(1)

Het is aan de Raad om maatregelen aan te nemen voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden, inclusief bepaalde functioneel daarmee verbonden voorwaarden. Op grond van artikel 16, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) moeten de vangstmogelijkheden worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 2, lid 2, van die verordening genoemde doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB). Op grond van artikel 16, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 moeten de vangstmogelijkheden aan de lidstaten worden toegewezen op een manier die de relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten van iedere lidstaat voor elk visbestand of elke visserij waarborgt.

(2)

De totale toegestane vangsten (total allowable catches — TAC’s) moeten derhalve overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 worden vastgesteld op basis van de beste beschikbare wetenschappelijke adviezen, met inachtneming van zowel de biologische en sociaal-economische aspecten als de verplichting tot billijke behandeling van de visserijsectoren en ook rekening houdend met de standpunten die kenbaar zijn gemaakt tijdens de raadpleging van de belanghebbenden.

(3)

Verordening (EU) 2016/1139 van het Europees Parlement en de Raad (2) bevat een meerjarenplan voor de kabeljauw- (Gadus morhua), haring- (Clupea harengus) en sprotbestanden (Sprattus sprattus) in de Oostzee en voor de visserijen op deze bestanden. Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van die verordening is het plan gericht op de verwezenlijking van de doelstellingen van het GVB. Het plan beoogt ook ervoor te zorgen dat de mariene biologische rijkdommen zodanig worden geëxploiteerd dat de populaties van de gevangen soorten worden hersteld tot en worden behouden op een niveau dat hoger is dan datgene wat de maximale duurzame opbrengst (MDO) kan opleveren. Ook heeft het plan tot doel eraan bij te dragen dat de visserij- en aquacultuuractiviteiten op lange termijn ecologisch duurzaam zijn en stroken met de doelstellingen om op economisch, sociaal en werkgelegenheidsgebied voordelen te realiseren en het draagt bij aan de beschikbaarheid van voedsel. Deze doelstellingen, zoals nader omschreven in artikel 2, lid 5, punten c) en f), van Verordening (EU) nr. 1380/2013, zijn onder meer het scheppen van voorwaarden om de visserijsector en verwerkende industrie en visserijgerelateerde activiteiten aan land levensvatbaar en concurrerend te maken. Voorts zijn ze erop gericht een redelijke levensstandaard te waarborgen voor degenen die van visserijactiviteiten afhankelijk zijn, met bijzondere aandacht voor de kustvisserij en de sociaal-economische aspecten.

(4)

Op 28 mei 2025 heeft de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) zijn jaarlijks advies voor de bestanden in de Oostzee voor 2026 gepubliceerd. Voor kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee heeft de ICES simpelweg zijn eerder advies voor 2025 opnieuw uitgebracht. Volgens de ICES vertonen de meeste visserijen in de Oostzee ten minste enige mate van vermenging tussen bestanden. Die vermenging betreft zowel bestanden die onder een TAC vallen, als bestanden die niet onder een TAC vallen. De belangrijkste mate van vermenging vindt plaats onder pelagische en demersale soorten.

(5)

Voor 2026 adviseert de ICES nulvangsten van haring in het westelijke deel van de Oostzee, kabeljauw in het westelijke deel van de Oostzee en Atlantische zalm (Salmo salar) in de ICES-deelsectoren 22 tot en met 31 (“zalm in het hoofdbekken”). Kabeljauw is bijvangst in alle visserijen, westelijke haring in de gerichte sprotvisserij en zalm in het hoofdbekken wordt bijgevangen in verschillende visserijen. Al met al zou, bij vaststelling van de TAC’s voor die bestanden op de door de ICES aanbevolen niveaus, de aanlandingsverplichting voor alle vangsten van die bestanden, inclusief hun bijvangsten in gemengde visserijen, resulteren in het verschijnsel van “choke species” (knelsoorten of verstikkingssoorten). “Choke species” zijn soorten waarvoor geen quota beschikbaar zijn, wat ertoe kan leiden dat een of meer vissersvaartuigen de visserij moeten staken, ook al hebben zij nog quota voor andere soorten. Verstikking zou met name vaartuigen treffen die op platvis en pelagische soorten vissen: zij zouden mogelijk gedwongen zijn om hun visserijverrichtingen in 2026 stop te zetten, zodat die visserijen voortijdig worden gesloten. Op basis van gegevens van de Waarnemingspost voor de Europese markt voor visserij- en aquacultuurproducten wordt de waarde bij eerste verkoop van schol (Pleuronectes platessa), sprot en haring die binnen de grenzen van de TAC’s mogen worden gevangen en naar verwachting in het betrokken visserijgebied worden gevangen, geraamd op respectievelijk 25 300 000 EUR, 55 700 000 EUR en 43 400 000 EUR. Tal van visserijen, en met name kleinschalige kustvisserijen, op soorten die niet onder een TAC vallen, zouden dan eveneens in 2026 moeten worden stopgezet. Om een evenwicht te vinden tussen de instandhouding van de visserijen — vanwege de mogelijk ernstige sociaal-economische gevolgen als dat niet zou gebeuren — en de noodzaak om een goede biologische toestand van die bestanden te bereiken, en rekening houdend met de moeilijkheid om alle bestanden in een gemengde visserij op MDO-niveau te bevissen, moeten de TAC’s uitsluitend worden gehandhaafd voor onvermijdelijke bijvangsten van haring in het westelijke deel van de Oostzee, van kabeljauw in het oostelijke en het westelijke deel van de Oostzee en van zalm in het hoofdbekken.

(6)

Voor kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee heeft de ICES sinds 2019 nulvangsten geadviseerd. Omdat het bestand zich in dezelfde kritieke toestand bevindt, heeft de ICES voor 2026 zijn eerder advies voor 2025 opnieuw uitgebracht. In dat advies was de ICES overtuigd van de trends in de biomassa van het bestand en was hij ervan overtuigd dat de biomassa zich ruim onder het instandhoudingsreferentiepunt (Blim), waaronder er sprake van verminderde reproductiecapaciteit kan zijn, bevond. Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1139 en artikel 16, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is het daarom passend om de gerichte visserij op te schorten, alsmede andere functioneel daarmee verbonden herstelmaatregelen te treffen. Overeenkomstig artikel 2, lid 1, en artikel 2, lid 5, punten c) en f), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 moeten de vangstmogelijkheden voor onvermijdelijke bijvangsten op een laag niveau worden vastgesteld om de mogelijk ernstige sociaal-economische gevolgen te voorkomen die zich zouden voordoen wanneer de vangstmogelijkheden op nul zouden worden vastgesteld.

(7)

Voor het kabeljauwbestand in het westelijke deel van de Oostzee adviseert de ICES, na gedurende meerdere jaren een laag vangstniveau te hebben aanbevolen, nulvangsten voor 2026. De biomassa van het bestand in 2025 ligt namelijk naar raming onder Blim en zal zich in 2027 niet boven Blim herstellen. Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1139 en artikel 16, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is het daarom passend om de gerichte visserij op te schorten, alsmede andere functioneel daarmee verbonden herstelmaatregelen te treffen. Overeenkomstig artikel 2, lid 1, en artikel 2, lid 5, punten c) en f), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 moeten de vangstmogelijkheden voor onvermijdelijke bijvangsten op een laag niveau worden vastgesteld om de sociaal-economische gevolgen te voorkomen die zich zouden voordoen wanneer de vangstmogelijkheden op nul zouden worden vastgesteld.

(8)

Voor zalm in het hoofdbekken heeft de ICES zijn nulvangstadvies gehandhaafd, maar acht hij gerichte commerciële en recreatievisserij in de zomer voor de kust ten noorden van 59o 30′ NB (ICES-deelsectoren 29 noord, 30 en 31) voor 2026 mogelijk. De ICES heeft zijn vangstadvies ook verder verlaagd ten opzichte van 2025 vanwege extra onzekerheden omtrent de abundantie van zalm in het hoofdbekken in de belangrijkste rivier van zalm in het hoofdbekken. Overeenkomstig artikel 16, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is het daarom passend het niveau van de vangstmogelijkheden, het visserijgebied en de visserijperiode vast te stellen in overeenstemming met het ICES-advies, en de functioneel daarmee verbonden herstelmaatregelen te handhaven.

(9)

Om de vangstmogelijkheden voor de kustvisserij op zalm in ICES-deelsector 32 volledig te kunnen benutten, moet voor zalm de beperkte gebiedsflexibiliteit tussen enerzijds de ICES-deelsectoren 22 tot en met 31 en anderzijds ICES-deelsector 32 worden toegestaan.

(10)

Om te vermijden dat zalm verkeerd wordt gerapporteerd als zeeforel in de zalmvisserij, is het passend de visserij op zeeforel buiten vier zeemijl gemeten vanaf de basislijnen te verbieden en de bijvangsten van zeeforel te beperken tot 3 % van de gecombineerde vangst van zeeforel en zalm.

(11)

Maatregelen inzake de recreatievisserij op kabeljauw en zalm in het hoofdbekken en maatregelen voor de instandhouding van de zeeforel- en zalmbestanden mogen geen afbreuk doen aan strengere nationale maatregelen die zijn vastgesteld overeenkomstig de artikelen 19 en 20 van Verordening (EU) nr. 1380/2013.

(12)

Voor haring in de Botnische Golf geldt dat de biomassa volgens de ICES-ramingen is blijven afnemen en nu halverwege tussen Blim en het instandhoudingsreferentiepunt (MDO Btrigger) ligt — beneden dat punt moeten er passende herstelmaatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat het bestand snel terugkeert boven een niveau dat de MDO kan opleveren. De ICES wijst ook op onzekerheden bij de raming van de jonge leeftijdsgroepen en van de ratio tussen gewicht en leeftijd. Daarnaast blijft de ICES erop wijzen dat het onwaarschijnlijk is dat het aandeel oudere exemplaren in de populatie toeneemt indien de vangstmogelijkheden op de FMDO-puntwaarde worden vastgesteld. De ICES merkt verder op dat het bestand vermoedelijk kwetsbaar is voor verlies aan genetische diversiteit. Overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1139 is het daarom passend de vangstmogelijkheden dienovereenkomstig vast te stellen en een paaisluitingsperiode van drie maanden vast te stellen als functioneel daarmee verbonden herstelmaatregel.

(13)

Voor haring in het westelijke deel van de Oostzee adviseert de ICES voor het achtste opeenvolgende jaar nulvangsten. Zoals het geval was in 2024, heeft de ICES ook de ramingen van de biomassa voor de voorgaande jaren neerwaarts bijgesteld en raamt hij deze voor 2025, ondanks de gestage stijging ervan sinds 2021, nog steeds op slechts 52 % van Blim. Voorts blijft de aanwas historisch laag en zal de biomassa in 2027 naar verwachting niet herstellen tot boven Blim. Overeenkomstig artikel 2, lid 1, en artikel 2, lid 5, punten c) en f), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 moeten de vangstmogelijkheden voor onvermijdelijke bijvangsten op een laag niveau worden vastgesteld om de sociaal-economische gevolgen te voorkomen die zich zouden voordoen wanneer de vangstmogelijkheden op nul zouden worden vastgesteld.

(14)

Het haringbestand in het centrale deel van de Oostzee lag volgens de ICES-ramingen in het grootste deel van de voorbije dertig jaar onder Blim. Volgens de ICES-ramingen ligt het bestand sinds 2024 dankzij de hogere ratio gewicht/leeftijd en de sterkere aanwas in 2022 boven Blim, maar ligt het nog ver onder MDO Btrigger. De ICES raamt dat de aanwas in 2024 en 2025 sterk zou kunnen zijn, maar benadrukt dat deze ramingen onzeker zijn. De aanwas in 2023 ligt onder het gemiddelde. Bovendien herinnert de ICES eraan dat de voortdurende onjuiste rapportage van soorten de onzekerheid van het advies vergroot. Overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1139 is het daarom passend de vangstmogelijkheden dienovereenkomstig vast te stellen en een paaisluitingsperiode van drie maanden vast te stellen als functioneel daarmee verbonden herstelmaatregel.

(15)

Voor haring in de Golf van Riga en schol, ligt volgens de ICES-ramingen de biomassa boven MDO Btrigger en de visserijdruk onder FMDO. Overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1139 moeten de vangstmogelijkheden daarom dienovereenkomstig worden vastgesteld.

(16)

Volgens de ICES-ramingen ligt de biomassa van sprot nog boven MDO Btrigger, maar blijft deze wel fors afnemen als gevolg van de bevestigde historisch lage aanwas van 2021 tot 2023. De biomassa in 2025 ligt naar raming op het laagste niveau sinds 1990 en dicht bij MDO Btrigger. De ICES raamt dat de aanwas in 2024 uitzonderlijk hoog zou hebben kunnen zijn, maar benadrukt dat de raming onzeker is en dat de waarschijnlijkheid dat de biomassa onder de instandhoudingsreferentiepunten ligt, mogelijk wordt onderschat. Daarnaast herinnert de ICES eraan dat de voortdurende onjuiste rapportage van soorten de onzekerheid van het advies vergroot. Overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1139 is het daarom passend de vangstmogelijkheden dienovereenkomstig vast te stellen en de bestaande paaisluitingsperiode van drie maanden te handhaven.

(17)

De in deze verordening bepaalde vangstmogelijkheden moeten worden gemonitord en gecontroleerd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad (3), en met name de artikelen 33 en 34 betreffende de registratie van de vangsten en de visserij-inspanning, respectievelijk de melding van gegevens over de uitputting van de vangstmogelijkheden aan de Commissie. Daarom moet worden gepreciseerd welke codes de lidstaten moeten gebruiken wanneer zij bij de Commissie gegevens over aanlandingen van onder deze verordening vallende bestanden indienen.

(18)

De artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad (4) voorzien in jaarflexibiliteit voor quota voor bestanden waarvoor zowel voorzorgs-TAC’s als analytische TAC’s gelden. Uit hoofde van artikel 2 van die verordening moet de Raad bij de vaststelling van de TAC’s bepalen op welke bestanden de artikelen 3 en 4 niet van toepassing mogen zijn, met name op grond van de biologische situatie ervan. Daarnaast voorziet artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 nog in een andere vorm van jaarflexibiliteit voor alle bestanden die onder de aanlandingsverplichting vallen. Om te voorkomen dat de verwezenlijking van de GVB-doelstellingen wordt ondermijnd door buitensporige flexibiliteit, mogen de jaarflexibiliteit voor quota uit hoofde van de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 en de jaarflexibiliteit voor quota uit hoofde van artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 niet cumulatief van toepassing zijn. De jaarflexibiliteit moet uit hoofde van artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 waar nodig worden uitgesloten op basis van de biologische toestand van de bestanden.

(19)

De biomassa van kabeljauw in het oostelijke deel en het westelijke deel van de Oostzee en van haring in het westelijke deel van de Oostzee ligt onder Blim. Voor al deze bestanden moeten in 2026 alleen bijvangsten en wetenschappelijke visserij worden toegestaan. Om die reden en gezien de relatief geringe veerkracht van het ecosysteem van de Oostzee hebben de lidstaten met een quotumaandeel in de respectieve TAC’s toegezegd de jaarflexibiliteit waarin artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 voorziet, in 2026 niet op die bestanden toe te passen, zodat de vangsten in 2026 niet groter zullen zijn dan de respectieve TAC’s. Voorts ligt de biomassa van vrijwel alle rivierbestanden van zalm in het hoofdbekken ten zuiden van 59o 30′ NB onder het grensreferentiepunt voor de productie van smolt (Rlim) en zijn in 2026 alleen bijvangsten en wetenschappelijke visserij toegestaan. Daarom hebben de betrokken lidstaten voor 2026 eenzelfde toezegging gedaan voor de jaarflexibiliteit voor zalmvangsten in het hoofdbekken.

(20)

Bij Verordening (EU) 2025/202 van de Raad (5) is de TAC voor kever (Trisopterus esmarkii) in ICES-sector 3a (Skagerrak-Kattegat), de wateren van het Verenigd Koninkrijk en van de Unie van ICES-deelgebied 4 en de wateren van het Verenigd Koninkrijk van ICES-sector 2a (Noordzee) vastgesteld. De Unie en het Verenigd Koninkrijk hebben op 20 oktober 2025 bilateraal overleg gepleegd over de TAC voor kever in die gebieden voor de periode van 1 november 2025 tot en met 31 oktober 2026. Dit overleg is gehouden uit hoofde van artikel 498, lid 2, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds (6). De Unie heeft aan dit overleg deelgenomen op basis van nadere bepalingen van het Uniestandpunt dat de Raad op 14 oktober 2025 heeft bekrachtigd, uit hoofde van artikel 2 van Besluit (EU) 2021/1875 van de Raad (7). De Unie en het Verenigd Koninkrijk zijn het eens geworden over een TAC op basis van het op 10 oktober 2025 gepubliceerde ICES-advies voor kever in ICES-deelgebied 4 en ICES-sector 3a voor die periode. Het resultaat van het overleg is vastgelegd in het schriftelijk verslag, dat op 24 oktober 2025 is ondertekend door de delegatiehoofden van de Unie en het Verenigd Koninkrijk. De TAC voor de periode van 1 november 2025 tot en met 31 oktober 2026 moet worden vastgesteld op het in dat schriftelijk verslag genoemde niveau.

(21)

Bij Verordening (EU) 2025/202 is de totale toegestane vangst (TAC) voor witte tonijn (Thunnus alalunga) in de Middellandse Zee voor 2025 vastgesteld. Op 29 september 2025 heeft Turkije ermee ingestemd om 50 kg van zijn quotum voor witte tonijn in de Middellandse Zee voor 2025 over te dragen aan de Unie, overeenkomstig de door de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen regels voor overdrachten. Die overdracht moet in Unierecht worden omgezet.

(22)

Verordening (EU) 2025/202 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(23)

Om een onderbreking van de visserijactiviteiten te voorkomen en het levensonderhoud van de vissers veilig te stellen, moeten de bepalingen van deze verordening betreffende de Oostzee van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2026. De bepalingen tot wijziging van Verordening (EU) 2025/202 met betrekking tot kever in het Skagerrak-Kattegat en in de Noordzee moeten met terugwerkende kracht van 1 november 2025 tot en met 31 oktober 2026 van toepassing zijn omdat dat het visseizoen voor kever is. De bepalingen tot wijziging van Verordening (EU) 2025/202 met betrekking tot mediterrane witte tonijn met terugwerkende kracht van toepassing zijn vanaf 1 januari 2025, om de verslagperiode voor de TAC, die van toepassing is sinds 1 januari 2025, te handhaven. Een dergelijke toepassing met terugwerkende kracht doet geen afbreuk aan de beginselen van rechtszekerheid en de bescherming van het gewettigd vertrouwen, aangezien de quota onder die TAC’s nog niet zijn opgebruikt, of zijn verhoogd. Gezien de urgentie moet deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie in werking treden,