(1)

Op grond van Verordening (EU) 2024/1350 dient de Raad, op basis van een voorstel van de Commissie, een tweejarig Unieplan voor hervestiging en toelating op humanitaire gronden (het “Unieplan”) vast te stellen in het jaar vóór de periode van twee jaar waarin het moet worden uitgevoerd. Daarom moet het Unieplan voor de jaren 2026 en 2027 worden vastgesteld, teneinde bij te dragen aan het aanpakken van de wereldwijde behoeften aan hervestiging en toelating op humanitaire gronden.

(2)

In het Unieplan moet terdege rekening worden gehouden met de door het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen (United Nations High Commissioner for Refugees — UNHCR) vastgestelde prognose van de wereldwijde hervestigingsbehoeften. De UNHCR schat dat er in 2026 wereldwijd ongeveer 2,5 miljoen vluchtelingen zullen moeten worden hervestigd. In het Unieplan moet ook rekening worden gehouden met de door de UNHCR vastgestelde prioriteiten en zijn prognoses voor de regio’s en derde landen van waaruit hervestiging en toelating op humanitaire gronden naar verwachting hoofdzakelijk zullen plaatsvinden.

(3)

Het Unieplan moet het totale aantal toelatingen bevatten die de lidstaten tijdens de uitvoeringsperiode beogen uit te voeren. In dat streefcijfer wordt terdege rekening gehouden met de resultaten van de vergaderingen van het Comité op hoog niveau inzake hervestiging en toelating op humanitaire gronden (het “Comité op hoog niveau”) van 7 november 2024 en 17 maart 2025, alsook met de vrijwillige aanwijzingen die de lidstaten tijdens de vergaderingen van dat comité hebben gegeven, en latere concrete aanwijzingen met betrekking tot hun toezeggingen, overeenkomstig Verordening (EU) 2024/1350.

(4)

De vrijwillige bijdragen van de lidstaten dienen als afhankelijk beschouwd te worden van het daadwerkelijke operationele vermogen van de lidstaten om hun programma’s uit te voeren, de capaciteit van hun nationale opvangstelsels en de beschikbare steun van het Asielagentschap van de EU (het “Agentschap”), internationale en maatschappelijke organisaties en andere relevante partners, alsook van andere relevante politieke en financiële overwegingen.

(5)

Om de regio’s en landen te specificeren van waaruit toelatingen moeten plaatsvinden, wordt in het Unieplan rekening gehouden met de besprekingen tijdens de vergaderingen van het Comité op hoog niveau. Op basis van die besprekingen wordt in het Unieplan rekening gehouden met de deskundigheid die door de lidstaten en andere betrokken actoren is opgedaan bij de uitvoering van zes ad-hocregelingen voor hervestiging en toelating op humanitaire gronden die sinds 2015 met financiering door de Unie worden ondersteund. In het plan is ook rekening gehouden met de bestaande operationele infrastructuur, zoals de nooddoorreismechanismen, de ondersteuningsfaciliteit voor hervestiging van het Agentschap in Turkije en soortgelijke initiatieven die tijdens de uitvoeringsperiode kunnen worden getest, en met het noodtransitcentrum in Roemenië, die allemaal een cruciale rol spelen bij de ondersteuning van de operaties van de lidstaten voor hervestiging en toelating op humanitaire gronden.

(6)

Het Unieplan is gericht op regio’s en landen langs de belangrijkste migratieroutes naar de Unie, teneinde de beschermingsruimte langs die routes te verbeteren. Dat is ook in overeenstemming met de routegebaseerde aanpak die gezamenlijk wordt bevorderd door de UNHCR en de Internationale Organisatie voor Migratie.

(7)

In het Unieplan wordt ook het belang erkend van aangetoonde sociale banden of andere kenmerken die de integratie in de lidstaat kunnen vergemakkelijken, waaronder toereikende taalvaardigheden of een eerder verblijf in die lidstaat. De lidstaten kunnen nog steeds besluiten de voorkeur te geven aan kandidaten met dergelijke aangetoonde sociale banden of andere kenmerken.

(8)

Op grond van Verordening (EU) 2024/1350 dient het Uniekader voor hervestiging en toelating op humanitaire gronden bij te dragen tot het versterken van de partnerschappen van de Unie met derde landen in regio’s waarnaar een groot aantal internationale bescherming behoevende personen is verplaatst. Het Comité op hoog niveau heeft ook benadrukt dat hervestiging en toelating op humanitaire gronden dienen bij te dragen tot een verdere versterking van op maat gesneden en wederzijds voordelige partnerschappen met relevante derde landen op bilateraal, regionaal, multilateraal en internationaal niveau. Daarom is het Unieplan bedoeld om gastlanden te ondersteunen waarmee de Unie of haar lidstaten vooruitgang boeken bij de verwezenlijking van brede doelstellingen op het gebied van migratiebeheer, in overeenstemming met de alomvattende aanpak die is uiteengezet in het migratie- en asielpact, en met name in Verordening (EU) 2024/1351 van het Europees Parlement en de Raad (2), en met inachtneming van het internationaal recht en het recht van de Unie en op basis van een volledige eerbiediging van de mensenrechten.

(9)

Indien zulks wordt vereist door nieuwe omstandigheden, dient dit besluit op grond van Verordening (EU) 2024/1350 te worden gewijzigd om hierin nieuwe bijdragen of bijdragen aan nieuwe regio’s of derde landen op te nemen, met volledige eerbiediging van de aanwijzingen die de lidstaten op vrijwillige basis hebben gegeven in het Comité op hoog niveau door middel van de herverdeling van bestaande bijdragen.

(10)

Om de uitvoering van het Unieplan te ondersteunen, worden de Commissie en de lidstaten aangemoedigd gebruik te maken van bestaande raadgevende strategische en coördinerende instanties, waaronder de Groep externe aspecten van asiel en migratie van de Raad. Die adviesorganen moeten een aanvulling vormen op en input leveren voor de besprekingen tijdens de vergaderingen van het Comité op hoog niveau. De lidstaten worden aangemoedigd gebruik te maken van alle beschikbare fora om de inspanningen te coördineren met andere internationale strategische partners, waaronder met Schengen geassocieerde landen, zoals het overleg inzake hervestiging en aanvullende trajecten.

(11)

Op grond van Verordening (EU) 2024/1350 dienen de lidstaten, om een adequate monitoring van de uitvoering van dit besluit te waarborgen, de Commissie en het Agentschap tijdig adequate informatie en gegevens te verstrekken, met name in de reguliere fora (bijvoorbeeld het Comité op hoog niveau, de deskundigengroep hervestiging of het netwerk van het Agentschap voor hervestiging en toelating op humanitaire gronden), over onder andere het aantal onderdanen van derde landen of staatlozen dat op het grondgebied van de lidstaten is toegelaten, het soort toelating (hervestiging, toelating op humanitaire gronden, spoedeisende toelating) en het land van waaruit de toelating heeft plaatsgevonden.

(12)

Overeenkomstig artikel 4 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft Ierland bij brief van 27 juni 2024 kennisgegeven van zijn wens om Verordening (EU) 2024/1350 te aanvaarden en om erdoor gebonden te zijn. Die deelname is bevestigd bij Besluit (EU) 2024/2093 van de Commissie (3). Bijgevolg neemt Ierland deel aan de vaststelling van dit besluit.

(13)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit; dit is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op Denemarken,

a)

landen langs de belangrijkste migratieroutes die via de routes door het Middellandse Zeegebied en de Atlantische Oceaan naar de Unie leiden, teneinde personen die bescherming nodig hebben toegang te bieden tot veilige en legale trajecten in belangrijke doorreisregio’s, de uitvoering van een volledige-routeaanpak te ondersteunen en bij te dragen tot de capaciteit van die landen, onder meer door de opvangvoorzieningen en de voorwaarden voor internationale bescherming te verbeteren;

b)

landen in Noord- en Zuid-Amerika, met bijzondere aandacht voor Midden- en Latijns-Amerika, met name in het licht van de sociaal-culturele banden die de integratie in de Unie van personen die in overeenstemming met het Unieplan zijn toegelaten, kunnen bevorderen;

c)

landen waarmee de Unie of haar lidstaten een coöperatieve dialoog hebben opgezet of vooruitgang boeken in de richting van de verwezenlijking van bredere doelstellingen op het gebied van migratiebeheer en internationale bescherming.