(1)

De Europese Centrale Bank (ECB) is verantwoordelijk voor de doeltreffende en samenhangende werking van het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (GTM). Zij ziet toe op de werking van het systeem en zorgt voor consistente toepassing van hoge toezichtstandaarden en consistentie van de toezichtresultaten in de deelnemende lidstaten. De ECB kan richtsnoeren uitvaardigen aan nationale bevoegde autoriteiten (NBA’s), op grond waarvan de NBA’s toezichttaken moeten uitvoeren en toezichtbesluiten moeten vaststellen.

(2)

De ECB zorgt voor consistente toepassing van prudentiële vereisten voor kredietinstellingen in de deelnemende lidstaten, overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1024/2013 en Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank (ECB/2014/17) (2).

(3)

Hoewel de NBA’s in de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor het toetsen van de regelingen, processen, mechanismen en strategieën die worden toegepast door kredietinstellingen die als minder belangrijk zijn ingedeeld met het oog op een degelijk beheer en een solide dekking van hun risico’s — waaronder hun voorzieningenbeleid en de behandeling van activa wat eigenvermogensvereisten betreft — dient de ECB, in haar toezichthoudende rol binnen het GTM de consistente toepassing van hoge toezichtstandaarden bij de uitvoering van dergelijke toetsingen te bevorderen. In dit verband draagt een consistente toepassing van hoge toezichtstandaarden op de toetsing door de toezichthouder van het beheer en de dekking van niet-renderende blootstellingen (non-performing exposures — NPE’s) voor minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten in het gehele GTM bij tot de bredere doelstellingen om ervoor te zorgen dat: a) ten aanzien van alle kredietinstellingen in de deelnemende lidstaten een coherente en doeltreffende aanpak van het prudentieel toezicht wordt toegepast; b) het gemeenschappelijke rulebook voor financiële diensten consequent wordt toegepast op alle kredietinstellingen in de deelnemende lidstaten, en c) alle kredietinstellingen in de deelnemende lidstaten zijn onderworpen aan toezicht van de hoogste kwaliteit.

(4)

Het waarborgen van een adequaat beheer en adequate dekking van NPE’s is sinds de oprichting van het GTM een belangrijke prioriteit geweest. De ECB heeft met betrekking tot NPE’s een toezichtsaanpak gevolgd op basis van het door de wetgever van de Unie ontwikkelde kader, rekening houdend met de door de Europese Bankautoriteit vastgestelde interpretatierichtsnoeren. Als onderdeel van deze toezichtsaanpak heeft de ECB een mededeling uitgegeven over de verwachtingen van de toezichthouder voor de dekking van NPE’s die worden aangehouden door belangrijke onder toezicht staande entiteiten. Die verwachtingen hebben betrekking op NPE’s waarvan de blootstelling vóór 26 april 2019 is ontstaan en waarop derhalve niet het aftrekkingsvereiste uit hoofde van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) van toepassing is. Voor minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten is de dekking van dergelijke NPE’s tot op heden niet onderworpen aan eenvormige toezichtspraktijken binnen het GTM. De dekking van NPE’s is afhankelijk van de aanpak die door de NBA’s zijn vastgesteld voor hun respectieve toezichtactiviteiten.

(5)

Zoals blijkt uit de ervaring die de ECB heeft opgedaan in het kader van de toezichtsaanpak voor belangrijke onder toezicht staande entiteiten, bevordert een toereikende en tijdige dekking van NPE’s een proactief beheer van die blootstellingen, een verlaging van bestaande NPE’s, en voorzieningenniveaus die in verhouding staan tot de risico’s verbonden aan hun ouderdomstelling (vintage) en de ontwikkeling van de inbare bedragen.

(6)

Omwille daarvan moet de toezichtsaanpak van de NBA’s voor de dekking van NPE’s die door minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten worden aangehouden betrekking hebben op de toetsing van het voorzieningenbeleid en de behandeling van activa wat de eigenvermogensvereisten van die onder toezicht staande entiteiten betreft.

(7)

Een dergelijke toezichtsaanpak voor de dekking van NPE’s wordt beschouwd als een doeltreffend instrument om twee belangrijke risico’s te beperken. Het eerste risico is het aanhouden van NPE’s met een hoge ouderdomstelling (ook bekend als “oude” NPE’s) en een beperkte dekking door voorzieningen, die blijvende bronnen van potentiële verdere verliezen vormen en de capaciteit van banken om nieuwe leningen te verstrekken beperken. Het tweede risico is de mogelijkheid van inconsistenties in de prudentiële behandeling van NPE’s waarop het aftrekkingsvereiste uit hoofde van Verordening (EU) nr. 575/2013 van toepassing is en de NPE’s waarvoor dit niet het geval is, wanneer die inconsistenties niet door specifieke omstandigheden worden gerechtvaardigd.

(8)

Deze twee belangrijke risico’s zijn wezenlijke risico’s. De geaggregeerde ratio’s van NPE’s voor zowel belangrijke als minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten hebben sinds de oprichting van het GTM over het algemeen een aanhoudende neerwaartse trend vertoond. Deze trend was meer uitgesproken voor belangrijke onder toezicht staande entiteiten en eindigde in 2024. Teneinde de weerbaarheid van minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten tegen potentiële ongunstige ontwikkelingen in het macro-economische klimaat en de daarmee samenhangende verslechtering van de kredietkwaliteit te versterken, wordt in het licht van mogelijk opnieuw stijgende NPE-ratio’s geoordeeld dat, gezien de algemene toereikende kapitaalniveaus en de ruime tijd de minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten hebben gehad om op eigen initiatief vooruitgang te boeken met de vermindering van oude NPE’s, een geharmoniseerde toezichtsaanpak van de NBA’s voor de dekking van NPE’s die door minder belangrijke instellingen worden aangehouden als evenredig beschouwd met de toezichtdoelstelling om de twee belangrijkste risico’s in verband met die NPE’s aan te pakken. Dit is ingegeven door de bevredigende algemene kapitaalniveaus en de lange periode waarin minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten recentelijk op eigen initiatief vooruitgang te boeken met de reductie en dekking van oude NPE’s.

(9)

Teneinde de dekking door minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten van niet-renderende blootstellingen binnen het toepassingsgebied van dit richtsnoer te beoordelen, moeten de NBA’s gedetailleerde gegevens over de dekking van dergelijke blootstellingen verkrijgen. Dergelijke gegevens zijn momenteel niet opgenomen in de gegevens die instellingen krachtens Uitvoeringsverordening (EU) 2021/451 van de Commissie (4) moeten rapporteren, en de NBA’s moeten daarom van minder belangrijke onder toezicht staande entiteiten verlangen dat zij deze voor elke relevante rapportagereferentiedatum rapporteren,

1)

“rapportagereferentiedatum”: 31 december van een bepaald kalenderjaar;

2)

“niet-renderende blootstelling binnen het toepassingsgebied van dit richtsnoer”: een blootstelling die voldoet aan de voorwaarden voor een afwijking van artikel 36, lid 1, punt m), van Verordening (EU) nr. 575/2013 zoals bepaald in artikel 469 bis van die verordening;

3)

“technische garantie”: met betrekking tot blootstellingen, een garantie van het vermogen van de schuldenaar om contractuele niet-economische verplichtingen, zoals de levering van goederen of de uitvoering van werken aan een derde, na te komen, en die niet het karakter van een kredietvervanging heeft.