit (EU) 2017/933 (ECB/2016/40) verduidelijkt de voor de vaststelling van delegatiebesluiten betreffende toezicht te volgen procedure en verduidelijkt tevens aan welke personen besluitvormingsbevoegdheden gedelegeerd mogen worden. Dat besluit doet geen afbreuk aan de vervulling van toezichttaken door de ECB en laat de bevoegdheden van de Raad van toezicht om volledige ontwerpbesluiten aan de Raad van bestuur voor te leggen, onverlet.

(9)

Indien niet is voldaan aan de in dit besluit vastgelegde criteria voor de vaststelling van een gedelegeerd besluit, moeten besluiten worden vastgesteld overeenkomstig de geen-bezwaarprocedure van artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 en verder gespecificeerd in artikel 13 octies van Besluit ECB/2004/2 van de Europese Centrale Bank (6). Voorts zou de geen-bezwaarprocedure ook moeten worden gebruikt indien de hoofden van arbeidseenheden betwijfelen of is voldaan aan de beoordelingscriteria vanwege de complexiteit van de beoordeling, de gevoeligheid van de aangelegenheid — wat betreft de gevolgen voor de reputatie van de ECB en/of voor de werking van het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme — of de verwevenheid van het besluit van de ECB met betrekking tot de fusie, splitsing of verwerving van een deelneming van betekenis met een of meer andere besluiten die door de toezichthouder moeten worden goedgekeurd.

(10)

ECB-toezichtbesluiten kunnen administratief getoetst worden overeenkomstig artikel 24 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 en zoals nader bepaald in Besluit ECB/2014/16 van de Europese Centrale Bank (7). In het geval van een dergelijke administratieve toetsing dient de Raad van toezicht rekening te houden met het advies van de administratieve raad voor toetsing en een nieuw ontwerpbesluit aan de Raad van bestuur voor te leggen ter vaststelling onder de geen-bezwaarprocedure.

(11)

Aangezien de in Richtlijn 2013/36/EU aangebrachte wijzigingen met ingang van 11 januari 2026 van kracht zijn, is het passend dat besluiten in het kader van de uitoefening van de krachtens die richtlijn verleende toezichtbevoegdheden zo spoedig mogelijk na die datum overeenkomstig dit besluit kunnen worden gedelegeerd,

1)

“fusie”: een verrichting als gedefinieerd in artikel 27 nonies, derde alinea, punt 1), van Richtlijn 2013/36/EU;

2)

“splitsing”: een verrichting als gedefinieerd in artikel 27 nonies, derde alinea, punt 2), van Richtlijn 2013/36/EU;

3)

“verwerving van een deelneming van betekenis”: verwerving van een deelneming die overeenkomstig artikel 27 bis, lid 2, van Richtlijn 2013/36/EU als van materieel belang wordt beschouwd;

4)

“belangrijke onder toezicht staande entiteit”: een belangrijke onder toezicht staande entiteit als gedefinieerd in artikel 2, punt 16, van Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank (ECB/2014/17) (8);

5)

“gedelegeerd besluit”: heeft dezelfde betekenis als in artikel 3, punt 4), van Besluit (EU) 2017/933 (ECB/2016/40);

6)

“geen-bezwaarprocedure”: de in artikel 26, lid 8 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 neergelegde procedure die nader wordt beschreven in artikel 13 octies van Besluit ECB/2004/2;

7)

“hoofd van een arbeidseenheid”: een persoon van de ECB aan wie de bevoegdheid tot het vaststellen van besluiten inzake fusies, splitsingen en verwervingen van deelnemingen van betekenis is gedelegeerd;

8)

“gevoeligheid”: een kenmerk of factor die een negatieve impact kan hebben op de reputatie van de ECB en/of op de doeltreffende en consistente werking van het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme, met inbegrip van, maar niet beperkt tot het volgende: a) de betrokken onder toezicht staande entiteit was voorheen of is momenteel onderworpen aan strenge toezichtsmaatregelen, zoals maatregelen voor vroegtijdige interventie; b) het ontwerpbesluit, zodra het is aangenomen, zou een nieuw precedent scheppen dat de ECB in de toekomst zou kunnen binden; c) het ontwerpbesluit, zodra het is aangenomen, zou negatieve aandacht van de media of het publiek kunnen trekken, of d) een nationale bevoegde autoriteit die een nauwe samenwerking met de ECB is aangegaan, deelt haar ongenoegen met betrekking tot het ontwerpbesluit aan de ECB mee;

9)

“besluit genomen in het kader van de uitoefening van krachtens het Unierecht verleende toezichtbevoegdheden”: a) een toezichtbesluit; b) de goedkeuring van een positieve beoordeling indien een toezichtbesluit uit hoofde van het Unierecht niet vereist is; c) een instructie die krachtens artikel 7 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 gericht is tot de nationale bevoegde autoriteiten waarmee de ECB een nauwe samenwerking is aangegaan;

10)

“negatief besluit”: een besluit dat geen toestemming verleent, of de door de belangrijke onder toezicht staande entiteit verzochte toestemming niet volledig verleent. Een besluit met aanvullende bepalingen zoals voorwaarden of verplichtingen wordt als een negatief besluit beschouwd, tenzij die aanvullende bepalingen: a) verzekeren dat de onder toezicht staande entiteit voldoet aan de relevante bepalingen van het Unierecht, zoals omgezet in nationaal recht, en schriftelijk zijn overeengekomen, of b) slechts een of meer van de bestaande vereisten herhalen waaraan de instelling moet voldoen op grond van bepalingen van het Unierecht, zoals omgezet in nationaal recht, of informatie vereisen over de naleving van een of meer van die vereisten;

11)

“SREP-besluit”: een door de ECB op basis van artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 vastgesteld besluit, volgend op de jaarlijkse toetsing en evaluatie door de toezichthouder zoals bedoeld in artikel 97 van Richtlijn 2013/36/EU en welk besluit prudentiële vereisten vaststelt;

12)

“tier 1-kernkaptiaalratio”, “tier 1-kapitaalratio” en “totale kapitaalratio: tier 1-kernapitaalratio, tier 1-kapitaalratio en totale kapitaalratio zoals respectievelijk bedoeld in artikel 92, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9);

13)

“gelijkwaardige toezichts- en reguleringsnormen”: alle toezichts- en reguleringsvereisten of -regelingen die een derde land of gebied toepast en die erkend zijn door de Europese Commissie als gelijkwaardig aan die welke in de Unie worden toegepast overeenkomstig artikel 107, lid 4, en artikel 114, lid 7, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 575/2013.